Ongerepte wildernis, bestaat die nog? Het is moeilijk te geloven. De wildernis is geasfalteerd en bezaaid met afval, en het klimaat is ook niet meer wat het is geweest. De natuur lijkt getemd, voorgoed veranderd door de mens. Hooguit een heuvel nog met wat villaatjes ertegen.
Robert Macfarlane, cultuurhistoricus en literair criticus te Cambridge, een man die in bomen klimt om na te denken, wil er niet aan dat de wildernis tot het verleden behoort. Er is nog steeds ruige natuur, gelooft hij, en hij gaat er in de onherbergzaamste uithoeken van Groot-Brittannië naar op zoek. Zijn doel: een landkaart te maken van die laatste wilde plekken. Een ‘kaart in proza’. De laatste wildernis is die kaart: reisboek, landschapsgeschiedenis en essay tegelijk.

Ian Buruma brengt het hedendaagse China tot leven door de persoonlijke verhalen op te tekenen van haar meest kritische zonen en dochters: de dissidenten en rebellen. Hij stelde uitgerekend hun de vraag hoe ze tegen het hedendaagse China aankeken, om erachter te komen of het communisme in China nog levensvatbaar is in de eenentwintigste eeuw. China kent vele obstakels en gevoelige kwesties: Taiwan, de relatie met het vrijere Rusland maar ook met het strenge Noord-Korea, de onverzettelijke en oppermachtige Verenigde Staten en de eigen, uitstervende oude communistische machtselite. Toch neemt de vrijheid van de bevolking langzaam toe. De Chinese samenleving in haar veelvormigheid verandert in een steeds sneller tempo, waardoor het moeilijk is te voorspellen hoe het in de toekomst met dit land zal gaan. Maar één ding lijkt zeker: China zal een grote rol spelen in de verdeling van de wereldmacht.

itchy schreef:
Vooral zijn vroege werk is mijns inziens echt briljant; later werd het, hoewel nog steeds lang niet slecht, wat eenvormig. Mijn persoonlijke tips zijn Moon Palace en Mr. Vertigo.

rayman schreef:
Groeten van Rottumerplaat.
Geinig boek trouwens. Meer dan 100 schrijvers is gevraagd naar hun favoriete album, welke ze mee zouden nemen naar een onbewoond eiland. En daar vertellen ze dan hun verhaal bij.

VanDeGriend schreef:
Ja dat boek heb ik ook. Het is wel jammer dat het schrijvers zijn en veelal niet echt muziekliefhebbers. Zo krijg je dus 30 x een beschrijving van Let it Be enzo. Maar idd best aardig maar lang zo leuk niet als het had kunnen zijn.

bonothecat schreef:
en meteen maar doorgegaan met dans dans dans van dezellfde schrijver

Angela's Ashes is Frank McCourt's sad, funny, bittersweet memoir of growing up in New York in the 30s and in Ireland in the 40s. It is a story of extreme hardship and suffering, in Brooklyn tenements and Limerick slums -- too many children, too little money, his mother Angela barely coping as his father Malachy's drinking...

sxesven schreef:
In ieder geval nu bezig in The Invention of Solitude en tegelijk in Geraldine Brooks' People of the Book en John Boyne's The Boy in the Striped Pyjamas (had bij aanschaf geen idee dat er toevallig een verfilming van draait, haha.

Ace schreef:
Mijn laatste boek... Dat moet Snuf de Hond geweest zijn, zo rond 1990...

rayman schreef:
En na het lezen van deze klassiekert is elk ander boek ook totaal overbodig.

rayman schreef:
En na het lezen van deze klassiekert is elk ander boek ook totaal overbodig.

Mjuman schreef:


Zul jij blij zijn dat er tegenswoordig ook van die gave cd's zijn, waarop boeken worden voorgelezen - soms door de auteur zelve. Kan je helemaal achterover leunen - nadeel is dan dat je geen (andere) cd erbij kunt draaien - dat gaat wel als je zelf leest.

Ace schreef:
Aan de andere kant kan je dan wel weer het boekje van de cd lezen die je eigenlijk zou willen draaien... Dat gaat weer niet als je het boek leest.

itchy schreef:

Da's wel een vervolgboek he? Sluit aan op A Wild Sheep Chase.

In 1987 ging Laura Starink als correspondent van NRC Handelsblad naar Moskou om de perestrojka van Michail Gorbatsjov te verslaan. Ze was getuige van de ineenstorting van het communisme, dat de wereld decennialang in twee machtsblokken verdeeld had gehouden.
Twintig jaar later keerde ze terug met de vraag: wat is er terechtgekomen van de hooggespannen toekomstverwachtingen die de Russen toen hadden? Hoe hebben ze de abrupte overgang van communisme naar kapitalisme doorstaan?
In het boek De Russische kater schetst Laura Starink in elf persoonlijke portretten van Russen een beeld van de nieuwste geschiedenis van Rusland, van de verrassende maar weifelende Gorbatsjov via de woeste avonturier Jeltsin naar de zelfverzekerde autocraat Poetin.