Ik heb twee weken geleden Harry Potter zes uitgelezen. Ben nu bezig in The girl's guide to hunting and fishing.

Mieke Maaike's Obscene Jeugd- Louis Paul Boon.

Ik heb een grote liefde voor die man zijn schrijfkunst.

Laatst gelezen: Miroslav Krleza - Op de Rand van het Verstand.

Nu bezig met: Umberto Eco - Het Eiland van de Vorige Dag

Leest wel lekker weg.

Vind jij dat Eco gezellig wegleest? Ik ben een paar keer in De Slinger van Foucault begonnen maar raakte niet ver. Misschien dat zijn ideeën best te pruimen zijn maar zijn schrijfstijl is erg stroef. Of ik moet toen te jong geweest zijn: 18.

Je meent het

De historicus van Elizabeth Kostova

Het lelijkste land ter wereld van Renaat Braem (raad eens waar ie het over heeft ) Een erg mooi boekje, vlot geschreven (helemaal geen saaie vakliteratuur of zo, dan ben ik erger gewend) en vaak erg grappig. Een beetje zoals Le Corbusier, je zou het niet verwachten maar die is ook erg grappig in veel van zijn teksten (nu ja, archi-humor dan he )
Pijnlijk trouwens hoe relevant dit boek na 40 jaar nog altijd is, je merkt dat er in de grote steden wel wat veranderd is de kwart eeuw en de middelgrote steden zijn de laatste jaren ook op de goede weg, maar daaronder is het nog steeds dezelfde ramp als in de jaren '60. Ach ja, mocht alles goed zitten dan zou ik een overbodige studierichting gekozen hebben...

Nu noem je wel zijn moeilijkste boek . De slinger van Foucault is meesterlijk, maar lekker weglezen doet het inderdaad niet. De naam van de roos of Baudolino zijn veel toegankelijker.

Heb jij het boek niet twee maal gelezen, meneer F. ... een keer toen je veertien was en een keer in 2003?

Maar vond je het qua stijl goed geschreven? Voor mij is dat namelijk heel belangrijk anders lukt het niet. A Brave New World (Huxley) is zowat het enige stillistisch minder sterk boek dat ik gelezen heb én goed vond.

Ik vind Eco geen stilistisch wonderkind maar hij leest naar mijn idee lekker weg (in ieder geval Het Eiland van de Vorige Dag en de Naam van de Roos). Zijn schrijfstijl is wel enigszins ouderwets maar zijn zinnen lopen best lekker. Alleen jammer dat hij zijn eruditie teveel tentoonspreidt, wat zich onder meer uit in een veelheid aan klassieke citaten die ook nog eens onvertaald blijven.

Ik had het gevoel dat hij door zijn eruditie de aandacht wou afwimpelen van het feit dat het qua stijl niet veel voorstelt. En daar had ik persoonlijk een probleem mee. De man weet veel, kan een verhaal bedenken maar kan niet schrijven. Dat is mijn mening over Eco.

De Grote Vriendelijke Reus. Een jaartje of 10 geleden.
Ik HAAT lezen

Ja, dat kan soms wel eens een probleem opleveren - die stijl. Neem Dostojewski: wat een hijgerige, struikelende stijl heeft die man soms, maar 's mans verhalen maken alles goed

Met de stijl van Eco heb ik niet echt problemen, ik vind hem bij momenten grappig schrijven.

*let wel* ik ben niet van plan alles van Eco te lezen, dus moet ik toch ergens reserves hebben ten opzichte van de man. Anders probeer ik steeds het complete oeuvre van een schrijver te lezen

Ha, ha. Ik zal het nog gaan missen, onze fijne pm-uitwisseling over literatuur. Misschien moet Jordy boekmeter toch maar afblazen

Met het eerste ben ik het eens, met het tweede niet. Vergeleken met het gros van de Nederlandse schrijvers vind ik Eco qua leesbaarheid goed te pruimen.

Ik heb helemaal geen problemen met de stijl van Dostojewski. Misschien moet ik eens andere werken dan De Slinger van Foucault proberen.

Ja, dat zal dan wel persoonlijk zijn. Welk gros bedoel je? Toch hopelijk niet Hermans, Mulisch en Campert want dan weet ik niet wat ik van die uitspraak moet vinden.

Ik bedoelde deze schrijvers natuurlijk niet, hoewel ik Hermans ook nooit een groot stilist vond (maar ik heb hem zo'n 20 jaar geleden voor het laatst gelezen, dus ik weet niet wat ik er nu van zou vinden). Maar deze drie schrijvers (en Nescio, Springer, Nooteboom en de grote Vestdijk) vormen natuurlijk maar een zeer klein deel van het Nederlandse schrijverskorps. En een groot deel van wat er verschijnt is in mijn optiek stilistisch nogal magertjes.

Maar het zal ook wel persoonlijk zijn, hoor. Want ook ik heb, in tegenstelling tot Zachary, geen enkel probleem met Dostojewski.

Eerlijk gezegd hou ik me niet bezig met een schrijver die boeken als "Anna, Frederika en Anne-Frederika" (je weet wel wat ik bedoel) schrijft. Het zij zo als dat snobistisch klinkt.

Hola hola

Ik beweerde niet dat ik er problemen mee heb. Alleen merk ik soms op dat het nogal nerveus wordt (neem nu "Herinneringen uit het ondergrondse") ... dat is geen pijnpunt, dat is een persoonlijke constatie

Hermans is naar mijn gevoel ook geen te groot stilist ... maar ik kan hem dat makkelijk vergeven

Nou - ik vind in het Nederlands taalgebied wel de interessante figuren: Marcellus Emants, Roger van de Velde, Herman Teirlinck, Johan Daisne, Gust Gils, Louis Paul Boon, Walter van den Broeck, Gerard Walschap, F. Bordewijk, ...

en dan vergeet ik er nog een hoop die ik nog niet exploreerde vanwege ... de luiheid van deze jongen

En dan heb je "nu" een Peter Terrin, een Yves Petry ... die me toch weten te boeien

Ik wil toch even mijn lievelingsboek melden, ''ontdekking van de hemel'' van Harry Mulisch. Vond deze echt geweldig. Later ook verfilming gezien, en was ook goed. Nu 'hokwerda's kind'' van Oek de Jong aan het lezen. Tot nu toe alleen maar sexscene's...Er zou wat meer diepgang in het boek zitten, maar heb het nog niet kunnen vinden...Maar ben pas op een kwart, duss....

Onlangs kwamen in mijn bezit:
Cervantes - De vernuftige edelman Don Quichot van La Mancha
Dante - De (Goddelijke) komedie
Dostojevski - De gebroeders Karamazov
Baudelaire - De bloemen van het kwaad
Goethe - Faust
Milton - Paradise lost

Ik zit dus nog wel even gebeiteld!

Fantastisch gewoon!
Bij Dante en Goethe heb je wel wat achtergrondinformatie nodig... al die symboliek... vooral bij Dante. Ik hoop dat het in de uitgave verwerkt zit, ander zit je daar soms wel: Tenzij je ontzettend slim bent en je een hoofd vol encyclopedische kennis hebt.

Nou bij de 'Commedia' is p. 608-950 commentaar dus dat komt wel goed. Bij 'Faust' iets minder, p. 460-530, maar goed, we zien wel wat ik ervan snap. En trouwens, je hoeft iets niet te begrijpen om het mooi te vinden, toch? Neem het leven zelf.

Karel ende Elegast, voor school.

Liefde & Dood: De moord op Kurt Cobain, een uitgebreide complottheorie dat Cobain geen zelfmoord pleegde maar door iemand anders is afgemaakt.

Voor de derde keer aan het lezen, noem me verslaafd:
Robert Musil - De man zonder eigenschappen