De zanger van de Flaming Lips spant toch echt de kroon.


Maar Lowlands was sowieso weer vet dit jaar. Straks meer tekst.

Bij het nachtprogramma was er amper security meer aanwezig, dus het was echt een bende in de dance-tenten. Ik heb ook echt van alles voorbij zien komen. Stelletje malloten had een Groovetube-plant meegenomen de Bravo in. Vervolgens hingen ze er een zakje pillen in en gingen eromheen lopen dansen als een stel indianen

Zijn er meer mensen die The National ook geweldig vonden?
Ik liep er toevallig bij naar binnen maar ik vond het heel erg gaaf.
Hoe heette trouwens dat laatste nummer dat ze speelden?

Tot slot mijn top 5:

1.Sex Pistols
2.The National
3. Pendulum
4. Franz Ferdinant
5.The Hives

Mijn Lowlands hoogtepunten zijn toch wel Sigur Rós, The Flaming Lips (en dan vooral toen het eerste nummer begon, Race For The Price) en The Gutter Twins. Verder heb ik nog erg staan genieten bij De Jeugd Van Tegenwoordig! Ik had ze nog nooit eerder live gezien en het viel me alles mee!

Is er naast ikzelf nog iemand in de Magneetbar aanwezig geweest op het moment dat The Kooks daar opeens gingen optreden, verkleed en wel? Grappig, dat ze het ene moment in de Alpha staan, op tientallen meters afstand met honderden irritante hysterische fans om je heen, en diezelfde avond op nog geen halve meter voor je staan, covers van The Band te spelen

Mijn top 5:

1. Sigur Rós, ( die toegift )
2. Booka Shade (geweldig!)
3. Digitalism (geniaal!)
4. Pendulum (nog nooit zo hard gebeukt!)
5. The National (jammer dat de zang niet goed was, maar verder geweldig)

Editors heb ik laten schieten omdat ik helemaal beduusd was van Sigur Rós.

Nee, daar was ik jammer genoeg niet bij. Geweldig, dit soort verhalen! Ik las ook al op 3voor12 dat bij No Age de helft van Franz Ferdinand na hun eigen concert kwam aanrennen omdat ze het niet wilden missen.

Haha, vet. Ik heb daar ook nog een klein stukje van gezien. Zal best een feestje zijn geweest met al die Teletubbies en andere vage dingen op het podium.

Nog even een top 5, voor de goede orde:

1. The Roots
2. N*E*R*D
3. Le Le
4. Jamie Lidell
5. Pete Philly & Perquisite

Absoluut! The National was al in korte tijd tot 1 van mn favorieten uitgegroeid, maar ze overtroffen mijn verwachtingen compleet. Ik vond de zang ook helemaal niet tegenvallen, heerlijk intens juist.

Daarnaast waren mijn hoogtepunten Infadels, Gogol Bordello, Hives en (natuurlijk) Franz Ferdinand. Ook hun nieuwe nummers bevielen me prima.

Ik ben net terug van Lowlands en zie hier mijn top 5 in willekeurige volgorde:

Elbow (intense mooie sfeer neergezet)
Sigur Ros (enorme ervaring, helaas niet helemaal gezien ivm the Roots)
Pendulum (beuken tot je er bij neervalt)
Hot Chip (geniaal en heerlijk dansbaar)
The Roots.(muzikaal zeeer sterk, gitaarsolo's en de het nonstop gespit aan het einde)

Maar meer interessant vond ik de recensies op de 3 voor 12 site.

Pendulum die de hele zaal bij elkaar beukte een 3 geven en de Jeugd van Tegenwoordig met een werkelijk Dramatisch optreden een 9,5?

Heb toch het idee dat 3 voor 12 de weg een beetje kwijt is na 3 dagen door getrokken te hebben. Kan ook aan mij liggen natuurlijk.

Nee tot zolang ben ik niet gebleven, ik was er denk ik tussen 2 en 4 zo ongeveer. Daarna wilden mijn vrienden weer weg. Maar dat was echt een superfeest. Overal om je heen polonaises, crowdsurfers, planten en dronken dj's. En de muziek op zich vind ik ook erg leuk. Het is naar mijn gevoel veel uitnodigender als de gemiddelde dance/techno muziek en weet toch te ontkomen aan een apres skihut toestand.

Maar goed er was nog veel meer op Lowlands om over na te babbelen. Wat heb ik allemaal wel niet gezien? Even mijn verfrommelde programmaboekje erbij pakken hoor...

...Oh ja! Henry Rollins! Daarmee begon ik Lowlands. Was een leuke show. Het is echt een bittere man, maar hij heeft toch op veel gebieden wel een sterk punt. Plus hij zorgde wel voor wat lachmomenten.
Daarna viel ik meteen al in een gat waarin ik niet per se iets hoefde te zien. Het grote wachten was op The National. Eerst heb ik de halve show van Pigeon Detectives bekeken vanaf de Alpha heuvel. Het is best leuke muziek, maar niet voor een tent van die grootte. Daarna heb ik een minuut over 10 staan kijken naar Killswitch Engage en mezelf zoals gewoonlijk verbaast dat er zoveel mensen zijn die dat geweldig vinden. Daarna maar weer terug naar de Alpha, stukje Presidents of the USA gekeken, dat vond ik niet zo bijzonder.
Toen was ik het wachten zat en ben ik maar gewoon naar Grolsch gelopen. Bleek dat er nog bijna niemand aan het wachten was en kon ik zonder problemen op de voorste rij staan. Dat was het echt helemaal waard! The National zette een hele strakke show neer. Veel nummers net iets harder en rauwer als op de cd's. Squalor Victoria heeft live de climax die ik er altijd bij had willen hebben. Het mooiste was toen Berninger het publiek in sprong en "I won't fuck us over I'm mister November" blerde terwijl hij terecht op handen werd gedragen.

Daarna ben ik snel naar de Bravo gegaan om nog een stukje Pete Philly mee te pakken. Gelukkig heb ik nog ruim een half uur kunnen genieten van een van mijn favoriete rappers. Na die show kwam ik mijn vrienden weer tegen en zijn we blijven wachten op Hot Chip. Ik had er nog nooit van gehoord, maar ik vond het wel erg leuke muziek. Na, een korte pauze om te eten ben ik naar Pendulum geweest. Maar ik vond het toch wat tegenvallen. Het was wel redelijke muziek, maar het herhaalde zichzelf veel teveel. Snel maar door naar The Flaming Lips. Dat was echt een geweldige show zeg! Wat die gasten allemaal niet uit hun hoge hoed toverden.

De rest van de nacht werd gespendeerd in respectievelijk Silent Disco, Grolsch en de 24 uurstent.

Zaterdag. Ik werd wakker. Was de vorige nacht behoorlijk bezopen, maar ik voelde me prima. Ik had er meteen alweer zin in. Dat gold echter niet voor mijn maten. Dus heb ik Korpiklaani maar laten schieten om de roes uit te slapen op de Alpha heuvel onder het 'genot' van 50 jaar Nederpop. Daarna was het de beurt aan Headphone. Ze werden aangeschreven als de nieuwe Radiohead. Ik vind het meer een Radiohead kloon. De mannen kunnen goed muziek maken, maar ze lijken zich wel erg veel te inspireren door Thom Yorke en co.
Toen snel door naar The Opposites/JVT. Dat waren echt twee vette shows. En ook al kwam ik meer voor JVT vond ik de show van The Opposites nog beter. Die 9.5 vind ik zeker een veel te hoog cijfer.
Dat cijfer staat beter bij N*E*R*D (misschien krijgen ze dat ook weer hoor). Wat een dope show. Ik was een van die springende mensen die je vanaf de heuvel kon aanschouwen. Pharrel weet echt heel goed het publiek te bespelen. Plus, nummers als Rock Star, Lapdance, She Wants to Move en Fly Or Die zijn toch bij uitstek geschikt op om te springen.
Na N*E*R*D heb ik British Sea Power maar even laten schieten om mijn pijnlijke voeten tot pust te laten komen. In ruil daarvoor heb ik Franz Ferdinand wel vanuit het eerste vak kunnen meemaken. Toch leuk om hen een keer te zien. FF is de band die mij heeft geintroduceerd in het indie genre. Ik vond het nieuwe materiaal trouwens ook best goed. Het klinkt in ieder geval weer wat origineler. Later op de avond heb ik Booka Shade over geslagen omdat ik dacht dat ze live niet zo bijzonder zouden zijn. Daarvoor in de plaats ben ik naar Does It Offend You? Yeah? gegaan. Dat was echt een fout. Het enige leuke aan de show was het "Fuck The Sex Pistols" na ieder nummer. De nacht werd voornamelijk besteed aan Balkan Beats.

En toen was het zondag. Ik was alweer vroeg op. Uitslapen lukte me niet echt daar op Camping 1 met de eeuwige bas van de 24 uurstent op de achtergrond. M'n vrienden lagen opnieuw lang te maffen, en nadat ik gedouched en ontbeten had ontdekte ik dat ik mezelf verveeld; op Lowlands! Dus ik trok snel mijn schoenen aan en spurde naar het festival terrein op een solo avontuur langs Lucky Fonz III, Extince en We Are Scientists. Stuk voor stuk oerdegelijke shows. Een zak patat werd verorberd op de Alpha heuvel alwaar ik kon zeuren over hoe de Plain White T's nooit in zo'n grote tent hadden mogen staan.
Het volgende slachtoffer was Jamie Lidell. Dat was wel even genieten. Heerlijke soulvolle muziek die toch erg ruig uit de hoek kan komen. Jamie liep er heerlijk relaxed bij in z'n hempie. Af en toe eens in de ligstoel chillen, en toch zo'n enerverende show weggeven, dat is knap.
Een korte pauze nam ik even in de India waar ik 3 kwartier voor aanvang van MGMT mijn brandende poten liet rusten. MGMT was ook erg goed. Ik vond het alleen jammer dat ze gewoon hun album op de juiste volgorde speelden. Dat neemt gelukkig niets weg van het feest dat ontstond tijdens Kids, waar ik een stuk of drie dames te lucht in heb geholpen om een crowdsurf te plegen.
Toen begon het hoogtepunt langzaam te naderen. Sigur Ros. Ik had besloten om na Elbow niet nog even te gaan kijken bij Asakusa Jinta (echt heel jammer dat ik die gemist heb) zodat ik goede plaatsen kon krijgen bij wat voorlopig de muzikale ontdekking van mijn leven is. Tot mijn verbazing bleef het behoorlijk druk na afloop van Elbow, die ook een zeer mooie show gaven. Favorieten Starlings, Mirrorball, Grounds For Divorce en One Day Like This werden gespeeld en luidkeels meegezongen door o.a. mij.
Anyway, het bleef druk na Elbow. Ik was vastberaden om een zeer goede plaats te hebben en godzijdank lukte dat. Ik had nog maar twee hoofden voor mij na een lange reis richting het midden.

Van tevoren hoopte ik twee dingen omtrent het Sigur Ros concert.
1. Er moet geen aankodiging zijn. Een band als deze wordt het beste met stilte aangekodigd.
2. Ze moeten Popplagid spelen.
Na drie kwartier ineengedoken op de grond te hebben gewacht, kwam daar ineens, zonder aankondiging de hele band. (Check!)
Er werd geopend met een nummer van Agaetis Byrjun, de naam ben ik even kwijt. Maar ik lette meer op alles wat ik zag. Hoe surrealistisch zijn deze gasten wel niet? Jonsi met zijn prinsenuniform, de drummer met die geweldige foute kroon in alle kleuren van de regenboog. De gitaar die met een strijkstrok bespeeld wordt. Bij Sigur Ros krijg ik het gevoel alsof ze gewoon niet van deze wereld zijn. Ze trekken een sprookjesachtig kostuum aan en maken sprookjesachtige muziek. En dan die stem, die fantastisch mooie stem van Jonsi. Zijn vocalen gaan door merg een been. Ik keek om me heen en overal zag ik mensen wegdromen. Echt prachtig.
Glosoli, Hoppipolla, Saelopur, Se Lest al mijn favorieten van Takk werden gespeeld. Festival is live echt stukken beter als op de CD. Ik raakte echt een beetje van de wereld door alle geluiden die ik hoorde. Het laatste nummer was Gobbledigook. Heerlijk hoe iedereen meeklapte. De track blijft alleen maar in aanzien stijgen iedere keer als ik hem hoor.
Toen was het afgelopen. Een daverend applaus en de mannen waren vertrokken, maar niemand wilde dat het over was. Gillen, klappen, stampen. Alles werd uit de kast getrokken om de IJslanders nog een encore te laten spelen. Na een paar minuten werden we dan eindelijk beloond. Na een hartelijke dank van Jonsi werden de eerste noten gespeeld van Popplagid (Check!) Een luide schreeuw van blijdschap kon ik niet binnenhouden. Deze encore zou het absolute hoogtepunt van een heel weekend Lowlands worden. 12 minuten later kwam ik weer bij. De muziek dreunde na in mijn gedachten. Wat een show. Echt fenomenaal goed.

Daarna heb ik nog wat tenten bezocht om de nacht vol te maken. Maar mijn benen weigerden steeds meer. Om half vier stond ik bij Erol Alkan en had ik het opeens gehad, evenals de rest van de groep. Een half uur later sliep in in en neuriede ik allerlei liedjes die ik overdag had gehoord terwijl ik mijn voeten masseerde. Lowlands was heel erg leuk. Volgend jaar weer.

Leest iemand dit helemaal?

Morgen waarschijnlijk wel. Nu ben ik nog te brak van Lowlands. Misschien dat ik tegen die tijd zelf ook wat post.

Ik heb het gelezen! Een heel herkenbaar stukje, meer daarvan please

Leuk, vet, warm en koud in de tent, moe. teveel drinken, goorste dingen eten, met een leuke dame praten en daarna nooit meer zien en vooral genieten! Tweede keer en ik voel me nu al een kenner Sigur Ross was vooral mooi droomde helemaal weg! En JvTW waren bad ASS! Maar ik ben zo makkelijk, ik ben zelfs op vreselijke metal los gegaan! Wat een vreselijk vuurwerk ook Maar zelfs dat is leuk op dit festival! (Prijzen waren wel weer ruk!)

Ik was er zeker bij! Ik werd ook hardhandig de Lima uitgewerkt, omdat ik een plant mee wilde nemen! Geniale avond!

Haydamaky in de Lima op zaterdagavond was trouwens ook echt een gekkenhuis! Een van de beste optredens!

Ik wil terug Ik mis het nu al... De dames , de muziek , de sfeer en het schijt hebben aan alles wat er bestaat en helemaal los gaan maar toch vrienden blijven met de mensen om je heen!

Ik mis het ook, al ben ik nu wel helemaal op. Lichamelijk en geestelijk. Ik zou het geen vierde dag hebben uitgehouden als die er was. Het schijt hebben aan alles is inderdaad super. Kan me ook inleven in McManus met het leuke meisje dat je na een keer nooit meer tegenkomt. Pff, er zijn zoveel dingen waar ik nog over nadenk, ik zou er nog wel zo'n stuk als daarnet van kunnen schrijven denk ik zo.

Vond het grappig hoe enorm de sfeer per tent verschilde na een uur of 1 's nachts. Op zaterdag heb ik in vrij nuchtere toestand een paar keer een rondje gedaan. Het verschil zat 'm in de takken. In de doorgespacete Bravo waren het een soort van hippie back-to-nature dingen (en tijdens het vergelijkbare technoavondje in de India op zondag hadden een paar lui er een aapje in gehangen). In de Lima was het ondertussen een grote zatte bende en werd ik bij binnenkomst door een kerel op m'n kop geslagen met twee van die dingen. Hier ligt duidelijk een markt. Volgend jaar 1 muntje per tak.

Oh en de techno van Ellen Allien en Sven Väth was alles behalve gemiddeld, maar dat terzijde

Muzikaal viel het me erg tegen dit jaar, maar dat wist ik voordat ik ging ook al eigenlijk. Erg weinig hoogtepunten voor mij dus. Toch maar een top 5:

1. Iron & Wine

Een band die ik duidelijk te weinig heb beluisterd, want dit weekend viel het kwartje dus wel. Beam spon zijn nummers lekker lang uit, met als hoogtepunt de schitterende afsluiter Upward over the mountain . De journalist van het LL-krantje had trouwens weinig goede woorden over voor één van de beste optredens van het festival.

2. The National

Leuke band toch, één die hun eenvoudige nummers toch erg vol en majestueus kan laten klinken. Sterk optreden met lekker veel Boxer-songs.

3. Holy fuck

Gewoon heel erg lekkere energieke muziek. Genoten.

4. Sigur ros

Vooral Svefn-g-englar als opener en Popplagið/Untitled #8 als afsluiter waren erg fraai.

5. Underworld

Niet heel erg speciaal, dit optreden, maar het bevatte wel één van de hoogtepunten van mijn festival: Cowgirl


Precies (of ja, je bent een 'dan' vergeten geloof ik ). En daarom gaan we volgend jaar weer natuurlijk.

Oja ook geweldig;

- Get Well Soon
- Hit Me TV

Wel jammer dat Hit Me TV maar een 5 ofzo kreeg op 3voor12 maar dat mag de pret niet drukken. Ik heb me nochtans zeer vermaakt

Leuk!

Ik volg ze inmiddels al een jaartje of zes. Eerder als Skip The Rush en nu als Hit Me TV. Ik was stiekem wel een beetje trots om ze nu eindelijk op Lowlands te kunnen zien. Het is ze echt gegunt, ze hebben er jarenlang keihard voor geknokt. Het was niet hun beste optreden, dacht een beetje zenuwen te bemerken, maar ze wisten het publiek goed mee te krijgen en een goede show weg te geven.

Ik heb vrij veel gezien op Lowlands, waaronder een paar optredens niet helemaal van begin tot eind. Eigenlijk vond ik niets echt tegenvallen, al liep ik wel af en toe een beetje te ai-ai-ai'en als ik weer eens langs metalgebulder in de India liep, of dat vreselijke Gogol Bordello terwijl ik zat te wachten op Get Well Soon. Maar de beste optredens op Lowlands dit jaar vonden toch plaats op de uit de as herrezen Charlie. Jammer genoeg stond het leukste podium aan het uiterste, UITERSTE eind van het terrein, iets voorbij Alpha. Als je het goed plande kon je de Alpha-drukte nog wel vermijden, maar het was vooral de afstand wat soms vervelend werd.

Ik vond het grootste nadeel dat de mensenmassa steeds niet goed verdeeld leek te worden. De Ting Tings stonden in een veel te kleine India, midden op het terrein, waardoor bijna alles in een wijde omtrek om die tent helemaal vastliep. X-Ray, niet veel meer dan een uit de kluiten gewassen container, is overduidelijk veel te klein voor mensenmagneten als Le Le en Crystal Castles. En aan de andere kant stonden Alpha en Grolsch bij sommige optredens halfvol. Daardoor leek het dit jaar soms wel twee keer zo druk als de voorgaande jaren.

Dit gezeur terzijde heb ik wel weer ontzettend genoten en het weer zat 100% mee op de laatste dag na, maar zo'n hoosbui hoort er nu eenmaal bij en het verhoogde de sfeer bij Elbow ook nog wel een beetje. Wat ik het meeste zal missen is inderdaad de ongedwongen, relaxte sfeer die (ondanks het grote aantal mensen) op Lowlands hangt. Ik kan echt genieten van die kleine momenten in bijvoorbeeld de Groovetube waarbij spontaan groepjes dansende mensen ontstaan, of de sfeer die er 's avonds in de Asia-eettent hangt. En de hele entourage met overal debiele animaties en onbegrijpelijke kunstwerken. De grote tenten zijn vaak iets te massaal, en ook hier was Charlie weer de leukste plek om rond te hangen.

Maar goed, hier mijn topje 5:

1. No Age
In het Paard vielen ze een beetje tegen omdat ze wel heel erg stom en laat stonden geprogrammeerd, maar op Lowlands was hun krankzinnige bak gestructureerde herrie weer-ga-loos. Na een redelijk rustige opbouw sloeg zo plotseling de vlam in de pan dat er in een seconde een moshpit was ontstaan waar links en rechts mensen van wegvluchtten als ze al niet waren neergemaaid. En naast de krankzinnige gejaagdheid staan de compacte nummers van No Age (nauwelijks een nummer langer dan anderhalve minuut) ook gewoon als een huis. Monsterlijk goed optreden.

2. Los Campesinos
Een groepje schatting uitziende jongens en meisje spelen lieve leuke snoezige liedjes met xylofoons en strijkers en toeters, die steeds weer totaal ontsporen. Op plaat was het al geweldig, maar live werkte deze aanpak echt perfect.

3. Flaming Lips
Lieve help, wat een show. De teletubbies die plotseling op het podium stonden waren al grappig, maar dan staat plotseling Wayne Coyne gehuld in een enorme doorzichtige ballon voor op het podium, om zich vervolgens over de mensenmassa heen te laten rollen. Met twee giGANtische confettikannonnen werd het eerste nummer erin geknald en die hele circus-freakshow-sfeer bleef erin tot het eind, met honderden ballonnen, drie meter hoge dansende aliens, lasers, en vooral bakken en bakken en bákken aan confetti-snippers en een uitzinnig publiek. Misschien wel de beste show die ik ooit heb bijgewoond.

4. Get Well Soon
Voor mij persoonlijk de grootste verrassing, want meer dan wat gezonde interesse in wat voor band dit zou zijn had ik vooraf niet. Wat we kregen was ontzettend mooie, wonderlijke en toch uitbundige muziek. Steeds zulke prachtige opbouwen en schitterende ontladingen. Inclusief een cover van Born Slippy van Underworld!

5. Sigur Ros
Zeer theatraal maar o zo mooi. De zanger, zoals hij in zijn lange jas manisch op zijn xylofoon aan het timmeren was, deed me soms denken aan de beduusde en wereldvreemde Edward Scissorshands. De sprookjesmuziek vormde daarbij een prachtig contrast, en het werd nergens overdreven jengelig waar ik vooraf misschien een beetje bang voor was. En soms werd het zelfs kolderiek, toen een rij toeteraars in witten pakken over het podium kwam marcheren of later als een hoempapa-band op trommels stond te meppen. Een zeer ontwapenend, prachtig optreden.

Verder positieve uitschieters: de sexy puntige rock van Blood Red Shoes, uitzinnigheid bij Holy Fuck, een mooi intiem optreden van The National, mooie maar iets te nette nummers van The Kooks en natuurlijk gepaste trots bij Hit Me TV, niet zo'n goed concert als de voorgaande keren maar wel eindelijk hun Lowlands-debuut.

Hier alvast mijn top 5 van Lowlands 2008:

1.Blood Red Shoes
2.The Kooks
3.Sex Pistols
4.Sigur Rós
5.Hit Me TV/Get Well Soon

Ik baalde wel behoorlijk toen we in geen mogelijkheid meer in de X-Ray tent konden komen voor Crystal Castles. Ik had ze graag echt mee willen maken, maar helaas was dit de zoveelste programmeerfout op deze Lowlands. Erg jammer!

Heerlijk om te lezen hoe iedereen het ervaren heeft..


Zucht,
ben nog steeds verpletterd door dat optreden van Sigur Rós ..
Ben ook zó dankbaar dat het regende en we zo bij Elbow terecht kwamen om vervolgens vooraan te eindigen bij Sigur Rós..

Zeker weten dat ik binnenkort even een bezoekje aan de Plato te gaan doen, om vervolgens voldaan eruit te komen met
Med Sud I Eyrum Vid Spilum Endalaust en Agaetic byrjun en misschien schaf ik (tegelijkertijd) Takk en () ook nog wel aan..

Top 5 voor mij was;

1. Asakusa Jinta (ik had er nog nooit van gehoord dus dit was de verassing van Lowlands voor mij, wat een feest. )
2. Pendulum
3. Volbeat
4. Presidents of the United States of America (alleen het begin gezien om dat ik m'n broer op moest halen )
5. Textures (stuk gemist door Danko Jones die tegen viel)

Voor mij waren de echte hoogtepunten dit jaar (in willekeurige volgorde):

- Sigur Ros (na 20 minuten geneuzel werd het toch wel spectaculair goed)

- The National (volledig de verwachtingen ingewilligd)

- Holy fuck (!!!)

- The Gutter twins

- Lucky Fonz III (gelukkig zijn er meer mensen die dit vinden, wat een talent)

- The Infadels (wat een prachtig feest en een heerlijk uitbundige tent)

Die had ik ook erg graag gezien.. en op je beschrijving afgaande terecht..

Verder Sigur Ros ook.. maar die komen in de HMH wel

Ik had geen kaartje en toen ik er nog wel aan kon komen had ik het hele weekend al volgeboekt... maar als ik deze dingen over mijn favoriete bandje (Sigur Ros dus) lees kan ik wel janken

Pure zelfkastijding, dit topic...

Nu ik dit allemaal lees denk ik dat ik toch maar hard ga sparen voor een kaartje voor Sigur Rós.

Dag 1

Op vrijdag ging ik eerst kijken naar opener the Pigeon Detectives. Zelf had ik er vaag wel eens wat nummers van gehoord, die ik niet direct heel boeiend vond. Maar wat mensen uit mijn kamp vonden het leuk, en er speelde geloof ik niks boeiends tegelijkertijd, dus ging ik mee. Ik vond het een ok concert, de muziek blijft niet mijn ding. De band was wel redelijk energiek wat het nog wel vermakelijk maakte om naar te kijken.

Vervolgens wat gegeten om daarna door te gaan naar The National. Deze band had ik vorig jaar al een keer gezien in de melkweg. Dat was een mooi concert, maar dit werd op lowlands overtroffen. Bij bijna elk nummer gingen er rillingen door mijn lichaam. Vooral dat Matt Berninger het publiek indook bij afsluiter Mr. November was erg mooi. Mijn vriendin en een ander meisje die mee was gingen eerder weg om the wombats gezien. Natuurlijk heb ik ze wel even voor gek verklaard, dit was een van de mooiste concerten van lowlands. Een mooie sfeer, en de muziek kwam wat mij betreft nog beter tot zijn recht live dan op cd.

Daarna nog een stuk van the wombats op het gras gezien. Was wel een aardig concert, de band leek vrij gedreven te zijn. Het stemgeluid van de zanger klonk voor mij een beetje als Robert Smith in vrolijke nummers zingt, zoals Lovecats.

De uren daarna heb ik vooral in het gras doorgebracht, er kwam niks wat ik per sé moest zien en het was heerlijk weer. Daarna gingen de mensen waarmee ik was naar The Kooks toe. Ondanks dat ik ze nooit erg leuk had gevonden, gunde ik ze maar een kans. Maar ik vond er niet veel aan, ik stond tussen alle gillende meisjes in het voorvak. Zowel qua muziek als qua performance kon het mij niet bekoren en ik ging op de helft weg, om naar the Flaming Lips te gaan!

Aangekomen waren ze al bezig het decor op te bouwen, de zanger stond er gewoon rustig tussen. Ik had ze nooit live gezien, maar had al wel gehoord dat ze er altijd wat moois van maken. En dat was ook wel het geval. De opening was fantastisch, die zanger in de grote ballon, confetti regen en allemaal enorme ballonnen. Vervolgens werd er geopend met race for the prize, wat eigenlijk gelijk mijn favoriete nummer is van deze band. Maar het was een leuk optreden van een sympathieke band. Klein kritiekpunt is wel dat alle dingen die er gebeurden me wel van de muziek afleidden. Maar het was wel een enorme beleving op zich.

Later 's nachts nog naar de juliet gegaan om een engelse caberetier en de applaus om niets show te zien. Maar ik was toch echt te moe en viel telkens bijna in slaap.

Dag 2

Nadat ik mezelf eerst had voorzien van de vaste portie cafeine had ik de eerste paar uren heb ik vooral rondgezwalkt over het terrein. Beetje kraampjes kijken, nog een mooi sigur ros t-shirt gescoord.

Het eerste concert wat ik volledig zag was van N.E.R.D. Van deze band kende ik alleen de hitjes, die altijd best leuk en dansbaar zijn. De eerste paar nummers vond ik niet heel boeiend, maar het klonk best aardig. Pas toen de grote hits werden gespeeld begon het echt leuk te worden. Prachtig hoe de hele zaal tekeer ging op Lap Dance. Toch wel een verrassend leuk concert uiteindelijk. Alleen de meisjes op het podium op trekken vond ik wel weer een beetje jammer.

Franz Ferdinand was het volgende concert waar ik heen ben geweest. Ik stond in het voorvak. Een band waar ik vooral een paar jaar geleden regelmatig naar luisterde en toch altijd wel eens live had willen zien. Het was een goed concert, natuurlijk veel gesprongen. Hun nieuwe nummers klonken wat meer synthesizer achtig, maar best leuk. Ik vond het wel prima dat die nummers tussendoor kwamen om even bij uit te rusten. De 6 op 3voor12 vind ik erg onterecht. Voor mij was het wel een van de hoogtepunten van het festival.

Laatste wat ik heb gezien waren de Sex Pistols. Ik vond de zanger toch wel een karikatuur van zichzelf geworden. Ik vond het iets triests hebben, een te dikke vijftiger die daar op het podium met zijn tepel staat te spelen, is dat nou punk? Wel leuk om god save the queen en anarchy in the uk een keer gezien te hebben. En die cover van no fun was verschrikkelijk trouwens.

's Nachts weer naar de juliet gegaan om night of comedy te zien. Om 12 uur nog even met de hele juliet gezongen voor mijn vriendin die jarig was.

Dag 3

Als eerste naar We Are Scientists gegaan. Ik kende alleen het liedje Nobody Move, Nobody Get Hurt. Maar een erg slap concert vond ik. Het was gewoon vooral erg saai.

Vanaf het gras gogol bordello gezien, die er volgens mij wel een leuk feest van maakten.

Daarna the Hives. Kende hier niets van, maar het viel goed mee. Grappig bandje met grappige muziek en een grappig, maar ietwat gemaakt imago. Kan er verder niet veel over kwijt eigenlijk, het was best een leuk concert. Ik ging alleen eerder weg om te plassen en drinken te halen en in de rij te gaan staan bij het voorvak voor het concert van dEUS, en compleet nat geregend te worden.

dEUS speelde vrij veel nummers van het nieuwe album, die op zich wel goed tot hun recht kwamen live. Het was een goed concert, maar het miste iets vond ik. Het publiek was ook redelijk tam. Maar uiteindelijk best genoten van het concert, ik vond de lichtshow alleen af en toe een beetje irritant. Na Suds and soda weg gegaan naar Sigur Ros.

Onze Ijslandse vrienden zette toch wel een prachtige show neer. Onder het genot van een jointje met verwondering gekeken naar dit prachtige concert. De nummers kwamen live enorm goed tot hun recht, en ik weet niet of ik dit wel had verwacht. Vooral de afsluiter, het laatste nummer van ( ), was fantastisch!

De laatste nummers van Editors nog gezien, wat volgens mij een vrij strakke show was en in het donker beter tot zijn recht kwam dan in het licht op pinkpop. Als ze gunstiger waren gepland had ik graag het hele concert willen zien, ondanks dat ik ze al 2 keer eerder had gezien. Volgens mij waren ze toch wel een waardige afsluiter van het festival.

Lowlands 2008 was toch wel een erg geslaagd festival, ok, misschien geen line up als bijvoorbeeld een Roskilde, maar ik heb me er geen moment verveeld.

Ik wil nog even afsluiten met een top 5:

1. Sigur Ros
2. The National
3. Franz Ferdinand
4. The Flaming Lips
5. dEUS