Niks tegen herman zeggen Marc.

Wel gezien: Smashing Pumpkins (wil jij niets meer zeggen over mijn getwijfel Ray).




KABOOM!!!!

Wat een show. Al mijn bedenkingen tegen de nieuwe samenstelling zijn weg. Ze waren ongelooflijk sterk. Bijna 2 en een half uur lang!

Nu zere nek, naar bier stinkende kleren (was het een imitatie van een Normaal concert?!) en zeker wetend dat de moshpit niet meer aan deze oude vent besteed is. Damn dat is lang geleden zeg en ik weet nu dat het heel eventjes leuk is maar dan ook echt heel eventjes.

Zelfs weer crowdsurfers gezien en ook dat is lang geleden.

TOP!

(domme rayman)

Ik zet altijd in m'n persoonlijk bericht van MSN al m'n concertdata. Op die manier word ik er toch elke dag aan herinnerd.

Neemt niet weg dat ik zondagavond ook ineens dacht 'shit, morgen Gillian Welch, bijna vergeten'.

Ik heb het laatst ook gehad. Per ongeluk kaartjes gekocht voor Plastikman en George Michael op dezelfde dag. Kaartje voor Plastikman op het laatste moment via Facebook aan iemand verkocht, maar mijn geld nog niet gezien.

Naar hoeveel concerten ga je wel niet, dat dat gebeurt?

Ai, toch geen bekende op musicmeter

Nee, geen bekende op Musicmeter denk ik, wel iemand die ook actief op Facebook en Twitter.

Ook weer niet zoveel, maar die week 3 in 2 dagen. Uiteindelijk dus 2 in 2 dagen.

In mijn geval is een disfunctionele Blackberry-agenda ook de schuldige.

Heb het ook een keer bijna gehad. Had al kaartjes voor Krieger & Manzarek, maar ook bijna die voor Zwarte Cross gekocht. Ik dacht dat er een dag verschil in zat, maar zag op 't laatste moment dat 't dus niet zo was.

Daarna overkomt het je nooit meer. Dan check je gewoon alles voor je besteld, ook al zitten er drie weken tussen.

Het was inderdaad erg goed.
Al vond ik de oudere nummers sprekender dan de nieuwe, waar eigenlijk geen echte hoogte punten in zaten(al was de eerste een lekker knaller en blabla Winter was ook enorm mooi).
Het ergste van zo'n concert is dat het de mystiek om zo'n band een beetje weg haalt. Is niet al te erg, hoop ze komend jaar weer te zien!
Vond alleen dan de James Iha vervanger(ja het is leuk, ze hebben weer een vrouwelijke bassiste en een Aziatische gitarist) niet zo interessant, hij viel nogal in de achtergrond. Al waren sommige solos die ie speelde wel om te smullen.

Heb direct de deluxe versie van Gish en Siamese Dream gepreorderd

Oudere nummers zijn altijd sprekender, maakt niet uit om welke artiest het gaat.
Mensen die kwamen voor Today, Tonight en 1979 hadden ook pech maar ik hoor liever Starla, Ruby en al die andere nummers die ze speelden. dat was zelfs de reden dat ik uiteindelijk toch besloot te gaan.

Ik vind Owata live ook erg leuk overigens maar ging uiteraard het meest uit mijn dak op klassiekers als Siva en Silverfuck (oei wat miste ik daar Somewhere over the Rainbow...).

En hoezo is de mystiek rondom een band weg? Ik heb eerlijk gezegd nooit een mystiek gevoel gehad bij de Pumpkins. Billy is en blijft altijd een beetje een boer.

Van de 6 keer dat ik ze gezien heb variërend van 1992 tot gisteren vond ik dit optreden zeker niet verkeerd.

Dat heb je vooral bij bands die eigenlijk van voor mijn tijd zijn, zo ook de Pumpkins.
Daar heb je dan een bepaald idee bij, en live blijken we allemaal maar gewoon mensen te zijn
Onder het mom van Legendes.

Silverfuck was erg goed idd, Ruby is een van mijn fav's dus de avond kon niet stuk.
Prima setlist! Was ook blij dat ze Zero speelde i.p.v Pissant. Was toch wel een moment dat de oudere concertgangers helemaal los gingen en het bier echt ging vliegen.

Niet mee eens. Bij Gillian Welch vond ik veel nieuwe nummers zelfs beter.

Gisteren naar de Rhymesayers European Tour geweest in de kleine zaal van De Melkweg. Avond was van begin tot eind (19.00u tot 00.30u) memorabel te noemen. Geweldige optredens van Rare Groove, Grieves, Brother Ali, Evidence en Atmosphere (en in veel mindere mate Blueprint).

Ondanks de mindere Blueprint (duurde ook maar 30 minuten) geef ik de gehele avond 4,5* (van de 5). Een dergelijke goede sfeer heb ik slechts op Splash (festival in Duitsland) eerder meegemaakt en ik ben toch al naar aanzienlijk wat hiphopoptredens geweest. Tsja, daarnaast waren 5 van de 6 acts ook behoorlijk briljant.

Ik vond Blueprint eigenlijk wel vet. Die beats zijn perfect voor dit soort concerten en ik vind het wel een goede rapper.

Ja jij. Ik ook als het om mijn echt grote helden gaat. Maar het grote publiek komt toch vaak echt voor de bekende nummers en dan praat ik ook over de grotere sterren.
Die spreken dus wel degelijk de grote massa aan. Natuurlijk gaat het niet voor iedereen op dat snap ik ook wel.

Ik vond hem muzikaal niet slecht, maar hij was erg afstandelijk en stond vaak met zijn rug naar het publiek. Evidence praat ook niet heel veel met het publiek, maar straalt wel uit dat hij zijn show samen met de fans deelt. Op dat vlak schiet Blueprint te kort. Maar ik vond Blueprint uiteindelijk niet slecht, wel duidelijk de mindere van het stel.

Ok op die manier. Kan wel begrijpen dat je dat minder vond, ik vond het eigenlijk wel een leuke afwisseling na de vrolijkere Grieves.

Ben het helemaal met R&P eens. Dat wil echter nog niet zeggen dat hij niet gewoon erg goed was, heerlijke muziek om live te horen. Aan het achterlijk hoge niveau van de rest kwam hij echter niet, maar het was een prima optreden.

Toch, als je zo'n bazengitarist met baard naast je heb staan hoef je niet eens meer de show te stelen.

Inderdaad Ik heb die gast eerlijk waar gisteren nog tot baas van de avond benoemd

Evidence had trouwens wel degelijk aardig wat contact met zijn publiek. Niet zoveel als Brother Ali natuurlijk, dat deed hij trouwens wel écht prachtig. Forest Whitiker was mede daardoor toch wel één van de hoogtepunten van de avond.

Ik stond vooraan en zag Evidence 2x tegen de DJ seinen dat hij het nummer moest afkappen, dit deed hij als bleek dat het nummer niet genoeg aansloeg bij het publiek. Geweldig show verder, echt 1 groot gekkenhuis. Stuk voor stuk helden die mannen! Moest trouwens vaak om Ant lachen, wat een geweldenaar is dat!

Gisteravond (als ik dit post inmiddels eergisteravond...nou ja, dinsdag dus) Machine Head gezien in Amager Bio. Die zaal is ongeveer 2 keer zo klein als de oorspronkelijk geplande locatie. KB Hallen is echter kort geleden afgebrand, dus concerten geven gaat daar wat lastig.

Machine Head had Darkest Hour, Devil Driver en Bring Me the Horizon als ‘special guests’ meegenomen. Omdat de eerste band al om 7 uur begon, heb ik Darkest Hour geheel gemist, en van Devil Driver alleen de laatste 2 nummers gezien. Dat klonk goed, maar op basis van die 2 nummers ga ik geen conclusies trekken.

Bring Me the Horizon speelde snoeihard, maar voor mij leek elk nummer op de vorige. Tel daarbij op een zanger met een irritante schreeuwstem, die zo nu en dan zijn stem kwijt leek te zijn, en niet doorhad dat je door altijd en overal fuck te schreeuwen en met je middelvinger te zwaaien niet veel indruk maakt. Tenminste, niet op mensen die de puberleeftijd gepasseerd zijn. En de gemiddelde concertbezoeker was gisteravond zeker geen puber.

Na een korte soundcheck was het de beurt aan Machine Head.
Van die band ken ik The Blackening erg goed, hun debuutalbum, The More Things Change en Through the Ashes of Empires draai ik zo nu en dan, dus een groot kenner van de band ben ik zeker niet.
MH trapte af met I am hell, afkomstig van hun nieuwste album. Er volgde een gemengde setlist, waarbij van elk album wel iets gespeeld werd. Alle ingredienten voor een fijne avond waren aanwezig: de band speelde erg strak, de geluidman leek te denken dat we in KB Hallen waren en dat het volume op het niveau van een grote zaal moest en de bandleden leken ook behoorlijk enthousiast. Bassist Adam Duce brulde zijn achtergrondzang zo hard de microfoon in dat het overduidelijk was dat hij vals zong, Dave McClain zat zo nu en dan te grijnzen achter zijn drumstel en ook Robb Flynn had er zin in.
Er was genoeg interactie met het publiek, inclusief het publiek invliegende bekers drinken en het obligate ‘we zijn zo blij hier te zijn/we zijn al x jaar samen/metal wordt nooit op de radio of op tv gespeeld/maar toch zijn jullie hier allemaal/omdat julllie, net als wij, van onze muziek en van metal houden/we zijn hier voor jullie’-praatje.

Wat ze precies gespeeld hebben, en hoe lang het optreden duurde weet ik niet. Gedurende de eerste 2 nummers stond ik achterin de zaal tegen de hekken van de geluidsman, maar daar kreeg ik steeds minder ruimte omdat de 5 rijen voor me steeds verder naar achteren gingen om plaats te maken voor de pit. Dus daarom maar naar voren gelopen, de pit in. Daar was het ‘rustig bandje kijken met een biertje in de hand’-gehalte uiteraard een stuk lager...maar de intensiteit was een stuk hoger (verrassing!) en vloog de tijd voorbij. Nog nooit zoveel gezweet tijdens een concert.

Na de toegift, in de vorm van Halo en Davidian even afgekoeld en toen kon het nagenieten beginnen.

Live vond ik de muziek van Machine Head veel beter uit de verf komen dan op hun studio-albums. Die verliezen ergens halverwege meestal mijn aandacht en is het een kwestie van uitluisteren (The Blackening uitgezonderd), maar hier was het het hele optreden lang genieten geblazen.
Gaat dat zien! Als je de kans krijgt.

Dinsdag de Fountains of Wayne gezien in Utrecht.

De nieuwe nummers waren wat minder dan de oude krakers. Het duurde even voor dat ze er in kwamen maar met name de toegift was erg leuk

GEM speelde haar nieuwe album integraal in de Ekko te Utrecht.




In de toegift ook enkele covers van de The Band en Edwin Collins

De dames doen het bij mij dit (na)jaar, nadat begin oktober Anna Calvi me volledig in haar ban had met een fenomenaal optreden waarbij ik dacht "dit is het concert van het jaar" , deed Tori Amos daar wonderwel in Brussel nog een schepje bovenop.

En gisteren was het de beurt aan Agnes Obel en ook dit was weer genieten geblazen. Tezamen met een celliste en een schotse harpspeelster wist ze me moeiteloos te betoveren met haar wonderschone melancholische liedjes (en een werkelijk prachtige toegift in de vorm van Elliot Smith's Between the Bars) die live nog mooier klonken dan op de plaat.

Gisteren Wolves in the Throne Room gezien in Club Beta, Kopenhagen. De club had een capaciteit van 150 man, en was uitverkocht.

De avond werd geopend door Wolvserpent, een Amerikaans duo (gitarist/zanger met een ontzettend diepe grunt + drummer/violiste) dat volgens Metal Archives Drone/Doom metal maakt. Ze speelden 2 ‘nummers’, in totaal 45 minuten. Een hoofdrol was weggelegd voor een hoge, beklemmende toetsenpartij en een monotone vioolsolo. De muziek was vooral gericht op het creeëren van een beklemmende, betoverende sfeer. Eén bezoeker leek echt in trance, maar bleek bij nader inzien stomdronken. Desalniettemin een prima optreden.

Na een ombouwpauze van ongeveer een half uur begon het optreden van Wolves in the Throne Room. Uitgezonderd een paar lampjes op het podium en LEDjes in de gitaren zodat de heren konden zien waar de hun vingers moesten zetten, waren alleen doeken met zwart-witte natuurtekeningen verlicht. Daarnaast hing er veel rook voor het podium.
Kortom, de toon was gezet. De heren begonnen met Thuja Magus Imperium van het nieuwe (en vermoedelijk laatste WitTR-album), waarna ze 5 nummers meer speelden. Geen toegift. Live was de muziek nog intenser dan op album en het was behoorlijk verleidelijk om de ogen dicht te doen en me mee te laten voeren op de muziek. Kortom, een uitstekend concert, dat met 5 kwartier aan de korte kant was.

Kwestie van perspectief

Deze week naar Rhymesayers Tour, Per.Verz releaseparty en Kleine Jay & Cartes afscheidsconcert geweest. Alle 3 erg vette concerten vooral Rhymesayers!

Gisteren Silhouette gezien in 't Blok in Nieuwerkerk aan den IJssel.

Een paar keer per jaar wordt in een jeugdhonk door een clubje enthousiastelingen, Progfrog genaamd, een zondagmiddagconcert georganiseerd van een 'Nederlandse' band. Eerder dit jaar was ik ook al eens aanwezig geweest dus ik kende de sfeer: kleinschalig en gezellig. Gisteren was het niet anders: een man of vijftig, inclusief wat local scene en kruipend grut*.

Door een moeizame reis met het ov als gevolg van allerlei werkzaamheden kwam ik iets te laat aan, ik zal vermoelijk één nummer gemist hebben. Hierna was het tijd om eens te beluisteren wat Silhouetete te bieden heeft.
In recensies van de twee platen die deze Utrechtse band gemaakt heeft wordt de nodige aandacht besteed aan de matige zang en niet geheel ten onrechte. De band mist een echte zanger, de taken worden overgenomen door de toetsenist, de gitarist en de drummer, al dan niet meerstemmig. Dit laatste was sowieso niet zo heel erg geslaagd door het matige geluid in het begin van het optreden, maar ook de solo-zang kwam niet altijd even goed uit de verf. De drummer heeft een lage stem en een aardige mimiek, maar mist de kracht om echt indruk te maken, de toetsenist viel als zanger onvoldoende op. Een extra bandlid zou deze band dan ook echt een behoorlijke boost kunnen geven (al moet je die natuurlijk dan wel goed naar voren mixen).
Instrumentaal was het gebodene zeker niet onaardig, al maakten lang niet alle composities veel indruk, de melodieen van voorbeeld Pendragon zijn toch wel een stuk pakkender. De voor het nieuwe album bedoelde nummers sprongen er in dit opzicht wel positief uit, dus dat gaan we tzt maar eens luisteren.

Al met al een leuk optreden als onderdeel van een uitstekend initiatief.


[*] ik heb het grootste deel van het optreden mijn oordoppen ingehad (volume ~98dBA) en vraag me dus af of het nou wel zo verstandig is om kinderen aan deze volumes bloot te stellen.

Gisteravond Wilco gezien in 013 in mijn eigen Tilburg. Nu, the day after, kan ik er nog steeds niet bij: wát een fantastisch, adembenemend concert was dat zeg. Als je met je openingsnummer (One Sunday Morning) twaalf minuten lang (!) een hele zaal muisstil weet te krijgen, dan ben je een Hele Grote Band.