Ik heb Jonathan Wilson begin dit jaar in Doornroosje gezien. Hij speelde toen behoorlijk lang. Van mooie close-harmony tot psychedelische jams. Eén van de allerbeste optredens die ik gezien heb. Op cd een tikkeltje minder, maar hij is een uiterst talentvolle muzikant.

Dat nummer heet btw 'Valley of the Silver Moon'. In Nijmegen ging die 20+ minuten door.

Ja, zo heet het nummer inderdaad. Het staat ook op de cd die ik nu van hem heb.
Die wil ik eerst nog eens beluisteren, maar het is een stuk "tammer" dan wat ik gisteravond van Jonathan Wilson heb gezien. Valley of the Silver Moon duurde in de HMH ook lekker lang.

Gisteren in Vierlingsbeek: Op de toffel

Birth of Joy. Energieke jonge band, die echter teveel hetzelfde klinkt, ze zitten ergens tussen deWolff en Wolfmother in.
Rats on Raft, geweldige muziek, vooral de cover van Kiem - Moneyman was geweldig. Alleen het charisma van de zanger tsa daar is al vaker wat over gezegt. Strakke band verder!
Case Mayfield, in een kerkje, geweldige accoustiek waar Case ook opgewonden van werd. Na een ovatie van applaus volgende nog een toegift (need i to say more)?
Drive Like Maria, zeer gedreven band, met een puike gitariste. Retestrak gespeeld en mooie aflsuiter voor mij.

Rats on Rafts is een heel toffe band. Maar Case Mayfield die opgewonden werd van de kerk, hoe moet ik dat zien? De beste man heeft al een behoorlijke reputatie.

De zanger van Rats on Rafts is een held inderdaad.

Jou kennende zie je er vast iets erotisch in.

Op dat festival is een kleine kerk (max 70 man publiek). Hierbinnen kwam het geluid van zijn nummers zo goed tot zijn recht, hij bleef dit maar herhalen. Hij vond dit gewoon erg tof.
Hij had ook duidelijk plezier en kende me nog van een maand geleden. Toen was hij bij een vriend van me, in de huiskamer. Toffe kerel trouwens.

En die zanger van Rats on Rafts heeft een bepaalde air over zich, ik weet niet of dat gespeeld is of dat dit bij hem hoort. Herman misschien wel

Heb in een of ander gratis muziekblad een interview met die zanger van RoR gelezen. Het straalde wel een zekere arrogantie uit (wat niet erg is als je 't waarmaakt en de mate ervan niet te groot is).

Gisteren was ik bij Jack White. Een geslaagde show kan ik wel zeggen. Een hoop leuke nummers van verschillende projecten van White kwamen voorbij. En First Aid Kit deed het ook goed als opwarmertje.

Nu ben ik net terug van dEUS in People's Place. Een '3 voor 12 presenteert' avond voor het nieuwe album van de mannen. Ze speelde echter gewoon een doorsnee dEUS set met veel bekende nummers (Instant Street, Little Arithmetics, Fell Off the Floor, Man). Daarnaast uiteraard een hoop van het nieuwe album. Weer een geslaagde avond met dEUS kan ik zeggen. People's Place is overigens ook een prachtige zaal, alleen jammer van de gigantische pilaar (1 meter breed) vlak bij het podium. Het grootste gedeelte van de avond stond Alan achter een pilaar dus

Niet knipogen. Het is dat ik jou ken, anders had ik daar vast iets erotisch in gezien. Maar ik doelde meer op een vrij hilarische pagina op zijn site waarin hij uitgebreid bescheef hoe hij op allerlei vrouwen uit de Nederlandse muziekwereld geilde, waaronder Eefje en Marike Jager. Helaas is het stukje inmiddels niet meer terug te vinden.

Gister Pearl Jam in de Ziggo dome. Goed concert met bijna 2,5 uur muziek. Zaal is wel ok, maar niet beter dan Ahoy. Geluid was nog wat zoekende en het miste toch wel wat pas. Bij de rustige nummers klonk het wel erg strak. Beetje a la HMH, wat natuurlijk n=knap is voor zo'n grote zaal. Arena was wel erg vol gezet met staanplaatsten. Zo kan Ahoy ook aan de 17.000 komen.

Kortom, Goed concert maar niet groots en de Ziggo dome is een mooie zaal

Zondagavond in de HMH geweest bij Tom Petty & The Heartbreakers.

Wie weet welke nummers er gedraaid zijn tussen het optreden van Jonathan Wilson en Tom Petty & The Heartbreakers in?

b.v.d.

Ik was daar ook... Ik vond het geluid verrassend goed... concert erg goed, PJ voor de laatste keer gezien in 1993... blij weerzien...

Ik ook en herken bijna alles: ook ik in 1993 voor het laatst geweest (Ahoy en toen met baggergeluid) en wel een blij weerzien gisteren.
Ik blijf een zwak voor deze band houden.
Verrassende setlist toch wel.

De zaal: tja, in het begin vond ik het geluid helemaal niet zo goed. Werd later beter maar ik heb de indruk dat ze de boel flink hypen. Jammer genoeg voor Ahoy vrees ik want het geluid was goed maar niet zo super als ze willen doen geloven (althans niet gisteren) maar door dat continue te benadrukken gaat dit Ahoy artiesten kosten denk ik.
Een hoger podium zou ook geen overbodige luxe zijn. De kleinere mensen in mijn gezelschap zagen helemaal niks en ik met mijn 1,86 moest ook veel moeite doen iets te kunnen zien (ik stond in het midden van de zaal). Of ik heb enorme pech gehad nog langere mensen voor mijn neus te hebben gehad
Deze kritiek, net als op het geluid, ben ik toch best veel tegengekomen op het internet.
Ik ben bang dat mijn gemak van lekker dichtbij naar een concert langzaam verleden tijd gaat worden. Minder grote concerten dus voor mij (ben daar toch al geen fan van).

Qua zaal is het natuurlijk wel een verademing: alles prima geregeld dus daar valt niks negatiefs over te melden.
Wel stampvol in de zaal zelf, dus een drankje halen was een crime en bij de bar was het geluid echt ronduit bagger.
Hoe dan ook is de zaal wel een aanwinst denk ik.

Nederlands pratende Eddie:




Black:

Nog een bespreking van het Pearl Jam optreden in Ziggodome gisteren....

Pearl Jam hartstochtelijk in Ziggo Dome | nu.nl/muziek | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl

Ik heb vandaag een stukje Dries Roelvink op de plaatselijke braderie meegekregen; geheel per ongeluk natuurlijk. Als ik doof zou zijn geweest, mijn gehoor hersteld zou worden en Dries' versie van 'Bloed, Zweet en Tranen' het eerste zou zijn dat ik weer zou horen, dan zou ik mijn oren er eigenhandig afsnijden.

Hé, een Pearl Jam video van m'n vader (Black)

Gisteravond ook een geweldige avond gehad bij Pearl Jam. Zittend op de 2e ring recht voor het podium op een stoeltje met bekleding leek het net alsof ik thuis zat voor mijn flatscreen. Alleen de afstandsbediening naast me op de leuning miste, maar goed, die had ik dan ook niet nodig.

Ook gisteravond duurde het 3 a 4 nummers voordat het geluid echt goed was. Het leek net alsof je oren zich er op af moesten stellen. Daarna werd het geluid steeds beter tot uiteindelijk heel erg goed. De mannen op het podium waren prima op dreef waarbij Eddie nogal worstelde met zijn microfoonstandaard. Dat hebben diverse roadies ook wel te horen gekregen vermoed ik, gezien zijn temper.

Prima setlist, waarbij Alive toch wel weer de uitsmijter was. Ik las het net al in een ander topic, maar 2 totaal verschillende setlists over de 2 avonden doen je wensen dat je de volgende keer voor elke avond een kaartje hebt.

Conclusie: beste Pearl Jam concert wat ik heb gezien na Pinkpop 2000, Gelredome 2006 en Rockin' Park 2010. Prima geluid, bijzondere setlist en veel interactie met publiek.

Dat heeft ie verdomde mooi gedaan
Ik heb zelf geen zin om zulke dingen te filmen en ben achteraf altijd wel blij dat anderen dat wel doen.

Mee eens, al is het wel erg storend als ze net voor jouw neus je zicht blokkeren met zo'n ding.

Pearl Jam:woensdag 27 juni.
Heb 2 maanden geleden (toen het Nederlandse Elftal nog wel eens een bal vooruit trapte..) geprobeerd mijn kaart te ruilen voor dinsdag maar ben blij dat dit niet door is gegaan want wat een super setlist vergeleken met dinsdag. Ik zat 1e ring achter het veld heerlijk te genieten.
Geluid was wel goed alleen kan iemand mij de toegevoegde waarde van de Griekse orgelman duidelijk maken, heb hem niet gehoord.
Sfeer op podium was lekker los met als muziekale uitschieter "Crown of Thorns".
Mooie goede recensies op de Oor site:
Dinsdag:
OOR
Woensdag:
OOR

Ik ben dinsdag gegaan maar als ik de nummers zie dan waren er woensdag veel meer persoonlijke favorieten aan bod gekomen. Okay wat meer 'greatest hits' misschien maar ondanks dat ik de band al vanaf het net uitkomen van Ten volg en steevast hun albums koop behoor ik toch meer tot de categorie die daar meer mee kan dan met typische fanfavorieten die dinsdag meer aan bod kwamen.
Ik had gewoon twee keer moeten gaan

Je kunt aan z'n kanaal wel zien dat ie eigenlijk altijd zoveel mogelijk filmt. Een mens moet een hobby hebben

Net thuis van RHCP, pretty epic.

Gisteren naar Nas geweest in Melkweg, Amsterdam. Erg onder de indruk, sterke show. Dit zei ik in een ander topic:

Wellicht toch wat gemist dus? Ik zat erg te twijfelen, ik ben enorm fan van Illmatic. Maar de rest kan me zo weinig bekoren. Maar live hip-hop is natuurlijk weer een verhaal apart.

Voor Ahoy vorig jaar was ik niet op tijd met kaartjes regelen. Het was dan ook binnen vijf minuten uitverkocht. Gelukkig kwam er al snel een tweede kans en gisteren was het dan zover dat ik eindelijk de Red Hot Chili Peppers in levende lijve kon zien. Red Hot Chili Peppers is, nu al op 17 jarige leeftijd, een jeugdliefde van mij en geldt nog altijd als een van mijn favoriete bands.

De Red Hot Chili Peppers is een van de weinige bands waarbij ik ieder bandlid van naam ken. Ieder bandlid heeft zijn individuele kwaliteiten. Zo is Flea een held voor mij, ook gisteren was hij weer zeer energiek, compleet met handstanden, speeches en alles er op en er aan. Kiedis heeft een nieuwe look gekozen, die stiekem wat aan Hitler doet denken. Kiedis was in uitzonderlijke vorm vanavond. Hij zong op eigenlijk ieder nummer fantastisch. Chad Smith droeg vanavond bij aan een aantal heerlijke jamsessies en vormt eigenlijk de veteraan van de band. Althans, zo ziet hij eruit, met zijn vele rimpels. John Frusciante was altijd het meest bekende lid van de Peppers, maar is zoals jullie weten uit de band gestapt. Zijn vervanger had niet beter kunnen zijn. Technisch is hij waarschijnlijk niet zo begaafd als Frusciante. Maar de nieuwe Josh Klinghoffer klonk geweldig vanavond. Mede door hem lijkt de band veel plezier in het optreden te hebben en de chemie tussen Klinghoffer en de rest van de band is erg goed. Ook lijkt Klinghoffer een wat hoekerige sound in de Peppers te hebben gebracht, wat in een aantal solo's te merken is en natuurlijk in het nieuwe materiaal.

Het optreden was een Greatest Hits-show die eigenlijk geen Greatest Hits-show was. Daarvoor ontbrak er namelijk teveel aan hits.
In ruil voor de ontbrekende hits kregen we nummers van het nieuwe album voorgeschoteld, waarvan vooral Ehtiopia erg fijn was om live te horen, mede door de heerlijke baslijn.
Ook persoonlijke favorieten als Me & My Friends, Can't Stop, By the Way en Suck My Kiss langs. Allen zeer goed uitgevoerd.
Het ontbreken van een aantal favorieten was eigenlijk het enige minpunt van deze avond. Omdat Sir Psycho Sexy ook in andere setlists stond durfde ik te hopen op dit nummer. Maar helaas, mijn lievelingsnummer van de Peppers werd niet opgevoerd, evenals andere favorieten Dani California, Zephyr Song, Around the World en Fight Like a Brave.
Dit allen mag de pret niet drukken, want de Red Hot Chili Peppers waren een ervaring die ik voor geen goud had willen missen. En de gemiste nummers zijn alleen maar een excuus om de volgende keer weer te gaan!

Ik vind van wel. Sowieso lijkt mij Nas een rapper die je een keer live aan het werk hebt moeten zien. In combinatie met een goede liveband is het natuurlijk helemaal bijzonder. Maar geen zorgen, dit zal echt niet het laatste optreden van Nas in Nederland zijn geweest. Ga je gewoon de volgende keer.

M'n broertje was gisteren ook naar Nas. Hij vond eerder deze maand Kanye en Jay-Z een stuk beter en door de hitte en drukte was 't niet zo lekker, maar hij vond het ook een goed concert.

Gisteren ook Nas gezien, op Couleur Café en het was inderdaad zeer de moeite! Ondanks het vroege uur (19u30 reeds), waardoor het wel krap werd voor de openbaar vervoer reizende werkende medemens (zoals mezelf), maar gelukkig maar 5 minuutjes gemist. Het was een grote greatest hits show, aangevuld met enkele nieuwe nummers, en dan blijkt dat Nas toch veel meer is dan enkel Illmatic, al zorgden die nummers wel voor de hoogtepunten. Enkel jammer dat sommige nummers er nogal snel werden doorgejaagd, maar dat schijnt wel een trend te zijn bij dit soort grote hiphopnamen. Het talrijke publiek was alleszins mee, en dan is de helft van de show eigenlijk al geslaagd. Tussen Nas en Sharon Jones nog een tweetal nummers van Magic System gezien, maar hun infantiele riddimriedeltjes vroegen al snel om alcohol en Libanees pittavlees. Sharon Jones & The Dap-Kings, in dezelfde tent als Nas maar op dit doenijkere uur toch minder gevuld, waren vanouds goed. Het roze glitterjurkje van Sharon Jones botste weer alle kanten en zat al even strak als de groove. Duiveluitdrijving was nog nooit zo funky! Voor Erykah Badu begon nog de laatste nummers van Jessie J gehoord, maar zij had bljikbaar niet al te veel zin om haar stembanden moe te maken en liet Price Tag, het hele nummer lang, door een of andere fan zingen. Het werd er vocaal niet beter op. Maar ook niet per se slechter... De shows van Badu waren de laatste twee keer nogal teleurstellend, maar dit jaar wist ze opnieuw de sleur die er was ingekropen te doorbreken! De 80's funkversie van Apple Tree was een waar feestje en een cover van Yarbrough & Peoples' Don't Stop the Music maakte het helemaal compleet! Ze gooide ook nog eens haar Outkast-samenwerking Liberation in de mix, net als Love of My Life, volgens mij de eerste keer in al die jaren dat ik ze dit live heb zien brengen. Het leuke aan Badu is dat ze geen verplichte classics hoeft te spelen, waardoor ze een grote diversiteit in haar live-shows kan houden. Uiteraard worden er wel tracks van Baduizm of Mama's Gun verwacht, maar dan maakt het nog niet eens uit dewelke. Een luxe die ze weer eens volop uitspeelde tijdens deze gevarieerde en bijzonder gezellige passage! Erg leuk festival trouwens, Couleur Café, vraag me af waarom we hier niet eerder kwamen...