Zal mn post dan ook hier maar neerzetten dan

Gister voor de tweede keer naar Bruce Springsteen & The E Street Band en het was weer briljant. Wat minder goede plekken dan vorig jaar op Pinkpop, maar gelukkig heeft de beste man zo'n charisma dat je dat achteraan het veld ook nog zou voelen. Onmogelijk trouwens dat er ergens nog een betere frontman rond loopt. Wie anders haalt het in z'n hoofd om bij een concert met 60.000 man te openen met alleen een gitaar en harmonica. Vanaf daar was 3,5 uur lang genieten met oa een paar verzoekjes die niemand kende, een integraal gespeeld Darkness On The Edge Of Town, het gigantisch en perfect getimede feest gelijk daarna met Pay Me My Money Down en daarop volgende opeenstapeling van hits. Gedurende Dancing In The Dark kwam de bak regen die de hele avond al in de lucht toch naar beneden, maar dit deerde het publiek noch de band helemaal niet. Ik wil nog een keer.

Springsteen in de Goffert en die probeer ik koste wat kost te mijden want de Goffert is naar mijn bescheiden mening een van de slechtere zo niet de slechtste concert lokatie van Nederland (Infrastructureel gezien). Er komen gaat nog wel al was het nog wel eenigzinds haasten om op tijd binnen te zijn voor The Black Crowes. maar er weg gaan wat een drama ruim een uur voordat je weer op straat staat. Maar voor Springsteen heb ik dat wel over......

Anyway

The Black Crowes als voor programma is natuurlijk alles behalve verkeerd en de heren gaven dan ook een zeer goed optreden.

Maar waar de ruim 60.000 man voor was gekomen begon om half 8 en hoe.
Springsteen solo op accoustische gitaar en mondharmonica die The Ghost of Tom Joad ten gehoren brengt er zijn maar weinig artiesten die dat kunnen, je megaconcert openen met een ingetogen accoustisch nummer en gelijk heel de mensen massa in je ban hebben.
Daarna het Goffert in vuur en valm zetten met Land of Hope and Dreams het vuur bleef bijna 3 en half uur lang fel branden al wilden de goden boven het doven met regenwater maar daar trok The Boss & The E Street Band zich niets van aan een gooiden gewoon nog wat meer kolen op het vuur, zelf een heuse stortbui mocht de pret niet drukken.
Na het gebruikelijke ophalen van de verzoek nummers waarbij So Young and in Love geweldig was en na een magistrale uitvoering van The River was het tijd voor het album van de dag en dat was geheel waar ik op gehoopt had Darkness on the Edge of Town. Gevolgd door een aantal feest nummers van zijn laatste albums Pay Me My Money Down in New Orleans stijl, Shackled and Drawn in Seeger Sessions stijl en Waiting on a Sunny Day met zingende publieks tiener op het podium. Nog een aantal nummers van zijn laatste albums om vervolgens af te sluiten met Thunder Road.
Afsluiten tik ik dat nu echt neer het was nog maar 22.00 uur en we waren nog geen 2 en half uur bezig. Natuurlijk komt The Boss terug en hoe als of de Popocatepetl niet in Mexico staat waar hij momenteel een beetje prutteld maar in het Goffertpark stond waar een ware eruptie plaats vond toen de eerste tonen van Born in the USA werden ingezet de goden gooiden bakken water op het vuur maar het ging steeds heviger branden tijdens Born to Run en Dancing in the Dark.
Natuurlijk mocht een ode aan The Big Man niet ontbreken en die kwam dan ook tijdens het laatste nummer Tenth Avenue Freeze-Out. En toen zat het er op...?? Dacht het niet, het regende maar door en de feestvreugde werd alleen maar groter door nog even door te gaan met The Beatles Cover Twist and shout die maar door en door bleef gaan om vervolgens dan echt aftesluiten met een van de betere feestnummers uit de muziek geschiedenis Shout van The Isley Brothers. Toen was het 2 voor 11 en moest The Boss & The E Street Band echt stoppen van organisator Mojo. Springsteen wilde nog door gaan, maar om te voorkomen dat de stekker er letterlijk zou worden uit getrokken net als in Wembly afgelopen dinsdag stopte de dames en heren om net even voor elven met tegen zin dat wel.

Aan de terugreis naar Vlissingen (en dan vooral de infrastructurele chaos in Nijmegen veroorzaakt door het niet al te beste werk dat Traffic Support leverde) ga ik maar geen woorden meer vuil maken.

Voor de volledigheid nog even de gehele set list


1. The Ghost of Tom Joad
(Solo acoustic)
2. Land of Hope and Dreams
3. My Love Will Not Let You Down
4. Sherry Darling
(Sign Request)
5. Growin' Up
(Sign Request)
6. Downbound Train
(Sign Request)
7. Wrecking Ball
8. Death to My Hometown
9. So Young and in Love
(Sign Request)
10. The River
Darkness on the Edge of Town (Album Intergraal)
11. Badlands
12. Adam Raised a Cain
13. Something in the Night
14. Candy's Room
15. Racing in the Street
16. The Promised Land
17. Factory
18. Streets of Fire
19. Prove It All Night
20. Darkness on the Edge of Town
21. Pay Me My Money Down
22. Shackled and Drawn
23. Waitin' on a Sunny Day
24. Raise Your Hand
(Eddie Floyd cover)
25. Lonesome Day
26. The Rising
27. Thunder Road
Encore:
28. Born in the U.S.A.
29. Born to Run
30. Bobby Jean
31. Dancing in the Dark
32. Tenth Avenue Freeze-Out
33. Twist and Shout
(The Top Notes cover) (with 'La Bamba' intermezzo)
34. Shout
(The Isley Brothers cover)

En de Black Crowes setlist... toch wel een erg fijn weerzien...

Twice as Hard
Sting Me
Jealous Again
Hotel Illness
Wiser Time
Soul Singing
Thorn in My Pride
Remedy

Weet iemand de precieze reden dat het optreden van vanavond in 013 niet doorgaat?

Volgens de site van 013 wegens ziekte van een van de bandleden... Black Crowes cancellen concert voor zondag ! :: Nieuws :: 013 - Tilburg

Dat heb ik gelezen, maar is wat vreemd bericht gezien het knallende optreden dat ze gaven in de Goffert, er was niks te bespeuren van ziekte bij welk lid dan ook...

Klopt, knallend was het zeker. Maar een van de gitaristen stond wel heel erg ingepakt (met dikke muts) op te spelen. Blijft natuurlijk gissen bij rocksterren - een avondje Amsterdams nachtleven (toch niet ver van Nijmegen, voor een doorsnee Amerikaan) kan tot onverwacht lichamelijk ongemak leiden. Vraag dat maar aan de mensen die ooit The Doors met Jim Morrison dachten te gaan zien in Amsterdam...

Dead Can Dance in HMH Amsterdam.

Gisteren met axel33 en Status Seeker de verrichtingen van Van Der Graaf Generator in de Melkweg bewonderd.

Nu ben ik zelf geen groot fan, maar mocht over tien jaar ik wel een groot fan zijn en de band niet meer optreden, dan zou ik het mezelf niet vergeven als ik een concert in een bescheiden zaal in eigen stad gemist had. Het legendarische A Plague of Lighthouse Keepers stond in elk geval op het programma en dat is ook meteen het enige nummer dat ik herkend heb.

VDGG bestaat nog steeds uit de oerleden Peter Hammill (zang en daarnaast beurtelings toetsen en gitaar), Guy Evans (drums) en Hugh Banton (orgel en baspedalen). We moeten het tegenwoordig zonder saxofonist David Jackson stellen. Een trio kerels (in leeftijd variërend van 64 tot 66) dus, dat een soort uitstraling haalt uit een gebrek aan uitstraling.

Het eerste deel van de iets meer dan anderhalf uur durende set bestond kennelijk uit nieuwe nummers. Voor mijn gezelschap - dat wat dieper in de band zit dan ikzelf - was dit kennelijk het minste deel van de show. Hoewel ik de show al met al ook wel lang genoeg vond, heb ik de muziek als behoorlijk intens beleefd. De dynamische zang van Hammill en de onheilspellende orgelklanken van Banton vervelen niet snel.

Al met al een welbestede avond. Misschien is het toch tijd om eens wat dieper in het werk van de heren te duiken.

Daar was ik gisteren ook.

is me niet meegevallen. De wat meer uptempo-nummers (meestal gezongen door Perry) bevielen me over het algemeen goed (gave ritmes) en de samenzang was ook erg mooi. Met de door Gerrard gezongen nummers had ik het alleen al vrij snel gehad. Ze heeft een prachtige stem maar het klonk allemaal nogal hetzelfde en vrij saai.

Achteraf betreur ik het dus des te meer dat ik al kaarten voor DcD had toen bekend werd dat Van der Graaf Generator naar Amsterdam zou komen.

Ik had hier nog wat opgeschreven. Was mijn 3e keer VDGG (en daarnaast nog 6x Hammill). Vond m uitzonderlijk goed bij stem gisterenavond. In de eerste toetsendeel zat ook nog een andere klassieker: Flight (van het solo album A black Box).

Persoonlijk ond ik de toegift het hoogtepunt.

Die titel kwam me bekend voor maar daar hield het ook op... terwijl ik A Black Box nota bene zelf heb. Toegift was ook wel sterk inderdaad, maar ik had sowieso niet zulke uitgesproken hoogte- of dieptepunten.

Voor mij was het de eerste keer dat ik VDGG zag en ik vond het zeker de moeite waard. Ik ben slechts globaal bekend met het werk van de mannen, maar ik was met name blij om A plague of lighthouse keepers integraal live te horen. Ook ik vond Hammill goed bij stem, ook al kan ik het niet vergelijken met eerdere concerten, zoals Aquila hierboven deed. Maar het viel me wel meteen op bij het eerste nummer, Interference patterns.

Ik was zaterdagavond bij het concert van Bruce Springsteen in het Goffertpark. Voor het eerst mijn zoontje van 10 jaar oud mee en we hebben een erg goede show gezien. Behalve het belabberde parkeren cq filerijden heb ik geen negatieve kanttekeningen. Het park is een prachtige locatie en Bruce was heer en meester op het podium. Hij en de E-Street band hadden er duidelijk plezier in en met de dikke regenbui tijdens Tenth-Avenue liet Springsteen zich ook natregenen en zei dat het nog niet hard genoeg regende.

Al met al een prachtige middag/avond gehad en ik vond de Black Crowes als voorprogramma ook erg goed.

ik had er persoonlijk ook iets meer van verwacht. Veel van de instrumenten kwamen uit een doosje en klinkt inderdaad wat klinisch. Setlist was ook niet gewijzigd de laatste concerten, alleen Song to Siren speelden ze niet. Geluid was prima, maar vergelijkbaar aan de CD.

ik was wel blij met Cantara, niet voor niets een van de oudere nummers.




Lisa was een aardige ijskonijn, er kwam geen woord uit tussen de nummers en ze liep ook zo maar het podium na afloop van het concert.

Haar nummers vond ik nog wel het mooiste maar ik kan me voorstellen dat ze op elkaar lijken.

FIDLAR in Tivoli-oudegracht. Ze begonnen met bekendste nummer en cult-hiltje Cheap Beer, was bang dat ze daarmee hun troef wel uitgespeeld hadden, maar niks daar van, prima vonkje om de hele zaal dik 50 minuten in vlammen en zweet te zetten. Het dak was letterlijk te laag, meerdere mensen crowdsurfend de discoballen/lampen zien koppen. Strakke set, waarin bijna het hele laatste album gespeeld werd, 1 oud nummer en 1 cover. Deze gasten hadden het prima naar de zin, rockten de tent plat en dat compenseert natuurlijk altijd de matige teksten die de mannen uitspugen. Arrogantie van de zanger ( "Don't tell me what to do", als mensne om een liedje brullen) vergeef je hem om zijn glimlach. Klein minnetje: de bassist moest perse aan het eind van elk nummer met een hoog cartoonstemmetje ThankyouThankyouThankyou zeggen. Eén keer leuk, maar alle nummers...

Een dikke 8

Voorprogramma The Silhouettes kende ik niet, muziek sprak wel aan, maar uitstraling zangeres was echt 0. Toch maar eens een album van checken.

Gisteren? Paradiso Patti Smith. Deze oude dame was boos, ook op het publiek, en soms chagrijnig en dan weer wat vrolijker, maar ondanks haar leeftijd nog steeds behoorlijk punk, zeker toen ze de snaren van haar gitaar kapot begon te trekken en het bloed uit haar vingers liep.
Maar dat is Patti Smith, haar nummers, stem en hele performance en de strakke band zijn weergaloos. Logisch dat ze na zoveel jaren in de business nog steeds gemakkelijk volle zalen trekt.

Was daar aanleiding toe?

Patti stoorde zich enorm aan mensen die pal voor haar neus driftig aan het filmen waren. Vooral toen ze, met de tekst in de hand en leesbril op, geconcentreerd Birdland aan het doen was. Ze stopte met het nummer en gaf de boosdoener de wind van voren. Later tijdens het concert gebeurde dat nog een keer. Eerlijk is eerlijk, het is bijzonder ergerlijk voor de artiest, maar ook voor mensen in het publiek die voortdurend moeten aankijken tegen opgestoken armen en oplichtende schermen.

Afgelopen donderdag naar Patti Smith geweest in Paradiso en toen was ze bijzonder goed gehumeurd. Leuke interactie met het publiek ook, paar grappige anecdotes etc....66 jaar oud maar daar was op het podium helemaal niets van te merken, geweldige show waar menig artiest van nu nog een puntje aan kan zuigen,
Enig minpuntje voor mij persoonlijk was dat de setlist jammer genoeg niet afsloot met Rock 'n Roll Nigger, vrijdagavond wel zag ik.

Afgelopen maandag alweer, Ian Anderson plays the very best of Jethro Tull in Hong Kong. Hij had niet z'n mime-speler bij zich die bij andere concerten de meeste vocalen voor z'n rekening neemt, dus hij moest alles zelf zingen. En dat gaat moeizaam inderdaad (zoals anderen al eerder meldden). Zowiezo is z'n manier van zingen veelal hetzelfde waardoor veel songs kwa zang op elkaar gaan lijken, maar nu al helemaal. Het hoog redt ie gewoon niet meer, maar de lagere regionen zingt ie nog steeds goed en zuiver. Dit was dan ook het enige mankement aan het optreden, want verder zou je niet zeggen dat ie 66 is. Virtuoos fluitspel als altijd, zeer beweeglijk, minutenlang op 1 been staan in z'n classic houding en geweldige mimiek. Blijft een top artiest. De band was ook erg goed. Geen idee waarom ie niet met Tull tourt. Misschien gewoon effe wat andere mensen om zich heen?

Hoogtepunt was de 17 minuten versie van Thick as a Brick.

De aanleiding was zoals boven beschreven. Aan de andere kant is het toch, zelfs als je Patti Smith heet, om fans die voor jouw komen en jouw groot hebben gemaakt voor rot te schelden op een wijze zoals alleen een viswijf dat zal doen, behoorlijk asociaal. Het is nu eenmaal het digitale tijdperk, en dan worden er wel eens opnames gemaakt. Op een gegeven moment leek ze zo vast te zitten in haar woede dat ze het podium tijdelijk verliet en haar band zonder haar een aantal nummers liet spelen. Toen ze weer op kwam leek ze een stuk rustiger.
Maar dat is ook wel weer typisch Patti Smith, een vrouw met twee totaal verschillende kanten.

Parkpop met Dexys, Bob Geldof en Sinead O'Connor.










Dexys viel wat tegen, vreemde set en behoorlijk ongeinspireerd. Bob Geldof was aardig op dreef. Sinead viel ook niet tegen.

Gisteren naar Festival Mundial in Tilburg geweest. Matisyahu viel erg tegen maar de Congolees/belgische Coely maakte alles goed!

O ja. Als je zonodig in de digitale tijd wilt leven, bekijk zo'n concert dan effe fijn thuis op Youtube.
Ik erger me ook wezenloos aan die types die als een Cecil B DeMille alles zonodig moeten vastleggen.

-> Bob Geldof en band dus.

Damn, dat ziet er echt niet uit.

De set van Dexys was waarschijnlijk niet vreemd, want ze spelen hun nieuwe plaat standaard integraal en als een soort halve musical. Dat pakte in een donker auditorium in Barcelona geweldig goed uit, maar ik kan me voorstellen dat het met een massaal en half geïnteresseerd Parkpoppubliek niet echt gewerkt heeft. Ik had ze vanavond nog wel een keer willen zien in de Melkweg. Maar helaas legt de NS op zijn gemakje twee weken lang Nederlands voornaamste noord-zuidverbinding plat...

Hulde! En er worden niet 'wel eens' opnames gemaakt, er worden 'altijd' opnames gemaakt, of de artiest of de niet-filmers in het publiek daar nou last van hebben of niet. En als het dan echt moet, ga dan in Paradiso tenminste op het balkon zitten, dan hinder je niemand. Overigens hingen er bij het concert van Patti Smith in Paradiso nog posters waarop expliciet werd gemeld dat filmen niet was toegestaan. Dus laat niemand zeggen dat Patti ten onrechte zo uitviel.

Ik vond Dexys echt fantastisch eigenlijk.

Moest helaas halverwege de set weg, om iemand op het station af te zetten.

Verder gisteren gezien:

- Handsome Poets (2e keer in 2 weken, brave 3fm-muziek)
- De Kik (wel gezellig, ze deden o.a. nog een surfversie van de Vogeltjesdans...)

En ook nog Barry Hay gehoord vanaf de markt. Ik dacht dat 'ie nog muziek maakte, maar hoorde eigenlijk alle bekendste hits van de Earring voorbij komen.

Het viel me al op dat voor het concert bijna iedereen liever in de zon bleef zitten dan voor het podium. Het geluid stond ook slecht afgesteld want de zangeres was nauwelijks te horen.
De meeste zaten op Come on eileen te wachten wat ook niet langskwam

Op het eind werd het beter, dus je hebt wel het mooiste deel gemist.