Uit de NU-recensie:

"Weliswaar komen er verspreid wat oude publieksfavorieten voorbij (Disarm, Bullet With Butterfly Wings, Today), maar het nieuwe werk domineert de set, die daardoor over het geheel genomen een onverwacht introvert karakter krijgt."

Dat snap ik niet helemaal. Dit is toch nog steeds min of meer de Oceania-tour? Dan vind ik juist dat er opvallend weinig van dat album gespeeld werd: maar zes nummers (plus een stukje Panopticon). Verder zes keer Mellon Collie, drie keer Siamese Dream, twee keer Machina, twee keer Zeitgeist, een keer Adore en dan nog een cover.

Geen nummers van Gish. Op de setlist stonden Rhinoceros en Siva nog gepland als derde en vierde nummer van de encore, maar die werden niet meer gespeeld. Misschien te warm, maar mogelijk ook doordat het terugroepen door het publiek dermate lauw gebeurde, dat ik het een wonder vond dat ze überhaupt nog terug kwamen.

Eigenlijk eergisteren, Five Horse Johnson... .... En vandaag Monster Magnet.... ... druk weekendje dus... maar LEKKERRR!!!!! En oh ja.... beiden ik kleine zaal 013.... en oh ja... beide voorprogramma's meer dan de moeite waard, Corduroy en Paceshifters....

The Stooges en Killing Joke in Lokeren. Heerlijke optredens.

Afgelopen zaterdagavond Foreigner gezien in Weilburg, Pop am fluss.
Een prachtige locatie, lekker concert weertje, na wat duitse voorprogramma´s
die alleen maar covers speelde, nu is dat niet zo erg, maar na 4 x queen ga je
automatisch aan de bier und bradwurst. En toevallig was dat perfect geregeld.

Om vijf of negen begonnen ze , eerst een paar nummer zonder Mick Jones, hij had hart problemen gehad, maar ik toen hij eenmaal op het podium kwam, ging het geluid harder
. Prachtige band, wat een hits, ze kwamen allemaal voorbij, gast rol voor de bassist , ex
band lid van Doken. om half elf begonnen de toegiften en als klapper , Hot Blooded .

Op you tube zijn drie nummer te vinden. Weer eentje van mijn top 5 lijstje af, al zou ik even niet meer weten welke band ik nog zou willen zien .

Na afloop even t shirtje scoren ,en even gezellig bijkomen op het dorpsplein van Weilburg , ze zou bijna niet denken dat er die avond zo 4.000 man Foreigner uit hun bol gingen , wat een rust na afloop .

King Diamond in 013. Na een jaar of zeven eindelijk deze held van mijn must-see lijstje kunnen wegstrepen.

Er gaat altijd wel wat mis in 013 en van communicatie hebben ze geen kaas gegeten. Vooraf kondigden ze aan dat King drie uur zou spelen. King Diamonds management wist van niets, maar toch zou het een uitgebreide set worden. Na anderhalf uur, King was al een paar keer backstage geweest om op adem te komen, was het ineens voorbij. Volgens mij begreep de hele zaal 't niet zo goed. Het was ook veel te warm in die zaal (waarom geen airco?) voor iemand met een hernia en een driedubbele bypass, die dan ook nog eens onder een hoed en een laag schmink zit. Als je daar dan ook nog de drumsolo vanaf trekt, is het toch wel kort.

Toch was hij heel erg goed bij stem en maakte ook zijn band vrijwel geen fouten. Lekker veelzijdige setlist met wat theatrale nummers, classics en obscuurder werk. Vette podiumpresentatie en show ook. Lachen, zo'n omaatje in rolstoel op het podium.

Als je ziet hoe de zaal reageerde op 'Evil' en 'Come to the Sabbath' moet het een leuk feestje worden als Mercyful Fate weer bij elkaar komt.

Afgelopen maandag naar Fear Factory geweest in Dynamo te Eindhoven.

Nadat ik ze afgelopen december op Distortion zag, was ik meteen verkocht. Gelijk wat albums in huis gehaald (o.a. Demanufacture en The Industrialist) en volop geluisterd. Nadat ze op Wacken (waar Burton blijkbaar verschrikkelijk slecht stond te zingen) en Lokerse Feesten een gevarieerde set speelden, was het in Eindhoven tijd voor een oldschool crowdpleasende set. Echt voor de fans. Harstikke vet, maar toch jammer dat het maar bij 1 nummertje bleef wat het nieuwe album betreft.

Muzikaal was het goed, al is het geluid in Dynamo niet zo geweldig ben ik achter gekomen. Burton verborg zijn stem een beetje achter een expres slecht afgestelde microfoon, verder heb ik weinig te klagen.
Behalve dat het voorprogramma Spoil Engine mij totaal niet kon bekoren. Kan misschien aan dat slechte geluid liggen, maar ik vond het een bak herrie zonder enige rode draad erin.

@Stijn: ik vond het geluid slecht afgesteld. De bas en basdrum vond ik veel te hard staan. Hierdoor waren de gitaren nauwelijks te horen, wat ik met name bij de solo's erg storend vond. Ook werd de zang hierdoor soms overstemd. Jammer, maakte het in ieder geval voor mij een teleurstellende avond waardoor ik het geen probleem vond dat het snel afgelopen was.

Tja, blijft wel 013. Prutsers.

De gitaar van Mike Wead stond vaak wat te zacht, de bas stond één nummer inderdaad heel erg hard en ook moest King Diamond het ergens een half coupletje zonder volume op zijn mic doen.

Ik heb bij 013 nog nooit negatieve ervaringen gehad en ik kom er best vaak. Maar de meeste optredens waar ik heen ga zijn in de Kleine Zaal. Alleen Opeth en Refused waren in de Grote Zaal en toen was het geluid geweldig.

Was ook bij King Diamond en heb me best vermaakt. King heeft wel het theater nodig om de show te laten boeien en het duurde inderdaad vrij kort. Toch staat er een metal-icoon op het podium, die een mooie lezing gaf uit zijn werk. Hoogtepunten waren er genoeg en er stond duidelijk een goed ingespeeld gezelschap op het podium.

Gisteren weer in Dynamo, dit keer voor Killswitch Engage. Wilde hier perse naartoe, omdat deze band de 1e metalband was die ik ooit live zag, back in 2008. Nu (bijna precies) 5 jaar later zijn ze wellicht van zanger veranderd, maar nog steeds erg vet live.

Jesse vond ik sterk zingen, maar bij een paar nummertje miste ik toch de stem van Howard (niet eens bij My Curse). Wederom kon het voorprogramma me niet echt boeien. Denk dat het toch iets te maken heeft met dat geluid in de Dynamo.

Niet gisteren, maar net terug van het Into the Grave festival in Leeuwarden. Het festival loopt nog; Paradise Lost moet nog spelen, maar die band interesseert me geen ruk meer, zal er binnenkort een paar CD's van weggeven. Waar het mij vandaag om ging, en dat is ook het enige wat ik gezien heb, was Sodom. Eindelijk weer eens een echt leuke band in de buurt en de moeite werd beloond: ik heb genoten. Het Duitse trio had het geluid uitstekend op orde en kwam met een opmerkelijke setlist waarin verrassend genoeg veel nummers van zowel hun debuut-EP als LP langskwamen. Niet alles verliep vlekkeloos: tijdens het tweede nummer, Sodomy and Lust, had Tom Angelripper het niet in de gaten dat één van de microfoons het niet deed, zodat we een vrijwel instrumentale versie kregen te horen. Speciale vermelding voor gitarist Bernemann is op zijn plaats. De man is een kundig en waardig Sodom gitarist (hij heeft veel voorgangers gehad) en het enthousiasme straalt er af. Sodom speelde verder nog o.a. Outbreak of Evil, M-16, Surfin' Bird, The Law is the Saw, Blasphemer, Agent Orange, Burst Command Til War, Stigmatised (van het nieuwe album), Iron Fist (tribute to Lemmy), Ausgebombt en Bombenhagel.

Via een kennis deze zaterdag aan gratis tickets voor Archive geraakt in het Openluchttheater Rivierenhof (Antwerpen).
Kende de groep niet maar achter de deur dus niets te verliezen... En was me dat even een meevaller seg!

Concert begon zoals ik dat graag heb, geen gezever of nutteloze bindteksten, maar meteen een paar nummers laten overgaan in elkaar en vanaf het begin de beuk erin gooien met veel inleving. Op de site van het Openluchttheater was sprake van trip-hop maar dit blijkt de lading niet te dekken, qua opbouw en lengte heeft het meer weg van post-rock, maar dan wel met een heel eigen geluid.
Qua bezetting lijkt het soms wat op overkill met (uitstekende) drummer, electronica + keybordsman, tweede keyboard, gitarist, 2 zangers die ook nog allebei gitaar spelen (een van de twee ramt af en toe nog op wat extra drums), en nog een zangeres die af en toe komt opdraven. Zo af en toe staat er iemand toch redelijk werkloos bij lijkt het.
Maar goed dat maakt eigenlijk niets uit, na een klassiek inzakmomentje slaat via een aantal bekende nummers (Fuck U) de vlam weer helemaal in de pan en er wordt knetterend afgesloten met Bullets (wat een nummer seg!). Dan twee rustige bisnummers om nog eens helemaal loos te gaan bij de afsluiter. Tekenend is ook dat in het begin er enkel een harde kern vooraan rechtstaat, voor de rest zit iedereen op de bankjes (de setting van het openluchttheater is feëriek maar leent zich meer tot luisterconcerten, soms wat makke sfeer). Aan het einde staat echter bijna iedereen vooraan en blijft er bijna niemand meer zitten.

Geweldig optreden van een duidelijk erg goede live-band, meeteen maar eens in de discografie duiken!
Er zijn zo nog van die aangename verrassingen in het leven

Prince rocks heavy........




Een dampende stampende rock set was het vanacht wat Prince de 1500 happy few bracht, en dat kon eigenlijk ook niet anders met 3rdeyegirl. Gitaren gitaren en nog eens gitaren en gelukkig ging hij zo af en toe even achter zijn piano zitten voor de rust puntjes.

His Royal Badness had het zeer duidelijk naar zijn zin je kon het plezier van de man van zijn gezicht aflezen. Hij bespeelde het publiek geweldig en danste de naad uit zijn broek.
Het 2e concert begon al om 23.50 uur en duurde helaas maar krap 1½ uur inc. toegift (Let's Go Crazy)

Dat viel idd op direct na het optreden begon men de boel al af te breken en wisten we dat hij niet meer terug zou komen voor een 2e toegift.

Concluderend kort maar zeer sterk en heftig optreden van Prince kan er eigenlijk alleen maar 5* aan kwijt.
Al geloof ik wel dat de eerste show nog beter was.




voor de volledigheid de setlist

The Breakdown
Endorphinmachine
Screwdriver
Stratus (Billy Cobham cover)
The Question Of U / The One
The Love We Make
So Far, So Pleased
Guitar
Plectrum Electrum
FixUrLifeUp
The Max
Crimson & Clover (Tommy James & the Shondells cover)
Bambi
Cause and Effect
Encore:
Let's Go Crazy
Encore 2:
FixUrLifeUp (Remixed) (was niet meer dan een afscheids dansje)

Verslagje van Yellowstock 2013. Voor de niet-kenners: een klein festivalletje in Geel, België wat gehouden wordt in het lokale jeugdhuis. Een hoop bands in de genre psychedelic/stoner/space/etc-rock/metal, een soort mini-Roadburn dus.

De vrijdag heb ik uiteindelijk toch maar geskipt omdat mn pa diezelfde dag 60 werd. Helaas daardoor wel de dubbele set van The Machine moeten missen, maar je moet toch wat af en toe. De volgende dag moest ik na een lange verjaardag vroeg op. Het fanatieke plan was namelijk om vanuit Eindhoven naar Geel te fietsen. Telefoon mee om te googlemapsen, drie uur fietsen ofzo: niks aan de hand. Ware het niet dat ik er in de eerste bus vanuit Enschede al achter kwam dat ik mijn telefoon thuis had laten liggen. Nog niks aan de hand, had sowieso al wat kaartjes uitgeprint. Op mijn kamer aangekomen in Eindhoven bleek de fietssleutel daar toch niet te liggen, wel iets aan de hand. Met allerlei backup-plannen in mn hoofd (fiets vragen bij de buren die ik nooit spreek, omaatje van de fiets trappen en snel wegfietsen, etc) kwam bij toeval een reservesleutel vergeten waarvan ik totaal vergeten was dat ik die had. Dus hup, bagage om en op naar Geel! 300 meter gefietst en ik werd al bijna van de fiets geblazen door de wind en ik zat blijkbaar al verkeerd. Bij de ingeplande drie uur kon uiteindelijk een anderhalf uur op worden geteld.

Bij aankomst heb ik nog net een anderhalf nummer van Sem Linder meegekregen, wat iets was wat er eigenlijk totaal niet thuishoorde. De muziek van de singer songwriter was opzich niet vervelend om naar te luisteren, maar het paste totaal niet op het festival.

Vervolgens Godsleep (3/5), wat wel een goede binnenkomer was. Gewoon toffe stoner, geen geouwehoer. Uiteindelijk klonk het allemaal misschien wel wat het veel van hetzelfde, maar dan was het nog altijd zeer amusant om naar de zanger te kijken met zijn briljante stagemoves. Wat een held was dat zeg.

Hierna kwam er gelijk een hoogtepunt met The Wands (4,5/5). Heerlijke uitwaaierende psyschrock. Zoals wel vaker dit festival stond het podium vol met een lading effectenpedalen, waar goed gebruik van werd gemaakt. De hele set bleef het niveau hoog. De nummers waren op zichzelf al erg tof en de aansluitende jams maakten het af.

En toen Blues Pills (5/5), fucking Blues Pills (5,5/5). Had van tevoren al hoge verwachtingen, maar dit had ik toch niet verwacht. Het optreden kwam door technische problemen niet gelijk lekker van gang, maar het kwam allemaal goed. Dat ene ventje wat ik al zag rondlopen (ah kijk, lokale jeugd van een jaartje of 15/16 ofzo) stond opeens op het podium met een gitaar in zijn handen en stal vervolgens de show wanneer de zangeres met haar gouden strot dat niet stond te doen. Alleen maar zeer sterke nummers, nog betere jams. Man man man, wat een optreden.

3AM (4/5) speelde om 7:50PM (hue hue hue) en was zeer tof. Lompe elektro-beats met spacende gitaareffecten erover en meer was er niet nodig. Miste af en toe toch een echte drummer om de nummers wat meer aan te voelen, maar al met al was het erg vet. Tweede gitarist die over het algemeen best nutteloos was kreeg nog wat ruzie met iemand in het publiek. Paar nummers later was het enige akkevietje op het festival alweer bijgelegd.

Als je een band niet kent en je er bij het inluisteren erachter komt dat deze echt veel te veel albums heeft uitgebracht, bleek dit al gauw een kansloze missie. Dus eigenlijk zonder verwachten ging ik naar The Bevis Frond (4/5), wat een zeer toffe band bleek te zijn. Flink dikke jams met twee tegen elkaar aan solerende gitaristen werden afgewisseld met soms verdacht herkenbare puntigere nummers. Daarnaast waren de verschrikkelijk lamme typisch Britse bindteksten van de bandleider ook een flinke toevoeging.

In de kleine zaal was na het eten halen Mars Red Sky (3,5/5) begonnen aan hun set. Het was duidelijk een set met ups en downs. Bij vlagen wat saai, maar op het hoogtepunt was het een unieke mix van doom metal en space rock. Meer van dat laatste graag de volgende keer.

Karma To Burn (4/5) mocht vervolgens het buitenpodium afsluiten met een flink lompe set. Alleen maar een drummer en gitarist kan al snel uitlopen in een saaie slepende set, maar deze valkuil werd door de band goed ontlopen. De ene dikke riff naar de ander werd op je afgevuurd in een moordend tempo, stilstaan was onmogelijk.

Als laatste band speelde Pharaoh Overlord (5/5) in de zaal. Hun zeer (maar dan ook zeer!) herhalende muziek leek in de eerste minuut wat saai te worden, maar tering wat werd het briljant als je je er eenmaal aan over gaf. De machinale act van de band maakte het plaatje compleet. Vooral toen na het laatste nummer (toen sommige mensen al naar huis waren) de band terug kwam om zowaar het gaspedaal eens wat in te trappen en de hele zaal nog een keer omver te blazen, perfecte afsluiter.

Festival verder was zowat perfect. Qua sfeer sowieso het meest relaxe festival waar ik ooit geweest ben. Iedereen loopt lekker zijn ding te doen zonder dat je bij elkaar op de lip staat, Verder ook alleen maar toffe mensen en daarnaast goed geprijsde drank en camping. Daarnaast heb ik ondanks het feit dat er altijd maar één band tegelijk speelde, geen enkel slecht optreden gezien. Kunnen veel festivals nog een puntje aanzuigen. Dikke kans dat ik hier vanaf nu elk jaar heen ga

Cult Of Luna in de Effenaar.

Er waren twee voorprogramma's. Kaligoh was verrassend goed, lekker zwaar met een bassist die een goede black metal krijs in petto had. (4*)

IZAH zag ik voor de tweede keer en ze kunnen me niet overtuigen. De combinatie van post-metal, doom, sludge en een beetje ambient zou compleet in mijn straatje moeten liggen maar ik vind het saai en voorspelbaar. Weinig variatie in tempo, ze speelden wel strak. (3*)

Cult Of Luna kwam, zag en overwon. Na een klein technisch mankement waardoor de band iets later begon werd ik gelijk weggeblazen door I: The Weapon. Met z'n zeven stonden ze op het podium met onder andere twee drummers. Dat was een feest om naar te kijken. Zelfs bij de zwaarste passages hoorde je nog een tamboerijn, dat vind ik echt gaaf. De setlist was gruwelijk goed, bijna alles van Vertikal en het beste van Eternal Kingdom en Somewhere Along The Highway. Het geluid was perfect, alle details waren zeer goed te horen. Passing Through was een kippenvelmoment, een rustpunt in de set. Nog beter dan ik had verwacht. Een van de betere concerten waar ik tot nu toe heen ben geweest. (5*)




Degene die Cult of Luna op Pukkelpop gaan zien, je gaat iets moois meemaken!

Eels in Nijmegen!! 2 dagen rust na Lowlands leek me wel genoeg....

Gisteren eindelijk weer eens System of a Down gezien. De laatste (en tot gisteren de enige) keer was in 1999. Het optreden was beter dan ik had verwacht. In anderhalf uur werd een volle Ziggo Dome platgewalst. Naast veel dertigers ook opvallend veel tieners en buitenlanders. Zo sprak ik nog drie jongens die speciaal vanuit Zwitserland naar Amsterdam waren gekomen voor dit concert.

Ondanks de relatief korte speelduur werden er 23 nummers gespeeld van alle albums. De heren waren goed bij stem en er werd gewoon erg goed gespeeld. Bijna elk nummer werd uit volle borst meegezongen door het gros van het publiek. Enige minpuntje was het handengeklap waar de band wel 8 keer om vroeg. En wat mij betreft had de band nog wel een half uurtje langer mogen spelen. Ze hebben immers genoeg briljante nummers.

Veuls te kort, uurtje...

Fire Shrine in W2, mooi hoor, met geweldenaars Joris Dirks, Niels Duffhuës en Robert-Jan Gruijthuijzen:

Fire Shrine + Teuk Henri & François Brice | W2 Poppodium

Gisteravond heb ik Gruppo Sportivo gratis zien optreden. Ze kwamen al eerder in de buurt, maar dat was betaald en ik wist niet of ze nou nog echt goed zouden zijn. Dat zijn ze echter wel, lieten ze gisteren zien. Het geluid zat niet altijd mee; soms viel de basversterker echt weg bijvoorbeeld en er klonk geregeld een knal, maar het musiceren was van niveau. Het tofste was eigenlijk de algehele ironie. Ik ben zelf ongenees'lijk ironisch, vandaar. De zangeressen deden lullige ingestudeerde dansjes die zo ironisch overkwamen dat het tof was, de teksten bleken live ook veel beter uit de verf te komen (soit, ik ken alleen het debuut en wat losse nummers) en de nummers stonden één voor één overeind. Op de vraag of ze 'Tokyo' wilden spelen, zei Hans dat het een stom liedje was, maar hij deed het in de toegift toch nog, maar wel afgeraffeld. 't is natuurlijk ook kutliedje, maar vooruit. Ze hebben bijna anderhalf uur gespeeld, de grootste hits kwamen langs, plus wat andere klassiekers en wat recenter werk. Mooi werk allemaal, tof optreden.

Alleen die Hans Vandenburg zingt nooit meer zuiver, toch?

Niet storend onzuiver of zo. Wat wel een beetje storend was, was zaterdag Michael Prins. Tja, dan speelt-ie live toch in de buurt, gratis, en dan ga ik wel even kijken, maar wat was dat mwoah zeg. Naast dat Michaels liedjes niet al te sterk zijn, was hij ook absoluut niet op zijn plek op zo'n groot podium voor een plein van mensen die bier drinken. Op tv heeft Michael laten horen dat zijn liedjes vooral met band overtuigen en een goed arrangement kan de liedjes toch vaak wel redden. Solo was dat zeker niet het geval. Daarna kwam Rigby en daar heb ik één nummer van uitgezeten, maar wat was dat een flauwe, matige bedoening, een soort Editors voor als je niet van muziek houdt.

De dag erna ben ik naar Tenement Kids geweest. Dat was echt heel tof. Men schijnt als punkband begonnen te zijn en dat was ook nog wel te horen, maar grunge-, Springsteen- en southern rock-invloeden zorgden toch voor een wat interessanter geluid dan standaardpunk. De nummers werden sterk opgebouwd, met mooie instrumentale passages. Op cd overtuigt het me allemaal wat minder, is het me soms wat te glad en doet het soms (de horror! de horror!) aan Kings of Leon en Foo Fighters denken, maar het optreden was echt heel goed, met goede uitvoeringen van eigen werk en een geweldige cover van Erykah Badu's 'Tyrone'.

DEFTONES 013... \m/\m/

Een iets kortere show dan verwacht/gehoopt, maar die anderhalf uur dat ze op het podium stonden maakten ze er wel een goede show van.

Man, wat gingen we los tijdens 7 Words!

Setlist Deftones 013 3-9-2013:

Rocket Skates
Diamond Eyes
Be Quiet and Drive (Far Away)
My Own Summer (Shove It)
Lhabia
Rosemary
Feiticeira
Digital Bath
Knife Party
Elite
Tempest
Swerve City
Poltergeist
Passenger
Change (In the House of Flies)
Regulate (Warren G cover) (Jam)
Bloody Cape

Encore:
Minerva
Engine No. 9 / Wicked
7 Words

Net My Bloody Valentine in de Effenaar gezien. Mooie setlist met veel spul van voor Loveless. Het leek me wel alsof het geluid wat zachter stond dan de eerdere keer in de Effenaar in 2009. Ik had vanaf het begin mijn oordoppen ingedaan, maar na 2 nummers deed ik ze even uit en dat bleek best te kunnen. Alleen tijdens de 'holocaust' aan het einde waren ze echt nodig. Wel was het geluid beter dan de eerdere keer in de Effenaar. Nu kon je de zang veel meer horen, al had de geluidsman het er nog steeds moeilijk mee om die over het volume van de instrumenten heen te tillen.

Setlist:


I Only Said
When You Sleep
New You
You Never Should
Honey Power
Cigarette in Your Bed
Only Tomorrow
Come in Alone
Only Shallow
Thorn
Nothing Much to Lose
Who Sees You
To Here Knows When
Wonder 2
Soon
Feed Me With Your Kiss
You Made Me Realise

Een beetje laat, maar hier is alsnog een klein verslagje:

Eergisteren heb ik Deftones gezien in 013. Dit was de eerste keer dat ik ze live zag en ik wist niet goed wat ik moest verwachten. Dat het een energieke show zou worden had ik wel kunnen raden, maar dat ze me anderhalf uur lang zouden kunnen boeien had ik niet durven hopen.

Bijna ieder concert begint met een voorprogramma. Deze avond werd afgetrapt door Three Trapper Tigers. Wat voor muziek was het eigenlijk? Mathrock met flink wat elektronica erdoorheen. Het was vermakelijk en best leuk om naar te kijken (vooral naar de drummer), maar erg spannend was het allemaal niet. De composities leken nogal onsamenhangend en sprongen van de hak op de tak. Dat de muziek bijna volledig instrumentaal was (op een paar ooohs en aaahs van de toetsenist en gitarist na) maakt het alleen maar lastiger om het publiek echt te boeien. Ach, het was niet slecht, maar deze band zal me niet lang bijblijven.

Om een minuut voor negen kwam Deftones het podium op. Ze begonnen te vroeg, dat maak je niet vaak mee! Waar ik Swerve City een perfecte opener had gevonden trapten ze af met twee nummers van Diamond Eyes. Rocket Skates kreeg de sfeer er meteen goed in en de 'guns!', 'razors!' en 'knives!' vlogen je om de oren.
Hierna volgde een blokje nummers van Around the Fur, waaronder het mooie Be Quiet and Drive dat naar mijn mening niet heel lekker uit de verf kwam. Daarvoor was het geweld in de nummers ervoor en erna denk ik te groot.
Na de slepende Rosemary dat voor een welkome adempauze zorgde kwam er een flink White Pony-blok. Dit album is al dertien jaar oud, maar toch vonden ze het nodig om er zes nummers van te laten horen. Een goede keuze, want met name Elite en Passenger (nummers die niet vaak live gespeeld worden) kregen het publiek goed in beweging.
Tijdens Knife Prty en Elite ging Chino Moreno van het podium af en liep hij wat op en neer voor de eerste rijen. Recht voor mijn neus (ik stond op de derde rij) hield hij twee keer langere tijd stil. Jammer genoeg kon ik hem net niet aanraken, maar het is erg gaaf om hem van zo dichtbij te zien. Ik kon nu extra goed zien wat voor dikke kop hij eigenlijk heeft. Ach, het staat hem goed.
Wat later in de set kwam Passenger voorbij en Chino ving het ontbreken van Maynard James Keenan erg goed op. Natuurlijk hebben ze allebei een heel kenmerkend stemgeluid, maar het nummer klonk nog steeds uitstekend.
Hierna volgde een mooie uitvoering van Change, een prachtiger afsluiter van de main set. Tot mijn verbazing volgde er toen nóg een nummer: Bloody Cape. Dat was zo ongeveer het enige nummer dat ik nog liever als afsluiter had willen zien. De rest van het publiek was er ook zichtbaar en hoorbaar blij mee.
De toegift begon rustig met Minerva en eindige explosief met twee nummers van Adrenaline. Uiteraard was 7 Words de echte afsluiter van der avond. Het is een cliché, maar toen ging de zaal pas echt volledig uit hun plaat! Mensen die de hele avond stil hadden gestaan kwamen in beweging en aan de reactie van Chino was te zien dat hij genoot van het actieve publiek. Ik sprong en schreeuwde mijn laatste energie uit mijn lijf en daarna was ik uitgeput. Moe maar voldaan.

Mijn eerste keer Deftones is uitstekend bevallen. Chino Moreno was goed bij stem en de andere bandleden deden gewoon 'hun ding' zonder verder al te veel op te vallen. Chino zorgde ervoor dat er genoeg te zien was op het podium (wat een energie heeft die man!) en de setlist was prima.
Het enige grote minpunt aan de avond was de hitte in de zaal. Het was warm en benauwd en stonk vreselijk naar zweet. Dat kwam natuurlijk door het warme weer, maar ook Deftones is niet onschuldig! Deftones, bedankt.