Ach, soms moet je geluk hebben en het blijft persoonlijke smaak. Ik heb wel eens de mindere Pearl Jam avond gehad. Minder? Nou als je kijkt naar mijn voorkeur en setlist ja (dat waren de eerste Ziggo Dome optredens). Ik had toen liever de andere avond gehad.

het blijft natuurlijk voorkeur, maar als ik het zo begrijp was Radiohead nu gewoon wat beter op dreef. De ervaring leert trouwens sowieso dat tour openers nooit de beste avonden zijn. Dat heb ik wel eens eerder kunnen ervaren (Prince Nude tour 1990 bijvoorbeeld, ook de opener van een wereldtour).

Hmm de setlist van gisteren ziet er toch stukken beter uit dan die van de eerste avond. Desondanks toch ook genoten van Videotape, Paranoid Android, My Iron Lung, Idioteque, Present Tense, Reckoner en Arpeggi. Leuk om de nummers van A Moon Shaped Pool als eerste te mogen horen.

Toch weegt de setlist van vrijdag en zaterdag niet op tegen die van de Ziggo Dome in 2012.

Tja, ik als groot liefhebber van The Bends en OK Computer was in 1997 dan weer erg content met de setlist toen

Radiohead Concert Setlist at Ahoy, Rotterdam on October 13, 1997 | setlist.fm

Uitgebreider Radiohead dus..

Ten eerste even het voorprogramma: 'We are a Computer band..." (stond er op het scherm). Ik heb weleens slechte voorprogramma's gezien, maar deze was memorabel slecht zeg ! i-i-i-i-i-i-i-...a-a-a-a-a-a-a- i-i-i-i-i-i-i-i a-a-a-a-a-a- Maar goed, voordeel daarvan is dat je daarna alles vreet, zelfs de Toppers.

Niet dat nu Radiohead daarom juist zo geweldig was want bij de eerste noot was ik het voorprogramma meteen vergeten.

Ik had geen verwachtingen maar ik had er gewoon zin in. Ik heb een aantal jaren geleden gezeten ergens aan de zijkant, 2 hoog in de Ziggo en toen waren ze vooral ritmisch op dreef met vooral een Yorke compleet Limb Dancing.

Nu een hele rustige aftrap met nieuw werk. Bij Daydreaming merkte ik een ademloze stille zaal. Gevoelige start dus wat ik niet vaak meemaak. Nadeel was wel dat ik in het midden stond en ik me steeds meer begon te ergeren aan lange mensen die veel bewegen. Dan zie je het podium niet als geheel en regelmatig verdween bv een Yorke achter een hoofd met haar. Daar betaal ik geen 70 euries voor, dus naar de zijkant bij de bar gaan staan. Prima uitzicht, ruimte en twee Italiaanse schonen voor ons die voor wat visuele afleiding/afwisseling zorgden.

Nadeel van mijn Radiohead CD tijd is dat ik het altijd heb over 'track 4' van bv een Kid A. Ik ben niet zo goed in titels. Dus over titels hoor je mij hier weinig.

Maar de band begon steeds meer op te bouwen, te varieren, terug de tijd in te gaan, zich zelf te verdiepen, andere benaderingen te laten horen. En ik zag een band waar het niet om de show ging, maar om de muziek, hun muziek en dan rechtstreeks eerlijk voor je raap. Een buitengewoon goede band die op de toppen van hun experimentele vaardigheden speelden maar wel eerlijk lieten zien wie ze zijn, wat ze kunnen. En-wat-was-dat-indrukwekkend. En wat werd dat mooi opgebouwd. Ik werd echt meegenomen.

Kleine intermezzo was ook dat de schone Italiaanse dames ook zich zelf lieten gaan, genoten van deze Nederlandse Lente Avond en het steeds gezelliger met ze werd. Ook dat zorgde er voor dat het steeds warmer werd in de zaal, bij mij dan..

Ik heb weinig gezien van een overdonderende lichtshow of spectaculaire visuele effecten. Dat hoefde ook niet. Ik heb vele grote bands gezien, van Queen tot The Stones, Dylan, Young, Gabriel, Genesis, Mccartney en nog vele anderen. Top bands uit de jaren 60/70/80/90.

Maar soms heb ik het gevoel dat Radiohead één van de Laatste Grote Bands is uit deze periode en om die gisteravond zo machtig te hebben mogen zien optreden is, voor mij, een voorrecht.

Uitstekend concert inderdaad. Het was onderhand alweer de zevende keer dat ik de band zag en zo goed als de eerste keren, toen Carlos Sosa nog zong, zal het wel niet meer worden, maar de huidige zanger (alweer de vierde waar ik ze mee gezien heb!) is in ieder geval beter dan zijn voorganger. Ook Michel Bermudez heeft een accent dat te veel afleidt, maar hij heeft in ieder geval in de basis een prettigere zangstem.
I Me Myself had ik vooraf nog niet gehoord, dus alle nieuwe nummers zullen nog moeten indalen, maar de eerste indruk was zeker niet slecht. Hoogtepunt van de avond was voor mij vooral het (instrumentale) Endless Star. Helaas zonder de dubbele drumopstelling die ze eerder wel gedaan hebben, maar desalniettemin weer erg gaaf. Bij de andere 'oude' nummers, Cosmic Man en Time to Understand, wordt het te gemakkelijk om de zang van Bermudez met die van Sosa te vergelijken, en het moge duidelijk zijn wie die vergelijking wint.
Toch kijk ik weer zeer tevreden terug op het optreden van afgelopen vrijdag. Toen ik ze vijf jaar geleden voor het eerst zag, dacht ik dat dit eenmalige belevenis zou blijven. Nu reken ik er eigenlijk inmiddels al op dat ik ze met een jaar of twee wel weer opnieuw zal kunnen zijn. Sterker nog, ik kijk er nu alweer naar uit!

Nou daar was ik ook. Dat was echt een erg goed concert. Blij dat ik daarbij was. Gisteravond echter was betoverend, bedwelmend en waarlijk fantastisch.

Kan over gisteravond natuurlijk moeilijk wat zeggen aangezien ik daar niet bij was. Radiohead in de Ziggo behoort tot één van de beste, zo niet de beste concerten waar ik bij was. De setlist was toen in mijn opinie echt perfect en ik zag toen ook een betoverend en bedwelmend concert.

Heel mooi verwoord.

PS: heb je de telefoonnummers van die Italiaanse schonen?

Dat verschilt natuurlijk ook van mens tot mens, zeker bij Radiohead. Mooi toch dat dat concert zo bij jou 'insloeg'?

Wat was dat ongelooflijk slecht zeg, maar volgens mij een generatiekloof, daar de jongere garde hier dat juist weer wel boeiend vond.

Ik had hier echt helemaal niks mee. Dit was voor mij categorie 'kijk ons eens interessant doen'. Zal vast leuk zijn. Niet voor mij. En de 'muziek' voor het voorprogramma begon was ook ronduit irritant

Klopt ja. In 2012 erg genoten, maar op vrijdagavond ook weer. Een aantal persoonlijke favorieten die ik nog niet live had meegemaakt. Toch baal je stiekem wel een beetje als je de verhalen van gisteravond hoort

Voorprogramma vond ik juist erg tof, maar ik me goed voorstellen dat het niet ieders cup of tea is.

Laat ik over het voorprogramma zeggen dat het wel origineel was.

Over dat laatste kan ik niet oordelen, ik kwam binnen toen Holly Herndon net begonnen was. Ik vond het best grappig eigenlijk, hoewel bij tijd en wijle wel wat irritant. Van tevoren vond ik een half uur best kort, maar langer had het ook wat mij betreft niet moeten duren.

Radiohead zelf dan: ik ging er niet echt met bepaalde verwachtingen heen en ging er ook niet echt euforisch weg. Een goede show, maar er waren ook regelmatig momenten dat ik het allemaal wat te veel van hetzelfde vond. Ik kan me ook wel goed vinden in een opmerking die ik gisteren hier las: sommige nummers hadden best wat meer opgerekt mogen worden. Wel erg sterke toegiften overigens.

Hobby verslag, met mijn persoonlijke mening.

22-05-2016 Stillwave @PaardCafe, Den Haag, gelukkig zijn wij op tijd en hebben wij het Paard Café al snel gevonden waarop wij twintig minuten voor aanvang van de show binnen rollen en tot onze verbazing zien dat de band pas net bezig is met opbouwen.

Als ik mijn bronnen moet geloven staat er toch echt op de website en het facebook event dat het concert toch echt begint om half negen met zelfs een voorprogramma, ook al bleef de bekendmaking van het voorprogramma vrij lang onbekend, dacht ik nog dat zij dit als verrassing zouden houden.
Maar helaas waren wij toch echt twee uur te vroeg en dat nodigde uit tot een drankje, waarop het wachten toch wel erg lang ging duren in het vrij smalen Paard Café waar de band hun spullen uitpakte. Gelukkig waren wij niet de enige vroege vogels er was namelijk nog één groep aanwezig en een koppeltje dat waarschijnlijk ook dacht dat het half negen zou gaan beginnen.
Om tien uur zou het echt gaan beginnen en dat was ook te merken het liep namelijk tegen tien uur al aardig vol in het café.

De geluidsman van de band heeft de eer om de avond te openen door met een drumstick de intro-sample af te laten spelen op de drumcomputer.
Er volgt een golf aan geluiden die opgebouwd worden tot een hoop kabaal waarop de bandleden het podium op komen en de instrumenten in handen nemen om te bespelen.
Het eerste positieve punt wat meteen opvalt is de zang van de zanger Marcel Jongejan die ook live stevig en krachtig overkomt net als op de eerder uitgebrachte EP’s.
Met zijn krachtige en stevige zang neemt deze frontman ook het publiek in zijn greep met zijn hypnotiserende blik en zwoele bewegingen!

De set wordt geopend met het nieuwe nummer ‘From Here’ wat afkomstig is van de nieuwe en tevens tweede EP ‘The Heim’ wat een goede kennismaker is en er tegelijk goed in knalt.
Ook het tweede nummer wat er live wordt gespeeld is afkomstig van deze nieuwe verse EP, gelukkig is het een vertrouwd vervolg op de debuut EP aangezien daarop de zelfde stijl wordt aangehouden en dat klinkt vertrouwd goed!
Het derde nummer komt mij niet bekend voor, maar past makkelijk in het rijtje van de nieuwe nummers waarop vervolgens titel song ‘Heim’ en ‘Cali’ achter elkaar opvolgen.
Zo blijkt dat de band tijdens deze EP release tour toch kiest voor een frisse set-list die bestaat uit een hoop nieuw werk, wat misschien ook wel logies is.
Maar helaas worden er daarom ook maar twee nummers gespeeld uit de begin periode van de band, toch valt het allemaal niet op en drijft het allemaal in elkaar als één gelijksoortig geluid.

De solo’s zorgen voor een stevige rock bijt waar er lekker los op wordt gegaan door de gitaren en de drum die prima op elkaar in weten te spelen.
Daarin tegen blijven de synthesizers wel op de voorgrond maar muzikaal helaas op de achtergrond en als er dan gebruik gemaakt wordt van de Roland synthesizer blijkt er niet iets goed te klinken, net als of er een kabeltje half in zit.
Het andere toestel wat er staat te pronken is een Korg synth waarmee wat enkele effecten mee wordt toegevoegd aan de nummers, maar volgens mij lijkt het meeste elektronische te komen uit de elektrische gitaar Michael van Putten.

Helaas vliegt de tijd om en spelen de jonge bandleden ruim een uur vol, maar helaas konden wij niet blijven tot het laatste nummer en moesten wij een sprintje nemen om het openbaar vervoer te halen voor de terugreis naar huis.

Stillwave maakte de kleine minpunten op deze avond weer helemaal goed door hun sterke kant te laten zien en dat bewijst dat de band veel in zijn mars heeft en daarmee kunnen zij zeker weten nog verder groeien tot een nog betere live band!

Prima show van Radiohead gisteren, maar net als hierboven gezegd vond ik ook wel dat ze de nummers nog wat hadden mogen oprekken en wat meer hadden mogen toevoegen ten opzichte van de platen. Desondanks werd alles wel uitstekend uitgevoerd, en mindere momenten of nummers zaten er door de goede afwisseling niet tussen.

Het voorprogramma vond ik ook leuk, vooral als er een lekkere beat onder de voicemelodieën werd gezet. Muzikaal was dat dik in orde, maar ik snap dat het niet iedereen zal aanspreken die voor Radiohead komt.

Leo Blokhuis was er gisteren ook en zag dat het goed was: Tweede avond Radiohead in de HMH: overweldigend fraaie set - 3voor12 - 3voor12.vpro.nl

En de Italiaanse dames gingen na afloop zeker mee naar huis voor een afzakkertje meneer

Wat had ik Street Spirit graag gehoord! Dat nummer moet ik live echt nog een keer meemaken. Het is natuurlijk maar afwachten hoe mooi ze het live weten te brengen, maar als ik dit zo lees denk ik dat dat wel goed zat.

Nou ja, ik heb vrijdag Paranoid Android gehoord, die stond ook hoog op mijn lijstje.

Op de een of andere manier vond ik het wel bij Radiohead passen, dit soort rare fratsen, maar irritant was het zeker.

En ja, dat voorprogramma: Ik vond het zeker niet slecht en ik vond het aardig bij Radiohead passen, maar omvergeblazen werd ik niet. Wel letterlijk (ik trilde bijna uit mijn schoenen), niet figuurlijk.

Ja, ik moest ook aan jou denken. Je favoriete nummer ooit nog steeds?
Veel mensen om me heen werden zichtbaar emotioneel en ik ook. Hopelijk kies je de volgende keer wel de avond met Street Spirit.

Terwijl iedereen bij Radiohead was ben ik gisteren naar Monomyth en Gomer Pyle geweest in Gebouw-T in Bergen op Zoom. Bij Monomyth was het 90 minuten lang heerlijk wegdromen met een mooie gebalanceerde set, het hoogtepunt was toch wel 6EQUJ5 van Further. Gomer Pyle kende ik niet zo goed, maar dat was uitstekende stonerrock. Lekkere woestijnriffs en -grooves met af en toe wat psychedelische elementen.

Vanavond Bohren & der Club of Gore in Tilburg, erg veel zin in!

Daar zijn we het wel roerend over eens. Holly was leuk daarentegen.

Sowieso een van de drie mooiste, daar ben ik nog steeds niet helemaal uit. Over een paar jaar krijg ik hopelijk een nieuwe kans om ze te zien.

Wij zagen hem nog lopen. Het verslag begint goed, maar eindigt rommelig. Dat van die mannen achterin weten we dan toch wel?

Ja die terugkomende opmerkingen over die Creepfan (wat volgens mij gewoon een paar mensen waren die dat voor de grap riepen) heb ik hem ook nog even over aangesproken. Dat nam hij volgens mij te serieus. Al was de reactie van Thom goud natuurlijk.

Wat betreft de Italiaanse schonen bij Radiohead 22 mei luigifort en west

1- What Happened In the HMH stays in the HMH.
2 - Geen telefoonnummers gevraagd, soms zijn er éénmalige momenten die éénmalig moeten blijven om de herinnering mooi te houden.
3 - Er is een Mevrouw meneer...

God, wat was het warm daar in die zaal....

Je schrijft dit alsof het de normaalste zaak ter wereld is dat je Leo altijd even feedback geeft over zijn schrijfsels. Dit vraagt om wat toelichting, Geert!

Bardt1980 zei nog tegen me dat ie hem zag lopen. Blijkbaar zat Leo vlak bij ons in de buurt (en west dus ook).

Zo lijkt het net alsof ik Leo Blokhuis ben.

En dat ben ik ook (niet).

Jan Vollaard (nam ik al niet meer serieus) eindigt z'n recensie in NRC next weer eens op een vage manier:
'hier speelt een uiterst professionele rockband die stelselmatig weigert om de hit Creep te spelen. Als de Stones zonder Satisfaction .'??

Radiohead met gladde rockshow in HMH - nrc.next - Blendle