Inderdaad weer een schitterend optreden van Benjamin Clementine. In de muisstille Stadsschouwburg kwam hij goed uit de verf!

Gisteren heb ik Jessica93 live gezien in Club Vibes!
Voor mijn eigen hobby maak ik altijd persoonlijke recensies, dit is de eerste die ik online. Verwacht er dus niet veel van, het kan spellingsfouten/persoonlijke kritiek bevatten

19-05-2016 Rotterdam, Club Vibes is nog erg leeg aan publiek als ik net tien minuten voor aanvang van het hoofdprogramma binnen kom. Voor mij was dit tevens de eerste keer dat ik Club Vibes binnen loop, normaal gesproken vinden hier veel club avonden plaats, maar zo af en toe komen er ook bandjes optreden op het kleine podium.
Vanavond doet Jessica93 Club Vibes aan tijdens hun EU tour, de avond wordt geprogrammeerd door Graudzone en gesponseerd door Stagnation.
Normaal wordt een line-up aangevuld met andere rock bandjes, maar deze keer wordt de avond gevuld met twee Rotterdamse en één Haagse DJ’s die het voorprogramma en de afterparty verzorgen.

De band Jessica93 bestaat uit solo/multi artiest Geoff Laporte die normaal alles in zijn eentje uitvoert op het podium, een drummer heeft hij nooit bij hem, daarvoor gebruikt hij drum samples die gelijk zijn aan de nummers die hij op dat moment speelt.
Deze keer vormt Jessica93 een grotere formatie, Geoff lijkt twee andere bandleden mee genomen te hebben die de set goed aanvullen met gitaarspel.

Veel pedalen gebruikt de band niet, het kan dan ook erg eentonig over komen in het gehoor en dat wordt af en toe aangescherpt met een fuzz pedaal waar de bass wat zwaarder door word opgevoerd. Het heeft dan ook veel invloeden van het noise/drone genre.
Hoe meer de set opbouwde hoe sterker de songs werden, het lijkt er dan ook op dat er een goede keuze is gemaakt voor de setlist die er gespeeld werd.

De geluidsman van de band komt tijdens de volledige set wat onzeker over en blijft het geluid maar versterken en checken door aan zijn knoppen te draaien en het resultaat vanuit het publiek te beluisteren.
Een beetje vervelend was dat wel aangezien het geluid eerst goed werd afgestemd waardoor de zang vloeiend en goed overkwam en er later ook de basgitarist goed te horen was, maar het allemaal toch weer wat te bombastisch leek over te komen.
Gelukkig bleef de zang daarin tegen erg scherp en redelijk verstaanbaar

Ondanks dat ik in het begin nog erg moest wennen aan de live performance van deze band leek de spanning langzaam op te bouwen en werd de set steeds beter en beter.
Helaas melde de huisbaas aan de band dat zij nog één nummer mochten spelen, het programma liep tevens ook uit, dus was er voor hem genoeg redenen om de stop in te lassen.

Wellicht had er meer in gezeten voor de heren van Jessica93, want als het aan hun had gelegen hadden zij nog even doorgespeeld, maar met de DJ line-up moet je toch wel binnen de tijd blijven en viel er nog genoeg te dansen.

Radiohead, HMH, Amsterdam

Voorafgaand aan het concert gingen de gedachten van ons terug naar 2012. Radiohead maakte destijds niet al te veel indruk op ons. Het bandgeluid overstemde Thom Yorke en er was zo'n beetje nul contact tussen band en publiek.

Qua nummerkeuze kan er wat mij betreft weinig misgaan bij een Radiohead concert. Simpelweg omdat ik vrijwel alles ernstig goed vind. Toch vond ik de keuze gister wat doorslaan in het negeren van The Bends en OK Computer, allebei vertegenwoordigd met slechts 1 nummer. Zeker als je dit afzet tegen het aantal nummers van de laatste 2 worpen; AMSP (9 nummers) en TKOL (4 nummers). Maar omdat ik alles goed vind is dat niet zo'n probleem.

Wat ik wel storend vond was de lange 'pauzes' tussen bijna ieder nummer door. Piano op het podium, piano er weer af, drumkit erbij, drumkit weer weg, weer een andere gitaar etc. Dit haalde alle vaart en spanning uit het gehele optreden. Thom heeft het totaal niet in zich om als een echte frontman die momenten wat contact te maken met het publiek en dan duren die momenten wel erg lang.

Ook de opbouw van de setlist is duidelijk voor verbetering vatbaar. Gaat het eindelijk een beetje los bij Paranoid Android, krijg je Tinker Tailor Soldier er meteen achteraan. Goed nummer, verkeerde moment.

Positieve punten waren het goede geluid en er kwamen uiteraard veel goede nummers voorbij. Hoogtepunten voor mij waren There There, Videotape, Everything in its Right Place, You and Whose Army?, Paranoid Android, Weird Fishes en Idioteque.

Mede veroorzaakt door de hoge lat toch enigszins teleurgesteld, maar zeker geen slecht optreden.

Gister naar Radiohead geweest. Kende de band amper, maar was geïnteresseerd geraakt door de fantastische soundtracks van Johnny Greenwood. Musicaal is het dan ook prima in orde en ook live allemaal zeer verzorgd. Maar helaas hebben ze een hele vervelende frontman die met zijn huilerige hoge zangstem vrijwel elk nummer om zeep help. En het ergste was dat hij ook vrijwel constant de behoefde had door de muziek heen te blèren.

Wat ik ook jammer vond is dat de nummers nooit echt lang waren, terwijl de muziek zie prima leende voor 10 minuten durende jam/improvisatie sessies. Steeds als ik daarvoor klaar ging zitten stopte het nummer. Gemiste kans om muzikaal helemaal los te gaan.

Al met al prima concert met goede muziek, met één onoverkomelijk nadeel, waardoor ik nooit echt fan zal kunnen worden.

Ik miste gisteravond aan het eind van het concert ook de grote euforiestemming waar ik vooraf op had gehoopt bij Radiohead. Vooral vanwege het missen van vele favorieten en naar mijn mening had er wel iets langer doorgespeeld mogen worden.

Het missen van vele favorieten kan ook niet anders met zo'n groot oeuvre ondertussen. Toch waren de echte hoogtepunten wat te spaarzaam voor mij en werden alleen met The Daily Mail, My Iron Lung en PA gehaald. Voor de rest veelal rustige nummers, wat ook mijn verwachting is van het nieuwe album, waarvan ik maar een handvol nummers vooraf had gehoord. Ik wil het concert dan ook maar koesteren met het idee dat het er één was met een bijzondere setlist.

Aan het rommelige heb ik mij niet zo gestoord. Het voelde voor mij een beetje als een try-out en ik verwacht eind van het jaar of begin volgend jaar nog wel een volledige Europese tour. Wellicht is daar meer over bekend, maar dat weet ik dan weer niet. Jammer van het minimale contact met het publiek. Als je na 3,5 jaar weer voor het eerst op de bühne staat, moet dat toch ook voor hun bijzonder zijn.

Ben benieuwd wat de ervaringen vanavond zijn, en nog meer of er een andere setlist gaat zijn. Veel plezier iig.

edit: de stem van Thom had ook zeker 3 a 4 nummers nodig om op niveau te komen. Vond ik in het begin behoorlijk matig.

Ik ben er eentje die vanavond gaat. Als ik de berichten zo lees herken ik toch wel wat van het concert in de Ziggo van 3,5 jaar geleden. Begon ook wat rommelig (slechte afstelling van het geluid) en weinig contact met het publiek. Wel zeer opzwepend omdat TKOL grotendeels werd gespeeld.

Natuurlijk, vanavond kan er geleerd worden van de avond er voor. Ik heb er zin in ! Misschien morgen meer. Het is mij nogal een eind rijden vanuit Zeeland en weer terug.

Ik sluit mij aan bij bovenstaande recensies. Het was allemaal niet slecht, maar ook ik miste het echte 'wow-gevoel'. Ook het uitbouwen van nummers (de jamsessie van Reinbo) was af en toe wel aardig geweest. Nu tikte alleen Paranoid Android de plus vijf minuten aan. Vanavond kans nummer twee, eens kijken of het veel verschilt met gisteren.

Hoogtepunten van de avond:
1. Videotape (schitterend !!)
2. Ful Stop
3. Idioteque
4. Identikit
5. Weird Fishes / Arpeggi

Kan me wel vinden in meeste commentaren hierboven, al vond ik het wel weer gewoon een goed optreden. Laatste keer dat ik Radiohead zag was alweer 10 jaar geleden en dat was logischerwijs een compleet andere setlist. De nummers van het nieuwe album konden live nog niet echt overtuigen, m.u.v. Ful Stop en The Numbers. Verrassend genoeg vind ik de nummers van The King of Limbs, toch niet mijn favoriete album, live een stuk sterker. Zo zie je maar dat zelfs een band als Radiohead live oefening nodig heeft.

Verder waren de ballads een beetje tegenvallend, m.u.v. Videotape. Juist als er een beetje venijn in kwam, zoals bij het eerder genoemde Ful Stop, There There en het hoogtepunt/drieluik Everything in Its Right Place/Idioteque/Bodysnatchers, was de band op zijn best. Van de toegift waren Paranoid Android en Weird Fishes nog hoogtepunten, verder hadden ze daar wel iets meer knallers in mogen gooien.

Ik ben juist helemaal niet verbaasd dat ze weinig van de eerste 3 albums speelden: dat doen ze toch al jaren (helaas) niet meer? In de Ziggo Dome kwam alleen, maar gelukkig wel, Karma Police voorbij. Ook lees ik toch wat over opstartproblemen, hopelijk gaat dat vanavond beter. En Thom Yorke was toch gewoon zijn bekende zelf? Ook niet echt verrassend. Dat van die volgorde van de setlist, daar zit zeker wat in. En 9 nummers van het nieuwe album doet ook wel weer try-out achtig aan. Maar ook daar wil ik vanavond graag bij zijn.

Gisteren stond Radiohead voor het eerst sinds drieënhalf jaar weer op een podium. Uitgerekend in Nederland, uitgerekend het eerste Radiohead-concert waarvoor ik kaartjes had weten te bemachtigen. In een uitverkochte HMH gaven ze een prima show weg.

Zoals al te verwachten viel trapten ze af met een paar nummers van laatste worp A Moon Shaped Pool. Ze openden met Burn the Witch dat door het ontbreken van strijkers in het intro niet direct werd herkend. Het nummer was in een wat strakker rockjasje gegoten dan op plaat. Hierna volgden Daydreaming en Decks Dark en het begon er sterk op te lijken dat ze het hele laatste album integraal zouden gaan spelen. Jammer, want hoewel het allemaal prima nummers zijn waren ze live niet overweldigend. De band is duidelijk nog zoekende naar hoe ze deze nummers het beste kunnen brengen.

Na Desert Island Disk trok Thom zijn leren jasje uit en dat was het moment dat het concert loskwam. Ful Stop was het eerste nummer dat live écht wist te overtuigen, misschien wel omdat ze dit nummer tijdens de vorige tournee al hadden getest. Hierna volgde géén Glass Eyes (stiekem toch wel een opluchting), maar een ijzersterke versie van Morning Mr. Magpie met uitblinkend gitaarspel van Thom. Toen daarna There There volgde begon het publiek echt enthousiast te worden en raakte de band volledig op stoom.

Hoewel ik de band nog nooit eerder live heb gezien voelde alles wat ze hierna speelden als een vertrouwde Radioheadshow. Stevige rocksongs (My Iron Lung, Bodysnatchers), dansbare en ontregelende elektronica (Idioteque, The Gloaming) en ingetogen pianoballades (The Daily Mail, Videotape) wisselden elkaar moeiteloos af.
Terwijl de band tijdens de eerste nummers nog zoekende was naar het juiste geluid leek alles daarna van een leien dakje te gaan. Vooral de zang bleek uitstekend te klinken, iets wat overigens vooral in de rustigere nummers en passages goed naar voren kwam.

Niet allen de oren, ook de ogen kregen gisteren genoeg moois voorgeschoteld. De achterwand van het podium was aangekleed met twaalf grote schermen, opgesteld in twee rijen van zes. Vooral op de bovenste rij waren vaak live-projecties van de bandleden te zien. De lampen tussen de schermen in gaven mooie lichteffecten, zonder dat het teveel van de muziek zelf afleidde.
Vóór de schermen gebeurde ook genoeg. De bandleden wisselden regelmatig van instrument en dan vooral Thom, die gitaren in alle soorten en maten heeft vastgehad, en Jonny, die regelmatig op en neer pendelde tussen toetsen en gitaar. Ook de piano werd regelmatig van hot naar her geschoven.
En dan waren er uiteraard nog de moves van Thom. Ik zeg bewust moves, want van danspasjes kun je eigenlijk niet spreken, het zijn eerder stuiptrekkingen. Ze zagen er best flitsend uit in ieder geval. Voor een bijna 50-jarige vond ik Thom nog behoorlijk soepel.

Om even terug te komen op de setlist: Na anderhalf uur ging de band even van het podium om daarna terug te keren voor een eerste toegift. Die trapten ze wat slapjes af met een lastig te herkennen versie van Bloom en Present Tense. Zoals al eerder gezegd kwamen de nummers van A Moon Shaped Pool nog niet heel lekker uit de verf. Later zou ook Tinker Tailor nog volgen. Die was overigens wel mooi en was samen met Ful Stop het beste nummer van hun laatste album.
Het hoogtepunt van de toegift was Paranoid Android, waarbij het publiek helemaal uit hun dak ging. Ik was vooral onder de indruk van hoe goed ze dit nummer live wisten te spelen en hoe dicht ze bij de studioversie in de buurt wisten te komen. Dat is nog verdraaid lastig met zo'n complex nummer.

Er volgde ook nog een tweede toegift bestaande uit You and Whose Army? en Reckoner. Het viel me op dat de nummers die ze van In Rainbows speelden bijna allemaal een vrij prominente plaats in de setlist hadden: Bodysnatchers als afsluiter van de reguliere set, Weird Fishes als afsluiter van de eerste toegift en Reckoner als definitief slotstuk. Die laatste twee waren allebei wonderschoon en werden nagenoeg vlekkeloos gespeeld. Dat doet een In Rainbows-fan als ik goed.

De nummers van A Moon Shaped Pool moeten live duidelijk nog groeien. De rest van hun oeuvre weet Radiohead live al wel op indrukwekkende wijze te brengen. Het concert kwam wat moeizaam op gang, maar bij het verlaten van de zaal was dat al lang vergeven en vergeten. Als ik ooit nog eens de kans krijg om deze legendarische band live te zien zal ik die met beide handen aangrijpen.

Dat heb ik al twee keer eerder in de HMH gehad: Toris Amos en Sigur Rós. Ik vind het dan ook een vreselijke zaal. Misschien speelt het ook een rol.

Mijn verwachtingen zijn overigens niet torenhoog en misschien dat ik zelfs wel een tribuneplekje ga doen deze keer en ook dat helpt vaak mee in een andere sfeerbeleving.

Gisterenavond mijn eerste Radiohead-concert gezien en ik vond het geweldig. Mijn torenhoge verwachtingen werden niet geheel ingelost, maar die waren dan ook zo hoog dat dat bijna onmogelijk was. De nieuwe nummers klonken misschien nog niet helemaal strak, maar dat vond ik juist wel charmant. Ik vond de setlist ook prima, al had de tweede toegift nog wel wat langer mogen duren.
Ik was vooral erg blij met het blokje There There - The Daily Mail - My Iron Lung, dus wat dat betreft piekte het concert wel vroeg voor mij, maar ook daarna was er nog genoeg te genieten.

Al met al zeker een vier sterren concert en hoewel ik gehoopt had op een vijf sterren concert was het nog steeds fantastisch. Vanavond weer, dus wie weet is het dan wel nóg beter. Ik hoop in ieder geval (waarschijnlijk tevergeefs) op 2 + 2 = 5 en Jigsaw Falling Into Place.

Gistereravond (Vrijdag) Anima Mundi gezien in het Parktheater in Alphen aan den Rijn.
Leuke zaal overigens. Serious Music organiseert met regelmaat prog.rock concerten op deze locatie, alle lof voor hen. Ook kwam ik daar Wouter tegen (Brunniepoo).
De symphatieke Cubaanse band heeft een net een nieuw album uit: I Me Myself.
De band bestaat 20 jaar en heeft een Europese tour georganiseerd die de band naar de UK, Nederland en Duitsland voert.
Na eerder in het Bluescafe in Amersfoort te hebben opgetreden was nu Alphen aan de beurt (vanavond in de Pul in Uden).
De band heeft weer een wisseling ondergaan. Een nieuwe zanger, Michel Bermudez (helaas niet van de kwaliteit van Carlos) en een nieuwe drummer, Marco Alonso, die ook saxofoon speelt.
Men speelde een mix van diverse albums uit hun 20 jarige carrierre.
Wat een goede gitarist is Roberto Diaz toch. Hij is de grote man en nestor van de band.
Hij schrijft alle nummers, sommige met de sympathieke Virgina Peraza (keyboards).
En ze hebben ook een goede bassist in Yaroski Correda.
Ook kwamen alle nummers van het nieuwe album aan de orde (aangegeven met een * in de setlist)
Al met al een geslaagd optreden. Na afloop nog de nieuwe CD gescoord met handtekeningen van alle leden er op.

Set list:
Ambient
Somewhere *
Flowers *
The Return prt 1 & Endless Star
Lone Rider *
Time to Understand
- pauze
The Chimney, the Wheel and the War *
Clockwork Heart *
The Call and Farewell Song
Train to Future *
Cosmic Man
- toegift
Comfortably Numb (Pink Floyd cover)

Helaas speelde ze niet Sanctuary hoewel die wel op de set list stond.
Na ruim 2,5 uur kwam er een einde aan een weer een heerlijke avond Anima Mundi.
Op naar de volgende keer.

Volgens mij is niemand verbaasd, maar zeggen ze gewoon wat ze gisteravond hebben gezien en gehoord, zowel wat de setlist als wat Thom Yorke betreft.

Nee inderdaad, ik had wel verwacht dat er veel materiaal van de laatste 3 albums gespeeld zou worden. Hoopte wel op een verrassend ouder nummer, dat werd My Iron Lung, op zich een fijne keuze, maar had liever bv. Climbing up the Walls of Electioneering gehad.

OMG, de setlist van vanavond ziet er naar mijn voorkeur even wat fijner uit dan die van gisteren!

Nu al spijt dat ik uiteindelijk geen kaart heb gekocht voor vanavond terwijl ik daartoe wel de kans had.

edit: alhoewel.... Irun Lung, PA en Daily Mail waren toch wel mijn favorieten gisteren maar ze speelden vanavond toch wel de betere nummers van In Rainbows, m.i. met All I Need en Nude.

Wat een betoverend mooi concert van Radiohead! Een juweel van een setlist, nummers en volgorde, vaak subliem uitgevoerd. Prima geluid, soms mooie alternatieve live versies van songs. Een onvergetelijk concert.

Een geweldig concert!!!!!

Die setlist? Heel apart. Op Setlist.fm werd dat scherp bijgehouden en vanaf Karma Police stond alles er al op tot aan de laatste toegift en dat klopte op 1 nummer na. Exit Music stond er blijkbaar op en dat werd Bodysnatchers. Stel je voor dat ook Exit Music voorbij kwam!

Deze setlist geniet nog meer mijn voorkeur dan die van vrijdag (was ik overigens niet bij, dus kan er niet zuiver over oordelen natuurlijk), dus ik voelde me uiterst gelukkig hiermee.

Geluid was vanaf het begin uitstekend en Yorke zong geweldig. Mooi om Gretz weer eens tegen te komen en om het concert samen met Lin, reptile71 en Bardt1980 te kunnen meemaken.

Het was inderdaad geweldig. Ik heb nu het gevoel dat ik gisteren toch een beetje miste; ben compleet weggeblazen. Vooral fijn dat ze zoveel varieerden qua setlist, zo heb ik in twee dagen toch maar mooi 34 verschillende Radiohead-nummers gezien en gehoord.

Geen idee of sommigen van hier vrijdag wel echt bij Radiohead zijn geweest of per ongeluk bij een coverband, vandaag was het in elk geval van begin tot eind vet, strak en briljant en 5***** waard. Wat een genot was dit, ik zat bijna constant met een gelukzalige glimlach op mijn gezicht, nou ja, afgewisseld door ontroering van de schoonheid. Radiohead is en blijft toch wel een van de beste bands die ik ken.

Totdat Street Spirit werd gespeeld was ik even in de veronderstelling dat de setlist van vrijdag me iets beter zou liggen (want veel mooie nummers van In Rainbows), maar toen kwam deze ultieme klassieker dus (kippenvel + veel ontroering) en toen nog als slotstuk een geweldige versie van Idioteque. Dat maakt de setlist van zaterdag toch de beste. Goede keuze gemaakt. Ik hoorde dat het vrijdag ook iets rommeliger was?

Heel bijzonder m'n eerste keer Radiohead, dat sowieso.

Oei als ik die setlist van zaterdag bekijk, baal ik wel een beetje... Gewoon All I Need, Street Spirit, Karma Police en The National Anthem; en dan ook nog eens Idioteque als afsluiter...

Ja de zaterdag was absoluut beter dan de vrijdag. Zowel de band als de setlist. Al had ik vrijdag ook voor geen goud willen missen want daar speelde ze dan weer enkele pareltjes die je op zaterdag niet kreeg. Al met al dus weer volledig gerechtvaardigd om twee keer te gaan.

Net wakker geworden. Wat ben ik gisteravond bij Radiohead uit mijn plaat gegaan, zeg. Ga dit vandaag hier nog eens wat uitgebreider vertellen. Zeer goede nasmaak van een bijna orgastisch opgebouwd concert.

Helemaal mee eens, en jij nog bedankt he

Fijn concertje hoor, en een fraaie live-Radiohead ontmaagding mijnerzijds.

Ridicuul voorprogramma trouwens, a la Turn up the bass 1991 met dito Photoshop avant la lettre visuals.

Maar de Radiohoofden waren goed op dreef. Hoogtepuntjes: de prachtige uitvoeringen van Nude en Street Spirit en het weeergaloze Separator. De King of Limbs-liedjes sprongen er wel uit - zoveel beter live dan op plaat. Vrij ingetogen set trouwens, redelijk in lijn met de nieuwe plaat.

Het had trouwens nog mooier kunnen zijn want 'Exit Music (for a Film)' stond op de setlist en ze speelden uiteindelijk Bodysnatchers.

Tijdens de eerste encore stond de gehele setlist tot aan tweede encore al online, blijkbaar hadden ze die dus al snel te pakken kunnen krijgen en ingevoerd. Ik was wel even verbaasd toen ik dat zag en haalde natuurlijk wat van de verrassing weg, maar werd heel gelukkig toen ik Exit Music en Street Spirit zag staan. Ik gebruikte die setlist af en toe als ik even niet meer op de titel kon komen.

Nu hoort Exit Music ook tot mijn favoriete Radiohead liedjes, maar ik vond Bodysnatchers wel fantastisch zeg! En het zorgde zo eigenlijk ook voor meer dynamiek. Zodra ik Radiohead vanochtend aanzette kwam ik weer wat in de euforische staat van dit concert.

O zeker, Exit Music is één van mijn favoriete Radiohead nummers, maar live hakte Bodysnatchers er perfect in en ik denk ook dat dat de reden was voor de switch op allerlaatste moment.

Ja, dat denk ik ook. Ze waren duidelijk bezig geweest met een afwisselende sterke setlist en slaagden met vlag en wimpel. Veel beter dan dit bestaat niet.