Gisteren was Sivert Hoyem in Utrecht Tivoli de Helling. De zanger van Madrugada trekt samen met zijn band door het land.
Het concert was volledig uitverkocht. Het voorprogramma "From the Balcony" was erg matig, die moeten nog het nodige oefenen.

Het concert van Sivert was majestueus goed:



Ze speelden een aantal nummers van Madrugada, een echte cover van Reigning Sound en twee nieuwe nummers.

Voor meer filmpjes:
concert utrecht

Gisteren Einstürzende Neubauten gezien in de Melkweg. Het concert leverde bij mij gemengde gevoelens op, aangezien er vooral nieuw materiaal werd gespeeld. Zo was bijvoorbeeld meteen te merken dat de zaal in beweging kwam toen Haus der Lüge werd gespeeld. Over de nieuwe koers ben (was ik al niet) enthousiast.

Het optreden zelf was wel erg leuk, met veel ongewone instrumenten. Bargeld die wel communiceerde met het publiek en zelfs een anekdote vertelde over de tijd dat zij voorprogramma waren van U2.

Al met al wel een leuk optreden.

Dat het halve veld van de Kuip eerst met plastic flessen ging gooien om daarna zich met z'n allen om te draaien?

Ja, ook nog iets over dat de flessen waren gevuld met een kotsachtige substantie, geloof ik.

ow leuk detail

Het was in ieder geval niet echt een succes op dat moment.

Geweldig concert. Nieuwere nummers zijn minstens zo goed als de oude. Heb me prima vermaakt.

Einstuerzende Neubauten
15-10-2010 Melkweg Amsterdam


1. The Garden
2. Nagorny Karabach
3. Dead Friends (around the corner)
4. Let's do it a Dada
5. Die Interimsliebenden
6. Unvollständigkeit
7. Youme & Meyou
8. Haus der Lüge
9. Rampe/Von Wegen
10. Die Befindlichkeit des Landes
11. Sabrina (I Wish this Would be your Colour)
12. Redukt
----------------------------
13. Silence is Sexy
14. Armenia
15. Susej
---------------------------
16. Ich Hatte ein Wort

Gisteravond bij Sting in Arnhem geweest, met als toegift buiten het Gelredome een pendelbus vol mensen die bij de uitgang achterop een auto knalde, met als gevolg dat die auto in de sandwich zat tussen de pendelbus en een Touareg (zo'n PC Hoofdtractor).

Fijne afsluiter (not...) van een geweldige avond als je dat overkomt !

Gisteren geweest bij het concert van Portico Quartet in het Bimhuis Amsterdam. Dat was dubbelleuk, want het was voor mij ook voor het eerst dat ik in het Bimhuis was; lekkere sfeer, lekker eten en ze hebben daar nog een rijk gesorteerde muziekverkoop ook!


Maar goed, het concert:




Portico Quartet was voor het eerst in Nederland, en de zaal was niet uitverkocht. Op rij 2 midvoor had ik, met mevrouw sq, goed zicht op het viertal. Bezetting: bas, (veelal sopraan-)sax, drums/computer, en ´hang´ (een soort steeldrums die eruit zien als vliegende schotels).
Hoewel het geluid wel jazzy is, is er weinig improviastie en zijn het de composities die de muziek maken. Ritme is een belangrijk onderdeel, en wordt ook gebruikt als sfeermaker; in de tweede set waren ritmes en herhalingen zo hypnotiserend dat je associaties kreeg met Philip Glass. De drummer was het drukst van allemaal, want naast geluidseffecten was hij ook bezig met samples, ter plekke opgenomen en afgespeeld. Toch is de muziek van PQ niet puur experimenteel. Eerder zou ik zeggen: warm en zwierig. En gedreven, echt zoals dat ook mooi kan zijn van een band die nog niet zo heel lang bezig is. Dat zeiden ze ook van zichzelf: ´we´re the band´, als introductie bij de dame van de CD-winkel als opmaat voor het verzoek of ze daar ook hun eigen CDs mochten aanbieden en signeren.
En natuurlijk heb ik ook gekocht, want de laatste (de 2e) had ik nog niet.

Op de video titelnummer van het eerste album. representatief voor het repertoire: niet alledaags, dynamiek, toch mooie melodien met melancholie.

Erg blij dat ik dit gezien heb, met nog verlate dank aan We tigers via wie ik deze artiest heb leren kennen (Jazz Album van de Week). Een van mijn beste concertervaringen dit jaar!

Gisteren bij Suicide Commando en Straftanz geweest in de Effenaar.
Lekkere EBM, en natuurlijk veel aparte kledij van de bezoekers.

nu in afwachting van Chi Coltrane in Chasse Breda

Gisteren Chi Coltrane in het Chasse in Breda

Het eerste gedeelte van haar show was een soort van Greatest hits en na de pauze was het een soort van presentatie van haar nieuwe album Yesterday Today and Forever (album is eigenlijk al uit 2009, maar word hier in Nederland nu pas officieel uitgebracht)

Met het "oude" werk was ik al bekend, maar de nieuwe nummers waren voor mij een hernieuwde kennismaking met Chi het is een fusie tussen Funk, Soul, Jazz en rock

Goed en degelijk optreden van de tog ook al weer 62 jarige Chi.

4*

En hoe was het publiek?

Want ik ben altijd wat beperkt met het gaan naar dit soort concerten (ik heb getwijfeld voor deze!) Ik geniet vaak minder als ik teveel omringd ben met ´nostalgia -zoekers´, mensen die komen omdat ze eigenlijk weinig recente muziek kennen met een belangijke drive om te zien ´of ze het nog kan´.

Het was een beetje een mengelmoes van van alles wat heb ik zo het idee.
Redelijk wat "oude vastgeroeste lieden, maar ook menesen die simpelweg een avondje uit waren en redelijk veel jeugdigen had ik niet verwacht eigenlijk.

Ok duidelijk, verrassend dat er merkbaar veel jongeren waren, want dat zou ik in elk geval niet verwacht hebben.

Gisteren The Unwinding Hours gezien. Ze speelden voor de eerste keer in NL en dit keer in de Ekko in Utrecht. De zaal was niet zo goed gevuld.

Ze speelden slechts een uur want ze hebben slechts in album uit. Daarnaast kunnen ze teren op het repertoir van Aereogramme, waar twee leden van de band ook in zaten. Dit is veel steviger dan het nieuwe materiaal van The Unwinding Hours. Ze speelden echter daar maar een nummer van de eerste Cd. Het geluid was stevig en af en toe erg hard, maar het is lekker leunen tegen een muur van geluid.




Ze speelden ook een nieuw nummer dat haar debuut had in de Ekko, en zelfs ook nog geen titel.




Voor alle nummers zie: Videos Ekko

Eigenlijk niet gisteren maar afgelopen Zaterdag naar Heavy Metal Maniacs festival geweest in Hoorn. Was te gek! Verslagje volgt later...

Gisteren Perfume Genius en Trentemoller gezien.

Perfume Genius was mooi, maar niet zo mooi als ik had gehoopt. Zijn album vind ik echt ontzettend mooi namelijk. Hij maakt kleine breekbare pianoliedjes. Perfume Genius was er samen met een man die een tweede stem deed en als tweede man achter de toetsen zat. Samen vormden ze een leuk duo. Prachtige liedjes zijn het natuurlijk, maar vond het live toch iets minder goed overkomen. Denk dat het echt muziek is die je heel persoonlijk in je eentje in een donkere kamer moet horen om je echt te raken. Maar sommige momenten van het concert waren echt ontzettend mooi! En hij speelden ook nog nieuwe nummers, die op zich goed klonken, maar ik nog wel vaker zou moeten horen. Maar het was mooi om te zien hoe hij al z'n emotie erin stopte (en de andere persoon haast emotieloos voor zich uit staarde). Na afloop toch een LP gekocht, laten signeren, altijd leuk.

Daarna Trentemoller. Het was echt een gigantisch contrast. Van kleine liedjes, die zelfs bijna (bijna!) richting saai gaan, naar overweldigende harde (relatief gezien zeker) dance. Het begon met een hele sprookjesachtige intro (weet niet welk nummer, ken de titels niet zo goed). M'n favoriet kwam ook langs, Miss You werd geweldig uitgevoerd, en ook Take Me Into Your Skin, de publieksfavoriet, werd geweldig gespeeld. Hij speelde met band en zeker de drums voegden ontzettend veel toe, vond ik. Trentemoller was zelf ook ontzettend enthousiast bezig op zijn keyboards en zijn xylofoon, en bekken, en wat ie nog meer had. Maar het was duidelijk dat het met een band perfect werkte, want waar het publiek in het begin wat aarzelde, ging het uiteindelijk helemaal los. Geweldig concert.

Ohja, en ik kwam onverwachts nog dhr. Gantz tegen in de tram na afloop.

The Mash and the Fury, het openingsnummer van z'n nieuwe album

Jij komt ook iedereen maar tegen tijdens concerten

Gezellig toch?

Gisteren bij Cuby & the Blizzards geweest in Luxor Live in Arnhem, mooie zaal trouwens.

Op zich een erg goede show, met fantastische muzikanten, alleen wat ik een beetje jammer vond is dat het dezelfde show was als hun optreden dat ik op de Nijmeegse Vierdaagsefeesten zag (alleen was het toen gratis..). Veel nieuw werk, relatief weinig oud werk, al vind ik dat niet zo erg.

Na de Vierdaagsefeesten was ik erg enthousiast, maar omdat ik nu hetzelfde heb gezien valt dat wel mee. Als ik dat van tevoren wist was ik niet gegaan, maar het concert was het geld waard.

Stijn, was het deze keer nog wel met Herman Deinum op bas?
Ik heb Cuby vaker gezien, maar ik mis de variatie in de setlist.
Voor een nieuwkomer kan ik ze overigens wel aanraden.

Herman Deinum is in september ofzo vertrokken. Volgens sommige bronnen is dat 'in goede harmonie' gebeurd, volgens andere bronnen is hij uit solidariteit met Henk Aa (de manager) opgestapt.

Hun oeuvre is groot genoeg, dus om dan de hele tour lang bijna alleen maar Cat's Lost te gaan spelen...

Sterke show, maar ik zal voorlopig niet meer aanwezig zijn. Twee keer hetzelfde is genoeg.

Niemand gisteren naar ReCharge geweest?

Gister Joe Satriani gezien in een bomvol 013. De man is natuurlijk een fenomeen. Ik heb o.a. Akkerman, Clapton en Beck al gezien, en hoewel Satriani niet bepaald mijn favoriete gitarist is veegt 'ie ze alle drie makkelijk weg.

Relatief weinig 'crowdpleasers', maar dat maakt me eigenlijk niet uit. Joe had er zin in en speelde 2,5 uur lang met een uitstekende mix tussen virtuositeit en emotionele melodieen.

The Residents.
Vreemde ervaring, nergens mee te vergelijken.

Afgelopen woensdag 3 november ben ik geweest naar een concert van Lee Ritenour in de Boerderij in Zoetermeer.

Ik kende Lee Ritenour vooral van zijn bijdragen op de funk/jazz crossover platen uit de jaren ´80. Hij is niet echt wat je noemt een ´voorgrondartiest´, maar sluipenderwijs heb ik toch heel wat van hem in huis.

Bezetting was verder
Patrice Rushen - keys,
Melvin Lee Davis - bass,
Sonny Emory - drums.

En dat was al de eerste bonus; ik ben in de hoogtij-jaren behoorlijk heftig liefhebber geweest van (jazz-pianiste maar vooral bekend geworden via de disco) Patrice Rushen - voor mij toch zeker toen wel van de allure wereldster - en die kreeg je er dus ook nog eens gratis bij.

Lee speelde veel ´in dienst van de compositie´, eigenlijk zoals ik hem ook altijd al ken en waardeer. Weinig echte gitaarsolo´s, veel ritmische intermezzo´s waarbij de band ook volledig de gelegenheid kreeg zich van zijn beste kant te laten zien.
Ik zag hem ook voor het eerst, en dan valt je op dat zijn wat bescheiden muzikale ego ook doorwerkt in zijn manier van optreden. ´Captain Fingers´ spel is van zichzelf niet speciaal expressief (geen showing off, eerder ´slowhand´) maar ruimte voor lol, contact en leuke kleine grapjes was er des te meer . De band stond echt lekker te spelen.
De zwarte ritmesectie, bassist oa bij Pointer Sisters en Chaka Khan gespeeld, drummer ex Earth Wind & Fire, was daarbij een garantie voor een grotendeels ritmisch sterke, ietwat funky set; al zaten er ook stukken in van zijn laatste samenwerkingsproject ´6 string theory´, die op plaat bepaald niet funky is. Mooiste nummers vond ik LP (for Les Paul) en Get Up Stand Up (van Bob Marley). Patrice Rushen mocht haar wereldhit Forget me Nots zingen in een eigentijdse versie en dat was om voor mij nostalgische redenen toch ook wel magisch.

Maar weinig van te vinden op youtube, het (90% mannelijk) publiek was niet zo gewapend met smartphones.

Gisteren een mooie show gezien van Tim Christensen met band.
Live klinkt het allemaal wat steviger dan op het album.




Voor alle nummers:

Live Tivoli

Gisteren Sophia gezien in de Muziekgieterij. Robin Proper-Sheppard speelde solo akoestisch. Schitterend!

Voor zij die niet bekend zijn met Patrice Rushen: