ah! phj ook Patrice Rushen liefhebber. Leuk . Maar ik was inmiddels weer bij een andere dame wezen kijken:


Nog maar net daarvan terug: Brigitte Kaandorp in de Oude Loxor R´dam met een liedjesprogramma ´Op naar de Kuip´. Mooier dan ik had verwacht, en ook alles dat je al kende wordt op zo´n podium toch weer net wat anders gebracht dan je kent van TV.
Natuurlijk was er ook tussendoor en ook tijdens de liedjes nog veel te lachen. Maar genoeg echt muziekaal moois om er hier toch even melding van te doen, daarbij ook geholpen met een bekende naam in de band. Cor Bakker op piano klinkt misschien niet stoer, maar dat is toch wel erg, erg goed, hoor! Stukken beter dan wat je er van meekrijgt bij Paul de Leeuw. Als-ie even de kans krijgt: mooi virtuoos, leuke grapjes tussendoor; een feest om te zien en horen.

Public Enemy in de Paradiso.

Wat een geweldige show gaven ze weg zeg! Heb bijna alle klassiekers voorbij horen komen en het geluid was wat mij betreft dik in orde.

Volbeat in de HMH

Routineklus voor de heren, al 2 x eerder gezien 2 en 3 jaar terug in kleinere zalen. Petje af voor de carriere-groei, maar imho is de professionaliteit al te ver doorgevoerd, beetje echtheid en spontaniteit zit er niet meer in. En opkomen met hetzelfde klassieke nummer als Muse deed op de HAARP tour kan echt niet . Muzikaal stond het als een huis, Poulsen goed bij stem (logisch als je Evelyn door meneer grungert uit het voorprogramma laat zingen), veilige nummer-keuze verder ook. Toch een dikke voldoende.

Die Antwoord in Keulen. Kan ik vrij kort over zijn: één groot feest.

En Ninja in pikachupakje

Jedi Mind Tricks. Recensie volgt.

airship. vanavond ook op london calling. Kan niet anders zeggen: Belofte.

JMT in de melkweg. Vette show

Marillion in de Patronaat, Haarlem!

Blood Red Shoes in Luxor Live Arnhem. Voor het eerst geweest in het vernieuwde Luxor. Mooie zaal geworden! Plek wat ik qua programmering wat meer in de gaten ga houden.

Mooie concerten gezien afgelopen weekend. Vrijdag Tankard in Breda en gisteren W.A.S.P. in Uden. Verslag komt later.

Gisteren Ryan Bingham & The Dead Horses gezien in de kleine zaal van Paradiso. Voor mij tot nu toe het beste optreden van het jaar (komt woensdag wel verandering in denk ik).
Vanaf het moment dat Ryan zijn mond opentrok ( erg goed bij stem) heb ik met een dikke grijns staan genieten. Goede band ook, waar de spelvreugde van afspatte.
Dikke toegift ook nog, dus dit was weer een welbestede 15 euro

Gisteren Balmorhea en Tindersticks gezien in Utrecht Tivoli.

Zaal was goed gevuld en vrijwel uitverkocht. Tijdens Balmorhea werd er helaas nog wat gepraat, maar bij Tindersticks was het gelukkig goed stil.

De setlist was een goede mix van nieuwe nummers en oude favorieten. Iedereen was zwaar onder de indruk.




Voor de andere
video's

Gisteren Gorillaz gezien in de HMH. Was echt geweldig!

Er waren twee voorprogramma's. Eerste voorprogramma was Little Dragon waar mijn vader en ik het over eens waren: wel aardig, maar niets meer dan dat. De zangeres maakte er nog wat van. Verder vond ik er hetzelfde over als over het album wat ik van ze ken: best aardig.

Vervolgens het tweede voorprogramma: De La Soul. Nou, zelfs mijn vader, die niet van hip-hop houdt, vond het leuk, want de heren bouwden er echt een feestje van. Veel interactie met het publiek, heel energiek. Ze kregen het publiek dan ook helemaal mee, iedereen ging uit z'n dak. De heren hadden er duidelijk zin in. Ze eindigden met hun grote hit Me, Myself & I, wat een mooi einde was van het opwarmfeestje.

En dan eindelijk Gorillaz! Het was echt heel goed, boven m'n verwachtingen! Nog leuke verrassingen qua nummers die ze speelden. Had niet verwacht dat ze Punk nog zouden spelen, en ze eindigden ook nog geweldig met Don't Get Lost In Heaven en Demon Days. Verder hebben ze bijna alle singles gespeeld, alleen Rock The House niet, en die nieuwe, Doncamatic, ook niet. Verder ook nog albumtracks als El Manana en Last Living Souls. En natuurlijk op Some Kind of Nature, Sweepstakes en Pirate Jet na ook nog heel Plastic Beach.

Qua nummers zat het dus dik in orde, en het werd gespeeld met nog een groot scherm waarop clips en dergelijke werden laten zien. Verder waren ook Paul Simonon en Mick Jones van The Clash erbij, en nog een hoop gastartiesten die ik niet had verwacht. Neneh Cherry bijvoorbeeld was er ook bij, en Bootie Brown (van The Pharcyde), Bobby Womack, Hypnotic Brass Ensemble, Kano, Bashy, die zangeres van DARE.

En het werd ook zeer enthousiast gespeeld. Vooral Damon Albarn was ontzettend enthousiast en was overal en nergens, ik verloor hem regelmatig uit het oog, dat ik dacht: waar is ie nou weer gebleven? Maar ook De La Soul was dus heel enthousiast. Soms was het iets te veel een kakafonie aan geluiden. Hoogtepunten: To Binge, het duet van Damon en de zangeres van Little Dragon. Cloud of Unknowing, waar Bobby Womack op een stoel ging inzitten, en hij vol emotie en met weinig muzikale begeleiding z'n liedje zong. En in de toegift, toen ze Feel Good Inc. en Clint Eastwood hadden gespeeld en ik dacht dat het afgelopen was, en ze nog even met Don't Get Lost In Heaven-Demon Days kwamen!

Helemaal eens met Arrie. Perfecte afsluiter (had stiekem nog gehoopt op Dracula, Hong Kong en Doncamatic na Clint Eastwood, maar dit was helemaal perfect) en leuk dat Punk nog langskwam. Eerlijk gezegd had ik wel gehoopt op meer nummers van het eerste album.

En dan Damon Albarn, wat een held , geweldige performer. En dan nog de hele rits gastartiesten; Neneh Cherry, de helft van The Clash, Bootie Brown, Bobby Womack, De La Soul... een groot feest .

Ja, Hong Kong is mijn favoriete Gorillaz-nummer, dus daar hoopte ik ook wel op, al wist ik wel dat de kans daar wel heel klein op was.
Verder vond ik de setlist gewoon perfect, meer nummers van het eerste album zou ook leuk zijn geweest, maar niet per se beter. Was zelf bijvoorbeeld erg blij met El Manana

Damon Albarn was inderdaad geweldig bezig, springend over het podium, telkens was je hem kwijt, en dan zat ie weer ineens achter z'n piano, of stond ie ineens tussen de achtergrondzangers mee te zingen, of liep ie ineens met een witte vlag de hele zaal door. Erg leuk.

Joehoe, net terug van Les Savy Fav! Wat een figuur is die zanger zeg. Kende de verhalen wel van Frank/Cygnus, die ze al had gezien in Barcelona, toen ik onderwijl geheel onterecht naar een zeer teleurstellend concert van Panda Bear aan het kijken was. Jammer dat het geluid zo brak was in de kelder van het oude Trouwgebouw in Amsterdam. Maar ondanks dat maakte hij er wel een behoorlijk feestje van: rent de hele zaal rond met allerlei attributen. Ik kan toch maar zeggen dat ik als een van de weinigen op deze aardbol op zijn rug paardje heb gereden. Hoera!
Qua nummers aardig wat van de nieuwe plaat, Root for Ruin. Die is erg tof, dus dat kwam goed uit. De échte favoriete nummers van het miskende meesterwerk Go Forth (Pills, Adopduction) ontbraken, maar dat mocht de pret maar nauwelijks drukken. Mijn dank aan Frank is trouwens groot, want zonder hem was ik nooit in Amsterdam gekomen en zat ik waarschijnlijk nog in zak en as op Utrecht CS. Dus...

Gisteren was ik bij Menomena/Tortoise/Broken Social Scene in Paradiso. Een drievoudige bill dus met een lange duur (bijna 4,5 uur). Het optreden van Menomena was in de kleine zaal en was niet erg bijzonder; de heren deden wat er van hen verwacht mocht worden. De muziek is mij helaas wat de standaard. Gelukkig was het daarna de beurt aan Tortoise: geweldige groep, geweldig optreden. Het geluid was ook goed, zeker in vergelijking met het geluid bij Broken Social Scene dat daarna optrad. De keuze van de nummers bij Tortoise was ook prima, eigenlijk kwamen alle betere nummers van gemiddelde lengte wel voorbij (hoewel ik hen ook wel eens hun langere nummers live zou willen zien vertolken).
Broken Social Scene wist mij live niet te overtuigen. Teveel mensen op het podium en een muur van geluid die mij, mede door de combinatie van de uren aan muziek die eraan vooraf waren gegaan, een vreselijke hoofdpijn gaf. Zelfs de meest prachtige nummers werden verstierd door dikke lagen (saai) gitaargeluid. Toen Kevin Drew uiteindelijk achter de toetsen plaatsnam werd dit verstierd door de pratende hordes achterin de zaal. Daardoor werd het nummer ingekort. Op last.fm werd ook al gespeculeerd over of dit ons een toegift kostte. Maar over het ontbreken van een toegift kon ik niet rouwig zijn.

Ik was gisteren naar Crossing Border, en dat was een geslaagde avond!

Eerste waar we heen gingen (m'n ouders en ik) was Tom McRae & het Matangi Quartet in een kerk. Tom McRae is een singer-songwriter en het Matangi Quartet is een strijkerskwartet. Een bijzondere combinatie dus, maar wel een verrassend mooie. Het begon al meteen leuk toen z'n microfoon het niet deed. Vervolgens ging hij door het gangpad van de kerk, tussen de banken door, met z'n akoestische gitaar, heen lopen en een liedje zingen. Een erg mooi liedje ook (ben niet bekend met zijn muziek overigens, dus ik kan geen titels noemen). Toen dat afgelopen was, was de microfoon weer goed, en was het publiek ook mooi opgewarmd. Toen begon ie aan een geweldig concert, waarbij het mooie liedjes zong, die prachtig werden begeleid door, naast zijn akoestische gitaar, vier strijkers. Het voegde zeker wat toe, en ik denk dat het ook een andere lading heeft gegeven. Soms klonken de strijkers bijvoorbeeld heel dreigend. Ook was zijn stem erg goed. Een groot bereik, en hij wist zeker indruk te maken. Ook hield hij de luchtigheid er nog in met wat humor. Sterk optreden!

Vervolgens zagen we een stukje van Midlake die een sessie opnam voor 3voor12. Was best aardig. Wel stom dat een van de twee zangers midden in een nummer z'n tekst niet meer wist, waarna ze dus het nummer opnieuw begonnen, en hij toen zelfs de eerste regel niet meer wist. Bij de derde poging ging het wel goed. Omdat ik bij het laatste album van Midlake heel erg heb, dat het mooi is voor een paar nummers, en na een tijdje saai begint te worden, en veel op elkaar gaat lijken, en omdat ik een mooi plekje wou veroveren bij het volgende optreden, gingen we na 3/4 nummers er weer vandoor.

Dat volgende optreden was John Grant. Maar we zagen eerst nog het einde van Scroobius Pip, een rapper die zijn teksten nu niet rapte, maar gewoon vertelde. Het wist me niet echt te boeien, al was de allerlaatste tekst die hij vertelde wel erg sterk (een brief van god aan de mensheid).

Maar John Grant dus, hij werd aangekondigd door een volkskrantjournalist (ik denk Gijsbert Kamer) die zelf ook razend enthousiast was en zei dat het heel mooi ging worden, en dat John Grants album een van zijn favoriete albums van het jaar was.
Het album is opgenomen met de band Midlake, maar live was het slechts met een lid van Midlake, die we vlak daarvoor nog de dwarsfluit hadden zien spelen bij Midlake zelf. Hier deed ie dat ook bij een nummer aan het eind, maar speelde hij ook piano, keyboard, en laptop. Evenals John Grant zelf. John Grant is niet de beste zanger maar wist wel te ontroeren. Ook praatte hij het concert leuk aan elkaar, waarbij hij nog vertelde dat hij een bovenmatige interesse in de Nederlandse taal heeft, en hij liet het publiek zijn Nederlandse uitspraak nog keuren. Ook vertelde hij over de songs. Die waren natuurlijk dik in orde, en nummers als I Wanna Go To Marz waren ontroerend. In het midden speelde hij dan nog een paar grappigere uptempo nummers. Om weer te eindigen met mooie ontroerende songs. Een geslaagd optreden!

Daarna gingen we naar Low. Low was wel aardig, maar niet zo goed als ik verwacht had. Ze speelden sterke songs (Great Destroyer, Monkey), en ze speelden het ook wel prima, vooral de zang vond ik sterk, maar toch miste er voor mij wat. Ze wisten me niet echt te overtuigen. Na zo'n 4 nummers besloot ik naar Ed Harcourt te gaan, ook omdat ik een vermoeden had dat Low niks voor m'n ouders was. M'n vader bleek het achteraf wel oke te vinden. Ed Harcourt viel echter nogal tegen. Ik heb drie nummers van hem gezien, want we wisten niet hoe laat de laatste trein zou gaan en we wilden vooral geen risico nemen, maar die drie nummers gingen wat mij betreft te lang door, wisten te weinig boeien, en hoewel zijn stem prima was, wist die mij ook niet te raken. Jammer.

Net terug van The Customs in Venlo,

retestrak gespeeld Enter the Characters, aangevuld met Transmission van J D.
Helaas zijn er niet meer nummers maar prima concert.
Ook alle credits voor het voorprogramma the Early Adopters, erg goed aanstormend talent uit Horst.

Ik ook altijd (en m'n zus).

Zojuist The National, Spoon en I Am Oak. The National was echt geweldig. Soms vergeet ik waarom ik ze tof vind en dan spelen ze Mr. November live en dan weet ik het weer . Derde keer live en dit was wel de beste keer en eigenlijk altijd wel beter dan op de cd.

Gister waren Low en Villagers wel de hoogtepunten. Beide hebben mij helemaal overtuigd. Naar Low was ik samen met een vriend gegaan (had voor de deur nog een kaartje voor hem kunnen scoren ), de familie was naar Midlake (Low had ik laten horen en vonden ze sloom ). Erg jammer dat het publiek zo rumoerig was, bij zo'n band kan ik me daar vreselijk aan storen. Maar dat mocht de pret niet drukken, heerlijke muziek die mij op een gegeven moment helemaal meekreeg. Lullaby .

Weer een geslaagde editie . En nu ga ik slapen, morgen moet ik er nog drie geschiedenishoofdstukken instampen.

Waar ben jij allemaal geweest?
En ben je vandaag ook geweest? Want ik was te laat met kaartjes kopen, de zaterdag was toen al uitverkocht.

Ik ben naar de eerste dag Crossing Border geweest. Het eerste optreden wat ik zag was van Mercury Rev Clear Light Ensemble, die een soort live geïmproviseerde soundtrack maakte bij twee arthouse-films (Le Ballon Rouge van Albert Lamorisse en het zwaar op de maag liggende Lucifer Rising van Kenneth Anger). Leuk, alleen jammer dat hun meegebrachte drumcomputer maar één snelheid had, namelijk razendsnel. Iets meer variatie in tempo was leuk geweest. Maar toch wel goed gedaan en vooral tijdens de eerste film indrukwekkend.

Daarna eigenlijk heel lang niks, wat rondgelopen en bekenden gesproken en wachten voor de band waar ik voor was gekomen: Low. Die verzorgden een degelijk optreden, dat wat wankel begon maar steeds beter werd om uit te monden in totale pracht. Mooie gevarieerde setlist en godzijdank een publiek wat de mond kon houden. Een puik optreden, maar ik wil ze graag nog een keer op een eigen optreden zien, dat moet helemaal indrukwekkend zijn.

Daarna nog een stukje Midlake meegepakt. Niks voor itchy

Grappig. Ik begon het optreden achterin de zaal en daar leek het wel tea time. Toen de zaal wat leeg begon te lopen na twee nummers ben ik wat naar voren gegaan en daar was het gelukkig stil.
Heel mooi optreden. Low heeft mij volledig overtuigd.



Eergister: Mercury Rev, Villagers en Low.
Mercury Rev vond ik een beetje tegenvallen, maar dat lag vooral aan mijzelf. Ik had gehoopt op nummers als Goddess on a Hiway en Holes, maar kreeg twee films te zien. Opzich wel vermakelijk door de films, maar qua muziek niet heel spannend.
Villagers speelde in een kerk, erg gaaf. Had wat nummers van te voren gehoord en dat deed mij niet zoveel. Maar live dus erg vermakelijk, goede afwisseling van band en O'Brien alleen.

Gister: The National, Spoon en I Am Oak
I Am Oak, erg sympathiek bandje. Het nummer On Trees and Birds and Fire is erg mooi, maar voor de rest vond ik het een redelijk saai bandje. Geen enkele keer had ik het gevoel dat ik er een hele cd van moest gaan luisteren.
Spoon was gelukkig alles behalve saai. Erg leuke popmuziek. Favoriet The Way We Get By speelde ze jammer genoeg niet.

Eigenlijk zou ik dit pas over 5 minuutjes moeten plaatsen, maar ik kan wel wat slaap gebruiken.

Net terug dus van Low, die in Antwerpen stonden. Kwamen ietsje laat binnen waardoor ik me niet bij de die-hard fans kon scharen maar een plekje achterin moest zoeken tussen de part-time concertgangers en cultuur snuivers. Gelukkig bleef mijn angst onbevestigd en bleef het daar zo stil als een muis, wat dat betreft zijn Nederlanders over het algemeen een stuk luidruchtiger bij concerten, naar mijn ervaring.

Low speelde echt fantastisch, begon met nieuwer werk, heel veel van Great Destroyer met nummers als Silver Rider, Monkey en California, en dook langzamerhand dieper hun repertoire in, terug in de tijd, met hier en daar wat van hun nieuwste nummers. Prachtige sfeer en goede muziek, maar de set list mocht naar mijn mening toch wel wat meer leunen op hun oudere werk. Ik hoop ze in ieder geval nog eens live te zien in een solo concert.

Interpol in de HMH. Waar ik vooraf al bang voor was, bleek ook zo te zijn.
Deze band heeft niets te zoeken in grote zalen. Zelden zo snel mijn interesse verloren tijdens het concert en zelden zoveel gepraat gedurende het concert. Dit zegt genoeg.
Zwaar teleurstellend om een van je favoriete bands zo zwak te zien. Geluid was slecht, setlist was matig. Ik verlang weer naar het bovenzaaltje van Paradiso waar ik ze voor het eerst gezien heb.

'Geluid was slecht'. Echt waar ?? Waar ik stond (recht voor het midden, ca. 15 meter voor het podium klonk het perfect en bliezen de vouwen uit mijn broek.

Interpol kicked ass!

Vond Interpol gisteravond eigenlijk wel indrukwekkend goed spelen!
Geluid was waar ik stond echt goed.

Setlist was ook weinig mis mee vond ik. Surfer Blood in het voorprogramma deed het best goed. Daar vond ik het geluid wat minder van maar dat is vaak zo bij het voorprogramma.

Zaterdag bij crossing border geweest....1e keer crossing border is me wel bevallen.

Vond alleen dat het aantal bezoekers niet helemaal juist was afgestemd op de capaciteit van de zalen. Kreeg de indruk dat veel mensen er helaas niet in kwamen bij de bands die ze wilden zien.

Heb zelf phosphorescent, spoon en the national gezien.

phosphorescent was een heel goede opener vond ik. Heerlijke relaxte muziek en de sfeer zat er gelijk goed in.

Spoon vond ik werkelijk fantastisch! Band van de avond voor mij. Beter nog dan the national voor mij.

The National wist als afsluiter de sfeer er super in te houden en speelden wat mij betreft iets te weinig ouder werk maar het stond wel als een huis.

Super avondje muziek voor 35 euro!

Zo, alsof ik mezelf in de spiegel lees. Dit weekend hetzelfde rondje gemaakt als Lost in Music (zaterdag Crossing Border: Phosphorescent, Spoon en The National) en zondag Interpol) en nog een zelfde mening ook (behalve dan Surfer blood). Spoon nog gezien in de foyer ?