Stef Kamil Carlens solo in Lantaren Venster, Rotterdam.

Allereerst een zeer mooie zaal in het nieuwe Lantaren (ik had alleen nog maar films gezien in dit nieuwe gebouw) en dan de sympathieke Stef die zoals altijd zijn nummers verbouwde tot iets heel anders en wat ik extra knap vond was dat elk nummer een eigen sfeer had waardoor het niet saai werd.
Leuk ook om Moondog Jr nummers terug te horen.

Ik heb nu al weer zin in het Zita Swoon optreden in Utrecht in mei. Deze keer weer wat anders: een samenwerking met Mamadou Diabaté & Awa Démé.

Grappig, Janne Schra leest blijkbaar mee hier:
http://twitter.com/SCHRADINOVA/status/48492859531341825

Nog 3 clipjes van Stef Kamil Carlens gisteren in Lantaren Venster, Rotterdam

Gisteravond gezien in de HMH: The Black Keys uit Akron, Ohio. En wat bluesrockten deze gasten er weer op los. Indrukwekkend om te zien en horen hoe dit duo een muur van geluid (maar o zo zuiver) weet op te trekken. Eerst met zijn tweeen wat oudere nummers spelen, om daarna met band de succesnummers van definitief doorbraakalbum Brothers op het soms uitzinnige publiek los te laten om tenslotte weer als duo in stijl af te sluiten. Als ik Lowlands was zou ik het wel weten, deze band is klaar om de Alpha plat te spelen.

Gisteren was The Boxer Rebellion in het land. Ze komen nog voor een uitgebreid toernee, maar speelde deze avond in de Melkweg in Amsterdam.

Ze speelde een prachtig concert met 18 nummers waarbij het fraaie nieuwe album centraal staat maar ook oude hoogtepunten niet werden vergeten.




Voor meer nummers:
Melkweg live

In theater de Kikker gaf Solo een speciaal concert. Het was een reunie, een afsluiting en een nieuwe start. Iedereen kreeg een in mooi ingepakte CD mee. Voor de pauze speelde Michiel Flamman met Simon Gitsels de bekende oudere nummers acoustisch. Na de pauze kwam Michiel met een nieuwe band volledig versterkt in een rock setting.




Afgesloten werd met twee oudere nummers.

Gisteren Jaga Jazzist gezien in Lantaren/Venster in Rotterdam. Heerlijk concert dat meer dan twee uur duurde, er werd rustig begonnen maar in het de tweede helft veranderde de band in een heerlijk swingend doordenderende machine, met de drummer als gangmaker. Met negen personen op het podium waarvan de meeste multi-instrumentalist was het erg gevarieerd. Bijna elk groepslid kreeg wel een moment om te schitteren.
Erg fijne band om eens live te gaan bekijken, zeker als instrumentale muziek je ding is.

Ghost en Paradise Lost in Tivoli te Utrecht was een waar feestje. Ghost was vooral vermakeljk omdat de heren in evil carnavalspakken de show kwamen stelen. De simpele muziek (vroege Black Sabbath sound) en satanische teksten waren niet serieus te nemen, maar fun was het zeker.

De volle zaal ging daarna los op Paradise Lost die hun Draconian Times album direct inzette en in zijn geheel uitvoerde. Opvallend was het goede humeur van Nick Holmes en ik was blij dat Greg Mackintosh er nu wel bij was. De laatste tour was hij afwezig en werd hij gemist. Zijn gitaarspel is erg bepalend voor het totaalgeluid en hij blonk uit met zijn herkenbare geluid. Naar het einde van album beginnen de nummers wat op elkaar te lijken, maar Hallowed Land, Forever Failure en het opzwepende Once Solemn maakten wel het een en ander los.

Het tweede deel van de show bestond uit vier nummers van andere albums, waaronder True Belief, One Second en Just Say Words. De zaal had het prima en er volgden nog twee toegiften. As I Die was daarvan de afsluiter. Paradise Lost draait nog steeds goed mee en de fans blijven de band trouw. Verdiend, want ze zetten moeiteloos een show vol met meerdere hoogtepunten neer.

VDGG, niet helemaal gisteren - want 't was vandaag (uurtje terug afgelopen). Worden oude mannen, maar bij tijd en wijle gaan ze nog volledig los. Hammill's stem moest wel even opwarmen, maar bij Childlike Faith aan het einde was-ie weergaloos. Ook voorganger Scorched Earth was van hoog niveau, al wordt David jackson wle gemist. Hammill was een beetje verlegen met zijn onhandigheid en leek nogal verstrooid en vergeetachtig. Zelfs Lemmings wat-ie toch al 40 jaar zingt (of op zijn minst al 40 jaar kent) moest-ie deels van een blaadje aflezen. Hugh Banton en Guy Evans zagen er veel fitter uit en knikten af en toe liefdevol naar hun oude roerganger. Guy Evans zat weer als een foutloze machine op zijn drums te rammen, met veel gevoel dat wel. En Banton is altijd leuk dat hij met zijn uitgestreken, zeer serieuze gezicht de meest bizarre patronen en schema's uit zijn orgel perst. Die bizarre structuren zijn totaal in tegenspraak met zijn uitdrukking. Ondertussen peddelen zijn voetjes de baspedalen voor optimaal effect. Als-ie dan mag buigen is-ie ineens één en al grijns. Grappig. De meeste nieuwe songs deden het goed tussen gevestigde nummers, al was de verhouding wel erg richting Trisector/Grounding, waarbij sommige stukken nog zeker niet tot volle wasdom zijn gekomen. Hoogtepunt: Scorched Earth.

Anna Calvi in Rotown: kort maar krachtig. Ruim 3 kwartier en daarmee denk ik het kortste concert dat ik heb meegemaakt.
Wat een stem!

Gisteren Patrick Wolf in de Rotonde-zaal van de Botanique in Brussel.

Als voorprogramma kregen we de electro-rap van Rowdy Superstar voorgeschoteld. Samen met twee danseressen zorgde Rowdy voor een verrassend goed halfuurtje, terwijl ik er eerlijk gezegd niet veel van verwacht had.

Patrick Wolf dan. Eerst kwam zijn band op, dan hijzelf in een bordeaux pak (hij zag er erg goed uit, moet ik zeggen). Het nieuwe album Lupercalia komt pas eind mei uit, maar we kregen toch al een zestal nieuwe nummers voorgeschoteld die stuk voor stuk hun werk deden en mij nog meer doen uitkijken naar de plaat. Voor de rest werden er nummers geplukt uit alle voorgaande albums, zelfs Lycanthropy. Persoonlijke hoogtepunten waren Godrevy Point en het nieuwe Together.

Een punt van kritiek: Er leek een beetje op routine gespeeld te worden, iets wat ik nooit eerder meemaakte bij een concert van Patrick Wolf. De vorige keer vertelde hij ook veel tussen de nummers door, maar gisteren bleef het bij 'Thank you' en 'Goodnight Brussels'. Spijtig, maar puur muzikaal bekeken heb ik hem nooit beter gezien.

Laat die Lupercalia nu maar komen!

DeWolff in perron 55 Venlo, echte live band met veel enthousiaste gespeeld. Ook een vet compliment voor de drummer, die geweldig op dreef was.
Ook de zaal was erg enthousiast voor deze jonge provinciegenoten. Super !!

Gisteren heb ik Mintzkov gezien in Gebouw-T te Bergen op Zoom.

Mintzkov bestaat dit jaar 10 jaar en daarom speelden ze gisteren zowel oud als nieuw werk. Ze hadden een lekker afwisselende setlist met de beste nummers van al hun albums. En bovendien speelden ze een aantal van mijn favorieten! The State We're In werd gespeeld en Hitman (het nummer waar ik vantevoren al vurig op had gehoopt) was zelfs de afsluiter. Met die heerlijke outro, die maar bleef duren. Heerlijk!
Heel de avond speelden ze lekker hard. Ook de nummers van hun laatste album (dat beduidend minder hard is dan hun vorigen) knalden flink door de zaal. Zelfs bij de rustige nummers werd het volume vol opengetrokken en werd er flink op de gitaren gehengst. Het enige nummer dat wel heel kalmpjes werd gespeeld was Gemini, de afsluiter van de avond. Alleen Philip stond op het podium met een gitaar en het was prachtig. Hij was goed bij stem (overigens niet de hele avond lang, maar tijdens dit nummer gelukkig wel) en het nummer kwam heel goed uit de verf. Tegen het einde van het nummer kwamen de andere bandleden weer terug het podium op om het geheel knallend af te sluiten.
En toen kwam er nog een toegift! De nieuwe single Automat werd gespeeld en daarna nog Hitman als definitieve afsluiter. Autmat werd trouwens nog opgedragen aan toetsenist Pascal. Die stond gisteren namelijk 'half gedrogeerd' op het podium, omdat hij last had van tandpijn

Al met al was het een zeer plezante avond, om het eens op zijn Vlaams uit te drukken. Mintzkov speelde sterk, ze speelden vrij lang (16 nummers) en ze bespeelden het publiek leuk. Het enige jammere was dat er niet veel mensen op de been waren. Grof geschat was er zo'n 150 man. Het voordeel daarvan was dat je geen moeite hoefde te doen om een goede plek te bemachtigen. Vandaar dat ik op pole-position stond: voorste rij, precies in het midden, recht voor de leadzanger. Ik heb genoten!

Gisteren Eefje gezien (ja, alweer) in het Burgerweeshuis ten Deventer. Voorprogramma Katía speelde Engelstalige folkliedjes die niet heel bijzonder waren, maar wel gewoon in orde. Opvallend was de blik in haar ogen, ze keek de zaal in alsof ze vol snode plannetjes zat. Aardige meid trouwens, en haar demo is vormgegeven als zo'n ouderwetse viewmaster-schijf. Dan scoor je sowieso punten.

Hoofdartiest Eefje was geweldig. Dit was de eerste keer dat ik haar met band zag (hiervoor twee keer solo akoestisch gezien, relatief korte sets). Zo kreeg Trein een vet aangezette elektronische biet mee, iets dat goed werkte. Vrijwel heel debuutalbum De Koek (minus In het Gras) en EP-liedje Herinneringendingen (in de toegift) kwamen langs. Erg gedurfde herscheppingen van de liedjes t.o.v. hun albumversies waren er niet, op Trein na dan, maar het klonk allemaal erg goed en strak. Prijsnummer Verdriet was zelfs een tranen-in-de-ogen-moment.

O, en natuurlijk ook niet geheel onbelangrijk: Eefje herkende me! Daarna zijn we uiteraard nog even op de foto geweest (haar eerste foto pas die avond zei ze me) en natuurlijk verdiende ze een dikke knuffel voor alleen al het prachtige Verdriet.

Nog wat clipjes van Anna Calvi in Rotterdam:

@ Slowgaze: Die Eefje, is dat een nichtje van je?

Patrick Wolf in de Melkweg.

Gezien de verhalen leek hij nu beter gemutst dan in België afgelopen vrijdag. Een prima afwisseling tussen uptempo songs en ballads.
Het nieuwe werk doet zeker uitkijken naar Lupercalia (en ik was daar aanvankelijk wat huiverig voor).

En dat voorprogramma vond ik te erg voor woorden terwijl ik nooit eerder zoveel enthousiasme in de zaal heb meegemaakt voor een opwarmact. Het zal dus wel aan mij gelegen hebben.

Druk weekend gehad Eric?

Ik was ook bij Patrick Wolf. Dit pm'de ik net naar aERo:

Concert vond ik wel erg leuk. Niet zo geweldig als op Motel Mozaique in 2005 (enige andere keer dat ik hem heb gezien), maar het was goed om hem weer eens te zien. Naar het einde toe vond ik het wel een stuk beter toe worden. Ook wel leuk dat hij afsloot met Bloodbeat (toch wel een van mijn favorieten). Heb trouwens nog een fotootje genomen van de setlist, misschien wel leuk om terug te zien:




De nieuwe nummers vond ik wel veelbelovend, ben benieuwd hoe die straks op het album klinken.

Het voorprogramma vond ik geweldig trouwens. Muzikaal misschien niet zo hoogstaand, maar wel een gave performance.

--

Het voorprogramma was dus Rowdy Superstar, een soort kruising tussen Patrick Wolf en Dizzee Rascal. Ik kan me eigenlijk ook niet herinneren de zaal ooit zo enthousiast te hebben gezien bij een onbekende supportact.

Dit weekend naar twee optredens geweest in mijn geliefde Doornroosje.

Vrijdag speelde daar The Low Anthem. Mooi optreden met veel ingetogen gespeelde nummers. De nadruk lag op hun laatste twee albums (Smart Flesh en Oh My God, Charlie Darwin). Daarnaast kwamen er ook nog wat covers voorbij als Sally Where'd You Get Your Liquor From, Home I'll Never Be, Evangeline en Bird On a Wire. De nummers waarbij de leden zich rond één microfoon begaven en acoustisch hun nummers brachten maakten het meeste indruk op mij (en waarschijnlijk ook op de rest van de zaal, het was doodstil !!). Kippenvel.

Het voorprogramma werd verzorgd door The Head And The Heart. Had nog niet eerder van deze band gehoord, maar zij zorgden voor een aangename verrasing. De Folk-Rock die zij speelden stond muzikaal als een huis en de samenzang (met vooral de wat afwijkende stem van de zangeres) was subliem. Zeker een band om naar uit te kijken.

Zaterdag was het de beurt aan Anna Calvi. Ondanks het feit dat het optreden van het kleine Merleyn was doorgeboekt naar het grotere Doornroosje was het uitverkocht. Ook in Nijmegen werden haar gitaarpartijen door iemand anders overgenomen (met uitzondering van twee nummers). Vanaf rij twee had ik een mooi zicht op deze frêle verschijning. Met haar haar strak naar achter, haar donkere oogopslag en haar hoge hakken spuwde ze haar teksten vurig de zaal in. Wat een beleving en die stem....... geweldig. Ook hier hulde aan het publiek dat ademloos toekeek. Na 40 minuten (incl. 2 toegiften) was de koek op, maar mij hoor je niet klagen.

Kortom mijn weekend was top

Afgelopen zaterdag Chapel Club in uitverkocht Rotown gezien.
Postpunk en shoegaze invloeden. Muzikaal en vocaal prima in orde maar stageperformance uitermate zwak. Zanger ondanks zijn hooligan uitstraling echt een sympathieke frontman maar de rest van de bandleden zagen er erg ongeinspireerd uit.

Twee concerten. Volgend weekend Adele en het weekend daarop Eefje de Visser. Gaat lekker zo ja.

Alsof de hoofdact er stond.

Ik vond het echt vreselijk. Dit soort acts kom je tegen in de Gay Palace. Wat was dit slecht zeg. Maar ik weet dat iedereen enthousiast was en dat bleek ook al uit de berichten vooraf dus ik had best goede hoop.
Nee voor mij is Rowdy beslist geen superstar.

Na jouw verhaal moet ik echt 'ns zorgen dat ik The Low Anthem een keer live ga zien, al een paar maanden diep onder de indruk van hun albums.

Patrick Wolf in de Melkweg (en de oplettenden onder u kunnen uw eigen moderator herman ontwaren op deze beelden )

Ik krijg nu wel zo'n 'Where's Waldo'-feeling

Een hint: hij draagt geen rood pakje (wat er niet uit ziet trouwens, maar dat terzijde)

John Grant in Tivoli Utrecht de Helling. De zaal was uitverkocht en terecht.
Prachtige show van 1,5 uur met een aantal oude Czars nummers

Gisteren Noah and the Whalke in Utrecht

Jammer dat veel mensen tijdens de rustige nummers het de moeite waard vonden er door heen te kletsen, erg irritant.

Concert werd naar het einde toe beter, met een leuke afsluiting.





Voor meer video's
Noah and the Whale in Utrecht

Adele in Paradiso: tegen het podium aan dus helemaal perfect, net als haar optreden...... geweldig!
Wat een heerlijk wijf is het toch!