De vraag is wel, hoe herken je ze?

Montgomery was te gek, evenals Marisa Anderson. Voorlopig absoluut geen spijt van de route.

Net Thurston Moore gezien... Held! Nu afwachten op de ?

Op het podium en electronisch drumstel, een top du lap, een basgitaar, een synth en een beamer. Spannond...

Ben ook benieuwd! Ik wacht GAS af. Basinski was een fijne trip, al heb ik wel een zere kont van het zitten

Basinski was absurd druk, wij stonden vanaf begin in deuropening en het werd alleen maar erger met de drukte. Was wel mooi trouwens.

Nu wachten op GAS ja, ben erg benieuwd!

Volgens mij kijk ik naar the Residents, die de zaal behoorlijk leeg spelen, en dat lukt ze met mij ook. Gedateerde gaap...

Vanwege de (vogel)maskers zat ik ook aan de Residents te denken, inderdaad. Helaas kon het me niet voldoende boeien om te blijven, ik haakte al bij het eerste nummer af. Ik heb de voorkeur gegeven aan de laatste rechtstreekse trein naar huis, morgen weer een LGW?-dag!

Thurston Moore is zeker een held en hij was vanavond weer goed op dreef, ook al maakte hij zijn gitaar stuk. Het blijft een genot om hem aan het werk te zien!

Na afloop nog de gruizige electronoise van Klein gezien in Cloud Nine, niet erg dansbaar, maar zonder meer intrigerend.

Erg mooi hoor, Mount Eerie in de Jacobikerk.

Dat had me ook mooi geleken, ja. Was het er muisstil tijdens het concert?

Absoluut! Je kon een speld horen vallen.

Dat is goed om te horen, zo hoort het ook!

Als je naar huis bent gegaan heb je wel een supercoole Moor Mother gemist! Morgen even een verslagje doen.

Edgar18 ik pm nog wel hoe ze te herkennen zijn

Viel me vandaag op dat mensen het lastig vinden op tijd te komen. Ze lopen dan wel helemaal naar voren, maar beslissen na 5 minuten weer weg te gaan. Was ook wel erg druk op sommige momenten. Wel een mooie dag gehad met Weyes Blood, Thurston Moore, William Basinski en GAS. Morgen weer een dag!

Protomartyr was leuk om gezien te hebben, maar veel toegevoegde waarde ten opzichte van op plaat vond ik het niet hebben. Daarvoor was de podiumpresentatie toch iets te gewoontjes. Joe Casey is weliswaar intrigerend, maar niet per se charismatisch. Niettemin goede uitvoeringen van onder andere Half Sister en A Privete Understanding.

Hoe anders was dat bij Thurston Moore. Vier legendarische muzikanten die slechts bij voornaam geintroduceerd worden door de Thurston. Na wat gepiel aan de instrumenten trapt de band af met Cease Fire, dat de toon zet. Daarna volgen Speak To The Wild, Turn On en een wat saai improvisatie stuk. Dan is het tijd voor mijn favoriet Cusp, opgedragen aan Han Bennink. Maar hoe hard Thurston ook aan zijn gitaarkabel sjort, al tijdens de intro blijkt dat hij zijn gitaar in het verleden te veel mishandeld heeft en daarom krijgen we een ander nummer voorgeschoteld. Jammer! Gelukkig volgen nog Aphrodite en een Exalted met geweldige solo en zwaar beukend middenstuk. Super optreden!

Totaal andere route voor mij gisteren. Begonnen in Museum Speelklok met stemkunstenaar Greetje Bijma, zo'n naam die je al een leven lang lijkt te kennen; blij dat ik die nu eindelijk eens gezien heb. Uiterst prikkelend optreden op een geweldige locatie. Perfecte akoestiek daar en je vraagt je af waarom daar niet vaker iets georganiseerd wordt.

Met maar een kwartier tussenruimte naar Alexander von Schlippenbach met, en uitgenodigd door, Han Bennink. We werden uitgenodigd om aldaar (Theater Kikker) maar op de grond te gaan zitten en dat gaf wel een leuke sfeer zo op een paar meter van de artiesten.
http://www.fotobewaren.nl/foto/schippenbach-bennink-54854.html
Bennink had zichtbaar plezier met het samenspel met zijn oude vriend op wiens eerst plaat hij meespeelde .. in 1966. Praatte meer dan normaal (wist ik niet: Von Schlippenbach blijkt getrouwd met - ook jazzpianiste - Aki Takase). Actie genoeg overigens, al was er maar een 'eenstuks-drumstel' :
http://www.fotobewaren.nl/foto/bennink-in-actie-54851.html
Er kwam nog een kleine toegift waarbij Bennink op de vloer trommelde tussen het publiek in - en hij moest hierna nog drie optredens doen vandaag!

Blijven hangen in sympathieke locatie voor Steve Beresford en Gerard Bouwhuis. Beresford maakte naam door pianospel te combineren met geluiden van kinderspeelgoed en het bespelen van de binnenkant van de piano. Vrolijk optreden, met ook de bijzondere verschijning van Beresford, komt op in overjas als ware hij een monteur o.i.d. en houdt die ook aan gedurende het hele optreden!
http://www.fotobewaren.nl/foto/beresford-54852.html

Laatste concert voor mij wordt Sekou Kouyate in de Stadsschouwburg. Pas voor de tweede keer dat ik daar een concert zag. Intiem optreden van deze 'rocker op de Kora'. Verschillende muziekstijlen passeren; relaxte Afrikaanse ritmes zoals ik die veelal ken uit Mali, maar ook dubreggae, en met wat elektronische voetpedalen hoor je af en toe ook echt een soort van gitaarsolo's. Ritmesectie moest flink werken om hem bij te houden, met een compliment voor invalbassist Teun Cremers (van 'De Raad van Toezicht') met wie ik nog even mocht spreken na afloop. Klasseprestatie als je bedenkt dat hij minder dan een dag de tijd had om zich voor te bereiden op dit optreden. http://www.fotobewaren.nl/foto/sekou-kouyate-54853.html

Ik heb vrijdag de volgende artiesten gezien
Protomartyr - The Devil in His Youth
Weyes Blood - Do You Need My Love
Thurston Moore Group - Exalted
Jenny Hval Conceptual Romance
The Residents The Cowboy Dream / The Black Behind

Le Guess Who?

Vrijdag begon voor mij met de keuzefilm van Grouper: The Double Life of Veronique van Kieslowski. Ik ben groot liefhebber van de Trois Couleurs trilogie en deze film sloot daar feilloos bij aan.

Ik had graag naar Bennink/Schlippenbach gewild, maar ik speelde het op safe en ben naar Roy Montgomery gegaan. Stond daar lekker vooraan en de man treedt zelden op dus een goede keuze. Muzikaal was het heerlijke psychedelische suites met daarin wat materiaal van zijn laatste album en zo nu en dan improv. Veel feedback en distortion en daar houd ik wel van. 8,5

Héél snel door naar Tiny Vipers en daar heb ik zodoende maar een mooi kwartier gezien; ze hield er een kwartier te vroeg mee op. Dat kwartiertje dat ik zag vond ik erg mooi. Fantastische livestem en het leek erop alsof ze nummers van Life on Earth in een nieuw Laughterjasje heeft gestoken. Erg cool, maar te kort.

Toen heb ik snel mijn fiets gepakt en keihard - door een korte harde regenbui - gefietst naar Ekko. Daar trad Sex Swing op en dat was een van de beste optredens die ik ooit heb gezien. Super intenst, stoer, log, dan weer vol energie. Denk aan jaren 90 noiserock met een hele strakke groove a la Morphine en Motorpsycho (de baritonsax wil helpen). Fantastische ervaring en helemaal uit mijn plaat kunnen gaan daar. Zelfs Koens loftuitingen over Haino en Youngs doen mij geen spijt hebben 9,5

Toen weer helemaal terug naar De Helling voor Basinski. Daar moest iedereen de zaal uit voor de soundcheck, inmiddels iedereen binnnen, moest men in een ontzettend volle Helling weer gaan zitten op de grond. Zwaar oncomfortabel en ik voelde op een gegeven moment zowel knieën als onderbenen niet meer. De muziek hielp, want dat was schitterend. 8

Toen waren de Residents confirmed, dus moesten Koen en ik als de wiedeweerga op een krakkemikkige fiets naar de Tivoli toe. De zaal kwamen we moeilijk binnen; extreem veel mensen probeerden in een verwarde staat naar buiten te vluchten. Snel werd duidelijk waarom: de Residents besloten een act te spelen die zelfs voor de hardcore fans even slikken zal zijn geweest. Er zaten wat leuke stukken tussen (zoals de James Brown cover), maar veelal heerste er een ongemakkelijke sfeer in de zaal. Geen idee ook wat voor cijfer ik eraan moet plakken. Beetje jammer wel, want op plaat kan ik er erg van genieten.

Daarna een zeer gefrustreerde Prurient gezien. Geluid leek niet optimaal en eigenlijk zodra hij begon te schreeuwen werd het minder. Muzikaal zat het vaak wel tof in elkaar. 6

Tijd voor Moor Mother. Daar had ik zin in en dat was vet. De politieke boodschappen erachter boeien me niet zo, maar het was gemeend en intens. Veel energie en passie. De noisestukken gingen in het begin te lang door, maar zodra de eerste keiharde hiphopdrop was gevallen kwam ik al goed in de vibe. Er werd veel gemixt tussen verschillende collages met muzikale stijlen, maar de hIphop stukken bevielen het meest. Mooie muzikale shoutout op het einde aan Alice Coltrane en Pharoah Sanders. 8

Kort nog Pissed Jeans gezien en dat was leuk hoor (niet origineel, doch leuk). Topdag!

Ik was er gisteren dus ook, samen met maanvaarder ook wel bekend als vroegere user Elmeromero. Ons hoofddoel was GAS eindelijk eens live te zien; daarom parkeerden we dichtbij de Helling (met tussenstop bij Vredenburg om dat verrekte polsbandje op te halen...kan dat voortaan niet anders geregeld worden...).

Afijn we kwamen aan bij de Helling alwaar Roy Montgomery reeds bezig was in een overvolle zaal, snel door dus naar de Pastoefabriek waar Tiny Vipers net begonnen was. En dat bleek geen slechte keuze te zijn, het was veel electronischer dan het werk waar ik haar van ken. Erg mooi, die stem blijft door merg en been gaan.

Vervolgens maar even terug de Helling voor Keiji Haino, bepaald niet mijn keuze (ik ga dus ook geen oordeel geven hier), maar wel leuk om later nog eens tegen Jazper te zeggen dat wij hem wel zagen
Goed na een half uur waren we het eigenlijk wel zat en besloten nog even drankje en hapje te doen in LE:EN; fijne tent en lekker eten.

Na dit welkome intermezzo was het tijd voor William Basinski in de Helling; toch wel een artiest op mijn "nog eens te zien lijstje". Daar bleken we, zoals ik gisteren hier al memoreerde, bepaald niet de enigen en toen de heer Basinski vriendelijk vroeg of iedereen wilde gaan zitten hadden wij daar toch niet zo'n trek in. Het optreden dus tussen de duwende en trekkende mensen in de deuropening meegemaakt en dat was verder geen straf. Gewoon goed en degelijk, precies zoals ik zijn albums de laatste jaren ook waardeer.

Na dit alles moesten we nog zo'n 50 minuutjes wachten tot GAS. Fijn plaatsje verworven aan de zijkant van de zaal waar het gelukkig ook wat minder druk was. Ik moest eerder dit jaar wat wennen aan Narkopop, maar dit optreden deed de puzzelstukjes ineen vallen. Fantastische combinatie tussen de liefelijke ambient klanken en het bekende "gebeuk" van de heer Voigt. Tezamen met de passende projecties op het scherm en het toch behoorlijk stille publiek kom ik tot de conclusie: fantastisch optreden!

Prima eerste ervaring dus met LGW; met kritische noot op de locatie/progammering, William Basinski en GAS hadden beter op een andere locatie geprogrammeerd kunnen worden.

Het was een dagje grote namen van je nog-eens-te-zien-lijstje afstrepen inderdaad.

Mijn dag begon gisteren met een betoverende performance van Liu Fang, wiens vingers zich als spinnenpoten over d'r pipa verplaatsten. Helaas moest ik de laatste 15 min skippen om op tijd bij Tiny Vipers te zijn, maar heel blij dat ik haar live heb gezien.

De eerste 5 min Tiny Vipers vond eigenlijk maar niks, eindeloos gepiel op d'r keyboard. Maar op het moment dat ze begon te zingen sprongen de tranen letterlijk in mijn ogen - die stem gaat echt door merg en been. Voor mij werd in ieder geval duidelijk dat ze deze nieuwe muzikale weg (voorlopig) enkel interessant weet te houden zolang ze erbij zingt, maar dan is het ook gelijk heel erg mooi. Jammer dat ze een kwartier voor het einde al stopte, want ik had graag meer willen horen.

Vervolgens door naar Keiji Haino, wat waarschijnlijk het meest intense concert is dat ik ooit heb gezien. Heel erg van genoten, maar ik was achteraf wel blij toen ik naar buiten kom om bij te komen... Vond het overigens (bij momenten) verrassend ritmisch en melodieus.

Direct door naar Richard Youngs, die een vocal performance gaf zonder instrumentatie, waarvan vooral de eerste 25 minuten heel erg mooi waren. Daarna volgde er 2 stukken (1 met publieksparticipatie) de me minder konden boeien, maar het einde was wel weer erg fraai! Ook blij dat ik deze man eindelijk aan het werk heb gezien.

Weer terug naar de Helling voor Basinski. Ik zat ook zeer oncomfortabel en besloot halverwege op te staan en naar achteren te lopen, waar ik de rest van het concert vanuit de drukke hal heb meegemaakt. Erg fijn optreden, eigenlijk precies wat ik verwachtte (en hoopte).

Rest van de avond samen met Ataloona in Tivoli doorgebracht en ik hoef niet veel meer aan zijn stukje toe te voegen. Moor Mother kende ik nog niet, maar ik ben blij dat we haar boven Pissed Jeans (wat op basis van de laatste 10 min ook prima was) hebben verkozen. Het voelde nog wat ongebalanceerd allemaal, maar als ze los ging was het erg gaaf. D'r frustratie was voelbaar (ik dacht dat Prurient al gefrustreerd was) en het was een gepassioneerde performance.

Bij The Residents (en later bij Pissed Jeans) liepen we Cygnus nog tegen het lijf. Leuk, dat was lang geleden!

@Koenr Frank's totale desillusie bij Residents had ik inderdaad voor geen goud willen missen

Erg leuk al deze verslagen, met ook voor mij nog uit verleden bekende MuMe users. Respect voor de mensen die de dag hebben volgehouden tot en met de Pissed Jeans! Wie weet kom ik sommige van jullie nog tegen vandaag.

Ik ben vandaag te herkennen aan een blauw jasje en een zwarte spijkerbroek en witte sneakers. Pm anders voor mijn nummer ( voor de geïnteresseerden). Ik denk dat ik vanavond de hele avond in Tivoli doorbreng voordat ik met Koen naar Db's fiets voor Dalek.

Ik heb een paarse jas en een donkergrijze broek aan, voor de mensen die me aan durven te spreken.


In combinatie met de stroom mensen die de zaal uitvluchtte (het leek alsof het concert al afgelopen was toen we aankwamen) maakte dat het zeker een memorabele ervaring.



Jou herken ik vast nog wel als ik je tegen het lijf loop. Misschien bij Pharaoh Sanders vandaag?

Ik ga zeker naar Pharoah Sanders, probeer daar vroeg te zijn want het zal wel druk worden. Ik draag als Ataloona zwarte spijkerbroek en (licht-)blauw jasje en heb mijn snor ook nog steeds.

Hahaha, ik overwoog nog "(tenzij je je snor hebt afgeschoren)" toe te voegen aan mijn vorige opmerking.

Een kort verslagje van de dag van gisteren.

Gestart bij Roy Montgomery, een lange en erg fijne luistertrip. Daarna door naar Marisa Anderson die in LE:EN een bijzonder mooi concert verzorgde. Ik heb genoten van haar met country,blues en folk doorspekte gitaarliedjes. Als ik mijn ogen dichtdeed waande ik me op verlaten snelwegen de Amerikaanse desert doorkruisend. Verrassend pakkend en fijn.

Na dit optreden zijn we in LE:EN blijven hangen. Een lekker plekje met lounge banken en een ruim bierassortiment. Keji Haino hoefde van ons niet zo dus we hebben onder het genot van een drankje Richard Youngs afgewacht. Deze zette een bijzonder optreden neer. Een vocaal optreden dat me meer wist te raken dan ik van tevoren vermoedde. Wel een paar minuten voor tijd opgestapt want ik voorzag een flinke drukte bij William Basinski.

Er is al het een en ander over geschreven en ik sluit me daar grotendeels bij aan. Geweldig om deze artiest eindelijk live mee te maken. Het zitten was even twee seconden wennen maar ik heb me er zonder morren aan overgegeven en vond het ook echt wel iets hebben dat de hele zaal in kleermakerszit zat te luisteren. Vooral zijn eerste stuk betoverde me en heb ik beleefd als een heerlijk intense trip. Hierna begon het zitten iets minder gemakkelijk te worden en raakte de muziek me ook een tikje minder. Maar dat eerste gedeelte, man man man...

Eigenlijk wilde ik terug naar LE:EN voor Ekin Fil maar gezien de drukte bij Basinski en de buzz rondom Wolfgang Voigt ben ik maar gewoon in de Helling gebleven om in ieder geval zeker te zijn van een plekje. Omdat ik zo vroeg was kon ik wel recht voor het podium zitten en had daardoor tijdens het optreden perfect zicht op de schitterende visuals. Toch heb ik er halverwege voor gekozen om weer te gaan zitten want dit was me bij Basinski eigenlijk erg goed bevallen. De ambient klanken vermengde zich zo nog beter met het repeterende ritme (gebeuk) van Voigt. Als in een trance heb ik de laatste dertig minuten van GAS meegemaakt. Best verrassend dat je iets zittend heel anders kunt beleven dan staand.

Op de terugweg richting appartement nog even de laatste drie kwartier Moor Mother meegepakt. Degelijk, op momenten verrassend tof maar hier en daar ook wat monotoon.

Al met al heb ik weer een heerlijke Le Guess Who dag gehad. Geen spijt van de gemaakte keuzes, al moet Mount Eerie volgens de berichten ook prachtig zijn geweest. Maar ja, een mens kan niet alles en gisteren was ik duidelijk meer in de stemming voor Basinski en Voigt.

Roy Montgomery 9
Marisa Anderson 8,5
Richard Youngs 7
William Basinski 9
GAS (Wolgang Voigt) 8,5
Moor Mother 7,5

Voor vanavond wordt het een rat race tussen de verschillende TiVre zalen. Wat een heerlijk, uitgebreid en vervelend overlappend programma. De planning is als volgt: Mario Batkovic > Kevin Morby > Shabazz Palaces > Pharoah Sanders (deels) > James Holden & The Animal Spirits > Les Amazons d'Afrique > Ben Frost en daarna maar eens kijken of ik nog ergens puf voor heb.

Ik denk dat ik vanavond een zwart t-shirt draag van een van de beste muzieklabels allertijden (Stax) met daarover een spijkerhemd. Spreek me gerust aan, het zou leuk zijn wat handen te schudden.

Ben Frost viel mij laatst in Muziekgebouw nogal tegen, misschien helpt dat

Ik twijfel nog tussen Holden en Maus vanavond.

Nog even kort mijn cijfers van gisteren:
Weyes Blood 7,5
William Basinski 8
GAS 8,5

Leuk inderdaad al die verslagen en eigenlijk wel jammer dat ik verder niemand van jullie (incl. Ophax) ben tegengekomen, al dacht ik Koenr wel te zien in de Helling (maar op dat moment geen gelegenheid je aan te schieten).
Wel dacht ik bij GAS naast onze vriend Rutger a.k.a. Machinefabriek te staan die ook zeer leek te genieten van het optreden.

Hiermee sla je de spijker op zijn kop, heerlijk en vervelend! Mijn planning is deze: Kevin Morby > Shabazz Palaces > Pharoah Sanders > James Holden & The Animal Spirits (tweede deel) > Moon Duo. Daardoor moet ik andere favorieten helaas laten schieten, met name Julie Byrne, Jesca Hoop en Cate Le Bon.