Angeleyes is inderdaad een topper.
Vooral de intro en het contrast in metrum tussen strofes en refrein.
Niet toevallig in sommige landen (UK oa) een dubbele A-kant met Voulez-Vous.

Abba: hele goede band, met fantastisch mooie melodieuze popmuziek.

In spoiler hier mijn top tien, sommige nummers zijn wellicht al langs gekomen, andere komen nog.

Wie dit nog niet wil zien kan natuurlijk pas na dit topic mijn top10 bekijken.


1 The Day before you came
2 The Winner takes it all
3 Slipping through my fingers
4 Dancing Queen
5 Waterloo
6 Our last summer
7 Chiquitita
8 Voulez vous
9 Eagle
10 One of us

Gediskwalificeerd wegens het

ontbreken van 'The Piper'!

Daartegen een beroep aantekenen heeft weinig zin. . Een top 10 zou uit 11 nummers moeten bestaan.

44. So Long




Ten tijde van het album Waterloo werden de gitaren wat meer uit de kast gehaald en was het soms rock and roll. So Long heb ik vooral als kind erg leuk gevonden en tijdens herbeluistering kwam ik erachter dat ik het nog steeds een toppertje vind.
Dit swingt de pan uit en daar veranderen de houterige dansjes van de dames niks aan.

43. On and On and On




Onlangs heb ik mijn Madonna lijst hier op de site afgesloten en Madonna heet voor haar hit Hung Up een ABBA sample gebruikt. Telkens als ik dit nummer hoor moet ik aan Madonna denken, geen idee waarom juist bij dit nummer. Eenzelfde soort aanstekelijkheid? Ik zie haar zo een moderne versie van dit nummer coveren.
Het wordt nu onderhand echt dringen in de subtop.

'On And On And On'.

Ziehier mijn onverwoestbare ABBA top 5.

01. Dancing Queen
02. The Winner Takes It All
03. Gimme Gimme Gimme (A Man after Midnight)
04. Knowing Me Knowing You
05. Our Last Summer

Voor de volgende vijf nummers van mijn top 10 zijn er helaas te veel kandidaten.

Verslavend al die liedjes he..... ben ook weer helemaal in de ABBA mood (en ik thuis maar uitleggen waarom ik opeens zoveel ABBA draai).

Als brugklasser, in 1981, viel ik al helemaal uit de boot doordat ik met vette viltstift "ABBA" op mijn leren schooltas had gekalkt, in plaats van The Rolling Stones, The Police, Queen of Iron Maiden. Je leert er mee leven.

Edit: ABBA met de eerst B achterstevoren natuurlijk.

Ik was brugklasser in 1982 en bij mij was het inderdaad The Police ja (2 jaar later Prince). De good old boekentas

Ik leerde overigens pas iets later meer van popmuziek. Toendertijd was ik nog onder invloed van mijn moeders smaak (pa was een muzieknobody). Snel werd het in volgorde: The Police, UB40, The Cure en The Dead Kennedys. Het kan verkeren als je jong bent. Maar oude liefde roest nooit.

Ik heb mijn ABBA liefde nooit verloochend, ook niet toen ik uiteindelijk naar death- en blackmetal ging luisteren. Vrienden uit mijn pubertijd vonden het altijd wel amusant om ABBA CD's terug te vinden in mijn platenkast.

42. Two for the Price of One




Ik kan me best voorstellen dat de echte ABBA-adepten The Visitors helemaal niet zo'n leuk album vonden. Voor mij is het daarentegen wel de grote favoriet en eigenlijk vind ik het jammer dat de band het opgaf nu het net interessant begon te worden. Dit nummer klinkt berustend en melancholisch zoals wel meer nummers op The Visitors. De dames spelen hier geen grote rol. Björn krijgt hier de spotlights. Het fanfare gedeelte aan het einde geeft een verrassende twist.

41. The King Has Lost His Crown




Voulez-Vous is in de loop der jaren geklommen naar een tweede plaats favoriete ABBA-albums. Waarschijnlijk de kitschy en disco invloeden die het hem uiteindelijk deden.
The King Has Lost His Crown is dan nog één van de rustiger nummers op het album. Het werd de b-kant van Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight).

"Two for the price of one" is gewoon tekstueel heel grappig. Een "loser" die denkt een buitenkansje te hebben gescoord, en dan in de laatste zin van het laatste couplet het lid op de neus krijgt. Gewoon een verrassende wending aan een leuk liedje. Ik mag het graag horen. Niet tot mijn favorieten behorend, maar wel heel geslaagd.
Het kan zijn dat ik de tekst helemaal verkeerd begrijp, dat er een veel diepere laag in zit, maar dat hoor ik dan wel weer.

40. Kisses on Fire




Dat Voulez-Vous misschien wel hun meest dansbare album is valt hier ook wel te horen. Funk en disco zijn lichte invloeden op het album. Het werd de b-kant van Does Your Mother Know. De Amerikaanse discoband Foxy schijnt op dit nummer te hebben meegedaan.

39. Lovers (Live a Little Longer)




Ook dit nummer staat op Voulez-Vous. Disco is hier nog meer aanwezig. Ik vind dit een heerlijk verslavend nummer waar vooral de koortjes erg sterk overkomen. ABBA zet hier ook best een krachtig nummer neer. Allemaal redenen om een zwak te hebben voor het hele album.

Die discoliedjes van Abba heb ik dan weer wat minder mee, omdat ik met disco niet veel heb. Maar vergeleken met veel andere discomuziek vind ik het toch wel lekkere muziek.

38. Move On




Na de disconummers weer onvervalste cheesy ABBA (en ook hier moet ik weer aan de Goombay Dance Band denken: waarschijnlijk door het gesproken intro). Eigenlijk best een fout nummer, maar ik ben er altijd een soort van verslaafd aan geweest. Door dit soort nummers durfde je vroeger waarschijnlijk niet toe te geven ABBA leuk te vinden. Maar kom op zeg: meezingen allemaal!

37. Hey, Hey Helen




Disco, cheesy en dan nu nog even ABBA-rock. Ook weer zo'n onweerstaanbare meezinger en in de clip keren de houterige danspasje terug. Heerlijk toch. Hier kan ik geen genoeg van krijgen. Vooral die break halverwege is fijn.

Overigens, en dat is natuurlijk off topic, wat heb ik me vroeger toch afgevraagd waarom Björn op de hoes van Voulez Vous (hierboven, of hieronder voor gebruikers met andere instellingen, te zien bij het nummer "The King has lost his Crown"), een lightsaber in zijn handen hield (ja, het was Star Wars-tijd).
Ik weet nog steeds niet wat dat moet voorstellen.
Dit album was, overigens, de allereerste LP die ik in mijn leven gekocht heb. Ik was toen denk ik 11 jaar.

36. If It Wasn't for the Night




Ook op dit nummer de discosound weer goed aanwezig. Je houdt ervan of niet. Ik dus wel. Niet voor niets vliegen de disconummers je op dit moment om de oren.

35. Arrival




De titeltrack van Arrival is een evergreen. Niet eens zozeer in de versie van ABBA zelf, maar het duikt regelmatig wel ergens op. Sarah Brightman heeft het gecovered inclusief tekst en dat deed het project Gregorian ook.
Mike Oldfield heeft er ooit ook zijn eigen draai aan gegeven.







En laat de doedelzakken er ook maar inkomen dan:

De vraag stellen is ze beantwoorden: Star Wars - lazer - disco.

Ik hoor mijn moeder weer meezingen in de keuken met dit nummer

Jammer dat dit nummer nooit op single is verschenen, want ik vind hem ijzersterk

De fantastische en niet geëvenaarde samenzang van de dames in dit nummer is weer een lust voor het oor!

34. My Mama Said




Ook op het album Waterloo is al wat disco te horen in de vorm van My Mama Said. De bas klinkt op dit nummer zo lekker. Niet behorend tot de allerbekendste nummers, maar ik vind deze toch wel erg fijn.

33. Under Attack




Under Attack was een van de laatste nummers die ABBA ooit opnam en tevens hun laatste originele single. Een nummer waar onder fans verdeeld op gereageerd werd en ook binnen de band zelf was men het niet helemaal eens over de kwaliteit ervan. Ik mag er zelf graag naar luisteren.
Helaas was het hierna snel gedaan met ABBA.

Mijn voorkeur gaat ook niet uit naar de disco van 'Voulez-Vous', al vind ik het een prima album. Ik ben iets meer van de gouden popliedjes van ABBA. Met name van 'The Album'. Dat album kent geen enkele misser en is helemaal af. Ik vind dat ze daar qua songwriting op hun creatieve hoogtepunt waren. Verder zit 'Super Trouper' ook in mijn hart. Daar is het allemaal wat blijer en kaziger, maar het is wel een heerlijk warme plaat, komt ook door de wat afwijkende wollige productie. en dan natuurlijk 'The Visitors' met z'n behoorlijk donkere en melancholische sound.

32. I'm a Marionette




Alleen al het intro van dit nummer is te gek. The Album staat vol met verrassende nummers, niet voor niets in mijn top 3 ABBA albums. Ietwat pompeus en kitsch misschien, maar daar ben ik nooit vies van geweest

Een beetje musical-achtig is het wel (maar ook daar ben ik niet vies van).

31. As Good As new




Ik sta blijkbaar alleen in mijn liefde voor de disco-ABBA. Maar buiten dat dit lekker disco/funky klinkt, vind ik dit ook een uitermate pakkend nummer met dito koortjes. De overbekende ABBA-ingrediënten zijn volop aanwezig en daar blijven ze goed in.

Nee hoor ,Favoriet bij mij is het serieuzere werk van de laatste ABBA jaren ,daarnaast heb ik ook een voorliefde voor hun Disco invloeden

bv.,Summer Night City , Voulez- Vous , Gimme Gimme Gimme helemaal geweldig , en....nog mooier
mijn AbbaDisco Topfavoriet ....Lay All Your Love On Me

'Summer Night City' is bij mij ook top 10 materiaal.

30. Our Last Summer




Een single afkomstig van Super Trouper. Ook weer zo'n musical-achtig nummer. En dan blijkt dat dat niet eens zo vreemd is omdat er een stukje uit de musical Chess in zit.
Een beetje melancholieke track die perfect past in deze laatste week van augustus, de zomer gaat langzaam naar een einde, niet dat het daar over gaat, maar zo voelt het nummer altijd voor mij. Met weemoed terugkijken op de afgelopen zomer (alhoewel je in Nederland vaak afvraagt welke zomer dan).

29. Fernando




Over melancholie gesproken. Fernando heeft dat ook. Het was de eerste single van Arrival en voor mij toch weer een vertegenwoordiging van de cheesy kant. Maar deze kan ik dan weer een stuk beter hebben. Wel een fout in de tekst ("Since many years" zou "For many years" moeten zijn).
In Nederland hun eerste nummer 1 hit.

Van de eerste albums heb ik thuis Zweedse persingen, gekocht tijdens een vakantie in Zweden en daar staan van enkele nummers Zweedse versies op.

Fernando heeft ook een Zweedse versie (niet op de Arrival lp die ik heb trouwens):

Oh jeetje, de grote hits vallen bij bosjes nu.

Kun je nagaan hoeveel ze er hebben

Er komen er immers nog genoeg