38 https://www.youtube.com/watch?v=UsBfo0kUMlc] Lisa Nilsson – Himlen runt hornet



Ik geef hier de tekst van de Engelse versie, al vind ik die van de Zweedse versie veel poëtischer

Cos' you're my ticket to heaven
You're my angel of love
Darling, stars explode when I'm moving
Close to you, yes it's true…

Toen we de stad (Malmö) in waren geweest en weer terug waren in het appartement van mijn kompis zette die dit album op en schonk een neut in. Moment en muziek pasten perfect bij elkaar en mijn eerste gedachte was hoe goed er gezongen en gemusiceerd werd, soft funky, beetje jazzend. Toen (1992) was Lisa Nilsson nog relatief onbekend; inmiddels is ze zo’n beetje een van de troetelzangeressen van Zweden; zo zong zij een aangepaste versie van Kent’s Utan dina andetag– check [url=https://www.youtube.com/watch?v=HJMu4gQ0JCI]Lisa Nilsson - Utan Dina Andetag (Live Konserthuset, Stockholm 2010) - YouTube – tgv het huwelijk van Kroonprinses Victoria. Tja ik ben niet echt een Kent-fan. En met Jocke Berg van datzelfde Kent heeft ze een duet – de presentator spreekt van en unik duett gezongen Jocke Berg & Lisa Nilsson - Innan vi faller | SVT/NRK/Skavlan - YouTube

Met dit fijne album begon het voor mij; ik was in m’n nopjes toen ik het 4 jaar geleden op de kop kon tikken bij een platenzaak in Aarhus; eigenaar keek heel verbaasd, mijn ander aankoop was nl My Bloody Valentine - m b v (2013) - hij dacht vast dat ik het voor m’n lief kocht

37 https://www.youtube.com/watch?v=nlCvLWKdEEk]All about Eve – Martha’s Harbour

[url=https://www.musicmeter.nl/album/7010[/url]

You are an ocean wave my love
Crashing at the bow
I am a galley slave my Love
If only I could find out the way to sail you…

Julianne Regan wordt over het algemeen gezien als een van de betere zangeressen van het eerste Gothic Rock tijdvak (late 80s/vroege 90s); haar stem heeft iets koels en onaantastbaars en vormt een fraai contrast met de vrij stevige begeleiding. Echter, als het echt gothisch word (in muziek) haak ik af. Er zijn links met Gene Loves Jezebel, The Mission, Fields of the Nephilim en een van haar laatste bands was Eden House – allemaal niet echt mijn ding; de eerste twee van All about Eve, zijn daarentegen echt de moeite waard.

36 https://www.youtube.com/watch?v=AuIZoe4liE0] Susanne Sundfør - The Sound Of War



Leave all the silverware
'Cause you won’t need it where
You are going tonight

Na de drie eerdere albums had ik het bijna opgegeven: deze Susanne was niet voor mij weggelegd: het meeste pijn aan mijn oren kreeg ik nog van [url=https://www.musicmeter.nl/album/248306]Susanne Sundfør - The Silicone Veil (2012) - schelle zang, als van een zangeres die probeert het Kosta/Boda-glasservies (kristal) aan scherven te zingen. Bij Maddy Prior (Steeleye Span) en Emmylou Harris had ik ook wel last van die schelle, lang aangehouden hoge tonen.

Dit album, meerdere features, en specifiek dit nummer overtuigden me van het goede in deze zangeres en daarom heb ik haar alsnog opgenomen.

35 https://www.youtube.com/watch?v=em328ua_Lo8&list=FLie7a1Y4lNkzYjUIzqS2sPg&index=82]May J Blige – No More Drama

[url=https://www.musicmeter.nl/album/2172[/url]

Broken heart again
Another lesson learned
Better know your friends
Or else you will get burnt
Gotta count on me
Cause I can guarantee that I'll be fine

Deze zangeres, Queen of Hip-Hop and R&B, zou er in ieder geval in komen te staan – meerdere songs dienden zich aan (bijv Family Affair), maar uiteindelijk gekozen voor deze: beladen met emotie, overtuigend gebracht, in een live concert – HMH juni 2006 – is dit eigenlijk een song waarop iedereen wacht en als Mary die dan zingt, appellerend aan alle vrouwen die in een nare relatie zitten, kan je erop rekenen dat velen meevoelen en meezingen.
Muzikaal zit de song fraai in elkaar door de verschillende ritmes (piano vs percussie en scratch-effecten) en dan die powerstem eroverheen; beetje metroman wordt dan toch gegrepen

34 https://www.youtube.com/watch?v=nPuQu498PSI]Emiliana Torrini – Tookah



Take me down
To the corner of a million miles
Where time is a waste of time
Find me a pleasant tomb
And a wishing bone to be left alone with
I'll be waiting by the phone line

Deze verstild (zucht-)zingende IJslandse - met Italiaanse vader, vandaar haar achternaam - geeft met mysterieuze teksten haar liedjes een magische inhoud; ze neemt je mee naar een land dat zich in een andere dimensie lijkt te bevinden, niet IJsland, eerder een lieflijk, pastoraal ogende omgeving.
Eerder maakte Emiliana deel uit van dance band GusGus ('voor al uw vlotte feesten en partijen' - bij wijze van spreken; bij de laatste tour, 2018 gereduceerd tot een duo), maar al snel ging ze solo en heeft nu 6 albums op haar conto.
Heb gekozen voor een song van dit album – en niet van [url=https://www.musicmeter.nl/album/134037]Emiliana Torrini - Me and Armini (2008), ook al is dat populairder - omdat ik op dit album (uitr 2013) erg fraai wordt gemusiceerd en het heel goed geproduceerd is.

Misschien eens tijd voor nieuw werk?

Ooit heel denigrerend over haar stem gedaan in de bespreking van The Silicone Veil. Kan Echter niet anders zeggen dan dat dit nummer wonderschoon is. Zo zie je maar...vorm van de dag.

33 https://www.youtube.com/watch?v=hyCYWkS6tPM]Heidi Berry – Only Human



And if you are just who you think you may be
Well then you'll know, you'll know, you'll know
Where's the right and wrong
If anyone could tell you
You wouldn't listen anyway
If anyone should offer you their time
Could you take it from them

Amerikaanse Heidi Berry studeerde in Londen – maakte een demo-tape die via een wederzijdse kennis op het bureau van Alan McGee (van Creation) belandde en debuteerde als ‘folky’ met een ep op dat label; vervolgens maakte ze nog een album [url=https://www.musicmeter.nl/album/54880]Heidi Berry - Below the Waves (1988) en kreeg allengs het gevoel dat zij niet bij het juiste label zat (Britpop was immers the big thing voor Creation). Toen ze bij een concert in Londen optrad als support voor Felt, werd ze gespot door Ivo Watts – Russel van 4AD en gevraagd om mee te zingen op This Mortal Coil - Blood (1991) Hetzelfde jaar debuteerde ze op zijn label met Heidi Berry - Love (1991)

Deze track is afkomstig van het laatste album dat Heidi Berry voor 4AD opnam, Miracle. Uitstekende begeleiding, fijne stem, goede productie, prima artwork en toch tegenvallende verkoopresultaten. Ivo Watts – Russell had echter, mede in het kader van de deal (licentie/distributie van zijn albums) met Warner Brothers dringend successen nodig. Haar albums blijven echter fijne albums. Heb voor deze song gekozen, omdat die ergens aan Sandy Denny deed denken, bijv qua dictie. Meen ook dat het juist datgene was wat Ivo zo in haar stem/songs aansprak - misschien was de tijd daarvoor niet de meest geschikte, opkomst van Britpop, de business met WB en Ivo's vertrek naar de US.

Too folk for the hipsters, not trad enough for the folkies, Berry fell detween two stools schrijft Martin Aston in zijn boek over 4AD, Facing the Other Way

32 https://www.youtube.com/watch?v=unmJ4OnlW8Q]Cristina Branco – Alfonsina y el Mar

[url=https://www.musicmeter.nl/album/21628[/url]

Gezien de context, Portugal, fado etc, is het niet zo vreemd dat dit een tragisch lied is, over een vissersmeisje dat zichzelf verdronk om aan haar lot te ontsnappen en zich nu hult in de dekens van de zee, in slaap gesust door de schelpen.
Dit is de tweede track op de cd en het verdient aanbeveling deze track niet los te beluisteren, maar te laten voorafgaan door de eerste die helemaal a capella wordt gezongen. Dan hoor je hoe kleurrijk en helder haar stem is. In de tweede track is de begeleiding spaars, alleen piano, gaandeweg komt de sprankelende Portugese gitaar erbij en dan besef dat je maar weinig uitstekende bespeelde instrumenten nodig hebt om prachtige muziek te maken.

Op NSJ (juli en snikheet) deed zij een plusconcert (daarvoor moet je bijbetalen); kunnen luisteren in een zaal met airco, relaxt gezeten, in vervoering geraakt en beseft dat 17,50 (dat was het volgens mij) weinig geld is om in zulke omstandigheden te worden meegenomen door de muziek.

31https://www.youtube.com/watch?v=AMlJ78-7rZ4]Röyksopp ft feat. Susanne Sundfør – Running to the Sea

[url=https://www.musicmeter.nl/album/461231[/url]

I could hear them howling from afar
I saw them rushing to your car
In a moment all went screaming wild
Until the darkness killed the light

Vanaf het eerste album, denk aan Eple vond ik de synths van Röyksopp altijd erg fijn klinken, warme, melodieuze klanken. Dit is van hun laatste album, met een heel passende titel: er zat imo niet echt groei meer in de band, ze waren een beetje uitgepierelierd en dan is het beter om te stoppen met een album met meerdere goede songs en fijne vocale bijdragen, waaronder deze van Susanne Sundfør.

30 https://www.youtube.com/watch?v=uiRXSO_K7gQ]Kaitlyn Aurelia Smith – An Intention

[url=https://www.musicmeter.nl/album/685215[/url]

The hardest part of finding out your name
Is owning it in all that it contains
And if I let go of holding on to my ego
Will you let go too?

Dit album ontdekte ik in een van de jaarlijstjes van 2017 (Quietus of Boomkat denk ik). In eerste instantie was het een redelijk uitdagende zit: muzikaal is het niet echt toegankelijk. Kaitlyn Aurelia Smith heeft een achtergrond in muziekcompositie en –productie en dat is in zekere zin wel te horen. Haar muziek heeft echt meerdere melodielagen en met dan ook nog eens de vervormde stem eroverheen, kan je wel stellen dat je op een kleine ontdekkingsreis bent; herken je plekje is er niet echt bij. Laat je meevoeren. Er zijn er die dit als ‘new age’ of ‘ambient’ willen betitelen, maar daarvoor is het enerzijds te weinig pling-pling (zoals Volleweider) en anderzijds te onrustig. Ik vind het erg fraai en luister er m.n. graag ’s avonds laat naar.

Nice Mju, ik vond de 2016 single Arthropoda zeer prettig luisteren, deze is ook fraai.

Heel fijn All About Eve met Marthas Harbour, was dit hele mooie pareltje vergeten, nu niet meer, dank ervoor. vond en vind het nu dus nog steeds een heel mooi nummer!

29 https://www.youtube.com/watch?v=dx0sSBwenMI]Caroline Lavelle – All I Have



There was a time I gave too much away
And many times I craved a touch too deeply
Now I stand on my own alone

Caroline Lavelle is een zangeres en tevens celliste, die met name in die laatste hoedanigheid aan veel artiesten en compilaties haar medewerking heeft verleend, van All about Eve, Art of Trance via Massive Attack tot Radiohead en Hector Zazou - Zazou's werk is trouwens een aanrader voor degene die een link tussen 'wereldmuziek' en 'electronic'zoekt.
Als zangeres wordt Caroline wel met ‘new age’ geassocieerd, met name omdat het zweverige [url=https://www.youtube.com/watch?v=tVIWdwLwO1Q]Caroline Lavelle - Moorlough Shore (Official Music Video) - YouTube sterk daaraan doet denken. Zij speelt trouwens zelf de cello in deze clip en heeft als celliste ook wel opgetreden met Loreena McKennit - imo 'ideale schoonoudersmuziek'

28 https://www.youtube.com/watch?v=RTr8aBGrr6c]Cassandra Wilson – Come on in My Kitchen

[url=https://www.musicmeter.nl/album/53502[/url]
You better come on in my kitchen
Well, it's goin' to be rainin' outdoors
Ah, the woman I love, took from my best friend
Some joker got lucky, stole her back again
You better come on in my kitchen
It's goin' to be rainin' outdoors

Deze klassieker van Robert Johnson zal de meesten eerder bekend zijn in de uitvoering met de meer lijzige stem van Mick Jagger. Deze prima geproduceerde opname – wat is Blue Note op dat punt een fijn label - met uitstekende musici en de warmbloedige zang van Cassandra verdient het om in alle rust en ruimte te worden beluisterd: zo sfeervol zingen weinigen en zo perfect is een registratie zelden. Al luisterend krijg je het gevoel in een halfdonkere jazz-club (voor 150 – 200 toeschouwers) te zijn beland, zo dichtbij/aanwezig en tegelijkertijd intiem is het geluid. Dit benadert een heel eind de sfeer van goede live muziek.

27 https://www.youtube.com/watch?v=QyZeJr5ppm8]Aldous Harding – The Barrel

[url=https://www.musicmeter.nl/album/750981[/url]

I feel your love
I feel time is up
When I was a child, I never knew enough
What that do to me?
The wave of love is a transient hunt
Water's the shell and we are the nut
But I saw a hand arch out of the barrel

Het begon met een zaterdag waarop ik niet meer naar LeGuessWho kon en via via kennis nam van een uitstekend optreden van deze Aldous Harding. Als troost heb ik toen maar tegen een zachte prijs – het blijft 4AD ten slotte – deze lp, goudkleurig, aangeschaft en afgaand op de draaifrequentie bleek dit inderdaad een gouden koop. Inmiddels is het album al zo vaak gedraaid, dat mijn lief verzucht: mag er iets anders op en ogv qualitity time geef ik daar gehoor aan, al bljft dit een fijne zangeres.

26 https://www.youtube.com/watch?v=9ipCKIxdHTs]Tori Amos – Crucify



Why do we crucify ourselves
Every day
I crucify myself
Nothing I do is good enough for you
Crucify myself
Every day
And my heart is sick of being in chains

Typisch geval van de eerste klap is een daalder waard, afgezet tegen de dimensie herontdekte schatten in de eigen collectie. Ter gelegenheid van [url=https://www.musicmeter.nl/album/428496]Tori Amos - Unrepentant Geraldines (2014) Tori Amos opnieuw opgepikt en dan blijkt hoe fijn het soms is om ‘terug te ploegen’ – eigenzinnige, emotioneel overtuigende zangeres, waard om gehoord te worden, zeker deze song

We hebben nog een kwart voor de boeg en ik heb het gevoel dat er nu spaanders gaan vallen - keuzes, keuzes, keuzes, zowel wat betreft zangeressen als songs. Zwaar werk dus en ik hoop dat er met genoegen/plezier/meeleven/inleving (doorhalen wat niet gewenst is) hier wordt gekeken, en evt wordt ge(proef)luisterd.

25 https://www.youtube.com/watch?v=nPNBo6iBU6s]Ute Lemper – The Case Continues
[url=https://www.musicmeter.nl/album/9680[/url]

The victim was a woman a woman in her prime
The suspect was a lover he had no alibi
The weapon was a phone call in the dead of night
You know I never really thought you had it in you
The case continues

Uitgebreide versie met Engelse en Franse tekst. Ute Lemper is een Indrukwekkende zangeres die een deel van haar faam te danken heeft aan vertolking van het werk van Weil/Brecht (bijv Mack the Knife); met een theatrale voordracht en een prachtige orkestratie weet ze je echt te boeien – ook life, met een relatief kleine bezetting (6p.) is dit een fijne beleving.

24 https://www.youtube.com/watch?v=EKVy0EVu2ZI]Anna Calvi - Desire

[url=https://www.musicmeter.nl/album/207536[/url]

I wanna go to the sun
Hold my life like I've never done
But it's just the devil in me
The devil that's calling as I come undone

Zo overtuigend en indringend over (innerlijk) gekoesterd verlangen zingen is een kunst. Anna overtuigt en neemt je mee, je gaat zitten en denkt al dan niet na over je eigen (verborgen) verlangens, of niet …

Zeker! Het is een mooi vertrekpunt bij het samenstellen van de (Tidal) playlist voor de zaterdagavond!

Dat was een zeer fijne update van albums die ik allemaal in de kast heb staan.

Lekkere lijst Mjuman. Zo nu en dan verrassend (onverwacht) en voor mij enkele nieuwe pareltjes. Van het Designer album van Aldous Harding vind ik Heaven is Empty het pareltje. Die verwacht is dus nog Carry on

https://www.youtube.com/watch?v=52iW3lcpK5M]Madonna - Get into the Groove


Get into the groove
Boy you've got to prove
Your love to me, yeah
Get up on your feet, yeah…

Heel lang getwijfeld welke Madonna-song ik zou plaatsen: Frozen – zeg maar haar eerste ‘volwassen mensen’ song - deze of Medellin – imo een goed bewijs dat Madonna (reggaeton) nog actueel kan zijn. Het is deze geworden omdat het een prima voorbeeld is van een goede groef – als je er eenmaal inzit, kan je er gerust in blijven hangen. Vroeger zat iedereen te zwatelen over die bekende Shep Pettibone remix, maar bij die uitvoering – met die hik-synth erin – kan je moeilijk een drankje wegtanken, je gaat in gedachten namelijk dat gehik nadoen en je weet wat er gebeurt als je dan drinkt.
Prima groef van Madonna, fijne soundtrack voor fun en dance – ook op Medellin zal ik waarschijnlijk dit najaar aardig wat Latina's zien dansen en de Queen of Pop is wat mij betreft nog niet uit haar koninkrijk verdreven.

Anna Calvi

en zal Madonna in elk lijstje gaan terugkomen?

22 https://www.youtube.com/watch?v=6TrX9_qaN9M] Julia Holter – Hello Stranger



Seems like a million times
Seems like I had your touch
Seems so good to see the good king
How long has it been
It seems like a very long time
Now baby you, seems like a mighty long time

Groot was mijn teleurstelling toen ze bij haar eerste live optreden dat ik bijwoonde (LGW 2016, dacht ik), dit nummer niet live bracht. Het is een onaards mooi nummer, maar ook haar optreden toen deed heel weinig aan een doorsnee pop/rock concert denken; de zaal was heel stil en een en al vol aandacht. Eigenzinnig musicus, hetgeen [url=https://www.musicmeter.nl/album/733432]Julia Holter - Aviary (2018) nog maar eens bewijst; album dat tijd vergt (en op sommige momenten gewoon afhaken). Muziek van Julia Holter is om bij te gaan zitten, mijmeren en je te laten meevoeren; ik vind het erg mooi.
Het leuke is dat LGW in deze tijden je in staat stelt, het concert nogmaals mee te maken – relive noemen ze dat, gewoon even google’n.

21 https://www.youtube.com/watch?v=ADBKdSCbmiM]Röyksopp /ft Karin Dreijer]What Else Is There


[url=https://www.musicmeter.nl/album/23947[/url]

It was me on that road
But you couldn't see me
Too many lights out, but nowhere near here
It was me on that road
Still you couldn't see me
And then flashlights and explosions

Nogmaals een entry van onze Noorse vrinden, ditmaal met een Zweedse feature vocaliste, Karin Dreijer, toen nog in the Knife. Soepele synths van de Noren, maar de ietwat creepy zang van Dreijer zorgt dat je er wel bij blijft. Zeer eigenzinnig artieste, wars van media-aandacht, Karin, die zich bij publieke verschijningen (prijsuitreikingen, interviews) altijd kleedt in opvallend verhullende outfits (bijv rood Ku-klux Clan-achtig pak), of bij live optredens er ahw een performance van maakt, maar niet minder opvallend en de moeite waard.

Vorig jaar heeft ze als Fever Ray, helaas een concertreeks afgeblazen, om persoonlijk redenen. Hopelijk pakt ze de draad weer op - ze is interessant genoeg om te volgen.

Ondertussen naderen we de laatste 20 - wie zullen we daar nog terugzien; en wie zullen we daar niet vinden?

Klein tipje van de sluier: Lana zeker niet en Polly Jean (anders dan aanvankelijk gedacht) ook niet; Liz nog wel, Bedsit Disco QueenTracey ook nog wel, en misschien nog wel een enkele dame

20 https://www.youtube.com/watch?v=0YuaZcylk_o] Joni Mitchell – A case of You



Oh, you are in my blood like holy wine
You taste so bitter
And so sweet, oh
I could drink a case of you darling, and I would…

De de fladderende stem, aarzelende begeleiding (Dulcimer, een soort citer) meer heb je niet nodig om je even elders te bevinden; prachtig zoveel zeggingskracht met zo weinig middelen. Nummer is vaak gecoverd, o.a. door Cristina Branco, warmbloedig gezongen, en door het Royal Badness met Hendrix-achtig gitaarhalen, maar dit is the original deal, sober en raak.

For those in the know, hieronder de prachtige orkestrale versie zoals op Travelogue (uit 2002), waarop Joni ouder werk opnieuw arrangeerde en uitvoerde.

[url=https://www.youtube.com/watch?v=oAJwYr2uEns]A Case of You - YouTube

19 https://www.youtube.com/watch?v=9yEjT_pIkhU]Bat for Lashes - Daniel
[url=https://www.musicmeter.nl/album/153743[/url]


When I run in the dark, Daniel
To a place that's vast, Daniel
Under a sheet of rain in my heart
Daniel, I dream of home…

Na 5 albums, waarvan de laatste, het meer synthpop georiënteerde Lost Girls kunnen we wel stellen dat Bat for Lashes een blijver is. Mooie warme, melodieuze stem, fijne arrangementen. Het enige dat mij een beetje parten speelt, is dat ik zou willen dat ze soms iets meer up-tempo zingt, ipv van vrij vaak die gedragen, meeslepende ballads (Laura, Mountains) of die mid-tempo songs zoals The Hunger of Peach Sky. Zoiets is maar een kleine kanttekening bij een prachtige stem.

18 https://www.youtube.com/watch?v=RFtRq6t3jOo]Weyes Blood – Movies

This is how it feels to be in love
This is life from above
There's no books anymore
I'm bound to that summer…

[url=https://www.musicmeter.nl/album/750137[/url]

Weyes Blood leren kennen tijdens LGW (2016) – dat festival is een goede gelegenheid om, na enig voorwerk, leuke nieuwe bands te leren kennen. Toen maakte ze al indruk, bijv met Used to Be maar met dit album wist ze me echt te overrompelen; het heeft een ferme plaats in mijn lijst van 2019 gekregen en ik raad dit album graag aan. Ok, het is retro en je kunt er meerdere 60s/70s en zelfs 80s acts in herkennen (iemand noemde Beach Boys, een ander Karen Carpenter), maar so what. Ze heeft een heel fijne stem en je wordt gaandeweg gehuld in melancholie van een zekere kwaliteit en verfijning, niet van dat standaardwerk, waarbij phones de lucht in gaan.

Wederom een schitterende update. Een ladies lijstje zonder Joni.... zou niet mogen natuurlijk