Muziek / Toplijsten en favorieten / Luigi's bubbles
zoeken in:
1
geplaatst: 22 april 2021, 20:09 uur
Als twee van mijn muzikale kompanen iets erg goed vinden dan moet ik er ook aan geloven natuurlijk!
Muzikaal erg fijn maar de zang had wat.mij betreft wel iets krachtiger gemogen
Muzikaal erg fijn maar de zang had wat.mij betreft wel iets krachtiger gemogen

2
geplaatst: 22 april 2021, 21:22 uur
2
geplaatst: 22 april 2021, 22:09 uur
The Wake - Carbrain
Outlaw104 time
Deze track heb ik leren kennen in There and Back Again Lane: Johan and Luigi talk Sarah Records Singles, wat mij betreft een van de beste topics ooit op deze site
Daar kun je dus lezen dat het een b kantje is van de Crush the Flowers single, dat ook wel een aardige track is, maar Carbrain is echt da bomb. Sowieso hadden veel van die Sarah singles schitterende b sides. Nu was The Wake niet een typische Sarah band, ze waren bv allang al bekend van hun Factory werk, maar ze waren zo dol op waar Sarah Records voor stond dat ze graag ook werk op hun label wilden uitbrengen. Sarah band The Field Mice waren altijd al überfan van The Wake geweest, dus zo kwam een droom een beetje ook uit. Ze werden zelfs goede vrienden, kwamen bij elkaar thuis en lieten elkaar nieuw werk horen. Enfin, The Wake zagen we al in mijn top 100 op 3 met hun ontroerende Melancholy Man, maar hier hebben we een echte popgem te pakken, zo klinkt het ook. Zo jeugdig, zo vrolijk en ongedwongen, een teenage song
Heerlijke lyrics ook over jeugd en muziek, inclusief een papapadadapapapapadadada chorus, ja dan kan t al helemaal niet meer stuk he
. Heerlijke vibe ook, dito gitaarwerk. Hoe kun je hier niet vrolijk van worden 
https://img.discogs.com/ujh15-tIIyF1ONvvPg96jFQNjCo=/fit-in/539x533/filters:strip_icc():format(webp):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-505075-1127600658.jpeg.jpg
https://img.discogs.com/9yzcEQlYQ-DCwnfSF_26AYS65_c=/fit-in/539x532/filters:strip_icc():format(webp):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-505075-1127600802.jpeg.jpg
A stream from your mouth of filth, gave me dog's abuse
And I, I was so indifferent, I was set apart
I, I was so ungrateful, had to change my voice just to get a part
Once you had the taste of cold lemonade, in those days you were made
I, I used to climb that tree
You, you got the better of me with your Carbrain
Fell from a stool in a pub where they played punk rock
The floor in the punk rock club always flattens your hair
The floor in the friendly club, like revolving doors, fake cheap flashing lights
And a new wave track spins in your sore head, that's the best of things
I, I used to climb that tree
You, you got the better of me with your Carbrain
Outlaw104 time
Deze track heb ik leren kennen in There and Back Again Lane: Johan and Luigi talk Sarah Records Singles, wat mij betreft een van de beste topics ooit op deze site
Daar kun je dus lezen dat het een b kantje is van de Crush the Flowers single, dat ook wel een aardige track is, maar Carbrain is echt da bomb. Sowieso hadden veel van die Sarah singles schitterende b sides. Nu was The Wake niet een typische Sarah band, ze waren bv allang al bekend van hun Factory werk, maar ze waren zo dol op waar Sarah Records voor stond dat ze graag ook werk op hun label wilden uitbrengen. Sarah band The Field Mice waren altijd al überfan van The Wake geweest, dus zo kwam een droom een beetje ook uit. Ze werden zelfs goede vrienden, kwamen bij elkaar thuis en lieten elkaar nieuw werk horen. Enfin, The Wake zagen we al in mijn top 100 op 3 met hun ontroerende Melancholy Man, maar hier hebben we een echte popgem te pakken, zo klinkt het ook. Zo jeugdig, zo vrolijk en ongedwongen, een teenage song
Heerlijke lyrics ook over jeugd en muziek, inclusief een papapadadapapapapadadada chorus, ja dan kan t al helemaal niet meer stuk he
. Heerlijke vibe ook, dito gitaarwerk. Hoe kun je hier niet vrolijk van worden 
https://img.discogs.com/ujh15-tIIyF1ONvvPg96jFQNjCo=/fit-in/539x533/filters:strip_icc():format(webp):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-505075-1127600658.jpeg.jpg
https://img.discogs.com/9yzcEQlYQ-DCwnfSF_26AYS65_c=/fit-in/539x532/filters:strip_icc():format(webp):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-505075-1127600802.jpeg.jpg
A stream from your mouth of filth, gave me dog's abuse
And I, I was so indifferent, I was set apart
I, I was so ungrateful, had to change my voice just to get a part
Once you had the taste of cold lemonade, in those days you were made
I, I used to climb that tree
You, you got the better of me with your Carbrain
Fell from a stool in a pub where they played punk rock
The floor in the punk rock club always flattens your hair
The floor in the friendly club, like revolving doors, fake cheap flashing lights
And a new wave track spins in your sore head, that's the best of things
I, I used to climb that tree
You, you got the better of me with your Carbrain
1
geplaatst: 22 april 2021, 23:06 uur
Die single zelf stond dan wel weer op een best of.. (Testament) via Factory Benelux label.
Deze b-kant kende ik dan weer niet, dat is dan ook de enige reden om er niet vrolijk van te worden
Deze b-kant kende ik dan weer niet, dat is dan ook de enige reden om er niet vrolijk van te worden

1
geplaatst: 22 april 2021, 23:08 uur
Zo ontdek je nog eens wat, dat is een van de mooiste dingen aan muziek 

2
geplaatst: 22 april 2021, 23:13 uur
Dan ken je deze hilarische Sarah b side zeker ook nog niet...
The Wake - Lousy Pop Group
De A kant Major John is trouwens ook een heerlijke song
The Wake - Lousy Pop Group
De A kant Major John is trouwens ook een heerlijke song

1
geplaatst: 22 april 2021, 23:22 uur
Nee beide niet. Zie dat de beide singles (met b-kant) op Assembly staan (BBC sessie opname). Tijd om die eens op te snorren, zal wel een hels karwei worden vermoed ik.
1
geplaatst: 22 april 2021, 23:31 uur
2
geplaatst: 23 april 2021, 00:44 uur
Josef K - The Missionary
johan de witt time
Postcard time
Postcard, het fameuze label, ook een kort leven beschoren, net als deze band zelf. Het Schotse Josef K, vernoemd naar de hoofdpersoon in Het Proces van Franz Kafka, ontstond in 1979 onder leiding van Paul Haig. Ze brachten 1 album en enkele singles uit totdat Haig besloot op het creatieve hoogtepunt te stoppen en dat was met deze afscheidssingle. Hierop staat de Peel version van The Missionary. Hierna ging Haig solo en de andere bandleden naar andere bekende bands. Josef K was een postpunk band die hun snijdende gitaren combineerden met funk en disco. En dat kun je ook allemaal wel horen in deze prijstrack
Ik ga er verder niet teveel over zeggen meer, ik zou zeggen gewoon luisteren. Ik vind het een heerlijk pulserende fokking trip van een gitaarfrenzy 
https://img.discogs.com/y_35nOejHEwEGJca6257ndM9bt8=/fit-in/591x600/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-430054-1145436230.jpeg.jpg
Singing the song and eternally grateful
Saying his words and eternally grateful
Walking in near him eternally grateful
Passing your chances it can be a painful
Wasting his money eternally on saving
Buying some trash without too much paying
Learning to clean bars, never restraining
I've got it to tall-house without ever staying
Judging your hard time in haste of decision
Start up again with that - too much precision
Walk in a straight line and make no emissions
Stick to the rule that is part of definition
Passing through small towns that have no religion
Seeing the faces that make me so charming
Talk to the people that never stop singing
Ask 'em some questions and think about leaving
No man will ascend and give us a reason
Take it all with ya at the start of the season
Give us some soldier who thinks of the living
Talk to the people who never stop singing
Singing his song and eternally grateful
Saying his words and eternally grateful
Walking in near him eternally grateful
Singing the song and eternally grateful
johan de witt time
Postcard time
Postcard, het fameuze label, ook een kort leven beschoren, net als deze band zelf. Het Schotse Josef K, vernoemd naar de hoofdpersoon in Het Proces van Franz Kafka, ontstond in 1979 onder leiding van Paul Haig. Ze brachten 1 album en enkele singles uit totdat Haig besloot op het creatieve hoogtepunt te stoppen en dat was met deze afscheidssingle. Hierop staat de Peel version van The Missionary. Hierna ging Haig solo en de andere bandleden naar andere bekende bands. Josef K was een postpunk band die hun snijdende gitaren combineerden met funk en disco. En dat kun je ook allemaal wel horen in deze prijstrack
Ik ga er verder niet teveel over zeggen meer, ik zou zeggen gewoon luisteren. Ik vind het een heerlijk pulserende fokking trip van een gitaarfrenzy 
https://img.discogs.com/y_35nOejHEwEGJca6257ndM9bt8=/fit-in/591x600/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-430054-1145436230.jpeg.jpg
Singing the song and eternally grateful
Saying his words and eternally grateful
Walking in near him eternally grateful
Passing your chances it can be a painful
Wasting his money eternally on saving
Buying some trash without too much paying
Learning to clean bars, never restraining
I've got it to tall-house without ever staying
Judging your hard time in haste of decision
Start up again with that - too much precision
Walk in a straight line and make no emissions
Stick to the rule that is part of definition
Passing through small towns that have no religion
Seeing the faces that make me so charming
Talk to the people that never stop singing
Ask 'em some questions and think about leaving
No man will ascend and give us a reason
Take it all with ya at the start of the season
Give us some soldier who thinks of the living
Talk to the people who never stop singing
Singing his song and eternally grateful
Saying his words and eternally grateful
Walking in near him eternally grateful
Singing the song and eternally grateful
2
geplaatst: 23 april 2021, 09:58 uur
The Reivers - Freight Train Rain
The Reivers, opgericht als Zeitgeist, maar omdat een andere band die naam al had dus moeten veranderen, was een 80s janglepopband, behorend tot de New Sincerity stroming.
New Sincerity (closely related to and sometimes described as synonymous with post-postmodernism) is a trend in music, aesthetics, literary fiction, film criticism, poetry, literary criticism and philosophy that generally describes creative works that expand upon and break away from concepts of postmodernist irony and cynicism.
Its usage dates back to the mid-1980s; however, it was popularized in the 1990s by American author David Foster Wallace
Singer songwriter Daniel Johnston hoorde bv ook tot deze stroming.
Een beetje een vergeten band wel, maar ze maakten heerlijke jangly muziek. Ze brachten 4 albums uit die goed ontvangen werden tot ze in 1991 uit elkaar gingen. In 2013 volgde hun comebackalbum. Dit is zo'n heerlijke en zorgeloze track die maar door blijft gaan. De zanger zingt hier op een lage toon, zodat de zangeres in de backing vocals kan schitteren met haar hoge tonen. Een beetje Kate Pierson style. Ook weer zo'n heerlijk vrolijkmakende track
https://img.discogs.com/HZlBQyuR4O4dIQzGBRQDQ8vxvXk=/fit-in/600x594/filters:strip_icc():format(webp):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1523403-1409235621-2935.jpeg.jpg
It was yes, yes, yes in the freight train rain
I was calling, I was driving
I was training incognito low
Yes it's heaven's best in the freight train rain
And it's no, no, no, it's just words nothing more
That I'm living and I'm breathing
And it's no, no, no, I can't take it
Yes I think that I'll just up and die
It was yes, yes, yes in the freight train rain
And it's only 6:15
And who cares if you've been up all night
Yes I did my best in the freight train rain
And it's no, no, no it's just words nothing more
That I'm living that I'm breathing
And it's no, no no I can't take it
Yes I think that I'll just up and die
It was yes, yes, yes in the freight train rain
And I may not move too fast
I've been pissing please in a rising breeze
Only soulless drums in the freight train rain
And it's no, no, no it's just words nothing more
That I'm living that I'm breathing
And it's no, no no
I can't take it
Yes I think that I'll just up and die
It was yes yes yes in the freight train rain
You know it took me these seventeen years
And I still might hear words on occasion
When ears need a rest in the freight train rain
And it's no, no, no it's just words nothing more
That I'm living that I'm breathing
And it's no, no no I can't take it
Yes I think that I'll just up and die
The Reivers, opgericht als Zeitgeist, maar omdat een andere band die naam al had dus moeten veranderen, was een 80s janglepopband, behorend tot de New Sincerity stroming.
New Sincerity (closely related to and sometimes described as synonymous with post-postmodernism) is a trend in music, aesthetics, literary fiction, film criticism, poetry, literary criticism and philosophy that generally describes creative works that expand upon and break away from concepts of postmodernist irony and cynicism.
Its usage dates back to the mid-1980s; however, it was popularized in the 1990s by American author David Foster Wallace
Singer songwriter Daniel Johnston hoorde bv ook tot deze stroming.
Een beetje een vergeten band wel, maar ze maakten heerlijke jangly muziek. Ze brachten 4 albums uit die goed ontvangen werden tot ze in 1991 uit elkaar gingen. In 2013 volgde hun comebackalbum. Dit is zo'n heerlijke en zorgeloze track die maar door blijft gaan. De zanger zingt hier op een lage toon, zodat de zangeres in de backing vocals kan schitteren met haar hoge tonen. Een beetje Kate Pierson style. Ook weer zo'n heerlijk vrolijkmakende track

https://img.discogs.com/HZlBQyuR4O4dIQzGBRQDQ8vxvXk=/fit-in/600x594/filters:strip_icc():format(webp):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1523403-1409235621-2935.jpeg.jpg
It was yes, yes, yes in the freight train rain
I was calling, I was driving
I was training incognito low
Yes it's heaven's best in the freight train rain
And it's no, no, no, it's just words nothing more
That I'm living and I'm breathing
And it's no, no, no, I can't take it
Yes I think that I'll just up and die
It was yes, yes, yes in the freight train rain
And it's only 6:15
And who cares if you've been up all night
Yes I did my best in the freight train rain
And it's no, no, no it's just words nothing more
That I'm living that I'm breathing
And it's no, no no I can't take it
Yes I think that I'll just up and die
It was yes, yes, yes in the freight train rain
And I may not move too fast
I've been pissing please in a rising breeze
Only soulless drums in the freight train rain
And it's no, no, no it's just words nothing more
That I'm living that I'm breathing
And it's no, no no
I can't take it
Yes I think that I'll just up and die
It was yes yes yes in the freight train rain
You know it took me these seventeen years
And I still might hear words on occasion
When ears need a rest in the freight train rain
And it's no, no, no it's just words nothing more
That I'm living that I'm breathing
And it's no, no no I can't take it
Yes I think that I'll just up and die
1
geplaatst: 23 april 2021, 12:19 uur
luigifort schreef:
inclusief een papapadadapapapapadadada chorus, ja dan kan t al helemaal niet meer stuk he
inclusief een papapadadapapapapadadada chorus, ja dan kan t al helemaal niet meer stuk he
Laura Palmer.
2
geplaatst: 23 april 2021, 12:26 uur
Die komt aan bod in het volgende topic: Luigi Forever Blowing Bubbles 

2
geplaatst: 3 mei 2021, 12:14 uur
Dat waren weer enkele mooie ontdekkingen luigifort. Meteen maar even dieper in het werk van The Loft/The Weather Prophets gedoken. Ook twee acts van het Sarah label wat beter leren kennen: The Orchids en Another Sunny Day.
2
geplaatst: 3 mei 2021, 12:21 uur
Mooi man 
Vandaag gaan we weer verder
Orchids en ASD komen ook nog langs

Vandaag gaan we weer verder

Orchids en ASD komen ook nog langs

2
geplaatst: 3 mei 2021, 12:24 uur
The Orchids, Another Sunny Day, The Field Mice, Blueboy, Brighter en Heavenly waren wel de fijnste Sarah bands 

2
geplaatst: 3 mei 2021, 12:30 uur
Ja, met in hun kielzog The Sweetest Ache, Sugargliders, Sea Urchins en The Hit Parade 
Al waren dat meer de one hit-wonders binnen Sarah.
Mooi om deze top 95 nog eens te beluisteren
There and Back Again Lane: Johan and Luigi talk Sarah Records Singles

Al waren dat meer de one hit-wonders binnen Sarah.
Mooi om deze top 95 nog eens te beluisteren

There and Back Again Lane: Johan and Luigi talk Sarah Records Singles
3
geplaatst: 3 mei 2021, 12:40 uur
In Luigi Forever Blowing Bubbles zullen wel meer Sarah songs nog langs komen 
Evenals meerdere Smiths, Felt, Associates etc etc

Evenals meerdere Smiths, Felt, Associates etc etc

2
geplaatst: 3 mei 2021, 13:15 uur
Scott Walker - Plastic Palace People
In het begin van mijn MuMe forumcarrière (ik was al eerder op de albumpagina's en kon jaren de forumknop niet vinden
) attendeerde johan de witt mij op deze prachttrack van Scott Walker, te vinden op zijn album Scott 2. Zo te lezen ook zijn best presterende album in de charts evenals de voor velen meest geliefde. Scott was oa een inspiratie voor musici als David Bowie en Jarvis Cocker en nog vele anderen. Nu is mijn kennis van zijn werk zeer beperkt. Een beetje een hidden gem nog voor mij, genoeg te ontdekken dus nog. Maar ik ben blij dat deze track op mijn pad kwam
A dreamlike song over een jongetje die een soort van magische dingen meemaakt (althans, zo komt dat op mij over) in een soort dreamstate. En dat komt ook helemaal door de feeërieke Alice in Wonderland achtige muziek. Een schitterend effect en het doet me qua sfeer ook denken aan films van Todd Haynes die vaak over decennia terug gaan, een ouderwets weemoedig kerstsfeertje. Misschien wat oubollig, maar het past perfect bij mij
Een song die totaal niet te vangen is eigenlijk, maar dat vind ik eigenlijk wel geweldig. Het verveelt me ook nooit en ik ben altijd blij om 'm weer 'ns te horen 
https://media.s-bol.com/ZzKD4ggJ7OxQ/550x545.jpg
Over the rooftop sails Billy
A string tied to his underwear
Through cobbled stone streets a child races
And shouts "Billy, come down from there"
"My mother's calling" his voice whimpers
A string clutched in his tiny hand
Not till I've seen the sky's not lit up
In tears, child try and understand
Don't pull the string, don't bring me down
Don't make me land
Plastic palace people
Sing silent songs, they dream too long
Their memories just stare
Plastic palace Alice
She steals her cards tomorrow deals
With deafening despair
Hurry, you've got to get in line
Your nose might start to shine
And sweat it out and dance about
The whole eternal life
A harvest of stars surrounds Billy
The night clings to his happy eyes
A sleeping town square beneath a fountain
A child murmurs a weary sigh
My mother weeps, and weaves her hair
With worries please, Come down from there
Plastic palace people
Through fields of clay and granite grey
They play without a sound
Plastic palace Alice
Blows gaping holes to store her fears
Inside her lovers head
Listen, they're laughing in the halls
They rip your face with lies
To buzzing eyes you cry for help
Like gods they bark replies
Over the rooftops burns Billy
Balloon sadly the string descends
Searching its way down through blue submarine air
The polka dot underwear
To meet the trees, in morning square
Just hanging there, just hanging there
In het begin van mijn MuMe forumcarrière (ik was al eerder op de albumpagina's en kon jaren de forumknop niet vinden
) attendeerde johan de witt mij op deze prachttrack van Scott Walker, te vinden op zijn album Scott 2. Zo te lezen ook zijn best presterende album in de charts evenals de voor velen meest geliefde. Scott was oa een inspiratie voor musici als David Bowie en Jarvis Cocker en nog vele anderen. Nu is mijn kennis van zijn werk zeer beperkt. Een beetje een hidden gem nog voor mij, genoeg te ontdekken dus nog. Maar ik ben blij dat deze track op mijn pad kwam
A dreamlike song over een jongetje die een soort van magische dingen meemaakt (althans, zo komt dat op mij over) in een soort dreamstate. En dat komt ook helemaal door de feeërieke Alice in Wonderland achtige muziek. Een schitterend effect en het doet me qua sfeer ook denken aan films van Todd Haynes die vaak over decennia terug gaan, een ouderwets weemoedig kerstsfeertje. Misschien wat oubollig, maar het past perfect bij mij
Een song die totaal niet te vangen is eigenlijk, maar dat vind ik eigenlijk wel geweldig. Het verveelt me ook nooit en ik ben altijd blij om 'm weer 'ns te horen 
https://media.s-bol.com/ZzKD4ggJ7OxQ/550x545.jpg
Over the rooftop sails Billy
A string tied to his underwear
Through cobbled stone streets a child races
And shouts "Billy, come down from there"
"My mother's calling" his voice whimpers
A string clutched in his tiny hand
Not till I've seen the sky's not lit up
In tears, child try and understand
Don't pull the string, don't bring me down
Don't make me land
Plastic palace people
Sing silent songs, they dream too long
Their memories just stare
Plastic palace Alice
She steals her cards tomorrow deals
With deafening despair
Hurry, you've got to get in line
Your nose might start to shine
And sweat it out and dance about
The whole eternal life
A harvest of stars surrounds Billy
The night clings to his happy eyes
A sleeping town square beneath a fountain
A child murmurs a weary sigh
My mother weeps, and weaves her hair
With worries please, Come down from there
Plastic palace people
Through fields of clay and granite grey
They play without a sound
Plastic palace Alice
Blows gaping holes to store her fears
Inside her lovers head
Listen, they're laughing in the halls
They rip your face with lies
To buzzing eyes you cry for help
Like gods they bark replies
Over the rooftops burns Billy
Balloon sadly the string descends
Searching its way down through blue submarine air
The polka dot underwear
To meet the trees, in morning square
Just hanging there, just hanging there
2
geplaatst: 6 mei 2021, 22:30 uur
luigifort is jarig!! Gefeliciteerd!
Binnenkort afterparty in Berlijn, samen met Sophie

https://media.giphy.com/media/tJjzyTqP6LX67Zrcjk/giphy.gif
Binnenkort afterparty in Berlijn, samen met Sophie

https://media.giphy.com/media/tJjzyTqP6LX67Zrcjk/giphy.gif
2
geplaatst: 7 mei 2021, 19:04 uur
Talking Heads - Sax And Violins
Zoals ik al schreef bij This Must Be the Place (Naïve Melody) uit mijn top 100, was And She Was de eerste song van de Heads die ik leerde kennen. Ik vond het geweldig, magisch, vrolijk en vooral heel apart. Achteraf gezien was dat misschien wel zo'n beetje mijn eerste kennismaking met alternatieve muziek
Luisterend naar een oud cassettebandje dat ik van mijn broers mocht hebben op mijn kostbaarste bezit: de cassetterecorder die ik voor mijn 12e verjaardag kreeg bij de Kijkshop (die nu faillissement aan het aanvragen zijn, wat gebeurt er toch allemaal in de wereld, een voor een brokkelen je jeugdherinneringen af naarmate je ouder wordt
)
Terug naar de Heads
Sax and Violins was de 2e song die ik (bewust) leerde kennen van ze. Ik was weer eens op cd jacht in mijn early teens en toen kwam er een soundtrack op mijn pad, die van Until the End of the World. Mijn interesse was sowieso al gewekt doordat U2 (mijn fave band toen) de titelsong leverde. Dus ik pak de cd, kijk op de achterkant. Songs van R.E.M., Depeche Mode etc erop. Allemaal fave bands
Tijd voor een luistersessie. De ene na het andere geniale nummer kwam voorbij, zoals de 2 hiervoor genoemde die beide briljant zijn. Maar stiekum bleef ik maar terug keren naar de 1e echte track van het album, die vond ik geweldig en kwam echt goed binnen. Sax and Violins dus. Eigenlijk ook ex aequo op nr. 1 met dat naieve melodietje voor mij. Ik vind ze qua sfeer en stijl eigenlijk ook heel goed bij elkaar passen. Meteen ook hun afscheidssingle, maar daar had ik ook op dat moment nog geen benul van, evenals ander werk van de Heads. Maar dat deerde niet, ik heb lange tijd geniaal genoten van deze track, on many repeats. En wat is er nou zo bijzonder aan? Vind ik moeilijk te zeggen, zoals wel vaker bij de Heads. Laten we het houden op dat zorgeloze Hawaiiaanse sfeertje, met die heerlijke zorgeloosheid in zowel muziek, ritmes en zang. Maar woorden doen er eigenlijk niet toe, gewoon luisteren 
Ow wat ik nog wel kwijt wil...dit is en blijft de beste soundtrack ooit
https://www.amazon.co.jp/images/I/81rHcbxxWBL._SS500_.jpg
Falling, falling
Gonna drop like a stone
I'm falling through the atmosphere
On a warm afternoon
If lovers discover
That everyone dies
So don't tell me, please hold me
It's a dangerous life
Daddy dear
Let's get outta here
I'm scared
Ten o'clock
Nighttime in New York
It's weird
If you're looking for trouble
Well, that's what you will find
Mom and Pop
They will fuck you up
For sure
Love so deep
Kills you in your sleep
It's true
Love keeps us together
And love keeps us alive
And we are criminals that never
broke no laws
And all we needed was a net
to break our fall
They're searching for diamonds
They're grabbin' at straws
Sex 'n' sin
Sax 'n' violins
It's hell
Wooden heads
Furniture with legs
For sale
Love keeps us together
And love will drive us insane
And we are criminals that never
broke no laws
And all we needed was a net
to break our fall
Going home
Back where I belong
To stay
Rays of light
They will turn the light
To day
Birds travel together
Birds follow the sun
And I am watching as the birds go flying home
Zoals ik al schreef bij This Must Be the Place (Naïve Melody) uit mijn top 100, was And She Was de eerste song van de Heads die ik leerde kennen. Ik vond het geweldig, magisch, vrolijk en vooral heel apart. Achteraf gezien was dat misschien wel zo'n beetje mijn eerste kennismaking met alternatieve muziek
Luisterend naar een oud cassettebandje dat ik van mijn broers mocht hebben op mijn kostbaarste bezit: de cassetterecorder die ik voor mijn 12e verjaardag kreeg bij de Kijkshop (die nu faillissement aan het aanvragen zijn, wat gebeurt er toch allemaal in de wereld, een voor een brokkelen je jeugdherinneringen af naarmate je ouder wordt
)Terug naar de Heads
Sax and Violins was de 2e song die ik (bewust) leerde kennen van ze. Ik was weer eens op cd jacht in mijn early teens en toen kwam er een soundtrack op mijn pad, die van Until the End of the World. Mijn interesse was sowieso al gewekt doordat U2 (mijn fave band toen) de titelsong leverde. Dus ik pak de cd, kijk op de achterkant. Songs van R.E.M., Depeche Mode etc erop. Allemaal fave bands
Tijd voor een luistersessie. De ene na het andere geniale nummer kwam voorbij, zoals de 2 hiervoor genoemde die beide briljant zijn. Maar stiekum bleef ik maar terug keren naar de 1e echte track van het album, die vond ik geweldig en kwam echt goed binnen. Sax and Violins dus. Eigenlijk ook ex aequo op nr. 1 met dat naieve melodietje voor mij. Ik vind ze qua sfeer en stijl eigenlijk ook heel goed bij elkaar passen. Meteen ook hun afscheidssingle, maar daar had ik ook op dat moment nog geen benul van, evenals ander werk van de Heads. Maar dat deerde niet, ik heb lange tijd geniaal genoten van deze track, on many repeats. En wat is er nou zo bijzonder aan? Vind ik moeilijk te zeggen, zoals wel vaker bij de Heads. Laten we het houden op dat zorgeloze Hawaiiaanse sfeertje, met die heerlijke zorgeloosheid in zowel muziek, ritmes en zang. Maar woorden doen er eigenlijk niet toe, gewoon luisteren 
Ow wat ik nog wel kwijt wil...dit is en blijft de beste soundtrack ooit

https://www.amazon.co.jp/images/I/81rHcbxxWBL._SS500_.jpg
Falling, falling
Gonna drop like a stone
I'm falling through the atmosphere
On a warm afternoon
If lovers discover
That everyone dies
So don't tell me, please hold me
It's a dangerous life
Daddy dear
Let's get outta here
I'm scared
Ten o'clock
Nighttime in New York
It's weird
If you're looking for trouble
Well, that's what you will find
Mom and Pop
They will fuck you up
For sure
Love so deep
Kills you in your sleep
It's true
Love keeps us together
And love keeps us alive
And we are criminals that never
broke no laws
And all we needed was a net
to break our fall
They're searching for diamonds
They're grabbin' at straws
Sex 'n' sin
Sax 'n' violins
It's hell
Wooden heads
Furniture with legs
For sale
Love keeps us together
And love will drive us insane
And we are criminals that never
broke no laws
And all we needed was a net
to break our fall
Going home
Back where I belong
To stay
Rays of light
They will turn the light
To day
Birds travel together
Birds follow the sun
And I am watching as the birds go flying home
3
geplaatst: 8 mei 2021, 21:46 uur
The Heart Throbs - Tossed Away
We're still the fastest thing on wheels
we drive out to the murderous sea
and then toss it away
Deze heerlijke powerindieband heb ik leren kennen in het jaarlijstentopic 1990 met hun schitterende single Dreamtime. Maar omdat ik soms ook van de knallende rockers ben (zie Blues from a Gun van JM Chain bv
), ben ik smoorverliefd geworden op de opener van hun debuutalbum Cleopatra Grip. Dat dat album geen klassieker is, zoals bv Hole's album uit 1994 is mij echt een raadsel. Geproduceerd door Martin Hannett, of Joy Division fame. Helaas zijn laatste album voor hij stierf 
Met 2 zussen van Pete de Freitas, de betreurde drummer van het onvolprezen Echo & the Bunnymen op basgitaar en zang. Do I need to go on?
Hierna nog 2 fijne albums gemaakt, maar hun debuut is toch echt wel hun prijswerk. Dit is gewoon scheuren in je Corvette steeds sneller, alles en iedereen voorbij blazend op weg naar het ravijn, steeds het gas verder intrappend. Heerlijke drive, pounding drums, swaggering guitars, whirling synths, onderkoelde zang, die een beetje aan Kristin Hersh doet denken af en toe. Ah what a rush 
https://images.shazam.com/coverart/t40369267_s400.jpg
We're still the fastest thing on wheels
we drive out to the murderous sea
and then toss it away
Deze heerlijke powerindieband heb ik leren kennen in het jaarlijstentopic 1990 met hun schitterende single Dreamtime. Maar omdat ik soms ook van de knallende rockers ben (zie Blues from a Gun van JM Chain bv
), ben ik smoorverliefd geworden op de opener van hun debuutalbum Cleopatra Grip. Dat dat album geen klassieker is, zoals bv Hole's album uit 1994 is mij echt een raadsel. Geproduceerd door Martin Hannett, of Joy Division fame. Helaas zijn laatste album voor hij stierf 
Met 2 zussen van Pete de Freitas, de betreurde drummer van het onvolprezen Echo & the Bunnymen op basgitaar en zang. Do I need to go on?
Hierna nog 2 fijne albums gemaakt, maar hun debuut is toch echt wel hun prijswerk. Dit is gewoon scheuren in je Corvette steeds sneller, alles en iedereen voorbij blazend op weg naar het ravijn, steeds het gas verder intrappend. Heerlijke drive, pounding drums, swaggering guitars, whirling synths, onderkoelde zang, die een beetje aan Kristin Hersh doet denken af en toe. Ah what a rush 
https://images.shazam.com/coverart/t40369267_s400.jpg
1
geplaatst: 8 mei 2021, 22:16 uur
Fijne ontdekking!
Sowieso is die Indië uit 1989/1990/1991 wel fijn over het algemeen.
Sowieso is die Indië uit 1989/1990/1991 wel fijn over het algemeen.
2
geplaatst: 9 mei 2021, 10:55 uur
Gavin Friday - A Song That Hurts
vigiltime
Het was een verrassing voor mij dat Gavin in 2011 nog eens een album uitbracht. Zijn laatste dateerde alweer van 1995. Inmiddels is het ook alweer 10 jaar geleden en het wordt wel weer eens tijd Gavin
Het schijnt dat hij al jaren een aantal albums in de pijpleiding heeft zitten, nu is het alleen afwachten of hij ze daadwerkelijk ooit nog gaat uitbrengen, laten we hopen van wel. Hoe ik Gavin leerde kennen kom ik bij een andere song nog op terug, anders heb ik daar bijna niets meer te vertellen
Gavin is toch wel een van mijn fave singer songwriters alltime en hij heeft 4 prachtalbums gemaakt. Dit is zijn Cocteau Twins album, zo noem ik het maar even. Niet zo gek ook als je weet dat de producer Ken Thomas is die met de Twins gewerkt heeft. Maar ook voor bands recent als M83 heeft hij het nodige productiewerk gedaan. A Song That Hurts is zo'n typische 'CT' track van het album catholic. Duidelijk te horen in de pastorale en feeërieke muziek. Gooi daarbij de altijd bijzonder mooie lyrics van Gavin en zijn schitterend breekbare falsetto als Bono in zijn beste dagen en je hebt een ijle, verheven, soms bijna eerie classic te pakken. Deze brengt altijd shivers down my spine 
https://img.discogs.com/e26ZI92W0OPTh-4K_JdasjggriU=/fit-in/600x600/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-4929878-1380379684-6702.jpeg.jpg
No angels sing of deceit...
Is this a thought inside or just a song that hurts?
Another broken year, so full of bitter tears.
There's something I can't hide, it's something you deny
So stop your dragging me around, stop your pulling me, down
A song that hurts, a love's distain, a silent wound, a sad refrain
The blood, the cross, my Love, your Head, your lips, your kiss, the words we said
I stay awake all night... You stay away all day...
Is this a thought inside or just a song that hurts?
Another broken year, so full of bitter tears
There's something I can't hide, it's something you deny...
I know no fear of love, you know no love of man
A song that hurts, a love's distain, a silent wound, a sad refrain
The blood, the cross, my Love, your head, your lips, your kiss, the words we said
So thin the line between love and loving...
vigiltime
Het was een verrassing voor mij dat Gavin in 2011 nog eens een album uitbracht. Zijn laatste dateerde alweer van 1995. Inmiddels is het ook alweer 10 jaar geleden en het wordt wel weer eens tijd Gavin
Het schijnt dat hij al jaren een aantal albums in de pijpleiding heeft zitten, nu is het alleen afwachten of hij ze daadwerkelijk ooit nog gaat uitbrengen, laten we hopen van wel. Hoe ik Gavin leerde kennen kom ik bij een andere song nog op terug, anders heb ik daar bijna niets meer te vertellen
Gavin is toch wel een van mijn fave singer songwriters alltime en hij heeft 4 prachtalbums gemaakt. Dit is zijn Cocteau Twins album, zo noem ik het maar even. Niet zo gek ook als je weet dat de producer Ken Thomas is die met de Twins gewerkt heeft. Maar ook voor bands recent als M83 heeft hij het nodige productiewerk gedaan. A Song That Hurts is zo'n typische 'CT' track van het album catholic. Duidelijk te horen in de pastorale en feeërieke muziek. Gooi daarbij de altijd bijzonder mooie lyrics van Gavin en zijn schitterend breekbare falsetto als Bono in zijn beste dagen en je hebt een ijle, verheven, soms bijna eerie classic te pakken. Deze brengt altijd shivers down my spine 
https://img.discogs.com/e26ZI92W0OPTh-4K_JdasjggriU=/fit-in/600x600/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-4929878-1380379684-6702.jpeg.jpg
No angels sing of deceit...
Is this a thought inside or just a song that hurts?
Another broken year, so full of bitter tears.
There's something I can't hide, it's something you deny
So stop your dragging me around, stop your pulling me, down
A song that hurts, a love's distain, a silent wound, a sad refrain
The blood, the cross, my Love, your Head, your lips, your kiss, the words we said
I stay awake all night... You stay away all day...
Is this a thought inside or just a song that hurts?
Another broken year, so full of bitter tears
There's something I can't hide, it's something you deny...
I know no fear of love, you know no love of man
A song that hurts, a love's distain, a silent wound, a sad refrain
The blood, the cross, my Love, your head, your lips, your kiss, the words we said
So thin the line between love and loving...
2
geplaatst: 10 mei 2021, 00:48 uur
Bono & Gavin Friday - In The Name Of The Father
My MTV days...ik verslond die zender in die jaren
Toen muziek nog belangrijk was, my generation. Men albums en singles kocht. Iedereen op zoek was naar die obscure b sides. Man, dat waren tijden. Ik heb het idee dat de laatste paar generaties dat niet of veel minder heeft. Hooguit het leuk vindt om wat deuntjes op Spotify te horen, maar niet het gevoel hebben dat muziek zo noodzakelijk is als zuurstof of bloed. Ach ja, tijden veranderen ofzo... Maar ik heb dat gelukkig nog mee mogen maken, voordat MTV veranderde in realitysoaps en huizen van sterren kijken
. Ik zat vastgekluisterd aan die zender, dat heb ik later met TMF nooit echt gehad. Na mijn krantenwijk zat ik meteen achter MTV om een uur of 7 's ochtends tot mijn vader wakker werd en de tv op het nieuws moest
Zo'n tv nog zonder afstandsbediening, wie kent die nog
Ik verlekkerde me aan allerlei muziek, zelfs Take a Bow van Madonna veelvuldig tot me genomen bv, ze zag er daarin schitterend uit
Ik was 15 of 16 en toen zag ik de videoclip van deze single langskomen en die sloeg in als een bom bij me, zo krachtig, zo duister en zo kende ik Bono nog niet echt, mijn idool uit U2, dus ik was fascinated. En daar was ene Gavin Friday die ik niet kende. De gelijknamige film heb ik ook ettelijke keren bekeken via ons Filmnetabonnement destijds en is lange tijd mijn fave film geweest toen. Die hartverscheurende band tussen vader en zoon, het onrecht, de dramatische afloop. De film had ik al overgenomen van Filmnet op VHS toen het tijd werd de soundtrack aan te schaffen en zo geschiedde
Fijne soundtrack met songs verder van The Kinks, Thin Lizzy en op het eind ook nog het prachtige ook door Bono en Gavin geschreven You Made Me the Thief of Your Heart, gezongen door ons aller Sinead O'Connor. En verder stond er nog het hartstikke leuke Billy Boola op, ook een song gezongen door Bono en Gavin. Hierop kon je meer de kwaliteiten van Gavin horen en daardoor werd ik meer geïnteresseerd in deze Gavin en meer over hem te weten te komen. Zo kwam ik erachter dat ie de boezemvriend van ons Bonootje was en zelf ook solo-artiest was (van de Virgin Prunes kreeg ik pas heel veel later iets te horen). Zo kocht ik bij de Plaatboef in Leiden Adam 'N Eve, een prachtig album tout court met de prachtsingle I Want to Live en ook het heerlijke duet met Maria McKee, waar hij vaker mee samenwerkte. Maar de rest mag er ook meer dan zijn. Niet veel later zag ik Shag Tobacco bij een 2 Metersessie op televisie en prompt ook dat album gekocht en The Lonely Hunter schonk mij wat later zijn Each Man debuutalbum en was de trilogie compleet. Maarrrrr...het begon dus allemaal hier. De power van deze song verbluft me nog steeds tot op de dag van vandaag. Wat een song, een soort (doods)mars lijkt het wel, zo krachtig...wat een statement! De lyrics zeggen meer dan genoeg ook over het totale onrecht, het verrotte van het rechtssysteem oa. En dan nog eens de kakafonie aan noise in de muziek zelf, de waanzin van wat er allemaal gebeurde in die tijd met bomaanslagen, de angst, de totale gekte wat die hoofdpersoon oa ervaren moet hebben in zijn hoofd tijdens zijn onrechtvaardige gevangenschap. Kortom, deze song geeft een schitterend, maar huiveringwekkend sfeerbeeld van die tijd. Knap staaltje werk!
https://img.discogs.com/jqFzcAv26H2a14q3J4DGPJkjh5A=/fit-in/600x564/filters:strip_icc():format(webp):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-9901822-1488220996-8695.jpeg.jpg
Come to me
Come lie beside me
Oh, don't deny me your love
Make sense of me
Walk through my doorway
Don't hide in the hallway
Oh love, step over
I'll follow you down
I'll follow you down
In the name of whiskey
In the name of song
You didn't look back
You didn't belong
In the name of reason
In the name of hope
In the name of religion
In the name of dope
In the name of freedom
You drifted away
To see the sun shining
On some one else's day
In the name of United
And the BBC
In the name of Georgie Best
And LSD
In the name of the Father
And his wife the Spirit
You said you did not
They said you did it
In the name of justice
In the name of fun
In the name of the Father
In the name of the Son
Call to me
No one is listening
I'm waiting to hear from you, love
Stay with me
It's cold in the ground
But there's peace in the sound
Of the white and the black
Spilling over
I'll follow you down
My MTV days...ik verslond die zender in die jaren
Toen muziek nog belangrijk was, my generation. Men albums en singles kocht. Iedereen op zoek was naar die obscure b sides. Man, dat waren tijden. Ik heb het idee dat de laatste paar generaties dat niet of veel minder heeft. Hooguit het leuk vindt om wat deuntjes op Spotify te horen, maar niet het gevoel hebben dat muziek zo noodzakelijk is als zuurstof of bloed. Ach ja, tijden veranderen ofzo... Maar ik heb dat gelukkig nog mee mogen maken, voordat MTV veranderde in realitysoaps en huizen van sterren kijken
. Ik zat vastgekluisterd aan die zender, dat heb ik later met TMF nooit echt gehad. Na mijn krantenwijk zat ik meteen achter MTV om een uur of 7 's ochtends tot mijn vader wakker werd en de tv op het nieuws moest
Zo'n tv nog zonder afstandsbediening, wie kent die nog
Ik verlekkerde me aan allerlei muziek, zelfs Take a Bow van Madonna veelvuldig tot me genomen bv, ze zag er daarin schitterend uit
Ik was 15 of 16 en toen zag ik de videoclip van deze single langskomen en die sloeg in als een bom bij me, zo krachtig, zo duister en zo kende ik Bono nog niet echt, mijn idool uit U2, dus ik was fascinated. En daar was ene Gavin Friday die ik niet kende. De gelijknamige film heb ik ook ettelijke keren bekeken via ons Filmnetabonnement destijds en is lange tijd mijn fave film geweest toen. Die hartverscheurende band tussen vader en zoon, het onrecht, de dramatische afloop. De film had ik al overgenomen van Filmnet op VHS toen het tijd werd de soundtrack aan te schaffen en zo geschiedde
Fijne soundtrack met songs verder van The Kinks, Thin Lizzy en op het eind ook nog het prachtige ook door Bono en Gavin geschreven You Made Me the Thief of Your Heart, gezongen door ons aller Sinead O'Connor. En verder stond er nog het hartstikke leuke Billy Boola op, ook een song gezongen door Bono en Gavin. Hierop kon je meer de kwaliteiten van Gavin horen en daardoor werd ik meer geïnteresseerd in deze Gavin en meer over hem te weten te komen. Zo kwam ik erachter dat ie de boezemvriend van ons Bonootje was en zelf ook solo-artiest was (van de Virgin Prunes kreeg ik pas heel veel later iets te horen). Zo kocht ik bij de Plaatboef in Leiden Adam 'N Eve, een prachtig album tout court met de prachtsingle I Want to Live en ook het heerlijke duet met Maria McKee, waar hij vaker mee samenwerkte. Maar de rest mag er ook meer dan zijn. Niet veel later zag ik Shag Tobacco bij een 2 Metersessie op televisie en prompt ook dat album gekocht en The Lonely Hunter schonk mij wat later zijn Each Man debuutalbum en was de trilogie compleet. Maarrrrr...het begon dus allemaal hier. De power van deze song verbluft me nog steeds tot op de dag van vandaag. Wat een song, een soort (doods)mars lijkt het wel, zo krachtig...wat een statement! De lyrics zeggen meer dan genoeg ook over het totale onrecht, het verrotte van het rechtssysteem oa. En dan nog eens de kakafonie aan noise in de muziek zelf, de waanzin van wat er allemaal gebeurde in die tijd met bomaanslagen, de angst, de totale gekte wat die hoofdpersoon oa ervaren moet hebben in zijn hoofd tijdens zijn onrechtvaardige gevangenschap. Kortom, deze song geeft een schitterend, maar huiveringwekkend sfeerbeeld van die tijd. Knap staaltje werk!https://img.discogs.com/jqFzcAv26H2a14q3J4DGPJkjh5A=/fit-in/600x564/filters:strip_icc():format(webp):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-9901822-1488220996-8695.jpeg.jpg
Come to me
Come lie beside me
Oh, don't deny me your love
Make sense of me
Walk through my doorway
Don't hide in the hallway
Oh love, step over
I'll follow you down
I'll follow you down
In the name of whiskey
In the name of song
You didn't look back
You didn't belong
In the name of reason
In the name of hope
In the name of religion
In the name of dope
In the name of freedom
You drifted away
To see the sun shining
On some one else's day
In the name of United
And the BBC
In the name of Georgie Best
And LSD
In the name of the Father
And his wife the Spirit
You said you did not
They said you did it
In the name of justice
In the name of fun
In the name of the Father
In the name of the Son
Call to me
No one is listening
I'm waiting to hear from you, love
Stay with me
It's cold in the ground
But there's peace in the sound
Of the white and the black
Spilling over
I'll follow you down
2
geplaatst: 10 mei 2021, 09:45 uur
Nikki Sudden & The Jacobites - Jangle Town
Waarom is dit geen Kerstclassic? Het druipt er echt van af en de titel zegt toch alles? Als een song zo klinkt, oh boy, dan waan je je ook echt in Jingle Jangle Town. Janglier dan dit wordt het niet! Nikki Sudden, bekend van de 70s postpunkband Swell Maps, samen met zijn broer Epic Soundtracks, later ook bekend van Crime & the City Solution bv, ook zo'n heerlijke band. Na Swell Maps ging Nikki Sudden solo verder, maar ook met een band The Jacobites, samen met broer Epic weer en Dave Kusworth, die ook al een carrière in de muziekbiz erop had zitten met punkrockbands oa. Dave overleed vorig jaar, Nikki werd nog geen 50 en Epic nog geen 40, tragisch allemaal. Maar wat blijft is de muziek, deze heerlijke track bv waar johan de witt in het 1986 jaarlijstentopic mee aan kwam zetten en uiteraard meerdere weken bij mij op 1 stond
Janglebliss, eigenlijk een vrij "simpele" song, een soort jangleloop, met de kenmerkende 80s zang van Nikki, melancholisch, een beetje gelaten en verdrietig, maar perfect passend bij de muziek. Een song om in te zwelgen, zelf weemoedig te worden en wat al niet meer. Tja, een classic gewoon! Jangleguitarheaven 
https://img.discogs.com/E5px2cJju09e40LCIVwrCvlSImI=/fit-in/500x500/filters:strip_icc():format(webp):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1540777-1227093883.jpeg.jpg
Well, you jangle into town,
With a knife strapped to your knee,
But, when your friend, he comes home
You always run to him.
And he says that I'm stupid,
But, does he really know?
And if I'm so broken,
How come you took me home?
So many things that we could have done,
But I fell into your tears.
And the coat she gave, she gave to me,
It just falls across the chair.
And someday I'll wake up
And buy a new pair of shoes,
I never said that I'd break your heart,
But it was easy to do.
Well, all the things we never said
Are now all that I recall,
And I'll pretend I never knew you,
Pretend I never touched you at all.
Oh, I'll pretend I never knew you,
Pretend I never touched you at all.
I'll pretend I never kissed you,
Pretend I never saw you at all.
Oh, I'll pretend I never knew you,
Pretend I never touched you at all.
I'll pretend I never kissed you,
Pretend I never saw you at all.
Oh, I'll pretend I never knew you,
Pretend I never touched you at all.
I'll pretend I never kissed you,
Pretend I never saw you at all
Waarom is dit geen Kerstclassic? Het druipt er echt van af en de titel zegt toch alles? Als een song zo klinkt, oh boy, dan waan je je ook echt in Jingle Jangle Town. Janglier dan dit wordt het niet! Nikki Sudden, bekend van de 70s postpunkband Swell Maps, samen met zijn broer Epic Soundtracks, later ook bekend van Crime & the City Solution bv, ook zo'n heerlijke band. Na Swell Maps ging Nikki Sudden solo verder, maar ook met een band The Jacobites, samen met broer Epic weer en Dave Kusworth, die ook al een carrière in de muziekbiz erop had zitten met punkrockbands oa. Dave overleed vorig jaar, Nikki werd nog geen 50 en Epic nog geen 40, tragisch allemaal. Maar wat blijft is de muziek, deze heerlijke track bv waar johan de witt in het 1986 jaarlijstentopic mee aan kwam zetten en uiteraard meerdere weken bij mij op 1 stond
Janglebliss, eigenlijk een vrij "simpele" song, een soort jangleloop, met de kenmerkende 80s zang van Nikki, melancholisch, een beetje gelaten en verdrietig, maar perfect passend bij de muziek. Een song om in te zwelgen, zelf weemoedig te worden en wat al niet meer. Tja, een classic gewoon! Jangleguitarheaven 
https://img.discogs.com/E5px2cJju09e40LCIVwrCvlSImI=/fit-in/500x500/filters:strip_icc():format(webp):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1540777-1227093883.jpeg.jpg
Well, you jangle into town,
With a knife strapped to your knee,
But, when your friend, he comes home
You always run to him.
And he says that I'm stupid,
But, does he really know?
And if I'm so broken,
How come you took me home?
So many things that we could have done,
But I fell into your tears.
And the coat she gave, she gave to me,
It just falls across the chair.
And someday I'll wake up
And buy a new pair of shoes,
I never said that I'd break your heart,
But it was easy to do.
Well, all the things we never said
Are now all that I recall,
And I'll pretend I never knew you,
Pretend I never touched you at all.
Oh, I'll pretend I never knew you,
Pretend I never touched you at all.
I'll pretend I never kissed you,
Pretend I never saw you at all.
Oh, I'll pretend I never knew you,
Pretend I never touched you at all.
I'll pretend I never kissed you,
Pretend I never saw you at all.
Oh, I'll pretend I never knew you,
Pretend I never touched you at all.
I'll pretend I never kissed you,
Pretend I never saw you at all
2
geplaatst: 10 mei 2021, 10:35 uur
Heavenly - Atta Girl
Fuck you, no way!
Sarahtime! Volgens mij bij Johan en mij gezamenlijk op ons Sarah podium, een topsong dus
Heavenly leerde ik ook voor het eerst kennen via het jaarlijstentopic 1990. Fijne, open love/crush oriented popsongs, maar ik ging helemaal overstag door hun Sarah singles en deze is verreweg hun beste. Heavenly fronted by the ever lovely Amelia Fletcher was een continuering van eerdere incarnatie Talulah Gosh, een key C86 band, met even zo heerlijke muziek
Atta Girl of attagirl is een verbastering van 'that a girl', een compliment dus in feite. En dat kan ook ík zeker zeggen, wat een song namelijk, mijn complimenten Amelia
Voor mij is het prijselement het meer dan schitterende intro, waarbij die heerlijk jankende gitaar zijn intrede doet en alle kanten opgaat, wat een emotie! Leuke tekst ook, waarin het meisje duidelijk maakt dat er met haar niet te fucken valt, letterlijk of figuurlijk
Echt een female powersong wel! Maar nog steeds met die heerlijke onbevangen en luchtige indievibe. Gotta love it! Amelia maakt nog steeds muziek met haar man en mede-bandlid btw 
https://f4.bcbits.com/img/a0707656466_10.jpg
Yeah I always act so dumb
Seem to fuck things up for fun
Just can't stop myself behaving
Like my head needs rearranging
When you act so hopeless
Hopelessly in love
In fact I forget
Forget you're grown up
No I could never live up to all your dreams
I don't have to be cute right through and
Can't you concentrate on something other than me?
'Cause I'm not yours
And never will be now
You've shown me how you are
If I speak to another
Oh can't you see
You've shown me how you are
You're jealous and how far
You tried so hard to smother
When we met
I thought that
That you were my dream
But yet it now seems
Seems you turned out mean
How did you ever deserve so much from me?
I don't need you or your attitude and
Can't you just forget now that you ever met me?
'Cause I'm not yours
And never will be now
You've shown me how you are
When I'm out with another
Oh can't you see
You've shown me how you are
You're jealous and how far
You tried so hard to smother
Honey please come back I miss you
Yeah come here so I can kiss you
And I know you wanted this too
Fuck you, no way!
Oh no please come back or I'll die
Do you want to make a girl cry
Or at least can't you tell me why?
I don't have to
Don't have to explain
'Cause I'm not yours
And never will be now
You've shown me how you are
If I'm out with another
Oh can't you see
You've shown me how you are
You're jealous and how far
You tried so hard to smother
'Cause I'm not yours
And never will be now
You've shown me how you are
When I'm out with another
Oh can't you see
You've shown me how you are
You're jealous and how far
You tried so hard to smother
Fuck you, no way!
Sarahtime! Volgens mij bij Johan en mij gezamenlijk op ons Sarah podium, een topsong dus
Heavenly leerde ik ook voor het eerst kennen via het jaarlijstentopic 1990. Fijne, open love/crush oriented popsongs, maar ik ging helemaal overstag door hun Sarah singles en deze is verreweg hun beste. Heavenly fronted by the ever lovely Amelia Fletcher was een continuering van eerdere incarnatie Talulah Gosh, een key C86 band, met even zo heerlijke muziek
Atta Girl of attagirl is een verbastering van 'that a girl', een compliment dus in feite. En dat kan ook ík zeker zeggen, wat een song namelijk, mijn complimenten Amelia
Voor mij is het prijselement het meer dan schitterende intro, waarbij die heerlijk jankende gitaar zijn intrede doet en alle kanten opgaat, wat een emotie! Leuke tekst ook, waarin het meisje duidelijk maakt dat er met haar niet te fucken valt, letterlijk of figuurlijk
Echt een female powersong wel! Maar nog steeds met die heerlijke onbevangen en luchtige indievibe. Gotta love it! Amelia maakt nog steeds muziek met haar man en mede-bandlid btw 
https://f4.bcbits.com/img/a0707656466_10.jpg
Yeah I always act so dumb
Seem to fuck things up for fun
Just can't stop myself behaving
Like my head needs rearranging
When you act so hopeless
Hopelessly in love
In fact I forget
Forget you're grown up
No I could never live up to all your dreams
I don't have to be cute right through and
Can't you concentrate on something other than me?
'Cause I'm not yours
And never will be now
You've shown me how you are
If I speak to another
Oh can't you see
You've shown me how you are
You're jealous and how far
You tried so hard to smother
When we met
I thought that
That you were my dream
But yet it now seems
Seems you turned out mean
How did you ever deserve so much from me?
I don't need you or your attitude and
Can't you just forget now that you ever met me?
'Cause I'm not yours
And never will be now
You've shown me how you are
When I'm out with another
Oh can't you see
You've shown me how you are
You're jealous and how far
You tried so hard to smother
Honey please come back I miss you
Yeah come here so I can kiss you
And I know you wanted this too
Fuck you, no way!
Oh no please come back or I'll die
Do you want to make a girl cry
Or at least can't you tell me why?
I don't have to
Don't have to explain
'Cause I'm not yours
And never will be now
You've shown me how you are
If I'm out with another
Oh can't you see
You've shown me how you are
You're jealous and how far
You tried so hard to smother
'Cause I'm not yours
And never will be now
You've shown me how you are
When I'm out with another
Oh can't you see
You've shown me how you are
You're jealous and how far
You tried so hard to smother
2
geplaatst: 10 mei 2021, 13:58 uur
dEUS - Sister Dew
dEUS leerde ik kennen via mijn ex-vriendin die megafan was. Zij zette wel eens wat op dat ik dan meer dan aardig vond of zelfs goed en brandde kopietjes van al hun werk tot dan uitgebracht. Dan genoot ik thuis bv van The Ideal Crash of In a Bar, Under the Sea. Zeer fijne, alternatieve muziek, af en toe een beetje crazy en maniakaal, maar over het algemeen erg sterke songs. Ben zelfs nog naar een concert van ze geweest in Paradiso, errug goed was het moet ik zeggen. En ja ook ik was Suds and Soda aan het meeblèren op het eind toen het als laatste nummer langskwam. The place went totally wild, het dak ging eraf
Maar in latere jaren ben ik ze steeds minder gaan draaien. Geen idee waarom eigenlijk. Misschien word ik ouder en ga voor meer melodie ipv teveel quirkiness (ojee laat Johnny Marr uit Belgenland het maar niet horen
) Af en toe draai ik nog wel eens wat, bepaalde nummers ofzo, maar voor het emotionele, verstilde en prachtige Sister Dew maak ik altijd graag een uitzondering. Een track ook die het erg goed doet bij hardcore dEUS fans heb ik gelezen, tot tatoeages van lyrics aan toe etc. Maar het is een erg mooie song, mooie lyrics, erg goed gebracht/gezongen en de muziek is erg emotievol in deze confessie van zanger Tom Barman over wat hij de liefde van zijn leven heeft aangedaan. Voor hemzelf ook een emotionele en moeilijke song, ook omdat hij aangaf het nooit aan te kunnen live te spelen. Een pareltje toch wel in hun werk!
https://media.hitparade.ch/cover/big/deus-sister_dew_s_1.jpg
Oh my sweet Sister Dew what have I done?
All my life I've only loved the one.
I was taught to be tolerant and plain
I was taught a million things I can't explain.
It must have been the hatred in her eyes
It must have been the power to her lies
Sister tell me there's a place where I can hide
Oh my sweet this is how it did unfold
no my body never felt so calm and cold.
All around us there were people in the park.
No my senses never felt so clear and stark.
And I swear that she saw it in my way
and I'm sure that she heard it in my voice
Sister tell me please I didn't have a choice.
I enjoyed to see her being idle
she never had no worries, nothing vital
from the day I met her to the final, afternoon.
There was something there I can't describe it
we were kicking ass we didn't fight it.
She never once suspected, that she had it, coming soon.
Oh my sweet Sister Dew what have I done?
all my life I've only loved the one.
I was raised with compassion and they said
I was loved for the loving that I spread
Now the only thing remaining is this chill.
and the only emptiness I need to fill
is understanding what it is that made me KILL.
Haaahaaah-haaahaaah-haaahaaah-haaahaaah
Please forgive me if I keep on smiling
but every sad story has a funny side in
from that moment on I felt like crying, every day.
All around us there were people screaming
For half a second I thought I was dreaming
my baby looked at me her eyes were beaming,
I walked away.
Oh my sweet Sister Dew what have I done?
All my life I've never loved no one.
So it dawned on me this should be the place
now the only thing I crave is an embrace.
So let your tender wisdom be mine
and let me come to you like a child
I'd like to stick around here for a while
dEUS leerde ik kennen via mijn ex-vriendin die megafan was. Zij zette wel eens wat op dat ik dan meer dan aardig vond of zelfs goed en brandde kopietjes van al hun werk tot dan uitgebracht. Dan genoot ik thuis bv van The Ideal Crash of In a Bar, Under the Sea. Zeer fijne, alternatieve muziek, af en toe een beetje crazy en maniakaal, maar over het algemeen erg sterke songs. Ben zelfs nog naar een concert van ze geweest in Paradiso, errug goed was het moet ik zeggen. En ja ook ik was Suds and Soda aan het meeblèren op het eind toen het als laatste nummer langskwam. The place went totally wild, het dak ging eraf
Maar in latere jaren ben ik ze steeds minder gaan draaien. Geen idee waarom eigenlijk. Misschien word ik ouder en ga voor meer melodie ipv teveel quirkiness (ojee laat Johnny Marr uit Belgenland het maar niet horen
) Af en toe draai ik nog wel eens wat, bepaalde nummers ofzo, maar voor het emotionele, verstilde en prachtige Sister Dew maak ik altijd graag een uitzondering. Een track ook die het erg goed doet bij hardcore dEUS fans heb ik gelezen, tot tatoeages van lyrics aan toe etc. Maar het is een erg mooie song, mooie lyrics, erg goed gebracht/gezongen en de muziek is erg emotievol in deze confessie van zanger Tom Barman over wat hij de liefde van zijn leven heeft aangedaan. Voor hemzelf ook een emotionele en moeilijke song, ook omdat hij aangaf het nooit aan te kunnen live te spelen. Een pareltje toch wel in hun werk!https://media.hitparade.ch/cover/big/deus-sister_dew_s_1.jpg
Oh my sweet Sister Dew what have I done?
All my life I've only loved the one.
I was taught to be tolerant and plain
I was taught a million things I can't explain.
It must have been the hatred in her eyes
It must have been the power to her lies
Sister tell me there's a place where I can hide
Oh my sweet this is how it did unfold
no my body never felt so calm and cold.
All around us there were people in the park.
No my senses never felt so clear and stark.
And I swear that she saw it in my way
and I'm sure that she heard it in my voice
Sister tell me please I didn't have a choice.
I enjoyed to see her being idle
she never had no worries, nothing vital
from the day I met her to the final, afternoon.
There was something there I can't describe it
we were kicking ass we didn't fight it.
She never once suspected, that she had it, coming soon.
Oh my sweet Sister Dew what have I done?
all my life I've only loved the one.
I was raised with compassion and they said
I was loved for the loving that I spread
Now the only thing remaining is this chill.
and the only emptiness I need to fill
is understanding what it is that made me KILL.
Haaahaaah-haaahaaah-haaahaaah-haaahaaah
Please forgive me if I keep on smiling
but every sad story has a funny side in
from that moment on I felt like crying, every day.
All around us there were people screaming
For half a second I thought I was dreaming
my baby looked at me her eyes were beaming,
I walked away.
Oh my sweet Sister Dew what have I done?
All my life I've never loved no one.
So it dawned on me this should be the place
now the only thing I crave is an embrace.
So let your tender wisdom be mine
and let me come to you like a child
I'd like to stick around here for a while
* denotes required fields.
