Bijna dan, want Mr. Brightside hoort hier natuurlijk niet bij.

Boeh Geert en Niek, MuMe-topics before hoes toch, zoals het bekende gezegde gaat.

Gelukkig schotelen Arriezard en Jortion ons alsnog een vermakelijke update voor!

Ironische is dat net Jordi en ik degene met 'chicks' zijn. Althans, ik weet niet of dat van Jordi nog speelt...

Ik ben alweer aan het schrijven. Jordi en ik gaan proberen er wat meer tempo in te gooien. Als Niek en Geert toch het een en ander willen schrijven, dan is de Google Docs open voor ze.

Splitten we naar de IJssel, skinny dippen met chickies

https://images0.persgroep.net/rcs/vm-qnykSy6RZuHs-f8hplhE-ORc/diocontent/203869848/_fitwidth/763?appId=93a17a8fd81db0de025c8abd1cca1279&quality=0.8

370. Taylor Swift ft. Bon Iver - Exile

#56 van Geert

A: nooit echt een Swiftie geweest, zelfs niet vanaf 1989. Leuke liedjes maar niet echt bijzonder. De loftuitingen van mijn matties en ook bijv. Slowgaze kon ik dan ook nooit echt volgen. Totdat Folklore en ook Evermore uitkwamen. Ineens greep ze me bij de kladden. De liedjes zijn soberder, en plots vallen de fraaie melodieen en teksten op hun plaats. Exile is echter gek genoeg dan weer geen favoriet op Folklore. Ik wil Bon Iver helemaal niet horen op die plaat en vind andere liedjes bovendien veel fraaier.

Nouja, goeie plaat, maar het is alsnog geen Folkore van Nelly hoor! Verschil moet er zijn.

J: Ben ook nooit een die-hard Swiftie geweest, ook na haar laatste platen niet, maar Exile vind ik wel een bizar mooi nummer. Die zal bij mij in de volgende lijst ook wel stijgen, simpelweg een prachtig nummer. Betrap mezelf er altijd op dat ik het refrein keihard meezing - ook blijf ik altijd wachten tot het refrein nog een keer terugkomt op het eind van het nummer, haha.

369. Karim Sahraoui - White Horse

#56 van Arnout

A: Soms zijn er van die redelijk obscuur blijvende plaatjes van ook niet al te bekende artiesten die voor jou persoonlijk wél iets speciaals hebben. Dit is er zo eentje. Het is echt geen unieke danceplaat maar voor mij heeft White Horse iets hemels. Alsof je opstijgt in hogere sferen.

J: Ja, deze is zeker fijn. Voor dit soort plaatjes mag je mij altijd wel wakker maken.

368. Johnny Cash - Hurt

#56 van Jordi

A: Toevallig gisteren nog een discussie met m’n vriendin gehad over het origineel. Zij begon over Hurts van Emeli Sandé, gecoverd door James Arthur, die ze eerst abusievelijk Hurt noemde waardoor ik meteen een bruggetje maakte naar Hurt van Nine Inch Nails. Ja, ook mooi, zei ze, maar daar hoor ik toch niet die emotie van James Arthur. Ik vond James een te dramatische manier van zingen hebben, zij vond dat net van Trent. We kwamen er niet uit.

Maar dan heeft deze Hurt dus ook een cover, wat zou ze daarvan vinden? De zang is juist wat soberder. Voor mij heeft de muziek van Johnny het nooit gedaan, zowel zijn oude werk als de American Recordings niet. Ik hoor nog steeds weinig bijzonders aan deze cover, is het omdat het nu wordt gezongen door een man aan het einde van zijn leven en dat dat het een extra lading geeft? Ik hoor het niet.

J: Ben zelf niet zo van de covers, maar ik vind dit wel een prachtig mooi nummer. Als ik het ruk vond had hij natuurlijk niet zo hoog gestaan, haha. Echter kan ik niet zo goed vertellen waarom ik het zo goed vind, ben zelf niet zo’n tekstenman maar hoe Cash de tekst van Trent naar voren brengt, is toch op zo’n manier dat ik er altijd wel met de brok in de keel ernaar luister.

367. Boards of Canada - Everything You Do Is a Balloon

#56 van Niek

A: Boards of Canada is helemaal in m’n straatje, maar op een enkel nummer na heb ik nooit echt de klik gevonden. Dit is zo’n nummer dat het wel voor me doet. Nu ik het weer eens luister, merk ik dat het een bijzondere combinatie van luchtig en donker is. Donkere synths op de achtergrond, maar daaroverheen ook luchtige melodietjes geplaatst. Bijzonder plaatje.

J: Eigenlijk wel eens met Arnout in deze. BoC is echt wel iets voor mij en als het voorbij komt vind ik het ook oprecht tof, maar zet het nooit snel uit mezelf op.

366. Smashing Pumpkins - Today

#55 van Jordi

A: Pumpkins vind ik een erg fijne band! Een prettige combinatie van stevig en dromerig. Billy heeft een fijne stem om naar te luisteren. In mijn lijst staan ze ook met Cherub Rock, de opener van dezelfde plaat. Een opener die er heerlijk in knalt. Today voelt als de catchy popsingle van de plaat maar daar is verder niks mis mee.

J: In m’n top 100 van 3 jaar terug elders op het forum stond Disarm in m’n top 100, nu is dat Today. Disarm staat nog steeds wel relatief hoog in mijn lijst, rond plek 200, maar de liefde gaat momenteel meer naar Today. Vooral de melodie blijft mij altijd bij de lurven pakken, maar het nummer sowieso knalt gewoon erg lekker. Bovendien vind ik heel Siamese Dream gewoon een bazenplaat.

365. Lorde - Sober

#55 van Geert

J: Sober staat al best lang in mijn eigen lijst der lijsten, sinds 2018 al, maar echt de ultieme klik heb ik nooit met haar gehad. Een handjevol nummers vind ik enorm tof, waaronder deze dus. Best wel een herkenbare tekst voor mij, heb wel met chicks gedate die ik altijd wel leuk vond - totdat ik weer nuchter was.

A: Lorde, leuk! Verfijnd geproduceerde popmuziek. Er zit net een eigenzinnig randje aan. Maar bovenal schrijft ze gewoon ontzettend goede liedjes. In Sober vallen de blazers me positief op.

364. Dusky ft. Wiley - Sort It Out Sharon

#55 van Arnout

J: Deze kende ik nog niet. Klinkt wel lekker, typisch weer een Arnout-plaatje. Weer lekker een paar genres in de blender gegooid hiero.

A: Ja, Sharon, sort it out. Maar dat deed ze niet, en toen was ze mijn ex. En aangezien Dusky en Wiley uit London komen, is er meteen een bruggetje naar m’n huidige vriendin. Maar de echte reden dat deze zo hoog in mijn lijst te vinden is, is de ontzettend gave combinatie van de spannende electronica van Dusky en de energieke raps van Wiley. De mannen van Dusky maken normaal gesproken house, en Wiley is een legendarische grime-rapper, dus beide artiesten zijn buiten hun comfort zone en dat soort samenwerkingen vind ik heel interessant. En het werkt nog ook, het resultaat is fantastisch!

363. The Antlers - Kettering

#455 van Geert, #260 van Jordi

A: prachtig maar oh zo zwaar om naar te luisteren. Het voelt haast te persoonlijk en heftig om naar te luisteren. Erg mooi vind ik hoe de muziek losbarst na de ontzettend ingetogen eerste helft. Eerlijk is eerlijk, ik draai de plaat nooit, want het is me iets te deprimerend. Maar als ik dit nummer nu zo opzet voor de lijst, grijpt het me wel weer enorm aan (en dat is dus ook juist het probleem).

J: Hospice moet je niet te vaak draaien inderdaad, maar oh oh, wat een mooie plaat is dat zeg. Bij Prologue pak je al de zakdoekjes en bij Kettering is het al helemaal feest. Prachtig nummer om even uit te zoomen van al het gezeik in de wereld, om even te beseffen dat je het eigenlijk best wel goed hebt om daarna wel goede moed de realiteit in te lopen. Althans, als je gemoedstoestand dat toelaat - want als je echt depri bent kan je deze plaat beter langs laten liggen. Maar goed, welke plaat helpt überhaupt als je echt in de put zit?


362. Matt Berninger - One More Second

#54 van Geert

A: het radiohitje van ome Matt. Het klinkt wel aardig, maar hier hoor ik geen top 100-klassieker in, sorry Geert! Ik haakte aan toen The National Boxer uitbracht, vond dat destijds een prachtplaat, en heb de platen erna ook nog veel gedraaide. Maar ik heb het idee dat het een combinatie is van aan de ene kant dat de band in herhaling is gevallen en zijn urgentie is verloren, en aan de andere kant dat Geert de band toch té veel heeft gepushed, dat ik daardoor eigenlijk weinig meer met The National kan. Maarja, prima liedje wel hoor.

J: The National (of Matt zelf) kan eigenlijk weinig fout doen bij mij, ook dit vind ik een heerlijk nummer. Niet zo hoog in mijn lijst - rond de 1000 - dus buiten de punten. Wel een hoog radiogehalte, maar dat is wel lekker op zijn tijd. Ik moet ook mijn muzieksmaak bij mijn vrienden die niet zo alternatief zijn kunnen delen.


361. Iron & Wine - Lion’s Mane

#54 van Arnout

J: Deze is wat minder radiovriendelijk, integendeel. Wel een prachtig, mooi klein nummer. Door de productie klinkt het heel intiem, waardoor het voelt als muziek die voor ‘mezelf’ is geschreven. Lekker bij dagdromen, dus. Mooie plaatje, zal hem eens integraal draaien tijdens de herfst.

A: De opener van een plaat vol met prachtige, kleine liedjes die Sam Beam ooit opnam op zijn zolderkamertje. En eigenlijk draagt dat lo-fi karakter, geboren uit noodzaak (denk ik), juist bij aan de sfeer. De muziek klinkt voor mij als een warme deken, maar bovenal weten de liedjes me ontzettend te ontroeren. In dit liedje bezingt Sam de liefde op ontzetttend rake wijze, zonder in clichés te vervallen. Erg knap.

We still here boys?

https://i1.sndcdn.com/artworks-000362333703-5kiw1r-t500x500.jpg

360. Sigur Rós - Untitled #3 (Samskeyti)

#53 van Geert

A: Niet zo gek dat dit zo’n hoge notering is voor Geert. Ik weet dat hij er van pianomuziek houdt. En dit is dus precies een Sigur Rós-track die draait om een prachtige pianomelodie. Betoverend! Ooit wil ik nog eens een tripje IJsland doen, maar de muziek paste al erg mooi bij mijn winterse week in Noord-Zweden.

J: Het haakjesalbum is machtig mooi, maar niet eentje die ik vaak draai. Maar als ik ‘m draai, dan is het genieten hoor. Hoogtepunt na hoogtepunt, echt een oase van rust die over je heen komt. Echt een album die een enorm catharsis-gevoel kan opwekken.

359. RuPaul - Sissy That Walk

#53 van Arnout

J: Dan is dit wel even een switch, haha. Ik vind die hele drag-scene echt verschrikkelijk, maar ik kan er niet omheen dat dit gewoon een lekker nummer is. Typische Arnout-notering weer dit.

A: ik geef achteraf toe dat dit ook wel een bijzondere notering is. Het was 2019 toen ik bezig was met mijn scriptie en daar enorm mee worstelde. Het was eveneens 2019 toen ik veel naar RuPauls Drag Race keek. RuPaul heeft daarin veel motivational coach-achtige momenten en uitspraken, wat op dat moment zeker erg fijn was. Natuurlijk niet waarom ik de show keek, maar wel iets wat ik erg waardeerde. Dit aspect zit ook in Ru’s muziek, en op een of andere manier werd Sissy That Walk echt zo’n motivatienummer voor als ik het even niet meer zag zitten met m’n scriptie. En zo krijgt een nummer waarde. ‘And if I fly or if I fall, at least I can say I gave it all’ was een zin die ik mezelf voorhield terwijl ik mezelf voorhield toen ik mijn scriptie afmaakte. Bovendien was dit de themesong van seizoen 6, wat mijn favoriete seizoen is (met o.a. Bianca del Rio, Adore Delano, Bendelacreme, Courtney Act, voor de kenners) en vind ik het gewoon een ontzettend toffe, uplifting housetrack.

358. The Beach Boys - Good Vibrations

#52 van Arnout

A: ja ik heb RuPaul en The Beach Boys gewoon onder elkaar staan in mijn lijst. Waarom ook niet. Voor mij één van de meest perfecte popliedjes ooit gemaakt. De melodieën, de harmonieën, bijzonder hoeveel wendingen er zitten in een liedje van 3,5 minuut zitten en het toch als een eenheid klinkt.

J: Ben wel een beetje uitgekeken op de Beach Boys, hun vrolijkheid raakt me niet echt meer, alleen Wouldn’t It Be Nice en God Only Knows draai ik nog graag. Het iets me iets te veel slappe hap.

357. Death - Crystal Mountain

#52 van Jordi

J: Alsof je van een labrador naar een pitbull gaat. Dit is wel even andere koek dan de strandjongens, maar soduju, wat een track is dit zeg. Ben in de coronatijd echt fan geworden van Death, met in het bijzonder Chuck Schuldiner zelf natuurlijk. De manier hoe hij als componist functioneert, met elk album een andere line-up is indrukwekkend.

Dit terwijl ik nooit fan van Death zou moeten zijn geworden. Kan mij nog wel een gesprek herinneren met een Russische collega haar vriend jaren geleden, in de bar van mijn toenmalige werk. Hij was fan van Death en ik kende ze totaal niet, dus heb verteld dat ik zelf ook van metal hield, maar Death onbekend voor me was en ik het wel een keer wilde gaan luisteren. Nooit van gekomen toen, want ik dacht dat het een vlak mainstream powermetalbandje was, omdat ik bijna nooit spontaan mensen ontmoette met dezelfde muzikale interesses als ik. Hopelijk kom ik ‘m ooit nog eens tegen, om te zeggen hoe gevaarlijk goed hun discografie is.

A: tsja, ik weet niet zo goed wat ik ermee moet. Het is een prima metaltrack op zich en ik vind het niet vervelend om naar te luisteren. Maar dat is het dan. Schijnt echt een legendarische band te zijn enzo, ik denk dat mijn metalkennis niet genoeg is om dit goed te kunnen plaatsen. Misschien madmadder’s nieuwe topic maar eens volgen.

356. Sigur Rós - Untitled #1 (Vaka)

#299 van Geert, #362 van Arnout

A: Oh grappig, nog een Sigur Rós-track van hetzelfde album in dit rijtje. Na nummer drie hebben we nu de opener. Voor mij ook meteen de mooiste van ( ). Prachtig hoe hier meteen de sfeer gezet wordt. Ik vind zo’n Untitled #8 ook best cool hoor en zeker live was dat erg intens, maar #1 is veel subtieler en grijpt me melodieus gezien veel meer aan.

J: Ah, wat sweet dat deze notering gedeeld wordt door jullie. Ik vind beide tracks heel erg goed, maar ik vind de ‘uitbarsting’ van Untitled #8 toch het mooist denk ik.

355. The xx - Say Something Loving

#51 van Geert

A: Wow, Geert heeft deze echt hoog. Ik had deze niet in m’n hoofd als een echte The xx-fave. Eigenlijk wel gewoon een heel goed popliedje waarin Romy en Oliver eindelijk weer affectie vinden en vergeten waren hoe dat was. Dat kan inderdaad heel krachtig zijn. Erg fijn geproduceerd en de man-vrouw-afwisseling werkt hier goed. Fijn liedje ja, maar toch, #51?

J: Heerlijk nummer van The xx, niets mis mee hoor. De band ligt altijd goed in het gehoor, maar echte topnummers hebben ze niet. Althans, ze staan niet hoog in mijn lijst, enkel Intro natuurlijk. Deze is wel geschikt voor rond plek 2000 volgend jaar in mijn lijst.

354. Tangents - Jindabyne [Four Tet Remix]

#51 van Arnout

A: Een minder bekende remix van Kieran Hebden waar hij de drums van het origineel gebruikt voor een lekker opzwepende drive waarna er pas ergens halverwege de track melodie in komt. Maar dan ook meteen prachtige melodie. Daar is Four Tet wat mij betreft meester in.

J: Nummer van Four Tet dat lekker wegluistert, maar mijn inziens heeft hij een pak meer betere nummers. Locked om maar eens wat te noemen . Dit is wel een fijn liedje, maar toch, #51?


353. Grimes ft. Janelle Monáe - Venus Fly

#50 van Arnout

A: Grimes die subtiel wat trap-elementen gebruikt voor een lekker gek popliedje, zoals we van haar gewend zijn. Alles moet altijd lekker gek, tot aan de namen van haar kinderen aan toe, maar tegelijkertijd loopt dit wel over van de muzikaliteit. En als die viool erin komt aan het eind kan je me wegvegen… Unieke track, die barst van de creativiteit.

J: Art Angels is een belachelijk goed album, wel grappig om te zien dat Arnout uitgerekend deze als favoriet is. Verrassend is het niet, want het blijft Arnout, maar ik ga hier ook wel goed op. Stiekem kan je hier lekker op beuken, en dan heb je ook nog Janelle die meedoet.

352. Arctic Monkeys - When the Sun Goes Down

#456 van Geert, #242 van Jordi

A: Ik kan hun recente werk ook zeer waarderen, maar wat was het een heerlijk onstuimige band op hun debuut. Heerlijk drumwerk, heerlijk gitaarwerk, Alex weet heel sterk een sfeer te schetsen met rake woorden. Wat een sensatie was dit ook destijds. Ik ging toen ook best wel mee in die hype, had zelfs een onofficiële compilatie van B-kantjes en rarities die ik veel draaide. Als ik hun nieuwe single hoor, is dat totaal anders maar dan vind ik eigenlijk wel dat ze zich mooi hebben ontwikkeld.

J: Wow, dat ik deze hoger heb dan Geert. En Niek, maar goed, van hem wist ik dat hij andere favorieten heeft van de aapjes. Geert is vaak wel van bekendste nummers, net als ik. Blijft een heel vet nummer dit, vooral die versnelling na “I said he's a scumbag, don't you know!”. Gas erop, heerlijk!

351. SOPHIE - Immaterial

#49 van Niek

A: Wat een fenomenaal album is Oil of Every Pearl’s Un-Insides. Een moderne klassieker, zou ik wel willen zeggen. Eeuwig zonde dat ze zo plots is overleden. Immaterial is het meest poppy daarop, maar wat een banger. Die hele PC Music-sound is heerlijk, een soort van popmuziek on speed. Ik word er enorm blij van. Overigens ook fantastisch hoe dit dan overgaat op Whole New World waarin alles kapotgaat en zo het album eindigt.

J: Echt een uniek persoon, SOPHIE, helaas is haar muziek iets te weinig mijn ding geweest. Dit is wel een lekkere banger daarentegen, maar de rest van haar oeuvre is al rap van minder hoog niveau. Ik grijp er dan ook nooit naar terug, terwijl ik het toch wel geprobeerd heb.

Jordi die Good Vibrations slappe hap noemt is wel het dieptepunt in dit topic tot nu toe, verder niks dan lof dat jullie doorzetten

The Beach Boys vrolijk noemen? Pet Sounds is proto-emo, jordidj1.

Wel liefde voor Death. En:



Dat is altijd een goed plan.

Sissy That Walk Vind de nieuwe seizoenen RuPaul niet meer heel bijzonder (ze worden ook met een snelheid gemaakt die echt niet meer te volgen is), maar toen ik het begon te kijken vanaf seizoen 3 t/m Bob the Drag Queen was het toch wel heerlijk empowerend. Kijk nog steeds iedere week met vrienden, dat hebben we er na al die jaren nog steeds ingehouden, maar inmiddels is het af en toe ook een bron van ergernis, waar we dan ook wel weer stiekem van kunnen genieten.

En jordi die SOPHIE niet kan waarderen ook Vanavond maar es een hartig woordje spreken met die gozer op BeatSense, wat jullie Don en Arthur?

Ik ben zelf wel afgehaakt omdat het inderdaad wat te veel werd. Wel heel tof dat jullie die wekelijkse traditie hebben!

https://images.fanart.tv/fanart/boy-550eed6a200bb.jpg

350. Rae Sremmurd - Come Get Her

#49 van Arnout

A: we zijn inmiddels wat betreft de solonoteringen aangekomen bij onze top 50’s. De echte toppers dus en het is wellicht wat verrassend dat ik daar wat ordinaire feesthiphop heb staan maar ik vind dit nog steeds een fantastische plaat. Rae Sremmurd is een leuke act, omdat ze zichzelf totaal niet serieus nemen en een speelse aanpak hebben, maar tegelijkertijd wel kwaliteit brengen. Swae Lee heeft talent voor refreintjes, Slim Jxmmi heeft swag, en hun producer Mike Will Made It komt altijd met zeer doeltreffende beats. Ze hebben meer toppers maar dit is de voornaamste plaat waar het allemaal samen komt. Hey! Hey! Hey!

J: Ja, lekker deze hoor. Kende ‘m niet. Black Beatles is fackin chill, maar deze is misschien nog wel beter. Wist je als je Rae Srremmurd omdraait, je dan Ear Drummers hebt?

349. Michael Kiwanuka - Cold Little Heart

#49 van Jordi

A: Tsja, het is allemaal zo uitgespeld en bedacht. Het is heus niet slecht maar mij laat het koud.

J: Bij mij precies andersom. Zou wel durven te zeggen dat dit op mijn begrafenis gespeeld mag worden, iedereen janken maar goed dat hoort erbij. Ik kom toch altijd weer in een ander emotioneel level bij het horen van deze.

348. Ruslana - Wild Dances

#48 van Arnout

A: Als klein jochie was ik al gek van dit nummer en van de clip, elke keer dat ie op TMF langskwam. Destijds had ik geen idee dat het met het Songfestival te maken had. Maargoed, je vergeet zo’n nummer weer… totdat ik meer geïnteresseerd raakte in het Songfestival en uiteraard ook alle oude winnaars doornam. 2003 had al een fijne winnaar met Sertab, maar ook herontdekte ik Wild Dances uit 2004. Dat nummer heeft zo’n heerlijke energie en Ruslana zelf brengt het altijd met zulk enthousiasme. Net als Sissy That Walk uit het vorige rijtje draaide ik dit veel als motivatiesong toen ik met m’n scriptie bezig was. In m’n volgende lijst zal ie vast weer wat lager staan, maar toch, heerlijk nummer.

J: Kraakt ‘ie zo’n mooi nummer van Kiwanuka af, komt ‘ie zelf hier mee. Nee grapje, ik heb helemaal niets met het songfestival, maar af en toe komt er wel een nummer voorbij waarvan ik denk: dit is nog best lekker. Dit nummer valt in die categorie. Lordi is natuurlijk de beste.

347. London Grammar - Wasting My Young Years

#48 van Geert

A: Ik weet dat veel mensen de muziek van LG maar gezaag vinden, maar ik vind dit toch echt we een heel fraai liedje. Mooie stem, sfeervolle begeleiding, mooie opbouw. Raakt de juiste snaar bij mij.

J: Eens eens, LG zit ik niet gauw op, maar als ik het draai is het toch wel genieten hoor. Ook zonder geluid, trouwens.

346. Foo Fighters - Everlong

#48 van Jordi

A: Oh ja echt zo’n Jordi-nummer. Ik heb vroeger nog best veel naar de Fighters geluisterd, maar tegenwoordig vind ik het echt een heel saaie, generieke rockband. Het debuut vind ik nog wel aardig maar verder… Dit nummer gaat ook zo langs me heen als een doorsnee rockplaat.

J: Dit nummer past ook totaal niet bij mijn muzieksmaak, maar eigenlijk ook weer wel. Die is namelijk vrij random. Heerlijk hoe dit nummer laag voor laag wordt opgebouwd, meestal voel ik Grohl niet zo qua emoties, maar hier juist wél. Grafmat weet wel wat ik bedoel.

345. Eefje de Visser - Er Is

#48 van Niek

A: ik kende deze eigenlijk niet, maar het is een prettig dromerig liedje van Eefje. Hij grijpt me niet zo als haar bekendere nummers. Maar niet onaardig.

J: Is mij ook niet heel bekend, heb wel nummers van haar in mijn lijst staan. Daar zal deze weinig kans op maken denk ik.

344. The Afghan Whigs - Debonair

#47 van Jordi

A: Yes, heerlijk nummer! Als het op 90s rock aankomt, doe mij dan maar de Whigs. Heerlijke baslijn, fijne dynamiek.

J: Lekker man, die schurende rock van de Whigs. Heb Gentlemen kapot gedraaid toen ik in Almere woonde, heerlijke plaat om effe wat frustratie eruit te gooien. Dit nummer is als keihard vallen, maar net zo hard weer opstaan.

343. Phoebe Bridgers - Funeral

#47 van Geert

A: het liedje zelf klinkt eigenlijk best luchtig maar de tekst is best wel depressief. Phoebe heeft nooit echt bij me aangeslagen maar dit liedje is best mooi.

J: Wat Arnout zegt. I Know The End vind ik ook een mooie van haar.

342. BOY - Drive Darling

#47 van Niek

A: een echt Niek-bandje. Zonder hem had ik ze nooit gekend. Maar het is een prachtig liedje, ik kan niet anders zeggen. Lieve stem, sfeervolle muziek. Nou ligt Niekmuziek mij ook erg goed dus dit valt eigenlijk ook zo in m’n straatje. Goh dat dit nummer alweer meer dan 10 jaar oud is trouwens.

J: Niekmuziek geeft mij altijd neiging tot knuffelen, en bij BOY is dat wel op het hoogtepunt. Niets mis mee natuurlijk, ik zal Mutual Friends een integraal weer gaan checken. Lijkt me erg fijn.

341. Slowdive - Avalyn II

#46 van Arnout

J: Slowdive heeft vet veel goede nummers, maar in deze ontgaat mij even waarom hij zo goed is. Arnout zeg het maar.

A: Slowdive heeft in de jaren ‘90 voor mij een perfect oeuvre afgeleverd. Drie vijfsterrenalbums met elk hun eigen karakter en kwaliteiten. Maar voor hun debuut hebben ze ook nog wat EP’tjes uitgebracht die eveneens goud waard zijn. Op hun allereerste EP staan Avalyn, deel 1 en 2. Deel 1 heeft zang, deel 2 niet, dat is een instrumentale track die maar doorbeukt en doordramt. Zweverig maar tegelijkertijd ook stevig. Niet hun toegankelijkste track, wel hun mooiste.

J: Ah ik dacht al, wat is er mis. Nog vaker luisteren dus, want ontoegankelijk.

Wild Dances

En is na Geert, Niek nu ook al afgehaakt?!

Helaas...

Maar J en ik zetten door en hopelijk kunnen N+G weer aanhaken voor de hoogste regionen.

DRANK LOVER

https://c.tenor.com/SwsTgX6UbgwAAAAC/queenofthebabies-baby-queen.gif
Komt altijd wel weer een tijd dat ik weer kan gaan knallen op MuMe

Avalyn II

London Grammar

Everlong is een topnummer, maar ik vind wel dat dat nummer overdreven hoger wordt aangeprezen dan andere Foo Fighters-nummers uit die periode. Op RateYourMusic slaat het verschil in score echt helemaal nergens op: 4.10/5 voor Everlong en 3.48 en 3.51 (WAT) voor respectievelijk de powerpopknaller Learn to Fly en het net zo prachtig emotioneel geladen My Hero.

Avalyn II is inderdaad bloedmooi, opvallend heavy ook voor Slowdive.

Avalyn II

En eerder: SOPHIE Met een zeer terechte verwijzing van Arnout naar het op Immaterial volgende allesvernietigende slotnummer.

En natuurlijk een voor de nummers van ( )

340. Neil Young - My My, Hey Hey (Out of the Blue)

#46 van Jordi

A: Al eerder heb ik benoemd dat ik geen groot fan van ome Neil ben maar deze heb ik leren waarderen door de cover van de Chromatics. Eigenlijk heel simpel en doeltreffend, de gitaar-riff en ook de tekst. IJzersterk liedje, kan ik niet omheen.

J: Wederom een Young-track door mijn toedoen, sorry not sorry. Weet nog dat deze keihard binnen kwam tijdens de Sons of Anarchy-finale. Fantastische serie, fantastisch nummer (al werd het origineel niet gebruikt). Ik krijg altijd kippenvel als ik het luister, dit kan ook prima op mijn begrafenis gespeeld worden.

339. Midori Takada - Catastrophe Σ

#46 van Niek

A: Dit moest wel van Niek komen en ja hoor, het obscure Japanse spul komt bij hem vandaan. Een instrumentale track van een kwartier die een filmische kwaliteit heeft. Je kan er als het ware je eigen beelden bij bedenken en bij mij komen dan beelden op van de surrealistische Ghibli films. De track lijkt steeds meer te ontsporen, in de tweede helft lijkt het een en ander goed mis te gaan. Spannend om naar te luisteren. Leuk om dit via Nieks lijst te ontdekken!

J: Dit album moest ik volgens mij luisteren voor mijn albumtip-topic (toen ik nog zeeën van tijd had). Beviel zo goed, dat het ook op Poets radar kwam. Dus mede mijn schuld dat dit topnummer zo hoog staat.

338. Eefje de Visser - De Bedoeling

#46 van Geert

A: Uiteraard komen we Eefje ook weer tegen, en wel met een van haar klassiekers. Ik vind de tekst erg fraai, het stukje ‘er zit een vreemde in m’n hoofd en ik wil hem eruit’ grijpt me altijd aan, en het stukje dat erop volgt, ‘ik verander door en in cirkels rond’ vind ik ook goed gevonden. Verder een heel prettige mellow vibe.

J: Hiervan was het zeker de bedoeling dat ‘ie de lijst ging halen ha-ha), de vraag was alleen hoe hoog. Dan valt dit een beetje tegen, maar goed, ze heeft meer ijzers in het vuur. Toch?

337. Massive Attack - Inertia Creeps

#416 van Arnout, #243 van Jordi

A: ah leuk, deze deel ik met Jordi! Heerlijke triphop beats, lekker spannende track waar de mannen van Massive Attack sowieso erg goed in zijn. Ik lees nu wel interessante dingen over de track. Blijkbaar gaven ze hem eerst aan de Manic Street Preachers die de track ook daadwerkelijk hebben opgenomen. Een verrassend toffe rockversie gezongen door Richey. De leden van Massive Attack raakten geïnspireerd toen ze in Turkije waren, bij buikdansshows enzo, en vervolgens hielp dat hun om zelf een toffe versie van Inertia Creeps te maken.

J: Ik krijg altijd de creeps van dit nummer, op een positieve manier dan. Hoe die drums erin komen is echt onbeschrijfelijk chill, het nummer voelt een beetje aan als een verkrachting, maar dan op een positieve manier. Een knuffel van een beer, ofzo. Een wasbeer.

336. Modeselektor ft. Flohio - Wealth

#288 van Niek, #334 van Arnout

A: Ik heb het idee dat het wat stil geraakt is rondom Flohio. Zonde, want dit blijft heerlijk. Ik vind het altijd interessant als een rapper samenwerkt met artiesten die niet per se hiphopbeats maken. Dan krijg je een interessante kruisbestuiving, waarvan akte. De synths van Modeselektor zijn echt een toffe begeleiding van de raps van Floflo.

J: Flo flo.
Nee.
Waarom staat deze zo laag jongens? Echt een typisch PBH-nummer! Staat volgens mij ook als sinds jaar en dag in de PBH-playlist. Maar goed, jullie kunnen mij de schuld geven, flo flo staat niet eens in mijn V500 bubbling under.


335. Patti Smith - Land: Horses / Land of a Thousand Dances / La Mer(de)

#45 van Niek

A: Lang geleden dat ik deze heb gehoord en wat een opwindende track is dit! Hij blijft maar gaan, Patti blijft maar gaan, de gitaar en piano spelen prachtig samen en wat een drive zit erin! Geen idee waar Patti precies allemaal over zingt, maar die tekst geeft mij hetzelfde gevoel van tieners vol lust en avontuur en roekeloosheid als dat de muziek doet. Prachttrack, ik moet het album ook weer eens draaien.

J: Omg! Bij herbeluistering veerde ik nogal op bij deze, ik dacht eerst dat het een cross-over was tussen Lost Girls en Savage, maar het bleek dus gewoon Patti te zijn. Echt een anthem deze, shout-out naar diegene de hem zo hoog heeft gezet (kan het nu niet zien)

334. Lil Uzi Vert ft. Oh Wonder - The Way Life Goes

#45 van Arnout

A: Lil Uzi is de alternatieveling van de commerciële hiphop, ik geloof dat die knul nog het meest is geïnspireerd door Marilyn Manson. Zou me daarom ook niets verbazen als ie zelf Oh Wonder heeft ontdekt en het tof vond om hun Landslide te samplen en waar ie normaal flirt met satanisme of Twin Peaks verwerkt in zijn clips, is dit gewoon een soft break-upliedje. Ik merk wel dat ie in de tussentijd alweer flink in waardering is gezakt en volgende keer staat hier waarschijnlijk XO Tour Llif3. Toch wel een prettig deuntje waar Landslide mooi in is verwerkt.

J: Zonder te kijken weet ik dat deze van Arnout zijn hand komt, maar hij had ook in mijn lijst kunnen staan. Hiphop als deze scoort matig op MuMe, gelukkig waarderen Arnout en ik die shit wél. RIP Takeoff though, ook al heeft ‘ie geen reet te maken met dit nummer.

333. FKA twigs - mary magdalene

#44 van Niek

A: Dit nummer is daarentegen alleen maar gegroeid! Prachtige, sfeervolle R&B. twigs kan bij mij weinig fout doen, en met een fenomenale productie als dit en prachtige zang plus tekst is dit zeker een van haar mooiste.

J: Ik heb deze op plaat gekregen van jullie boys , heb daar nog wel een leuk fimpje van, die niet viraal gaat hehe. twigs is een maffe dame, but knows ball how to make music. mary magdalene is een toppertje, al heb ik andere favorieten

332. dEUS - Hotellounge (Be the Death of Me)

#44 van Arnout

A: Door de jaren heen is mijn smaak continu aan verandering onderhevig, maar een vaste waarde aan de top is dEUS, al sinds mijn veertiende. Ik denk dat dEUS enerzijds met pakkende rocksongs komt die toegankelijk genoeg zijn om iemand aan het begin van zijn muzikale ontdekkingstocht aan te spreken, maar anderzijds genoeg spanning, diepgang, en nuance brengt in hun muziek. Hotellounge was destijds al favoriet en dat is nog steeds het geval. Waar veel (maar lang niet alle) rockmuziek tegenwoordig (met tegenwoordig doel ik op mijn smaak van tegenwoordig, niet rockmuziek van tegenwoordig) wat lomp op me overkomt, spreekt het me zeer aan hoe dEUS hier met dynamiek werkt. Ik ben benieuwd hoeveel favorieten van nu overeind zijn gebleven als ik een jaar of 50 ben.

J: Ik sloeg net een vlieg dood op mijn hotelkamer, jemig wat een irritant beest was dat zeg. Echt zo’n hyperactieve zoemer was dat, als je begrijpt wat ik bedoel.

In ieder geval, Hotellounge dus. dEUS weet mij eigenlijk nooit helemaal in te pakken qua albums, maar bepaalde nummers op zichzelf zijn briljant, deze bijvoorbeeld niet. Wel een steengoed nummer, maar daar stoppen de superlatieven.


331. Brand New - Degausser

#44 van Jordi

A: Deze band ken ik eigenlijk nauwelijks waardoor de associatie met het ongewenste gedrag van de zanger al heel snel in me opkomt. Dat geeft dan toch direct een wat vies smaakje. Als ik daar doorheen luister hoor ik ook hier een sterk opgebouwd rocknummer waarin de zanger uiteindelijk flink zijn emoties eruit gooit. Het is prima uitgevoerd maar raakt me toch niet helaas. Het was wel verrassend om deze zo hoog in Jordi’s lijst te zien, geloof niet dat ik hem er ooit over heb gehoord.

J: Ja, hier kan en moet ik wel positief over zijn. Laat ik rustig beginnen: Brand New is het beste wat me overkomen is in coronatijd, samen met Agalloch en BeatSense. Het is altijd heerlijk om een artiest te ontdekken die alle hokjes aantikt in je muzieksmaak filter. Vaak wordt mijn interesse gewekt door de albumhoes en als de muziek die sfeer die de hoes uitstraalt ook perfect nabootst, ben ik een gelukkig man. Van The Devil and God Are Raging Inside Me weet ik nog steeds niet wat ze er mee bedoelen, maar de hoes is vrij mysterieus en schurkt tegen het realistische aan: een kijkje in het brein van de zanger. Puur emotie dus, want het leven is geen vanzelfsprekendheid. Gooi er een goeie sound tegenaan en je bent binnen no time verslaafd.

Jordi is zo toegewijd dat ie zijn stukjes gewoon tijdens zijn vakantie in Freiburg heeft geschreven, big up!

Je vergeet een foto A

In je post staat geen foto hoor

It's alive, it's aliiiiive!

Ja die moet je zelf kiezen

oh wist niet dat dat verplicht was

ja dat moet voor de likes

Alright then

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/23/Joanna_Newsom_tunes_harp.jpg

330. Neutral Milk Hotel - Oh Comely

#275 van Niek, #340 van Arnout

J: Oooooooooh Comely, wat ben jij toch een fijn nummer. Wist nog wel dat ik voor de eerste keer In The Aeroplane Over The Sea draaide, een unieke ervaring. Voor best veel mensen een “één keer en nooit weer”-ervaring, ik was ook niet direct om, maar raakte beetje bij beetje verslaafd aan het album. Ik heb andere favorieten, maar Ooooooooooh Comely doet het ook goed in mijn lijstjes hoor.

A: Love it or hate it maar voor mij is ITAOTS één van de mooiste albums ooit gemaakt. Zingt ie vals? Ja, bij momenten gaat ie wel over het randje maar verder is het album gewoon pure perfectie qua sfeer, emotie, teksten, melodieen. Het heeft alles. Briljant hoe de muziek intenser wordt op de momenten dat het meer ingetogen wordt. Dat stuk vanaf 5:00 is fenomenaal.

329. Grandaddy - He's Simple, He's Dumb, He's The Pilot

#213 van Geert, #481 van Arnout

J: Nummer dat echt heel veel tijd nodig heeft om te groeien, althans, bij mij dan. Ik ben nog steeds niet overtuigd van de genialiteit die velen wel horen, maar hij wordt steeds mooier vind ik. Toch blijf ik toch op het eind van het nummer een beetje op mijn honger zitten.

A: Don’t give in, 2000-Man… prachtig eind juist. Twee nummers van 8+ minuten achter elkaar en beiden enorm sfeervol, waarbij er in beide nummers met beperkte middelen een aangrijpende sfeer wordt neergezet. Ik strooi ook niet graag rond met het woord ‘geniaal’ maar erg mooi is het wel.

328. Warpaint - Elephants

#43 van Arnout

J: Vrij hoog Arnout-gehalte weer deze update, niet dat het erg is tho. Warpaint luister ik eigenlijk nooit, als ik het hoor dan is het bij de Trui of bij plastieken bitches thuis. Toffe band, tof nummer, maar ik grijp er zelden naar terug.

A: Weinig nummers die zo opzwepend zijn als Elephants. Het sterkste aan Warpaint vind ik eigenlijk de ritmesectie. Op dit nummer nog Shannyn Sossamon op drums en in de live-clip dan weer Josh Klinghoffer, beiden doen het fantastisch maar Stella Mozgawa drumt tegenwoordig bij Warpaint en dat is toch wel één van mijn favoriete drummers. En een fantastische combinatie met Jenny Lee Lindberg op bas.
In liveversies van Elephants ontaardt het ook vaak in een lange jam, waarbij die twee een fantastische groove neerzetten. Heerlijk!

327. Aafke Romeijn - Karakter

#43 van Geert

J: Nummertje uit de koker van Geert, past naadloos in deze update tot nu toe. Ik weet het niet zo goed, dit nummer raakt me totaal niet. Let ook niet zo snel op teksten bij nummers, misschien komt het daardoor.

A: Ik heb hetzelfde. Ik weet dat dit nummer gebaseerd is op de gelijknamige roman, een grote favoriet van Aafke. Ik heb dat boek in huis maar nog steeds niet gelezen. Misschien eens in beginnen!
Ik ben wel liefhebber van Aafke en dit is een prettig nummer.

326. John Coltrane - A Love Supreme, Part 1: Acknowledgement

#42 van Niek

J: Ik luister niet zo vaak jazz, maar als ik het draai, dan komt Coltrane wel voorbij. A Love Supreme is een favoriet van mij binnen het genre, ik ben daar een keer bij uitgekomen na het zien van de film Whiplash. Boeiende film, kort daarna had ik een stormrun in het jazz-genre. A Love Supreme is het hoogst scorende album van dat avontuur gebleven

A: Van mij geen jazz-fave. Ook niet verkeerd hoor, voor mij in de categorie ‘luistert wel lekker weg’. Dat is ongetwijfeld heiligschennis, tsja, kan er ook niks aan doen.

325. Elliott Smith - Angeles

#42 van Jordi

J: Verrek, ik mag ook nog aan bod komen deze update. Als ik niet beter wist, had deze ook in de lijst van de andere boys kunnen staan denk ik. Angeles is prachtig en staat al jaren in mijn top 100.

A: Had best in mijn lijst kunnen staan ja, mooi klein liedje.

324. BROCKHAMPTON - GOLD

#42 van Arnout

J: Oeh, dit is onverwacht! Geweldige track van SATURATION, vooral de productie zorgt voor een heel fijn sfeertje.

“I got bipolar confidence, wake up like shit, then i feel like the shit, so i guess i'm the shit"

A: Ja, die productie is ijzersterk. Ik moet zeggen dat ik wel over m’n fanboi-fase heen ben en niet meer zo vaak naar BH luister. Het paste eigenlijk perfect bij de fase in m’n leven destijds. Maar deze track heeft toch niks van z’n glans verloren. Verslavend nummer dat ik zo vaak heb gedraaid.

Toevallig zijn er net twee clips uitgekomen van hun afscheidsalbum. Ik geloof dat ze contractmatig er nog een moesten uitbrengen en nog zat restmateriaal hadden liggen dus Kevin Abstract heeft een laatste album samengesteld. Dan is het mooi geweest en gaan de mannen elk hun eigen weg. Heel benieuwd hoe dat eruit gaat zien.

323. SOPHIE - Whole New World/Pretend World

#273 van Niek, #329 van Arnout

A: Jezus wat een banger aan het eind van Oil of Every Pearl’s Un-Insides (moet die albumtitel toch altijd weer opzoeken). Lekker beuken, heerlijk hoe het naar het einde toe steeds meer ontspoort, en dan eindigt met zweverige, etherische vocalen die eigenlijk een heel toffe overgang vormen naar het volgende nummer.

J: Dit is mijn minder mijn cup of tea, wel geprobeerd, ook na haar (zijn?) dood, maar zonder succes. Immaterial vind ik nog wel lekker, maar dan houdt het ook wel op.

322. Sigur Rós - Svefn-G-Englar

#41 van Arnout

A: Hier kunnen we dus even bijkomen na helemaal door elkaar geschud te zijn door SOPHIE. Veel lange nummers dit rijtje trouwens. Sigur Rós maakt best mooie muziek maar weet me lang niet altijd te raken. Deze weet me echter altijd enorm te raken, nog veel meer dan het befaamde popliedje (Untitled #8). De track heeft iets sereens, maar ook een bepaalde melancholie in zich. Dat stukje na 6:00 is ook fantastisch, waar er plots drums in komen die het iets onheilspellends meegeven, waarna het al snel weer teruggaat in een prachtig sereen einde.

J: Ja, hier kunnen we kort over zijn. Wat Arnout zegt: iets sereens en melancholisch, als er één band dat waanzinnig goed kan, dan is dat Sigur Rós wel. Ik moet echt vaker muziek van ze luisteren, snel instappen in de Greatest Hits-editie.

321. Joanna Newsom - Baby Birch

#41 van Niek

A: Ook deze duurt bijna 10 minuten en daarmee duurt meer dan de helft van deze update langer dan 7,5 minuut. Ik ben net als Jordi niet de grootste tekstenman, maar ook zonder daar op te letten maakt Joanna prachtige muziek. Ys is een fenomenaal album, wat een arrangementen! Dit nummer is voor een groot gedeelte wat kaler en daardoor toch wat lastiger in te komen. In de laatste drie minuten komt er wat meer pit in en dan begint het echt te leven. Ik denk dat ik dit nummer en de bijbehorende plaat gewoon veel vaker moet luisteren.

J: Newsom geeft een bepaalde draai aan haar muziek, wat ervoor zorgt dat ze een unieke sound heeft binnen de folkscene. Het heeft iets intrigerends, je speelt het enkel af op speciale momenten. Voor mij dus zo speciaal, dat ik het op een paar nummers na amper luister. Toch kan ik mij een legendarische BeatSense-sessie herinneren met Koenr en Ataloona, nog nooit zulke verlegen jongetjes zó enthousiast over een artiest zien praten. Dus elke keer als ik een track van Newsom draai, is dat een herinnering om meer van haar muziek te draaien. Wat ik dus steeds vergeet.

Wow, vorige update compleet gemist! Asociaal strakke plasser tho bij die laatste update, zowat allemaal meesterwerken.

Wat een krankzinnig geniaal update.

Oh Comely
Karakter
A Love Supreme
Whole New World/Pretend World
Svefn-G-Englar
Baby Birch

En de andere vier zijn ook top