65. Joni Mitchell

4,12 (13)

Joni Mitchell, beetje hetzelfde verhaal. Gelukkig al wel door anderen geselecteerd in hun lijst. Mijn drie favoriete albums zijn de drie op een rij: The Hissing of Summer Lawns, Hejira en Don Juan's Reckless Daughter. Volgens mij kwam ik bij The Hissing of Summer Lawns uit omdat ik in OOR's popencyclopedie had gelezen dat Prince er een groot liefhebber van was.










Ook geplaatst door:
Brunniepoo (15)
aERodynamIC (16)

64. Ronnie James Dio

De beste heavy metal zanger mag natuurlijk niet ontbreken. Zowel bij Rainbow, Black Sabbath als solo schitterde hij. En iedereen kent hem van Love Is All.

Nou het tempo zit er in ieder geval goed in en er zijn al heel wat geweldige artiesten voorbij gekomen.
De vraagbis nu, kan het nog beter ?

Dat denk ik dus niet, vraag het maar eens aan de jongelui van nu en ook de onder de " oudere" is vaak nog best onbekend wie nu de zanger bij dat filmpje was.
Roger Glover ( die trouwens dat nummer niet geschreven heeft) kreeg daar toch de credits voor.
Over de kwaliteiten van Dio zijn wij het wel eens.

Inderdaad, ik ken het nummer als sinds mijn kindertijd en ging er tot nu altijd vanuit dat dit gezongen werd door Roger Glover:)

Ik heb hem vorige week nog live gezien, dus de waardering is er op zich wel, maar die is wel erg gebaseerd op een relatief klein deel van het oeuvre en daardoor bleef Van bij mij net buiten de lijst.

63. Angel Witch

4,14 (7)

Het is eigenlijk vooral door hun debuut dat Angel Witch goed scoort in mijn lijst Een New Wave of British Heavy Metal pareltje dat ik in de jaren tachtig eens had gezien en gehoord omdat een vriend de lp bij had, maar daarna nooit in de winkels heb zien liggen. Pas ergens in 2008, toen ik weer lp's ging kopen, kon ik dit album echt gaan ontdekken. Dat was een bijzondere ervaring maar toch jammer dat door die late kennismaking er niet de nostalgie aan verbonden is zoals wel het geval met de debuten van Iron Maiden, Metallica enz...

62. Black Sabbath

4,14 (22)

Wat metal bands betreft hoort Sabbath zeker in mijn top 10. Hun muziek zit ook diep in mijn geheugen gegrift. Eerste kennismaking was met het album Paranoid en het openingsnummer War Pigs kan niet anders dan meteen indruk maken. Hun beste periode is voor mij die met Ozzy, met 4 keer 5* op een rij. Paranoid, Master of Reality, Vol. 4 en Sabbath Bloody Sabbath. Hun nummer Changes werd in 2016 gecoverd door soulzanger Charles Bradley.

61. Johannes Brahms

Ik weet niet of ik het al vermeld had ook enkele componisten uit de klassieke muziek mee op te nemen. Vergelijken wordt dan helemaal onmogelijk, omdat het om een andere emotionele beleving gaat. Kortom, de positie in de lijst is wederom ietwat willekeurig. Maar genoeg redenen om toch wat favoriete klassieke muziek te vermelden, want ze is belangrijk voor mij, en als ik dan toch 100 artiesten in een toplijst zet, voelt het niet juist om te moeten kiezen tussen een hoopje mindere goden voor de laagste posities terwijl de echte grootmeesters niet eens in aanmerking komen. Hoe goed de opzet van MusicMeter ook is, dat er geen ruimte is voorzien voor klassieke muziek, is enkel om technische redenen te verantwoorden.

Zijn vioolconcert was een van de eerste werken die ik veel ging beluisteren toen ik in 1992 de klassieke smaak te pakken had. Ook prachtig, de vierde symfonie. Naar deze muziek luisteren is een beetje als terug in de tijd reizen. Via de muziek kan je afstemmen op de emotie die in die periode, de romantiek, in de samenleving aanwezig was. Maar vooral in de ziel van Brahms natuurlijk.

60. Ella Fitzgerald

4,18 (7)

Nog een grootheid in de jazz die absoluut niet mag ontbreken.

Fijn dat je ook componisten van klassieke muziek in je lijst opneemt.

Als Brahms nu al komt gaan wij nog meer componisten hier terugvinden.
Dat viool Orkest heb ik met David Oistrakh in een DG opname ( mono).

Nog meer, maar niet veel, want de basis om de lijst samen te stellen was toch de muziek die wél op MusicMeter mag.

Je vergeet de gemiddelde score!

Geen gemiddelde.

Ella met Aretha en Callas mijn favoriete zangeressen

59. France Gall

4,15 (23)

France Gall was ook fan van Ella en ik ben ook fan van France Gall.

58. Beaux Arts Trio

Ik leerde dit gezelschap kennen door hun uitvoering van de pianotrio's (viool, cello en piano) van Schubert en Brahms, en zo ontdekte ik dan weer van andere componisten werken in deze bezetting.

57. Guided By Voices

4,16 (25)

Het less is more principe in hun lo-fi benadering op de albums waarmee ze doorbraken is niet van toepassing op het aantal albums dat de band produceert. Als ik goed heb geteld zijn het er 42 (en dan nog een hoop EP's). Zolang Robert Pollard aanstekelijke melodieën blijft schrijven blijf ik volgen.

56. Cradle of Filth

4,17 (15)

Door een koopje een muzikale ontdekking doen is altijd leuk. Toen ik amper nog interesse had in metal zag ik dat het genre de grunge toch overleefde en nog steeds jongeren aansprak. Op basis van de T-shirts die ik van Cradle of Filth zag leek het me helemaal niks voor mij. En toen ik me in 2008 opnieuw in metal ging verdiepen, negeerde ik de band nog meerdere jaren. Geheel onterecht bleek, nadat ik Cruelty and the Beast in de kringloopwinkel kocht. De heerlijke mix tussen thrash, gothic en black metal beviel mij meteen. Die ene uitgegeven euro in de kringloop resulteerde dus al snel in het uitgeven van heel wat meer euro's. Nog maar pas is hun nieuwste album verschenen en de band stelt nog steeds niet teleur.

55. Helloween

4,17 (9)

Het hoeft in metal niet altijd duister en gemeen te zijn. Helloween koos voor humor en blijheid. Vooral Keeper of the 7 Keys (part 1) heb ik destijds grijs gedraaid en het is nog steeds een van mijn favoriete albums.

54. Wizards of Ooze

4,38 (4)

Ik ben zeker geen chauvinist. Vroeger eerder het omgekeerde. Maar als een goede band Belgisch is, vond ik dat altijd al leuk. En dit is nog gegroeid met de jaren, waardoor ik nu alleen al omwille van dit 'label' iets wil horen. Op een of andere manier lijkt er een soort gemeenschappelijke identiteit in de muziek te zitten waar ik enorm van ben gaan houden. Nu voel ik dus al eens iets van gepaste trots, al relativeer ik dat ook meteen weer (want identiteit ís relatief). Maar toch, met trots presenteer ik Wizards of Ooze.

En dan zijn er nog zijn solo-albums (26) en zijn werk met Boston Spaceships, Circus Devils, Go Back Snowball, Lifeguards, Mars Classroom, Ricked Wicky, Doug Gillard, The Takeovers en Lexo and the Leapers met mijn favoriete Pollard-nummer dat niet van GBV is.




Ik weet echt niet of die man überhaupt slaapt. Voor de meeste van die releases maakt hij namelijk ook nog het artwork.

53. Ludwig van Beethoven

Het kort-kort-kort-lang motief komt voor mij iets te vaak terug in de vijfde om nooit uitgeluisterd te raken op die symfonie. Maar vroeger had een mens die mogelijkheid niet en daar zal Beethoven mogelijk rekening mee gehouden hebben. Het is wel leuk om te horen hoeveel componisten met datzelfde motief gewerkt hebben. Zoals bijvoorbeeld Mahler in de opening van zijn vijfde (trompet). Mijn favoriete werken van Beethoven: strijkkwartetten (vooral midden- en late periode), de negende en het vioolconcert.

Zeker accoord met als favoriete zoals dat fraaie vioolconcert, de negende en de late strijkkwartetten maar ik houd ozo veel van de latere pianosonaten en ook met name het 5e pianoconcert.

52. Stef Kamil Carlens

Ik heb geen foto waarop ik met Stef te zien ben. Ik heb hem wel live gezien (met Moondog Jr). En ook een keer op een terrasje in Antwerpen Zuid.



(Ik vind de live versie op Band in a Box iets beter maar die vind ik niet meteen op YouTube)

Dat pianoconcert is inderdaad ook erg mooi. Met zijn pianosonates ben ik wat minder bekend.

Ik ken nog wel iemand hier

Kronos dus ook

51. Henryk Górecki

Vooral bekend om zijn derde symfonie, geschreven in 1976. De uitvoering uit 1992 staat hier op de site, zag ik enkele dagen geleden. Slaat helemaal nergens op natuurlijk. Ik weet niet meer of ik eerst de cd met Already It Is Dusk en Quasi Una Fantasia van het Kronos Quartet had, of de derde symfonie. En nog niet zo lang geleden leerde ik de vierde symfonie kennen. Heel anders van stijl, maar niet minder indringend.

(Voor wie alleen lichte muziek verteert, niet op onderstaande links klikken)