Muziek / Toplijsten en favorieten / De artiesten top 100 van (Barney Rubble)!
zoeken in:
1
geplaatst: 30 augustus, 11:35 uur
Daarbij wel even aangetekend dat we het met name over de briljante singles hebben. Qua albumtracks valt er niet zo heel veel te beleven. Veel filler. Enige uitzondering is het titelnummer van The Visitors. En die eenmalige comeback had misschien wat minder uitspringende hits, maar was dan wel weer verrassend consequent qua niveau. Toch wil ik Arrival of Voulez-Vous nog wel eens een kans geven.
ABBA gold in de jaren 70 als muziek voor meisjes. Ik denk dat ze begin jaren 80 iets cooler werden ten tijde van The Visitors. Ik vond The Day Before You Came indertijd erg verrassend als ABBA-nummer. Op zich jammer dat ze niet als groep door zijn gegaan. One Night in Bangkok laat een beetje horen hoe dat zou kunnen hebben uitgepakt.
ABBA gold in de jaren 70 als muziek voor meisjes. Ik denk dat ze begin jaren 80 iets cooler werden ten tijde van The Visitors. Ik vond The Day Before You Came indertijd erg verrassend als ABBA-nummer. Op zich jammer dat ze niet als groep door zijn gegaan. One Night in Bangkok laat een beetje horen hoe dat zou kunnen hebben uitgepakt.
1
Casartelli (moderator)
geplaatst: 30 augustus, 12:25 uur
Barney Rubble schreef:
Daarnaast gaven progrockartiesten die ik waardeer, hoog op van deze artiest. Zo nam Steven Wilson een cover op van The Day Before You Came en Mike Oldfield coverde: Arrival.
Mooi haakje om Summernight City door Therion weer eens onder de aandacht te brengen.Daarnaast gaven progrockartiesten die ik waardeer, hoog op van deze artiest. Zo nam Steven Wilson een cover op van The Day Before You Came en Mike Oldfield coverde: Arrival.
8
geplaatst: afgelopen zondag om 11:20 uur
Wederom een dubbelrondje. Dit zijn twee artiesten die sfeermuziek maken. In wezen kunnen ze omschreven worden als net-niet-ambient. Mooie muziek, maar lastig te beschrijven. Eigenlijk hebben ze steeds een herkenbare sound gehanteerd; variaties op een grondthema.
80. Bohren & The Club Of Gore
https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSFMu0pIa8jHfjRhJGbCeLU5KgaT5g2B9F8Hy9wUmmOnw&s=10
Beste albums: Sunset Mission (2000), Black Earth (2002)
Beste nummers: Painless Steel, Midnight Black Earth, Im Raush,
Ook in de lijst van: Itchy (58)
Bohren & The Club of Gore maakt een soort jazz, maar net als eerder bij The Necks, wek je met die term verwarring op. De opzet van hun muziek is namelijk ook minimaal. Het neigt hier eerder naar ambient. Het is fluisterende en meanderende muziek met een nachtelijke sfeer; alsof je een personage bent in een neo-noir. De muziek bedekt verder als een soort mist het audioveld. Zeker op een album als Midnight Radio betekent dat echter ook dat de tergend trage klanken onderdeel worden van de achtergrond. Het leent zich voor een passieve luisterhouding.
Gelukkig leerde ik de band kennen middels een toegankelijkere plaat. Piano Nights stond in de zijbalk van youtube en de muziek beviel me. Nog steeds zijn daar die regenachtige en mysterieuze klanken, maar de kortere nummers maken het ook behapbaar. Over het geheel genomen vind ik Sunset Mission en Black Earth echter sterker. Deze platen zijn net een tikkeltje duisterder en naargeestiger. Eigenlijk heeft deze band consequent aangename, grootstadse, nachtmuziek gemaakt. Eindeloze cityscapes waarin misdaad meer norm dan uitzondering is.
79. Gas
https://s3.amazonaws.com/media.kompakt.fm/01/assets/photos/NCPVOn6xtanj-fitted.jpg
Beste album: Zauberberg (1997), Pop (2000), Narkopop (2017).
Beste nummers: Köningsforst 5, Zauberberg 3, Pop 7. Narkopop 2
Ook in de lijst van:
Gas maakt een soort benevelde ambient-techno. Dromerige muziek, maar ook ietwat bedrukkend. Deze artiest maakt dan ook goed gebruik van herhaling, waardoor de nummers ongemakkelijk worden. Alsof we gevangen worden in een droom, waarin we vluchten over eindeloze grasvelden.
Dat gevoel van ongemakkelijke eindeloosheid heb ik eerder ervaren. Tijdens de corona-epidemie was ik een van de weinigen die nog af en toe op een kantoor mocht werken. Uitgestorven stations vestigden een unheimische sfeer. In deze tijd beluisterde ik ook steeds meer ambientmuziek. Met name Zauberberg 3 en Köningsforst 5 kwamen in deze tijd enorm goed binnen. De beweging van een uitgestorven trein in een leeg landschap paste goed bij deze langgerekte, sombere geluidgolven en repetitieve technoritmes.
Ook vóór 2020 kende ik GAS al wel een beetje. Ik had in ieder geval Pop en Narkopop al met plezier beluisterd. Het waren typische MuMe-ontdekkingen. Ik zag beide albums hoog staan in een favorietenlijst en ik gaf de muziek een kans. Voor het echte aanhaakmoment was er echter een globale ramp nodig. Normaliter gaat dat eenvoudiger…..
80. Bohren & The Club Of Gore
https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSFMu0pIa8jHfjRhJGbCeLU5KgaT5g2B9F8Hy9wUmmOnw&s=10
Beste albums: Sunset Mission (2000), Black Earth (2002)
Beste nummers: Painless Steel, Midnight Black Earth, Im Raush,
Ook in de lijst van: Itchy (58)
Bohren & The Club of Gore maakt een soort jazz, maar net als eerder bij The Necks, wek je met die term verwarring op. De opzet van hun muziek is namelijk ook minimaal. Het neigt hier eerder naar ambient. Het is fluisterende en meanderende muziek met een nachtelijke sfeer; alsof je een personage bent in een neo-noir. De muziek bedekt verder als een soort mist het audioveld. Zeker op een album als Midnight Radio betekent dat echter ook dat de tergend trage klanken onderdeel worden van de achtergrond. Het leent zich voor een passieve luisterhouding.
Gelukkig leerde ik de band kennen middels een toegankelijkere plaat. Piano Nights stond in de zijbalk van youtube en de muziek beviel me. Nog steeds zijn daar die regenachtige en mysterieuze klanken, maar de kortere nummers maken het ook behapbaar. Over het geheel genomen vind ik Sunset Mission en Black Earth echter sterker. Deze platen zijn net een tikkeltje duisterder en naargeestiger. Eigenlijk heeft deze band consequent aangename, grootstadse, nachtmuziek gemaakt. Eindeloze cityscapes waarin misdaad meer norm dan uitzondering is.
79. Gas
https://s3.amazonaws.com/media.kompakt.fm/01/assets/photos/NCPVOn6xtanj-fitted.jpg
Beste album: Zauberberg (1997), Pop (2000), Narkopop (2017).
Beste nummers: Köningsforst 5, Zauberberg 3, Pop 7. Narkopop 2
Ook in de lijst van:
Gas maakt een soort benevelde ambient-techno. Dromerige muziek, maar ook ietwat bedrukkend. Deze artiest maakt dan ook goed gebruik van herhaling, waardoor de nummers ongemakkelijk worden. Alsof we gevangen worden in een droom, waarin we vluchten over eindeloze grasvelden.
Dat gevoel van ongemakkelijke eindeloosheid heb ik eerder ervaren. Tijdens de corona-epidemie was ik een van de weinigen die nog af en toe op een kantoor mocht werken. Uitgestorven stations vestigden een unheimische sfeer. In deze tijd beluisterde ik ook steeds meer ambientmuziek. Met name Zauberberg 3 en Köningsforst 5 kwamen in deze tijd enorm goed binnen. De beweging van een uitgestorven trein in een leeg landschap paste goed bij deze langgerekte, sombere geluidgolven en repetitieve technoritmes.
Ook vóór 2020 kende ik GAS al wel een beetje. Ik had in ieder geval Pop en Narkopop al met plezier beluisterd. Het waren typische MuMe-ontdekkingen. Ik zag beide albums hoog staan in een favorietenlijst en ik gaf de muziek een kans. Voor het echte aanhaakmoment was er echter een globale ramp nodig. Normaliter gaat dat eenvoudiger…..
2
geplaatst: afgelopen zondag om 12:17 uur
Pop is zowat m'n meestgedraaide album ooit. Bijna elke nacht draai ik het wel om in slaap te kunnen vallen. Een soort verslaving geworden, een muzikale slaappil. Moet ik eigenlijk eens verhogen naar 5*. Bizar mooi.
Bohren ook top natuurlijk. Mooi blokje zo met twee favoriete artiesten!
Bohren ook top natuurlijk. Mooi blokje zo met twee favoriete artiesten!
1
geplaatst: afgelopen zondag om 12:31 uur
Een duo dat ik veelvuldig draai tijdens het lezen of schrijven. 

1
geplaatst: afgelopen zondag om 20:11 uur
Mij totaal onbekend ! Maar dat is juist het leuke (en mooie) van zowel deze artiesten top 100 item als de site zelf. Ontdekken !
2
geplaatst: afgelopen zondag om 20:25 uur
Bohren & The Club Of Gore kwam ergens in een topic voorbij met de strekking van "bij de bandnaam verwacht je totaal andere muziek dan ze daadwerkelijk maken" en dat maakte mij nieuwsgierig. Tof om ze nu ook in deze lijst tegen te komen.
* denotes required fields.
