Mijn favoriete nummer van Clapton (zelfs in mijn top 100) is inderdaad met haar: Promisies.

De onlangs opgestapte zanger van Kensington

Lakshmi en Deacon Blue beiden nog nooit van gehoord. Shakespear's Sister was toen ik erg jong was en nog wel eens naar MTV keek erg vaak op tv. De song en video van 'Stay' vond ik erg indrukwekkend. Het was een soort mini-rockopera. Het paste goed bij mijn vroege ontwikkeling als prog-rock-liefhebber.

Procol Harum heeft mij nooit echt kunnen boeien helaas. Maar Whiter Shade of Pale blijft gewoon goed. Ik had altijd begrepen dat Procol Harum richting Moody Blues en Barclay James Harvest zou zijn, maar dat heb ik nooit zo beleefd. De soloplaten van Robin Trower vind ik wel bijna allemaal steengoed. Misschien toch maar weer eens her-proberen.

Wat een variatie tot nu toe! Van Deacon Blue zou ik toch echt eens wat meer moeten luisteren, ik ken alleen die ene hit.

Ondanks dat niet alles in mijn lijst stond (lijkt me ook onmogelijk) is dit wel heel veel herkenbaars. Artiesten, nummers en albums die ik heerlijk vind allemaal.

Real gone kid werd compleet grijsgedraaid op de Engelse radio waar wij naar luisterden (samen met PSB-Heart, Aztec Camera-Somewhere in my heart en S-Express-Theme from S-Express) voor mij was/leek dat ook 1 van de grootste hits van dat jaar. En op onze school hebben toen nog wat kinderen dit nummer geplaybackt, zo populair was het.
Heel vreemd dat Your town in Nederland zo random eruit geplukt een hit werd, ik vind RGK veel hitgevoeliger.

Nog heel weinig namen waar ik iets mee heb, maar ik vermoed wel een 20% in de hogere regionen te zien.

https://i.guim.co.uk/img/media/27896382e82c4ea7e34e2c4fda97d92f8a152c96/0_529_3564_3969/master/3564.jpg?width=465&dpr=1&s=none
91. Jesus Jones

Beste album: Jesus Jones - Doubt (1991)
Instap album advies: Jesus Jones - Doubt (1991)
Beste nummer: Real, Real, Real
Enorm zwak voor: Magazine
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

Met Jesus Jones komen we weer een band welke een grote rol speelde in de puberjaren van naastgetekende. Het debuut Liquidizer en de singles uit 1989 gingen nog helemaal langs me heen maar dat was een jaar later in 1990 wel anders. Ik was helemaal leip van de singles Real Real Real, Right Here, Right Now en International Bright Young Thing welke behoorlijke grote hits werden in Engeland en ook hier wel op de radio te horen waren. Het bijhorende album vind ik super al kocht ik die niet gelijk (wel de cd-singles), het geld was in die periode nog schaars en het aantal cd-maxi's en cd's wat ik wilde groot. Na het derde album Perverse (welke zelfs nog de Nederlandse albumlijsten haalde!) raakte ik ze een beetje kwijt. Dat lag niet alleen aan mij blijkbaar want hun commerciële gloriejaren waren sowieso wel ten einde. Mijn wat wegebde aandacht kwam weer helemaal terug zo rond 2015. Al hun albums werden opnieuw uitgebracht als mooi vormgegeven en geremasterde 2cd's plus 1 dvd pakketjes met daarop een shitload aan remixes en live materiaal. Ware traktaties voor de liefhebbers!

Het was ook wel een behoorlijke hit hoor, het kwam tot nummer 8 in Engeland.

En wat een rijtje som je daar even op

https://img.static-rmg.be/a/view/q75/w962/h503/4048720/4757827-jpg.jpg
90. Natalie Merchant

Beste album: Keep Your Courage (2023)
Instap album advies: Ophelia (1998)
Beste nummer: The Feast of Saint Valentine
Enorm zwak voor: Life is Sweet
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

Natalie staat nog niet eens zo enorm lang op mijn muzikale radar. Haar 1ste twee solo-albums had ik al wel een tijdje maar het kwartje viel pas echt bij het uitkomen van de The Natalie Merchant Collection boxset uit 2017. Toen ging het balletje pas echt rollen en gelijk ook best hard rollen want wat een fantastische muziek heeft ze toch en dan die stem, die stem! Toen Keep Your Courage vorig jaar uitkwam had ik daar geen extreem hoge verwachtingen van maar wat werd ik omver geblazen, echt een prachtig album welke voor mij gewoon haar beste is en hopelijk dat er nog albums in het verschiet liggen maar haar werktempo is niet heel hoog dus misschien was dit het wel.

Overigens heb ik ook het meeste van haar band 10,000 Maniacs in huis en dat is best aardig (zeker Our Time in Eden is wel goed) maar dat heeft lang niet het zelfde effect op mij!

Bij mij is het net andersom. 10,000 Maniacs een enorm zwak voor, Natalie solo mondjesmaat. De laatste is wel erg mooi.

Combineer je ook artiesten zoals Eric deed, of kies je voor band én solo (zanger) apart in je lijst?

https://i.pinimg.com/474x/e4/67/4e/e4674e31199e46a9308424473db1bc52.jpg
89. U2

Beste album: Achtung Baby (1991)
Instap album advies: October (1981)
Beste nummer: Until the End of the World
Enorm zwak voor: Rejoice
Live gezien?: yep
Eric's lijst: op 50

Ik snap dat de volgende zin enigszins populistisch over kan komen... Had ik deze lijst in 1992 gemaakt dan had U2 veel en veel hoger gestaan. Maar ik vrees dat het toch wel zo is. Ik was best wel een redelijke fan van de band, ik zag de band tot volle tevredenheid in De Kuip op 9 mei 1993 (voorprogramma Claw Boys Claw en Einstürzende Neubauten) en draaide het veel. De paar jaar rust eind jaren '90 heeft de band zachts gezegd geen goed gedaan en die "comeback" platen tellen wel mee in het gevoel dus dan zak je flink wat plekjes. Ik kan er ook niet veel meer dan maken

Zie 98

Maar ook hier speelt wat gevoel in mee en of de artiest in kwestie genoeg (interessant) solo materiaal heeft.

Ah, ja, een combinatie dus. Soms samen en soms apart. En in je top-10 zie ik het antwoord denk ik al staan

https://www.silentradio.co.uk/wp-content/uploads/2015/01/Neneh-620x413.jpg
88. Neneh Cherry

Beste album: Homebrew (1992)
Instap album advies: Raw Like Sushi (1989)
Beste nummer: Manchild
Enorm zwak voor: Natural Skin Deep
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

Een dame die ik direct oppikte wat natuurlijk niet zo vreemd was gezien de grote wereldwijde hits welke ze had eind jaren 80. Vooral voor Manchild viel ik als een blok, een nummer welke tot op de dag van vandaag regelmatig met heel plezier draai. Ze heeft een erg mooie stem in zowel haar raps als in haar op normale wijze gezongen nummers. De aandacht die ik Neneh geef is wel af en aan. Het kan ook zomaar zijn dat ik een jaar lang niets van haar opzet. Dat ze dan aan mijn aandacht ontsnapt ligt ook wel een beetje aan haar, de releases volgen elkaar nou niet bepaald in een heel hoog tempo op tegenwoordig. Maar als het dan weer eens zo ver is met bv Broken Politics uit 2018 is het ook wel goed raak. Van haar zeer succesvolle debuut Raw Like Sushi verscheen zo'n vijf jaar geleden een prachtige boxset (3 cd's in een box op LP formaat) en die behandeling zou ook gaan gebeuren met Homebrew en Man maar daar is het nog steeds op wachten.

Weer een rijtje artiesten dat ik amper ken. In U2 heb ik nooit echt interesse gehad, maar heb ik altijd wel gewaardeerd. Goede band.

Nathalie Merchant ontdekte ik vorig jaar pas. Een goede stem, en de plaat die ik hoorde vond ik ook wel goed, al was het niet echt wat voor mij. 10.000 Maniacs had ik helaas ook nog nooit van gehoord. Het schijnt dat Nathalie Merchant ook albums heeft waar de muziek wat meer ingetogen is. Wellicht kan ik daar wat meer mee.

Jesus Jones ken ik, denk ik, alleen van naam. Als ik ze zo zie, doen ze met wat denken aan Ugly Kid Joe.

Neneh Cherry is fantastisch. Toen ze bekend was, volgde ik haar niet, maar ik leerde haar kennen door het album Homebrew, welke ik ook echt haar beste vind. Alleen 'ontdekte' ik die plaat pas rond 2004 of 2005. Misschien ben ik zelf niet zo een enorme liefhebber van triphop, dat ik deze richting op ben gegaan qua muziek, maar Neneh Cherry vind ik dan wel goed.

Het merendeel van haar (solo)werk is redelijk ingetogen dus ik denk dat jij daar wel wat meer mee kan.

Dito. Ik heb vorig jaar zelfs (zonder succes) Trouble Me genomineerd voor de ladder. Ook nummers als Eat for Two en Planned Obsolence vind ik geweldig.

Zeker ook prima nummers, al geef ik de voorkeur aan In My Tribe of Our Time in Eden.
Ze hebben niet echt één nummer wat eruit springt, mss dat ze daarom altijd wat onder de radar zijn gebleven hier.

https://macleans.ca/wp-content/uploads/2016/11/Tragically-Hip-Gord-Downie-Post.jpg
87. The Tragically Hip

Beste album: Live Between Us (1997)
Instap album advies: Road Apples (1991)
Beste nummer: Scared
Enorm zwak voor: Twist My Arm (live)
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

Een iets oudere muziekvriend waar ik in het verleden veel mee omging was groot van The Hip, bij hem luisterde ik voor eerst sommige albums en zag de vhs van Woodstock '99. Dus zo kwam ik er in. Als je het met iemand over deze band hebt kan het 30 seconden duren of uiterlijk drie minuten maar het zal altijd over de live prestaties van de helaas te jong overleden zanger gaan. Die waren niet mis, bij Gordon Downie leek het soms alsof hij bezeten was. Hij gaf altijd alles en met alles bedoel ik ook alles. Zelfs toen het misschien niet meer kon of in ieder geval niet meer verstandig vanwege de groeiende tumor in zijn hoofd moest en zou hij op wereldtournee gaan om iedereen gedag te zeggen en om alles en dan bedoel ik ook alles te geven. Keer op keer, in Canada was hij en de band legendes. Na zijn dood verscheen de president live op televisie om iedereen nogmaals te vertellen hoe goed en groot hij wel niet was. En goed en groot was hij, toch Finn en Bonk?

https://i.iheart.com/v3/catalog/artist/42409?ops=fit(720%2C720)
86. Living Colour

Beste album: Vivid (1988)
Instap album advies: Time's Up (1990)
Beste nummer: Information Overload
Enorm zwak voor: Cult of Personality
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

We blijven even in de energieke artiesten hangen met Living Colour! Een band die ik jaren enkel vanaf de zijlijn volgde. Ik luisterde de singles met heel veel plezier en keek er soms zelfs naar uit maar echt de diepte ging ik nooit in. Dat doe ik pas de laatste 10 jaar ofzo. Iets met beter laat dan nooit want ik vermaak me kostelijk met hun albums en live albums en concertopnames op youtube (alhoewel die pakjes die ze soms aanhebben...). Ik hou sowieso enorm van die crossover tussen hiphop, funk en rock. Urban Dance Squad ook bv en ik kan nu al wel melden dat die de lijst net niet gehaald hebben maar dan heb ik ze toch maar wel genoemd!

Living Colour heeft lang tot mijn favoriete band weten te behoren, maar de laatste albums waren het net niet meer voor mij.

https://www.musikalske.net/a-z/The_Beautiful_South/album/beautiful_south_8.jpg
85. The Beautiful South

Beste album: Carry on Up the Charts (1994)
Instap album advies: Carry on Up the Charts (1994)
Beste nummer: Old Red Eyes Is Back
Enorm zwak voor: A Little Time
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

Dan weer iets anders... Deze band is Britser dan Brits en daarom nooit echt groot doorgebroken buiten de UK. Daarbinnen smulde ze wel van deze band, hit na hit scoorde dit gezelschap welke voortkwam uit The Housemartins De verzamelaar Carry on Up the Charts vrat ik die dagen. Die draaide ik constant in 1994 en 1995, ik had de ltd versie met een 2de cd met daarop alle B-kantjes en de flipsides waren (bijna) net zo goed als A kant. Doordat de singles zo onwaarschijnlijk goed waren ben ik pas later begonnen met het verzamelen van hun reguliere albums. Sommige erg goed en sommige wat minder, fillers wil ik het niet noemen maar sommige albumtracks bleven ver achter bij de singles. Daarom is en blijft ook mijn advies bij deze band de verzamelaar uit 1994 die best een behoorlijke impact had op mijn muzikale leven.

https://www.northjersey.com/gcdn/presto/2018/08/15/PNJM/81b4e0a2-627d-40d0-9e75-54d61c5bc6da-chrissss.jpg?width=660&height=457&fit=crop&format=pjpg&auto=webp
84. Chris Isaak

Beste album: Forever Blue (1995)
Instap album advies: Chris Isaak (1987)
Beste nummer: Blue Hotel
Enorm zwak voor: Lie to Me
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

Een beetje de zelfde tijd als de vorige enkel moest ik er toen niet veel van hebben. Wicked Game was all over the place en die kon ik maar matig hebben. Dat is in de loop der jaren wel wat beter geworden maar nog steeds is het verre van een Isaak favoriet van mij. Nee geef mij maar die andere grote hit Blue Hotel, echt geweldig! Of anders Voodoo, Lie to Me, Fade Away San Francisco Days, This Love Will Last en Baby Did a Bad Bad Thing. Daardoor ging ik ook relatief laat overstag maar zoals eerder geschreven beter laat dan nooit nietwaar. Verder goed kapsel, goeie kop en coole uitstraling!

Zouden ze op een ander moment je lijst nog kunnen halen of hebben ze afgedaan?

Denk het anno nu niet meer nee. Ze kloppen aan de voordeur van de top 100, maar ik laat ze daar staan

Hey, ik was helemaal niet op de hoogte van dit topic. Ik zal eens even bijlezen. Ook het lijstje van aERodynamIC zal vast wel wat moois bevatten. Dus goed dat ik getagd werd.

Maar goed, The Hip. Wat een band! Het klopt wat er beschreven staat. Het enige wat niet klopt is de notering natuurlijk Heb ze wel één keer live mogen zien eind jaren '90 (Edit: even gecheckt, maar blijkt 2000 geweest te zijn), wat voor mij mijn tweede bezoek was aan Paradiso. Staat nog steeds bijzonder hoog in mijn lijstje favoriete concerten. Wat een energie en wat een intensiteit! Maar ook op plaat geregeld bloedmooi.
Kan het afscheidsconcert nog steeds niet zonder kippenvel of tranen zien.

Goed, ik ga eens bijlezen...

Goed, Coltrane staat hoog in mijn denkbeeldige top 100 en Nathalie Merchant komt daar ook wel in, maar verder nog verrassend weinig overeenkomsten...

Hopelijk ben je wel blij dat ze bij mij te vinden zijn

Als generatiegenoot heb ik natuurlijk de muziekvideo van 'Wicked Games' met een topless topmodel nog helder in het geheugen. Er waren veel topmodellen in muziekvideo's toen (George Michael, Michael Jackson). Maar verder dan dat liedje ben ik verder nooit gekomen.

Living Colour ken ik omdat mensen om mij heen het altijd te gek hebben gevonden. Maar ik ben een keer zelf op luisteronderzoek gegaan, en vond geen klik.

Zowel Beautiful South als Tragically Hip ken ik alleen van naam. Alhoewel mij bijstaat dat ik ook ooit een hit van Beautiful South op MTV moet hebben gezien in mijn MTV-jaren (1990-1991). En verrek dat is de clip die jij post. Wat heerlijk om die weer eens terug te horen. Die heb ik dus bijna 35 jaar niet meer gehoord. Leuk nummer. Misschien eens een album proberen.

Ik ontdek dit topic nu pas, maar vind het aangenaam om te lezen. Ik vermoed dat Deacon Blue en Chris Isaak, en heel misschien Natalie Merchant, ook bij mij wel ergens in de onderste regionen van een denkbeeldige top 100 zouden figureren. Voor de rest nog niet zoveel overeenkomsten, al ken ik de meeste artiesten wel. Leuk dat je zoveel variatie aanbrengt (van Procol Harum tot Coltrane), al beleefde het gros waarschijnlijk zijn commerciele hoogtepunten in de tijd waarin je bent opgegroeid: eind jaren tachtig, begin jaren negentig.

Niettemin: leuk om te blijven volgen. Zou zelf ook wel eens zo'n lijstje willen samenstellen, maar ben bang dat dat toch veel tijd gaat kosten, zeker omdat ik de neiging heb om er het nodige bij te vertellen. Het zal ongetwijfeld alle kanten op stuiteren, van disco tot hardrock, en er zal ook het nodige aan gênants in voorkomen vermoed ik (Meat Loaf zou zo'n lijst halen, om maar wat te noemen).

...en dat Marcy Levy (van Eric Clapton-faam) de helft van Shakespeare's Sister vormde, heb ik nooit geweten. Dat is dasn wel weer een bijzondere ontdekking.