https://i1.sndcdn.com/artworks-9uWRcJQY32SyvzpN-EelHZQ-t500x500.jpg
37. Ultravox

Beste album: Vienna (1980)
Instap album advies: Vienna (1980)
Beste nummer: Lament
Enorm zwak voor: Sleepwalk
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

Op 82 in deze lijst stonden John Foxx / Midge Ure / Visage standvastig naast elkaar maar het vlaggenschip komt uiteraard ook voorbij. Helaas door het overlijden van bassist Christopher Thomas Allen is de band op dit moment weer even actueel. Het bekendste en in mijn ogen beste album Vienna was mijn eerste aankoop. Ik gok zo in een 2 voor 40 actie van FRS. Daarna kwam een beste of en een paar jaar later de andere albums. Die andere albums werden een aantal jaar geleden vervangen voor geremasterde 2 disc edities en Vienna eind 2020 weer vervangen door een prachtige 5cd/1dvd box in koffietafelboekformaat met daarop een 5.1 mix van de onvermijdelijke Steven Wilson. Zo gaat dat tegenwoordig, duurzamer is om het bij de originele eind jaren 80 persing te houden

Als ik het Ultravox heb dan ik het wel vooral over Urevox. De albums met hem aan het roer doen mij veel meer dan de eerste albums met John Foxx (Ultrafoxx). Vreemd genoeg schat ik de meeste solo-albums van Foxx gemiddeld dan weer wat hoger in maar goed ik dwaal af... De band als band nooit live gezien maar wel Midge tijdens 1980 tour van iets voor corona waar hij vrijwel heel het Vienna album speelde plus werk van het 1ste album van Visage welke ook uit 1980 kwam.

https://i1.sndcdn.com/avatars-000007956612-owmowx-t500x500.jpg
36. The Shamen

Beste album: Boss Drum (1992)
Instap album advies: The Shamen - Collection (1996)
Beste nummer: Move Any Mountain
Enorm zwak voor: Make It Mine
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

Deze hadden Ries_72 en zeker pureshores toch moeten zien aankomen

Toen Move Any Mountain in Nederland een hit werd had ik dat in ieder geval niet zien aankomen want het nummer sloeg bij mij in als een bom! Wat een fantastisch liedje was dat zeg, herstel wat een fantastisch liedje is dat zeg! Toen in 1992 het album Boss Drum verscheen zat ik een lange tijd in een Shamen vibe. In die tijd had ik de Nederlandse hitlijsten gedag gezegd en was ik alleen maar bezig met de Engelse charts. Daardoor was het voor mij Shamen all over the place. vanaf 1992 tot en met begin 1993 verschenen er maar liefst vijf singles van Boss Drum die stuk voor stuk hits werden in Engeland. Ebeneezer Goode kwam op 1, het titelnummer Boss Drum op 4, Phorever People op 5, LSI (Love Sex Intelligence) op 6 en de laatste single Re:Evolution kwam ook gewoon nog tot een 18de plek. Het waren dus hoogtijdagen voor de band en ik genoot met grote teugen mee. Het album wat daarna kwam Axis Mutatis kocht ik meteen toen die uitkwam maar dat was lang niet zo catchy als Boss Drum. Dat hadden de plaatkopende Engelsen ook in de gaten want het deed het een stuk minder goed dan de voorganger. Ik vond het wel een goed album hoor maar het hitgehalte lag duidelijk lager. Daarna ben ik ze wat uit het oog verloren. Tenminste daar deden ze zelf, niet geheel vrijwillig, ook aan mee. De laatste jaren heb ik een flinke Shamen revival te pakken. Ik spaar de vele cd-singles/EP's die ooit uitgebracht zijn met een enorme shitload aan remixes. Somme cd-singles duren met 7 remixes langer dan het reguliere album

Ik zie in mijn luistersheet dat The Shamen bij mij in 2023 op een zeer nette zevende plek is gekomen qua meeste gedraaide artiesten. Slechts anderhalve album draaibeurt minder dan de nummer vier good old OMD. Dus voor mij is het geen verrassing dat ze zo hoog staan, voor andere wellicht wel.

https://cdn.images.express.co.uk/img/dynamic/35/590x/1589172_1.jpg?r=1648730609692
35. Simple Minds

Beste album: Sons and Fascination (1981)
Instap album advies: New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)
Beste nummer: Factory
Enorm zwak voor: Let It All Come Down
Live gezien?: yep
Eric's lijst:

Simple Minds is wel een echte MTV ontdekking, Don't You en vooral Alive and Kicking kwamen constant voorbij. Toen ik vanuit het zelfopneem tijdperk richting koop ging was het Street Fighting Years album net uit. Natuurlijk met de tig weken op één Ballad of the Streets EP maar vooral met het door mij zeer geliefde This Is Your Land. Voor mij was Simple Minds toen even de grootste band ter wereld, daar stond ik overigens niet helemaal alleen in. De jaren erna kocht ik trouw ieder album en eventueel cd-single. Real Life in 1991, de verzamelaar Glittering Prize 81/92 in 1992 welke mij meer de eerdere (en betere) jaren introk waardoor ik weer in contact kwam met de oudere albums / EP's. Toen Good News from the Next World uitkwam was dat best een redelijke tegenvaller en Néapolis had ik beter kunnen laten liggen maar ja...

De band zit al jaren vast in een heruitgave stramien dus puilen hier de kasten uit met boxsets, live uitgaves, speciale versies e.d. Ja, het leven van een verzamelaar is hard (en duur...). Ik heb de band een paar keer live gezien, die keer als double bill met OMD in de bierhal was zeer goed te doen en die keer als afsluiter op Bospop in 2014 vielen ze, en met name Charlie, behoorlijk tegen. The Alarm (heb ik die ook maar even genoemd) was in ieder geval veel eerder op de dag in de tent veel beter.




Edit 19:34: zojuist de anderhalf uur durende docu Everything is Possible gekeken en dan komt er wel in je op dat SM wat hoger had moeten staan maar ik vrees dat dit nog wel vaker gaat gebeuren.

Henk & Henk snel weer terug op die lijst zetten

Fijn dat ik met de uitbreiding heb kunnen bijdragen vorig jaar

https://nipsonanomimatablog.files.wordpress.com/2016/07/web2_archive.jpg?w=640
34. Archive

Beste album: You All Look the Same to Me (2002)
Instap album advies: Live at the Zenith (2007)
Beste nummer: Again
Enorm zwak voor: Lights
Live gezien?: yep
Eric's lijst: -

Het komt niet vaak voor, zeg maar gerust eigenlijk nooit, dat een band het met bepaalde nummers goed doet in zowel De Witte Trui, De MuMe-ladder en de Progladder. Archive flikte dat toch maar mooi even! Archive is voor mij toch wel zo'n beetje de beste band van de huidige eeuw al weet ik ook wel dat ze qua bestaansrecht toch echt nog wel eventjes de laatste jaartjes van de vorige eeuw meepikte maar toen was ons aller vigil echt nog niet op de hoogte van het bestaan van deze zeer fijne psychedelische electronische artkrautrock triphop progsensatie (zo, lange zin!). Ik heb ze een keer live gezien en dat was toch wel erg goed, sowieso was het goed voor misschien de beste encore ooit. Die bestond namelijk uit Again en Lights en dat zijn twee nummers die beide wel in mijn Top 20 liedjes allertijden lijst staan.

https://www.detroitnews.com/gcdn/-mm-/ab033fe81b7a35032bb7c34a06d05d8ec414f80d/c=0-581-4383-3057/local/-/media/2017/10/02/DetroitNews/DetroitNews/636425644425029618-AP-17261235405552.jpg?width=700&height=396&fit=crop&format=pjpg&auto=webp
33. Tom Petty

Beste album: Damn the Torpedoes (1979) / Wildflowers (1994)
Instap album advies: An American Treasure (2018)
Beste nummer: Don't Come Around Here No More
Enorm zwak voor: Runnin' Down a Dream
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

Op de lijst van meest sympathieke artiesten die ik ken zou Tom Petty (nog) hoger scoren dan de 33ste plek hier. Waarschijnlijk wel Top 5 maar goed die lijst is wellicht voor een andere keer. Ik leerde de muziek van Tom kennen zo eind jaren 80 / begin 90's toen een aantal van zijn clips heel veel te zien waren op MTV. Liedjes zoals Into the Great Wide Open, Learning to Fly, Mary Jane's Last Dance, Free Fallin' en A Face in the Crowd . Stuk voor stuk fantastische liedjes die vreemd genoeg nummers niet of slechts kort in de Nederlandse Top 40 te vinden waren. Zijn dood van een paar jaar geleden kwam eigenlijk toch een soort van onverwachts hard bij mij binnen, sowieso was het volledig onverwacht dat hij overleed maart het deed veel meer met mij dan ik zou voorspellen. Dat blijft toch een vreemd fenomeen, rouwen om iemand die je niet persoonlijk gekend heb. Hij heeft, wat mij betreft, een enorme gunfactor. Veel "eerlijker" muziek bestaat bijna niet.

Van bovengenoemde acts ken ik de Simple Minds het beste. Hun beginperiode vind ik (gek genoeg) niet heel bijzonder en hun bekendste platen met hits later in de jaren 80 raken mij ook niet echt. Al vond ik Once Upon a Time een tijdlang hun beste, maar ben er wel een beetje op uitgeluisterd. Eigenlijk de enige plaat die ik nu nog steeds wel aardig vind is Real Life, en die wordt dan weer het laagst gewaardeerd hier. Rare man die Mssr. Renard.

Archive moet ik ook kennen, want ik deed ook wel mee aan de prog-ladder. Maar ik herinner me er helemaal niks meer van. Ik geloof dat ik het wel okay vond. Ik heb er zelfs op gestemd toen.

Tom Petty kende ik zijdelings. Op één of andere manier nooit echt in geinteresseerd geraakt. Maar de laatste jaren luister ik wat meer naar Heartland Rock (zoals het wordt genoemd). Daar vallen ook Springsteen en Mellencamp onder. Ik heb enkele platen geluisterd en vind Wildflowers tot nu toe echt zijn beste plaat.

https://lh6.googleusercontent.com/proxy/qMY6a5b7yXuU_Vl94DuEGVdaC9Z_6yIDOXKrSjNcvcBAmm5ekBC0G7iokeVHz_4DS-RuhgaY_CadNlMxWhlsCLnf5EP5HXD1l-ZLkVbaopY

32. Saybia
Beste album: Saybia - The Second You Sleep (2002)
Instap album advies: Saybia - The Second You Sleep (2002)
Beste nummer: 7 Demons
Enorm zwak voor: Godspeed into the Future
Live gezien?: yep
Eric's lijst: op 53

Mijn verhaal betreffende Saybia heb ik al meerdere keren gedaan maar vooruit ik ben er nu toch. Van de 1ste zeven concerten die de band in NL deed was ik er bij zes aanwezig. Enkel bij het festival Eurosonic in Groningen was ik niet van de partij. Van de doublebill promogig met de Belgische band Zornik in Paradiso, via een doordeweeks om half twaalf beginnend concert voor 13 man in de kleine zaal van Melkweg tot een uitverkocht en overvol 013 in Tilburg. Tja, toen bij die laatste was het "mijn" bandje niet echt meer. Natuurlijk moet een band ook geen muziek enkel voor mij maken maar het ging te hard en het publiek veranderde te snel. Wat een dikke promotie op 3FM destijds kon doen.

Het debuut was meesterlijk, nog steeds en waarschijnlijk voor altijd op 5 sterren en daarna werd de muziek ook iets minder. Iets berekenender wellicht, niet slecht hoor -zeker niet- maar de magie was wel enigszins weg. De band veranderde en ik misschien ook. Deze best hoge positie is toch wel terecht want wat heb ik rond 2002 genoten van de band en hun muziek. Ik heb alle cd-singles, promo uitgaves, diverse merchandise en setlist's allemaal keurig bewaard en de groot formaat posters van de albumhoezen van de 1ste twee albums hangen nog keurig aan de binnenkant van de deur van de kelderkast. Met sommige vroege liefjes hou je nu eenmaal een speciale band.

https://www.tampabay.com/resizer/v2/roger-hodgson-performs-his-8220the-voice-7LXKQWGKXEI6TODGIBWI6S7HAY.jpg?auth=6ff1fec5783edbcf04bf62b16c8fd6b36eca27935f31f154ffeda56d14a66a73&height=506&width=900&smart=true
31. Supertramp / Roger Hodgson

Supertramp / Roger Hodgson
Beste album: Crime of the Century (1974) / In the Eye of the Storm (1984)
Instap album advies: Crime of the Century (1974) / In the Eye of the Storm (1984)
Beste nummer: Fool's Overture / Had a Dream (Sleeping with the Enemy)
Enorm zwak voor: Hide in Your Shell / Death and the Zoo
Live gezien?: yep
Eric's lijst: -

Ook bij Supertramp is mijn verhaal wel enigszins bekend. Supertramp is voor mij Roger Hodgson en Roger Hodgson is voor mij Supertramp. De man met de uit duizenden herkenbare stem en met het vermogen om prachtige composities te schrijven. Ik ben te jong (of niet oud genoeg) om Supertramp in hun glorie te hebben gezien maar gelukkig heb ik Hodgson wel twee keer solo gezien. De eerste keer was zelfs letterlijk solo want hij was alleen. Het was een zitconcert op 4 juni 1998 in het helaas niet meer bestaande Nighttown te Rotterdam. De tweede keer was ook in Rotterdam namelijk in de Nieuwe Luxor. Het werk van Supertramp na het vertrek van Hodgson vind ik op een enkele uitzondering zeer matig, overigens vind ik dat ook van het laatste album van Supertramp met Roger. Zijn output als solo-artiest is helaas wat karig maar twee van de drie solo-albums zijn dan wel weer gigantisch goed. Ik heb het dan over zijn debuut In the Eye of the Storm uit 1984 en zijn waarschijnlijk laatste plaat het in 2000 verschenen Open the Door.

https://www.indystar.com/gcdn/-mm-/29a495d870ac91b1b41351fdf1319cee7fac7166/c=0-0-613-346/local/-/media/2015/11/08/Indianapolis/Indianapolis/635825650728074688-STEVIEWONDERLORAOLIVEONE43.jpg?width=1200&disable=upscale&format=pjpg&auto=webp
30. Stevie Wonder

Beste album: Innervisions (1973)
Instap album advies: Talking Book (1972)
Beste nummer: Living for the City
Enorm zwak voor: Black Man
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

De bovenste dertig worden afgetrapt door Stevie Wonder die minstens dertig verschillende instrumenten kan bespelen. Een wonderkind en dat is het die zijn creatieve piek beleefde in de jaren 70. Deze piek duurde overigens ook wel lang, wat mij betreft zijn al zijn albums tussen Music of My Mind (1972) en Hotter Than July (1980) minimaal zeer de moeite waard. Voor mij is zijn magnus opus het in 1973 uitgebrachte Innervisions. Alles klopt aan deze plaat dus de 5 sterren zijn op zijn plek. Ik zal Stevie voor het eerst gehoord hebben met I Just Called to Say I Love You welke in 1984 een paar weken op de 1ste plaats te vinden was. Dat is niet de best gedroomde opening dus van liefde op het eerste gezicht (voor zover Stevie dat zou kunnen zien...) was geen sprake. Maar het kwam goed!

Min of meer hetzelfde hier, ik kwam er ook pas later achter dat hij ook goede muziek had gemaakt

Saybia kreeg ik rond 2009 eens een keer wat van te horen (een hele cd) en was er ook wel over te spreken, maar ik heb de band nooit gevolgd. Misschien maar eens tijd om wat dieper er in te duiken.

Zowel Supertramp als Stevie Wonder vind ik briljant en draai ik met plezier. Maar ik zou ze beiden niet als favoriete artiest in een top-100 zetten gek genoeg. Beiden kan ik nagenoeg niet op een slecht nummer betrappen. Misschien alleen I Just Called To Say I Love You, al vind ik die zelfs okay.

Zowel Supertramp als Stevie Wonder zijdelings gevolgd in mijn leven en pas de laatste 5 jaar wat meer van gaan luisteren, wellicht dat dat ervoor zorgt dat ze niet bij mijn favorieten behoren.

Gokje bij de volgende tien:
- Brandi Carlile
- Het Goede Doel
- Rush
- R.E.M.
- EMF
- Revere
- Vangelis

Bij het ingaan van de laatste 30 toch minder overlaps dan ik had verwacht. Of het moet zijn dat vigil ze allemaal bijzonder hoog heeft zitten natuurlijk.

Stevie had ik totaal niet verwacht

Had je het niet zien aankomen?

https://live.staticflickr.com/65535/51956428494_de3766bd1a_c.jpg
29. EMF

Beste album: Schubert Dip (1991)
Instap album advies: Schubert Dip (1991)
Beste nummer: Unbelievable
Enorm zwak voor: Children
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

Wat een geweldige periode was dat zo tussen 1989 en 1991. Toen werd ik nog omvergeblazen door hits die volledig uit het niets kwamen. Zo overkwam met dat ook met Unbelievable. Wat een energie en je zag aan alles dat ze ook ergens tegen aantrapte enkel had ik geen idee waar dan precies tegen maar als 15 jarige puber was dat precies wat ik hoorde wilde. Ik kocht de cd-single en daarna de 7" van de opvolger I Believe en ook het album Schubert Dip kwam snel in huis en dat heb ik veel, heel veel opgezet. Live heb ik ze nooit kunnen zien omdat ze nou niet bepaald vaak in de buurt waren, alhoewel... In de vroege zomer van 1992 waren ze op Parkpop notabene! Een festival waar ik met de fiets binnen het half uur naar toe kon fietsen. Ik wist het niet, ik wist het niet en ik kon er niets aan doen... De show staat wel volledig op youtube, weliswaar in krakkemikkirige staat maar toch... Ze zijn tegenwoordig weer behoorlijk actief met ook nieuw plaatwerk en staan elk weekend wel ergens in Engeland hun werk te spelen, in de zomer op veel festivals vooral in Engeland maar ik zie ook wel eens Spanje of Duitsland voorbij komen dus ik heb de hoop nog niet opgegeven!

https://gp1.wac.edgecastcdn.net/802892/http_public_production/artists/images/38627/original/crop:x0y0w500h500/hash:1466541514/1374157322_REVEREbandphoto.jpg?1466541514
28. Revere

Beste album: My Mirror / Your Target (2013)
Instap album advies: Hey! Selim (2010)
Beste nummer: I Won't Blame You
Enorm zwak voor: Sonder
Live gezien?: yep
Eric's lijst: op 10

Ook ik begaf me in het Revere middelpunt zo'n tien jaar geleden (hoe lang?!?), nadat ik getipt was door "je weet wel wie" liet ik me volledig onderdompelen in het Revere warme bad en zag ze overal en nergens. Ik kwam terecht in het zogenaamde streetteam welke als doel had om de band te promoten. Ik organiseerde een huiskamerconcert, regelde een instore bij platenzaak Velvet, was tourmanager voor een dag bij het Schippop festival waarbij ik zanger Stephen op Schiphol op moest halen waarna hij een klein knuffeltje van mijn toen nog erg jonge zoon aan zijn gitaar bevestigde en daarmee de hele avond heeft opgetreden en vertelde iedereen die het maar horen wilde hoe goed deze band wel niet was. Want dat waren ze!

De sfeer was goed, de lijntjes kort maar het succes buiten de regio Rotterdam/Den Haag matig. Zo matig dat de band besloot te stoppen en na een ontroerend afscheidsconcert in V11 uiteraard te Rotterdam waarbij ik de vermelding kreeg This is for Sander this is Sunder de naam Revere in de wilgen hing. Begrijpelijk maar ook weer eeuwig zonde, gelukkig hebben we de foto's nog..

https://miro.medium.com/v2/resize:fit:630/1*[email protected]
27. R.E.M.

Beste album: Out of Time (1991)
Instap album advies: Document (1987)
Beste nummer: Half a World Away
Enorm zwak voor: Low
Live gezien?: yep
Eric's lijst: op 52

Deze band leerde ik kennen door de dikke nummer 1 hit Losing My Religion waarvan ik de (ga even zitten...) cassette-single van kocht . Ook kende ik in die periode Stand al van de best wel grappige serie Get a Life met Chris Elliott. Out of Time kwam snel op een bandje en ik genoot daar met volle teugen van. Toen ze flink doorbraken zag ik ergens in de middag Tourfilm op TV en terwijl ik nauwelijks nummers kende die voorbij kwamen maakte dat een diepe indruk. Als ik al niet verkocht was dan lukte dat wel met het album Automatic for the People uit 1992. Dat vond ik mooi zeg! Dat was een album wat echt volledig in en bij elkaar paste in plaats van bij Out of Time waar ze toch min of meer een beetje alle kanten op gingen. Het aparte is dat de laatste jaren dat weer helemaal is omgedraaid, nu zet ik Out of Time weer bovenaan mijn lijst, vind ik de afwisseling qua stijl fijner en verlies ik me in de soms ietwat dramatisch aangezette nummers.

Ik heb de band twee keer live gezien, de eerste keer was in de oude Tivoli waar de band een speciaal concert gaf voor prijswinnaars, pers, bobo's en mensen uit de retail. De zaal was natuurlijk veel te klein maar wat een fantastisch concert was dat zeg! Er kwam behoorlijk wat repertoire voorbij welke ze niet tot nauwelijks speelde en Stipe vond zo'n klein zaaltje ook wel weer eens fantastisch ipv de enorme sporthallen. Dit was de setlist: R.E.M. Concert Setlist at Tivoli, Utrecht on June 21, 2003 | setlist.fm . De tweede keer was in Ahoy ten tijde van de Around the Sun tour. Dat was muzikaal ook erg goed maar ze kwamen wat uitgeblust over als ik eerlijk ben.

https://progarchy.files.wordpress.com/2022/05/vangelis.jpeg
26. Vangelis

Beste album: Antarctica (1983)
Instap album advies: Chariots of Fire (1981)
Beste nummer: Theme from Antarctica
Enorm zwak voor: To the Unknown Man
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -

De bebaarde Griek hoort uiteraard ook in mijn lijst. Een vriend van mij had een aantal van zijn bekendere albums in de kast en zo leerde ik het echt kennen. Uiteraard hadden Bassie en Adriaan en ander hoogstaand filmmateriaal al het nodige voorwerk gedaan. Ik herkende menig deuntje! Welk album ik het eerst kocht weet ik niet precies meer. Dat zal Chariots of Fire of Antarctica geweest zijn, welke het ook geweest is dat was me nog eens een binnenkomer! Spiral kwam daarna ook snel in huis net zoals de cd-single van de onverwacht grote hit Conquest of Paradise en de fantastisch klinkende verzamelaar Portraits, So Long Ago, So Clear. De jaren daarna flink doorgegaan met verzamelen daardoor heb ik echt een flinke verzameling cd's van Evangelos Odysseas Papathanassiou maar ook van Jon & Vangelis en Aphrodite's Child.

Ik kan zeker niet zeggen dat al die tientallen albums even fantastisch zijn, sterker er zitten een paar flinke draken tussen maar daar staat nogal wat werk tegenover welke echt grandioos zijn en altijd bij me zullen blijven.

Jij mag niet meer raden!

grappig, ik had ook de cassettesingle van Losing My Religion. Ook die van Everybody Dance Now en Smells Like Teen Spirit. Ik wist even niet wat ik wilde op dat specifieke moment in de tijd.

Ik heb in een coverband ook dat nummer nog eens gespeeld. Verder vind ik Shiny Happy People hun leukste song en meer ken ik gewoonweg niet.

Vangelis' nummers ken ik alleen van die gare synhesizer greatest-cassettes, en dat waren dan niet de origenele songs, maar nagespeeld (zo heb ik ook Mike Oldfield en Jean Michel Jarre ontdekt). Ik ben nooit echt een synthesizermuziek-liefhebber geworden. Maar ik heb er ook geen problemen mee. Wie weet ga ik ooit nog intensief Vangelis uitpluizen.

EMF ken ik ook alleen van hun MTV-hit, en ik vond de crossovermuziek best interessant. Ik kende iemand uiteindelijk die de cd had, en toen we die gingen luisteren, raakte het me verder niet zo. Die hit blijft leuk, en markeert ook een beetje een bepaalde sound die toen erg in was: een micx van dance, rock, funk en hiphop (Senser vond ik oog gaaf).

Van Revere heb ik nog nooit gehoord. Leuk om weer wat nieuws te ontdekken.

daar is EMF dan en ook vrij hoog

Ik heb ze in 1991 in Rotterdam gezien in Nighttown, dat was een erg wild optreden van wat ik me nog kan herinneren, het was toen al vooral een incrowd gebeuren want in NL haalden ze nog net de tipparade met singles 3 en 4 dacht ik.
In Engeland werden ze een beetje als boyband neergezet en daar gingen ze vol tegenin, ze hebben aardig wat relletjes veroorzaakt daar.
Wat Schubert Dip betreft, ik vond dat een behoorlijke tegenvaller na Unbelievable, omdat de dance invloeden echt heel weinig te vinden zijn en de hit je dus wat op het verkeerde been zet. Later ben ik wel bijgedraaid en is het inderdaad een album heel erg van die tijd (en de single versie van Lies is dan wel weer briljant) . Latere singles als They're here en It's you zijn ook heel leuk.

Mooie positie voor R.E.M.; wat blijven Automatic for the People en Out of Time toch geweldige albums; ikzelf heb een lichte voorkeur voor eerstgenoemde, maar veel scheelt het niet.

Grappig rijtje idd, ik heb er ook (destijds) drie in totaal gekocht. Naast Losing ook Radio Wall of Sound van Slade en Please Dont Go van Double You, ook zo bij elkaar passend

Revere: mooie tijd, ook hier op de site. Denk alleen wel dat het Sonder for Sander was

En eindelijk speelden ze toen full band Maybe in Time (Stephen had het solo al eens voor me gespeeld). Dat was wel een emo momentje voor mij. Ik mis de band, ook al spreek ik ze nog steeds wel eens.

Ik kreeg een PM over of er een "wie is de volgende" was na mij en die lijst is er bij mijn weten niet maar als ik terugscroll naar de plek waar de 1ste discussies plaats vonden zou het hier ongeveer op uit komen.

- Dazzler
- Barney Rubble
- Mssr Renard
- Casartelli

Daarna zijn er ook nog wel geïnteresseerde geweest, volgens mij bv musicborst.

Wellicht is dit de aanzet voor een inschrijflijst en zo niet dan niet

En zo zitten we al weer op drie kwart en daarmee zijn alle verrassingen wel geweest (of toch niet?) en komen alleen nog maar de van vigil bekende grootmachten (of toch niet?). Misschien raken er zelfs mensen teleurgesteld want vele namen die genoemd dan wel gegokt of gehoopt zijn komen niet meer voorbij. Van twee vind ik dat eigenlijk wel jaar maar ja, het is wat het is

In ieder geval hier het overzicht wat allemaal al is geweest!

26. Vangelis
27. R.E.M.
28. Revere
29. EMF
30. Stevie Wonder
31. Supertramp / Roger Hodgson
32. Saybia
33. Tom Petty
34. Archive
35. Simple Minds
36. The Shamen
37. Ultravox
38. Crowded House / Split Enz
39. Queen
40. Phil Collins
41. Information Society
42. Stef Bos
43. Dusty Springfield
44. Klein Orkest / Harrie Jekkers
44.5 Camel
45. The Beatles / George Harrison
46. The Jayhawks
47. Extreme
48. Tears for Fears
49. The Rembrandts
50. Kate Bush
51. Kraftwerk
52. Noordkaap / Monza / Meuris
53. Lightning Seeds
54. Gary Numan
55. Enigma / Sandra
56. Peter Hammill / Van der Graaf Generator
57. The Walkabouts
58. Blackfield / No-Man
59. Elbow
60. Roxy Music
61. Ibrahim Maalouf
62. New Order
63. Ray Wilson / Stiltskin
64. Pink Floyd / Roger Waters
65. The Gathering
66. Killing Joke
67. Suede
68. Donna Summer / Giorgio Moroder
69. Emmylou Harris
70. Eels
71. Seal
72. Maria McKee
73. The Kinks
74. Sparks
75. Kim Wilde
76. Tangerine Dream / Klaus Schulze
77. The Call
78. Pearl Jam
79. King Crimson / Adrian Belew
80. A Flock of Seagulls
81. Sophie B. Hawkins
82. John Foxx / Midge Ure / Visage
83. Jan Garbarek
84. Chris Isaak
85. The Beautiful South
86. Living Colour
87. The Tragically Hip
88. Neneh Cherry
89. U2
90. Natalie Merchant
91. Jesus Jones
92. Procol Harum
93. Shakespear's Sister
94. Deacon Blue
95. John Coltrane
96. LAKSHMI
97. Dead Can Dance
98. Jimmy Somerville / Bronski Beat / Communards
99. Falco
100. Adamski
101. Carter the Unstoppable Sex Machine

Vigil, voor mij is elke band een verrassing. Ik dacht altijd dat je meer een neoprogressive liefhebber was, maar heb geen IQ, Twelfth Night of nieuwere zoals Porcupine Tree, Pineapple Thief zien voorbijkomen.

Ook geen echt oude seventies bands, als Wishbone Ash, Yes of Rush. Maar misschien komen die, of juist niet.

Ik vind het in elk geval een totaal verrassende lijst en leer meer nieuwe artiesten kennen, dan ik dacht. Vooral de voor mij zwaar onderbelichte periode van ná 1990 komt flink aan bod.