Want? Vind je deze oneliner helemaal raak?

Ja mee eens, maar ik dacht dat Chevy vraag ging over thema / samenhang vd 6 tracks en niet kwaliteit en smaak.

anyhow, de zestallen die jij post , hoewel niet direct mijn muzieksmaak zijn wel de moeite om te beluisteren.

Ja, maar waarom zou ik (van al die lijstjes hier) uitgerekend jouw nummers aanklikken? Waarom zijn juist die nummers de moeite waard? Van alle nummers die die persoon gemaakt heeft, waarom juist die? Dat is juist hetgeen wat mij interesseert in dit topic, de motivatie.

Kwaliteit boven kwantiteit zeg ik altijd. Ik vind dat men best meer tijd een aandacht in hun lijstjes mag steken. In een paar regels zeggen wat voor muziek het is en waarom juist deze nummers gehoord moeten worden. Simpel.

Op zijn minst een playlist zou wel handig zijn, zoals bij Björk.

Maar ik lig er ook niet wakker van als je het niet doet. Ik maak de lijstjes meer voor mezelf. Ik heb er plezier in en ik draai ze later ook af.

Nas - We Kijken Moeilijk, de Gastartiestste (No Spelfout)




1. Main Source - Live at the Barbeque
2. MC Serch - Back to the Grill
3. Kool G Rap - Fast Life
4. Mobb Deep - Eye for a Eye (Your Beef Is Mines)
5. Raekwon - Verbal Intercourse
6. Busta Rhymes - Don't Get Carried Away

En de laatste voor vandaag:

Brother Ali - You and I, We Are Us




1. Whatcha Got
2. Blah Blah Blah ft Slug
3. Tight Rope
4. Jake One - The Truth ft Freeway & Brother Ali
5. Forest Whitiker
6. Self Taught

DJ Premier - No Guru, No Gang Starr




1. Nas - Memory Lane (Sittin' in da Park)
2. KRS-One - MC's Act Like They Don't Know
3. Crooklyn Dodgers 95 - Return of the Crooklyn Dodgers
4. Jay-Z - D'Evils
5. Common - The 6th Sense
6. D.I.T.C. - Thick

Bonobo - A Monkey with a Balloon




1. Kota
2. Noctuary (Live)
3. Ketto
4. Days to Come
5. Black Sands
6. Andreya Triana - Lost Where I Belong

Mag ik jou vriendelijk verzoeken iets te minderen, Rhythm & Poetry? Volgens mij heb jij er al iets van 20 geplaatst en veel van jouw inzendingen zitten in hetzelfde genre. Inzendingen van andere users raken nogal bedolven onder jouw geweld.

Waarom zou je per se ieder van je favoriete artiesten moeten promoten? Ik zou iets meer nadenken over de artiesten die je plaatst. Je bent nu nogal drammerig bezig eerlijk gezegd.

Een topic raakt niet bedolven onder drie berichten per dag, dus waar hebben we het over.

Anyway, de laatste van vandaag:

Shad - May 25




1. New School Leaders
2. Brother (Watching)
3. Rose Garden
4. Yaa I Get It
5. The Old Prince Still Lives at Home
6. A Story No One Told

Mijn inzending is binnen drie dagen naar de volgende pagina verbannen bijvoorbeeld? Het gaat overigens niet alleen om mij, maar ook om de vele anderen die hier iets willen delen.

Ik kan je niets opdragen natuurlijk, maar voor mij wordt het in ieder geval minder leuk op deze manier. Volgens mij is het ook niet de bedoeling om massaal al je artiesten hier te droppen, plaats er een en wacht rustig op respons zou ik zeggen. Ik zou het niet leuk vinden als een topic alleen om mij zou draaien.

Hoe meer artiesten je plaatst, hoe minder uitverkoren ze stuk voor stuk overkomen; psychologisch principe.

Opdat het topic niet volledig volgespamd wordt met 6 random negertmuzieknummers.

Eagles



Omdat het onmogelijk is 6 songs uit hun volledige oeuvre te kiezen, heb ik gekozen voor de Bernie Leadon-periode. Dit zijn hun eerste 4 albums. Waarin ze ook hun beste albums hebben gemaakt, vind ik.

01. Take It Easy
Het kan niet anders dan te beginnen met hun allereerste officiële nummer. Het was gelijk een hit in de VS en Canada. Het album zelf deed het ook niet slecht (platina in de VS en zilver in de UK). Een lekker nummer. Precies zoals de tekst zegt "Take It Easy" en luister.

02. Witchy Woman
Een beetje stom dat dit ook meteen hun tweede nummer is, maar deels geschreven door Leadon (samen met Don Henley) en tevens laat dit nummer goed de rockkant van hun zien. Met een prima solo op het eind (zal wel weer "te politiek correct" gevonden worden ) en een lekkere rhythm guitar-beat door het hele nummer die overigens erg aan het latere One of These Nights doet denken.

03. Desperado
Eén van hun vele klassiekers. Een prachtig nummer met een geweldige tekst. Zeer opmerkelijk dat er niet gekozen is voor dit nummer als single. Hoewel het best te begrijpen is dat er na de niet-potten brekende singles Tequila Sunrise en Outlaw Man (beiden overigens ) niet gekozen is voor een derde single. Het hoogtepunt van een album vol hoogtepunten.

04. Best Of My Love
Niet mijn favoriete nummer. Ik vind het best ok, maar ze hebben veel betere gemaakt. Waarom dan toch deze keuze? Dit nummer betekende hun echte doorbraak. Als laatste single van On The Border was dit een nummer 1-hit. Zowel in Amerika als in Canada.

05. Journey of the Sorcerer
Ditmaal volledig geschreven door Leadon. Een instrumentaal meesterwerk van ze en het combineert goed de country- en folkkant van hun eerdere nummers. Het nummer is absoluut niet voor iedereen weggelegd, maar ik ben daar gelukkig een van.

06. After the Thrill Is Gone
Als afsluiter een persoonlijke favoriet van mij. Een ballad zoals hun oeuvre er veel van rijk is. Mooie tekst, instrumentaal rustig en zowel geschikt om te luisteren als lekker mee te zingen.

*Bonusnummer: Twenty-One (alleen lvie)
Hoezo geen country? (Ook geschreven door Leadon)

Niet dat ik je bijdrage niet waardeer, maar ik ben het eens met Jasper. Bovendien, als je ze voor jezelf maakt, wat is het probleem dan als men je verzoekt niet meer zoveel te plaatsen? Verder heb ik er inmiddels wel genoeg over gezegd.

Ik ga d'r maar eens eentje van Rob opzetten.

Against Me! - Evolution




1. The Disco Before the Breakdown (The Disco Before the Breakdown, 2002)
2. Walking Is Still Honest (Reinventing Axl Rose, 2002)
3. Sink, Florida, Sink (As the Eternal Cowboy, 2003)
4. Pretty Girls (The Mover) (Searching for a Former Clarity, 2005)
5. Up the Cuts (live version) (New Wave, 2007)
6. White Crosses (White Crosses, 2010)

6 songs van Against Me!, een Amerikaanse punkrockband. Om aan te geven in welke mate ze zijn geëvolueerd van lekker rauwe punkrock naar radiopoppunk. Jammer, jammer, jammer.

6 monkeys- the best songs of DT



1. Metropolis pt 1
2. Scarred
3. Misunderstood
4. Ytse Jam
5. Home
6. Octavarium

Home uit z'n albumcontext gerukt, vind ik wat jammer. Wel een leuke samenstelling, hoor.
Mijn lijstje:

The Glass Prison
Take The Time
Surrounded
The Mirror
Vacant / Stream Of Consciousness
Space-Dye Vest


Liever negertmuziek dan Eaglesmuzak

=> Waarom mag Wilders wel een dubbelaccount hebben, en andere Musicmeterusers niet?

Een mooi lijstje, Misterfool.

- Metropolis is een van de betere nummers op Images and Words.
- Scarred had ik het iets minder mee door de grote zang en melodiegerichtheid; Labrie gaat me daar een beetje irriteren
- Misunderstood vond ik al een stuk beter, goed opgebouwd en catchy. Deze staat me alleen niet helemaal meer bij.
- Ytse Jam vind ik een goede instrumental, die dus blijkbaar op hun debuut staat. Ik dacht dat het debuut niet zoveel voorstelde, maar dit nummer valt me alleszins mee.
- Home kende ik al en vind ik misschien een van de beste nummers die ze hebben geschreven. Virtuoos en meeslepend.
- De afsluiter vind ik uiterst matig. Dat pretentieuze intelligente gedoe vind ik niets voor metalbands en bovendien is het zeer fragmentarisch door het in vijven te hakken. Het had nog wel zijn leuke passages.

Ik ken verder te weinig van Dream Theater om zelf een lijstje te gaan maken.

Hun debuut vind ik één van hun beste. Dat vervelende en tenenkrullende stemgeluid van Labrie is er dan nog lekker niet

Gevalletje 'goed bedoeld, ongelukkig uitgedrukt.'

Neen, al die faalblanken waar jij de site mee volspamt dan... Zijn de zes minst beroerde nummers van Dire Straits ook al langsgekomen?

Mmm, ik ben dan wel erg fan van het geluid van Labrie, vandaar ook een instrumental van het debuut.

-Metropolis part 1 vind ik een monumentaal nummer van images & words, dat gelijk de virtuositeit van de bandleden laten zien in tegenstelling tot het wat toegankelijkere pull me under en iets compacter dan learning to live.
- Scarred komt van het geniale awake album af dat een hardere, maar toch heel melodische kant van Dream theater laat zien. Daar naar mijn idee toch het hoogtepunt hoewel space dye vest ook dicht in de buurt komt.
- Misunderstood komt van het beste album van DT, six degrees of inner turbulence. Een nummer dat laat zien dat Dt ook goed met opbouw kan werken.
-Ytse jam komt van het debuut, waar ook al zeer goed gemusicieerd wordt. dit leuke instrumentaaltje heb ik altijd bij de beste van Dt geschaard. Jammer dat de zangert toentertijd niet zo sterk was
- Home is inderdaad enigzins uit zijn verband gerukt, maar kan toch nog goed opzichzelf staan. Een van de beste nummers van Dt mocht hier niet ontbreken,
- Octavarium. Het was even kiezen tusssen octavarium en a change of seasons voor de lange epic. Toch voor octavarium gekozen. omdat ik anders vrijwel alleen platen uit de jaren 90 had, terwijl ook het 00 werk erg sterk is en omdat dit een godelijke openingsolo van rudeness heeft.

Was er laatst niet die discussie over het gebruik van het woord "neger" ergens? Dat vond ik ook al zo belachelijk. Niet mijn beperking dat men zo zwart-wit denkt. De logischerwijs volgende persoonlijke aanvallen zijn ook weer zo cliché dat ik er weer om kan lachen hoe zielig sommigen zijn.
Het sociale schild is weer flinterdun. Geeft niet. En dat terwijl negertmuziek niet eens beledigend of badinerend bedoeld is. Ik hou immers zelf op z'n tijd best van negertmuziek.

Want laten we wel wezen, alles mag belachelijk gemaakt worden. Bij voorkeur een band als Dire Straits, want dat is wel lachen en kan wel door de beugel. Toch?

Faalblanken? Dat snap ik als je gothic-zelfmoordmuziek luistert. Dat was het toch?

Dire Straits kan niet door de beugel. Naast ethiek heeft men ook zoiets als esthetiek.