155. Creedence Clearwater Revival - Bad Moon Rising
CCR is me wel bekend, maar ik heb er nooit echt veel mee gehad. Gewoon wel aardige rockmuziek die het goed doet in de kroeg, maar niet echt iets om thuis op te zetten wat mij betreft. Het jolige ritme staat wel een beetje in contrast met de apocalyptische tekst.
Cijfer: 6,5

154. The Kingsmen - Louie Louie
Dit bevalt me dan een stuk beter. Ik heb altijd gedacht dat dit het origineel was, maar het is al een nummer uit 1955, van de hand van Richard Berry. Deze versie is natuurlijk wel veruit de bekendste. Toen ik dit nummer vorig jaar hoorde langskomen in de Melkweg (het werd voorafgaand aan het concert van Paul Weller gedraaid) realiseerde ik me dat dit liedje onverwoestbaar is. Ook na bijna 50 jaar kun je hier nog mee weg komen in een poppodium. Wat mij betreft dus een tijdloos nummer. Toen, nu en vast ook nog over 50 jaar. Dat de tekst eigenlijk niet te verstaan is, doet daar niets aan af.
Cijfer: 9,5

153. Lorraine Ellison - Stay With Me
(kon hem niet vinden op YouTube, de link gaat naar een vage Japanse YT-achtige site)
Van dit liedje en deze artiest had ik nog nooit gehoord, maar ik lees wel dat er een mooi verhaal achter deze uitvoering schuil gaat. Eigenlijk zou Frank Sinatra dit zingen, maar hij zegde af. De studio (inclusief 46-koppig orkest) was echter al geboekt, dus regelde de schrijver Lorraine als vervanger. Dan de muziek: dat is een groots klinkend soulliedje. Alle registers worden open getrokken: zowel muzikaal als vocaal (na het eerste couplet gaat Lorraine los). Ondanks de enorme overgave waarmee Lorraine haar ex-geliefde toezingt, weet het me niet echt te raken.
Cijfer: 5

152. The Association - Never My Love
Ook hier had ik nog nooit van gehoord. Via het internet lees ik dat dit valt onder het kopje 'sunshine pop', net als bv. de Beach Boys en The Mama's & Papa's. Wat ik hoor is een ingetogen popliedje met mooie harmonieën. Het is mij helaas iets te zonnig en laidback om er echt warm van te worden.
Cijfer: 4

151. David Axelrod - The Human Abstract
En weer een grote onbekende voor mij, maar toen ik de muziek eenmaal hoorde kwam het bekend voor: DJ Shadow heeft dit gesampled voor zijn Midnight in a Perfect World. Ik weet niet of het daarvoor ook al erg bekend was, maar dat zou wel terecht zijn. The Human Abstract is echt een prachtig stuk spannende instrumentale muziek met een sterk cinematisch karakter, al hoor ik er ook wel jazz en funk in terug. Een nummer dat ook na drie luisterbeurten nog intrigeert, dus zeker eentje om te onthouden, wat mij betreft.
Cijfer: 8

155. Creedence Clearwater Revival - Bad Moon Rising
Laat me hier dan de eer hebben om als eerste in dit topic de mening te formuleren dat herman er in dit geval helemaal naast zit, dit is natuurlijk gewoon een 100% bona fide rockklassieker.
Cijfer: 9,5

154. The Kingsmen - Louie Louie
Leuk feestnummer, haalt het voor mij niet bij het origineel (?) van Richard Berry.
Cijfer: 7

153. Lorraine Ellison - Stay With Me
Dit is toch dat nummer uit The Boat That Rocked met die dj met liefdesverdriet (graag bevestiging)? Muzikaal is dit er wel echt heel erg over.
Cijfer: 5

152. The Association - Never My Love
Mmm... niet al te vervelend... Oh, wacht, eigenlijk wel.
Cijfer: 4,2

151. David Axelrod - The Human Abstract
quote herman /quote
Cijfer: 8

Tevens:



Laat ik benadrukken dat ik nog niet dood gevonden zou willen worden op een plek waar ze iets negatiefs zeiden over Gram Parsons, dus ik heb echt niets te winnen met een eventuele discussie. Do Right Woman vind ik misschien als nummer meer geschikt voor een vrouwenstem, zoiets?

Wat cool dat dit erin staat! Een groot gedeelte van de bekendheid van deze artiest zal denk ik inderdaad vooral via veelvuldig samplegebruik zijn. Holy Thursday is nog zo'n mooi voorbeeld. Er hangen ook prachtige albums aan deze songs vast: Song of Innocence en Songs of Experience zijn twee dikke aanraders!

155. Creedence Clearwater Revival - Bad Moon Rising
Legendarische rockgroep die einde jaren zestig de wereld veroverde en mede verantwoordelijk was voor een grote rock and roll revival in die tijd. Belangrijker nog is dat de Fogerty B.V. ons een aantal rockklassiekers schonk , waaronder dit opzwepende Bad Moon Rising.
9.5

154. The Kingsmen - Louie Louie
Een vaak gecoverd nummer , zowel in de fifties , sixties als later (o.a. The Clash op hun meesterwerk London Calling ). De Kingsmen slagen erin om dit tot een van de grootste en aanstekelijkste partynummers van hun tijd te maken.
9

153. Lorraine Ellison - Stay With Me
Zonder hoempa-pa orkest zou het aan kracht winnen . Helaas is daar niet voor gekozen .
6.5

152. The Association - Never My Love
Fraai gezongen maar vol met sixtiesclichés , derhalve niet echt memorabel.
6

151. David Axelrod - The Human Abstract
In een film kan deze muziek ongetwijfeld zeer effectief en spanningsverhogend werken. David verstaat zijn vak.
Als luistermuziek kan me dit aanmerkelijk minder boeien . Het thema wordt eindeloos herhaald en leidt in feite nergens naar toe. Ik kan me echter goed voorstellen dat dit soort muziek bij sommigen bijzonder relaxerend werkt.
6.5

155. Creedence Clearwater Revival - Bad Moon Rising
Ik sluit mij helemaal aan bij Sandokan-veld en George. Dit is pure en onversneden rock'n roll zoals het hoort met karakteristieke scherpe zang van John Fogerty.
Cijfer: 9.5

154. The Kingsmen - Louie Louie
Eén van de meest gecoverde nummers ooit, zowat iedere punkband bracht dit nummer. Dit is wat mij betreft de definitieve versie, onverwoestbaar.
Cijfer: 9

153. Lorraine Ellison - Stay With Me
Dit nummer mag ik wel maar Lorraine Ellison wil te nadrukkelijk laten horen hoe goed ze kan zingen en het nummer is bovendien overgeorkestreerd waardoor de essentie verloren dreigt te gaan. Less is more ...
Cijfer: 6

152. The Association - Never My Love
Fraaie close-harmony-zang in de stijl van Mama's & Papa's en aangenaam lief liedje dat blijft hangen. Een ietsje te braaf evenwel.
Cijfer: 7,5

151. David Axelrod - The Human Abstract
Inderdaad beter geschikt bij een film dan als luistermuziek. Derhalve wel vakkundig uitgevoerd met de nodige spanning.
Cijfer: 7

155. Creedence Clearwater Revival - Bad Moon Rising
Ben een liefhebber van CCR, maar dit vind ik eigenlijk een wat minder nummer van ze. Toch echt iets te eenvoudig. Het heeft weinig om het lijf. 6,5

154. The Kingsmen - Louie Louie
Doe mij ook maar het origineel (Robert Berry had dacht ik de rechten van zijn liedjes verkocht, en toen werd dit nummer uitgerekend een groot succes). Vind hier eigenlijk hetzelfde als wat ik van 'Bad Moon Rising' vond. 6,5

153. Lorraine Ellison - Stay With Me
Fenomenaal gezongen, maar dat gelikte orkestje mag van mij ook wel achterwege blijven. 6

152. The Association - Never My Love
Schitterend, ingetogen sunshine popnummer. Wel is de muziek van hun eerste album (dat geproduceerd is door Curt Boettcher!) sterker. 8

151. David Axelrod - The Human Abstract
Deze kende ik nog niet. Ben het wel met George eens dat het thema te vaak en nutteloos herhaald wordt. De baslijn vind ik boeiender om naar te luisteren. Al met al niet echt een sterke compositie, al luistert het nog wel aardig weg. 6

En dat origineel is weer samengesteld uit een aantal andere nummers.

Rene Touzet - El Loco Cha Cha
Louis Jordan - Run Joe
Chuck Berry - Havana Moon
Nat King Cole - Calypso Blues (ritme)
Little Bill and The Bluenotes - Louie Louie

En dan vergeet je nog om Johnny Mercer’s “One For My Baby (And One More For The Road) op te noemen.

Weer een ontdekking, maar dan op een andere manier:

Want van alle nummers die tot nu toe in de lijst aan bod zijn geweest, is nummer 153. Lorraine Ellison met Stay With Me voor mij de grootste verrassing.

ik heb namelijk altijd gedacht dat Stay With Me een nummer was van Terry Reid.

Behalve de lichte teleurstelling dat het geen Reid compositie blijkt te zijn, blijft Reid's uitvoering wel mijn favoriete versie. Maar blijkbaar heb ik nooit verder gekeken dan mijn neus lang is.
Want Stay With Me blijkt een rijkelijk gecoverd nummer te zijn.
Kwa zangprestaties zit Lorraine Ellison in dezelfde league als Reid, namelijk die van de grootse strotten, maar gelukkig is de begeleiding bij Terry niet van die kitsch.

Stay With Me is ook een nummer wat de goede van de slechte zangers scheidt, want de uitvoering van Duffy vind ik persoonlijk niet om aan te horen, zeker niet als je de Reid versie al zo lang kent, maar zelfs mevrouw Ellison hoor ik liever.
Waarschijnlijk heeft Duffy te veel naar de Walker Brothers kwijlversie geluisterd. Die op hun beurt zo te horen weer Ellison als voorbeeld namen? Ook daar van die overgeproduceerde grootschalige orkestrale kitsch.

Voordat ik weer verder ga nog even een top 10 van de plaatsen 200-151:

1. Os Mutantes - A Minha Menina (10)
2. Darlene Love - Christmas (Baby Please Come Home) (9,5)
3. The Kingsmen - Louie Louie
4. Bembeya Jazz National - Armée Guinéenne
5. Pink Floyd - Astronomy Domine (9)
6. The Zombies - She's Not There
7. The Sonics - Strychnine
8. Dionne Warwick - Walk on By (8,5)
9. The Flirtations - Nothing But a Heartache
10. The Temptations - Get Ready

Laat ik ook mijn top-10 geven:

1. Pink Floyd - Astronomy Domine 9,5
2. Leonard Cohen - So Long, Marianne 9,5
3. The Walker Brothers - The Sun Ain't Gonna Shine (Anymore) 9,5
4. The Hollies- Bus Stop 9,5
5. Creedence Clearwater Revival - Bad Moon Rising 9,5
6. The Kinks - Sunny Afternoon 9
7. The Zombies - She's Not There 9
8. The Kingsmen - Louie Louie 9
9. Otis Redding - I've Been Loving You Too Long (To Stop Now) 9
10. The Temptations - Get Ready 9

De minste 5 vind ik:

1. Cromagnon - Caledonia 4
2. Albert Ayler - Ghosts 4,5
3. The Barbarians - Moulty 5,5
4. Lorraine Ellison - Stay With Me 6
5. Nina Simone - Black is the Color of My True Love's Hair 6

Gemiddelde tot nu toe: 7,93

Wordt mij echt te moeilijk, ik pas even.

Stil is dit topic

Updates komen binnenkort weer. Ik ben op vakantie geweest en daarna te druk geweest met andere dingen dan MuMe.

150. Bob Dylan - It's Alright Ma, I'm Only Bleeding
Via YouTube kon ik het nummer niet zo snel vinden, ik stuitte steeds op covers, covers, covers en nog meer covers en hier en daar een liveversie van Bob zelf. Vandaar de link naar een andere site.
Bob Dylan is een van mijn meest gedraaide artiesten van de laatste jaren, met It's Alright Ma was ik dus al goed bekend. En nu ik er zo over nadenk, denk ik dat dit ook wel een van mijn favoriete nummers van hem is. Dit is echt pure emotie, een harde, grimmige, aanklacht tegen het leven bijna. Muzikaal gebeurt er niet zoveel misschien, maar door de intense voordracht blijft het toch makkelijk de volle 7 minuten boeien. Mijn favoriete stuk is waarin hij tot zijn moeder spreekt "i've got nothing to live up to".
Cijfer: 9,5

149. Archie Bell & the Drells - Tighten Up
Een van de eerste funkhits uit de geschiedenis, lees ik. Ik vind dit wel een lekker plaatje, het heeft een fijne groove. Melodieus vind ik het verder niet enorm speciaal.
Cijfer: 6,5

148. Velvet Underground - Sister Ray
Dit is het betere werk. De VU was de eerste 60s band waar ik me als tiener in verdiepte, naast de Beatles. En Sister Ray is toch wel het klapstuk van White Light/White Heat, een plaat die ik ooit in mijn top 10 had. Dit nummer is een soort muzikale stream of consciousness die me nooit gaat vervelen, de volle 18 minuten blijf ik geboeid luisteren. Alleen dat orgelgeluid van Cale vind ik al super om naar te luisteren.
Cijfer: 10

147. Nina Simone - Sinnerman
En dit is voor mij één van de grootste ontdekkingen in dit topic tot nu toe. Natuurlijk had ik wel eens wat van Nina Simone gehoord, maar zo'n intense naar muziek vertaalde zielenstrijd had ik nog niet achter haar gezocht. Het nummer is een spirituele traditional die stamt uit begin 20e eeuw, maar hoe Nina het hier compleet naar haar hand zet is ronduit indrukwekkend.
Cijfer: 9,5

146. Terry Riley - In C
(link gaat naar Spotify, omdat dit 'nummer' niet in zijn geheel op YouTube staat)
Hier zat ik toch wel even tegen aan te hikken (ook daarom bleef een update even uit) : dit is namelijk geen 'song', maar een stuk modern klassiek van ruim 40 minuten. Niet iets wat je even zomaar opzet, maar echt voor moet gaan zitten. Het desbetreffende album staat ook op MusicMeter trouwens. Daar valt o.a. te lezen dat dit het pioniersstuk is voor wat betreft 'minimal music'.

En ook staat er wat achtergrondinformatie die helpt de muziek wat beter te begrijpen:


De achtergronden zijn me duidelijk en bij beluistering hoor ik ook hoe het stuk als een wolkendek beetje bij beetje voorbij schuift, maar ik kan niet zeggen dat ik nu echt meegesleurd werd. Het blijft toch een beetje academische muziek en het gaat mij toch vooral om de emotionele beleving. Daarom geen erg hoog cijfer, al was het wel interessant hier kennis van te nemen en te horen dat bv. Villalobos hier een beetje de mosterd vandaan heeft.
Cijfer: 6

Fijn dat je dit topic doorzet, Herman!

150. Bob Dylan - It's Alright Ma, I'm Only Bleeding
Voor mij was de titel van dit nummer de directe aanleiding om echt nieuwsgierig te worden naar Dylans werk, en zijn plaat Bringing It All Back Home aan te schaffen. Waarschijnlijk is het nog steeds mijn favoriete Dylannummer: 'And though the rules of the road have been lodged/
It’s only people’s games that you've got to dodge/ And it’s alright, Ma/ I can make it...'
Cijfer: 10

149. Archie Bell & the Drells - Tighten Up
Misschien geen grensverleggende proeve van muzikale genialiteit, maar wel zo'n nummer waardoor het waterige zonnetje van vandaag iets harder lijkt te gaan schijnen. Lekkerrrr!
Cijfer: 7

148. Velvet Underground - Sister Ray
Ik ben lang niet zo'n fan van VU zoals vereist wordt door de muziekpolitie. Vooral hun wat meer noisy, chaotische nummers zijn altijd de moeite waard, waarvan 'Sister Ray' een goed voorbeeld is. En inderdaad blijkt hier de enorme toegevoegde waarde van John Cale voor de band, zonder hem zou het niveau snel achteruit hollen (cf 'Loaded').
Cijfer: 9

147. Nina Simone - Sinnerman
Hemelbestormend mooi, inderdaad. Voor mensen die deze kant van Nina leuk vinden, is haar liveversie van House Of The Risting Sun ook verplichte kost: Spotify-link
Cijfer: 10

146. Terry Riley - In C
Ga ik even niet aan beginnen, sorry. Misschien ooit nog.

150. Bob Dylan - It's Alright Ma, I'm Only Bleeding
Vaak gecoverd maar één van de pronkstukken van Bob Dylan. Een nummer met een grimmige sfeer en enorm veel zeggingskracht mede vanwege de tekst en unieke voordracht. En dat met enkel zang, gitaar en mondharmonica!
Cijfer: 9,5

149. Archie Bell & the Drells - Tighten Up
Melodisch vind ik het ook vrij eentonig maar dat funky ritme en geweldige baslijn trekken mij over de streep.
Cijfer: 7

148. Velvet Underground - Sister Ray
Ik verdiepte mij pas later in VU dan de meeste andere jaren '60-bands en dit nummer leerde ik dus achteraf waarderen. Klinkt op het eerste gehoor noisy maar erg knap in elkaar gestoken met een boeiende samenwerking van gitaar en orgel.
Cijfer: 9

147. Nina Simone - Sinnerman
Erg mooi vooral vanwege haar unieke stem en passionele voordracht. Dit nummer staat helaas niet op deze Nina Simone-compilatie, toch eens wat meer van haar aanschaffen.
Cijfer: 9

146. Terry Riley - In C
Het is muzikaal wel interessant en apart maar niet iets wat ik vaak zou draaien, het trekt mij niet genoeg aan, misschien omdat ik meer melodisch dan experimenteel ben ingesteld. Twijfelgeval ... ik geef hier een gemiddelde score.
Cijfer: 6

Ah, hier is hij dan (al), Sinnerman!
De opbouw en de drive in dit nummer is enorm meeslepend, en dan een dame als Nina die de weg leidt! Mijn favoriete gedeelte is naar het einde toe, als ze daar de meest ritmische oerkreten begint uit te slaken! Hoe zij moest snurken, niezen of hoesten, of een noodkreet slaakt haar van een klif afduwend, het kon vast zo op tape!
Cijfer: 10

Zal ik dan de eerste tien ook maar uitdelen? 'Sister Ray' wil ik 'm wel geven. In C had ik hier niet verwacht, maar dat vind ik wel een geweldig stuk. Meer een kunstwerk dan een liedje. Die is me toch wel 8,5 waard.

Archie vind ik aardig, Nina Simone ook erg goed.

In C een song???
Hoe die nou in deze lijst verzeild is geraakt?
Maar hoort wel bij een mooi viertal, met Nina Simone als mooiste, emotie puur.
Archie Bell & the Drells is wat minder i.m.o.

150. Bob Dylan - It's Alright Ma, I'm Only Bleeding
Cijfer: 7,5

149. Archie Bell & the Drells - Tighten Up
Cijfer: 6

148. Velvet Underground - Sister Ray
Cijfer: 8

147. Nina Simone - Sinnerman
Cijfer: 9,5

146. Terry Riley - In C
Cijfer: 8,5

Het is de lijst van Pitchfork he... Die zijn niet wars van pretenties.

Zo, das al een behoorlijk vijftal voor zo laag in de lijst! Pitchfork kennende zal bij de volgende 5 wel weer een compleet overbodige Girl Power-groep of een vergeten Beatles B-kantje staan, maar goed...

150. Bob Dylan - It's Alright Ma, I'm Only Bleeding
- Gewoon een goed Dylan-nummer
Cijfer: 8

149. Archie Bell & the Drells - Tighten Up
- Absolute funk-klassieker, heerlijk!
Cijfer: 8,5

148. Velvet Underground - Sister Ray
- Itt tot de Banaan, heeft dit nummer en het bijbehorende album me nooit echt gegrepen. Grensverleggend is het zeker, maar het kan mij geen 17 minuten boeien.

Cijfer: 6,5

147. Nina Simone - Sinnerman
- Tsja, dit is toch een wel een geniaal nummer. Had van mij zeker in de top 10 gemogen.
Cijfer: 10

146. Terry Riley - In C
- Ook weer typisch dat deze erin staat. Ben niet echt een klassiek-kenner, maar volgens mij hoort dit toch wel tot een van de absolute topcomposities van de contemporaire klassieke muziek. Haast onluisterbaar voor het ongetrainde oor, maar wie daar doorheen luistert, hoort een prachtig bedwelmend geheel van repetitieve motieven.
Cijfer: 9

150. Bob Dylan - It's Alright Ma, I'm Only Bleeding
- Beste Dylan nummer. De manier waarop hij dit nummer brengt is ongeëvenaard.
Cijfer: 9,5

149. Archie Bell & the Drells - Tighten Up
- Heerlijke funk, maar moet helaas een beetje de grijze muis tussen de andere vier bijzondere nummers.
Cijfer: 7,5

148. Velvet Underground - Sister Ray
- Na Heroin het beste nummer van een van mijn favoriete bands. Die orgel van Cale
Cijfer: 10

147. Nina Simone - Sinnerman
- Prachtig nummer, nu voor het eerst echt heel aandachtig naar geluisterd. Ook hier een unieke manier van voordragen (bij Dylan zei ik ongeëvenaard, maar dit komt toch gevaarlijk dicht in de buurt).
Cijfer: 9

146. Terry Riley - In C
- Voor het eerst dat ik dit hoor. Duidelijk dat Steve Reich hier goed naar geluisterd heeft. Steve Reich haalt net een niveautje hoger met zijn 18 Musicians, maar dit is ook geweldig. Dat repetitieve bevalt me wel, zoals Titmeister zegt, een bedwelmend geheel. Ik vind dit trouwens totaal niet onluisterbaar, en ik heb niet echt het idee dat ik qua klassieke muziek het meest getrainde oor heb.
Cijfer: 8,5

VU, Dylan en Nina Simone zijn echte top.
Archie Bell vind ik dan toch wel wat minder.
Wat Terry Riley in dit lijstje doet snap ik niet zo.

Riley, Reich en P. Glass maken moderne '" klasieke muziek " richting minimal en dit stuk kan ik toch geen song noemen.

Klopt. Riley staat ook wel bekend als één van de grootste eigentijdse klassieke componisten. De fase-verschuivingen in dit stuk zijn briljant.

145. Tammy Wynette - Stand By Your Man
Volgens mij is dit wel één van de ultieme country-hits, want volgens mij kent zowat iedereen dit wel. Maar alhoewel ik dit liedje al vaak gehoord had, heb ik voor het eerst maar eens echt op de tekst gelet en die is best opvallend. Het gaat erover dat je er altijd voor je man moet zijn, zelfs al gaat hij vreemd ("after all he's just a man"). Het leverde Tammy nog een polemiek op met de feministische beweging, maar ze bleef altijd achter de tekst van dit nummer staan.
Cijfer: 6,5

144. Bobby Gentry - Ode to Billie Joe
Net als het vorige nummer is ook dit liedje talloze keren gecoverd. Op Spotify staan al een stuk of 70 versies, maar dan weer niet het origineel. Dat het nummer zo vaak gecoverd is, verbaast me niet echt, het is wel een nummer dat zich ervoor leent. Ode to Billie Joe gaat over de eettafelconversatie van een gezin waarin de zelfmoord van Billie Joe besproken wordt. De motieven van Billie Joe zijn onduidelijk, wat het nummer des te intrigerender maakt. Anderszijds wordt ook de situatie aan tafel, met de uiteenlopende reacties van de familieleden mooi neergezet. Muzikaal gezien is het functioneel en Bobby heeft een prima stem.
Cijfer: 7,5

143. Scott Walker - Big Louise
Voor Scott Walker heb ik wel een zwak toen ik eens The Old Man's Back Again op een verzamelaar hoorde. Inmiddels heb ik ook Scott 3 en Scott 4 in de collectie, maar toch verbaast deze keuze me wel. Misschien heeft Pitchfork nog meer van hem in deze lijst staan, maar zelf had ik toch voor een ander nummer gekozen. Desalniettemin is dit wel een prachtig liedje met een - hoe kan het ook anders - sombere tekst. Ontroerend gezongen, bloedmooie arrangementen en een treurig verhaal over een prostituéé. Alleen Scott kan dat volgens mij.
Cijfer: 9

142. Procol Harum - A Whiter Shade of Pale
Dit nummer associeer ik vooral met de Top-100-Allertijden, waar ik als puber graag naar luisterde. Ik heb het idee dat het nummer - bijna 20 jaar later - wel iets is weggezakt in die lijst, maar ik moet zeggen dat voor mij nog altijd even sterk klinkt. Dit nummer heeft gewoon iets magisch. De waanzinnig mooie melodie, de hammond, de zang: het klopt gewoon allemaal. Dit was trouwens de debuutsingle van Procol Harum: debuteren met zo'n schitterend nummer is weinig groepen gegeven denk ik.
Cijfer: 9

141. The Supremes - Baby Love
Voor dit soort liedjes kun je me middenin de nacht wakker maken: dergelijke sublieme Motown-pop gaat er bij mij altijd wel in. De ene single nog briljanter dan de andere. Het wordt tijd dat ik hier eens een verzameling van aan ga leggen.
Cijfer: 9

146. Terry Riley - In C
Na nog een keer beluisterd te hebben verhoog ik tot 7,5.

145. Tammy Wynette - Stand By Your Man
Wellicht één van de bekendste country-nummers, het werd pas een hit in 1975 toen country in was maar dit klinkt gemeend met mooie typische country-arrangementen en bovenal, zij heeft een prachtige stem.
Cijfer: 8,5

144. Bobby Gentry - Ode to Billie Joe
Muzikaal valt er misschien niet veel te beleven maar de tekst over zelfmoord is erg boeiend en het is sober doch efficiënt vertolkt en begeleid.
Cijfer: 8,5

143. Scott Walker - Big Louise
Dit nummer mis ik helaas, het klinkt erg somber en de tekst is dat ook maar het is erg ontroerend gebracht met passende arrangementen.
Cijfer: 9

142. Procol Harum - A Whiter Shade of Pale
Natuurlijk één van de meest grijsgedraaide nummers ooit maar het zou onrechtvaardig zijn om dat nummer daarvoor af te straffen. Zang, melodie en tekst, alles klopt helemaal en die Hammond-orgel vind ik heerlijk.
Cijfer: 9,5

141. The Supremes - Baby Love
Net als herman heb ik een zwak voor de Motown-pop, ik kan mij gelukkig prijzen dat ik een compilatiereeks van Motown bezit evenals een aantal van de belangrijkste Motown-artiesten. Erg charmant en vrolijk, wie kan daar nu een hekel aan hebben?
Cijfer: 9

Het mooie aan A Whiter Shade of Pale is, dat veel mensen een diepere betekenis zoeken achter de tekst, terwijl gewoon gaat over je helemaal klep zuipen Overigens een van de weinige top 2000-toppers die ik nog prima uit kan staan...

140. Donovan - Season of the Witch
Ik stond op het punt te schrijven dat ik dit maar een vervelend nummer vond en niet snapte waar mijn 3,5* voor het album van Donovan vandaan kwam, totdat ik erachter kwam dat ik naar een heropname van dit nummer zat te luisteren. Nu weet ik in ieder geval dat de stem van Donovan er niet beter op is geworden in de loop der jaren. Wat een akelige stem heeft de beste man later gekregen. In deze versie is dit gelukkig wel een mooi liedje dat wordt opgesierd door een orgeltje dat wordt bespeeld door één van de leden van het latere Led Zeppelin. Overigens vind ik Sunshine Superman nog 1 of 2 klassen beter, wellicht komt die later nog langs.
Cijfer: 7

139. The Impressions - People Get Ready
Dit heb ik altijd een bijzonder mooi liedje gevonden. Erg ingetogen, maar het optimisme komt goed over. Heb overigens nooit geweten dat Curtis Mayfield in deze groep zat: hij heeft dit ook geschreven en speelt hier ook gitaar.
Cijfer: 8

138. The Righteous Brothers - Unchained Melody
Dit nummer vind ik lastig te duiden. Voor het eerst uitgekomen in 1955, maar pas in 1965 echt bekend geworden in deze door Phil Spector geproduceerde versie. Enerzijds vind ik het een bloedmooi liedje en in zijn soort één van de absolute toppers, anderszijds trek ik hier de pathos (zowel in de zang en de strijkarrangementen) niet altijd even goed. Het hangt een beetje van mijn bui af of ik hier juist wel of niet van kan genieten.
Cijfer: 7,5

137. The Dixie Cups - Iko Iko
Van dit liedje heb ik altijd al gedacht dat de versie van The Belle Stars uit de jaren '80 het origineel was. Dat is typisch zo'n liedje dat ik me nog herinner uit mijn prille jeugd, maar pas een jaar of 25 later bij naam kon noemen. Hetzelfde gaat een beetje op voor The Dixie Cups, die de melodie van het liedje uit New Orleans dan weer kenden omdat hun oma het liedje altijd zong. Het is namelijk voor het eerst opgenomen in het begin van de jaren '50, dus het gaat alweer een tijdje mee. Het liedje doet een beetje aan als een kinderliedje, maar het onderwerp is behoorlijk politiek beladen: het gaat over een clash tussen twee groepen Mardi Gras indianen. Daar zit een heel interessante geschiedenis achter, maar dat is teveel om hier uitgebreid te beschrijven. Op naar Wikipedia dan maar.
Had het origineel graag gehoord, maar dat is helaas niet te vinden op YouTube.
Wat andere versies dan:
Een cover van Dr. John (ook uit New Orleans)
Versie van The Belle Stars
Versie van Captain Jack (muziek op zijn banaalst)
[Cijfer: 6,75

136. Jimi Hendrix - Voodoo Child (Slight Return)
Van de echt grote artiesten uit de jaren '60 is Jimi Hendrix waarschijnlijk degene waar ik het minst mee heb. Hij heeft heus wel wat nummers die ik kan waarderen, maar met zijn albums kan ik niet zoveel. Geweldige riffs afgewisseld met enorm geneuzel. Dit nummer doet het voor mij ook niet enorm, terwijl het toch wel een van zijn grootste hits is. Geweldig gespeeld en de titel intrigeert, maar me helemaal raken doet het niet. Maar goed, ik ken mezelf: soms kan het kwartje ineens vallen, dus ik hoop erop dat dat bij Jimi ook nog eens gebeurd.
Cijfer: 7,25

Donovan doet me erg denken aan Lou Reed. Wel iets minder rauw, maar met name de rustigere stukken. Wel een erg sterk nummer. Vooral die bas.