De Engelse Top 20 van 18 november 1967:





01 01 Baby Now That I've Found You FOUNDATIONS
02 02 Massachusetts BEE GEES
03 05 Autumn Almanac THE KINKS
04 03 Zabadak DAVE DEE, DOZY, BEAKY, MICK AND TICH
05 04 The Last Waltz ENGELBERT HUMPERDINCK
06 07 Love Is All Around THE TROGGS
07 08 San Franciscan Nights ERIC BURDON AND THE ANIMALS
08 14 There Is A Mountain DONOVAN
09 --- Let The Heartaches Begin LONG JOHN BALDRY
10 13 I Can See For Miles THE WHO
11 16 If The Whole World Stopped Loving VAL DOONICAN
12 06 From The Underworld THE HERD
13 --- Everybody Knows DAVE CLARK FIVE
14 09 Homburg PROCOL HARUM
15 10 There Must Be A Way FRANKIE VAUGHAN
16 11 Hole In My Shoe TRAFFIC
17 --- I Feel Love Comin' On FELICE TAYLOR
18 12 Flowers In The Rain THE MOVE
19 15 The Letter BOX TOPS
20 18 You've Not Changed SANDIE SHAW

De overige nieuwe binnenkomers:

28 - All my love CLIFF RICHARD
35 - So Tired FRANKIE VAUGHAN
36 - Something's got a hold of my heart GENE PITNEY
42 - Daydream Believer MONKEES
43 - Foggy mountain breakdown LESTER FLATT & EARL SCRUGGS
50 - Shame ALAN PRICE SET


Als je URLS plaatst vanaf youtube is het onvermijdelijk dat je de nummers ook gelijk hoort. En soms wil je wel eens bijna van je stoel vallen, vanwege iets totaal onverwacht goeds dat meestal ook vooral erg onbekend is gebleven. Anders had je het geweten.

Ik mag daarom van harte de banjo en de bluegrass van LESTER FLATT & EARL SCRUGGS aanbevelen. Ik zeg, vaak duurt het maar een paar seconden om de URL te plaatsen. Maar hier heb ik toch gewacht tot het nummer helemaal voorbij was. Het zal ongetwijfeld niet veel worden, in de Engelse lijst.

Een prachtige start voor de nieuwe single van Long John Baldry (eveneens aan te bevelen), ik hou meer van Let the heartaches begin dan van de nieuwe single van de Dave Clark Five. Die band heeft een grote naam, maar ik hoor het er hier niet aan af.

Cliff Richard en The Alan Price set halen een gemiddeld niveau, maar ik val deze week natuurlijk ook voor Something's got a hold of my heart van Gene Pitney....

Musician's Top 15 voor 18 november 1967!

01 (06) 06 Tramp – Otis Redding/Carla Thomas
02 (08) 02 Daydream believer – Monkees
03 (02) 04 Love you ‘till Tuesday – David Bowie
04 (15) 02 For a few dollars more – Hugo Montenegro
05 (01) 07 I can see for miles – The Who
06 (03) 06 Incense and peppermints – Strawberry Alarm Clock
07 (---) 01 Days of Pearly Spencer – David McWilliams



08 (12) 01 Holiday – Bee gees
09 (04) 06 How can I be sure - Rascals
10 (10) 03 Ladybird – Nancy Sinatra/ Lee Hazlewood
11 (05) 08 Hole in my shoe - Traffic
12 (---) 01 Something’s got a hold on my heart – Gene Pitney
13 (07) 05 Baby now that I’ve found you - Foundations
14 (---) 01 Foggy Mountain breakdown – Lester Flatt & Earl Scruggs



15 (---) 01 Let the heartaches begin – Long John Baldry

Zo. Elke woensdag luister ik alle tips en mijn oude top 15. Dan wordt een nieuwe lijst gemaakt. En vandaag had ik echt zo iets van een voorjaarsschoonmaak gevoel. Hier moest worden ingegrepen!

Dus met een emmer met groene zeep over de vloer, schrobben en afrekenen! Dat moet met enige regelmaat gebeuren, anders krijgt alles nog een hoog gaap gehalte.

En ik moet eerlijk zeggen, de muziek is er goed genoeg voor. Kreeg van de week de cd van Redding en Thomas in huis: geweldig. Tramp stijgt terecht door naar de eerste plaats. Dan is het omhoog gaan van de Monkees misschien nog niet eens zo'n verrassing. Maar wat te denken van het filmthema van Hugo Montenegro, For a few dollars more?

Je bent haast geneigd om te denken dat alle filmmuziek uit die tijd geweldig was, door de Spaghetti Westerns en James Bond. Maar vraag me niet waarom én Hungo Montenegro én Ennio Morricone For a few dollars more op de plaat hebben gezet, ik weet het niet.

Dus scherpe dalers, stijgers en vier nieuwe binnenkomers. Alles wat nieuw is kan ik van harte aanbevelen, gewéldige muziek. Misschien dat Lester Flatt & Earl Scruggs een rare een in de bijt zijn met een nummer van eind jaren '40. Maar ook hier, geweldige song en vooral ook bekend van achtervolgingscenes in het zuiden van de VS, met name ook in series als de Dukes of Hazard, maar dan de oorspronkelijke muziek. En daar wordt echt grandioos banjo gespeeld.

En waar gehakt wordt vallen ook spaanders. De Golden Earring (Together we live,...) viel erg tegen in resultaten en dat geldt ook zeker voor Wild honey van de Beach boys. Van Shirley Bassey vind ik het vertrek erg jammer en de Bee gees (Massachusetts) hadden hun tijd en een eerste plek wel gehad..... Prachtig weekje!

Nog voor mijn vakantie eventjes in elkaar geflanst en geseeft:

Billboard - 11 november 1967

Binnenkomers in de Hot 100:

#62: Ray Charles - Yesterday
#65: Diana Ross & The Supremes - In And Out Of Love (Hier had Diana al haar eigen billing en Florence had de band al ten tijde van Reflections verlaten, dus excuses voor de verkeerde informatie)
#74: The Bee Gees - Massachusetts V
#81: Ramsey Lewis - Soul Man V


Een jazzy soul man.

#84: Victor Lundberg - An Open Letter To My Teenage Son V
#87: The Box Tops - Neon Rainbow V
#93: Helena Ferguson - Where Is The Party? V
#98: Etta James - Tell Mama V


Tijdloos nummer van een gouden strot.

#100: Freddie Scott - He Ain't Give You None V

Massachusetts, die kwam een tijd geleden al aan bod, dus hier een geheugensteuntje:



Ontzettend leuk, die instrumentale variant op Soul Man. Dit klinkt rijk en passievol en plaatst het nummer wat meer in een jazz-hoek. Van dit soort liedjes kan ik geen genoeg krijgen! [9,5].

'Dear son, you ask my reaction on long hair and beards on young people. Some great men have worn long hair and beards... George Washington and Abraham Lincoln. If to you long hair or a beard is a symbol of independence, if you believe in your heart that the principles of this country, our heritage, is worthy of this display of pride bla-di-fucking-bla....' Vreselijk gepreek, absoluut te vermijden! Ik hou het nog geen minuut vol [1].

The Letter, daar bestaat geen twijfel over, maar het is jammer dat The Box Tops daarna met deze single nogal zouteloos uit de hoek komt. Misschien toch niet ambitieus genoeg voor een langere carrière? [5,5].

Niks mis met passionele vocalen, maar wat Helena Ferguson ons hier flikt...
Duidelijk een zangeres die haar eigen zangtalent schromelijk overschat. Dit is over-the-top-gekweel zonder enige reddende kwaliteiten [4].

Nee, dan liever een souldame die weet waar haar krachten liggen en hoe ze te gebruiken. Tell Mama klinkt swingend, puur en vakkundig. Zal zeker in mijn Top 15 verschijnen! [9,5].

Freddie Scott heeft een vrij krachtige stem, maar helaas weet het liedje niet te overtuigen wegens een gebrek aan bezieling en een wat stuurloos arrangement. Hier had meer in kunnen zitten [5].

Het Hitdossier was al ingepakt voordat we weg gingen (ik heb dat, als muziekliefhebber, altijd bij de hand: je hoort altijd wel ergens iets dat je dan op wilt zoeken), dus kon ik dat niet nagaan.

Inderdaad een geweldige maar helaas onderschatte soulzangeres, Etta James, van haar bezit ik reeds lang een compilatie. Daar kan Helena Ferguson niet aan tippen (nooit van gehoord, begrijpelijk). Dat 'nummer' van Victor Lundberg vind ik ook vreselijk, waarom in 's hemelsnaam zoiets op plaat zetten?

Top 15 van 18 november 1967

01 (08) 02 Days of Pearly Spencer - David McWilliams
02 (01) 07 A hole in my Shoe – Traffic
03 (03) 04 Wild Honey – The Beach Boys
04 (05) 04 Autumn Almanac – The Kinks
05 (02) 07 From the Underworld – The Herd
06 (04) 07 I Can See For Miles - The Who
07 (06) 07 Homburg – Procol Harum
08 (07) 05 Excerpts From a Teenage Opera - Keith West
09 (---) 01 Something’s Got a Hold of my Heart - Gene Pitney
10 (09) 08 You Keep me Hangin’on - Vanilla Fudge
11 (14) 02 Daydream Believer – Monkees
12 (15) 02 Bend me Shape me – American Breed
13 (13) 02 Judy In Disguise (With Glasses) - John Fred and his Playboy Band
14 (10) 08 We love you - Rolling stones
15 (11) 06 World of Broken Heards – Amen Corner

"Days of Pearly Spencer" van David McWilliams, een van mijn all time favourites stijgt vanzelfsprekend naar de top van mijn lijst, waar de Beach Boys en de Kinks blijven steken. In tegenstelling tot veel van hun eerdere hits zijn deze laatste net iets minder geniaal.

De enige nieuwkomer is “Something’s Got a Hold of my Heart”van Gene Pitney. Hoewel ik zijn stemgeluid niet echt waardeer, ik vind de uitvoering van Marc Almond beter, is het wel een briljant geschreven en gecomponeerd nummer .(cijfer: 9)

Hier wordt je heen en weer geslingerd tussen origineel en cover. Ik geef toe: Almond heeft er inderdaad een smaak- (en temperament-)volle versie van gemaakt.

Volgens mij kamp je ook met ruimtegebrek in je lijst, Judy in disguise is in principe geschikt om door te stijgen maar er staan teveel goede platen boven?

De Box Tops noteer ik ook als extra tip. Maar eens met Kaztor, niet echt een spectaculaire opvolger van The Letter. Volgens mij zijn de Box Tops uiteindelijk ook alleen maar bekend gebleven vanwege The Letter.

Wat was ik teleurgesteld toen ik Neon Rainbow beluisterde naar aanleiding van dit topic. Was dat nu de opvolger van het geweldige The Letter?

Gelukkig gaat Alex Chilton met Big Star nog revancheren!

Ranboy Top 15 nr 9 van 18 november 1967
dw vw aw titel - artiest
1 1 7 Homburg - Procol Harum
2 2 7 From the underworld - The Herd
3 5 2 Days of Pearly Spencer - David McWilliams
4 3 6 How can I be sure - The Young Rascals
5 4 9 Excerpt from a teenage opera - Keith West
6 -- 1 Something's got a hold of my heart - Gene Pitney
7 6 8 A hole in my shoe - Traffic
8 9 3 San Franciscan nights - Eric Burdon & the Animals
9 13 2 Daydream believer - The Monkees
10 12 2 Wild honey - The Beach Boys
11 7 9 Ode to Billie Joe - Bobbie Gentry
12 8 6 I can see for miles - The Who
13 -- 1 Love is all around - The Troggs
14 11 4 Baby, now that I've found you - The Foundations
15 15 2 Lady bird - Nancy Sinatra & Lee Hazlewood

Gene Pitney is natuurlijk geweldig, ook zonder Marc Almond. Verder weinig opvallend.

Mijn Verrukkelijke 15 - lijst 8:

#1 - #2 Etta James - Tell Mama (2wk)
#2 - #3 The Beach Boys - Wild Honey (4wk)
#3 - #1 David Bowie - Love You Till Tuesday (4wk)
#4 - - Del Shannon - Runaway (1wk)
#5 - #5 Ramsey Lewis - Soul Man (2wk)
#6 - #4 Syl Johnson - Different Strokes (5wk)
#7 - #6 The Foundations - Baby, Now That I've Found You (5wk)
#8 - #8 Dusty Springfield - The Look Of Love (3wk)
#9 - #13 Smokey Robinson & The Miracles - I Second That Emotion (2wk)
#10 - #7 Procol Harum - Homburg (6wk)
#11 - #12 The Golden Earring - Together We Live, Together We Love (3wk)
#12 - #10 Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich - Zabadak (6wk)
#13 - #9 Sam & Dave - Soul Man (5wk)
#14 - - Ray Charles - Yesterday (1wk)
#15 - - Diana Ross & The Supremes - In And Out Of Love (1wk)

Uit de lijst:

- - #11 Scott McKenzie - Like An Old Time Movie (na 3wk)
- - #14 The Kinks - Autumn Almanac (na 3wk)
- - #15 Brenton Wood - Gimme A Little Sign (na 7wk)

Enerzijds geen spectaculaire veranderingen, anderzijds een hoop gerommel bovenin de lijst. De hoge binnenkomst van oudgediende (toen al) Del Shannon is opvallend. Verder doen The Beach Boys en (vooral) Etta James goede zaken. The Foundations en DDDBM&T zijn zeer constant en maken zo een mooie chartrun mee. In And Out Of Love komt om het hoekje kijken en ik verwacht zeker nog wat van Ray Charles.

Gevallen zijn Scott McKenzie en The Kinks: Zeer goede liedjes die helaas niet zijn opgewassen tegen het overige 1967-aanbod. Brenton Wood verlaat de lijst met stijl, hij hield het lang vol.

Ik denk dat we morgen met een erg interessante top 15 te maken gaan hebben als ik ieders lijstje zo bekijk. Sowieso een nieuwe nummer 1, en punten die dicht bij elkaar liggen.

Dank nogmaals aan Musician, overigens, voor het plaatsen van de lijsten.
Het komt de continuïteit ten goede.

Als ik Kaztor's soul/r & b georienteerde en mijn pop/rock lijstje vergelijk zie ik dat er slechts twee nummers in onze beide lijstjes een notering krijgen. Onze meningen liggen deze week wel erg ver uit elkaar. Wat niet wil zeggen dat ik Kaztor's keuze niet waardeer, in tegendeel.
De jaren zestig bracht veel briljante klassiekers, maar ook ontelbare onvergetelijke klassenummers. Helaas kunnen we lang niet alle nummers een plaats in onze top 15 geven.

Dat maakt een dergelijke lijst interessant, nietwaar? Toch had ik graag nog wat meer deelnemers gezien. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd

Ik vrees, dat niet veel mensen de behoefte hebben om lijstjes te maken. Laat staan een top 15 van 1967, een jaartal waarin de meeste MuMe'rs nog niet eens geboren waren. Zelfs onze eigen hoog gewaardeerde muziekliefhebber LucM doet niet mee met onze top 15.

Misschien moeten we de Amerikaanse, Engelse en Nederlandse hitlijst een stem geven met hun bovenste 15 platen?

Eh, het is toch ons lijstje?

Vind ik ook.

Met die drie lijstjes erbij zou het trouwens veel moeilijker worden voor kleinere hits om nog in de lijst te geraken. Zo heb ik bijvoorbeeld voor mijn volgende lijstje al een verrassende naam in petto, die maakt zeker geen schijn van kans meer als we de Amerikaanse, Engelse en Nederlandse hitlijsten erbij nemen.

De Musicmeter Top 15 van 18 november 1967!!

01 02 Wild Honey - Beach boys (48)
02 10 Daydream believer - Monkees (40)
03 13 The days of Pearly Spencer (37)
04 01 I can see for miles - The Who (36)
05 03 Homburg - Procol Harum (32)
06 04 Hole in my shoe - Traffic (28)
07 06 From the underworld - The Herd (26)
08 05 Love you 'till tuesday - David Bowie (26)
09 12 Autumn almanac - Kinks (22)
10 --- Something's got a hold of my heart - Gene Pitney (21)
11 07 How can I be sure - Rascals (19)
12 --- I second that emotion - Smokey Robinson (19)
13 11 Excerpt from a teenage opera - Keith West (19)
14 08 Incense and peppermints - Strawberry Alarm Clock (19)
15 14 Love is all around - Troggs (16)

Doordat de Troggs 16 punten haalden, was het deze week niet mogelijk dat een enkele favoriet van een losse deelnemer de eindlijst heeft gehaald.

Aardverschuivingen bovenin met prima prestaties van The Monkees en David McWilliams. Verder natuurlijk uiteindelijk toch de eerste plek voor de Beach boys. Het zag er even somber uit voor The Who maar uiteindelijk wordt het verlies beperkt, van 1 naar 4.

4 platen met 19 punten en het principe "wie het hoogst staat bij iemand wint" is er volledig op los gelaten. Bij How can I be sure en I second that emotion gold "oud voor nieuw" en eventueel zelfs de alfabetische volgorde.

Er waren 5 deelnemers, dank voor de bijdrage en volgende week een nieuwe ljist, uiteraard!

Het was ook maar een losse gedachte bij de roep om meer deelnemers . Die (inter-)nationale lijstjes zijn er ook altijd, natuurlijk.

Inderdaad. Ik zie het nu al voor mij bij 1970...
Krijgen we een jaar lang Corry Konings in de lijst...

Nee, want dan is het maar één van de acht lijstjes en dan red je het niet. Zeker in ogenschouw genomen dat Corry er niet eens een eerste plek mee heeft gehaald. Langdurig genoteerd, dat zeker.

Gaan we weer ...

Week 46 - 1967
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

#1: The Beatles - Hello Goodbye V
#2: The Monkees - Daydream Believer V
#4: Cliff Richard - All My Love V
#5: Hetty Blok & Leen Jongewaard - De Ouwe Jacob V
#7: The Bee Gees - Holiday V
#8: Ronnie En De Ronnies - Help! Help! V
#9: Les Baroques - I Dreamed My Dreams Away
#11: The Mama's & The Papa's - Glad To Be Unhappy
#12: Traffic - Here We Go 'Round The Mulberry Bush V


Psychedelische popmuziek op z'n best.

#13: Miriam Makeba - Pata Pata
#14: The Turtles - She's My Girl V
#15: Ro-d-ys - Nothing To Change A Mind (re-entry)
#17: The Hollies - Dear Eloise V
#18: Groep 1850 - Mother Nohead V
#19: The Alan Price Set - Shame V
#20: The Tremeloes - Be Mine V

God, wat een aantal binnenkomers...

Hello Goodbye is natuurlijk een liedje die McCartney bij de bosjes uit de mouwen schudt. Hij heeft patent op dit soort poppy onbezonnenheid. Niks mis mee, en de gelaagde productie zet het puntje op de i [8,5].

Bij The Monkees is het altijd even zaak om de clip erbij te bekijken. Dat dansje bij 1:13 bijvoorbeeld, dat kan je nu écht niet meer flikken. Maar ze nemen zichzelf allerminst serieus, al wilden ze wel degelijk hun eigen platen inspelen. Daydream Believer is een heel aardig, lichtgewicht liedje dat al richting bubblegumpop gaat. Een jaar of twee later waren dit soort liedjes schering en inslag [7,5].

All My Love van Sir Cliff is vooral ongelofelijk saai [2].

Hetty Blok & Leen Jongewaard, dat is simpelweg verschrikkelijk! Het is zo erg dat ik het eigenlijk even moet omschrijven: Het klinkt als een hele oude, niet bepaald toonvaste oma die meezingt met een valsspelende 78-toeren-pick-up. Luister eens naar die begeleidende mannenstem bij 1:39... zoiets kan alleen maar expres zijn gedaan, geen twijfel mogelijk! 'I don't think you love me!' zegt m'n lieve vrouw al. Ik zet het maar erg snel af! [1].

Holiday van de broertjes Gibb vind ik best een aardig liedje. Goed gezongen vooral en melodieus. Dat kleine zetje bij die 'ti-di-di's' is ook leuk gevonden. Typisch net een voldoende [6].

Ronnie En De Ronnies klinken met Help! Help! ongeïnspireerd en richtingloos. Ik zie er de humor niet van in en die sitars klinken vooral erg gezocht [4].

Het Les Baroques-liedje heb ik nergens kunnen vinden.

De Traffic-single Here We Go Round The Mulberry Bush stamde eigenlijk van een zijsprongetje; de soundtrack voor een gelijknamige film. Gisteren heb ik naar aanleiding van Steve Winwood's uitstekende Revolutions-verzamelaar 4 Amerikaanse Traffic-cd's besteld en dit nummer staat als bonus-track op Heaven Is In Your Mind. Ik vind dit een geweldig nummer dat misschien niet een onsterfelijke hook bezit, maar toch heel plezierig en krachtig klinkt. Steve Winwood's vocalen zijn uit duizenden herkenbaar [9].

Het liedje van The Turtles vind ik vooral matig. Goed gespeeld en gezongen maar gewoon erg doorsnee. Turtles-trivia: De zanger Howard Kaylan is bij Zappa-fans misschien beter bekend als 'Eddie' en violist Mark Volman als 'Flo'. Ze vormden na The Turtles een komisch duo en hadden in Amerika hun eigen show [5,5].

The Hollies beklijven ook niet erg met Dear Eloise, dat mank gaat door het ontbreken van een goede drive. Dat intro en outro maken het geheel dan ook wat pretentieus [5].

Ooit eens het liedje van Vader Jacob willen horen met Oosterse klanken en anderzijds al dan niet geestverruimende invloeden? Dan is Mother Nohead (ha ha ha) jouw nummer. Het doet me wat denken aan het Duitse gezelschap Amon Düül II, een van de meest toonaangevende krautrock-bands uit de vroege jaren '70. Voor het ongetrainde oor is het misschien richtingloos gefröbel van een uit de klauwen gelopen trip, maar toch vind ik het inventief en origineel klinken. Het is ook leuk dat ik een latere clip heb kunnen vinden van het geniale Van Oekel's Discohoek [8].

Het liedje van The Alan Price Set klinkt nogal Amerikaans. Ik weet verder ook weinig van deze band, eenieder die wat meer weet? Erg leuk nummer dat ik volgens mij nog niet eerder heb gehoord. Klinkt ook een beetje jazzy, eigenlijk. Mij benieuwen wat er nog meer van deze band langs gaat komen... [8,5].

Het Tremeloes-nummer doet me helemaal niets. Klinkt een beetje als een mislukt Four Seasons-experiment [4].

Het intro en outro beloven meer dan dat het binnenstuk uiteindelijk biedt. En dat is jammer want er zoveel meer mee gekund, denk je dan.
Toch vind ik het meer waard dan een 5, ik geef zelfs wel een 7 (luister ook eens naar het album Butterfly van The Hollies waar Dear Eloise de cd opent maar waar veel nummers worden gezongen door Graham Nash).

Ik vind De ouwe Jacob het slechtste wat Blok/Jongewaard ooit samen hebben gemaakt maar het is geen schering en inslag, slechte nummers bij de (destijds) populaire serie Ja Zuster Nee zuster, integendeel.

Het zijn trouwens heel wat nieuwe tips, 17 van de 20!

Week 46 van de tipparade van 1967.

#1: The Beatles - Hello Goodbye
Tot de beste Beatles-nummers reken ik dit niet - in wezen is het een weliswaar charmant niemendalletje - maar de prima zang en vooral de inventieve arrangementen doen mij toch een hoog cijfer geven.
Cijfer: 8

#2: The Monkees - Daydream Believer
Ik kan hetzelfde zeggen over dit nummer hier, dit is natuurlijk lichtgewicht popmuziek van een gemaakte band maar het is erg charmant en o zó onweerstaanbaar dat ik ook hiervoor ben gewonnen.
Cijfer: 8

#4: Cliff Richard - All My Love
Sir Cliff kan soms erg zoet klinken zoals hier. Wel klinkt het charmant en sympathiek met sfeervolle begeleiding maar dit nummer spreekt mij - vanwege de zoetigheid en te simpel - een stuk minder aan dan zijn andere hits.
Cijfer: 5

#5: Hetty Blok & Leen Jongewaard - De Ouwe Jacob
Net als kaztor vind ik dit ook verschrikkelijk, zeker vocaal en meliger en oubolliger dan dat is niet mogelijk. Ik ken Leen Jongewaard meer van Op Een Mooie Pinksterdag en dat vind ik wel leuk, dit daarentegen ...
Cijfer: 1

#7: The Bee Gees - Holiday
The Bee Gees zijn daarachter een verademing. Heel mooie stemmen met simpele maar erg pakkende melodie en die minimale symfonische begeleiding is erg effectief.
Cijfer: 9

#8: Ronnie En De Ronnies - Help! Help!
Beestjes vind ik erg geinig, dit daarentegen vind ik een flauw nummer, niet grappig en te vergezocht.
Cijfer: 4

#9: Les Baroques - I Dreamed My Dreams Away
Geen clip gevonden.

#11: The Mama's & The Papa's - Glad To Be Unhappy
Prima vocalen en vakkundige begeleiding en productie maar iets minder beklijvend dan hun andere hitsingles.
Cijfer: 7,5

#12: Traffic - Here We Go 'Round The Mulberry Bush
Klonk voor die tijd progressief met inventieve arrangementen en de prachtige zeer herkenbare soulstem van Steve Winwood is een groot pluspunt. De song zelf vind ik wat minder geslaagd dan hun andere nummers, minder samenhangend en het blijft ook minder hangen.
Cijfer: 7

#13: Miriam Makeba - Pata Pata
Toen kende men de term 'wereldmuziek' nog niet maar dit nummer blijft onsterfelijk. Vele malen gecoverd maar het origineel werd nooit overtroffen.
Cijfer: 8

#14: The Turtles - She's My Girl
Ligt wat in het verlengde van hun vorige hits Happy Together en Elenore maar beklijft minder. Wel goed uitgevoerd met prima vocalen.
Cijfer: 6,5

#17: The Hollies - Dear Eloise
Voor mij is dit een prima popsong, inventief - zeker de intro en outtro - met prima stemmenwerk waar Graham Nash een kei in is en het nummer blijft ook hangen. The Hollies hadden misschien weinig topalbums uitgebracht maar hun singles staken vrijwel allemaal prima in elkaar.
Cijfer: 8,5

#18: Groep 1850 - Mother Nohead
One-hit-wonder, dit heb ik lange tijd niet meer gehoord maar ik vind het origineel met oosterse klanken en de percussie is geweldig. Vocaal doet het mij aan Traffic denken en dat is altijd een goede referentie.
Cijfer: 8

#19: The Alan Price Set - Shame
Alan Price was voordien bekend als toetsenist bij The Animals, na zijn vertrek daaruit richtte hij een eigen band op. Dit klinkt inderdaad Amerikaans en ook een beetje jazzy maar zeer zeker de moeite waard. Vrij luchtige maar vlotte en leuke popsong.
Cijfer: 8

#20: The Tremeloes - Be Mine
Aardig nummer maar te zoetjes waarbij Tremeloes klinken als een kruising van Beach Boys en Four Seasons. Wel charmant maar niet erg memorabel en het is dan ook niet meteen één van de bekendste nummers van The Tremeloes.
Cijfer: 5,5

Veel nieuwkomers maar de meeste zijn wel de moeite waard.

Dit prachtige dansje van Davy Jones is jaren later het handelsmerk van Axl Rose geworden, zie bijvoorbeeld de clip van Sweet Child O Mine. Heerlijk liedje van the Monkees.

Top 15 van 25/11/67

1. The Monkees- Daydream Beliver (2) (3w)
2. The Beach Boys- Wild Honey (1) (5w)
3. Smokey Robinson & The Miracles- I Second That Emotion (4) (3w)
4. The Troggs- Love Is All Around (3) (4w)
5. The Byrds- Going Back (9) (2w)
6. The Kinks- Autumn Almanac (6) (5w)
7. Nancy Sinatra & Lee Hazlewood- Ladybird (10) (3w)
8. Ray Charles- Yesterday (12) (2w)
9. The Who- I Can See For Miles (5) (8w)
10. Van Morrison- Ro Ro Rosey (11) (4w)
11. Strawberry Alarm Clock- Incense And Peppermints (7) (8w)
12. Tim Buckley- Morning Glory (-) (1w)
13. Gene Pitney – Something’s Got A Hold Of My Heart (-) (1w)
14. The American Breed- Bend Me Shape Me (-) (1w)
15. The Lovin’ Spoonful- She Is Still A Mystery (8) (5w)


Verdwenen:

The Box Tops- The Letter (aantal weken: 8. Hoogste positie:1)
Procul Harum- Homburg (aantal weken: 7. Hoogste positie: 4)
The Herd- From The Underworld (aantal weken: 5. Hoogste positie: 3)

Ik neem afscheid van een paar grote hits deze week. Ze kunnen er natuurlijk niet eeuwig in blijven.

Verder heb ik te melden dat David McWilliams het niet gaat redden in mijn lijstje. Oké in de coupletten, maar het refrein met die vervormde stem kan ik minder smaken. Dus helaas voor de liefhebbers, Days Of Pearly Spencer krijgt van mij geen steun.

Grappig genoeg lijkt de hoogste nieuwkomer, Tim Buckley's Morning Glory, qua instrumentatie sterk op de eerder genoemde song. Misschien een tip voor de liefhebbers van David McWilliams?

De overige 2 binnenkomers zijn eveneens prima te pruimen, maar of het echt grote hits zullen worden weet ik nog niet.

Verder moeten The Beach Boys na twee weken de hoogste positie verlaten. Het geweldige Daydream Believer komt ervoor in de plaats. Equally Good

Mooie primeur, van Tim Buckley!

Het prachtige Morning Glory van Tim Buckley kende ik al, maar ik wist niet dat dit nummer ook op single was uitgebracht.

Het nummer werd in oktober '67 op single uitgebracht. We zijn er dus wat laat bij, maar dat mag de pret niet bederven. Volgens Wikipedia zou Once I Was van hetzelfde album ook volgen.