Billboard - 18 november 1967

Binnenkomers in de Hot 100:

#65: Martha Reeves & The Vandellas - Honey Chile V
#81: Johnny Rivers - Summer Rain V


Johnny Rivers zingt over iets waarvan we teveel gehad hebben dit jaar...

#85: Paul Revere & The Raiders Featuring Mark Lindsey - Peace Of Mind V
#94: The Byrds - Goin' Back V


Vertrouwde kwaliteit van David Crosby en de zijnen.

#99: Deon Jackson - Ooh Baby V
#100: Sally Field - Felicidad V

....And the hits keep on coming!!!

Honey Chile van MR&TV klinkt als nette damessoul. Een constante kwaliteit dat een gulden positieve middenweg bewandeld. Geen zwakke punten, maar ook geen uitschieter [7].

Summer Rain is een geheide kanshebber voor mijn lijst. Ik heb het nog nooit eerder gehoord, maar het klinkt tegelijk zo naturel en familiair, dat kan niet anders dan topkwaliteit zijn. Geef het een kans, want dit mag zeker gehoord worden! [9].

Peace Of Mind is een wat vreemde eend in de bijt: Stevige soulmuziek dat moeilijk te definiëren valt waarbij de robuuste presentatie het ontberen van een memorabele hook moet opvangen. Met bravoure komt het wel ergens, maar meer dan een [6,5] kan ik er niet van maken.

Het Coffin/King-nummer Goin' Back is behoorlijk populair onder artiesten. Zo is het gecovered door Dusty Springfield, Queen, The Move, The Pretenders, Diana Ross en meerdere. Hier zijn The Byrds aan de byrd. Zoals te verwachten doen ze dit met verve. The Byrds hebben een hoge constante kwaliteit en dit nummer spelen ze ook zonder enige moeite. Klasseband! [9].

Soms is het opzienbarend wat voor invloed achtergrondzangers/zangeressen kunnen hebben op een plaat. Deon Jackson's Ooh Baby klinkt als een soulide hit, maar het zijn de hoge gilletjes bij de coupletten die het plezier grondig verpesten. Jammer, want hier had zeker meer in gezeten [6,5].

Krijgen we nog wat flauwekul van een oude tv-serie [3] en dat was het weer!

De Engelse Top 20 van 25 november 1967:





01 09 Let The Heartaches Begin LONG JOHN BALDRY
02 01 Baby Now That I've Found You FOUNDATIONS
03 13 Everybody Knows DAVE CLARK FIVE
04 02 Massachusetts BEE GEES
05 06 Love Is All Around THE TROGGS
06 03 Autumn Almanac THE KINKS
07 04 Zabadak DAVE DEE, DOZY, BEAKY, MICK AND TICH
08 05 The Last Waltz ENGELBERT HUMPERDINCK
09 11 If The Whole World Stopped Loving VAL DOONICAN
10 08 There Is A Mountain DONOVAN
11 17 I Feel Love Comin' On FELICE TAYLOR
12 10 I Can See For Miles THE WHO
13 07 San Franciscan Nights ERIC BURDON AND THE ANIMALS
14 15 There Must Be A Way FRANKIE VAUGHAN
15 --- Careless Hands DES O'CONNOR
16 --- All My Love CLIFF RICHARD
17 12 From The Underworld THE HERD
18 --- Something's Gotten Hold Of My Heart GENE PITNEY
19 14 Homburg PROCOL HARUM
20 16 Hole In My Shoe TRAFFIC

Ik vind zo'n stijging van Long John Baldry toch wel een compliment waard. Kan het nummer iedereen ook aanbevelen.

De overige nieuwe binnenkomers in de Engelse Lijst:

30 - World BEE GEES
32 - Thank you very much SCAFFOLD
35 - Wild Honey BEACH BOYS
36 - I'm coming home TOM JONES
37 - Kites SIMON DUPREE AND THE BIG SOUND
38 - Train tour to Rainbow city PYRAMIDS
44 - I heard a heartache tonight JIM REEVES
49 - Sam KEITH WEST

World - Bee gees. Wij hebben net Holiday! Officieel komt World, wederom een prima Bee gees single, in de Top 40 op 23-12-1967 (9)

Thank your very much - Scaffold: nummer klinkt direct bekend en valt bij mij onder lichtgewicht pop (5)

Tom Jones met I'm coming home spettert mij nog te weinig (6)

Kites van Simon Dupree raad ik daarentegen iedereen even aan om te beluisteren, bijzonder nummer (8)

Train tour to Rainbow van The Pyramids lijkt mij een van de eerste reggae platen (5,5)

Jim Reeves klinkt zéér bekend in de oren, hoewel al 3 jaar dood in 1967. I heard a heartache tonight heeft dan wellicht een lugubere titel maar is niet onaardig, typisch Reeves (6)

Sam van Keith West is de opvolger van Excerpt from a teenage opera maar een stuk minder verfrissend (5) ondanks goede bedoelingen.

Weinig opzienbarends aan nieuwkomers in de Engelse en Amerikaanse charts.
De Nederlandse tipparade heeft gelukkig wel een fantastische creatieve nieuwkomer en nog wel van eigen bodem ook.

Bij deze raad ik dan ook even aan om even te luisteren naar de band die uit deze band voort zou komen...

De geweldige band Gentle Giant!!!!!

In A Glass House

En daar had ik dan weer geen idee van. Je ziet, kwaliteit verloochent zich niet, ook niet als je in eerste instantie nog niet weet waar het over gaat.

Je ziet maar weer wat zo'n topic kan doen. Vanmiddag tijdens onze (uiteraard wat sombere) routine door Fame weer eens wat van Gentle Giant meegenomen (het debuutalbum).

We hebben inmiddels al een aantal titels in bezit. Het leeuwendeel van de muziek kennen we uiteraard al .

Zeker de moeite waard om te checken als Kites je bevalt, mensen!

Musician's Top 15 voor 25 november 1967!

01 (01) 07 Tramp – Otis Redding/Carla Thomas
02 (02) 03 Daydream believer – Monkees
03 (04) 03 For a few dollars more – Hugo Montenegro
04 (07) 02 Days of Pearly Spencer – David McWilliams
05 (03) 05 Love you ‘till Tuesday – David Bowie
06 (12) 02 Something’s got a hold on my heart – Gene Pitney
07 (08) 03 Holiday – Bee gees
08 (15) 02 Let the heartaches begin - Long John Baldry
09 (---) 01 Hello goodbye - Beatles
10 (---) 01 Going back - Byrds
11 (---) 01 Dear Eloise - Hollies
12 (10) 04 Ladybird – Nancy Sinatra/ Lee Hazlewood
13 (06) 07 Incense and peppermints – Strawberry Alarm Clock
14 (05) 08 I can see for miles – The Who
15 (---) 01 Bend me shape me - American Breed

Ik kan in deze Otis Redding week op musicmeter hem niet laten zitten, dat kan uiteraard niet. Ook natuurlijk omdat het een prima plaat is.

Toch ook gekozen voor de bekende namen inzake binnenkomers. Beatles, Hollies, American Breed. Uiteindelijk zouden deze nummers ook in de Top 40 eindigen. The Byrds zijn natuurlijk ook heel bekend maar hadden weinig hitsingles. Vandaar dat het leuk is dat de Amerikanen ons op de hoogte willen houden met hun lijst.

Going back is van het zeer aan te raden album The Notorious Byrd Brothers.

Tips die ik nog even in mijn achterzak hou: Traffic, Simon Dupree, Tim Buckley en John Fred. Ik had alleen geen klik met Yesterday van Ray Charles.

Top 15 van 25 november 1967


01 (01) 3 Days of Pearly Spencer - David McWilliams
02 (03) 5 Wild Honey – The Beach Boys
03 (04) 5 Autumn Almanac – The Kinks
04 (02) 8 A hole in my Shoe - Traffic
05 (---) 1 Mother No-Head – Group 1850
06 (09) 2 Something’s Got a Hold of my Heart - Gene Pitney
07 (05) 8 From the Underworld – The Herd
08 (06) 8 I Can See For Miles - The Who
09 (08) 6 Excerpts From a Teenage Opera - Keith West
10 (12) 3 Bend me Shape me – American Breed
11 (07) 8 Homburg – Procol Harum
12 (10) 9 You Keep me Hangin’on - Vanilla Fudge
13 (11) 3 Daydream Believer – Monkees
14 (---) 1 Morning Glory - Tim Buckley
15 (14) 9 We love you - Rolling stones

Tim Buckley weerspiegeld met dit liedje het geluid van de jaren 60, maar ik vind het toch niet gedateerd klinken. Hij genoot veel respect bij zijn collega’s, maar kreeg tot aan zijn dood op 28-jarige leeftijd weinig waardering van het grote publiek. Dit kwam pas, zoals zo vaak na zijn dood.
(cijfer:8)

"Mother No-Head" van de Nederlandse formatie Group 1850 was een vrije bewerking van "Vader Jacob", met onder andere vocalen van de belangrijkste producer uit die tijd Hans van Hemert en, heel apart, het Urker Mannenkoor.
Group 1850 heeft met het psychedelische album “Agemo’s Trip” goed geluisterd naar “A Saucerful of Secrets” van Pink Floyd. Hun album vind ik helemaal niks, te gekunsteld en ook nog in steenkolen engels. “Mother No-Head” vind ik daarentegen, we schrijven 1967!, een zeer progressief meesterwerk.
(cijfer: 9,5)

Tim Buckley

Hopelijk gaat die nog stijgen, zodat hij in de algemene top 15 kan komen!

Ranboy Top 15 nr 10 van 25 november 1967
dw vw aw titel - artiest
1 3 3 Days of Pearly Spencer - David McWilliams
2 1 8 Homburg - Procol Harum
3 2 8 From the underworld - The Herd
4 6 2 Something's got a hold of my heart - Gene Pitney
5 4 7 How can I be sure - The Young Rascals
6 5 10 Excerpt from a teenage opera - Keith West
7 -- 1 Going back - The Byrds
8 9 3 Daydream believer - The Monkees
9 8 4 San Franciscan nights - Eric Burdon & the Animals
10 10 3 Wild honey - The Beach Boys
11 13 2 Love is all around - The Troggs
12 -- 1 Dear Eloise - The Hollies
13 7 9 A hole in my shoe - Traffic
14 -- 1 Hello goodbye - The Beatles
15 -- 1 Holiday - The BeeGees

Een nieuwe nummer 1! Na een week of 6 Homburg is dat wel verfrissend. The Byrds pakken de hoogste binnenkomer met hun ultieme melancholie. Verder nog wat heel bekende bandjes om de lijst compleet te maken.

Mijn Verrukkelijke 15 - lijst 9:

#1 - #2 The Beach Boys - Wild Honey (5wk)
#2 - #1 Etta James - Tell Mama (3wk)
#3 - - Simon Dupree & The Big Sound - Kites (1wk)
#4 - #4 Del Shannon - Runaway (2wk)
#5 - #3 David Bowie - Love You Till Tuesday (5wk)
#6 - #5 Ramsey Lewis - Soul Man (3wk)
#7 - #7 The Foundations - Baby, Now That I've Found You (6wk)
#8 - #6 Syl Johnson - Different Strokes (6wk)
#9 - #9 Smokey Robinson & The Miracles - I Second That Emotion (3wk)
#10 - #8 Dusty Springfield - The Look Of Love (4wk)
#11 - - Johnny Rivers - Summer Rain (1wk)
#12 - #12 Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich - Zabadak (7wk)
#13 - #14 Ray Charles - Yesterday (2wk)
#14 - #15 Diana Ross & The Supremes - In And Out Of Love (2wk)
#15 - #13 Sam & Dave - Soul Man (6wk)

Uit de lijst:

- - #10 Procol Harum - Homburg (na 6wk)
- - #11 The Golden Earring - Together We Live, Together We Love (na 3wk)

The Beach Boys eindelijk op #1. Simon Dupree en maatjes maken een diepe indruk en dat reflecteert zich in de binnenkomst. Johnny Rivers zie ik ook nog wel meer doen in de toekomst.

De Musicmeter Top 15 van 25 november 1967!

01 01 Wild honey - Beach boys (49)
02 03 Days of Pearly Spencer - David McWilliams (42)
03 02 Daydream believer - Monkees (40)
04 10 Something's got a hold of my heart - Gene Pitney (35)
05 --- Going back - The Byrds (26)
06 09 Autumn almanac - The Kinks (23)
07 07 From the underworld - The Herd (22)
08 08 Love you till tuesday - David Bowie (22)
09 12 I second that emotion - Smokey Robinson (20)
10 05 Homburg - Procol Harum (19)
11 15 Love is all around - The Troggs (17)
12 13 Excerpt from a teenage opera - Keith West (17)
13 04 I can see for miles - The Who (17)
14 --- Tramp - Otis Redding/Carla Thomas (15)
15 06 Hole in my shoe - Traffic (15)

Het is een boeiend lijstje geworden, met dank aan de wekelijke 5 deelnemers. Wie wil kan overigens te allen tijde gaan meedoen.

Boeiend, omdat de Beach boys de aanvallen van de Monkees en David McWilliams heeft weten te doorstaan. In de onderlinge confrontatie wist McWilliams nog net voorbij de Monkees te komen. Bij het 'kibbelende' duo heeft zich inmiddels Gene Pitney aangediend, die een leuke stijging heeft gemaakt én, heel verrassend, de opkomst van Going Back, het nieuwste nummer van The Byrds.

We hebben slechts twee nieuwe binnenkomers, we blijven overall nogal conservatief, terwijl we in onze lijsten best wel wat veranderingen hebben. Eén ding staat vast, volgende week verdwijnen in ieder geval The Who en Traffic na zo'n duikeling. Ik weet niet wie de grootste kanshebbers zijn maar de belangrijkste tips voor dit ogenblijk zijn toch wel Hello Goodbye van The Beatles en Dear Eloise van de Hollies.

Volgens mij heeft mijn lijst nog niet zo ver afgestaan van de officiële lijst als nu...

Week 47 - 1967
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

#5: Wilson Pickett - Stag-O-Lee V
#7: Toon Hermans - Tango Bleu (Ik Voel Me Zo Beklemd...) V
#8: Nancy Sinatra & Lee Hazlewood - Lady Bird (re-entry)
#14: Donovan - Wear Your Love Like Heaven V


Hemels liedje.

#16: Andy Star - Het Is Nooit Te Laat V
#20: Bonnie St. Claire - Tame Me Tiger V

Van Wilson Pickett heb ik alleen een snellere live-versie kunnen vinden. Mij kan het niet zoveel schelen, ik vind het op zichzelf een matig soulnummertje waarin weinig gebeurd. Wel een nummer met een lange geschiedenis, als ik het me goed herinner [5].

Toon Hermans vond ik zonder twijfel een grappige gast met een onfeilbare mimiek, maar dit soort pauze-liedjes horen gewoon in het theater en niet in een hitparade [4,5].

Wear Your Love Like Heaven is een van Donovan's ondergesneeuwde liedjes en dat is geheel onterecht. Lichtvoetigheid met een bepaald sinister randje in het refrein. Heel verrassend eigenlijk [8,5].

Andy Star mag van mij lekker z'n kunstjes op de kermis vertonen [1] en Bonnie kan beter buiten spelen dan rijkelijk uit haar eigen platencollectie jatten [2,5].

Tipparade: week 47 van 1967.

#5: Wilson Pickett - Stag-O-Lee
Oorspronkelijk een nummer van Lloyd Price, deze cover kende ik niet, het staat niet op mijn (nochtans ruime) compilatie van hem. Wilson Pickett probeert daar een swingender versie van te brengen maar het komt mij niet al te geïnspireerd over waarbij hij meer in ordinair geschreeuw vervalt. Het bluesy origineel vind ik uiteindelijk een stuk beter.
Cijfer: 5

#7: Toon Hermans - Tango Bleu (Ik Voel Me Zo Beklemd...)
Toon Hermans vind ik één van de beste Nederlandse komieken ooit met een onfeilbare mimiek en zijn liedjes vind ik ook erg leuk en grappig. Toch komt dit - wat kaztor zegt - beter tot zijn recht in een theater dan op losse single.
Cijfer: 6

#14: Donovan - Wear Your Love Like Heaven
Een minder bekend nummer van Donovan. Het heeft een melancholieke hippiesfeer en ik hoor hier ook Beatles-invloeden (hij werkte vaak met hen samen). Inderdaad lichtvoetig maar niet zonder diepgang.
Cijfer: 8

#16: Andy Star - Het Is Nooit Te Laat
Nooit eerder gehoord en begrijpelijk, ik vind het nogal nietszeggend en banaal. Misschien goed voor verstokte nostalgici of op een boerenkermis.
Cijfer: 2,5

#20: Bonnie St. Claire - Tame Me Tiger
Ook nooit eerder gehoord (ondanks de naam) en ook dat heeft een goede reden. Een nogal flauwe poging om Nancy Sinatra na te bootsen met zwakke tekst, ook haar zang irriteert mij hier.
Cijfer: 2,5

Dat zal de ene keer meer zijn dan de andere. De Musicmeter top 15 is natuurlijk een afspiegeling van wat we gemiddeld er van vinden...

Ik dacht, laat ik maar eens reclame maken in de Knock Out Songs voor dit topic. Je weet maar nooit

Top 15 voor 2 december 1967:

1. The Monkees- Daydream Beliver (1) (4w)
2. The Beach Boys- Wild Honey (2) (6w)
3. Smokey Robinson & The Miracles- I Second That Emotion (3) (4w)
4. The Byrds- Going Back (5) (3w)
5. Tim Buckley- Morning Glory (12) (2w)
6. The Beatles- Hello Goodbye (-) (1w)
7. Ray Charles- Yesterday (8) (3w)
8. The Troggs- Love Is All Around (4) (5w)
9. The Kinks- Autumn Almanac (6) (6w)
10. Gene Pitney – Something’s Got A Hold Of My Heart (13) (2w)
11. Nancy Sinatra & Lee Hazlewood- Ladybird (7) (4w)
12. The Who- I Can See For Miles (9) (9w)
13. Dusty Springfield- What’s It Gonna Be (-) (1w)
14. The American Breed- Bend Me Shape Me (14) (2w)
15. Van Morrison- Ro Ro Rosey (10) (5w)

Verdwenen:

Strawberry Alarm Clock- Incense And Peppermints (Aantal weken: 8. Hoogste positie:2)
The Lovin’ Spoonful- She Is Still A Mystery (Aantal weken: 5. Hoogste positie: 4)

Ik zat verleden week met zo'n sterke top 3 dat ik besloten heb om die nog een weekje zo te laten. Verder twee binnenkomers, met The Beatles als een te verwachten entry en Dusty Springfield met de opvolger van haar vorige single The Look Of Love.

Verder lijken The Byrds, Ray Charles en The American Breed tegen hun limiet aan te lopen, en stijgt Tim Buckley gestaag door. Volgende week het vervolg

Uiteraard

De Engelse Top 20 van 2 december 1967:

01 01 Let The Heartaches Begin LONG JOHN BALDRY
02 03 Everybody Knows DAVE CLARK FIVE
03 09 If The Whole World Stopped Loving VAL DOONICAN
04 02 Baby Now That I've Found You FOUNDATIONS
05 08 The Last Waltz ENGELBERT HUMPERDINCK
06 05 Love Is All Around THE TROGGS
07 18 Something's Gotten Hold Of My Heart GENE PITNEY
08 16 All My Love CLIFF RICHARD
09 --- Hello Goodbye BEATLES
10 15 Careless Hands DES O'CONNOR
11 07 Zabadak DAVE DEE, DOZY, BEAKY, MICK AND TICH
12 11 I Feel Love Comin' On FELICE TAYLOR
13 --- I'm Coming Home TOM JONES
14 10 There Is A Mountain DONOVAN
15 --- World BEE GEES
16 04 Massachusetts BEE GEES
17 06 Autumn Almanac THE KINKS
18 12 I Can See For Miles THE WHO
19 --- Daydream Believer MONKEES
20 13 San Franciscan Nights ERIC BURDON AND THE ANIMALS

De overige nieuwe binnenkomers:

37 - In and out of love SUPREMES
42 - Here we Go Round the Mulberry Bush TRAFFIC
50 - I only live to love you CILLA BLACK

Pas bij het beluisteren van de laatste plaat op uw tandglazuur. Cilla Black was hier niet op haar sterkst.

Gelukkig is er een nieuwe single voor de Bee Gees, dat maakt het verlies van Massachusetts nog een beetje goed. Ook The Kinks krijgen er flink van langs. Daarentegen begint The Last Waltz van Engelbert Humperdinck volgens mij vandaag weer aan zijn vijfde jeugd......(stond in totaal 29 weken genoteerd).

Musician's Top 15 voor 2 december 1967!

01 (02) 04 Daydream believer - Monkees
02 (04) 03 Days of Pearly Spencer - David McWilliams
03 (06) 03 Something's got a hold of my heart - Gene Pitney
04 (01) 08 Tramp - Otis Redding/Carla Thomas
05 (09) 02 Hello goodbye - Beatles
06 (07) 04 Holiday - Bee gees
07 (10) 02 Going back - Byrds
08 (11) 02 Dear Eloise - Hollies
09 (08) 03 Let the heartaches begin - Long John Baldry
10 (03) 04 For a few dollars more - Hugo Montenegro
11 (05) 06 Love you till tuesday - David Bowie
12 (15) 02 Bend me shape me - American Breed
13 (---) 01 Kites - Simon Dupree



14 (---) 01 Here we go round the Mulberry Bush - Traffic
15 (---) 01 Morning glory - Tim Buckley

Dit moet het dan maar worden, alleen maar goeie platen in de lijst . Ik weet niet waar ik de ruimte voor nog meer nummers vandaan moet halen.

Dan een merkwaardig fenomeen. Ik zag dat in de Amerikaanse top 100 Hello goodbye van The Beatles binnenkwam, wat op zich natuurlijk geen nieuws is.





De B-kant van Hello goodbye is I am the Walrus. Hoe is het dan mogelijk dat in dezelfde week Hello Goodbye binnenkomt op 45 en I am the Walrus op 102? Ik heb hier echt geen flauw idee van, tenzij ze in de VS op het geweldige idee kwamen 2 soorten singles uit te brengen. De ene met Hello goodbye als A kant de andere met I am the walrus als A kant en op kant B vice versa. Maar ik kan mij dat niet voorstellen.

Graag de oplossing van wie het weet!

In de Amerikaanse lijst telde zelfs toen al airplay mee. Niet alleen I Am The Walrus, maar ook heel veel andere b-kanten van bijvoorbeeld The Beatles, The Beach Boys en The Rolling Stones werden zo bescheiden hitjes. Brengt me bij de vraag: gaan wij hier ook aan meedoen? Of houden we ons aan de Europese normen? Want I Am The Walrus zou bij mij hoger eindigen dan Hello Goodbye, zoveel is zeker.

Aan de ene kant is ieder zijn eigen baas. Aan de andere kant hou ik me graag aan de single-norm (en eigenlijk zelfs aan de hitparade/tipparadenorm), dus geen albumtracks, airplaytracks en zelfs geen totaal geflopte singles (zoals Tim Buckley).

Uiteraard geen albumtracks, maar is het niet leuk dat we destijds over het hoofd geziene platen een nieuwe kans geven in onze eigen lijst? B-kantjes moeten ook kunnen, vind ik.

Aha, dat zou ook nog een verklaring zijn, airplay!

"And I am so tired of dj's, why is it always what he plays?" zong Joe Jackson al jaren geleden. Maar goed, mag I am the walrus e.a. in de lijst?

Persoonlijk zou ik er niet aan meedoen want een beetje geschiedvervalsing is het wel en ik vind bovendien airplay geen criterium om een lijst op te stellen. Dat bijt elkaar. Het gaat wat mij betreft om de singles die officieel zijn uitgebracht en dan in een leuke volgorde.

Maar ver hun tijd vooruit, de Amerikanen. Ik ben bij hitlijsten op basis van airplay altijd erg bang voor manipulatie, maar goed, met verkoopcijfers werd ook wel eens gesjoemeld...

Over Amerika gesproken: Ik loop weer eens schromelijk achter.

Weinig tijd, en ik heb er wel een krap uurtje voor nodig om elke lijst door te lichten...

Maar het komt goed!

Dit klopt. Er waren géén twee verschillende singles, maar gewoon het afgebeelde exemplaar, met Hello goodbye als A-kant en I am the walrus onmiskenbaar als B-kant. Er zijn natuurlijk genoeg singles in de pophistorie met een dubbele A-kant, die echt als zodanig zijn uitgegeven (The Beatles zelf grossierden er in). Maar mij staat I am the walrus echt voor de geest als de B-kant van Hello goodbye en niet anders.
Maar hij kwam in de VS afzonderlijk in de lijst vanwege de airplay, die toen ook al meetelde. Wij deden dat jarenlang anders (hoewel de airplay wél bepalend was voor een notering in de tipparade). Tegenwoordig weegt de airplay wel mee in Nederland, maar ik blijf dat een dubieuze methode vinden. Populariteit meet je af aan verkoopcijfers, niet aan wat een DJ je opdringt.

Het maakt de discussie lastig - wat bespreek je wel en wat niet? Persoonlijk beleef ik de meeste lol aan topics als deze doordat je nummers tegenkomt die je helemaal niet kende of waarvan je amper wist dat ze op single waren uitgegeven. Dus ja, onbekend gebleven singles tellen wat mij betreft zeker mee. B-kantjes ook - ik maakte in de Single van de dag-rubriek een opmerking op een B-kantje van een Talk Talk-single. Kan leuk zijn om collega-muziekliefhebbers hier op te wijzen.

Album tracks - dat gaat me in topics als deze dan weer net iets te ver. Daar moet je denk ik de grens trekken. Maar alles wat ooit op 45 toeren is uitgebracht, zou bespreekbaar moeten zijn.

Top 15 van 02 december 1967


01 (01) 4 Days of Pearly Spencer - David McWilliams
02 (05) 2 Mother No-Head – Group 1850
03 (03) 6 Autumn Almanac – The Kinks
04 (02) 6 Wild Honey – The Beach Boys
05 (06) 3 Something’s Got a Hold of my Heart - Gene Pitney
06 (04) 9 A hole in my Shoe – Traffic
07 (--- ) 1 Hello Goodbye / I am the Walrus – The Beatles
08 (07) 9 From the Underworld – The Herd
09 (08) 9 I Can See For Miles - The Who
10 (09) 7 Excerpts From a Teenage Opera - Keith West
11 (14) 2 Morning Glory - Tim Buckley
12 (11) 9 Homburg – Procol Harum
13 (13) 4 Daydream Believer – Monkees
14 (12) 10 You Keep me Hangin’on - Vanilla Fudge
15 (--- ) 1 Green Tambourine – The Lemon Pipers

Aan nummers die op basis van “Airplay” een notering kregen doe ik niet mee, dus komt “I am the Walrus” van de The Beatles niet afzondelijk in mijn lijstje. Op Radio Veronica werd dit nummer ook heel veel gedraaid en ik vond hem toen ook al beter dan de A kant “Hello Goodbye”.
Cijfers: A kant: 8, B kant: 10. Het gemiddelde verklaart de hoge binnenkomst op nummer 7.

The Lemon Pipers, op 15 binnen gekomen met “Green Tambourine”, is zo’n typisch 1967 bubblegum bandje. Dankzij de psychedelische klanken is dit nummer voor mij nog altijd een favoriet. Cijfer: 8,5

Ik ken Green tambourine vooral als vroeg werk van Status quo maar ik kan niet bewijzen dat Status quo het ooit op single heeft gezet. Daarom staan de Lemon Pipers ook in mijn tiplijst en niet Quo. Maar mooi is het zeker.

Ja, wie ooit er voor heeft gekozen om Hello goodbye te kiezen als A-side i.p.v. I am the walrus heeft volgens mij inderdaad een historische fout gemaakt.

Het was de derde single van het Magical mystery tour album, na All you need is love en Penny Lane.
Maar ik zou ook erg benieuwd zijn geweest naar de resultaten van I am the walrus, was het de eerste single van het album geweest. Ik moet er bij zeggen dat alle singles de eerste plek hebben gehaald (ook Hello goodbye), alleen de vierde single (Magical mystery tour) bleef steken op 3.

Nu ik dit opschrijf en er over nadenk geloof ik niet dat er veel albums zijn geweest die bij het verschijnen drie nummer 1's op rij en een nummer 3 notering hebben gehad. Ook niet eens Thriller of een dergelijke grootheid. Een hele bijzondere prestatie.

D'r schieten me spontaan twee voorbeelden te binnen die hier dicht bij kwamen, maar het net niet halen: Mudrock (2x nr 1 en 2x nr. 2) en Arrival van Abba (2x nr. 1 en 1x nr. 3 als ik me goed herinner).
Maar drie nummer één hits op rij, nee, dat zie ik niet snel meer gebeuren. Het geeft aan hoe allesoverheersend de populariteit van The Beatles destijds geweest is. Als er een nieuwe plaat uit was, snelde werkelijk íedereen naar de platenwinkel. Dat fenomeen kom je zelden tegen.

Ook niet bij andere Beatles-platen, want daar heb ik net nog even snel naar gekeken. Maar veel nr 1 hits van The Beatles werden uitsluitend op single uigebracht, dus die albums halen ook geen drie nr. 1 hits op rij. En was MMT uiteindelijk ook niet een uit z'n krachten gegroeide EP die pas later tot volwaardig album werd omgebouwd?

Overigens kan ik me de keuze van Hello goodbye als A-kant nog wel enigszins voorstellen. Op het eerste gehoor (de eerste indruk) ligt het vlotter in het gehoor dan I am the walrus. Het zingt lekkerder mee, en is dat niet een kenmerk van een geheide hit? Maar ja, je bent het nummer daardoor ook veel sneller zat dan I am the walrus, wat per saldo natuurlijk een veel grotere Beatles-klassieker is geworden.

Ik ben na enig nadenken tóch nog uitgekomen bij een album dat drie nummer 1-hits bevat én een nummer 2-hit (Nederlandse hitnoteringen). 'Ns kijken of jullie kunnen bedenken welke het is. Hint: de nummer 1-hits zijn gescoord door verschillende artiesten. En nee, het is niet zomaar een regulier verzamelalbum....