Volgens mij ook. Ik heb nog wat meer foto's vergeleken. Ik moet nog maar 'ns wat meer werk van hem uit die tijd beluisteren.

Flinke veranderingen in jouw lijst trouwens!

De MusicMeter Top 15 van 10 februari 1968!

01 (01) Alone again or - Love (79)
02 (02) Nights in white satin - Moody blues (66)
03 (03) She's a rainbow - Rolling stones (50)
04 (05) (Sittin' on the) Dock of the bay - Otis Redding (49)
05 (04) Sunshine of your love - The Cream (42)
06 (07) Pictures of matchstick men - Status quo (36)
07 (09) Mighty Quinn - Manfred Mann (33)
08 (---) What a wonderful world - Louis Armstrong (31)
09 (---) Just dropped in - Kenny Rogers and the First Edition (24)
10 (08) Some velvet morning - Nancy Sinatra & Lee Hazlewood (24)
11 (11) I believe my time ain't long - Fleetwood mac (22)
12 (13) 2 + 2 = ? - The Bob Seger System (20)
13 (---) Meester Prikkebeen - Boudewijn De Groot & Elly Nieman (19)
14 (14) Green tambourine - Lemon Pipers (16)
15 (06) Darlin' - Beach boys (15)

En op een haar na nog net geen So long, Marianne van Leonard Cohen omdat Darlin' net even ergens een plekje hoger stond in iemand's top 15. Dat neemt niet weg dat de Beach boys de verliezer van de dag waren. Alone again or maakt nog een bescheiden puntenwinst (+5) en behoudt de eerste plek.

Meester Prikkebeen presteert het om in vijf lijstjes vertegenwoordigt te zijn en dan zo weinig punten te halen dat het nog net de Top 15 te halen.
Dank aan alle zes deelnemers!

En wie wat bewaart heeft wat:





De cd Het Beste van Kenny Rogers! Nergens meer te vinden maar wél met een nette versie van Just Dropped in!

Het album staat een beetje stof te happen bij de verzamelaars maar nu dan toch functioneel geworden.
Ik zie in de verkoop overigens hoofdzakelijk verzamelalbums van Kenny Rogers met de First Edition, sporadisch een "normaal" studio-album. Ook niet bij de Amerikaanse tak van Amazon.

Ze staan overigens ook niet op MusicMeter, net zo goed als dat ook de albums van Bob Seger System ontbreken. Hier ligt nog een schone taak!
Bob Seger staat inderdaad links op de foto.

Er is nog hoop, want volgende week komt hij ook in heicro's top 15 binnen.

Week 6 - 1968
Top 40

Binnenkomers in de Tipparade:

#13: Petula Clark - Kiss Me Goodbye V
#14: Alan Price Set - Don't Stop The Carnival V
#16: Paul Mauriat & His Orchestra - L'Amour Est Blue (Love Is Blue) V
#18: The Foundations - Back On My Feet Again V
#20: Status Quo - Pictures Of Matchstick Men V
- Long John Baldry - Hold Back The Daybreak V
- Blues Dimension - Baby, I Need Your Loving
- Sandie Shaw - Today V
- Wally Tax - I Won't Feel Alone (re-entry)



Die jeans kunnen nog even de kast in, heren!

Mijn lieve vrouwtje staat net uien te snijden in de keuken en Petula Clark's liedje helpt hier geenszins bij. Ik vind het ook een vlakke, deprimerende bedoening [4,5].

Gelukkig komt er daarna een vrolijker gestemd liedje dat bij mij wel werkt. Allesbehalve hemelbestormend heeft Don't Stop The Carnival een kwaliteit dat vakmanschap verraadt [7].

Kijk, nu snap ik dus ook waarom dat Paul Mauriat-liedje in iemand's Top 15 stond. Ik kon het nog niet, maar dit is dus een prachtige instrumental waarvan de titel blijkbaar in twee talen bekend was. Definitieve kanshebber voor mijn lijstje volgende week! Hier wordt met gevoel gemusiceerd en het klinkt enigszins progressief met die akoestische gitaar in dat bruggetje [9].

The Foundations deden in mijn Top 15 goede zaken met Baby, Now That I've Found You en ik betwijfel of hetzelfde gaat gelden voor Back On My Feet Again. Het klinkt catchy en solide, maar toch mis ik iets dat dat andere nummer wel heeft. Een ruime voldoende verdient het wel [7,5].

Dan hier misschien wel m'n interessantste bespreking van deze week. Pictures... is een psychedelische klassieker, laat daar geen twijfel over bestaan. Maar je merkt het gewoon; Als je de clip bekijkt zie je dat hun hart ergens anders ligt. Je ziet het aan Rossi's presentatie, je ziet het ook aan de andere bandleden: Wat ze misschien al in repetitieruimtes deden konden ze zich van de platenmaatschappij nog niet veroorloven. Een paar jaar later zouden ze de kraan opendraaien en gaan ze voor recht vooruit en gaan met die banaan. Toch liegt de kwaliteit hier niet: [8].

Ook vind ik Long John Baldry geen passend stemgeluid hebben voor schmaltzy muziek. Dit is duidelijk een blueszanger. Jammer dat ie hier zo z'n muze misloopt [5].

The Blues Dimension heb ik moeten downen. Het was dus een Nederlandse band. Hun BINYL is geen Four Tops-cover, maar lijkt een original te zijn. Best een lekker nummer. Goede zang, speelse muziek met een heerlijk orgeltje dat de pan uit swingt. Niet erg bijzonder, maar allerminst slecht [7,5].

Sandie Shaw, daar hebben we hier eigenlijk 1 woord voor: Flauw. We gaan ook wel voor termen als 'gezichtsloos', 'nietszeggend' en 'bloedeloos'. Kies maar uit! [2].

Week 6 - 1968

#13: Petula Clark - Kiss Me Goodbye
Ik mag Petula Clark wel graag horen, een heel mooie stem heeft zij en ze zingt met passie. Gevoelig nummer dat ook blijft hangen.
Cijfer: 8

#14: Alan Price Set - Don't Stop The Carnival
Wat minder dan zijn vorige singles wegens iets minder inventief maar een vrolijk en aanstekelijk deuntje vind ik het wel, dit kan zelfs buiten carnaval.
Cijfer: 7,5

#16: Paul Mauriat & His Orchestra - L'Amour Est Blue (Love Is Blue)
Dit is wederom easy listening maar als het gepaard gaat met vakmanschap en een prachtige melodie heb ik er niets op tegen. De instrumentatie is ook vrij apart.
Cijfer: 8

#18: The Foundations - Back On My Feet Again
Teveel een doorslag van hun vorige hit en daarom geef ik iets minder. Al zal ik de eerste zijn om te beweren dat dit catchy en solide is.
Cijfer: 6,5

#20: Status Quo - Pictures Of Matchstick Men
Een band met een lange staat van dienst (te vergelijken met Rolling Stones). Duidelijk het beste nummer deze week, geweldige psychedelische song met dito gitaarriff en geluidseffecten. Overigens vind ik hun steviger jaren '70-werk ook prima, nadien ging het bergafwaarts.
Cijfer: 9

- Long John Baldry - Hold Back The Daybreak
Long John Baldry vind ik ook beter passen als blueszanger, hier doet hij te nadrukkelijk Tom Jones na. Het nummer zelf is ook weinig memorabel en te overgeproduceerd.
Cijfer: 4

- Sandie Shaw - Today
Vocaal komt ze niet aan de hielen van Petula Clark. Het nummer zelf is mij te niemendallerig en lijkt teveel een doorslag van haar vroegere hits die merkelijk beter zijn.
Cijfer: 4

Het nummer van Paul Mariat is denk ik dezelfde als die van Al Martino die ik vorige week besprak (kan nu even niet luisteren). Mooi nummer inderdaad! Ben benieuwd naar de versie van Paul.

De waardering voor Love Is Blue is er dan eindelijk.

Jawel, en volgende week een gegarandeerde entry in mijn Top 15!



Was ook wel tijd. Eigenlijk begint het jaar nu pas echt te vlammen.

17 februari 1968


01 (01) 04 Alone Again Or - Love
02 (02) 07 Sunshine Of Your Love – Cream
03 (03) 09 She’s a Rainbow – The Rolling Stones
04 (04) 08 Nights in White Satin – Moody Blues
05 (05) 04 (Sitin' On) The Dock Of The Bay - Otis Redding
06 (13) 02 Where Is My Mind – Vanilla Fudge
07 (07) 03 Just Dropped In – Kenny Rogers & The First Edition
08 (06) 09 Darlin’ – The Beach Boys
09 (08) 10 Magical Mystery Tour – The Beatles
10 (---) 01 Summertime Blues – Blue Cheer
11 (09) 03 Pictures Of Matchstick Men - Status Quo
12 (10) 03 The Mighty Quinn – Manfred Mann
13 (---) 01 So Long Marianne - Leonard Cohen
14 (15) 02 Prikkebeen - Boudewijn de Groot & Ellie Nieman
15 (---) 01 The Good, the Bad and the Ugly – Hugo Montenegro, His Orchestra and Corus

Nieuw op 10: Een groter contrast met “So Long Marianne”, een van de andere binnenkomers, is er bijna niet. Blue Cheer is met “Summertime Blues” een van de pioniers van de Hard Rock of Heavy Metal zoals het later ging heten. Dit nummer sloeg in als bom, ondanks dat men in die jaren nog niet gewend was aan snoeihard gitaar geweld. Voor mij is het een klassieker in het Hard Rock genre. Cijfer: 9

Nieuw op 13: Ondanks dat So Long Marianne van Leonard Cohen een van zijn meest essentiele en bekende nummers is, werd het nooit een hit. Ik denk dat de single kopende jeugd in 1968 het nummer te ingetogen vond en daarom niet onder de indruk was. Zijn album werd daarentegen wel gewaardeerd en is terug te vinden in menig platencollectie van de iets “oudere jongere” in de jaren zestig en zeventig. Ook ik, ging pas eind jaren zeventig over tot aanschaf van zijn album “Songs of Leonard Cohen”. Vervolgens liet ik de man weer tientallen jaren links liggen, ondanks dat hij nog steeds prachtige albums maakte. Ik luisterde jaren meer naar rock, altcountry en jazz dan naar “bedaarde” singer/songwriters. Met het verstrijken der jaren, je wordt ouder en wil ook wel eens wat rustige nummers horen, kwam Leonard Cohen met zijn “Live in London” als vanzelfsprekend weer op mijn pad. Deze innemende persoonlijkheid met zijn donkere stem en z’n prachtige liedjes maakte opnieuw grote indruk op mij. Het lijkt wel of hij nu populairder is dan ooit en dat gun ik hem van harte. So Long Marianne is en blijft een tijdloze klassieker dat nooit verveelt. Cijfer: 9

Nieuw op 15: The Good, the Bad and the Ugly werd door Hugo Montenegro, His Orchestra and Corus uitgevoerd, maar is beter bekend onder de naam van de componist Ennio Morricone. Dit nummer heeft geen introductie nodig, want iedereen kent het natuurlijk. Zelfs zonder filmbeelden is het nummer indrukwekkend, maar met beeld beschouw Ik het als een van de beste en meest originele muziek in de film geschiedenis. Cijfer: 9

Drie prachtige binnenkomers, inderdaad. Ik vind The Good, The Bad and the Ugly ook geweldig als muziek, ik had Hugo ook al eerder in mijn lijst.

Summertime Blues is live ook prachtig gecoverd door The Who (Live at Leeds!) én op single gezet. Maar die komen we pas tegen in 1970.

17/02/68

1. Love- Alone Again Or (1) (3w)
2. Louis Armstrong- What A Wonderful World (8) (2w)
3. The Velvet Underground- White Light/White Heat (4) (3w)
4. The Moody Blues- Nights In White Satin (2) (8w)
5. Manfred Man- The Mighty Quinn (7) (4w)
6. The Rolling Stones- She’s A Rainbow/2000 Light Years From Home (3) (8w)
7. Otis Redding- Sittin’ On The Dock Of The Bay (9) (4w)
8. Leonard Cohen- So Long Marianne/Hey, That’s No Way To Say Goodbye (11) (2w)
9. Boudewijn De Groot & Elly Nieman - Prikkebeen (14) (2w)
10. Fleetwood Mac- I Belive My Time Ain’t Long (5) (4w)
11. Hugo Montenegro, his Orchestra & Chorus- The Good, The Bad & The Ugly (-) (1w)
12. Nancy Sinatra & Lee Hazlewood- Some Velvet Morning (6) (7w)
13. The Pretty Things- Talkin' About The Good Times (-) (1w)
14. 13th Floor Elevators- Slip Inside This House (10) (3w)
15. Kenny Rogers and the First Edition- Just Dropped In (-) (1w)

Verdwenen:

The Beach Boys- Darlin’ (aantal weken: 7. Hoogste positie: 3)
Paul Mauriat- Love Is Blue (aantal weken: 8. Hoogste positie: 1)
Miriam Makeba- Pata Pata (aantal weken: 3. Hoogste positie: 12)

Heel cru: net nu kaztor hem in zijn lijstje gaat zetten, vliegt Paul Mauriat er bij mij uit. Net als The Beach Boys en Miriam Makeba.

Wat krijgen we ervoor in de plaats? Op 11 de overbekende soundtrack van The Good, The Bad & The Ugly. Echt geweldig sfeervol.

Dan op 13 The Pretty Things, de band van Dick Taylor, de oorspronkelijke bassist van The Rolling Stones. Hun vaak over het hoofd geziene meesterwerk SF Sorrow was pas voor later dat jaar, maar Talkin' About The Good Times bewijst dat ze al in februari op een hoog niveau zaten.

En op 15 Kenny Rogers. Mooie stem, alleen ligt zijn oeuvre me niet zo. Deze en Island In The Streams zijn uitzonderingen op die regel.

Ik ben in het bezit van de lp SF Sorrow van The Pretty Things. Jaren niet meer beluistert, maar door de single "Talkin' About The Good Times" maar weer eens gedraaid...... en er een half puntje bij gedaan. Dit album is nog steeds spannend, evenals dit singletje. Goede tip, Arthur.

Geen dank

Ik was trouwens ook van plan om dit album eens te draaien de komende dagen. Ik heb het album niet in mijn bezit, maar gelukkig is er Spotify

De Engelse Top 20 van 17-02-1968

01 02 Mighty Quinn MANFRED MANN
02 01 Everlasting Love LOVE AFFAIR
03 05 Bend Me Shape Me AMEN CORNER
04 04 Am I That Easy To Forget ENGELBERT HUMPERDINCK
05 09 She Wears My Ring SOLOMON KING
06 03 Judy In Disguise (With Glasses) JOHN FRED AND THE PLAYBOY BAND
07 06 Suddenly You Love Me / As You Are THE TREMELOES
08 08 Gimmie Little Sign BRENTON WOOD
09 12 Pictures Of Matchstick Men STATUS QUO
10 --- Fire Brigade THE MOVE
11 11 I Can Take Or Leave Your Loving HERMAN'S HERMITS
12 15 Darlin' BEACH BOYS
13 14 Words BEE GEES
14 07 Ballad Of Bonnie And Clyde GEORGIE FAME
15 10 Everything I Am PLASTIC PENNY
16 13 Don't Stop The Carnival ALAN PRICE SET
17 16 Daydream Believer MONKEES
18 --- Back On My Feet Again FOUNDATIONS
19 --- Nights In White Satin MOODY BLUES
20 19 I'm Coming Home TOM JONES

En dan de volgende nieuwe binnenkomers:

32 - Cinderella Rockefella ESTHER AND ABI OFARIM
35 - Legend of Xanadu DAVE DEE, DOZY, BEAKY, MICK AND TICH
42 - My girl OTIS REDDING
43 - Dear Delilah GRAPEFRUIT
47 - Sky Pilot ERIC BURDON AND THE ANMIALS

Waarom ken ik nog wel Cinderella Rockefella, de enige, jaren '20 achtige hit die het Israelische duo Ofarim ooit heeft gehad, zowel in Engeland als in Nederland en waarom is Sky Pilot van Eric Burdon mij geheel voorbijgegaan in 44 jaar?

Het antwoord is succes. De anti-oorlog die Eric Burdon voerde werd bij het matige Sky Pilot niet meer een reden om de single te kopen. Cinderella Rockefella werd een nummer 1 in de Veronica Top 40 en in Engeland en voila, daar ligt het onderscheid tussen wel en niet direkt kennen.

In de LP top 20 stond al Otis Blue maar nu komt ook een singletje daarvan in de Engelse Top 50, My girl. Hier ook gelijk een overbekende track maar voor mij niet de versie van Otis Redding. Het rare is dat het overlijden van Redding in Engeland leidde tot veel belangstelling voor Otis Blue en blijkbaar My girl.
Maar Sitting on the dock of the bay, de laatst opgenomen single van Redding en hoog in Nederland, kom ik hier nog nergens tegen. Maar My girl is ook prachtig, daar niet van.

Dan is The Legend of Xanadu van die groep met die lange naam net zo prachtig als dat het bekend is (weer een klassieker in de Engelse lijst). Grapefruit lijkt hierdoor een beetje gewoontjes maar is het aanhoren zeker even waard.

Dan de Engelse LP Top 20 van 17 februari 1968:

1 3 Greatest Hits - Supremes SUPREMES
2 1 Greatest Hits - Four Tops FOUR TOPS
3 2 The Sound Of Music OST VARIOUS ARTISTS
4 4 Sgt Pepper's Lonely Hearts Club Band BEATLES
5 10 Pisces Aquarius Capricorn And Jones MONKEES
6 5 13 Smash Hits TOM JONES
7 8 British Motown Chartbusters
8 7 Val Doonican Rocks But Gently VAL DOONICAN
9 6 Reach Out FOUR TOPS
10 9 Breakthrough VARIOUS ARTISTS
11 11 The Last Waltz ENGELBERT HUMPERDINCK
12 15 Live At The Talk Of The Town TOM JONES
13 12 Their Satanic Majesties Request ROLLING STONES
14 14 Best Of The Beach Boys, Vol. 2 BEACH BOYS
15 19 Disraeli Gears CREAM
16 13 Axis: Bold As Love JIMI HENDRIX EXPERIENCE
17 16 Otis Blue OTIS REDDING
18 --- Four Tops Live FOUR TOPS
19 --- Greatest Hits - Temptations TEMPTATIONS
20 18 The Who Sell Out WHO

No news from the Western Frontier. Of het moest gaan om een nieuwe live LP van de Four Tops, in een tijd dat je nog met drie albums in de lijst kon staan:

Volgens mij is My Girl al de 4e of zelfs 5e single die ik langs zie komen van Otis.

Hij is natuurlijk wel overleden op 10 december 1967. Misschien dat de belangstelling daar uit voortvloeid. Hij was uiteraard toch erg populair en een begenadigd zanger.

Musician's Top 15 van 17 februari 1968:

01 (01) 04 Pictures of matchstick men - Status quo
02 (03) 04 Mighty quinn - Manfred Mann
03 (10) 02 So long, Marianne - Leonard Cohen
04 (02) 09 She's a rainbow - Rolling Stones
05 (05) 05 I believe my time ain't long - Fleetwood mac
06 (---) 01 Summertime blues - Blue cheer
07 (06) 04 Alone again or - Love
08 (07) 04 Sittin' in the dock of the bay - Otis Redding
09 (11) 04 2 + 2 = ? - The Bob Seger System
10 (04) 07 Nights in white satin - Moody blues
11 (08) 03 Little miss understood - Rod Stewart
12 (15) 02 Just dropped in - Kenny Rogers and the First Edition
13 (---) 01 The good, the bad and the ugly - Hugo Montenegro
14 (---) 01 What a wonderful world - Louis Armstrong
15 (14) 02 Prikkebeen - Boudewijn de Groot & Elly Nieman

Soms denk je een plaat te kennen, maar pas als je het weer hebt beluisterd blijkt pas hoe goed (of juist niet) het in werkelijkheid was.

Blue cheer is natuurlijk geweldig. Ik dacht even dat The Who een betere versie had neergezet op Live at Leeds. Maar neen, dan moet je toch weer een keer luisteren naar Blue cheer.

En dan deze:

The Good, the Bad and the Ugly

Ik heb al eerder de loftrompet gestoken over de spaghetti westerns en dan is natuurlijk deze film en muziek Top Of The Bill.
Misschien dat je best wel eens zou kunnen discussiëren over de vraag of de films óók zo succesvol zouden zijn geweest zónder de geweldige muziek van Morricone.

Hugo Montenegro speelde Morricone natuurlijk gewoon ná maar deed dat verder verdienstelijk. Ik had eerder al For a few dollars more in mijn lijst. We zaten in de hoogtijdagen van de spaghetti western en we krijgen nog een geweldige topper in het genre....

Onbegrijpelijk dat de westerns helemaal uit zijn.....





Moviemeter meets Musicmeter

Ranboy Top 15 week 7 van 18 februari 1968
w7 w6 aw titel - artiest
1 3 3 Alone again or - Love
2 1 8 Nights in white satin - The Moody Blues
3 2 4 Green tambourine - The Lemon Pipers
4 4 4 Pictures of matchstick men - Status Quo
5 5 3 Prikkebeen - Boudewijn de Groot & Ellie Nieman
6 8 3 Sunshine of your love - Cream
7 7 4 Can I get there by candlelight - David McWilliams
8 10 2 What a wonderful world - Louis Armstrong
9 6 9 She's a rainbow – The Rolling Stones
10 11 4 Mighty Quinn - Manfred Mann
11 13 2 Words - The BeeGees
12 14 2 Fire brigade - The Move
13 -- 1 The legend of Xanadu - Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich
14 -- 1 L'amour est bleu - Paul Mauriat
15 9 7 Everlasting love - The Love Affair

Ook bij mij pakt Love de koppositie, ten koste van The Moody Blues (en The Lemon Pipers). Tot aan nummer 8 is het zwaar dringen, wat een teken is van toenemende kwaliteit.
De binnenkomers starten bescheiden, maar wie weet hoe ver ze nog komen?

Echte toppers zoals Nights in White Satin en She's a Rainbow houden het bij de meeste deelnemers minstens 8 weken vol in hun top 15. Deze nummers gaan we dan ook zeker terug zien in eindejaarslijst.

NL Top 40, week 7:

#22. The Lemon Pipers - Green Tambourine
Een lekker psychedelisch popnummer dat bij mij al een tijdje in de aandacht heeft gestaan, maar steeds net buiten mijn top 15 viel. Toch is het wel een leuk nummer dat ik helemaal via dit topic ontdekt heb.
Cijfer: 7,5

#29. Johnny & Rijk - De Fanfare (A Bande)
Niet gevonden op Spotify en YouTube.

#39. Thijs van der Molen - Waar is de neus van Toon?
Flauwe carnavals-ellende. Misschien leuk met een hoop drank achter de kiezen, maar niet op een zaterdagmiddag als je volkomen nuchter achter een bak koffie zit.
Cijfer: 2

---

US Billboard, week 7:

#62. Billy Vera & Judy Claw - Country Girl - City Man
Zo, dit nummer heeft wel wat. Mooie soulplaat met een vleugje country. Het klinkt wel spannend op een manier zoals de nummers van Lee Hazlewood dat ook vaak hebben. Fijne melodie ook.
Cijfer: 8

#63. Georgie Fame - The Ballad of Bonny and Clyde
Al vaak gedraaid en leuk bevonden bovendien, maar voor mij niet de enorme topper die het voor sommigen hier wel is. Miste ook steeds mijn top 15. Toch een nummer dat zich inmiddels in mijn hoofd heeft genesteld.
Cijfer: 7

#71. Jackie Wilson & Count Basie - For Your Precious Love
Het eerste wat me opvalt als ik naar zijn Wikipedia-pagina ga is zijn tragische dood: Jackie Wilson heeft na een hartaanval 9 jaar (!) in coma gelegen alvorens te overlijden. Beter is het hem te herinneren aan zijn pioniersrol als muzikant: blijkbaar leverde hij een belangrijke rol in de tijd dat rhythm & blues langzaam veranderde in soul. Aan het overbekende reet petite hoor ik dat niet zo af, maar op basis van dit nummer hoor ik dat wel. Het is echt van die ouderwetse soul met nog een bepaalde hang naar de jaren '50 erin. Ik kan dit nummer wel waarderen, het zit muzikaal wel erg goed in elkaar en Jackie heeft een stem van goud.
Cijfer: 7,5

#73. The Mirettes - In the Midnight Hour
Gewoon een lekker damesgroepsoul-nummer, het had bijvoorbeeld ook van de Supremes kunnen zijn. Wel een beetje 13-in-een-dozijn, maar van dit soort nummers kan ik er best 13 achter elkaar horen...
Cijfer: 6,5

#74. Barbara Lynn - This Is The Thanks I Get
Het is alsof ik een soulverzamelaar heb opgezet. Je kan wel merken dat dit de US-hitlijst is. Ook dit nummer is niet onaardig, maar gezien de tekst had het iets verbetener mogen klinken allemaal.
Cijfer: 6

#78. Wilson Picket - Jealous Love
Na wat zoetgevooisde dames nu weer eens iets rauwers. Wat een strot heeft die Wilson Picket, met name als hij de woorden van de titel over zijn tong laat rollen Dat is dan ook wel meteen het grootste pluspunt van dit nummer, verder onderscheidt het zich niet echt van de vele soulplaten uit die tijd.
Cijfer: 6,5

#79. Shorty Long - Night Fo' Last
Nu eens een nummer uit de Motown-stal. De band die staat te spelen is het beste: heerlijk dat orgel dat er doorheen jengelt. De stem is helaas niet al te bijzonder en het liedje laat ook een pakkende melodie te wensen over.
Cijfer: 5

#80. The Royal Guardsmen - I Say Love
Dit is mij iets te Amerikaanse pop, al zijn de arrangementen wel weer leuk en uitbundig. Misschien dat dit geinspireerd is op "Everlasting Love", maar dat niveau wordt bij lange na niet gehaald helaas.
Cijfer: 5

#81. Herbie Mann - Unchain My Heart
Geinige instrumentale versie van het beroemde nummer van Ray Charles, waarin een dwarsfluit de hoofdrol voor zichzelf opeist. Leuk om eens te horen, maar het origineel houdt toch mijn voorkeur.
Cijfer: 6

#82. Petula Clark - Kiss Me Goodbye
Downtown vind ik een schitterend nummer van Petula, maar deze ballad doet me niet zoveel. Vind het ietwat oubollig, ondanks de rijke arrangementen en momenteel valt dat niet zo goed.
Cijfer: 5

#84. Gene and Debbie - Playboy
Een wat zouteloze ballad die me ook niet echt weet te bekoren. Zowel Gene en Debbie hebben niet echt een fijne zangstem, de stem van Debbie klinkt zelfs wat vervelend kinderlijk.
Cijfer: 3,5

#91. George Torrence and the Naturals - (Mama Come Quick And Bring Your) Lickin' Stick
Beter dan de songtitel wordt het hier eigenlijk niet, al hebben we hier volgens een YouTube-comment met een echte "Pittsburgh Pounder" te maken. Het is niet bijster pakkend of dansbaar, dus echt enthousiast word ik er niet van.
Cijfer: 4

#92. Jack Jones - If You Ever Leave Me
Een behoorlijke theatrale song van Jack Jones in het "adult contemporary"-genre, zoals Rateyourmusic het noemt. Hij zou het ook goed doen in musicals e.d., denk ik. Het is niet zo mijn stijl, moet ik zeggen.
Cijfer: 4

#93. Troy Keyes - Love Explosion
Deze had ik volgens mij al eens besproken, maar heeft inmiddels de bovenste 100 gehaald en komt dus nog een keer langs. Erg lekkere soulplaat, een beetje in de stijl van Reach Out (I'll Be There), maar storen doet dit mij niet. Prima nummer!
Cijfer: 7

#97. Hugo Montenegro - The Good, The Bad and the Ugly
Ik zal wel een van de weinigen hier zijn die nog niet bekend is met de westerns van Sergio Leone, dus dit nummer zegt me ook niet zoveel. Gaat eigenlijk compleet langs me heen. Misschien komt het nog, ik ben altijd wel geneigd de nummers die bij anderen goed scoren nog een paar herkansingen te geven.
Cijfer: 5

#98. Anthony and the Imperials - I'm Hypnotized
Niet gevonden op Spotify en YouTube.

#99. The Happenings - Music Music Music
Beetje doorsnee sunshine pop, er zoveel leukere liedjes in dit genre... Ik zit bv. nog op de eerste single van The Zombies te wachten in 1968...
Cijfer: 3,5

#100. The Tremeloes - Suddenly You Love Me
Dit is dan wel weer een erg aanstekelijk nummer, volgens mij ook al een die ik vaker heb beluisterd en steeds net buiten mijn top 15 viel. De melodie is wel heel erg bekend in ieder geval, dus waarschijnlijk was het ook een dikke hit in Nederland.

Volgende week wellicht in de top 100: Nights in White Satin. In de 4e week stijgt ie van 122 naar 104...

Het epische en meeslepend verhaal, de adembenemende landschappen, schitterend in beeld gebracht, de perfect gecaste acteurs met hun ruwe bolster, blanke pit koppen, maar ook de memorabele muziek van Ennio Morricone maakten van "The Good, the Bad and the Ugly" misschien wel de grootste en meest tot de verbeelding sprekende spaghetti western aller tijden.
De regisseur Sergio Leone was zo verrukt van de muziek, dat hij scenes aanpaste aan de muziek van Ennio Morricone.
Herman, je zegt het zelf al "misschien komt het nog". Ik zou zeggen, bekijk de film eens.

:Y


Gelukkig spreek je helemaal nog vanuit begin 1968!
Toen wisten we natuurlijk nog niet van Once Upon a Time in The West, de spaghetti western aller spaghetti westerns, van later dat jaar!

Heren, de beste (spaghetti)western is toch echt wel The Magnificent Seven (1960)

Maar het ligt wel uiteraard allemaal zeer dicht tegen elkaar aan

Ik heb de films laatst gedownload, zal er binnenkort eens een keer voor gaan zitten.

Om trouwens nog even terug te komen op 'Love is Blue': ik heb vandaag een vergelijkend warenonderzoek gedaan en de vocale versie van Al Martino vind ik toch een stuk fijner dan de orkestversie van Paul Mauriat. Al mist ie op een haar mijn lijstje dat ik vanavond aan het samenstellen ben.

1968, week 7:



(The Pretty Things)

01 01 The Bob Seger System - 2 + 2 = ?
02 02 Nancy Sinatra & Lee Hazelwood - Some Velvet Morning
03 03 James Brown and the Famous Flames - There Was a Time
04 05 Love - Alone Again Or
05 --- The Pretty Things - Talkin' About The Good Times
06 04 Otis Redding - (Sittin' On) The Dock of the Bay
07 06 Miriam Makeba - Pata Pata
08 07 David McWilliams - The Days of Pearly Spencer
09 08 Louis Armstrong - What a Wonderful World
10 09 Sly & The Family Stone - Dance to the music
11 12 Leonard Cohen - So Long, Marianne
12 10 13th Floor Elevators - Slip Inside This House
13 --- Blue Cheer - Summertime Blues
14 14 Status Quo - Pictures of Matchstick Men
15 11 Moody Blues - Nights in White Satin

In de top verandert er bij mij weinig, deze week. Wellicht volgende week, want The Pretty Things melden zich met een nummer dat mij erg goed bevalt. Geweldige melodie, mooi gebruik van de mellotron en als je denkt dat je het nummer gehoord hebt komt er ook nog een Beatlesque coda van een halve minuut achteraan.

Onderin is het dringen geblazen. Veel psychedelica die het net wel of net niet (Ohio Express, Vanilla Fudge) haalt. Blue Cheer is wel een geluid apart in deze: inderdaad een stuk steviger dan we tot nog toe gehoord hebben (al heeft het wel wat Hendrix-achtigs, vind ik) en ook gewoon een gaaf nummer.

De exits zijn voor Boudewijn de Groot (Prikkebeen) en Archie Bell and the Drells (Tighten Up), die vorige week nog ergens onderin binnen kwamen. Bij Prikkebeen was de rek er hier al snel uit, op de een of andere manier staat de tekst me een beetje tegen: zoveel mooie regels, maar echt chocola kan ik er niet van maken.

Mijn Verrukkelijke 15 - 1968, Week 7:

#1 - #2 Kenny Rogers & The First Edition - Just Dropped In (2wk)
#2 - - Paul Mauriat - Love Is Blue (1wk)
#3 - #4 The Move - Fire Brigade (2wk)
#4 - #1 Love - Alone Again Or (4wk)
#5 - #7 Louis Armstrong - What A Wonderful World (2wk)
#6 - #6 Otis Redding - (Sittin' On) The Dock Of The Bay (4wk)
#7 - #10 Don Partridge - Rosie (2wk)
#8 - #3 Cream - Sunshine Of Your Love (7wk)
#9 - - Blue Cheer - Summertime Blues (1wk) (dat haar van die drummer... Het lijkt wel een hyperactieve komondor! )
#10 - #5 Eric Burdon & The Animals - Monterey (7wk)
#11 - - The Pretty Things - Talkin' About The Good Times (1wk)
#12 - #9 Dragonfly - Celestial Dream (3wk)
#13 - #13 Vanilla Fudge - Where Is My Mind (2wk)
#14 - - Hugo Montenegro - The Good, The Bad And The Ugly (1wk)
#15 - #8 The Moody Blues - Nights In White Satin (8wk)

Uit de lijst:

- - #11 Georgie Fame - The Ballad Of Bonnie And Clyde (7wk)
- - #12 - #8 The Love Affair - Everlasting Love (5wk)
- - #14 - #13 The Lemon Pipers - Green Tambourine (4wk)
- - #15 - #6 The Beach Boys - Darlin' (9wk)

Weer een heus slachtveld in de lijst, de kraan der klassiekers staat dan ook wijd open. Ik heb zo de indruk dat 1968 een beter jaar gaat worden dan 1967. Net iets meer tijdloze muziek.

De MusicMeter Top 15 van 17 februari 1968:

01 (01) Alone again or - Love (78)
02 (04) (Sittin' on) the dock of the bay - Otis Redding (48)
03 (02) Nights in white satin - Moody Blues (45)
04 (08) What a wonderful world - Louis Armstrong (42)
05 (03) She's a rainbow/2000 Lightyears from home - Rolling Stones (42)
06 (07) Mighty Quinn - Manfred Mann (35)
07 (06) Pictures of matchstick men - Status quo (34)
08 (05) Sunshine of you love - The Cream (32)
09 (---) So long, Marianne - Leonard Cohen (29)
10 (09) Just dropped in - Kenny Rogers and the First edition (29)
11 (---) Summertime blues - Blue cheer (26)
12 (12) 2 + 2 = ? - The Bob Seger System (22)
13 (13) Prikkebeen - Boudewijn De Groot & Elly Nieman (21)
14 (---) Talking about the good things - The Pretty Things (19)
15 (10) Some velvet morning - Nancy Sinatra & Lee Hazlewood (18)

Dank aan de 6 deelnemers, die er een redelijke sensatie in puntenopbouw van hebben gemaakt.
Na Alone again or zie je een enorme drop aan punten.

Die blijven ergens aan de strijkstok hangen, iedereen geeft toch punten, en dat leidt tot meer kanshebbers voor de top 15 en een relatief hoog aantal punten voor de middenmoot en de platen onderin.
Zo vielen Firebrigade van The Move (17) en I believe my time ain't long van Fleetwood mac (17) nog af, terwijl 17 punten over het algemeen wel een plaatsje geeft in de Top 15.

En Kenny Rogers boekte 5 punten winst en daalt van 9 naar 10. De meeste punten werden verloren door de Moody Blues (24).

Week 7 - 1968
Top 40

Binnenkomers in de Tipparade:

#17: Patricia Paay / Isabella Ianetti - Corriamo V / V
#18: John Lamers - Roosmarie V
- Herman's Hermits - I Can Take Or Leave Your Loving (re-entry)
- Nancy Sinatra & Lee Hazlewood - Oh, Lonesome Me (re-entry)
- The Who - Mary-Anne With The Shaky Hand V

Binnenkomers in de Top 40 die de Tipparade oversloegen:

#29: Han Grevelt (re-entry) / Johnny Kraaykamp & Rijk De Gooyer / De Labanda's - De Fanfare (A Banda)
#39: Thijs Van Der Molen - Waar Is De Neus Van Toon? V


We worden deze week behoorlijk bij de neus genomen!

Corriamo vind ik een soort van oude-mensen-muziek ('Music for old people' zeg ik tegen mijn lieve schat. 'Old, deaf people!' krijg ik als respons ). Het doet me echt helemaal niets, met het verschil dat Isabella's versie wat levendiger klinkt dan die van La Paay [PP: 2 / II: 3].

John Lamers' liedje klinkt me in de oren als een wat droogkloterig carnavalsnummer. Volslagen ontdaan van alle fantasie, zoiets [1,5].

Zelfs de binnenkomer van The Who is weinig spectaculair, al is het album waarvan het nummer afkomstig is (The Who Sell Out) prima. Ik vind het nummer te weinig pit hebben voor de band. Er mocht wel wat meer power in zitten [6].

Geen enkel spoor van Johnny & Rijk's en Labanda's De Fanfare te vinden, maar ik denk dat de clip van Han Grevelt van een paar weken terug al genoeg zegt.
Ook Thijs Van Der Molen's bijdrage van de week mag van mij op de brandstapel [1].

Om het kort te houden: Wat een kutweek!