Een nieuwe single van de dag, binnengekomen op 28 augustus 1971:

J. Taylor - You've got a friend





Uiteraard ook bekend van Carole King. Geschreven ook door haar.
Was weliswaar de hoogste nieuwe binnenkomer die dag. Uiteindelijk was de 20e plek het hoogst haalbare, slechts 5 weken genoteerd gestaan in de Top 40.

Zijn naam is uiteraard zeer bekend maar hij heeft maar twee noteringen in de hitlijst gehad, de andere was Fire and rain, van november 1970.

Misschien geen single artiest?

Volgens mij is dit ook de bekendste versie.
Ik mag dit wel, vind het wel aangename, warme muziek, vooral geschikt in de late uren.
Dit is inderdaad een album-artiest, althans ik denk dat hij enorm veel albums heeft verkocht.

Net zoals Todd Rundgren, schijnbaar. I Saw The Light mag een klassieker genoemd worden, maar het heeft in de hitlijsten nauwelijks iets gedaan (Tipparade in 1972). Die moest het ook alleen van z'n albums hebben.


Waar is iedereen trouwens? Heeft Michael's You Are Not Alone iedereen afgeschrikt?
Of ging iedereen naar het strand vanwege het mooie weer?

Fijn topic dat ik nu pas ontdek. Gesteld dat musician hier nog mee verdergaat, zal ik hier zeker actief aan deelnemen

Ik begin het te betwijfelen, maar ik neem het anders graag over.

Ah, ik heb wat nummers gemist.

You Are Not Alone van Michael Jackson: tja, geweldige artiest, maar hier was de glans er toch wel vanaf. Desondanks vind ik een nummer als Earth Song wel erg mooi, maar dit is gewoon een te mierzoette ballad, en weet mij ook niet te raken.

Keep On Trying: geinige nederbeat, maar ik heb wel betere nummers van die band gehoord. Dit klinkt inderdaad nogal rommelig, en niet heel erg bijzonder. Wel leuk dat er nog een mondharmonica langskomt. Charmant liedje, maar niet veel meer dan dat.

You've Got a Friend is natuurlijk een klassieker, maar ik moet er nu vandoor. Later meer.

Die James Taylor is best wel een beetje zoetig, maar ja die stem en toch wel mooi smachtende melodie doen het ieder keer weer.
Topper.

Het is net als met Fame, een leuke platenzaak totdat blijkt dat er te weinig mensen komen en de zaak failliet gaat. Dit topic is alleen een lang leven beschoren als er wat mensen aan mee doen, anders sta je er een beetje voor gek mee
Maar ik ken Kaz goed, dus als een co productie is het uiteraard ook prima. Dan zal ik met hem even overleggen!

Outsiders-Leuke rammel herrie waarom zou elke plaat gelikt moeten klinken?

James Taylor-Mooi nummer maar ik zou er niet heel de dag naar kunnen luisteren.

Ik zal er stiekem eentje bijslepen.

The Rolling Stones - Mixed Emotions




De eerste single van het comeback-album Steel Wheels, binnen gekomen op 2 september 1989.

Nu valt het nummer natuurlijk een stuk minder op in hun gigantische discografie, maar destijds was dit wel degelijk een comeback waar naar uitgekeken werd.

De heren Jagger en Richards hadden hun gekibbel bijgelegd en de band werd weer een 'on-going concern', maar dan wel in de orde van een hoop touren en sporadisch studio-werk. Het viel ook samen met een herwaardering voor hun oude werk. The Singles Collection verscheen gelijkertijd en de oude albums kwamen op cd uit.

Ze waren dus helemaal terug, maar de prestaties van Mixed Emotions waren hier eigenlijk niet flitsend: 8 weken Top 40 met als hoogst haalbare kaart de #10-positie.

Ik vond Rock and a Hard Place stiekum beter, maar die deed niks als single.
Zelfde probleem als het onderschatte One Hit ( To The Body) van het album Dirty Work.

Fijn nummer van de Stones, maar ze hebben wel 100 betere. Van het Steel Wheels-album vind ik Continental Drift het beste.

Destijds een hele verademing in vergelijking met al dat Dance gedoe en ik vind het nog steeds geen straf om het te horen maar ik ben het wel met ArthurDZ eens dat Continental Drift het beste nummer is van Steel Wheels

Ik sluit mij bij Deric aan in dit geval. Ik ben echt helemaal weg van Rock and a hard place, op afstand mijn beste nummer van Steel wheels.

Nu is het overigens 22 jaar na dato mij een beetje ontgaan of men nu wérkelijk enthousiast was over Steel wheels of dat men vanaf de jaren '80 sowieso altijd enthousiast was over een nieuwe Rolling stones plaat, al was het alleen omdat men blij was dat ze er nog waren.

Maar ik geloof bij nader inzien dat men in z'n algemeenheid toch oprecht redelijk te spreken was over Steel wheels. De keuze voor Mixed emotions was overigens geen slechte. De rockende singles van de Stones (zoals Rock and a hard place maar eerder ook Respectable e.a.) waren nooit grote hits voor de Stones/

The Outsiders - Keep on Trying: rammelende plaat maar toch leuk.
James Taylor - You've got a Friend: aangenaam liedje met fluwelen stem.
Rolling Stones - Mixed Emotions: niet tot hun beste behorend - het klinkt mij iets te ingeblikt - maar wel prima Stones-single.

Overigens begrijp ik niet waarom iedereen zo enthousiast is over Rock and a Hard Place, ik vind het een vrij banaal nummer die het alleen moet hebben van de riff van Keith.

Vaak zijn de riffs van Keith bepalend, luister maar eens naar Satisfaction en Jumpin' Jack Flash. De meerwaarde van een Stones nummer.

De nieuwe single van de dag uit de 90's:

Coolio - Fantastic Voyage




Coolio komt op 3 september 1994 binnen met z'n eerste Top 40-hitje die 4 weken in de lijst staat met #31 als hoogste positie.

Dit is typisch een artiest waar een niet-hiphopfan ook goed mee uit de voeten kan.
Ik kan dit soort gezellige, positieve hiphop zonder dat hele vrouwonvriendelijke macho-gedoe eromheen wel goed hebben. Leuk nummer!

Het origineel van Lakeside uit 1981 (8 weken top 40) vind ik een stuk leuker!

YouTube - Lakeside - Fantastic Voyage Official Video

Je begrijpt dat ik eerst de clip van youtube moet beluisteren, voor ik weet waar het over gaat

Maar ik begrijp wat je bedoelt. De agressie, het wapengekletter, oproepen tot geweld, vrouwonvriendelijke enz. hiphop is één van de redenen dat ik er ver van weg blijf. Coolio is met deze single anders en bewijst dat er aan de muzieksoort zelf niets mis hoeft te zijn.

Dat geeft de hiphop voor mij dan weer een beter imago. Lakeside is ook goed, maar Coolio heeft er op zich wel wat aardigs van gemaakt (7)

Ik ben een niet hip-hop fan en daar verandert dit nummer niks aan.

Ik ben ook geen hip-hop-liefhebber vanwege al dat macho-gedoe, geweld, seksisme, gebrek aan emotie plus het feit dat ze teveel gebruik maken van een ander nummer. Maar dat van Coolio kan voor mij wel, al is dat ook weer gebaseerd op een eerder nummer (en die vind ik ook beter).

Die van de Rolling Stones vind ik eigenlijk best leuk. Gewoon een typisch en lekker rocknummer van de Stones. Bijzonder is het natuurlijk niet, maar ik kan het toch wel waarderen.

Die van Coolio vind ik weinig bijzonder. In het genre van de positieve hip-hop is er zoveel beter dan dit. Coolio moet blijkbaar telkens refreinen jatten, en dan nog vind ik Gangsta's Paradise veel leuker. Dit voegt weinig toe aan het origineel, en de raps zijn ook maar matig.

Een nieuwe single van de dag, eentje die binnenkwam op 4 september 1965!

Righteous brothers - Unchained melody



Vals sentiment of oprechte emotie? De kwaliteit van het nummer, daar kan het niet aan hebben gelegen. Drie en twintig weken genoteerd gestaan in de Top 40, uiteindelijk ook op de eerste plaats. Maar misschien dachten bands en fans destijds wel heel anders over goede muziek....

Het 'broertje' van The Walker Brothers. Ze delen zelfs samen een verzamelaar!

Vals sentiment of oprechte emotie, daar hoef je volgens mij bij die laatsten niet aan te twijfelen.

Van The Righteous Brothers weet ik verder niet genoeg om daar over te oordelen.
Ik denk dat The Righteous Brothers er toch wel een divisie onder zit.

Maar het is zeker een uitstekende plaat.

Het haalde in 1990 als re-entry pas de #1-positie.

Je hebt gelijk, ik keek weer in die slechte 2009 versie van het Hitdossier, waar alle resultaten van één hit bij elkaar zijn opgeteld. Die idioot die dat heeft bedacht moesten ze ook aan de hoogste boom....enfin.

Twaalf weken in 1965 (hoogste plek 9) en elf weken in 1990 met zowaar een eerste positie! Het verandert in die zin wat aan het verhaal, dat de populariteit van dit nummer blijkbaar in de loop der jaren altijd is gebleven.

Sterker nog, het behoort tot een select groepje van singles dat er in is geslaagd om jaren later (nogmaals) naar de eerste plek van de hitparade te stijgen. Tijdloos dus?

Vraag me niet waarom, maar ik heb nooit veel gehad met The Righteous Brothers. Op Unchained Melody na dan, die vind ik dan weer wel heel mooi.

Wij hebben ook die 2009-versie gekocht, en dat bleek achteraf nogal een miskoop te zijn, want ik pak altijd de editie die daarvoor is uitgegeven (ik geloof uit 2005). Van de jaren ertussen (2005-2009) zoek ik toch nooit wat op. Bij de 2005-versie was Johan van Slooten nog van de partij, maar die had er blijkbaar geen zin meer in, en de kwaliteit gaat meteen behoorlijk omlaag. Ik vind de 2009-editie werkelijk in elk aspect slechter.

Anyway, The Righteous Brothers, ik ken twee nummers van ze, deze en You've Lost That Lovin' Feeling, waarvan ik die laatste toch wel een stuk hoger aansla. Unchained Melody is me toch wel iets te pathetisch, en ook melodieus gezien vind ik die andere veel mooier. Daarbij heeft You've Lost That Lovin' Feeling nog dat leuke dat ie lijkt te stoppen en dan nog even doorgaat. Omdat ze niet wisten of dat eigenlijk wel kon, zo'n lang nummer uitbrengen (toen was dat blijkbaar lang voor zulke muziek). Ze dachten dat het nummer het niet zo goed zou doen door de lengte, dus ze laten hem stoppen, waar de radiostations hem konden afkappen en dan gaat het nummer toch nog een stukje door. Heb ik altijd wel geinig gevonden.

Unchained melody behaalde overigens die nummer 1 positie in 1990 dankzij de film Ghost (de pottenbakscène). Geweldig nummer, duizend maal gecovered en het ultieme meebrullied .

Deze versie vind ik ook niet mis.

Een b-kantje van U2's All I Want Is You cd-single, waarvan eind 1989 Everlasting Love nog in Nederland zou gaan scoren.

Iets te gelikt naar mijn smaak maar ik vind het verder niet slecht.

The M*A*S*H - Suicide is painless





En binnengekomen in de Veronica Top 40 op 5 september 1970.
10 weken genoteerd gestaan, hoogste plaats de 4e, deze nieuwe single van de dag.

De clip van Youtube, met foto's van de serie, is weliswaar fraai maar heeft slechts weinig te maken met de oorspronkelijke film uit 1970.

Het is dat de vrouw van de baas van CBS het zo'n leuke film vond, anders was er nooit zo'n succesvolle langlopende serie geweest. De beste Amerikaanse serie ooit. Wie slechts een druppel Amerikaans bloed heeft, of dat graag zou willen, zou eigenlijk in de houding moeten springen bij de eerste noten van de song. Of een traantje wegpinken, dat mag natuurlijk ook.

Het gaat over een veldhospitaal in de oorlog in Korea in de jaren '50, maar eigenlijk is het een verkapte eerste anti-Vietnam serie maar ja, dat kon natuurlijk helemaal nog niet in 1970.




Colonel Sherman Potter (Acteur Harry Morgan) 96 inmiddels en nog steeds "going strong".