Wat een vreemde statement. Alsof 'jong grut' niet beter kan zijn dan artiesten van 35+, zelfs al zijn ze niet uitgespeeld? En alsof iemand er op gaat letten of de artiesten die ze in hun lijstje stoppen wel jong genoeg zijn? Misschien is het 'jonge grut' in de jaren '00 gemiddeld gezien inderdaad beter dan 35+'ers. Wie weet. Als iedereen alleen maar jonge artiesten in hun lijstje heeft staan zullen veel mensen dat al dan niet onbewust vinden kennelijk.

Het is "ja meneer" voor jou, recalcitrant hipsterbaasje.

Queen in ieder geval wel.

Oh kut, vorige decennium helemaal gemist en deze ook bijna.

Even in de haast een lijstje gemaakt:

1. Ryan Bingham - Mescalito (2007)
2. Agalloch - Ashes Against the Grain (2006)
3. Necrophagist - Epitaph (2004)
4. Elbow - The Seldom Seen Kid (2008)
5. Sufjan Stevens - Illinois (2005)
6. Megadeth - Endgame (2009)
7. Alison Krauss & Union Station - Live (2002)
8. David Crosby & Graham Nash - Crosby & Nash (2004)
9. Neil Young - Prairie Wind (2005)
10. Nils Frahm - Wintermusik (2009)
11. Levon Helm - Dirt Farmer (2007)
12. Jackson Browne - Time the Conqueror (2008)
13. Slayer - World Painted Blood (2009)
14. Harry Sacksioni - Helden [Live] (2001)
15. I - Between Two Worlds (2006)
16. Moonsorrow - Kivenkantaja (2003)
17. Rupa & The April Fishes - Este Mundo (2009)
18. Gillian Welch - Time (The Revelator) (2001)
19. Obscura - Cosmogenesis (2009)
20. Mariee Sioux - Faces in the Rocks (2007)

Net afgevallen: o.a. Sigur Ros, Meshuggah en Midlake.

Ik gebruik m'n Rotatielijst als aanvulling op m'n Top 10 (ik heb dus een Top 15). Bovendien, al zou ik deze albums momenteel het meeste draaien; geen van de muzikanten in kwestie had ten tijde van betreffende releases de leeftijd van 50 of zelfs 35 bereikt.



Nouja, je hebt nu eenmaal mensen die zich alleen in "jong grut" interesseren en alleen maar uitgaves van jonggedienden opnemen in een 00s-lijstje. Daar is het nu eenmaal een algemeen muziekforum voor. Zie er het probleem niet van. Ik verbaas me er alleen over.





Iets met een open deur...

Queen heeft de deur zelf open gezet.

Het publiceren van de eindlijst gaat vast vuurwerk opleveren

Maar jij blijft buiten in de kou staan...



Denk je dat of hoop je dat?

Maakt mij niet zoveel uit, ik ben er toch niet. Maar dat Marbles wederom een zeer hoge notering gaat halen, staat in ieder geval vast.

Ik moet wel zeggen: elke keer als ik hier over Queen of Marillion lees, vraag ik me wel af of ik nog in het goede topic zit. Voor mij zijn dat toch relikwieën uit de jaren '70 en '80 vooral.

Een Top 10-notering zou verdiend zijn.



Marillion, een topband en een van Queen's beste support acts ooit.

Ik verbaas me er compleet niet over. De muzikale dinosaurussen brengen meestal na 30 jaar uitgebluste albums uit, een uitzondering is Rush. Ik zou het eerlijk gezegd een beetje raar vinden als de lijst vol staat met Jethro Tull, Marillion, Queen enzovoort. In een jaren ´70/´80 lijst passen ze, maar hier niet meer. Bij dit decennium verwacht ik bands als Coldplay, Arcade Fire en Arctic Monkeys, de nieuwere bands.

Dat zou wel zo logisch zijn ja, geen enkel van die ouwe bands heeft nog een rol van betekenis gespeeld, nouja, kennelijk Marillon wel..

Dat is de vooronderstelling van het geborneerde hipsterpubliek dat (ook) in dit topic oudgedienden afkraakt (hoor jij daar ook al bij?). Geloof me, voor elke artiest waarvoor je stelling opgaat, bestaat er een waarvoor het tegenovergestelde geldt. Zo vind ik Heathen (2002) -de nummer 12 in mijn lijst- qua niveau thuishoren in de subtop van Bowie's oeuvre. Rush is bepaald geen uitzondering.



Ik ook, vandaar dat je zulksoortige lijsten in dit topic niet tegenkomt. Nou ja, eentje misschien (de overigens kwalitatief dik in orde zijnde lijst van bauer).



Dat maken users die deze bands nomineren zelf wel uit. Van dat Marillion in casu Marbles hier niet past zakt overigens redelijk m'n broek af.



Ik ook. Maar mag van jou een band als Coldplay nog meedoen in de 10's (voor velen was het immers vanaf X&Y op creatief gebied al afgelopen met ze)?



Marbles is een flinke cultklassieker en op MuMe een heuse publieksfavoriet. Terecht, deze band is nog lang niet uitgespeeld.

De subtoppers van Bowie waren in de jaren '70 al niet goed genoeg voor mijn top 20, dus nu ook niet... Er zijn teveel echte toppers. Niet alle ouwe lullen zijn uitgerangeerd natuurlijk, maar echte topalbums afleveren... dat kom ik toch zelden tegen.

Ik heb mijn eigen lijstje er nog eens op nageslagen en van de 20 artiesten zijn er 13 die hun debuut in de 00s uitbrachten. De rest allemaal in de 90s. En enkel de leden van Portishead waren 35+ toen het desbetreffende album uitkwam. dEUS zit een beetje op het randje. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de andere decennia: ik luister vooral muziek van artiesten die ten tijde van die muziek zelf in de 20 of 30 zijn, uitzonderingen daargelaten.

Vertel eens ClassicRocker: waar heb je je hipstertrauma opgelopen? Of ben jij zo iemand die op de man speelt om er zelf beter uit te komen?

Ik heb overigens niets tegen recente Neil Young of Bob Dylan platen, maar je weet gewoon waar je je aan kan verwachten.

Robert Plant met Allison Krauss wonnen nog een award voor hun album Raising Sand. Niet toevallig hoog in mijn lijstje. Prachtig album en al zou Plant 89 zijn en achter een rolator lopen.... goed is goed.
Een typerend voorbeeld van een echte laatbloeier is Seasick Steve, onderhand onmisbaar op diverse zomerfestivals.
Ik ben het er overigens mee eens hoor ..... laat alsjeblieft de nieuwe garde goede albums blijven maken en terecht in dit soort lijstjes komen. Een vrij normale gang van zaken.
Maar ik vind dan weer niet dat de oude garde per definitie afgeschreven hoeft te worden.
Ze zijn er echt nog wel die verrassend uit de hoek komen.

14 van de 20 albums in mijn lijst zijn artiesten die in de jaren '00 debuteerden, 5 andere in de jaren '90, de enige 'oude' artiest is Brian Wilson. Bruce Springsteen, David Bowie, Paul McCartney, Neil Young, Bob Dylan en ook U2 hebben in de jaren '00 prima albums uitgebracht maar net niet goed genoeg voor de top-20.

Wat breng jij het weer zwaar, zeg. Oudgedienden afkraken is nou ook weer heel erg overdreven. De bands die ik noemde hebben echt albums uitgebracht van uitzonderlijk hoge kwaliteit in de jaren ´70 of ´80. Zeg dus niet dat ik deze bands afkraak. En het lijkt me wel logisch dat bands of artiesten na een jaar of 35 een beetje inspiratieloos worden. Rush heeft met zijn laatste album een geweldige plaat gemaakt maar hij zou niet bij de beste Rush-albums horen. Meestal gaan de oudere bands back to the roots en dat doen ze nooit beter dan 30 jaar geleden.

En hipster vind ik weer zo´n onzinterm. Er zijn inderdaad veel mensen die voornamelijk naar nieuwe muziek luisteren. Daar is toch niks mis mee? Ik doe het trouwens niet, want ik luister ook naar muziek uit de jaren ´60 en de jaren ´70.

Ik vind het prachtig om te zien dat een man als Seasick Steve wel laat zien dat je nog geweldige muziek kan maken op een oudere leeftijd. Het is niet origineel, maar het swingt als de neten. Het zal bij mij niet hoger dan 4 sterren krijgen, daar zijn echte unieke platen voor zoals Funeral van Arcade Fire. Die brengen iets nieuws op de tafel.

Jij had Le Noise verwacht?

Bowie is voor mij buitencategorie. Had hij zijn 70's-oeuvre vorig decennium uitgebracht, dan was deze rockgod goed geweest voor zes! noteringen (Hunky Dory, Ziggy Stardust, Aladdin Sane, Station to Station, Low en Heroes). Ik ben het met je eens dat de meeste artiesten hun beste werk afleveren als twintiger/dertiger, maar ook oudgedienden als mijn nummer 2 Robert Plant, mijn nummer 4 Brian May, mijn nummer 5 Iron Maiden, mijn nummer 6 Marillion, mijn nummer 12 David Bowie en mijn nummer 13 David Gilmour leverden in de 00's kwalitatief hoogstaand werk af. Geen haar op m'n hoofd die er over peinst om deze artiesten in dit topic te negeren. Nee, zij horen hier evengoed thuis.



In Gent. En aangezien jij nog een man moet worden zal ik je in het vervolg ontzien.



Wat blijft 'ie goed hè! Het meeste van zijn recente werk mag dan uit covers bestaan, de uitvoering is ronduit geniaal. Ik opteerde voor Dreamland in mijn Top 20.

Even genieten van wat geniaal 00's-spul:

Robert Plant - One More Cup of Cofee:
http://www.youtube.com/watc...

Brian May - Dream of Thee
http://www.youtube.com/watc...

Iron Maiden - Blood Brothers
http://www.youtube.com/watc...

Marillion - Neverland
http://www.youtube.com/watc...

David Bowie ft Pete Townshend - Slow Burn
http://www.youtube.com/watc...

David Gilmour - On an Island
http://www.youtube.com/watc...

Maar het beste dat de 00's voortbracht blijft toch:




Honourable mentions:

Porcupine Tree - Anesthetize
http://www.youtube.com/watc...
Dream Theater - Octavarium
http://www.youtube.com/watc...
The Darkness - I Believe in a Thing Called Love
http://www.youtube.com/watc...

Je zou dus kunnen zeggen dat je vooral naar jeugdige muziek luistert. Het is toch het meest voor dat soort muziek waarbij geldt dat de artiesten hun hoogtepunt beleven op die leeftijd en minder voor jazz, blues, klassiek, country...

Kortom, als je popmuziek (als overkoepelende term) van nabij volgt en dus voortdurend op zoek bent naar de nieuwste trends en releases van nieuwe artiesten, dan kom je vanzelf terecht bij die leeftijdsgroep en zal in een 00's lijstje de meerderheid in dat decennium zelf ook gedebuteerd hebben.

Ik moet eerlijk bekennen dat dit ver van mijn bed staat. Mij interesseert 'nieuwe muziek' niet in het bijzonder. Laat staan omdat die nieuw zou zijn. Toch beluister ik voortdurend 'nieuwe' muziek en niet enkel van artiesten die 50+ zijn.

In mijn lijstje staat niemand die pas in de 00's debuteerde. Allemaal in de 90's of eerder. Het is in mijn muziekbeleving ook complete onzin om het absoluut bij de jeugd te willen gaan zoeken. Van artiesten uit mijn lijstje: Opeth en Porcupine Tree maakten hun beste werk pas na een hele ontwikkeling. Ze hebben hun tijd nodig gehad om 'te rijpen'. Lijkt me maar logisch voor kunstenaars, dat ze niet meteen tot hun grootste kunst komen. François Breut, een Française die een jaartje ouder is dan ikzelf, niet zo vreemd dat haar tijdloze melancholieke pop mij meer aanspreekt dan het geblèr van een of ander pubertje. Cheb Mami, die speelt dan weer een klasse te hoog voor het jonge grut dat eens iets nieuws wil uitproberen om op te vallen / apart te zijn. Nigel Kennedy, die eigenzinnig zijn unieke weg heeft gevonden, maar wel met een muzikale bagage om 'u' tegen te zeggen, eentje waar jongelieden alleen maar van kunnen dromen.

Het heeft weinig zin om zo mijn hele lijstje af te gaan. Mijn punt is dat ik het een onzinnig en onzalig idee vind dat het de jongelieden zijn die met de beste muziek komen omdat dit enkel geldt voor 'hippe' muziek en niet voor muziek waarbij rijpheid belangrijker is dan trends en imago's.

Aangezien ikzelf geen frisgroen blaadje meer ben zou het wat van de gekke zijn als ik voornamelijk naar muziek luister van artiesten die nog aan het puberen zijn of als jongvolwassenen voor het eerst ook eens een kijkje komen nemen in de grote mensen wereld.

Niet dat die muziek me bij voorbaat niet interesseert, maar om daar nu het zwaartepunt te leggen...

Muse Als ik ergens niks mee heb is het met die band. Overdramatische, veel te bombastische zeikmuziek.

En ik betwijfel of het beeld dat Kronos hier schetst überhaupt van toepassing is op de mensen hier. Alsof mensen muziek luisteren, puur omdat het hip is en niets anders. Lijkt mij overtrokken.

Ik ben het wel met CR eens over Robert Plant. Vanaf Dreamland heeft hij alleen nog maar sterke albums gemaakt (ik vind Raising Sand te saai, maar het is geen rommel). Plant is één van de oudjes die niet vastzitten in hun verleden. Hij maakt nu ook vooral roots en dat is best een omslag. Als je die albums zonder voorkennis hoort, heb je echt niet in de gaten dat het de zanger van Led Zeppelin is.

Helaas heeft hij na Led Zeppelin eerst een decennia matige, plastic platen uitgebracht.

Maar ook bijvoorbeeld een Richard Thompson. Ik zie die knakkers van Coldplay nog niet één, twee, drie zo'n carrière opbouwen.

Ze hebben wel ander soort nummers gemaakt dan bovenstaande hoor, check dit maar eens:

Tijd voor een lijstje

1. Muse - Origin of Symmetry (2001)
2. Arcade Fire - Funeral (2004)
3. Saybia - The Second You Sleep (2002)
4. Elbow - The Seldom Seen Kid (2008)
5. Coldplay - Parachutes (2000)
6. Tool - Lateralus (2001)
7. Rammstein - Mutter (2001)
8. Coldplay - A Rush of Blood to the Head (2002)
9. Interpol - Antics (2004)
10. Novastar - Almost Bangor (2008)
11. Mumford & Sons - Sigh No More (2009)
12. Franz Ferdinand - Franz Ferdinand (2004)
13. Muse - The Resistance (2009)
14. Foo Fighters - Echoes, Silence, Patience and Grace (2007)
15. Incubus - Morning View (2001)
16. Snow Patrol - Eyes Open (2006)
17. Racoon - Another Day (2005)
18. Muse - Black Holes & Revelations (2006)
19. The Killers - Hot Fuss (2004)
20. Queens of the Stone Age - Songs for the Deaf (2002)

1. 16 Horsepower - Secret South (2000)
2. Two Gallants - The Throes (2004)
3. Ryan Bingham - Mescalito (2007)
4. Wilco - Yankee Hotel Foxtrot (2002)
5. Nina Nastasia - On Leaving (2006)
6. Great Lake Swimmers - Ongiara (2007)
7. Old Crow Medicine Show - Big Iron World (2006)
8. Kadril - De Andere Kust (2005)
9. Songs: Ohia - The Magnolia Electric Co (2003)
10. Sigur Rós - Takk... (2005)
11. Bright Eyes - I'm Wide Awake, It's Morning (2005)
12. Grey DeLisle - Homewrecker (2002)
13. Mariee Sioux - Faces in the Rocks (2007)
14. Grayson Capps - If You Knew My Mind (2005)
15. DeVotchKa - How It Ends (2004)
16. Alcest - Souvenirs D'un Autre Monde (2007)
17. Nujabes - Modal Soul (2005)
18. Gorki - Eindelijk Vakantie! (2000)
19. Andrew Bird - Andrew Bird & the Mysterious Production of Eggs (2005)
20. Dälek - Absence (2004)

Vergeet het fabelachtige Fate of Nations uit '93 niet.


Richard Thompson is ook zo'n artiest die prima illustreert wat ik in mijn vorige bericht stel.

Fate of Nations vind ik ook best goed, maar toch wel een klasse minder dan de reeks albums die daarna kwamen. De reunie met Page vond ik ook wel goed, al was dat wel wat meer een terugblik naar 't verleden.

Kan me bij beide kanten van het verhaal wel wat voorstellen. Sommige artiesten verliezen hun inspiratie, gaan fysiek achteruit of gaan zichzelf herhalen. Anderen worden juist beter, omdat ze hun instrument (of stem) langer bespelen en uit meer levenservaring kunnen putten. Al heb ik bij een hoop rockopa's nu ook wel het punt van verzadiging bereikt. Als er echt nog iets heel verrassends uitkomt, vang ik dat vast hier of elders wel op.

Dat de productiviteit vaak afneemt is niet zo gek. Muzikanten mogen ook een gezin hebben en eens wat anders doen.