Tsja, je kan vallen over een term, maar volgens mij is ruimschoots duidelijk wat er wordt bedoeld met classic rock. Het Last.fm-lijstje dat CR onderschrijft mijn stelling alleen maar: bijna alle artiesten kende hun artistieke hoogtepunten in de periode 65-75. Van sommigen lopen ze iets verder door dan 1975, sommige (AC/DC, Van Halen, Journey, Rainbow) kenden hun hoogtepunt wat later. Duidelijk is toch wel dat de opkomst van de punk in '75/'76 het muzikale beeld redelijk veranderd is...

Duidelijk ten goede ook..

Het is maar waar je smaak ligt. De punk heeft wel een hoop overeind gegooid en bracht wel een frisse wind, evenals later de synthpop en New Wave.
Maar de jaren tot pakweg 1976 is zeker interessant te noemen .Prog/Hard/Art/Glam/Folk en Countryrockers haalden hun hart op in die periode.

De 70er jaren heeft mij in ieder geval meer gebracht dan de jaren 80.

De tweede helft van de jaren '60 en eerste helft van de jaren '70 waren zeer zeker interessant (psychedelica, folk-, country-, prog-, glam- en hardrock en ook de soul) maar de punk/new wave liet rond 1977een nieuwe, frisse wind waaien net wanneer sommige eerdere stromingen uitgeblust raakten.

Het is ook een logisch verloop. De jaren 70 kenden een hoop nieuwe stromingen en er vloeide ook wel eens wat af.
In deze tijd heb ik de indruk dat vernieuwingen wat minder aan het worden zijn.
Er zijn talloze uitstekende bands/artiesten maar ergens hoor je wel terug waar ze hun invloeden vandaan hebben.
Ook wel logisch want kom nog maar eens met iets heel nieuws op de proppen. Gelukkig is er eigenzinnigheid en kwaliteit genoeg.

Er wordt nog volop vernieuwd buiten de rockmuziek om, bv. door een Burial.

In de jaren '00 kun je inderdaad nauwelijks spreken over nieuwe of dominante stromingen. Zowat alle huidige rockbands grijpen terug naar eerdere stromingen (vooral de jaren '60-pop, progrock en postpunk). Zolang dat gepaard gaat met kwaliteit en eigenheid heb ik er niets op tegen.

Dubstep is nu toch wel erg populair (veel populairder dan rock ook). Inmiddels ook alweer bijna tien jaar oud, maar da's toch wel een vernieuwend genre geweest.

Daar zie ik in de 00's-eindlijst anders weinig van terug.

MuMe is natuurlijk de slechtst mogelijke graadmeter.

Dubstep wint wel aan populariteit maar heeft lang niet die impact die bv. grunge of Radiohead destijds had. Burial en Skrillex zijn de enige dubstep-artiesten die redelijk bekend zijn.

Bij de oude generatie misschien (no offence ). Er zijn natuurlijk zat mensen actief in de dubstep en iemand van rond de 18 kent er waarschijnlijk een heleboel. Alleen, die zitten meestal niet op musicmeter...

Ik vrees toch dat Musicmeter (voor Nederland) een tamelijk betrouwbare graadmeter is.

Over gemiddelde smaak en zo gesproken...
Ter vergelijking heb ik er even de Album Top 100's van Veronica, 3FM en Studio Brussel bij gepakt en de Top 10 samengesteld van 2000-2009.

Veronica:
1. Coldplay - A Rush of blood...
2. Anouk - Hotel New York
3. Keane - Hopes & fears
4. Coldplay - Viva la vida...
5. RHCP - Stadium arcadium
6. U2 - All that you can't leave behind
7. Lady gaga - The fame
8. Robbie Williams - Escapology
9. Snow Patrol - Eyes open
10. Coldplay - X&Y

3FM:
1. Coldplay - Viva la vida
2. Mumford & Sons - Sigh no more
3. Amy Winehouse - Back to black
4. Editors - An end has a start
5. John Mayer - Continuum
6. Muse - Origin of symmetry
7. Snow Patrol - Eyes open
8. Kings Of Leon - Only by the night
9. Coldplay - AROBTTH
10. Arctic Monkeys - Whatever people say...

Studio Brussel:
1. QOTSA - Songs for the deaf
2. Arctic Monkeys - WPSIATWIN
3. Editors - An end has a start
4. Muse - Origin of symmetry
5. Elbow - The seldom seen kid
6. Absynthe minded
7. Mumford & Sons - Sigh no more
8. Coldplay - AROBTTH
9. Arcade Fire - Funeral
10. Muse - Black holes & revelations

Waarom zitten dubstep-liefhebbers van rond de 18 meestal niet op musicmeter?

Hoe moet ik dat nu weten?

Nou, ik denk dat je je daarop flink op verkijkt hoor. Grunge en Radiohead waren destijds helemaal niet zo populair vergeleken als dubstep nu. Toen ik op de middelbare school zat waren de Nirvana - en Radiohead-liefhebbers echt niet zo talrijk als daar de dubstep-kids nu. Artiest als Flux Pavillion en Knife Party zijn ook behoorlijk bekend, overigens. En dat ze niet in deze lijst staan is ook niet zo raar, aangezien veel populaire dance-artiesten geen albums uitbrengen en de liefhebbers ervan niet mee doen aan dit soort topics.

De exposure op MuMe van Flux Pavillion (1 EP met 1 stem en een gemiddelde van 2,0) en Knife Party (2 EP's met beide 4 stemmen en gemiddeldes van 3,37 en 2,62) valt vies tegen. Als MuMe de muzieksite voor liefhebbers is, is dubstep geen liefhebbersmuziek

Het gaat ook meer om het uitgaansleven. Als in het lokale poppodium hier een band optreedt die op deze site honderden stemmen heeft (bv. Moss of Spinvis), dan is de zaal halfleeg, maar alle dubstepfeesten zijn steevast uitverkocht. Sowieso zijn dancestromingen meer gericht op de muziek an sich en niet zozeer op de specifieke artiesten.

Blijft opmerkelijk dat onze nummer 1 van dit jaar (én van afgelopen jaar) nagenoeg ontbreekt in de lijstjes van Nederlands radiostations. Zelfs in een Top 1000 (Veronica) is er voor Funeral geen eer te behalen. The Suburbs behaalt nog wel een schamele 82e positie in de Hemelse Honderd.

Individuele nummers van de plaat halen vreemd genoeg ook al jaren te weinig stemmen voor de Top 2000.

Je zou het verschil intussen toch een stuk kleiner verwachten omdat Arcade Fire in de afgelopen jaren toch een redelijke mainstream bekendheid heeft verworven.

Helemaal niet. Toen Arcade Fire een Grammy won voor The Suburbs (vorig jaar) vroeg een groot deel zich af: Wie is Arcade Fire?

Een band die onder muziekliefhebbers en critici in de hemel wordt geprezen maar die de mainstream nog lang niet heeft bereikt. Nummers als The Suburbs en Ready To Start zijn wel genoeg te horen bij Arrow Classic Rock.

Hou dat bij Skrillex. Ik heb verschillende dubstepfans gesproken die allen nog nooit van Burial gehoord hadden. Veelal Skrillexmuziek en aanverwante artiesten. Verder eens met Herman: misschien weet je het niet, maar net als hardstyle en hardcore leeft (de lelijke variant van) dubstep enorm onder de jeugd. Geen idee waarom, maar het is zo

Het zegt mij vooral dat MusicMeter geen graadmeter is voor wat echt populair is in Nederland. Zelfs Radiohead zal lang niet iedereen iets zeggen.

Marco Borsato is in Nederland natuurlijk populairder dan Radiohead.

Skrillex en andere dubstep (brostep) is veel populairder en groter dan Radiohead of Arcade Fire. Afgelopen Dour ging ook iedereen uit z'n dak in de zalen met dubstep. Het genre nam de halve nacht-line-up van het hele festival voor z'n rekening.

Veel mensen van mijn leeftijd (ik ben 17) associëren dubstep ook meteen met Skrillex. Als ik zeg wel eens dubstep te luisteren wordt ik meteen raar aangekeken van: "je luistert toch niet naar die herrie?" De meesten hebben geen idee van het bestaan van artiesten als Burial, velen kennen een artiest als Skream niet eens terwijl dat toch wel een bekende artiest is. De mensen die de populaire variant van dubstep luisteren zijn veelal de mensen die ook blind de top-40 luisteren en alles daaruit goed vinden omdat het nieuw en populair is. Ik denk dus niet dat de dubstep die op deze site als goed wordt beschouwd heel populair is onder de jeugd en er zullen dan ook relatief minder users op deze site zijn die erop stemmen. Ik heb ook het idee dat "oude rock" bij de jeugd veel populairder is dan dubstep die niet door skrillex wordt gemaakt. Jeugdige muziekliefhebber die actief zijn op deze site hebben daarom vaak een voorkeur naar rock (ikzelf ook). Dit kan verklaren dat er over het algemeen meer op rock-platen dan op electronic-platen gestemd wordt bij deze top 40.

Verder is bij mij in de omgeving hardcore (ook de happy variant, waarschijnlijk door dat New Kids gebeuren) en hardstyle ook vele malen populaider dan dubstep.

Eerst even lachen om de eerste zin. Als er één stijl lelijk is, dan is het dubstep wel.

Overigens denk ik juist dat men dubstep nu een te grote rol toedicht. Het feit dat concertzalen uitverkocht raken, zegt meer over het concertgedrag van jongeren. Van de pop/rock-artiesten zijn ze ofwel te duur (de grote artiesten), of de artiesten zijn te onbekend. Een dance/house-feest (niet eens specifiek dubstep) is dan toch een stuk meer waar voor je geld. Soms kan je wat lappen neerleggen, maar je hebt wel een feest van 10 tot 6 (ik noem maar wat).

Als je kijkt naar last.fm zijn het toch niet echt de dubstepartiesten die het beste scoren. Wat er dan ook weer mee te maken kan hebben dat je wel een echte muziekliefhebber moet zijn om je met dit soort praktijken bezig te houden. En die komen dan inderdaad weer eerder uit bij de bekende namen (en dat is dus ook meneer Bieber, mevrouw Gaga en Coldplay).

Maar zoals altijd met dit soort discussies kan ik alleen naar mn eigen omgeving kijken. En dan zie ik meer dubstephaters dan liefhebbers. Echter, als ik kijk naar de jongeren, ken ik meer mensen die dubstep leuk vinden dan bv. Pink Floyd.

Waarom dubstep niet in deze lijst staat lijkt me simpel. Dergelijke stromingen zijn veel meer georiënteerd op nummers ipv albums.

Om maar even een andere vraag op tafel te gooien: hoe zou men anno 2012 moeten vernieuwen?

Als je met die laatste bedoelt in de muziek dan is dat een hele lastige vraag. Ik denk namelijk dat degenen die dat in het verleden geweten hebben de mensen zijn die de muziek ook daadwerkelijk vernieuwd hebben. Degene die nu dus weten hoe de muziek te gaan vernieuwen zijn degenen die heel veel invloed uit kunnen oefenen en eventueel een legendarische artiest kunnen worden. Denk aan artiesten als Bowie die dat in het verleden hebben gedaan en nu ook legendarisch zijn.
Ik hoor wel eens dat alles al wel eens gedaan is maar ik ben er van overtuigd dat dat niet zo is, het is alleen aan de genieën onder ons om uit te vogelen hoe er vernieuwd kan worden en het ook daadwerkelijk te doen!

'Earth Wind & Fire?' hoorde ik zelfs

Ik denk dat vernieuwing vroeger ook voortkwam uit nieuwe instrumenten en fysiek nieuwe mogelijkheden.

Ik noem een Jimi Hendrix met z'n wah-wah pedaal. de synth, de elektrische gitaar, nieuwe opnamemethodes (bv. sampling). Het is niet moeilijk vernieuwend te zijn op/met dingen waar nog nooit iemand op/mee gespeeld heeft. Sinds het ontstaan van de computer was het ook weer mogelijk vernieuwend te zijn.

En e.e.a. heeft uiteraard te maken met geld. Simpelweg het feit dat de bekende patronen het altijd het beste doen, commercieel gezien (iets waar men nu zeer actief mee bezig is, het blijft business). Artistiek wordt er veel ingeleverd als dat betekent dat er een paar miljoen meer te verdienen valt. Geef ze ook eens ongelijk. Wie speelt er niet liever voor een grote zaal vol met gillende mensen dan in een kleine pub waar met geluk 100 man op afkomen?