Vandaag (of gisteren, voor de mierenneukerts) drie plaatjes gedraaid, die ik alledrie (nog) niet kende. Dus een vrij enerverende luistermiddag mogen beleven, met de nieuw uitgebracht live-plaat (Smart Bar - Chicago 1985) die behoorlijk rammelde en rommelde - in positieve zin dan. Da's toch wel SY in goede doen. Fijne setlist ook.

En dan nog twee nieuwere reguliere albums: Sonic Nurse en The Eternal, en dan kom ik toch wel tot de conclusie dat ik vroeger werk van SY meer kan waarderen. 't Is heus niet slecht - best een prima niveau, maar er mist een zekere gefliptheid, of iets dergelijks.
WM is niet erg langdradig of uitgesponnen, dan scheelt 't uur, denk ik. De lengte van het slotnummer tikt natuurlijk aan. Ik denk dat je het lange uitgesponnen einde niet zo veel vinden zal - dus als je die weglaat, dan is 't album niet eens zo héél lang.

Een hele gevarieerde plaat, rommelig op een aangename manier. Na het geweld van Dirty wilden ze terug naar een wat meer lo-fi geluid. Op deze plaat komt een punt van de band naar voren dat ik erg waardeer: ze nemen zichzelf niet al te serieus (maar ze kúnnen wel bloedserieus zijn). Maar er zit veel humor in, iets wat je ook hoort op nummers als My Friend Goo en Panty Lines, en natuurlijk de hele Ciccone Youth-plaat. Does humour belong in music? De muziek van SY kan het in elk geval goed hebben.

Sonic Youth is de band waarvan ik in één week tijd heel de discografie heb aangekocht ! Ik werd dan ook van mijn sokken geblazen bij mijn eerste luisterbeurt van Sister! Sister blijft mijn all time favourite van SY. Kort en krachtig,combinatie punk - noiserock, de samenzang tussen kim en thurston en is redelijk toegankelijk! Kben alleen thuis, dus ik zet hem nog eens op

Inderdaad wel een redenering die goed bij SY past..

Ik zet de 'In the Fishtank EP' op, ondanks de waarschuwing van MuMe (gem. 2,89 + itchy 2,5) - 't lijkt me toch wel een interessant album. SY goes freejazz..

En dat was zeker geen vervelende luisterbeurt - alhoewel niet heel erg als SY herkenbaar. Geflipte freejazz-plaat, waar SY wel in dienst treedt van het project - dat gebeurt uitstekend: er worden rammelende gitaren geleverd die perfect tussen en geplop en geplor van de blaasjazz'ers en het geplup en gebrammel van de percussie past.

herman is begonnen aan de SYR-reeks zag ik - daar ga ik morgen of overmorgen ook nog wat van draaien, denk ik. 8 is heel erg goed, vind ik zelf. 3, met Jim O'Rourke, keni k nog niet.

Freakey's Sonic Youth top 5 (ik ken niet alle platen):

1. Sonic Youth - Sister (1987)
2. Sonic Youth - Daydream Nation (1988)
3. Sonic Youth - EVOL (1986)
4. Sonic Youth - Goo (1990)
5. Sonic Youth - Dirty (1992)

(volgens mij kan ik voor mezelf wel vaststellen welke favoriete periode van de band ik heb....)

Voor vanavond gaat Dirty nog eens in de herkansing, en daarna ga ik een (lang) stuk schrijven over (of ter ere van) deze band

Dirty vind ik dan weer niet zoveel aan, vooral Sister, Daydream Nation, Goo en Bad Moon Rising vind ik geweldig. De jaren tachtig SY dus.

Zelf vind ik Goo en Daydream Nation niet eens echt de hoogtepunten van SY.. Hier dan eerder EVOL, Washing Machine en Bad Moon Rising (die deze week in waardering gestegen is, sterke plaat )

Ook mijn 5 favorieten, alleen komt Dirty op 1 en zakt de rest dus een plaats.
En Kim wordt volgend jaar 60, die heeft deze eeuw anders nog behoorlijk gerockt

Gisteren Sonic Death - Early Sonic 1981 - 1983 beluisterd, en dat was erg goed, behalve dan het vervormde, vreemde, hoge stemmetje halverwege de eerste plaatkant.

Nu nogmaals Bad Moon Rising, sterke ploat.

En hier is ie dan: mijn Sonic Youth-album toplijstje, inclusief motivering.

1. Goo (1990) (5*)

In de algemene Sonic Youth-opnie heeft dit album toch voornamelijk de status van subtopper, heb ik de indruk. Tja, dit was dan ook hun major label debut, en luidde de hippe MTV-jaren van de band in. Met dat en ouder werk in het achterhoofd kan je gelukkig concluderen dat de band hierbij zeker niet haar ziel verkocht heeft, maar nog steeds lekker eigenwijs en inventief muziek maakt.

En waarom vind ik dit de beste Sonic Youth? Simpelste antwoord mogelijk: hier staan gewoon veel van mijn favoriete SY-nummers op. Dirty Boots, Tunic, Mary Christ, My Friend Goo, Mote en Dissapearer, ik mag ze allemaal extreem graag horen. De laatste vier nummers zijn lastige noten om te kraken, maar nu heb ik met hen eigenlijk ook geen probleem meer.

2. Bad Moon Rising (1985) (5*)

Maar dat Goo mijn enige favoriete album van Sonic Youth is klopt misschien niet helemaal. Soms ben ik gewoon meer in de stemming voor deze donkere, mysterieuze plaat. Bad Moon Rising klinkt als de soundtrack voor een sinistere horrorfilm, en zoals ik wel al een aantal maal heb verklaard op deze site ben ik een enorme liefhebber van muziek die er door middel van sfeer, muziek en teksten in slaagt zo’n soort associatie bij me los te maken. Dit is dus zo’n plaat. Hij staat op dit moment trouwens op!

3. Sonic Nurse (2004) (5*)

Dit was dé ontdekking van de week voor mij. Dat de band het, meer dan twintig jaar na oprichting, nog in zich had met zo’n goede plaat op de proppen te komen, bewijst (objectief bijna!) wat voor een klassegroep dit is. Favoriet op dit moment is Kim Gordon & The Arthur Doyle Hand Cream. Heerlijk uit de bocht vliegend nummer!

4. EVOL (1986) (4*)

Na drie 5*-platen volgt een hele sloot albums die ik allemaal op 4* heb staan. Waarom? Omdat er op die platen, naast de gebruikelijke parels, ook altijd nummers staan die me minder aanspreken. Op EVOL, het album dat op dit moment het meeste neigt naar een 4.5*, zijn dat bijvoorbeeld Secret Girls en Marilyn Moore. Maar goed, de sterke nummers zijn hier natuurlijk wel in de meerderheid. Ik ben vooral dol op Shadow Of A Doubt en Starpower. En Bubblegum. Echt een geweldige cover vind ik dat!

5. Sister (1987) (4*)

Ook voor Sister zal er waarschijnlijk nog wel een verhoging inzitten. Op dit moment vind ik dit een albm met weinig inzakkers, maar ook met weinig échte hoogtepunten. Ik bedoel maar, dit is een consistent album dat fijn wegluistert, maar buiten het duo Stereo Sanctity en Pipeline/Kill Time staat hier niet echt een nummer op waarbij ik echt volledig uit mijn dak ga.

6. Daydream Nation (1988) (4*)

Dit was het eerste album van de band dat ik beluisterde, net als zovelen anderen. Ik vond en vind dit Sonic-Youth-goes-noiseprog-album nog steeds een erg lange zit, en ik moet dan ook in de stemming zijn voor dit album. Mijn favoriete Lee Ranaldo-liedje staat trouwens op deze plaat. Ik vind zijn bijdragen vrijwel altijd geslaagd, maar Eric’s Trip spant toch de kroon. Lekker chaotisch en geweldig mooi gezongen!

7. Dirty (1992) (4*)

Bij het begin van de SY-week noemde ik dit een hit-and-missalbum, en hoewel ik het album sindsdien met een halfje heb verhoogd, vind ik dat nog steeds wel een beetje. De misses zijn uiteraard in de minderheid, maar ze zijn er wel. Pluspunten krijgt dit album vooral door de kracht en energie, en door Sugar Kane. Mijn op één na favoriete nummer van deze band!

8. Confusion Is Sex (1983) (4*)

Ik heb deze lang links laten liggen, omwille van de zogezegde ontoegankelijkheid van dit werkje. Maar na beluistering ter ere van deze week bleek dat echt reuze mee te vallen. Niet elk nummer is even geslaagd, en soms begint de herrie wat te irriteren, maar over de gehele lijn vind ik dit echt een toffe plaat. Had ik op voorhand niet verwacht.

9. Rather Ripped (2006) (3.5*)

Hier kan ik kort over zijn: dit is gewoon zo’n typische mwa/schouderophaalplaat. De eerste twee nummer zijn ouderwets fantastisch, maar daarna kakt het in. Het wordt nergens slecht, maar ik mis spanning en vuur.

10. Kill Yr. Idols (1983) (3*)

Deze zat na Confusion Is Sex, dus heb ik hem ook maar gecheckt. Over dit EP’tje ben ik toch minder enthousiast. Teveel slaat het door naar de hoofdpijnopwekkende kant van noise.

11. A Thousand Leaves (1998)

Sunday is mijn favoriete liedje van deze band (geweldige gitaarriff en zanglijn!), maar ik weet niet goed wat ik met het bijhorende album aan moet. Heb hem al een paar keer opgezet, maar heb het einde nog nooit gehaald. Vooral de niet alleen behoorlijk ontoegankelijke, maar ook nog eens lange nummers schrikken me vooralsnog af.

Tot slot nog wat leuke SYR-ralated dingetjestips:



















Free Kitten - Nice Ass




Sonic Youth - 4 Tunna Brix




Glenn Branca - The Ascension

Ik ga hier geen toplijstje droppen, simpelweg omdat er geen enkele plaat is die er echt bovenuit steekt. De kwaliteit ligt over het algemeen hoog, en ze hebben een pak albums gemaakt die ik, mocht ik er meer naar gaan luisteren, 4 sterren of meer waard zijn. Een topband die uitdagende muziek maakte, daar draait het 'm vooral om. Het onderscheidt zich op die manier toch maar mooi van menig ander groepje.

Dit was een zeer leerrijke week, waarin ik enkele platen die ik al kende heb beluisterd, aangevuld met een aantal platen die ik nog niet kende. Ik heb geen enkele zwakke plaat gehoord.

Die plaat van Glenn Branca is geweldig!

Bij mij is het ongeveer zo:

1. Bad Moon Rising / Evol / Sister / Daydream Nation
5. Confusion is Sex / Dirty
7. Goo / Washing Machine / Sonic Nurse
10. The Eternal
11. Experimental Jet Set, Trash & No Star
12. Murray Street

SYR's niet meegerekend en de rest van de reguliere albums heb ik nog niet beluisterd. Murray Street vind ik wat minder, alles wat daar bovenstaat kan nog omhoog.

Heb in een eerder bericht EVOL en Sister door elkaar gehaald, merk ik bij herbeluistering. EVOL heeft toch wel een wat voller en rijker geluid. Sister begint wel aardig, maar de klankkleur is tamelijk eenzijdig. Elke keer dat schelle gitaartje gaat me redelijk snel vervelen.

Het toch wat amateuristische karakter vind ik eerder knullig overkomen dan dat het authentiek o.i.d. klinkt.

Blijf tot dusver steeds steken op 3,5*. Sister en Daydream Nation weten me ook niet de volledige tijdsduur te boeien. Na een tijdje heb ik het kunstje door en verslapt de aandacht.

Denk dat ik het er voorlopig even bij laat. Bad Moon Rising en Goo wil ik in ieder geval nog beluisteren, maar ik heb nu voorlopig wel even genoeg Sonic Youth gehoord.

Dit topic gaat weer een weekje dodokes doen. Dat wil zeggen, een rustweek ligt in het verschiet! Niet getreurd; daarna zijn we weer helemaal terug, met meer zinderende artiesten en machtige experts. Dit topic is nog lang niet opgedroogd, en we gaan er gewoon keihard mee door. Na dit weekje, dan. Ieder doet maar waar ie zin in heeft, ik ga muziekjes beluisteren!

Dus gewoon nog een weekje Sonic Youth

Yes!

Ik zal me ook nog wagen aan wat El-P en Autechre, waar ik nog het een en ander van te beluisteren had.

Daarbij zijn er tien artiesten voorbijgevlogen: een mooi aantal voor overzichten en lijstjes..

Mooi, deze rustweek. Ik moet nog wat dingems van Sonic Youth checken.

En ook weer snel afgezet. Dirt althans. Misschien nog wat ander werk proberen maar waarschijnlijk geef ik niks om Sonic Youth.

Zet anders nog even Kool Thing op, Ropje. Daar doet Chuck D van Public Enemy in mee

Die Dirt is niet van SY hoor

Alice in Chains - Dirt (1992)

Overigens hoort dat wel zo dat je het eerst niks vindt, ik vind dat jij op de goede weg bent.

Wel een beetje opschieten, dan kan Sonic Youth nog net meedoen met jouw muzikale reis.

Oeps. Dirty. Dirt van Alice in Chains vind ik wel aardig.

Da's dan ook een band die echt boeit.

Omdat ik het volgende week wat druk heb, nu al een reactie op de artiest van komende week:

Op zich een verrassende keuze, maar wel terecht, echt een artiest die altijd een beetje onderschat is.
En wat een debuut album, maar de mooiste van allemaal is toch hun 5 sterren album, het album dat (terecht) ook hier op MuMe het meest wordt gewaardeerd.

Zal wel Costello zijn?

In het teken van ons 10-artiestig-jubileum heb ik (fictief) een verzamelalbum gemaakt, waarop al onze artiesten met één track te vinden zijn. Een samenvatting? Zo'n beetje - maar ook een beetje voor de luisteraar die nu nog zou willen inhaken. Of terugkeren. Of puur om als memorabel moment te beleven. Of af te ronden. (nehhh) Als afspeellijstje voor deze fijne avond?

Voilà, mijn versie:

-------------------------

'The Very Best of: Het Grote Artiest-v/d-week-topic (A. A. A. A. A. A. Anderworpen) - Volume One'

1. David Bowie - Changes (3:33)
2. Red House Painters - Medicine Bottle (9:49)
3. Björk - Jóga (5:05)
4. Charles Mingus - Pithecanthropus Erectus (10:36)
5. Fela Kuti - Eko Ile (6:40)
6. Neil Young - For the Turnstiles (3:15)
7. Autechre - Cap. IV (9:02)
8. El-P - Dead Space 9mm (3:47)
9. Nina Simone - Sinnerman (10:19)
10. Sonic Youth - The Diamond Sea (19:35)
(11.) Alice in Chains - Dirt * (5:17)

totaal: 1:21:41 (1:26:58)

selecteer 3 favoriete tracks
* = niet op elke versie van dit album aanwezig

-------------------------

Wie volgt?

3 favoriete tracks
Neil Young - For the Turnstiles (3:15)
Nina Simone - Sinnerman (10:19)
Sonic Youth - The Diamond Sea (19:35)

11.) Alice in Chains - Dirt * (5:17)