Smaken kunnen altijd verschillen natuurlijk. Ik legde gewoon uit waarom ik Goo wat hoger aansla dan Dirty. Verder niks om je druk over te maken

Hmm, ik dacht het forum ontploft want Sonic Youth is artiest-van-de-week. Ik heb er wel zin in voor deze week! Toch jammer dat ik vorige week Confusion is Sex heb laten liggen bij de Plato voor een schappelijke prijs van € 2,50

Ik heb er in elk geval zin in - tijdens college SY luisteren is echter niet zo'n best idee.
Maar inderdaad, van mij mag 't ook best losbarsten.

Ik begin nu, denk ik. Te beginnen met itchy's highlight uit de vroege periode: Bad Moon Rising (met Death Valley '69 ) tot aan het eten en na het eten.

Ik begin met 'Dirty'. De heb ik onlangs gekocht. Kijken of het inderdaad een hit and miss-album is, zoals Arthur zegt, of dat ie inderdaad zijn mond moet gaan spoelen. In the washing machine.

Ik heb Dirty lang een mindere plaat gevonden, maar ben daar op een gegeven moment ook wel van teruggekomen. Al ligt mijn voorkeur bij Sonic Youth verder wel duidelijk vòòr de MTV-jaren. Heel lang heb ik vooral naar Daydream Nation, Sister en in mindere mate Goo geluisterd, later ben ik in het oudere werk gedoken. Ik vond Evol wel even een lastige noot om te kraken, maar toen dat eenmaal gelukt was, was ik ook wel echt om en was het nog ontoegankelijkere oudere werk eigenlijk geen probleem meer.

Heb verder niet echt een uitgesproken favoriet: afhankelijk van mijn stemming is dat Bad Moon Rising, Evol, Sister of Daydream Nation. De rest doet daar toch wel aardig voor onder, al heb ik zeker nog niet alles goed beluisterd.

Verder is het wel erg jammer dat ik ze nooit live heb gezien. Altijd kwam er iets tussen en nu komt het er misschien wel helemaal niet meer van.

Dit is nou al de tweede artiest op rij die ik toevallig wat meer ging beluisteren en dan komen jullie ermee Inmiddels EVOL een aantal keren beluisterd... Welke moet ik nu checken?

Buiten reguliere album-tips, denk ik dat de SYR-reeks wel wat voor jou is. Te beginnen met SYR 1, of SYR 2. Logisch om te beginnen met 1, dus ik zou 2 aanraden. Slaapkamers Met Slagroom

En qua reguliere albums wellicht BMR, die draai ik nu, en is de wat ruigere SY waar je zo wanhópig naar op zoek bent.

Tja, ik ben begonnen met Dirty, op cassettebandje toen ik 13 of 14 was (grote broer had de cd). Zoveel muziek had ik toen nog niet dus ik ken hem van haver tot gort en van binnen tot buiten. Zo'n speciale band heb ik verder met geen enkele ander SY album, Dirty is dan ook veruit m'n favoriete SY album.

Een artiest waarvan ik al een tijdje iets wou checken, maar waar het nog nooit van gekomen is. Ik begin alvast met de 'klassieker': Daydream Nation (stond al een tijdje op m'n shortlist).

Ik heb dat met Goo. De eerste keer dat ik SY hoorde, was die cd net uit en liep ik Plato Leiden binnen en was Tunic net bezig. Een mokerslag! Gelijk gekocht, gelijk fan.

Ik ben nu ook begonnen met de eerste tip van itchy. Zo'n twee maanden geleden heb ik me voor het eerst goed verdiept in SY. Het trio EVOL, Sister en Daydream Nation bevielen me erg goed. Op volgorde van best, beter, goed. BMR heb ik destijds volgens mij ook eenmalig opgezet, maar niet goed geconcentreerd genoeg geluisterd.

EVOL klinkt inderdaad beter dan Daydream Nation (die laatste heb ik op een nipte 4* staan)

Bad Moon Rising is wel een lastig te doorgronden plaat. Nogal traag en stroperig, een donker moeras. Maar doorzetten loont!

Ik vind het wel een van hun betere platen!

Wie waren er allemaal bij hun optreden op lowlands paar jaar terug?

Ik. Vond het een matig optreden... de avond ervoor hadden ze nog op Pukkelpop Daydream Nation integraal gespeeld. Was blijkbaar laat geworden, ze hadden er niet echt zin in of zo leek het.

Sowieso vind ik het live wat hit & miss bij SY, het kan geweldig zijn maar ook mwoah.

Wauw, Sonic Nurse maakt overuren op dit moment ten huize ArthurDZ. Wat een geweldige plaat! Vind 'm misschien zelfs nog beter dan Bad Moon Rising en Goo, die ook op 5* staan bij mij. Zo laat in je carrière nog zo'n meesterwerk maken: I'm impressed!

Ik ga later deze week deze eens draaien, net verschenen, live-optreden uit 1985 met veel nummers van Bad Moon Rising en een paar nummers die op EVOL terechtkwamen.

Sonic Youth: de band waarvan ik heel lang heb gedacht dat ze geen slechte, maar ook geen briljante platen konden maken. Ooit kennis gemaakt via de Judgment Night soundtrack waar ze samen met Cypress Hill over een zwaar aangezette baslijn een 'dope' nummer ten gehore brachten. Naar aanleiding daarvan kocht ik de CD Experimental Jet Set die toen net uit was. Precies zo'n gemiddelde SY plaat, nergens adembenemend, maar eigenlijk is alles best interessant.

Daardoor heb ik ook nooit de behoefte gehad me verder in ze te verdiepen tot ik 10 jaar later op MuMe kwam. En dan ga je dus automatisch voor Daydream Nation, omdat die hoog staat aangeschreven en dikke punten scoort. Maar uiteindelijk scoort die plaat bij mij op hetzelfde niveau als Experimental Jet Set. Ik hoor geen uitschieters op de plaat, maar het boeit zeker genoeg om 'm niet af te zetten. Zo luisterde ik eens in de zoveel tijd weer een nieuw plaatje van SY (Dirty, Sonic Nurse, Rather Ripped en Goo). En over al die platen denk ik ongeveer hetzelfde: typische 3,5 sterren werkjes, hoewel Goo net die paar momenten heeft die 'm naar een wat hoger plan tillen.

Pas een jaar of 4 geleden heb ik toevallig nog eens wat ouder werk aangeschaft omdat ik dat voor zeer schappelijke prijzen tegenkwam in de platenzaak. Wat blijkt: ik heb mij al die tijd flink om de tuin laten leiden door deze band, want de eerste paar platen bevatten verreweg het meest avontuurlijke en persoonlijk aansprekende materiaal wat ze hebben uitgebracht. Ik ben toch behoorlijk gevallen voor de noise en distortion die op Bad Moon Rising te horen is en dat is dan ook inmiddels met afstand mijn favoriete Sonic Youth plaat geworden.

Dus voor degenen die dreigen af te haken omdat het kwartje bij het alom geprezen Daydream Nation niet wil vallen is er echt nog hoop. De muziek van Sonic Youth is gewoonweg te gevarieerd om de band op basis van een paar beluisterde albums af te schrijven.

Persoonlijke luistertips:
1. Bad Moon Rising
2. Confusion is Sex
3. Sister
4. Goo
5. Washing Machine

PS: tussen EVOL en mij wil het op de een of andere manier toch nog altijd niet helemaal vlotten.

Vandaag 'Goo' opgezet, en misschien dat ik vanavond na college nog EVOL of Sister opzet. Morgen wat meer tijd, dan ga ik plaatjes draaien die ik nog niet ken - Sonic Nurse volgens itchy's aanbeveling, dat album van Ciccone Youth, en SYR 7 ken ik ook nog niet, En Chicago 1985. Hoewel misschien niet allemaal morgen..

't Gitaarloopje van Kool Thing zit gigantisch in m'n hoofd nu.

Laat nog wat over voor het weekend, m'n beste.

Ik heb me vandaag al laten meevoeren door het nog steeds bijzonder straffe 'Daydream Nation'. Zo meteen nog even lekker gek doen met 'Bad Moon Rising'. Deze middag op kantoor kwam de gelijknamige song van Creedence Clearwater Revival voorbij op de radio, en dat deed me eraan denken dat ik 'Bad Moon Rising' zeker niet mag vergeten deze week.

Ik draai elke dag een album van SY, ben begonnen bij Dirty en werk vanaf daar chronologisch. De albums voor Dirty draai ik normaal al zo vaak, dus vandaar deze keus.

Dirty en Washing Machine zijn allebei wel weer iets omhoog gegaan in waardering. Vooral Dirty is echt een fantastische plaat eigenlijk. Wat een energie! Vind hem eigenlijk ook wel een stuk beter dan Goo wat dat betreft. Experimental Jet Set had ik nog nooit gehoord en vond ik best een pittige kluif zo op het eerste gehoor. Luistert wel lekker weg, maar die heeft nog wel even tijd nodig voor ik er wat zinnigs over kan zeggen.

Na Washing Machine ga ik ook eens SYR1 t/m 3 (die voor A Thousand Leaves uitgekomen) beluisteren, want buiten het reguliere studio-werk ken ik maar weinig van SY.

Heb EVOL ook een paar keer beluisterd. Ik had altijd het idee dat Sonic Youth experimenteler was dan wat ze op die albums laten horen, maar misschien dat dit op andere albums nog blijkt. EVOL vind ik wel wat sterker dan Daydream Nation doordat het een wat rauwer en rebelser karakter heeft. Desondanks ben ik niet extreem onder de indruk. De structuren zijn soms wel erg beperkt en het is wel erg veel gitaar. Nirvana of Dinosaur Jr. schreven dan toch een stuk betere liedjes.

Met 'Hot Wire My Heart' moet je niet aankomen als je gitaarles hebt.

Wie mij een beetje kent, weet dat Sonic Youth best wel een interessante artiest voor mij is. Tegelijkertijd moet ik even beginnen met wat vooroordelen:
- Te speels/experimenteel
- Te eentonig om een heel album te boeien
- Aan een (eigen gemaakte) Best Of heb ik wel voldoende.
- Wel erg interessant.

En wie mij nog meer kent, snapt ook dat mijn eerste 'gok' Sister was. Een lekker kort album waarin ik deels wel bevestigd in door mijn vooroordelen. Er staan een aantal goeie nummers op, met name de opener en een nummer waarvan de titel me even ontschoten is. Daar tegenover staan nummers die me vrij koud laten. Het is me te gruizig, te weinig gestructureerd en met name de productie is niet mijn ding. Vooral de gitaren klinken koud. Het drumwerk is dan weer wel door het hele album goed.

Misschien was Sister wel een verkeerde instapper, misschien dat iemand mij kan vertellen wat een goed vervolgalbum is voor mij? Sonic Youth - SYR 9: Simon Werner a Disparu (2011) is er sowieso eentje die ik ga proberen. Thème de Simon is een uitstekend nummer en gezien de film zal die score mij zeker niet teleurstellen. Een aanrader, die film ook.

Ook Pacific Coast Highway en Hot Wire My Heart (een cover van punkband Crime) zie ik als een tweeluik. Beide nummers gaan volgens mij namelijk over lust, geilheid, sex, dat soort dingen. Pacific Coast Highway vrij zelfs vrij expliciet (sex in auto). In Hot Wire My Heart wordt een vergelijking getrokken tussen het "hotwiren" van auto(radio's) en het opwekken van lustgevoelens. Beide nummers stampen op aangename garagerock-achtige manier lekker door.

Aldus Sonic prof , itchy bij het ***** album Sister.

Denk dat Goo de beste instapper is, ook voor u - maar laat vooral ook itchy je tippen.

Oh, en op 'Death Valley 69' (Bad Moon Rising) zingen ze over je..



Deep in the valley
In the trunk of an old car
In the back of a Chevy

Probeer washing machine eens, Chevy. Die is warmer en organischer. Of toch ook weer Sonic Nurse.

enne The Diamond Sea heeft prog lengte

Sonic Nurse bevat Stones, dat vind ik een erg goed nummer van ze.

Alleen die albums duren allebei (ruim) een uur. Als bij een album van nog geen 40 minuten (iets meer aangezien ik het bonusnummer ook beluisterd heb, dat was waarschijnlijk ook de laatste keer...) de verveling al enigszins toeslaat, waarom zou dat, denk je, bij die albums anders zijn?