Laten we eerst maar ervaren of dat zo is. Misschien valt het mee en onderschat ik deze periode.

Want er zijn gelukkig ook lichtpuntjes in deze periode. Op 22 september komt de eerste aflevering van Toppop. Aanvankelijk nog wel met een grijs decor maar verder met kleurige beelden.
https://www.beeldengeluid.nl/sites/default/files/stories/cover/adenpennygradient3.png

Dat decor van Toppop heeft overigens opvallend veel weg van de voorkant van het boek van Stanley.
Toppop yeah yeah yeah.

Ik kan jullie het programma Het beste van...50 jaar Toppop aanbevelen. Een programma vol met meningen. Net als dit topic.

Ik onderschat mijn achterstand in singlebesprekingen duidelijk. Ik heb geen idee wanneer ik bij ben. Maar we gaan met veel genoegen verder.

170 Marmalade - Rainbow / The Ballad Of Cherry Flavar - jun-70, Decca, UK
RYM 239
Genre Folk pop
http://images.45cat.com/the-marmalade-rainbow-1970-14-s.jpg
Ze komen uit een grijs land. Schotland. Dan heb je in Engeland al geen streepje voor. En dan beginnen ze hun eerste jaren ook nog als een soort teeny bobber coverband. Met niet al te interessante covers van Ob-la-di ob-la-da, Piece of my heart, Mr. Tambourine Man.

En toch vond ik ze onderschat. Want vanaf 1969 komen ze met echt goede nummers aanzetten. Reflections of my life. Baby make it soon. Rainbow.

Hun baby make it soon wordt door iedereen, inclusief mijzelf genegeerd. De cover van The Flying machine vliegt de hitparades van 50tracks en Martial binnen.
Rainbow staat slechts nummer 239 in de RYM-lijst met Rainbow. Reflections of my life haalt ook de RYM top 100 van 1969 niet.

Ik moet aan de film the wizzard of Oz uit 1939 denken.
Dat gaat over een meisje, Dorothy, die in een grijs land (een land zonder kleur) woont. Dorothy vliegt met een enorme tornado naar het kleurrijke land van Oz. Met huis en al.
Dat land ligt over the rainbow. Onderschatting is misschien wel het thema van de film. Want het is de tovenaar die de leeuw, de blikken man en de vogelverschrikker moet overtuigen dat ze zichzelf onderschatten.

Oor's eerste editie van de popencyclopedie is het hier met mij eens wat Marmalade betreft. Ze hebben in 1970 popjuweeltjes gemaakt, waaronder het zo toepasselijke rainbow. Ze hadden een enorme sprong voorwaarts gemaakt. Ik zette in 1970 mijn geld op Marmalade als mogelijke opvolger van the Beatles.

Onderschatting kan ook doorslaan naar overschatting. Dat geld zou ik al gauw kwijt zijn. Want hier bleef het helaas bij. Ze volgden the Beatles nog sneller op in uit elkaar vallen in 1971.
Jammer. Maar uiteindelijk ben ik blij dat ze Schotland, het popgenre en 1970 meer kleur hebben gegeven.

Dit is de landkaart van het land van Oz, een land omgeven door een groot grijs gebied. https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6d/Oz-and-surrounding-countrie.jpg/260px-Oz-and-surrounding-countrie.jpg

We kunnen nu gaan naar landkaart van de staat Ohio waar het volgende nummer over gaat.
Maar een betere keuze is de kaart van Vietnam in 1970 waar de Amerikaanse troepen Cambodja binnenvallen

171 Crosby, Stills Nash & Young - Ohio / Find The Cost Of Freedom, jun-70, Atlantic, USA
RYM 6
Genre Folk rock
http://images.45cat.com/crosby-stills-nash-and-young-ohio-atlantic-8-s.jpg
Dit is voor mij één van de beste "politieke" protestnummers die er zijn. Maar i.t.t. Boudewijn de Groot met Welterusten Mijnheer de President (mijnheer de President, zoveel doden, ver van huis) maken ze hier de plek, de namen en de gebeurtenis wel heel specifiek. Nixon is coming. Four dead in Ohio.

Dat maakt het nummer kwetsbaar om het universeel te gebruiken. Het is te typisch 1970. Neil Young heeft het nummer ook enige jaren niet willen spelen omdat hij het publiek meer wilde geven dan enkel een "rush of nostalgia".

Maar ook in 1970 was er kritiek op het lied. Uiteraard het meeste vanuit conservatieve hoek.
Vooral de rechtervleugel reageerden op "four deads in Ohio" dat het eigenlijk te weinig doden waren. Ze kwamen met "The score is four/ And next time more"

Maar de kritiek kwam ook uit onverwachte hoek. De mensen waar het lied over ging. In mei 1970 protesteerden studenten in Ohio tegen de Amerikaanse inval in Cambodja. C.S.N.Y. zongen "We're finaly on our own" en "Soldiers are gunning us down".
Gerald Casale die later in de groep Devo kwam was een student in Ohio en zag twee van zijn vrienden neergeschoten worden. Hij vond de wij-vorm in het lied niet passend. Het zijn die toch al rijke hippies die geld verdienen met liedjes over onze rug heen.
Ik kan mij er wel wat bij voorstellen. Zoals John Lennon paternalistisch zong: Imagine no posessions" achter een witte vleugel van duizenden dollars.

En toch is dit voor mij één van de beste "politieke" protestnummers die er zijn. De huilende gitaar en het voortdurende herhalen van het aantal doden werkt zeer goed. En is Ohio niet toevallig de staat die wordt gezien als een goede voorspeller van de Amerikaanse presidentsverkiezingen omdat de bevolking een goede dwarsdoorsnede van de Amerikaanse bevolking vormt? Staat Ohio niet model voor heel Amerika? En staat Amerika niet model voor de hele wereld?

Hoewel de tijden en de wereld zijn veranderd, heb je 50 jaar later nog altijd plekken zoals Ohio. In Wit-Rusland, Chicago of Ethiopië. Waar doden vallen omdat ze weinig om de levenden geven. En het lied Ohio kent daarin een ijzersterke frase:
What if you knew her, and found her dead on the ground.
Dat maakt het heel universeel.

172 The Spinners - It's a Shame / Together We Can Make Such Sweet Music, jun-70, V.I.P., USA
RYM 42
Genre Pop soul
http://images.45cat.com/the-spinners-its-a-shame-tamla-motown-3-s.jpg
Er is een interessante boekenserie van Stuart Gosgrove. In drie delen behandelt hij per jaar de soul muziek rond drie plekken. Detroit in 1967, Memphis in 1968, Harlem in 1969.

Hij had nog door kunnen gaan in 1970. Maar de soul is in 1970 volgroeid. Als een volwassen man in de kracht van zijn leven. Natuurlijk ontwikkelt hij zich nog. Maar de meeste groei ligt inmiddels achter ons. En alle boeken van Stuart zijn daarom ook van toepassing in 1970 omdat je de ontwikkeling kan volgen.

Opvallend vind ik de enorme kwaliteit van muziek uit Detroit in 1970. Ook van rock. The Stooges staan bij mij inmiddels op 1.

The Spinners kan je in elk boek van Gosgrove plaatsen. Ze komen ook uit Detroit dus krijgen ze zeker aandacht in het eerste boek.
The Spinners ontstonden al in 1954 en blijven nog heel lang in de kracht van hun leven. In juli 1972 wisten ze bij mij in het zustertopic hun grootste hit te scoren. Met I'll be around.
It's a shame doet daar nauwelijks voor onder. De seksuele moraal die Stuart beschrijft in het tweede boek zou prima bij dit nummer kunnen passen.

Ghetto child was een kleinere hit bij mij in 1973 en past prima in het derde boek van Gosgroove, waar die als zodanig ook genoemd wordt.

173 Stevie Wonder - Signed, Sealed, Delivered I'm Yours / I'm More Than Happy (I'm Satisfied) - jun-70, Tamla, USA
RYM 511
Genre Pop soul
http://images.45cat.com/stevie-wonder-signed-sealed-delivered-im-yours-tamla-motown-6-s.jpg
Stevie Wonder is bij mij een beetje een alles of niets artiest. Signed, Sealed, Delivered I'm Yours scoort bij mij een bescheiden hit, buiten de puntenzone, dus eigenlijk niets. Maar inmiddels heeft hij ook al twee mega hits bij mij achter de rug. I don't know why I love you als zanger-componist en Tears of a clown als componist.

De boeken van Gosgrove zijn zeker ook van toepassing op Stevie Wonder. Hij is een mooi voorbeeld van de volwassenheid van de soul. Gosgroove beschrijft dat ook in zijn derde boek als de soul het volwassenstadium bereikt heeft. Stevie behoort in de jaren 70 tot de multi-instumentalisten die alles binnen hun genre kunnen. Zoals ook Herbie Hancock, Sly en Donny Hathaway.
Hij zal bij mij in de jaren 70 groeien tot één van de allergrootsten. Zeker met songs in the key of life.
Het verval zal bij mij in de jaren 80 inzetten maar dan heeft Stevie al wel een heel mooi muziekleven achter de rug.

174 Stanley Winston - No More Ghettos in America - mrt-70, Golden, USA
RYM 231
Genre Southern Soul
http://images.45cat.com/stanley-winston-and-the-soulful-sister-no-more-ghettos-in-america-golden-louisiana-s.jpg
Het ghetto thema is vanaf 1968 een veelvuldig thema in de soul. En later in de hip hop. Village ghetto land staat bijvoorbeeld op Songs in the Key of life.

Het thema komt ook voorbij op deze obscure single die ik zeker niet uit 1970 ken. Hij wordt pas zo'n 10 jaar later door de beroemde John Peel opgepakt en door hem ook bij mij bekend gemaakt.
Stanley Winston, die eigenlijk Stanley Edwards heet, blijft onbekend. Er is vrijwel geen biografie op internet van deze man te vinden. Hij maakt nog één singletje in de jaren 70 en sterft daarna in anonimiteit in 1998.

218 Charles Wright And The Watts 103rd Street Rhythm Band - Express yourself / Living On Borrowed Time - Warner Bros. , USA
RYM 58
Genre Funk
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/5/52/Express_Yourself_-_Charles_Wright.jpg/220px-Express_Yourself_-_Charles_Wright.jpg
Dit is een nummer dat het terecht op RYM zeer goed doet. Nou is het wel zo dat een nummer daar meer punten krijgt als je er een mening bij geeft. Express yourself en een nummer kan hard stijgen in het lijstje.
Dat zouden we hier ook moeten afspreken. Je geeft een mening over een bepaald nummer, ongeacht uit hoeveel woorden die bestaat, en het nummer krijgt er 5 bonuspunten van Justus18 bij.

Charles staat inmiddels op nummer 58 in de RYM top 100 en toch valt het aantal meningen tegen. Hij moet het meer van de waardering hebben.
Ik kan het nummer zeer waarderen.

En dat is merkwaardig want ik vond zijn werkjes hiervoor niet zo veel aan. Loveland bijvoorbeeld uit januari 1970. Een nummer dat ook redelijk wordt gewaardeerd op RYM en vooral op Cat45. Maar voor mij weer een voorbeeld dat ik binnen het Soulgenre niet alles mooi vind.

Express yourself is ook anders.
Een nummer met veel korte ritmische nootjes zowel door de blazers als de zanger, kortom een echt funk nummer. Maar toch weer heel anders dan James Brown of Sly mede door de stem van Charles en het minder strakke arrangement. De bas is geweldig en 10 jaar later zul je dit soort bas invloeden steeds meer tegen komen van rockband Queen tot en met het Hip Hop genre.

Wright is er nog altijd en geeft zelf ook nog graag zijn mening. Zoals hier na de begrafenis van George Floyd. Express yourself Charles.

219 Black Sabbath - Paranoid / The Wizard - jul-70, Vertigo, UK
RYM 2
Genre Hard Rock
http://images.45cat.com/black-sabbath-paranoid-bmg-s.jpg
Of de ik-persoon echt paranoïde is vraag ik mij af. Paranoïde mensen zijn achterdochtig t.o.v. andere mensen. En die achterdochtigheid mis ik een beetje in dit nummer. Dit is meer iemand die leidt onder voortdurende negatieve gedachtes. Een vrouw kan helpen maar dan moet ze wel controle over zijn hersenen krijgen. Als je dat zegt dan moet je wel vertrouwen hebben in de ander. Dat blijkt ook uit zijn laatste zin: I tell you to enjoy life.

Er staat voor 1970 een heel leuk blad online over Rock music: The history of Rock 1970. Met de jongens van Black Sabbath op de voorkant.
In dat blad doen ze een blind date tussen het nummer en Paul Rodgers. Die staat met zijn band Free en All right now hoog in de hitparades. Daarbij stelt men: Paul Rodgers is scared that too much publicity might harm the underground image that Free have built up in the last 18 months.
Dit klinkt paranoide. Je vraagt om aandacht door muziek te maken, dan krijg je aandacht en dan wordt je achterdochtig omdat je bang bent dat je doelgroep je laat vallen.
Maar misschien zie ik het bovenstaande verkeerd, ik ben immers geen psycholoog.

Wat zegt Paul over het nummer paranoid (pag. 99)?
This is a heavy sound, but I don't know who it is. It's very well recorded but I feel I have heard so many things like this before. The bass and the drummer don't seem very together and neither does the guitarist really. Maybe they are better on stage. I like things to sound heavy but melodic at the same time, as well as tight together.
Of ik dit hiervoor veel vaker gehoord heb waag ik te betwijfelen. Paul komt niet met voorbeelden. Ik vermoed dat hij "Communication breakdown" van Led Zeppelin als voorbeeld zou noemen, als hem dat gevraagd was.
Toch laat hij net als met zijn date in "All right now" iets bijzonders ontsnappen. Paranoid is alleen al uniek vanwege de op maat gemaakte Frankenstein met dat aparte geluid. Ook het gebruik van meerdere pedalen, een booster, een wah wah en een phaser die op een bijzondere manier met elkaar worden ingezet maakt het nummer bijzonder in 1970.
Paul heeft gelijk dat het drumwerk nog beter kan en dat alles nog strakker kan klinken. Dat hoor je Bill Ward ook vaak zeggen. Maar dat los van de rest geeft het nummer juist ook weer een paranoïde muzikaal karakter. Dat heeft het nummer juist nodig.
Maar misschien zie ik het verkeerd, ik ben immers geen musicus.

Jammer dat het 6 jaar geleden niet gelukt is met Paranoid. Maar dit jaar moet die makkelijk de nummer 1 van ons weeklijstje kunnen halen. Bij mij komt die sowieso op nummer 1 binnenkort. Ik vind Paranoid een geweldig nummer. En bij de anderen verwacht ik ook hoge ogen.
Maar misschien zie ik het verkeerd, ik ben immers geen puntenteller.

220 Caravan - Hello Hello / If I Could Do It All Over Again I'd Do It All Over You - aug-70, Decca, UK
RYM 280
Genre Progrock
http://images.45cat.com/caravan-if-i-could-do-it-all-over-again-id-do-it-all-over-you-1970-4-s.jpg

Dit is progrock. Ik ben geen progrockhater. Maar ik heb helaas soms wat vooroordelen.

Ten eerste klinkt veel progrock in mijn oren helemaal niet zo progressief. Dat komt doordat veel progrockers niet zozeer streven naar vernieuwing. Ze combineren liever bestaande virtuoze elementen in een nieuwe volgorde. Het is alsof je een antiekzaak binnenstapt waar ze hun oude spullen net even wat anders gerangschikt hebben. Zo ook met de LP van Caravan waar ze in veel nummers de ouderwetse jazzrock elementen net weer anders presenteren en combineren.

Ik ga nog gebruik maken van andere hoofdstukken in het boek van Stanley. Dus ook het progrock hoofdstuk.
Maar vandaag gaan we weer verder met lezen in het hoofdstuk 1970 : Everything's gone grey van Bob Stanley.
Listening to albums meant you didn't have to get out of your chair every three minutes (pag. 287).

En dan heb ik nog een ander vooroordeel t.o.v. progrockliefhebbers. Ze kiezen vaak het langste nummer als favoriete track op de LP. Dat vooroordeel wordt bevestigd door de LP van Caravan op musicmeter. De top 3 staat in volgorde van de tijdsduur. De langste track staat op nummer 1. Bij het mooiste nummer hoef je voorlopig niet van je stoel op te staan.

Gelukkig hebben ze wat mij betreft de twee beste tracks op single uitgebracht in 1970. En die liepen ook nog op de LP vooruit, dat zijn we ook niet gewend in 1970, althans niet van het rockgenre.
Tekstueel is "Hello Hello" weer wel heel erg 1970 met het opzoeken van het platteland en de vage gebeurtenissen die voortkomen uit een niet geheel nuchtere brein.

Maar in het refrein hebben ze tradionele folky en psychedelische elementen zo gesnoeid dat ik dit keer toch een vooruitstrevend gevoel krijg. Een soort dream pop van jaren later. Ook al vanwege het synthesizerachtige orgeltje dat ze minimalistisch inzetten. Na 2 minuten beginnen ze wel weer even ouderwets te pingelen maar het totaal blijft een mooi frisgroen nummertje. Mede dankzij de heggenschaar.

221 Flying Burrito Brothers - Man in the fog / Cody, Cody - aug-70, A&M, NL
RYM 669
genre Country Rock
http://images.45cat.com/the-flying-burrito-bros-man-in-the-fog-1970-2-s.jpg

Gram Parsons, de maker van de man in de dichte mist, werd na een wazig optreden ontslagen in mei 1970. Dus toen deze single uitkwam was Gram, behalve op het singlehoesje, al niet meer in beeld. De rest van de band ging de winter in (zoals dat zo mooi in the man in the fog beschreven wordt).

Het toepasselijke Dylan nummer " If you gotta go" dat al in januari 1970 op single uitkwam heb ik genegeerd. Maar die bevatte ook al Cody Cody.
Net als op deze single de uitstekende B-kant.
Cody Cody bleef op de speellijst staan van The Flying Burrito Brothers. Zonder Gram speelden ze het in Nederland in Bussum toen de winter eind 1970 weer begon.

Wat kunnen ze ook hier weer mooi omschrijven hoe af- en aanwezigheid kan voelen:
Come by my side before the evening is gone
And see where else this body's flown.

Deze staat veel te laag in de RYM lijst en hoort echt bij de bovenste 300 aanwezig te zijn.

176 Yes - Sweet dreams / Dear father, jun-70, Atlantic, UK
RYM 283
Genre Progrock
http://images.45cat.com/yes-sweet-dreams-1970-4-s.jpg
Yes droomde er in 1970 van om met een groot orkest hun tweede album te maken. Dat vond de platenmaatschappij geen slecht idee maar ze vonden het succes van het eerste album niet zodanig dat ze er diep voor in de buidel wilde tasten.
Het werd een goedkoop studentenorkest. Maar die hadden voldoende kwaliteit om toch nog iets moois van het album te maken.

Ik droom ervan dat Yes hun beste albumtracks ook op single heeft uitgebracht. Helaas is Yes geen singlegroep. Dus mis ik veel LP-tracks die ik graag op single had gezien. Close to the edge, heart of the sunrise, starship trooper.
Misschien is dat maar goed ook want de 21 minuten van The gates of delirium werden teruggebracht tot een kwart op single.
Sweet dreams behoort zeker niet tot het beste van Yes. Maar deze had toch voldoende kwaliteit om mijn top 40 te halen.

177 Rodriquez - Inner City Blues / Forget It, jun-70, Sussex, USA
RYM 251
Genre Folk rock
https://www.musicmeter.nl/images/cover/90000/90300.300.jpg?cb=1575233360
Sixto Rodriguez is een Amerikaanse folkmuzikant van Mexicaanse afkomst die in juni 1970 met deze single kwam. Misschien dat het aan de B-kant lag maar een paar later was hij in zijn land al weer vergeten.

Vanaf de jaren 90 werd zijn muziek in Zuid-Afrika zeer succesvol. Zuid-Afrikaanse fans dachten dat hij allang dood was. Gelukkig wisten ze contact met Rodriguez te leggen en in 1998 werd hij naar Zuid-Afrika gehaald waar hij diverse optredens verzorgde. Hij bleek zelfs populairder daar dan Elvis Presley.

Er werd een documentaire over gemaakt, Searching for Sugar Man , die met prijzen overladen werd. En vanaf dat moment was hij niet meer vergeten ook niet meer in eigen land.
Ook daar treed hij inmiddels regelmatig op, inmiddels ver in de 70, waarbij hij tussen de bedrijven door stevige kritiek levert op zijn generatiegenoot president Trump.

Inner city blues moeten we op de landkaart zoeken in Georgia:
Going down a dusty, Georgian side road.
Ik gok op Atlanta.

Nog 20 te gaan bij de oude serie. Volgende keer meer.
Nog 2 te gaan bij de nieuwe serie. Die maken we af.

222 Funkadelic - I Wanna Know If It's Good to You? / I Wanna Know If It's Good to You? (Instrumental) - jul-70, Westbound, USA
RYM 173
Genre Funk rock
https://www.musicmeter.nl/images/cover/26000/26067.300.jpg
https://img.discogs.com/8MP0_V6IHJppvIg0sCWvN6jEgws=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-4578972-1563812966-2884.jpeg.jpg

Deze single loopt voor het album uit. Maar de Funkadelic liefhebber koopt altijd de single en het album want ze willen nog wel eens verschillen.

De van oorsprong anonieme achtergrondgroep van Parliament is tot nog toe in mijn top 40 populairder dan de voorgrondgroep. Maar ze zijn dan ook sinds 1969 op de voorgrond getreden.

Ze kleden zich als helden uit een Marvelfilm. Hun thema's vallen vaak in het science fiction genre. Dus pakken ze regelmatig een ruimteschip.

Hun teksten moeten we dan ook in dat kader plaatsen. De A-kant bevat heel wat narcistische verleidingstechnieken die je op z'n positiefst origineel en grappig kan noemen.
I know that it must have been good to you, baby
'Cause it sure feels good to me
Do it give you the pleasure
To be the reason for me feeling good
Hun muziek is prachtig. Ze reizen tussen de rock van Jimi Hendrix en de Funk van James Brown en Sly.

223 The Four Tops - Still water (love) / Still water (peace) - aug-70, Motown, USA
RYM 136
Genre Soul
http://images.45cat.com/the-four-tops-still-water-peace-tamla-motown-3-s.jpg
Grootse single. Groots vanwege weer een sterke tekst van Smokey Robinson die door Bob Dylan Amerika's grootste levende poëet wordt genoemd. Eigenlijk zegt Smokey dit keer niet zoveel en weet hij via de vocalen een sfeer neer te zetten die tussen liefde en vrede zweeft. En daarmee overtuigd hij ons dat stille wateren diepe gronden hebben.

Groots vanwege zanger Levi Stubbs die door Barry Hay van the Golden Earring de beste zanger aller tijden genoemd wordt. Maar de overige drie zijn ook toppers.

Groots vanwege de compositie van Frank Wilson. Die schiet langs allerlei akkoordwisselingen op een geruisloze manier van majeur naar mineur en weer terug waardoor je een emotionele diepgang krijgt.

Groots vanwege de inbreng van studio band the Funk Brothers. Zie de documentaire van ze. Standing in the shadows of motown.
Kortom grootse single.

Week 33 1970: (15-08-70)
01 (02) 04 Down on the street - The Stooges
02 (01) 05 Smokey Robinson & The Miracles - The Tears of a Clown / Promise Me
03 (05) 04 Aretha Franklin - Don't play that song (you lied) / Let it be
04 (11) 02 Black Sabbath - Paranoid
05 (03) 07 25 or 6 to 4 - Chicago / Where Do We Go From Here
06 (04) 07 James Brown - Get Up (I Feel Like Being A) Sex Machine
07 (09) 03 Grateful dead - Uncle John's band / New Speedway Boogie
08 (16) 02 Charles Wright And The Watts 103rd Street Rhythm Band - Express yourself / Living On Borrowed Time
09 (13) 03 Steve Miller band - Going To The Country / Never Kill Another Man
10 (06) 05 Creedence Clearwater Revival - Lookin' Out My Back Door / Long as I Can See the Light

11 (31) 02 Caravan - Hello Hello / If I Could Do It All Over Again I'd Do It All Over You
12 (07) 06 Chairmen of the board - Everything's Tuesday / Patches *
13 (08) 07 Exuma - The Obeah Man / You Don't Know What's Going On
14 (20) 03 Spooky Tooth - Better By You, Better Than Me / Waitin' For The Wind
15 (---) 01 Lee Dorsey - Yes We Can Part 1 / O Me-O, My-O
16 (10) 06 Golden Earring - Back home / This Is The Time Of The Year
17 (17) 03 Grand funk Railroad - Closer to home (I'm your captain) / Aimless Lady
18 (15) 05 Rare Earth - (I Know) I'm Losing You / When Joanie Smiles
19 (23) 03 Sugarloaf - Green-eyed lady / West Of Tomorrow
20 (35) 02 Funkadelic - I Wanna Know If It's Good to You? / I Wanna Know If It's Good to You? (Instrumental)

21 (26) 03 Neil Diamond - Cracklin' Rosie / Lordy
22 (12) 07 Amon Düül II - Archangels Thunderbird / Excerpt From Soap Shop
23 (14) 04 Clarence Carter - Patches / Say It One More Time
24 (27) 03 Flying burrito Bros - The Older Guys / Down The Churchyard
25 (32) 03 Hawkwind - Hurry on sundown / Liberty
26 (34) 02 Flying burrito Bros - Man In The Fog / Cody, Cody *
27 (---) 01 The Seeds - Bad Part of Town / Wish me up
28 (---) 01 Ann Peebles - Part time lover / I Still Love You
29 (---) 01 Earth and fire - Wild and exciting / Vivid Shady land
30 (24) 06 Deep Purple - Flight of the Rat / And the Address

31 (36) 02 The Four Tops - Still water (love) / Still water (Peace)
32 (22) 04 Poco - You better think twice / Anyway Bye Bye
33 (25) 03 Micheal Nesmith - Joanne / One Rose
34 (28) 03 Matthews Southern Comfort - Woodstock / Scion
35 (---) 01 Spirit - Animal Zoo / Red light roll on
36 (---) 01 Jimmy Cliff - Wild World / Be aware
37 (18) 05 Aphrodite's Child - Such a funny night / Annabella
38 (19) 06 The Who - Summertime Blues / Heaven and hell
39 (33) 09 Crosby, Stills Nash & Young - Ohio / Find The Cost Of Freedom
40 (21) 09 Marmalade - Rainbow / The Ballad Of Cherry Flavar

Uitvallers
AW {HP}
09 {01} The Kinks - Lola / Berkeley Mews
04 {25} Bob Dylan - Wigwam / Copper Kettle (The Pale Moonlight)
07 {07} Matt Monro - We're Gonna Change The World / You're Closer to Me
10 {01} The Beatles - Oh! Darling / Here Comes the Sun *
08 {11) 08 The Spinners - It's a Shame / Together We Can Make Such Sweet Music
03 {29} Uriah Heep - Gypsy / Bird Of Prey

https://www.top40.nl/bundles/top40frontend/img/global/top40logo_small.png

WEEK 33

01 | 01 | 04 | Matthew's Southern Comfort | Woodstock
02 | 02 | 05 | Smokey Robinson & The Miracles | The Tears Of A Clown
03 | 06 | 03 | The Stooges | Down On The Street
04 | 13 | 02 | Black Sabbath | Paranoid
05 | 03 | 06 | Golden Earring | Back Home
06 | 10 | 06 | Zendik | Is There No Peace
07 | 07 | 04 | Fountain | Renaissance Fair
08 | 15 | 02 | Earth & Fire | Wild And Exciting
09 | 09 | 05 | September | Little Sister
10 | 11 | 04 | The Peddlers | Tell The World We're Not In
11 | 04 | 07 | The Spinners | It's A Shame
12 | 08 | 06 | James Brown | Get Up (I Feel Like Being Like A) Sex Machine (Part 1 & 2)
13 | 05 | 05 | Creedence Clearwater Revival | Lookin' Out My Back Door | Long As I Can See The Light
14 | 17 | 04 | Mashmakhan | As The Years Go By
15 | 16 | 03 | Hawkwind | Hurry On Sundown
16 | 18 | 05 | Steve Miller Band | Going To The Country
17 | 21 | 03 | Neil Diamond | Cracklin' Rosie
18 | 26 | 02 | Jimmy Cliff | Wild World
19 | 23 | 05 | Michael Nesmith & The First National Band | Joanne
20 | 14 | 05 | Wim Sonneveld | Het Dorp
21 | 34 | 02 | The Seeds | Bad Part Of Town
22 | 12 | 09 | The Kinks | Lola
23 | 27 | 04 | Bonnie St. Claire | I Won't Stand Between Them
24 | 30 | 03 | Grand Funk Railroad | Closer To Home | I'm Your Captain
25 | 32 | 03 | The 5th Dimension | On The Beach
26 | 28 | 05 | Poco | You Better Think Twice
27 | 19 | 08 | Chicago | 25 Or 6 To 4
28 | ** | 01 | Spooky Tooth | Better By You, Better Than Me
29 | 20 | 04 | Morning After | I Don't Need You Today | Dream
30 | 36 | 02 | Bearded Clam | Please Don't Leave Me Blue | I Wish I Could Be Here
31 | 25 | 06 | The Guess Who | Hand Me Down World
32 | 39 | 02 | Bobby Bloom | Montego Bay
33 | ** | 01 | Crown's Clan | No Place For Our Minds
https://media.hitparade.ch/cover/200/crowns_clan-no_place_for_our_minds_s.jpg
34 | 24 | 09 | Cat Stevens | Lady D'Arbanville
35 | ** | 01 | Steppenwolf | Screaming Night Hog
36 | 22 | 05 | Blood, Sweat & Tears | Hi-De-Ho
37 | ** | 01 | Three Dog Night | Out In The Country
https://media.hitparade.ch/cover/200/three_dog_night-out_in_the_country_s.jpg
38 | 33 | 03 | Aphrodite's Child | Spring, Summer, Winter & Fall
39 | 29 | 10 | The Cats | Magical Mystery Morning
40 | 31 | 07 | The Marmalade | Rainbow

Uit de lijst:

* Crosby, Stills, Nash & Young | Ohio
* Deep Purple | Black Night
* Tom Rush | Lost My Drivin' Wheel
* Traffic | Empty Pages

Week 33 (15 augustus)
33 32 AW
01 (01) 09 East Of Eden - Jig-a-Jig/Marcus Junior*
02 (03) 06 James Brown - Get Up (I Feel Like Being Like a) Sex Machine (Part 1 & 2)
03 (06) 04 Smokey Robinson & the Miracles - The Tears Of a Clown/Promise Me
04 (02) 10 Edwin Starr - War/He Who Picks a Rose
05 (05) 06 Wim Sonneveld - Het Dorp/Wat Moet Ik Doen Zonder Jou
06 (08) 06 Golden Earring - Back Home/This Is the Time Of the Year
07 (04) 09 Cat Stevens - Lady D'Arbanville/Time - Fill My Eyes
08 (12) 06 The Band - Whispering Pines/Lonesome Suzie*
09 (13) 04 Blood, Sweat & Tears - Hi-De-Ho
10 (10) 06 The Who - Summertime Blues/Heaven And Hell
11 (07) 07 Ciska Peters - De Meiden Van de Kermis
12 (19) 03 The Stooges - Down On the Street/I Feel Alright (1970)
13 (09) 10 Tom Rush - Lost My Drivin' Wheel/Old Man's Song*
14 (17) 05 Dionne Warwick - Paper Maché
15 (18) 06 Amon Düül II - Archangels Thunderbird/Excerpt From Soap Shop
16 (27) 02 Grateful Dead - Uncle John's Band/New Speedway Boogie
17 (20) 03 Mountain - Mississippi Queen
18 (14) 07 Jan Boezeroen - De Fles/Lena, Waar Zit Je Nou
19 (29) 02 Elephant’s Memory - Mongoose
20 (24) 03 Uriah Heep - Gypsy/Bird Of Prey
21 (22) 04 Creedence Clearwater Revival - Long As I Can See the Light/Lookin' Out My Back Door
22 (11) 12 Led Zeppelin - Heartbreaker/Bring It On Home
23 (32) 02 Neil Diamond - Cracklin' Rosie/Lordy
24 (**) 01 Black Sabbath - Paranoid/The Wizard
25 (34) 02 Tom Jones - I (Who Have Nothing)
26 (16) 09 The Kinks - Lola/Berkeley Mews
27 (**) 01 Bobby Bloom - Montego Bay
28 (31) 03 Mashmakhan - As the Years Go By
29 (**) 01 Earth & Fire - Wild And Exciting
30 (28) 06 Rodriguez - Inner City Blues/Forget It
31 (**) 01 Family - Strange Band
32 (15) 08 The Illusion - Let's Make Each Other Happy
33 (**) 01 Funkadelic - I Wanna Know If It's Good to You?
34 (37) 02 Spooky Tooth - Better By You, Better Than Me/Waitin' For the Wind
35 (23) 05 McKinley Travis - Baby Is There Something On Your Mind
36 (36) 03 Jimmy Cliff - Wild World
37 (**) 01 The Seeds - Bad Part Of Town
38 (25) 10 Melanie - What Have They Done To My Song, Ma/Ruby Tuesday
39 (39) 02 Aretha Franklin - Don't Play That Song (You Lied)/Let It Be
40 (21) 07 Canned Heat - Sugar Bee

Exit
06 The Marmalade - Rainbow/The Ballad Of Cherry Flavar* 83
03 Steve Miller Band - Going To the Country/Never Kill Another Man 35
11 Crosby, Stills, Nash & Young - Teach Your Children*/Carry On 333
09 The Beatles - Oh! Darling/Here Comes the Sun* 229
08 David Bowie - Memory Of a Free Festival 152
02 September - Little Sister 5

Week 33


33 32 AW
01 (01) 05 Smokey Robinson & the Miracles - The Tears Of a Clown/Promise Me 68 - 66
02 (04) 03 The Stooges - Down On the Street/I Feel Alright (1970) 59 - 48
03 (02) 06 James Brown - Get Up (I Feel Like Being Like a) Sex Machine (Part 1 & 2) 55 - 60
04 (03) 05 Golden Earring - Back Home/This Is the Time Of the Year 48 - 54
05 (08) 02 Black Sabbath - Paranoid/The Wizard 42 - 26
06 (05) 04 Creedence Clearwater Revival - Lookin' Out My Back Door/Long As I Can See the Light 27 - 39
06 (**) 01 Grateful Dead - Uncle John's Band/New Speedway Boogie 27 - 16
08 (06) 04 Wim Sonneveld - Het Dorp/Wat Moet Ik Doen Zonder Jou 25 - 31
08 (18) 02 Steve Miller Band - Going To the Country/Never Kill Another Man 25 - 19
10 (09) 04 Matthew's Southern Comfort - Woodstock 24 - 24
10 (09) 06 East Of Eden - Jig-a-Jig/Marcus Junior 24 - 24
12 (16) 03 Aretha Franklin - Don't Play That Song (You Lied)/Let It Be 22 - 20
13 (11) 09 Edwin Starr - War/He Who Picks a Rose 21 - 23
14 (07) 07 Chicago - 25 Or 6 To 4/Where Do We Go From Here 20 - 28
15 (**) 01 Zendik - Is There No Peace/Aesop 19 - 15
16 (13) 09 Cat Stevens - Lady D'Arbanville 18 - 21
16 (19) 03 Fountain - Renaissance Fair 18 - 18
18 (**) 01 The Band - Whispering Pines/Lonesome Suzie 17 - 13
18 (**) 01 Earth & Fire - Wild And Exciting 17 - 10
18 (**) 01 Charles Wright And the Watts 103rd Street Rhythm Band - Express Yourself/Living On Borrowed Time 17 - 9

Exit
(12) 08 The Kinks - Lola/Berkeley Mews 0 - 22
(13) 02 The Who - Summertime Blues/Heaven And Hell 15 - 21
(13) 07 The Spinners - It's a Shame/Together We Can Make Such Sweet Music 14 - 21
(16) 01 Amon Düül II - Archangels Thunderbird/Excerpt From Soap Shop 10 - 20
(19) 03 Ciska Peters - De Meiden Van de Kermis 14 - 18
(19) 02 Chairmen Of the board - Everything's Tuesday/Patches 13 - 18

De hoogste binnenkomer is een singletje (?) van de Grateful Dead. Gekker moet het niet worden.
Ooit heb ik samen met een vriend een fictief karakter bedacht. Het was een gedesillusioneerde hippie die overal tegen was. Hij hield wel van voetbal, lauw bier en de Grateful Dead. Sindsdien ben ik meer naar hen gaan luisteren en ik ben ze steeds beter gaan vinden.
Door alle algoritmes heeft Spotify dat ook door. Toen ik die onlangs eens op de "speciaal voor jou"-playlist zette kreeg ik achter elkaar 2 nummers van Grateful Dead. En toen die waren afgelopen was ik 3 uur verder. Beide nummers duurden anderhalf uur. Hoewel bovenstaande versie al langer is dan welke singleversie ook, is die wat mij betreft nog altijd veel te kort. Het moet toch minstens een half uur duren. Wat doe ik eigenlijk in dit topic? Ook het B-kantje plaatsen!

175 The Can - Soul Desert / She Brings the Rain - mei-70, Liberty, DU
RYM 186
Genre Krautrock
http://images.45cat.com/can-she-brings-the-rain-liberty-s.jpg
Can zijn een beetje de Corry en de rekels van mijn top 40. Ik was eigenlijk wel benieuwd hoe een act het bij mij zou doen in het jaarlijstje als die tientallen weken genoteerd staat in mijn top 100 maar slechts een nummer 36 als hoogste notering zou halen.

Corry haalt met haar Rekels slechts een vijfde plek maar staat wel 44 weken genoteerd in 1970/71. Daarmee haalt ze de eerste plek in de top 100 van 1970.
Soul Desert staat inmiddels al 18 weken in mijn top 60. Als je met punten binnen een top 100 gaat rekenen dan zou Soul Desert uiteindelijk ook mijn nummer 1 van 1970 zijn. Maar als je gaat rekenen binnen een top 40 dan eindigen ze laag in de top 400. En als ik ga rekenen op mijn gevoel dan komen we ergens in de top 100 uit. Niet op 1 maar we gaan het nog zien.

Het geeft wederom aan waarom ik geen voorstander ben van het puntensysteem. Waarom rekenen vanaf 40 en niet vanaf 100 of vanaf 20? Waarom krijgt een nummer 1 niet veel meer punten dan 1 punt t.o.v. de nummer 2? Het kan best zijn dat het verschil 30 punten groot is. Dat kan ook gelden voor de nummer 4 en 5.
Het puntensysteem is natuurlijk wel fantastisch voor onze gezamenlijke lijst.

Wat valt er te zeggen over Can en deze single?
Beiden kanten zijn goed. Ze zijn voorzien van het nodige Kraut.
Krautrock is progrock. Maar op de één of andere manier gaat deze rock langer mee dan sommige progrock. Dat is de verdienste van Krautrock die met elektronische instrumenten en patronen en hun gevoel voor ambient muziek de houdbaarheid van hun muziek behoorlijk weten te verlengen. En dat komt weer omdat de keuzes die er rond 1970 gemaakt zijn aardig overeenstemmen met de keuzes 30 jaar later. Herhaling is een kracht van deze muziek. Daar waar andere progrock ons vaak een wisselend landschap tonen komt Can met een Soul desert dat zich voortdurend herhaalt.
Desert, desert, desert, desert, desert.

De nummers zelf zijn onderdeel van Duitse films waarbij ik totaal niet het gevoel heb dat ze de tand des tijds hebben doorstaan. De A-kant hoort bij de film Mädchen mit Gewalt die een beperkte inkijk geeft in het denkproces van bepaalde mannen in 1970. Twee jongens die een minderjarig meisje ontvoeren. De meisjes in de film zijn net zo gewillig als in al die Tiroler-films die snel volgen.
De B-kant hoort bij de film Ein grau-blauer Vogel. Een kunstzinnige pretentieuze film voor liefhebbers over een dichter die via allerlei geleerden een wereldbeheersingsformule weet te achterhalen. Kortom de films zijn door de tijd behoorlijk achterhaald.
Maar je weet nooit. Misschien dat de tijden ooit weer veranderen.

We gaan weer verder met lezen in het boek van Bob Stanley. Maar dit keer het Progrock hoofdstuk. Wat vindt Stanley eigenlijk van Can?

Can were canned as ‘Krautrock’ by the British press, regarded as an interesting sideline but something of a novelty — so far beyond traditional rock boundaries, referencing Stockhausen and John Cage, that they simply didn’t fit any pop criteria. Smart, brave, funny, relentless, it really was a new kind of music. That was an achievement in itself. The influence of Can and Neu! in particular would slowly, slowly permeate Anglo-American pop, not taking a real hold for the best part of two decades. In 1975 a lank-haired kid in Manchester called Mark Smith had already decided this was the sound for him: Repetition in our music and we’re never gonna lose it’ would become the Falls one-line, Kraut born manifesto (pag. 373).

Ik heb hier niks aan toe te voegen. Ik zou anders teveel in herhaling vallen.

178 Matt Monro - We're Gonna Change The World / You're Closer to Me - mei-70, Capitol, UK
RYM Niet in de top 1000
Genre Pop
http://images.45cat.com/matt-monro-were-gonna-change-the-world-capitol-2-s.jpg

Ergens heb ik een zwak voor deze man.
Dat komt omdat hij goede contacten had met mijn favoriete pianiste van begin jaren 50. Winifred Attwel. Hij liet zich vernoemen naar Winifred's vader. Monro Atwell.

Dat komt ook omdat hij één van de eersten was die een James Bond lied zong. Mijn favoriete filmster uit de jaren 60. Uit die onderschatte film "From Russia with love".

Dat komt ook omdat hij tot de grotere Britse crooners behoort maar niet het succes had wat hij wellicht verdiende. Zo deed hij in 1964 mee aan het Eurovisie songfestival en werd tweede. En haalde hij in 1966 nergens de top 40 met het fraaie "Born free", ook bij mij niet. Frank Sinatra noemde Matt ooit onvervangbaar en rekende hem tot zijn favoriete zangers. Op youtube wordt Matt dan ook gerekend tot de legendes, samen met Engelbert Humperdinck en Tom Jones.

Volgens mij droegen die vrouwen van Frank zelden slipjes. En bovendien moet Justus hier onderschat en ondergoed van elkaar scheiden. Voor mij zijn artiesten onderschat als het muziekmetertje bij velen ten onrechte onder "goed" doorslaat.

"We're gonna change the world" is naar mijn mening goed maar werd geen hit, ook niet hier in dit topic, het haalt zelfs niet de RYM top 1000. Het werd in Nederland slechts als B-kantje beschouwd van een single waarvan het eigenlijk de A-kant was. En de eigenlijke B-kant bleef in 1970 in de Nederlandse tipparade hangen waardoor die hooguit een schampere review van LucM kreeg.
Die B-kant vind ik ook niet zo goed.

Maar de eigenlijke A-kant haalde bij mij de top 10. Is het overschatting? Natuurlijk is het veranderen van de wereld ook een vorm van overschatting maar zo dachten sommigen dat nog halverwege de jaren 60.
Het nummer zelf kwam niet zo heel snel tot stand. De muziek bij de coupletten werd in 20 minuten geschreven. Maar het refrein kostte heel veel uren omdat men het steeds maar weer veranderde.

179 Lee Hazelwood - No Train to Stockholm / What's More I Don't Need Her - jun-70, LHI, USA
RYM 472
Genre Country pop
https://www.musicmeter.nl/images/cover/14000/14144.300.jpg
Lee was ik een beetje vergeten in 1970. Lee was dan ook vertrokken naar Zweden. Daar maakte hij de film Cowboy in Sweden.

Zweden stond ook in 1970 bekend als een land met veel vrijheid. De Zweedse dames waren vaak blond en ongebonden. En op een bepaalde manier heel sterk, en hoef je niet alleen aan Pipi Langkous te denken. Bovendien had Lee problemen met zijn platenmaatschappij.
Dus ging de cowboy naar Zweden. Daar hoopte hij ook de Nobelprijs voor Literatuur te winnen.
Want hoe mooi kan je vrijheid beschrijven?
Saying freedom is where you think it is
But there ain't no train to Stockholm

Hij heeft die prijs nog niet. 46 jaar later wint collega Bob hem wel.
Lee was ik weer een beetje vergeten in 2019. Totdat zaaf hem in zijn lijstje opnam in het op RYM gebaseerde topic. Wat een mooi liedje is dat toch.

Vrijheid blijft een mooi goed in Zweden. Dus als je de trein neemt naar Stockholm dan hoef je geen mondkapje op. Of je daarmee de Zweedse dames, die 50 jaar later inmiddels grijs zijn, aan een IC bed vast kluistert, is voor de Zweden nog maar de vraag.

En zo ontdek ik hoe geniaal de tekst van Lee is. Vrijheid is een mening. En er bestaat geen plek waar je die kan halen, behalve in je hoofd.
Hij verdient wat mij betreft alsnog die Nobelprijs. Opdat we Lee nooit meer vergeten.

180 Moondog - Stamping ground / Theme - jun-70, CBS, NL
RYM 235
Genre Avant-garde classical
http://images.45cat.com/moondog-stamping-ground-cbs-s.jpg
In de jaren 50 werd hij ontdekt. En hoezeer past deze ontdekking bij 1970?

Zeer. Hij is met zijn lange haar en baard in de jaren 50 een hippie avant la letre. Popfestivals zijn IN in 1970. Kralingen Rotterdam was zeer succesvol. En deze single van Moondog werd het themanummer van dat festival. De film is zelfs naar de single vernoemd.

Hij is een straatmuzikant. Straatmuzikanten zijn in 1970 populair. Ze hebben iets avontuurlijks. Ze liften rond en doen waar ze zin in hebben. En slapen op straat. Zoals de damslapers. Moondog lijkt wat dat betreft one of that guys.

Hij is een violist en instrumentalist. We zien in 1970 dat niet alleen het geijkte bandje met gitaar, bas en drums de standaard meer is. Elke virtuoos op zijn instrument telt mee. En de schijn van improvisatie op viool is populair in 1970. Zoals bij East of Eden en John Dummer.

Toch moeten we Moondogs muziek meer tot de klassieke muziek rekenen. En ook dat is populair in 1970. Het jaar waarin op klassieke muziek geënte popgroepen het zeer goed doen. Ekseption bijvoorbeeld.
Kortom Moondog mag niet ontbreken in mijn top 40 van 1970.

181 Hot legs - Neanderthal Man / You Didn't Like it, Because You Didn't Think of It, jun-70, Fontana, UK
RYM 394
Genre Art Rock
http://images.45cat.com/hotlegs-neanderthal-man-fontana-4-s.jpg
In de jaren 70 was er ooit een documentaire op TV van een gezin dat leefde zoals in de oertijd. Ze hadden ergens in de nieuwe Flevopolder een lapje grond onder hun hoede waar ze geheel zelfvoorzienend al hun behoeften teelden en deden. Ze hadden geen toilet of televisie. Deze mensen liepen in de zomer vrijwel de hele dag naakt rond en in de winter in geitenvellen.
Het was de ultieme oercommune. Want de oertijd dat is oerromantiek.

Hoe het met ze afgelopen is weet ik niet. Ze zullen wel ergens in de jaren 80 hun spullen hebben gepakt en in een Vinex wijk zijn opgegaan.

Maar gelukkig hebben we de muziek nog. De oerromantiek van de oermens wordt nog het best verwoord door deze jongens in Hot Legs die niet veel later in 10 CC opgaan.

De Neanderthalers bestaan ook niet meer. Die zijn in de mensheid opgegaan. Jammer dat zoveel dingen verdwijnen.

Kennen jullie Wulf Zendik?
Dat klopt aardig wat Justus zegt. Althans de eerste zin. Of die van voetbal, lauw bier en de Grateful Dead hield weet ik niet. Maar ik vermoed van wel. Luister naar zijn muziek of kijk hier maar naar.
Hij hield zeker van vrouwen. Hij had een commune waarin hij zelf mocht bepalen met welke vrouw hij seks had. Hij is inmiddels al 20 jaar dood.

Ik had ooit een discussie met een vriend of God een fictief figuur was. En als God dood is dan moet hij ook ooit geleefd hebben. Dus dan heeft hij bestaan, dan is hij geen fictief figuur.

182 Zendik - Is there peace / Aesop, mei-70, Pslhrtz, USA
RYM 536
Genre Heavy psych
http://images.45cat.com/zendik-is-there-no-peace-pslhrtz-s.jpg

Dit nummer kan ik johan de witt en luigifort van harte aanbevelen. Het is een nummer van Zendik. Zendik betekent eigenlijk atheist. Johan en Luigi gingen regelmatig naar de kerk maar ik geloof niet vanwege het geloof. Ze gingen naar de kerk voor de muziek.

Deze Zendik is niet Wulf Zendik. Het is een andere Zendik. De rockgroep met Dave Kossy, Kirk Brower,
Pete Kaplan en Stu Leviton.
Ik vermoed dat deze Zendik past bij Johan en Luigi. Bij Martial weet ik het zeker. Zij komen net als the Stooges uit Illinois. Ze zijn langharige hippies maar ook punk en waren overal tegen.

Als je naar de A-kant luistert krijg je een beetje een Shocking Blue Venus gevoel. Het anti-oorlogslied past ook meer bij Venus dan bij Mars. Maar ook weer niet. Hun teksten zijn oorlogzuchtige anti-oorlog teksten. Ze hebben dus niets te maken met Wulf Zendik en willen dat ook niet, maar toch hebben ze er ook wel weer veel van hem weg.
Is there peace heeft een lekkere door basgitaren gedreven riff. Met een anti-establishement punk houding. Kortom proto-indie op z'n best.

Ook de B-kant Aesop staat vol met heerlijke agressieve punkerige door bas en drums gedreven muziek. Het is volkomen terecht dat de single maar blijft stijgen bij Martial. Vorige week naar 6 en inmiddels dankzij hem in de gezamenlijke weeklijst.

En als Johan en Luigi hier hadden meegedaan dan had Zendik nu al nummer 2 gestaan in de weeklijst. Achter the Stooges.
Maar ja dat is een fictieve lijst. Die lijst bestaat niet.

Bestaat God? Volgens Zendik heeft die zeker bestaan. Dus dan is God geen fictief figuur.
Cause God was dead a long long time ago.
God is dead, God is dead, GOD IS DEAD

224 Lee Dorsey - Yes We Can Part 1 / O Me-O, My-O - Jul-70, Polydor, USA
RYM 244
Genre Soul
https://www.musicmeter.nl/images/cover/64000/64759.300.jpg?cb=1578714528
Eigenlijk heb ik het nummer oorspronkelijk dankzij the Pointer sisters leren kennen. En dus bracht ik het nummer in 1973 in het zustertopic in die uitvoering.
Ik was de enige. Nou ja, enige.
Poeha kwam er in 1974 ook mee. Die heeft samen met mij vaak een slecht gevoel voor timing.
Jammer want anders hadden we hem zeker samen in de gemeenschappelijke top 20 kunnen loodsen.

Het origineel vind ik nog beter en komt van Lee Dorsey.
Het album van Lee Dorsey met deze nummers erop doet het opvallend goed op musicmeter. Het staat nr. 24 in de toplijst van 1970.

De A-kant wordt door de albumstemmers als het beste nummer gekozen. En als je de meeste commentaren mag geloven bij dit album dan is deze LP niet evenwichtig. Er staan hele goede nummers op maar ook enkele duidelijk mindere nummers. Dus heeft het album de hoge waardering blijkbaar te danken aan de goede nummers die blijkbaar zo goed zijn dat ze het album in totaal zo'n hoge waardering geven.

Het geeft de A-kant van de single extra glans. Het nummer werd echter compleet genegeerd in ons zustertopic. Ik houd het er op dat men het niet mooi genoeg vond. Net als the Pointer Sisters.

Barack Obama was nog aan de macht in de Verenigde Staten toen het zustertopic in 1970 was. Hij had dit nummer ingezet bij zijn verkiezingen. De titel werd zijn slogan.
En zijn vicepresident die nu voor het presidentschap gaat en Trump hoopt te verslaan heeft wederom voor een nummer uit 1970 gekozen. Move on up. Een single in 1971. Nummers uit de jaren dat de democraten het ook niet makkelijk hadden met Nixon aan de macht.

Er is maar één ding fout aan de Yes We Can Part 1. De timing van de fade out. Die begint voor mijn gevoel op een verkeerd moment. Ik hoopte destijds dat Part 2 die fade out zou voortzetten maar dat bleek niet het geval.
Jammer want anders had ik deze A-track zeker in mijn top 20 over het jaar 1970 kunnen loodsen.

225 Earth and fire - Wild and exciting / Vivid Shady land - aug-70, Polydor, NL
RYM 216
Genre Rock
http://images.45cat.com/earth-and-fire-wild-and-exciting-cbs-s.jpg
Hebben jullie nog gekeken naar Het beste van...50 jaar Toppop? ?
Daarin kreeg in de eerste aflevering het nummer "Weekend" van Earth and Fire meteen een flinke beurt. Voor sommige commentatoren in dit programma was Weekend het beste nummer dat Earth and Fire ooit maakte.

Ik ben niet zo'n liefhebber van dat nummer. Maar ik weet dankzij de 1979-meter van bikkel2 dat ik van alle deelnemers de laagste score gaf aan dat nummer. Anderen liepen er mee weg, ik loop er liever voor weg.

Wat ik mis aan "weekend"? Het is voor mij totaal niet "wild and exciting".

Earth and Fire weet zich in 1970 nog van stevige rock te bedienen. Er is veel harde rock in 1970, maar die weet vaak niet echt mijn aandacht vast te houden. Dat lukt Earth and Fire wel.

Er zit een opbouw in dit nummer dat naar een climax leidt. De tekst is een tegenvariant op Weekend. Hier wordt de minnaar op een inspirerende manier aangesproken waar een mooie belofte van uit gaat:
You must be with her day and night. You’ll be surprised the way she walks
Surprised the way she talks.

Er zitten leuke vondsten in het nummer. Zo hoor ik het beginakkoord van Wild thing van the Troggs twee keer voorbij komen in een bruggetje.

En dus breng ik dit weekend graag door met Wild and Exciting.

227 The Seeds - Bad Part of Town / Wish me up - aug-70, MGM, USA
RYM 619
Genre Garage rock
http://images.45cat.com/the-seeds-bad-part-of-town-sundazed-s.jpg
In 1965 is het johan de witt die als eerste in dit topic een zaadje plantte met het nummer " Can’t Seem to Make You Mine". Marzipaintree bestond toen nog niet.
Ook dit Seeds nummer vind ik behoorlijk bij Johan passen.
Het klinkt misschien wel wat 1966-achtig dit nummer. Het is ongeveer dezelfde garage-punk trash als wat ze in 1965 en 1966 maakten.

Maar toch is het verder heel erg 1970.
Opnieuw worden we de stad uitgelokt het maagdelijke platteland in. De stad is het symbool van vervuiling, overbevolking en foute vooruitgang. En zeker het slechte deel van de stad waar we ook nog helaas in vertoeven.

1970 is ook het jaar van de solo-albums. Dat geldt hier ook. The Seeds dat is in 1970 eigenlijk Sky Saxon met een stel bij elkaar gehaalde studiomuzikanten.
Maar dat nieuwe team doet het heel goed. De gitarist hanteert zijn instrument als een soort motorzaag die het bos aan het wegzagen is. Je moet het platteland wel een beetje leefbaar maken zodat er nieuwe zaadjes kunnen groeien.

Eigenlijk lijken the Doors inmiddels vooral muzikaal hun grote voorbeeld te zijn. Alleen heeft de gitaar hier wel meer de overhand dan het Doors-orgeltje.

Dan krijg ik toch ook weer andere associaties. Dat komt ook door het klagerige stembereik van zanger Sky Saxon dat hoger ligt dan Morrison. Gecombineerd met die voortdurende zelfmedelijden op de A-kant en die zure zwaarmoedige B-kant Wish me up. Een andere zanger doemt op, de omgekeerde ontkenning (no) wordt een omgekeerde bevestiging (yes).
En ik ben ineens in 1985.

226 Ann Peebles - Part time love / I Still Love You - Aug-70, Hi, USA
RYM 267
Genre Southern Soul, Blues
http://images.45cat.com/ann-peebles-part-time-love-london-2-s.jpg

Dit nummer past ook heel goed bij Weekend van Earth and Fire als Jerney zingt:
Sunday and it's so hard to say goodbye, I don't know what to do passing the days without you
Friday night when I see you again, You'll make a fool out of me
I don't wanna be your lover for the weekend

Ann heeft de oplossing. Niet verder zeuren Jerney, neem er gewoon een minnaar bij. Een part-time love. Dat is de oplossing zodat je ook door de week voorzien bent van de nodige liefde en wat daar nog meer bij kijken komt.
Het idee komt eigenlijk niet van Ann. Maar het is, de in het echte leven zo monogame, Johnnie Taylor die met het idee al in 1965 aan kwam zetten.

Nou is dat nummer van Johnnie een behoorlijk blues nummer. In de top 1000 aller tijden van Dave Marsh staat Part time love van Ann uit 1970 op nummer 681 en Johnnie staat nergens. En Dave motiveert dat goed. Want het nummer verdient veel meer credits dan het nummer van Johnnie omdat het een perfect soort mengeling tussen R&B, Country Blues en Southern Soul is.
Die mengeling maakt voor mij dat er allerlei part-style elementen tegelijk aan te pas komen zodat je de hele tijd enorm aan je trekken komt. Wat een geweldig nummer is dit.

228 Spirit Zoo / Red - Animal light roll on - jul-70, Epic, USA
RYM 273
Genre Psychedelic rock
http://images.45cat.com/spirit-animal-zoo-epic-4-s.jpg

Weer wordt er in 1970 op de stad gemopperd. Dit keer door Spirit die hun toevluchtsoord niet buiten maar binnen de stad zoeken. De dierentuin is hier het hof van Eden. De best part of town.

Als ik een groep moet kiezen die onderschat is rond 1970 dan is het Spirit. Ze hebben ook wel wat met dieren en de natuur. Ik hoor in Taurus bjvoorbeeld duidelijk de begintonen van Stairway To Heaven van Led Zeppelin. Maar het heeft ze volgens mij nog niets opgeleverd in de rechtszaal. Hun nature's way komt er ook nog aan. Die gaat in oktober 1970 zeer waarschijnlijk mijn lijstje halen.

Maar als je kijkt hoe de groep het deed in de oorspronkelijke lijstjes van 1970 dan is dat erg matig. Slechts één single haalde de Amerikaanse top 40. En deze dierentuin bleef onderaan steken op 97.

Misschien komt het gebrek aan succes door drummer Ed Cassidy. Die was in 1969 al een oude man van bijna 50. De Woodstock generatie was er op dat moment één van de jeugd versus de ouderen. Oke, Moondog werd dan nog een beetje geaccepteerd. Maar i.t.t. die oude hippie liet Ed zich in 1970 al helemaal kaal scheren.
Dat was blijkbaar teveel tegencultuur voor de tegencultuur van 1970.

En met dit soort muziek moet Ed bij zijn generatiegenoten al helemaal niet aankomen. In de dierentuin, daar voelt hij zich thuis. Daar hoor je volgens Spirit te zijn als je een bepaald soort uiterlijk hebt.