Stargazer is fantastisch, die zou ook héél hoog bij mij scoren (onthouden jongens). met die nummers van Marillion heb ik alleen niet zo veel, alhoewel Te Invisble Man een fraaie finale inderdaad kent. Drive vind ik ook niet verkeerd.

Van Green Carnation is 9-29-045 net op een paar nummers buiten de lijst gevallen. Light of Day, Day of Darkness was ook een optie geweest, dan was de update voor die dag meteen klaar. Ondanks herhaaldelijk aandringen is ook Kapitein Rooibos in het zicht van de haven gestrand. Daar verder alle volgende nummers toch al geraden zijn, zal ik de boel niet nodeloos oprekken.

4. Rush - The weapon (6:24) [Signals - Can, 1982]
Eerder hadden we met Witch Hunt al deel 3 van de Fear-trilogie en hier is dan deel 2. Zo'n omgekeerde trilogie is natuurlijk wel een tikkeltje nerderig, maar de drie nummers op rij vormen tekstueel een staalkaart van Neil Pearts libertaire gedachtegoed en zijn, ruim dertig jaar na dato, nog immer actueel. Allemaal leuk en aardig (of eigenlijk niet zo leuk), maar het draait nog altijd om de muziek en die is fantastisch bevonden, vanaf het eerste moment dat het pulserende ritme uit mijn (toen nog) computerboxjes schalde. En hoewel Rush anno 1982 vrijwel alle progexcessen achter zich gelaten had, staat de instrumentale break van The Weapon op eenzame hoogte.

3. Boudewijn de Groot - Eva (3:05) [Picknick - NL, 1967]
Zoals ik al zei: het draait om de muziek. En hoe kan ik dat nou beter onderbouwen dan met de hoogste notering voor Boudewijn de Groot, de man die toch verantwoordelijk was voor het op muziek zetten van een aantal van de mooiste Nederlandstalige teksten (niet exclusief maar toch wel heel vaak die van Lennaert Nijgh). Schoolvoorbeelden van dat laatste te over en dan zet ik deze bovenaan... Terzijde: ik herinner me een tv-uitzending over Lennaert Nijgh waarin Spinvis dit nummer om zijn bijzondere rijmschema memoreerde. Dat dan weer wel.

2. King Crimson - Starless (12:24) [Red - VK, 1974] - Ook in de lijst van niels94, Snoeperd
King Crimson is, as always, more a way of doing things. When there is nothing to be done, nothing is done: Crimson disappears. When there is music to be played, Crimson reappears. If all of life were this simple - Robert Fripp. Eerder noemde ik Shine on You Crazy Diamond "waarschijnlijk de meest algemeen erkende klassieker" in deze lijst, maar op grond van de matchstatistieken is die eretitel toch weggelegd voor Starless. En, afgaand op de vijf productieve jaren die aan het album Red en zijn magische afsluiter Starless voorafgingen en de zeven jaar stilte die erop volgden, denkt de immer bescheiden Robert Fripp er zelf net zo over.

1. Rush - Xanadu (11:07) [A farewell to kings - Can, 1977]
Marillion had een nummertje meer, maar Rush mag de lijst aanvoeren. Uit het grillig-avontuurlijke échte progalbum A Farewell to Kings is Xanadu het centrale stuk. Het is dé plek waar Geddy Lee's nog ietwat jeugdige stem geheel op zijn plek is, waar een uithaal van het nipt minst opvallende bandlid, Alex Lifeson, een van de meest magische momenten is (inderdaad: die in het tweede refrein), naast de immer fijn geplaatste minimoog en belletjes. Het is bovenal de enige écht volledig geslaagde poging tot het schrijven van een epic van een progband die later vooral in bondigheid zou excelleren... en al met al een natuurlijke aanvoerder van deze lijst - al vele jaren.

En ik ben uitgeschreven! Dat ging bij het ene nummer wat soepeler dan bij het andere en dat zal de goede verstaander er ook wel uitgehaald hebben. Mooi te lezen dat er wat mensen hier nieuwe muziek ontdekt hebben. Meer in zijn algemeenheid een groot woord van dank voor al het meelezen en becommentariëren!

Een welgemeend applaus voor u!

Eva

Mijn lijst is nog niet geweest (en nog niet af)
En nee, het is ook geen voorspellende gave. Starless is heel goed, maar komt niet in mijn top-100.

Geen nieuwe ontdekkingen voor mij, wel een heel erg mooie lijst!

Mooie lijst

De zoekfunctie op deze site werkt heel behoorlijk, maar een waarschuwing "pas op! Teunnis bespreekt hier de lijst van niels94" ontbreekt er nog aan.

Mooie lijst! Zeker geen voor de hand liggende keuzes van allerlei hele grote progbands. Entangled, the Weapon vind ik daarvan wel de mooiste voorbeelden. Geweldige nummers. Complimenten.

Xanadu is, uit de paar platen die ik van de band ken, ook waarschijnlijk mijn favoriete nummer van Rush.

Een band waar ik overigens, denk ik, niet in geringe mate door de zang nooit een album lang van kan genieten en welke dan ook vier keer in de grijzemuiscategorie (3,5*) is gevallen. Misschien toch maar eens A Farewell to Kings herbeluisteren...

Leuke lijst, ook van mijn kant dank voor alle informatie en enthousiasme.

Mooie lijst Casper!

Tof dat Clepsydra er inderdaad in staat.

Ik ben wel weer verbaasd dat net als bij Vigil de Hogarth-era het lijkt te winnen van de Fish-era.

Xanadu nog eens ooit live op pink pop gezien, ja toen was A farewell to kings een populair plaatje.

Het verschil in reguliere studioplaten is 4 voor Fish en 13 voor Hogarth. Daarnaast stonden op de Fish albums gemidddeld zo'n liedje of 8 en dat zal bij Hogarth toch wel boven de 10 liggen. Dus heel vreemd is het niet dat de H periode "wint". Gemiddeld genomen zal de kwaliteit per liedje bij de Fish periode hoger liggen maar de hoogtepunten van de H zijn dan ook wel gelijk echte hoogtepunten.

Ok, aannemelijk verhaal.

Ik moet zeggen dat ik zelf niet alle Hogarth platen ken, een stuk of 5 integraal en dan nog een reeks losse nummers van de rest.

Toch, de eerste 4 platen vind ik allemaal van begin tot eind fantastisch en wat daarna kwam, voor zover ik het dus ken, toch minder. Niet slecht, zeker niet, maar toch een paar treetjes op de ladder terug.

Mooie lijst Casartelli! Weer wat wijzer geworden ook....

Toen ik dit las, kreeg ik een minihartaanvalletje. Toen zag ik dat je wat anders bedoelde.

Sterke top 100 verder!

Leuk om te volgen. Soms mijlenver van elkaars smaak verwijderd maar toch ook veel overeenkomsten. En dat laatste daar kwamen we in de loop der tijd al wel achter

Inderdaad leuke lijst.
Geef me nog een dagje en dan komt die van mij.

Ik ben wel benieuwd jongeman, top 10 is interessant.

Mooie lijst, toch maar eens meer in prog gaan verdiepen.

Interessante lijst, Casper, al moet ik toegeven dat ie grotendeels vol staat met muziek die ik 10 jaar geleden goed vond en muziek die ik nooit echt goed heb gevonden...

Voor mij bijna enkel het tweede, maar dat neemt niet weg dat het weer erg leuk was om de stukken te volgen, en af en toe een mij onbekend nummer mee te luisteren!

Ja, ook ik vond het lezen plezanter dan de muziek, enkele uitzonderingen daargelaten.

Ik ben door Casper's lijst weer even flink geïnspireerd om neo-prog te draaien.

Clepsydra - More Grains of Salt is al geweest
Twelfth Night - Fact and Fiction speelt nu
Marillion - Seasons End staat alvast in de wachtrij

Wat is het toch een heerlijk genre.

Schitterende lijst Casartelli. Zoals wel vaker ook in prog KO's door Casper weer wat prachtige ontdekkingen gedaan.

Mooi topic. Hoewel ik waarschijnlijk ergens in 2017 aan de beurt ben, sluit ik toch maar aan.

- hond racisme
- panjoe
- kemm
- tsjong
- Teunnis
- kobe bryant fan
- AOVV
- Dwejkk
- sandokan
- Ralph.
- jspr_g
- Fathead
- Sammael
- Gajargo
- titan
- jasper1991
- Arno
- The Eraser
- Masimo
- Lying Mouth
- herman
- Joerii
- nclo
- remcodulac
- itchy
- Ferre
- Weirdo Wizzy
- Titmeister
- freitzen
- Outlaw104
- McSavah
- catdog
- staralfur
- Pepino
- VladTheImpaler
- Stefan1979
- Edgar18
- Linus Van Pelt
- Johnny Marr
- Gretz
- -SprayIt
- Misterfool
- stoepkrijt
- Lukk0
- deric raven
- Grafmat
-tbouwh
- jassn
- trebremmit
-aERodynamIC
- uffing

Mooie top 100 casartelli. Ook leuk om te zien dat Starless op 2 staat

Ik hoop dat het gaat lukken, ik zou zeggen steek van wal en we kijken wel

Is het altijd verplicht om een beschrijving/je mening bij de tracks te zetten?
Want dat vind ik niet altijd nuttig of nodig.

niet verplicht, wel zo leuk

Niet verplicht, maar maakt je lijst mijns inziens wel veel leuker en interessanter.