En de discussie begint elk jaar vroeger, lijkt het wel. De pepernoten liggen net in de winkel.

Leve de ouwe shit!

Tijd voor een experiment dus. Laat de lijst eens samenstellen door de luisteraars van Radio 538 om te zien hoe de lijst er dan uit ziet...

Of anders betrek je me toch gewoon even opnieuw bij deze discussie via bijzinnetje joh? Het is wel duidelijk dat je me mist, leg het er niet zo dik bovenop..

Als ie je echt gemist had had ie je vast wel getagd lijkt me zo.

Haha, toch wel even kostelijk vermaakt met de absurde conclusies die in dit artikel worden getrokken.

Een beetje een betoog in de categorie 'Dance is een doodlopende weg'

Bandjes die al 40-50 jaar meedraaien vergelijken met bandjes die net hun eerste grote tour geven en blij zijn met hun eerste spot op Lowlands. :/
Alsof de grote (classic) rockbands die hij aanhaalt ook niet ooit ergens zijn begonnen. Bands die qua charisma en podiumpresentatie ook een leerproces hebben moeten ondergaan.

Typisch zo'n mening van een 'muziekliefhebber' die het verleden teveel romantiseert. Dat hij zoveel iconische namen uit het verleden op kan noemen heeft ongetwijfeld alles met zijn persoonlijke muziekvoorkeuren te maken die me dunkt sterk bij de classic rock liggen. Zo'n persoon die er ook al bij voorbaat vanuit gaat dat ale commerciële popmuziek ruk is, terwijl hij waarschijnlijk nooit de moeite heeft genomen om serieus te luisteren naar een album van Beyoncé, Miley Cyrus of Taylor Swift.

Dat hij enkel Muse kan opnoemen getuigd wel van een chronisch gebrek aan kennis. Heeft waarschijnlijk ook nog nooit gehoord van Arctic Monkeys, Foals, Arcade Fire, The National en Interpol; allemaal hedendaagse rockbands met een iconische frontman.

Overigens, dit moet een deel van de jongere MusicMeter-gebruikers ook wel aanspreken: Pokémon Theme Song in de Top 2000.

JAAAA!

Wanneer mogen we stemmen!?

Ik vind het trouwens een degelijk AOR-nummer, dat qua stijl eigenlijk helemaal niet zou misstaan in de lijst.

Daar doe ik sowieso aan mee. Ik geniet oprecht meer van de Pokémon theme song dan van de hele top 10 van de top 2000, dus dat zou zeker een verrijking zijn.

Ik ben echt te oud voor die shit.

Grappig dat jullie deze persoon aan azijnzeiker noemen (of iets in die bewoordingen) terwijl ik dat eerder van jullie vindt. Ik lees dan ook heel iets anders in dat stukje, namelijk oprechte verwondering. En daarnaast ook in alle eerlijkheid zeggen niets met moderne pop te kunnen maar toch te zien dat dat de grote iconen van deze tijd zijn. Slowgaze plaatst nog wel een goede opmerking over dat slechte grapje over Beyonce en Gretz over bands met hun eerste stapjes (kijk eens naar de schuchtere Freddie Mercury uit het begin) maar vooral in de kern ben ik het niet eens met jullie.

Het stuk waarnaar wordt verwezen heeft eigenlijk veel rake opmerkingen. En ja, Pearl Jam tot Radiohead is 'breed' ja en het zijn bekende namen, maar met iconisch bedoelt de schrijver vooral de betekenis van het bekend zijn, van diegene met invloed en zij die alom aanwezig zijn in bladen, discussies en op tv. Die bands toen waren iconisch (voor zover ik dat uit boeken, films en van m'n vader meekrijg uiteraard) en daarom kent men ze nog steeds heel goed (naast de kwaliteit, dat speelt ook mee). De bands die Gretz noemt zijn dat natuurlijk niet. Allicht hebben ze een heel charismatische frontman, en allicht kan hij (alsmede muziekliefhebbers met dezelfde smaak) die personen ook zo bij naam noemen, maar qua succes en bekendheid mogen ze niet in de schaduw staan van Lennon & McCartney, Jagger, Bowie, Presley et cetera. Dat is nu net wat de schrijver probeert te zeggen en dat dat verrassend is, dat je voor de iconen nu in de popmuziek moet zijn en niet meer binnen de Rock 'n Roll. Al lijkt me dat al wel tijden aan de gang en niet iets van deze eeuw, want welke iconische rockartiesten kennen we uit de jaren 90 die toen echt begonnen zijn? Kurt Cobain ja als persoon, en bepaalde britpopbands vooral in de UK ook nog wel, maar dan houdt het snel op.

Wat verder ook speelt in de grotere discussie hier is, dat deels dit soort lijstjes als de Top 2000 juist de Top 40 vervangen voor veel mensen. Die Top 40 wordt natuurlijk steeds minder relevant doordat de criteria nogal verschuiven en vooral marketing een grotere rol krijgt en niet meer de echte verkoopcijfers. Ja, dan zoek je andere lijstjes op, ook diegene van vroeger maar die nog wel voldoen aan een bepaalde vorm van populariteit. Mensen houden sowieso van lijstjes, en zeker ook met de komst van internet is het aanbod van vroeger oneindig groot. En dat alles maakt samen dat je sneller de Top 2000 als leidraad pakt dan de Top 40. En eerlijk is eerlijk, ik luister best veel muziek die nu uitkomt, maar daarvoor moet ik wel op zoek en krijg ik niet mee bij Q Music (op Taylor Swift na dan, maar hé, dat begint een icoon te worden de laatste tijd). Dat kan ook met internet, maar zeker voor de wat minder actieve luisteraar zijn dat onbekende zeeën en zij vallen sneller terug op het bekendere werk wat zij leuk vinden; van vroeger dus.

Dat komt ook deels doordat de meerderheid gewoon een andere smaak heeft gekregen door de jaren en dat muziek evolueert met nieuwe fans daarbij. Ik durf hier wel de stelling neer te leggen dat als The Beatles nu als band zouden opstaan en precies dezelfde muziek zouden maken als dat ze deden in de jaren 60, ze een alternatief bandje waren met misschien een minuut bij De Wereld Draait Door maar met zero airplay. En juist diegenen die dat soort muziek wel mooi vinden komen sneller in aanraking met de oude grote bekende iconische artiesten (omdat ze dat nog steeds zijn), dan de hedendaagse favorieten van MusicMeter of Pitchfork Media. En dan stem je dus sneller op The Rolling Stones dan Arcade Fire. Nu zijn het hiphopartiesten en popmuzikanten die groot en bekend zijn, of dj's en andere artiesten die veel werken met elektronica.

Kort samengevat: rockmuziek is minder relevant geworden. Daar kan ik me wel in vinden, ja.

Top 40 an sich (als instituut) is wellicht iets minder relevant geworden, maar de inhoud ervan niet hoor. Wat daar instaat is daadwerkelijk de populairste muziek van het moment, de muziek die de massa heel veel draait. Vergelijk het immers maar eens met de Spotify top 100. Sterker nog, doordat streams meetellen klopt de Top 40 misschien wel meer dan ooit.

Interessant punt en in zoverre heb je wel gelijk ja. Al speelt airplay ook een rolletje . Misschien moet ik het anders formuleren, de top 40 gaat niet meer om verkoopcijfers (dat je er geld voor geeft) dus is je publiek anders geworden. Eerst diegenen die betalen voor muziek en dat ook veel meer beleven (je betaalt immers) naar een breder publiek dat op een andere manier geïnteresseerd is. Enfin, die eerste groep zal al weer sneller uitkomen bij lijstjes van oude muziek omdat ze zich in de brede - maar daardoor vaak wat grijzere - top 40 minder snel zullen herkennen.

Hoe relevant rockmuziek is, lijkt me voor een niet onbelangrijk deel een kwestie van persoonlijke smaak. Er is elders op dit forum wel wat slag gevoerd over de rol die muziek überhaupt inneemt in het leven van de gemiddelde Nederlander; die lijkt een stuk kleiner dan enkele decennia geleden. Dan houd je per saldo al een stuk minder ruimte voor 'echte iconen' over.

Dan kun je een heel musicologisch verhaal houden over waarom pakweg Burial relevanter is dan pakweg Coldplay (en je vindt op deze website vermoedelijk genoeg mensen die dat verhaal willen ondersteunen), maar of Burial daarmee qua icoonwaarde nou in de buurt komt van een Bowie in de jaren '70...?

Eh, lijkt me niet.

Ik zie dat het in charts relatief minder aanwezig is, ik zie dat andere genres in de charts, maar ook op festivals, meer aanwezig zijn. Natuurlijk, Pinkpop en Lowlands staan nog vol met rock, en een band Kensington is megapopulair. Daarom ook: relatief. Kijk naar de jeugd van tegenwoordig en de grootste, populairste evenementen zijn misschien wel dance-festivals.

Relevantie heeft helemaal niets met smaak te maken, en zeg ik ook niet vanuit mijn persoonlijke smaak. Ik observeer slechts.

Overigens, dat er minder (grote) iconen zijn heeft wellicht ook te maken met een grotere varieteit in het muziekaanbod. (wat wellicht ook heeft geleid tot minder relevantie van rockmuziek) Iemand kan dan een icoon binnen zijn genre worden, maar om een écht icoon als Bowie te worden, moeten ook mensen van andere genres hem zien staan. Denk aan Michael Jackson, die een groter publiek wist te bereiken dan alleen de soul- en funk-liefhebbers.

Waarom je Burial trouwens noemt, is me een raadsel. Ik denk dat er niemand is die Burial als icoon zou noemen.

Ok, dan is de hype wellicht voorbij . Er was een periode hier op MuMe dat zowat elke opmerking over dat er tegenwoordig geen spannende muziek meer gemaakt wordt met een ja, maar Burial... 'gepareerd' werd.

Weet niet of de hype voorbij is, maar het blijft desondanks gewoon een underground artiest in de marge. Lijkt me inderdaad wat overdreven om dan van "icoon" te spreken.

Hij lijkt me inderdaad een prima voorbeeld van het feit dat er zeker nog zat interesante dingen gebeuren in de muziek. Maar dat heeft weinig te maken met deze discussie.

Hoewel ik niet elke passant in mijn leven aan een streng verhoor over zijn/haar muzieksmaak onderwerp en ik ook niet claim dat mijn familie/vrienden/kennissenkring een perfecte representatie van de NL samenleving zijn, ontkom ik toch niet aan de indruk dat rock nog steeds een ferme gemene deler vormt. Dance ook nog wel... en classic rock (en dan meer de echte classics dan allerhande retrobands) spreekt ook een aardig woordje mee.

Hier zit ook wel een kern van waarheid in denk ik. Al zal er ook wel wat vertekening zitten in ons beeld van wat de iconen van pakweg de jaren '60 en '70 waren (spelletjes rond de hits uit die tijd hier op MuMe leveren ook nogal eens wat verraste (niet altijd blij verraste) reacties op over wat er zoal langskomt naast de nu geijkte namen.

Eens... maar volgens mij zijn we daarmee inmiddels vrij dicht tot het oorspronkelijke artikel op de LFL-site gekomen.

Dat rock minder relevant is dan vroeger valt toch niet meer te ontkennen?! De charts worden gedomineerd door hip-hop en EDM, nu hebben we momenteel nog de singer-songwriter hype die al een tijdje aan de gang is, maar rock staat niet meer zo dicht bij het grote publiek. En het ontbreken van iconen heeft vooral te maken met jeugdcultuur die op dit moment gewoon heel erg hip-hop georiënteerd is. Om een wereldster te worden heb je nou eenmaal een beetje hysterie rondom je persoon nodig. Dus dat er tegenwoordig geen iconen meer zijn in de rockmuziek kan ik inkomen. Dat moet ook een samenkomst van meerdere factoren zijn waarin charisma wel degelijk belangrijk is. En we gaan hier nu toch niet zeggen dat Matt Berniger(The National) een charismatische man is

Maar dat hij dan de moderne muziek in zijn artikel(LFL) tot aan de grond toe afbreekt met een enorm misplaatst superioriteitsgevoel kan ik niet hebben. De ignorantie spat er vanaf als je Muse tot de uitzonderingen rekent. Hij doet me denken aan de 18/19-jarige versie van mij die net classic rock ontdekt had. Het is misschien meer een rebels artikel om te laten zien dat je anders bent dan de massa, iets wat tegenwoordig blijkbaar echt een ding is.

Gelukkig boeien iconen mij niet zoveel als het over muziek gaat, als ik een band als Godspeed(0 interactie met het publiek) zie raak ik in een trance. Dat er dan geen persoonlijkheid in die band zit maakt het niet minder genietbaar.

'Stem Pokémon de Top 2000 in'|Binnenland| Telegraaf.nl
https://www.facebook.com/events/1701339323429576/1701533553410153/

Slowgaze laxus11 Onweerwolf niels94 Teunnis Teunnis Misterfool

Even wat users taggen die meegedaan hebben aan Pokemon-dag.

Chev, even naar boven scrollen en dan zie je dat ik je voor was. (Maar uitstekend, Pokémondagveteranen taggen. Masimo, bennerd, Stijn_Slayer.)

Was het maar waar... In Nederland heeft hiphop het juist heel moeilijk in de charts. Oké, de laatste maanden begint het weer wat te komen, met dank aan Ronnie Flex & Lil Kleine.

Ja, maar reken maar niet op Kendrick of Kanye in de top 2000. Hooguit Eminem met Dido. Eigenlijk is de top 2000 een verschrikkelijke cliché lijst met ernstige tekortkomingen en een ondemocratisch stemprocedure.

Het gaat wel hard nu met die Pokémon actie. Als ik me niet vergis had dat event gisteren 1000 likes op Facebook en nu al 29x zo veel.

Ik sluit mij volledig aan bij mjk87. Er zijn wel verschillende populaire rockbands (Muse, The National, Editors ...) maar ze zullen nooit zo legendarisch worden als bv. The Beatles, Rolling Stones of David Bowie.

Hier ben ik het ook mee eens. Een megaster als Michael Jackson zullen wij wellicht nooit meer krijgen.

Rock is inderdaad minder relevant en vernieuwend dan vroeger. Hiphop is ook populair bij een flink deel van de jongeren maar zeker niet alleen hiphop (er zijn bij de jongeren ook veel liefhebbers van rock, metal of techno). Bovendien is hiphop in de huidige hitlijsten (toch die in NL en België) ver te zoeken net als rock.

Ik wil hierbij toevoegen dat de muzieksmaak ook meer nationaal getint is dan vroeger. Triggerfinger en Oscar & The Wolf zijn in België megapopulair maar daarbuiten nauwelijks bekend. Hetzelfde kun je zeggen van Kensington in Nederland. En als ik naar de huidige Amerikaanse hitlijsten kijk zijn de helft van de artiesten nauwelijks bekend daarbuiten.

In de jaren '70 had je Golden Earring, Shocking Blue, Earth & Fire en George Baker Selection in de Nederlandse hitlijsten maar die bands waren ook in het buitenland (en zelfs in de VS) succesvol.

Maar dat wilde ik helemaal niet zeggen...

Ik twijfel of het verkooprecord van Thriller ooit verbeterd zal worden. Michael Jackson was enorm getalenteerd op alle vlakken (vocaal en songtechnisch), had de juiste producers achter zich, zorgde voor een prima marketing (o.a. videoclips), had enorm veel uitstraling en wist een erg groot publiek over de ganse wereld te bereiken. Zo iemand is echt uitzonderlijk.
Selah Sue is ook een megaster ... maar alleen in België.