Ik hoop ook op Suede.

Oh jee, ik begin toch wel te sueden nu

En we zijn los!!

100. Love is All - Make Out Fall Out Make Up.

Bandje dat soms wel eens met Arcade Fire vergeleken wordt, en hoewel dat m.i. niet altijd terecht is gaat dat absoluut op voor dit nummer. Meerstemmige zang (mannelijk en vrouwelijk) en een vol, stuwend en ietwat theatraal geluid zorgt ervoor dat dit nummer niet had misstaan op Funeral. Beter goed gejat dan slecht verzonnen, en dus goed genoeg voor plek 100.

99. Lo-Fi-Fnk - What's On Your Mind?

Degelijke electro-pop merkte iemand op bij dit album. Sluit ik me volledig bij aan, album als geheel is niet echt een hoogvlieger, maar op het niveau van losse nummers is er best genoeg te genieten. De steeds terugkerende "wooooo!!" kreet en de lichte versnelling net onder de 3 minuten zorgt ervoor dat dit nummer boven de middelmaat uitstijgt en dus gewoon de top 100 weet te halen.

98. I'm From Barcelona - Collection of Stamps

Ondanks de naam toch echt een Zweedse band, ongetwijfeld genoemd naar de bekende uitspraak van Manuel uit Fawlty Towers. Een beetje in dezelfde straat als The Polyphonic Spree, zowel qua stijl als groepsomvang (staan meer dan 20 leden vermeld op de bandpagina op MuMe). Vrolijke indie-pop met leuke geluidjes, koortjes en wendingen. Lekker ongecompliceerde muziek voor al uw feesten en partijen. Tevens het enige nummer dat ik ken dat gaat over het verzamelen van postzegels:

And I've got one from Spain and two from Japan
I got a couple from Israel and Azerbaijan
I got a plenty from Poland but none from Sudan
Or from Fiji or Uzbekistan

97. ceo - White Magic

Project van een van de leden van de ter ziele gegane groep The Tough Alliance, die verderop in de lijst nog langs zullen komen. Tevens de oprichter van het Sincerely Yours platenlabel (samen met het andere lid van TTA) , thuisbasis van veel fijne Zweedse popmuziek met een twist. Zomerse electronische popmuziek met een licht tropische sfeer (de term Balearic wordt veel gebruikt bij dit soort Scandinavische muziek), zoals bij zoveel acts van het label.

96. Europe - The Final Countdown

Tja, wat moet ik hier nu nog over zeggen? Ik was 8 lentes jong toen dit nummer uitkwam en het was destijds een van de beste nummers ooit voor mij. Nog altijd niks mis mee, dus niet alleen hier vanwege jeugdsentiment. Volledig dichtgetimmerde, opgewekt klinkende hairmetal met een hoofdrol voor de synths. Gewoon lekker meebrullen en luchtgitaar spelen, verder geen gedoe.

95. Miike Snow - Animals

Zweeds poptrio waarvan twee derde toch vooral bekend is als het producersduo "Bloodshy & Avant" (bekend van o.a. Britney, Kylie, Madonna, J-Lo, Katy Perry). Vrij commerciële electro-pop, maar wel van de bovenste kwaliteitsplank. Als je iets aan deze heren over kunt laten is het wel het schrijven van catchy nummers die zich na 1x luisteren al in je kop genesteld hebben. De staccato beat en bijbehorende synths zorgen ervoor dat het lekker meeschudden met het hoofd is.

94. The Radio Dept. - This Time Around

Ergens halverwege dreampop en shoegaze met een scheutje New Order (vooral de ritmesectie). Melancholisch en onderkoeld nummer waarvan vooral de drums opvallen. Vrij stevig voor een rustig nummer als dit, maar ver genoeg weg gestopt in de mix dat het juist goed werkt.

93. Mando Diao - Dance With Somebody

Volgens mij de enige act in de lijst waar ik alleen dit ene nummer van ken en niet een volledig album. Geen-gezeur-rock-and-roll zonder pretenties, niet meer dan terecht dat dit een hit is geworden. Tenminste, zag hem vrij veel langskomen op tv destijds, of het nummer ook daadwerkelijk de top 40 heeft gehaald zou ik niet durven zeggen. Lekker stuwend nummer dat uitnodigt tot hard meezingen. En dansen, desnoods alleen.

92. Honey is Cool - My Love is a Bell

Oftewel, de eerste band van Karin Dreijer, beter bekend als zangeres van The Knife en Fever Ray. Waar die laatste twee het toch vooral van de vervreemdende electronica moeten hebben is dit meer rock georiënteerd, hoewel allesbehalve standaard. Nummer eindigt in een fijne spacey jam en Karin's stem ging ook destijds al door merg en been, op een goede manier welteverstaan.

91. Sally Shapiro - Jackie Jackie

Lieve neo-Italo / electro-pop van het enigma Sally Shapiro. Haar echte naam is volgens mij nog altijd niet bekend, en vanwege podiumangst heeft ze na een paar optredens (in 2008) de brui gegeven aan live performances. Simplistisch en doeltreffend, en hoewel altijd behoorlijk melancholiek word ik er toch vrolijk van. Het zal een combinatie zijn van de fijne beats en de schattigheid van Sally. Props gaan ook uit naar producer Johan Agebjörn die meer dan een dikke vinger in de pap heeft hier.

The Radio Dept.

Overigens was Dance With Somebody zeker een top 40-hit, zelfs een dikke top 10-hit! Gloria was nog een aardige vervolgsingle.

Ah, dank voor de info. Hou me zelf helemaal niet bezig met hitlijsten, maar in elk geval goed om te horen dat ie zelfs de top 10 heeft gehaald

I'm From Barcelona en Sally Shapiro. Dit kan wel eens het leukste lijstje worden tot nu toe. Ik heb toentertijd in Graf's 100 leuke liedjes 2003-2011 ook al een paar geweldige Zweedse ontdekkingen gedaan.

Zitten volgens mij wel een paar nummers bij die overlappen, hoop niet dat dat een probleem is

Waarschijnlijk ook nog wel iets van Bökröt Rödebröt Trio?

Ik heb me laten vertellen dat ik maar een week heb (ja, eerlijk waar), dus gelijk nog maar een tiental:

90. The Tough Alliance - A New Chance

Bij nummer 97 al aangekondigd, en slechts een paar plekken hoger al terug te vinden. Eveneens electronische popmuziek met een twist die een glimlach op ieders gelaat weet te toveren (zo niet ben je waarschijnlijk dood). Wel apart trouwens dat de zanglijn bij tijd en wijle behoorlijk lijkt op Whigfield's "Saturday Night", zag zojuist bij het album dat het iemand anders ook al opgevallen was

89. Anders Ilar - Icarus & Pegasus

Iets heel anders nu, fijn voor de afwisseling. IJle pianoklanken in combinatie met knisperende beats, bliepjes en een flinke portie glitch. Spannende muziek die toch nog vrij toegankelijk is.

88. Kleerup - Until We Bleed (ft. Lykke Li)

Populaire Zweedse producer, die het voor zijn eigen werk deels moet hebben van diverse gastbijdragen van (vnl.) zangeressen. Hier wordt hij vergezeld door Lykke Li, die geen verdere uitleg meer behoeft na haar grote hit in 2012. Rustig en smaakvol nummer, meer melancholieke pop dan dance.

87. Tomas Andersson - Copy Cat

Dit is wel duidelijk dance, stevige techno met acidinvloeden om precies te zijn. Al is dat geen verrassing, aangezien dit op Bpitch Control is uitgebracht, het label van technogoddess Ellen Allien. Dik hout, dikke planken, hele dikke track.

86. Stina Nordenstam - Everyone Else in the World

Na de kakofonie van de vorige track is het fijn op adem komen met de rustgevende stem van mevrouw Nordenstam. Geen vrolijke kost overigens:

Everyone else in the world
Would love me by now
Would love me from day one
But not you

Ach meiske toch

85. Robyn - Handle Me

Wat mij betreft de enige echte queen bitch van de dancepop. Geen poesje om zonder handschoenen aan te pakken blijkbaar, getuige de tekst van dit nummer. Weet niet aan wie het gericht is maar deze kan ie in elk geval in z'n zak steken:

You gotta make me feel you got my back
But you're a selfish
Narcissistic psycho-freaking
Boot-licking Nazi creep and
You can't handle me

84. Midaircondo - Serenade

Soms is een nummer zo prachtig dat je eigenlijk niet zo goed weet wat je er over moet zeggen. Damesduo op Type Records dat improvisatie en experiment als pijlers heeft voor hun mix van electronica en akoestische muziek. Dit is voor Midaircondo begrippen echter een vrij toegankelijk nummer met melancholieke zang, piano, hartverscheurende viool en vogeltjesgekwetter. Luisteren en wegdromen.

83. The Legends - He Knows The Sun

Dromerige new wave die flink leentjebuur speelt bij diverse wave bands uit de '80s en daar af en toe een vleugje jangle pop aan toevoegt, in elk geval in dit nummer. Weinig nieuws onder de zon dus, maar als je een refrein kan schrijven dat zo catchy is als hier is al het jatwerk vergeven.

82. Miike Snow - Silvia

Tweede notering van deze band. Waar het vorige nummer meer een dance knaller is deze wat rustiger en gaat wat meer de diepte in, al is het absoluut geen ballad. Perfect popliedje met briljante zanglijnen. In een rechtvaardige wereld zou dit gewoon een kneiter van een hit zijn geworden, maar helaas is het niet zo'n feest.

81. Andreas Tilliander - Stay Down (The Field Remix)

Zweeds wonderkind onder z'n eigen naam (komt later nog een keer langs met een alias). Van alle markten thuis, van ambient tot stevige acidtechno en alles wat daartussen zit en alles ook nog eens van hoge kwaliteit. Hier brengt hij ons repetitieve dub techno van het stevige soort, door de remixmangel gehaald door z'n goede vriend The Field, waardoor het in vergelijking met het origineel nog een stukje hypnotiserender wordt. Kortom, een fijne trip.

Ik doe trouwens zelf niet aan Spotify, maar als iemand zich geroepen voelt om hier een afspeellijst van te maken, ga gerust je gang.

Nou dat is niet vrolijk, maar wel heel mooi .
Daarna ook de clip van little star maar "meegenomen" en die is ook heel mooi.
Dit ga ik eens rustig beluisteren, mooie ontdekking die sombere Stina.

We knallen door op volle snelheid...

80. The Embassy - It Pays to Belong

Vrolijke zomerse pop, lekker jangly en erg Brits klinkend. Nummer wordt gemaakt door het terugkerende xylofoonstukje dat doet denken aan liftmuziek. En dat klinkt in werkelijkheid beter dan dat het er zo geschreven uitziet.

79. Sophie Zelmani - Keep It To Yourself

Hoewel gewoon uit Zweden klinkt Sophie hier als een Frans zuchtmeisje, om te smelten zo schattig. Muziek zelf is overigens meer in de richting van Amerikaanse singer-songwriters, tweede (mannelijke) stem doet me zowaar denken aan een jonge Neil Young (nog van voordat ie non-stop vals zong).

78. The Tough Alliance - Silly Crimes

En nog maar eens TTA, dit keer met een nummer dat ook van Panda Bear had kunnen zijn, alleen zijn de vocals hier nog een stukje zeurderiger. Een nummer als een frisse bries op een warme zomerse dag.

77. Hug - Heroes

Verfijnde minimale techno, niet verbazingwekkend dat dit op het Duitse Kompakt label is uitgebracht. Hypnotiserende bliepjes en verknipte vocale flarden zorgen voor een vervreemdende trip, vooral bij beluistering met koptelefoon. Alias van John Dahlbäck, die verderop nog langs gaat komen samen met z'n broer.

76. Tape - Switchboard Fog

Plinkieplonkie muziek met pastorale trekken. Ergens tussen ambient en minimale postrock met jazzy inslag, doet me qua muziek wat denken aan latere Talk Talk of zelfs het soloalbum van Mark Hollis. Gewoon mooi en verstild.

75. Thieves Like Us - So Clear

Ik treed hier m'n zelf opgelegde regel met voeten, aangezien deze band bestaat uit Zweedse musici met een Amerikaanse zanger. Start als een meer organisch klinkend Kraftwerk nummer van begin jaren '80 tot de zanger invalt (Neil Tennant sound-a-like, die van de Pet Shop Boys dus) en het meer de synthpop/disco opgaat. Verslavend nummer dat ik makkelijk meerdere keren achtereen kan luisteren. Lekker lang uitgesponnen met de juiste mate van herhaling.

74. Loops of Your Heart - End

Project van Axel Willner, aka The Field, waarin hij behoorlijk afwijkt van z'n bekende output. Album is erg beïnvloed door Duitse muziek uit de jaren '70, maar dan niet zozeer de gekte van bands als Can en Faust, maar meer de ambientkant van Neu!, Cluster (al dan niet met Eno) en Harmonia. Op zich een logische stap, aangezien Willner tegenwoordig in Berlijn resideert en productiewerk voor o.a. Harmonia gedaan heeft.

73. D. Lissvik - Untitled #2

Door op redelijk identieke voet. Soloproject van een van de heren van Studio. Minder euforisch dan het werk van het dynamische duo, maar zeker zo verfijnd. Doet in de verte wel wat denken aan The Durutti Column, voor zover dat iemand wat zegt hier. Verstild instrumentaaltje van 3 minuten met helder, open gitaarspel. Show wordt eveneens gestolen door een setje castagnetten. En ja, herman had dus gelijk .

72. José González - Heartbeats

González grootste claim to fame (eigenlijk ook z'n enige) is deze akoestische cover van een nummer van The Knife, met dank aan de stuiterballenreclame van Sony. Alleen aan de tekst is te herkennen dat het hier een cover betreft, het nummer is volledig uitgekleed tot de absolute essentie. In tegenstelling tot de gekte en drukte van The Knife is er een sereen nummer overgebleven, gedragen door fingerpicking gitaarspel en de fluisterzachte stem van José.

71.Gentle Touch - The Finer Arts

Voor de verandering weer eens wat melancholieke pop met electronica, zoals ze dat wat mij betreft in Zweden het beste kunnen. De melancholie druipt er van af, maar goed, het is dan ook een nummer over hartenzeer. De warme kant van jaren '80 retro-synthpop (denk aan Depeche Mode met een snufje disco), vol met zalige melodieën en geluidjes.

De lijst van Paap is onovertroffen, maar de Zweedse liedjes die GrafGantz tot nu toe tentoonspreidt smaken naar meer. Met Radio Dept. en Sophie Zelmani als voorlopige hoogtepuntjes.

Nooit geweten dat José González - Heartbeats een cover was.
Ik ken wel zijn versie van Teardrop van Massive Attack; ook niet verkeerd gedaan.

Nou ja zeg, jij weet ook helemaal niks

70. The Legends - Hide Away

Tweede notering van deze band, en aangezien het nogal een "one trick pony" is kan ik hier net zo goed het eerdere stukje copy-pasten:



Voornaamste verschil: deze is net een tikkie meer uptempo dan die vorige en heeft meer wave (hallo New Order / JD baslijntjes) en minder jangle.

69. Lucky People Center - Liquid Fire

Politiek geëngageerd kunstenaarscollectief dat zich niet alleen met muziek maar ook met film bezig houdt. Onstuimige tribal techno waarin een Amerikaanse tv dominee gesampled wordt. Ooit leren kennen door een cassettebandje van een vriend van m'n broer, die in die tijd (mid '90s) veel vrienden in de kraakwereld had. Dit soort muziek werd namelijk veel op kraakfeestjes gedraaid destijds. Een van die vrienden is overigens met diverse albums op MuMe terug te vinden, al is dat wel in een heel andere stijl.

68. I Break Horses - Weigh True Words

Vrij recente ontdekking voor me deze band, maar toch gelijk met 2 nummers in deze top 100. Om Eric maar eens te quoten: . Redelijk traag, zwaar en donker nummer, met een fijne versnelling in het refrein. Ik las dat ze getourd hebben als voorprogramma van M83, en dat verbaast me niets want daar past het prima bij.

67. The Knife - Full Of Fire

Hoogtepuntje van wat mij betreft een ietwat teleurstellend album van The Knife. Zware kost deze hallucinerende en beangstigende trip, met haast industriële beats. Karin klonk nog niet eerder zo geschift, en dat zegt wat.

66. Lykke Li - I Follow Rivers

Pleurt op met die flauwe cover en die gemakkelijke remix, de albumversie is veruit superieur. Punt. Uit.

65. First Aid Kit - The Lion's Roar

Een behoorlijk grote MuMe-favoriet naar het schijnt. Traditionele folkmuziek geschoeid op Amerikaanse leest, met glasheldere harmonieuze zang. Stem doet me af en toe overigens denken aan een vrouwelijke David Eugene Edwards (16 Horsepower / Woven Hand), al is Alela Diane ook nooit ver weg.

64. Sail a Whale - See You Inside

Alsof er een heel kerkkoor plus orkest door de electronische shoegazemangel gehaald is. In het Engels hebben ze hier een mooi woord voor: bliss. Het gaat maar door en het gaat maar door en het gaat maar door en het gaat maar door en als het afgelopen is ben je teleurgesteld dat het nummer niet gewoon een half uur op dezelfde voet doorgaat. Het was lastig een favoriet nummer van deze EP te kiezen, het luistert weg als een geheel en is een sonic trip van begin tot eind. Maar niet getreurd, er komt verderop nog een nummer langs.

63. Dahlbäck & Dahlbäck - Forsberg Loves The Acid

Al eerder aangekondigd, en daar zijn ze dan: de gebroeders Dahlbäck. Ze hebben twee keer samengewerkt om een 12" op te nemen, beide keren geïnspireerd door een bijzondere overwinning van het Zweedse ijshockeyteam. Dit nummer komt van hun eerste samenwerking, genaamd Sweden 1 - Canada 0. Drie jaar later deden ze het nog eens dunnetjes over met de release Sweden 10 - Finland 0. Zoals de titel al doet vermoeden krijgen we hier een fikse dosis acid van de bovenste plank, vermengd met minimal techno. Of Peter Forsberg inderdaad verzot is op acid durf ik overigens niet met zekerheid te stellen.

62. Taken By Trees - My Boys

Een cover van een van de betere nummers van Animal Collective, maar dan wel met een vrouwelijke twist (origineel luistert naar de naam My Girls, van dit album. Het tempo wordt hier wat teruggeschroefd, de "hoempa" sound is ook fijn. Zang is overigens van Victoria Bergsman, die nog tweemaal langs gaat komen, beide keren als gastvocaliste. Een van die twee nummers kunnen de kenners vast wel raden...

61. Museum of Bellas Artes - Who Do You Love

Volle sound met staccato synths + beats en handclaps terwijl de vrouwelijke zang juist zacht en betoverend is. Onweerstaanbaar en verslavend, en een schoolvoorbeeld van de "tropische" sound uit Zweden. Zou het met de opwarming van de aarde te maken hebben dat ze daar zo warmbloedig klinken vandaag de dag?

70. The Legends - Hide Away

Tweede notering van deze band, en aangezien het nogal een "one trick pony" is kan ik hier net zo goed het eerdere stukje copy-pasten:



Voornaamste verschil: deze is net een tikkie meer uptempo dan die vorige en heeft meer wave (hallo New Order / JD baslijntjes) en minder jangle.

69. Lucky People Center - Liquid Fire

Politiek geëngageerd kunstenaarscollectief dat zich niet alleen met muziek maar ook met film bezig houdt. Onstuimige tribal techno waarin een Amerikaanse tv dominee gesampled wordt. Ooit leren kennen door een cassettebandje van een vriend van m'n broer, die in die tijd (mid '90s) veel vrienden in de kraakwereld had. Dit soort muziek werd namelijk veel op kraakfeestjes gedraaid destijds.

68. I Break Horses - Weigh True Words

Vrij recente ontdekking voor me deze band, maar toch gelijk met 2 nummers in deze top 100. Om Eric maar eens te quoten: . Redelijk traag, zwaar en donker nummer, met een fijne versnelling in het refrein. Ik las dat ze getourd hebben als voorprogramma van M83, en dat verbaast me niets want daar past het prima bij.

67. The Knife - Full Of Fire

Hoogtepuntje van wat mij betreft een ietwat teleurstellend album van The Knife. Zware kost deze hallucinerende en beangstigende trip, met haast industriële beats. Karin klonk nog niet eerder zo geschift, en dat zegt wat.

66. Lykke Li - I Follow Rivers

Pleurt op met die flauwe cover en die gemakkelijke remix, de albumversie is veruit superieur. Punt. Uit.

65. First Aid Kit - The Lion's Roar

Een behoorlijk grote MuMe-favoriet naar het schijnt. Traditionele folkmuziek geschoeid op Amerikaanse leest, met glasheldere harmonieuze zang. Stem doet me af en toe overigens denken aan een vrouwelijke David Eugene Edwards (16 Horsepower / Woven Hand), al is Alela Diane ook nooit ver weg.

64. Sail a Whale - See You Inside

Alsof er een heel kerkkoor plus orkest door de electronische shoegazemangel gehaald is. In het Engels hebben ze hier een mooi woord voor: bliss. Het gaat maar door en het gaat maar door en het gaat maar door en het gaat maar door en als het afgelopen is ben je teleurgesteld dat het nummer niet gewoon een half uur op dezelfde voet doorgaat. Het was lastig een favoriet nummer van deze EP te kiezen, het luistert weg als een geheel en is een sonic trip van begin tot eind. Maar niet getreurd, er komt verderop nog een nummer langs.

63. Dahlbäck & Dahlbäck - Forsberg Loves The Acid

Al eerder aangekondigd, en daar zijn ze dan: de gebroeders Dahlbäck. Ze hebben twee keer samengewerkt om een 12" op te nemen, beide keren geïnspireerd door een bijzondere overwinning van het Zweedse ijshockeyteam. Dit nummer komt van hun eerste samenwerking, genaamd Sweden 1 - Canada 0. Drie jaar later deden ze het nog eens dunnetjes over met de release Sweden 10 - Finland 0. Zoals de titel al doet vermoeden krijgen we hier een fikse dosis acid van de bovenste plank, vermengd met minimal techno. Of Peter Forsberg inderdaad verzot is op acid durf ik overigens niet met zekerheid te stellen.

62. Taken By Trees - My Boys

Een cover van een van de betere nummers van Animal Collective, maar dan wel met een vrouwelijke twist (origineel luistert naar de naam My Girls, van dit album. Het tempo wordt hier wat teruggeschroefd, de "hoempa" sound is ook fijn. Zang is overigens van Victoria Bergsman, die nog tweemaal langs gaat komen, beide keren als gastvocaliste. Een van die twee nummers kunnen de kenners vast wel raden...

61. Museum of Bellas Artes - Who Do You Love

Volle sound met staccato synths + beats en handclaps terwijl de vrouwelijke zang juist zacht en betoverend is. Onweerstaanbaar en verslavend, en een schoolvoorbeeld van de "tropische" sound uit Zweden. Zou het met de opwarming van de aarde te maken hebben dat ze daar zo warmbloedig klinken vandaag de dag? [/quote]

Is iemand hier mee al bezig? Anders ga ik vanmiddag wel even klussen.

Is er ook plaats voor Hello Saferide?

Nog nooit van gehoord, en de hele top 100 is al 2 weken af, inclusief tekst, dus dat gaat hem ook niet meer worden

Alleen de eerste 10 staan er nu in, maar het is een begin. De songs die niet op Spotify staan (2 van de eerste 10) heb ik maar gepindakaasd.




GrafGantz Sweden on Spotify - open.spotify.com

Ik vind deze versie van Animal ook leuk trouwens:
Animal - Miike Snow - (Fake Blood Remix) - YouTube

Staat erg veel electronic in de lijst dus er zijn weet ik hoeveel remixes die ik had kunnen kiezen bij een groot deel van de lijst. Was al moeilijk genoeg om 100 nummers te kiezen dus ik ben vrijwel alleen voor de originele versies gegaan, anders wordt het meer een "100 favoriete Zweedse remixes" lijstje

Volgens mij ben ik alleen bij #81 afgeweken van die regel, maar dat was enkel en alleen omdat ik het origineel niet op youtube kon vinden en de remix wel.

60. Röyksopp and Robyn - Do It Again

Tijd om weer eens een beetje vals te spelen. Röyksopp komt natuurlijk uit Noorwegen, maar vanwege de grote rol van Robyn toch maar in de lijst opgenomen. Een heuse banger met crunchy synths en een trance vibe (gut wat klink ik geforceerd hip hier). herman heeft het bij de betreffende EP over "gedateerde Eurohouse", maar blijkbaar is dat dus iets waar ik erg blij van word .

59. iamamiwhoami - Fountain

Een zeer recente ontdekking, het openingsnummer van het laatste album van iamamiwhoami (wat een naam). Dromerige electropop, waarbij het refrein me heel erg doet denken aan de Cocteau Twins. Dus dan kan het voor mij al niet meer stuk.

58.Aril Brikha - Kept Within

Diepe tech-house van een heel hoog niveau (diep en hoog tegelijk, hoe bestaat het). Warm, melodieus en licht dubby, dit had zo uit Detroit kunnen komen maar komt toch echt uit Zweden. Niet zo gek dat z'n doorbraak single (niet dit nummer, maar Groove La Chord) werd ontdekt door Derrick May, die het op z'n Transmat label uitgebracht heeft.

57. Goat - Goatman

Waar K3 zong "Van Afrika tot in Amerika" gaan we hier van Afrika naar Zweden. Zweedse band die ietwat klinkt als een Afrofunk groep uit de jaren '70 (al zijn er nog zat andere invloeden aan te wijzen). Ze hebben twee albums uitgebracht vol met hallucinerende en opzwepende jams met een hoog psychedelisch gehalte, maakt dus niet zo heel veel uit welk nummer van welk album ik hier plaats, alles is van hetzelfde hoge niveau en retecatchy. De biografie is ongetwijfeld van a tot z gelogen dus neem de omschrijving bij youtube maar met een flinke korrel zout .

56. Peter Bjorn and John - Young Folks (ft. Victoria Bergsman)

Bij #62 werd Victoria Bergsman reeds aangekondigd, en dit is denk ik het bekendste nummer waar ze aan meegewerkt heeft. Vergeet Bruno Mars, dit is de enige echte "whistle song". Fijn zonnig popnummer dat zich na een keer horen in je geheugen nestelt en daar nooit meer weggaat. De tropische trommeltjes en de charmante videoclip (gemaakt en geregisseerd door de bassist van Shout Out Louds) maken het geheel af.

55. Anna von Hausswolff - Ocean

Zo gotisch als het stadhuis van Gouda. Zware kost dus, en wat een stem komt er uit die kleine frêle Anna (heb haar 2x live gezien dus ik weet hoe petieterig ze is). Ergens halfweg Kate Bush en een misthoorn, al duurt het hier een paar spookachtige minuten voordat ze haar strot opentrekt. Muziek voor in een donker, mistig bos.

51. Boeoes Kaelstigen - Radius

Melodieuze euforische trancy tech-house (waar zijn m'n glowsticks?). Lijkt me typisch zo'n track die ook goed gesmaakt wordt door mensen die normaal gesproken niet zoveel met dance op hebben. Toegankelijk zonder dat het plat wordt, wat wil een mens nog meer?

53. The Honeydrips - The Strangest Dream

Helder en sprankelend openingsnummer van een van m'n favoriete Zweedse albums, dat tegelijkertijd stemmig en zwaarmoedig is. De term dreampop kan je hier wel heel letterlijk nemen, getuige de opmerkelijke openingszin:

Last night I had the strangest dream
I met the boy who raped you

52. Thieves Like Us - One Night With You

Tweede notering van deze band, wellicht nog meer catchy dan de vorige notering. Opening doet sterk denken aan New Order, evenals de (bas)gitaarlijntjes in het opgewekte refrein. Op zich niet zo gek, aangezien ze zich vernoemd hebben naar een nummer van New Order.

51. The Field - Over the Ice

Openingstrack van een van z'n vroegste release (EP uit 2006), met de typische sound van The Field. Minimal techno doet dit eigenlijk te kort, aangezien er (in elk geval destijds) niemand was die klonk zoals The Field. Een amalgaam van allerhande microsamples (in dit nummer van diverse nummers van Kate Bush) dat door middel van knip-en-plakwerk resulteert in stuiterende hynotiserende pulserende herhalende techno/trance/ambient. Goede muziek om te beluisteren tijdens hardlopen of fietsen. Woorden als eentonig en langdradig worden eigenlijk nooit als compliment gebruikt, maar hier werkt het wonderwel.

Toch vind ik dat nummer van Robyn en Royksopp ook wel lekker.

Ken je trouwens Robyn's cover van Tell You (Today) (van Loose Joints/Arthur Russell)? Of komt die nog?

Die ken ik niet, dus die komt ook niet, sorry.

Maakt niet uit, maar is wel een aanrader dan.

Ik probeer de hele lijst te luisteren, van de eerste tien vond ik CEO en Sally Shapiro de leukste ontdekkingen (Sally kende ik al, maar dit nummer nog niet).

En het nummer van The Radio Dept is ook geweldig. Ik moet dat album maar weer eens draaien.

Single behorende bij het debuutalbum. Staat ook nog een fijne Junior Boys remix op

50. Ace of Base - The Sign

Even bonuspunten bij Lukas scoren, met deze overbekende hitparadepop met een reggaetintje. Werd destijds gezien als de opvolger van ABBA (waarschijnlijk deels door de groepssamenstelling), maar de magie was alweer snel over. Wat rest is een handvol fijne singles die de tand des tijds tot nog toe behoorlijk doorstaan hebben, waarvan dit een van hun beste is.

49. Honey is Cool - Return Home

Tweede en laatste notering van de eerste band van Karin Dreijer (The Knife/Fever Ray). Mooie "ballad" met een gruizig randje waar vooral de blazerssectie opvalt, uiteraard in positieve zin.

48. Neneh Cherry - Manchild

Vroeg jeugdsentiment voor Graf. Haar een na grootste hit als ik me niet vergis, een rustig nummer met een oldskool hiphopsausje. Deels geschreven door Robert Del Naja (3D) van Massive Attack overigens, voor de mensen die van poptrivia houden. En volgens mij scoor ik nu bonuspunten bij herman

47. FPU - Crockett's Theme

De bekende Miami Vice theme in een moderner jasje, hoewel het nog altijd (bewust) heel erg retro klinkt. Misschien wel beter dan het origineel, dat een fractie langzamer en zwaarder is. Hier gelukkig geen misplaatste rockgitaren tussen het synthesizergeweld.

46. Frida Hyvönen - Dirty Dancing

Bombastisch en sentimenteel (en naar het schijnt autobiografisch) nummer over een het weerzien met een jeugdliefde. Prachtige verhalende tekst waar volgens mij best een speelfilm van te maken valt (zakdoekjes paraat houden). Wellicht voor sommige mensen te vol en te vet, maar zoals dix bij het album zegt: "met zo'n misthoorn van een stem kun je gerust drie orkesten achter je hebben".

45. The Cardigans - My Favourite Game

En gewoon nog een keer bonuspunten scoren bij Lukas, het lijkt wel of ik het er om doe. Al gaat hij me nu ongetwijfeld vertellen dat Erase/Rewind superieur is, wat misschien wel zo is maar deze maakte op mij destijds een diepere indruk. De clip zal daar ongetwijfeld mee te maken gehad hebben, en dan doel ik op de versie met de crash op het einde, die ik altijd als de originele versie heb beschouwd. Was voorheen niet zo gecharmeerd van hun "lullige" sound, al vond ik een enkele single wel aardig, maar dit album heb ik destijds gelijk aangeschaft. Veel zwaarder en donkerder dan hun eerdere albums, die ik overigens op latere leeftijd ook erg ben gaan waarderen.

44. jj - Still

Jawel, Dr. Dre is in the house. Verslavend hoogtepunt van een mini-album van jj waarbij elk nummer is opgebouwd rond een sample van een bekend hiphop nummer. De luie zang werkt uitstekend bij de westcoast sound van de sample.

then we play still dre, my way, all day, in beats by dre
then we go and get buzzed, get drunk, get crunk, get fucked up

43. The Field - Thought vs. Action

En gewoon nog maar een keertje The Field met een hypnotiserende klapper van z'n beste (en eerste, tenminste als The Field) release. De sample in Thought kan ik niet plaatsen, al stelt discogs dat het iets van Action Biker is (z'n ex-vriendin overigens, maar dit terzijde). Action draait in elk geval om een sample van (Reach Out) I'll Be There van The Four Tops. Slechts een paar seconden van de intro zijn voldoende voor ruim 6 minuten muziek. Had ik al gezegd dat dit hypnotiserend is? Hypnotiserend, dat is het...

42. Boat Club - All the Time

Zomerse strandmuziek, warm en lui en in dezelfde (Balearic) stijl als Air France en Studio (en van even hoog niveau). Magische muziek die me keer op keer doet wegdromen naar betere plaatsen. Helaas hebben ze tot op heden slechts 6 nummers uitgebracht, wat wel inhoudt dat ik een derde van hun totale output in deze top 100 heb staan. Zoals iemand op Last.fm stelt: Should be a crime to not release a new album when you are this good.

41. Petter - Some Polyphony

Klassieker van het Border Community label van James Holden. Hoef hier denk ik niet veel woorden aan vuil te maken, heb hem meerdere keren langs zien komen in het Top 100 topic (Niels, Teunnis, tuktak) dus ik neem aan dat de meeste mensen nu toch wel bekend zijn met deze kneiter van een dancetrack.

"Opgeschrikt door een tag"

Wááát? Halverwege en nog geen Leather Nun?