Op die manier is een mens meteen benieuwd naar de andere 2 prijsnummers

Ik denk dat Blasphemous Rumours daar zeker bijhoort en het is voor mij stuivertje wisselen met Question of Time, Walking In My Shoes en Everything Counts.. ofwel, ik had beter top5 kunnen zeggen

Veelal plaats ik niet de clip omdat de geluidskwaliteit behoorlijk achterblijft bij de cliploze versies op Youtube

36. Suffer Well (Playing the Angel)




Regelmatig bekruipt mij het gevoel bij plaatsing van een liedje dat het liedje eigenlijk wat hoger had moeten staan maar ja welke zou dan weer lager moeten. Keuzes keuzes... Hier weer zo'n liedje. Ditmaal plaats ik wel de originele clip er bij. Logisch want het is een fantastische clip behorend bij een fantastisch liedje. Gahan is weer de coolness zelve en altijd al Gore als bruidje willen zien bij de DM's Bridal Shop? Nou hier is je kans!

http://www.shout.ru/releases/dm_suffer_well_LCD_frontcover.jpg

Ik richtte me eigenlijk tot iemand die het over de clip had in dit topic.. vreemd, aangezien die er niet bijstaat

Ik plaats ook meestal de albumversies uit youtube ja, betere geluidskwaliteit.

Tja vrind, niet iedereens geheugen werkt op dezelfde manier Toen vigil de titel noemde, werd in mijn gedachten meteen het naar Fellini (o.a. La Strada) verwijzende clipje afgedraaid. Clips - vaak van Corbijn - voegen een extra dimensie toe aan de songs van Depeche Mode. Daarom hoop ik ook dat de song met de hermelijnen mantel en de strandstoel nog volgt

Omdat ik niet de beroerdste ben, heb ik alleen de tekstlink naar de clip alsnog ingevoegd. Blijkbaar was ik in de war, want ik kon de "schaar-sample" zo gauw niet vinden in Everything Counts (misschien zat ie in een speciale versie); iig zit ie in Blasphemous Rumours, meermalen na 1:25

35. Just Can't Get Enough (Love in Itself EP)




Tja de hit moet er natuurlijk ook in, niet de studioversie maar de iets latere live versie welke van Depeche Mode - Love in Itself and Live Tracks (1983) komt. Deze EP was eigenlijk het eerste wat ik leerde kennen buiten de via de radio tot mij gekomen hits. Volgens mij had ik die geleend bij de fonotheek (u weet wel, een bibliotheek die cd's en lp's uitleende). De zanger die mij toeschreeuwde dat dit de 12" versie was en dat ik vooral door moest blijven dansen! Ja dat maakte wel indruk.

De legendarische live versie die stevig genoeg was om op new wave fuiven te draaien.
Of hoe studioversie van de prille Vince Clark Depeche Mode een paar jaar later al gedateerd klonk.

Ik kan beide versies erg smaken.

Als ik me niet vergis waren de blauwe, rode en groene EP's
bedoeld om continentaal Europa aan de hand van diverse live tracks
de kans te gunnen om dat indie synthpop bandje beter te leren kennen.

Wat dacht je van de 12" als entiteit verkoopbaarder te maken? Op zich een aardige truuk. Ik ken weinig bands uit de 80s met zo'n omvangrijke 12"- productie. Kom ze altijd nog wel tegen - maar 't zijn er zoveel (en zoveel versies) dat ik er niet aan begonnen ben die te verzamelen.

Jazeker.

Waar ik op doelde was dat ze niet in de UK verschenen, bedoeld waren voor continentaal Europa
en je moest ze op 33 toeren draaien, omdat de speelduur dicht bij die van een mini-album lag.

Weet je dat eerste zeker? Mij leek het vreemd - maar zoals gezegd, ik verzamel geen 12"s van DM - de 3 die ik controleerde, Get The Balance, Love in Itself, Everything Counts kenden alle een UK-release zag ik op Discogs: L12 Bong * (* = een nummer in een reeks). Kom die rode, blauwe, groene etc, mooi gestyleerd regelmatig tegen trouwens.

Nog eens gecheckt. Limited releases in de UK, maar gemakkelijker verkrijgbaar daarbuiten.

Zoiets moet het geweest zijn.
Depeche Mode - Love In Itself · 2 And Live Tracks at Discogs

De tracklijst van de Franse releases (die in België in de rekken verschenen)
was zelfs uitgebreider dan die van de limited UK release: Franse release .

Als je de live tracks van de drie samen gooide had je een live-album.

34. A Question of Time (Black Celebration)




Weer zo'n DM classic waarvan waarschijnlijk een aantal volgers het hoger hadden verwacht/gehoopt. Stuwende track die het vast ook goed op de dansvloer deed. Killer drums, synths draaien overuren en Gahan die lekker aan het galmen is geslagen. Synthpop voor in de stadions.

http://cdn.discogs.com/LvVv1Td9FT5fgTjaz_H7B4WdpZo=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb()/discogs-images/R-128817-1144845386.jpeg.jpg

Geweldig nummer inderdaad! Zet hem zo gelijk even op.

Gadver, 1 van mijn grote favorieten strandt nu al

Ga effe herman zijn voorbeeld volgen.

Ik begin nu ook wel nieuwsgierig te worden naar de top10, er blijven er wat mij betreft weinig over en we zijn nog niet eens bij de top30

Maar dat maakt het wel extra boeiend natuurlijk! Niet iedereen is zo mainstream als wij beste orbit

Een aantal van mijn lievelingsnummers van Depeche Mode(Suffer wel, Useless) stranden al vroeg. Daarnaast is het jammer dat er niks van Delta Machine meer langs komt. Mijn inziens het beste album van Depeche mode sinds Ultra. Dat gezegd hebben: leuke stukje bij elk nummer. Ik ben benieuwd wat er nog meer langskomt.

love in itself: die groene 12"... en inderdaad nog een rode en een blauwe. Ik heb een groene en blauwe in meer relief-achtige print, en dan een rode in een vlakkere (goedkopere) versie.

alllemaal tweedehands bij elkaar gezocht... ach mooie tijden !

Misschien een kleine pleister op den wonde, deze viel als eerste buiten de Top 50:
51. Soft Touch / Raw Nerve (Delta Machine)

Ik huil even mee met de wolven in het bos

33. Barrel of a Gun (Ultra)




Rauw en misschien zelfs wel pijnlijk, kijk de video en ontdek dat Gahan misschien wel helemaal geen rol speelt en dat deze persoon op dat moment wel gewoon zichzelf was. Na het behoorlijk succes van Songs of Faith and Devotion moest de band met een nieuw album komen. Na een paar jaar kwam de band met Ultra. Gahan had een overdosis gehad en zelfmoordpogingen ondernomen, Gore was tegen een alcoholverslaving aan het vechten, Fletcher zat in een depressie en Wilder had de band in 1995 verlaten. Het mag duidelijk zijn dat Ultra geen gezellige plaatje bleek te zijn.

Een ding was niet veranderd, Barrel of a Gun werd een dikke Top 10 hit in vele Europese landen.

http://musicdl.net/wp-content/uploads/2014/09/Depeche_Mode-Barrel_Of_A_Gun-LCDBONG25-CDM-FLAC-1997-dL.png

Geweldig nummer weer. De singles van ultra vind ik het beste wat ze gedaan hebben.

Niet om het een of ander, ik heb een moeilijke (lat-) relatie met Ultra; ik vind dit gewoon een afgrijselijk nummer met een nare flow. Moet dan wel bekennen dat ik niet zo van het biografische navelstaren ben, alhoewel dat hier de gewoonte schijnt te zijn. Genoeg prachtige muziek en literatuur is onder de meest erbarmelijke (mentale) omstandiheden geschreven - alsof de mens moet lijden om boven zichzelf uit te stijgen, getuige ook het prachtige Seekers Who Are Lovers van The Cocteau Twins.

(zal eens kijken of ik nog ergens mijn longlist voor DM toptien heb)

Nee, hier heb ik ook niet zoveel mee, sowieso niet met DM's meer rock-achtige songs. Het enige nummer van Ultra dat ik echt te pruimen vind is It's No Good.

Die heeft dan wel zijn naam mee

Ja, dat had eigenlijk het titelnummer moeten zijn

The Love Thieves is ook tamelijk fantastisch (maar wellicht komt die ook nog). Met deze Barrel of a Gun heb ik het ook niet zo.

Ik ben het hier wel deels eens met Herman. De singles van Ultra horen in ieder geval bij het beste van Depeche Mode. Barrel of a Gun heeft een industrial-achtig arrangement met een heerlijk pompend ritme. De thematiek is hier nogal in your face, maar dat past wel bij een nummer over drugmisbruik van Dave.

Ik krijg opeens een visioen van de nummer 1. En dat is 'In Your Room'