32. Fly on the Windscreen (Black Celebration)




Volgende in de rij is Fly on the Windscreen. Uiteraard uit de pen van Martin L. Gore. Het was blijkbaar weer gezellig in huize Gore toen hij deze track schreef.

Death is everywhere
There are lambs for the slaughter
Waiting to die
And I can sense
The hours slipping by
Tonight

Een wat zwaarmoedig synthpopnummer van het album Black Celebration. Het was tevens de b-kant van de single It's Called a Heart waarvan ik wel kan verklappen dat die de lijst niet gehaald heeft.

http://orig03.deviantart.net/74e4/f/2011/040/b/5/flies_on_the_windscreen_poster_by_chronostyphoonx-d395bnf.jpg

31. People are People (Some Great Reward)




Zo weer even een wat luchtiger liedje. Een nummer wat zelfs in Nederland een Top 10 hit werd. Verder was dit de eerste echte hit in Amerika maar als je aan Martin L. Gore gaat vragen wat hij van dit nummer vindt zal je geen positief antwoord krijgen. Hij heeft er zelfs een beetje een hekel aan en het heeft zelfs jaren niet op de setlist gestaan bij live optredens. Maar goed het gaat hier niet om zijn voorkeuren maar om die van mij en ondanks (of dankzij) de lichtvoetigheid vind ik het een lekker nummer. Lekker meeblèren zonder na te denken, ook wel eens leuk.

http://streamd.hitparade.ch/cdimages/depeche_mode-people_are_people_s_1.jpg

Een luchtig liedje? En ik maar denken dat het over de uitzichtloosheid en leegheid van het menselijk bestaan gaat. En de machteloosheid dit te veranderen. Sterker nog: de verrekte mens vindt het gewoon fijn dat het 3 miljard jaar evolutie ter zijde schuift en dom voor zich uit staart. De ondergang tegemoet en hij heeft het niet eens door.

Lekkere avond is het niet?

Muzikaal gezien...uiteraard. Ik kan bij elk liedje wel schrijven dat Gore zijn donkere gevoelens laat zien maar dat gaat ook vervelen

Spot on! Ik had gewoon zin een stukje zwartgalligheid te schrijven. Anderen worden er rijk mee.

30. Precious (Playing the Angel)




Depeche Mode op de poptoer. Heerlijk nummer om onderuitgezakt te luisteren en je te laten onderdompelen door de laidback zang van Gahan en de prachtige muzikale omlijsting

http://mlm-s2-p.mlstatic.com/depeche-mode-precious-vinyl-single-import-3800-MLM71621894_9343-O.jpg

29. Shake The Disease (The Singles 81-85)




En zo duiken we onder de 30. Het is altijd lastig die bonustracks op verzamel cd's welke geen hit worden. Ze horen er niet echt bij en zijn bij mensen die al de reguliere albums hebben (te) onbekend. Shake the Disease is de bonustrack op de The Singles 81-85.

http://cdn.discogs.com/saIfUfhqnnhPtWNGe2Oblrhgjwk=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb()/discogs-images/R-771525-1345031292-4205.jpeg.jpg

Grappig dat je dit op deze manier vermeldt... vroeger toch een tijdje lopen zoeken naar het reguliere album waar shake the disease & it's called a heart opstonden, tot ik me realiseerde dat dat album gewoon niet bestond, en er dus geen gat in mijn collectie zat

28. Sacred (Music for the Masses)




Op 28 weer eens een liedje van Music for the Masses, niet voor het eerst en ook niet voor het laatst. Eigenlijk weet ik hier niet heel veel over te vertellen behalve dat het een zeer prettig liedje is

https://stylecouncillor.files.wordpress.com/2009/11/depeche_mode-a1.jpg

Zijn jouw ultieme MftM liedjes al geweest of verwacht je die nog (of verwacht je die helemaal niet)?

27. Stripped (Black Celebration)




We zijn bijna op de helft van de lijst en de liedjes worden beter en beter... Ik zal vanavond als we op de helft zijn even beschrijven hoe de lijst tot stand is gekomen. Op zich lijkt 27 niet zo hoog maar gezien het hele oeuvre van de band en de kwaliteit daarvan is de 27ste plek gewoon een zeer goede prestatie. Vrijwel alle andere bands zouden niet eens lied kunnen maken dat zo goed is Stripped. Voor mijn muzikale broeder Casartelli waarschijnlijk een DM Top 3 liedje

http://cdn.discogs.com/lJnPFkRFNFDft8ytN72Zq4jpD7o=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb()/discogs-images/R-127190-1277816388.jpeg.jpg

Uhm... ja
En als we toch bezig zijn: Precious had ik ook wel wat hoger verwacht (en gehoopt)

T.a.v. Shake the Disease heb ik zojuist ook tot mijn verbazing vastgesteld dat het niet op een regulier album staat; het klinkt me vertrouwder in de oren dan veel echte albumtracks.

Tja twee erg fijne tracks natuurlijk maar zoals ik al schreef de concurrentie is moordend. Het grote 90/93 geweld moet ook nog echt beginnen. Lastig lastig lastig maar ja wie een man wilt zijn moet keuzes maken.

Twee daarvan verwacht ik zeker nog, twee hoop ik nog op, naast de twee die we al gehad hebben
Stripped ook top-10/15 bij mij.
Ik zal als je klaar bent met je lijst eens mijn top 20 in het DM-topic posten.

Stripped blijft hun beste.
Geweldig nummer.

26. It's No Good (Ultra)




Cool liedje plus coole clip met een cameo van DM's grote vriend Anton Corbijn. Uiteraard regisseerde hij ook de clip en dat hij goed. Voor mij 1 van de betere van de band.

http://cdn.discogs.com/Izsi-5LWqrYp4vufYVxSZ7AEthA=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb()/discogs-images/R-235260-1301589724.jpeg.jpg

25. Strangelove (Music for the Masses)




Depeche Mode op zoek naar de hitparade. De eerste versie van dit liedje was nog iets sneller maar dat paste volgens de band qua karakter toch niet helemaal op het album Music for the Masses en daarom hebben ze een iets langzamere versie gemaakt. De clip is een beetje arti-farti en daar zouden ze er nog wel een heel zwikkie van maken. Die echt grote hit werd het niet. De Nederlandse Top 40 werd wel bereikt maar in Engeland "slechts" een 16de plek. Voor mij wel een liedje wat er gelijk stond.

http://cdn.discogs.com/Xb2mEvu0hHkDIXZ4HQ71epM0JfU=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb()/discogs-images/R-790827-1181240268.jpeg.jpg

Spannende teaser eigenlijk...

De uitleg is verder niet zo sexy maar wellicht wel wat duidelijker. Ik heb alle nummers van DM (enkel de standaard versies dus geen remixes) in een lange rij gezet en heb toen 1 voor 1 alle nummers van een cijfer voorzien tussen de 1 en de 10 met 1 cijfer achter de komma. Daarna de cijfers van hoog naar laag geplaatst en de beste 50 geselecteerd. Toen was er enkel nog een probleem dat er bv. 4 nummers een 8,9 hadden. Alle nummers die gelijk stonden qua cijfer nog even langsgelopen en daar waar nodig deze op de juiste volgorde gezet en klaar was Klara. De eindstand die daar uitkwam is het geworden. Dus niet gekeken of er 2 nummers van het zelfde album na elkaar kwamen, 4 x eind jaren '90 na elkaar en dat soort zaken. Als dat zo is dan is dat zo.

Interessant..ms ga ik dat ook zo doen..ga binnenkort ns beginnen..maar ms wordt t wel n top 100 als ik hierzo de controverse zie onderling af en toe

Ik ben hoe dan ook al een paar dagen haast onafgebroken naar DM aan het luisteren en ik sta ervan versteld hoeveel sterke nummers (en albums) ze hebben. Maar goed, aangezien ik alle albums in huis heb kon ik het al raden dat een doorgedreven herbeluistering een feestje ging worden

Kijk dit zijn de goede berichten

Och, het is een bericht als een ander.

Jouw initiatief, dat ís goed! Ben steeds benieuwder naar de bovenste 20 aangezien je er al vele topsingles hebt doorgejaagd. Al moet de eerste Violator-vermelding nog vallen natuurlijk.

Clean is al geweest toch?
Maar er zullen er zeker nog 3 of 4 van komen, verwacht ik.

Potverdikke, je hebt gelijk!
Schitterend nummer uiteraard.
Zelf zou ik van Violator vooral Waiting for the Night en Blue Dress nomineren.

24. Personal Jesus (Violator)




Altijd leuk als je gelijk kan inspelen op de laatste posts. Clean is inderdaad al geweest en daarom is Personal Jesus de 2de notering van Violator die voorbij komt. Het lied is bijna net zo bekend als de versie van Johnny Cash en ook ik vind die versie van Cash prima te verteren maar als ik moet kiezen hou ik het bij het bijzonder fraaie origineel.

Reach out and touch faith

http://cdn.discogs.com/edEqum23acczSD8rmLsUlGXTT_o=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb()/discogs-images/R-53161-1364132957-8923.jpeg.jpg

23. Only When I Lose Myself (The Singles 86-98)




Iets met bonustracks op een verzamelaar... Dat is uiteraard ook op dit prachtige nummer van toepassing. Dit had eigenlijk wel een mooie prominente plaats op een fraai album van DM verdiend. De stijlvolle video is geproduceerd door Brian Griffin welke ook het artwork verzorgde voor de eerste DM albums.

http://www.vinylsurrender.com/Graphics/AlbumCovers2/Depeche%20Mode%20-%20Only%20When%20I%20Lose%20Myself%20(single).jpg

22. Policy of Truth (Violator)




Dan 22... Weer een klapper van Violator. Het begin is wat sufjes maar richting refrein is er geen houden meer aan.

http://ecx.images-amazon.com/images/I/41T-JbRdr6L._SY300_.jpg

21. Master and Servant (Some Great Reward)




Kijk ze eens lekker hupsen die mannen van Depeche Mode. Blijkbaar was dit in Belgie nog een flinke hit. Dat is maar goed ook want dit nummer kwam er niet van zelf. Volgens de geruchten is er geen ander nummer van DM waarbij ze zo lang zijn bezig geweest om de juiste versie te krijgen. Enkel het produceren was al een werkje van zeven dagen. Het werkje is overigens geproduceerd door labelbaas Daniel Miller (Mute!) zelf

http://cdn.discogs.com/TuG2lHsQOF5vFL1NF8trFyzZ1ao=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb()/discogs-images/R-4064521-1354043748-1144.jpeg.jpg