Slecht nieuws dus voor Pet Shop Boys, die eigenlijk niet mogen ontbreken in een overzicht van de jaren 87 en 88 van een groot pop(singles) liefhebber...

Ik heb een paar vinyl albums van PSB.
Maar het blijf in mijn ogen een singles groep.

En dat zal wel onterecht zijn.
Het in de diepte luisteren is er nog steeds niet van gekomen.

16. Leonard Cohen - I'm Your Man (1988)



Dit album is onlosmakelijk verbonden met de keuken van een medestudent.
Het kwam daar voor het eerst als een zwaluw voorbij gewalst in de lente van 1988

Leonard Cohen - Take This Waltz - YouTube

Cohen was een artiest die je als student natuurlijk in je collectie hoorde te hebben.
Maar dan toch vooral een held van de meisjes.
Mijn eerste Cohen plaat kwam meer dan tien jaar later.

I'm Your Man was bijna een perfect album.
Eigentijdse instrumentatie bij die half gesproken verzen van de grootmeester.
Alleen Jazz Police gooit roet in het eten. Een miskleun waar ik kiespijn van krijg.

15. Prefab Sprout - From Langley Park to Memphis (1988)



Het derde album van Prefab Sprout is het meest gladde.
Met professor Thomas Dolby achter de knoppen.

Popsongs die recht uit Manhattan op je drie sterren bord worden geserveerd.
Met The King of Rock & Roll hadden ze eindelijk een radiohitje te pakken.

Prefab Sprout - Cars and Girls - YouTube

Maar de lead single van het album is met stip het beste nummer.
Paddy McAloon steekt vakkundig de draak met alle Bruce Springsteen adepten.

Little boy got a hot rod
Thinks it makes him some kind of new god
Well this is one race he won't win

Cos life's no cruise with a cool chick
Too many folks feelin car sick
But it never pulls in

Brucies thoughts, pretty streamers
Guess this world needs its dreamers
May they never wake up

Meteen is duidelijk waarom ik in de eerste plaats een popliefhebber ben en daarna pas een rocker.

Some things hurt more much more than cars and girls

14. The Nits - Hat (1988)



Klein maar fijn, dit mini-album dat het succes van In the Dutch Mountains doortrok.
Een gelijkaardig geluid en deels ook opgebouwd uit demo's van dezelfde opnamesessies.

The Nits deden het ook na de grote doorbraak met Omsk. Toen was Kilo het product.
Kilo leverde met Sketches of Spain een klassieker af. Hat had maar liefst drie troeven aan boord.

De singles The Dream en The Train en het onvolprezen The Bauhaus Chair.

The Nits - The Bauhaus Chair - YouTube

The Bauhaus Chair heet een song te zijn uit de prille begindagen van de groep.
Hoewel de tekst heel duidelijk door een fotoboek met herinneringen bladert.

Het leek zelfs alsof de tekst terugblikte op de voorbije Nitsjaren.
En precies daarom dat ex-gitarist Michiel Peters hetzelfde nummer opnam
voor zijn eenmalige solo-comeback plaat met de Nits vrienden als begeleiders.

Michiel Peters - Infant King (1988)

Dat album van Michiel is best een goed album.
Heel intimistische liedjes die hij nu wel anders arrangeert dan in zijn Nits dagen.
Met veel Nits onder de gastmuzikanten en met zelfs nog wat bonustracks op de CD-versie.

13. Dead Can Dance - The Serpent's Egg (1988)



Ik zag Dead Can Dance voor een tweede keer live in 1988.
Ze introduceerden hun nieuwe album The Serpent' Egg in Brussel.

De setting was anders: geen rocktempel, maar een theaterzaal.
Geen basgitaar of ander rockinstrument meer, maar klankschalen.
En veel vocaal werk... ik weet nog dat ik lichtjes teleurgesteld was.

The Serpent's Egg is niet meteen mijn favoriete DCD album.
Al staan er geniale nummers op zoals The Host of Seraphim, Severance en Song of Sophia.
Maar ook een paar vervelende stukken zoals Chant of the Paladin of Mother Tongue.

Dead Can Dance - Ulysses - YouTube

Een absolute favoriet van mij is niet toevallig de afsluiter Ulysses.
Toch een van de weinige nummers die nog aansluiten bij hun vorige albums.
Met een Brendan Perry die heerlijk tegen de zeewind in staat te zingen.

12. Tanita Tikaram - Ancient Heart (1988)



Ik neem aan dat dit album een verrassing in de lijst zou kunnen zijn.
Mijn broer kocht het toen het uitkwam en zodoende heb ik het leren kennen.

Leren kennen en waarderen, want de ebbenhouten stem van Tanita Tikaram
mag dan niet bepaald de beste zijn, ze kleurt de songs wel op een unieke wijze in.

Er zijn de singles Good Tradition, Cathedral Song, Twist in My Sobriety en World Outside Your Window.
Maar er zijn ook goeie albumtracks met He Likes the Sun, Preyed Upon en Valentine Heart op kop.

Tanita Tikaram - Valentine Heart - YouTube

Luister naar de cello die mooi past bij de donkere stem van Tanita.
Later werk maakte nooit meer die eerste indruk die fris en monter was.

11. Joy Division - Substance (1988)



Er zijn Best Ofs en er zijn verzamelaars.

De eerste categorie bundelt de beste of meest bekende nummers van een artiest.
De tweede categorie brengt een overzicht of dwarsdoorsnede van een loopbaan.

Substance behoort tot die tweede categorie.
Alle officieel uitgebrachte nummers die niet op album verschenen.
In chronologische volgorde zodat je de genesis van de band goed kan volgen.

Met uitzondering van de alternatieve 7" versie van Love Will Tear Us Apart.
En ook het zogenaamde As You Said (de titelloze derde track van de Komakino single) ontbreekt.
Glass en Dead Souls verschenen eerder wel al op het Still album, ook een verzamelaar.

Van She's Control krijgen we een heropgenomen 12" versie te horen.

Op CD kreeg je er alle b-kanten nog eens als bonus bovenop.

Tot daar de feiten.

Joy Division - Atmosphere - YouTube

Atmosphere is een zeldzame straal hoop in een voor de rest desolaat oeuvre.
Het nummer werd opnieuw op single gezet. Van de Corbijn clip heb ik nooit gehouden.

Zou dit nog verder gaan?

Dazzler lijkt een beetje van de aardbodem verdwenen te zijn

Volledig mee eens, die mythe-vorming a.h.v. enkele foto's vind ik misplaatst. Maar het nummer blijft sprankelend mooi...

10. Morrissey - "Viva Hate" (1988)



Het eerste solo-album van Morrissey kan me erg bekoren.
En ik denk dat het komt omdat Stephen Street mee componeert.

Morrissey - Margaret on the Guillotine - YouTube

Margaret on the Guillotine blijft zelfs na de dood van de heks overeind.
Het is een sneer naar alle politici die een land runnen als een bedrijf
en zich niet kunnen verplaatsen in het leven van de bevolking.

Een arbeider kan je netjes ontslaan als hij zich niet aan het tempo van je bedrijf houdt.
Maar je mag een mens niet ontslaan uit het leven omdat hij de tred van de mallemolen niet bij kan benen.
En voor de snelheid waarmee deze wereld draait, zijn mensen als Margarite wel verantwoordelijk.

The kind people
have a wonderful dream
Margaret on the guillotine
because people like you
make me feel so tired

when will you die?

because people like you
make me feel so old inside

Ik draag het nummer op aan de Belgische regering die het land vermoeit.
Europa is in deze 21ste eeuw toe aan een nieuwe vorm van verlichting.
Morrissey heeft zijn metafoor eens te meer goed gekozen.

Morrissey blijft voor mij top tot en met Bona Drag die ook de singles uit die periode verzamelt.

U hoeft niet te reageren, want politieke discussies zijn niet toegelaten op MusicMeter.
Maar als een lied over politiek gaat, mag een kleine verzuchting als deze misschien wel.

Heel mooi gesproken! Blijft een fantastisch album, en een geweldig lied dat actueel blijft inderdaad.

Stephen Street gaat hier wel met de pluimen lopen, maar vergeet ook Vini Reilly niet, die op dit album - en zeker ook op dit nummer - een hoofdrol speelt.
Die man heeft er nu nog slapeloze nachten van dat hij geen songwriter-credits kreeg.

09. Crowded House - Temple of Low Men (1988)



Ik vind dit album beter dan het debuut dat met de hit Don't Dream It's Over gaat lopen.
Op Temple of Low telde naargelang het land van release in totaal vijf singles.

De minst bekende (want enkel down under op 45toeren) was When You Come.
Een lied dat family man Neil, net als Better Be Home soon opdroeg aan zijn vrouw.

Crowded House - When You Come - YouTube

De titel is natuurlijk lekker dubbelzinnig, maar de tekst beschrijft toch vooral
het sprankelend gevoel van de liefde van een man voor de liefde van zijn leven.

Als ik de liefde muzikaal wil beleven, klop ik aan bij de broertjes Finn.

08. Johan Verminnen - Gezongen Landschap (1988)



Pastorale plaat van Johan Verminnen en Tars Lootens.
Ze bezingt de verhuis van Johan van Brussel naar Sint-Martens Latem.

De bekendste nummers zijn Paulien, een ode aan zijn dochter,
en Zingen tot Morgenvroeg met Latijns-Amerikaanse begeleiding.

Johan Verminnen - Café de Reisduif - YouTube

Met Café de Reisduif schildert Johan een Vlaamse dorpsstaminee.
En hij doet dat met een hand die aan Wannes Van de Velde doet denken.

Johans jaren 80 LP's Traag Is Mooi en Gezongen Landschap zijn een blinde aanschaf waard.

07. Cocteau Twins - Blue Bell Knoll (1988)



Dit album van Cocteau Twins is me dierbaar
omdat het een herfstige periode in mijn leven markeert.

Meteen gekocht na het verschijnen en dolgedraaid op mijn studentenkamer.

Een album dat meer dan ooit de stelling onderschrijft dat er geen middenweg is:
ofwel ben je verslaafd aan het werk van de Schotten ofwel laat het je volstrekt koud.

Sprankelende synths, sfeervol gitaarwerk, verrassende ritmes en vocale acrobatie.
Het begint al bij de titelsong die alles in zich draagt van het unieke geluid van deze band.

Cocteau Twins - Blue Bell Knoll - YouTube

Goed verteerbaar voor Cure- of Siouxsiefans die van een ambient kleedje houden.

06. Pixies - Surfer Rosa (1988)



Het perfecte paar, zomaar triomfantelijk op de hoes gezet.
Een plaat die luisterde als een geschift radioprogramma uit het zuiden van de VS.

Met drie grote prijsbeesten: de single Gigantic, het verbrijzelende Bone Machine
en de tegen elke vorm van existentiële hoofdpijn vechtende klassieker Where Is My Mind.

Pixies - Where Is My Mind - YouTube

In 1988 hadden wij in het jeugdhuis twee grote helden: de Pixies en REM.
Hun albums werden integraal gedraaid op avonden dat er niet gefuifd werd.

05. The Pogues - If I Should Fall from Grace with God (1988)



Een album waarop lang is gewacht.
Hun twee eerste schijven werden heel enthousiast onthaald.

En met Fairytale in New York bracht ik een erg sfeervolle kerstsingle op 12" mee naar huis.
Het album kocht ik even later toch op CD, want dan had je meteen een paar bonustracks.

Producer Steve Lillywhite liet The Pogues klinken als ene punkband.
Elvis Costello had ze op Rum, Sodomy & The Lash als zeerovers geportretteerd.

De single If I Should Fall from Grace with God (een broertje van Streams of Whiskey)
verscheen op in maart op St. Patrick's Day en het uitbundige Fiesta kleurde de zomer.
Turkish Song of the Damned en Thousands Are Sailing werden favorieten.

Maar mijn lieveling zou het slaapliedje worden
op de wat minder stabiele tweede helft van de plaat.

The Pogues - Lullaby of London - YouTube

04. Bram Vermeulen - Rode Wijn (1988)



Deze plaat heb ik grijsgedraaid in mijn studententijd. Ze kwam precies op tijd.
En bijna elk nummer kan ik verbinden met een ervaring of een moment uit die periode.

Een handvol van deze liedjes werd ook graag op de Vlaamse radio gedraaid.
Rode Wijn, Tot in de Eeuwigheid, Willem II, Verlangen, De Steen, Groter Dan Ik en Verlegen.
Allemaal favorieten.

Bram Vermeulen - Verlangen - YouTube

Deze plaat moet mee naar het spreekwoordelijke eiland.
Ze zit hoog in mijn selectie Nederlandstalige wonderschijven.

Niet mijn lijst klaarblijkelijk. Dazzler en ik hebben aardig wat muzikale overeenkomsten maar dat is vrijwel niet te zien in deze opsomming. Nu is 1988 ook niet het beste muziekjaar dat kan ook schelen. Ik ben dan wel weer erg blij met het pareltje When you Come (en uiteraard de al eerder gegeven Bauhaus Chair wat voor mij Top 100 allertijden materiaal is)!

Wat zou er nog komen? a-ha misschien?

In elk geval R.E.M. lijkt me.
Prima lijst verder juist
Prachtjaar trouwens ook!

03. Tracy Chapman - Tracy Chapman (1988)



De vrouwelijke evenknie van Neil Young?
Daar leek het wel even op toen Tracy in 1988 uitpakte met haar debuut.

Tracy Chapman - For My Lover - YouTube

Het ontroerende portret van een koppel dat flirt met de armoedegrens
haalde de top in de Benelux. Fast Car, Talkin' about a Revolution en Baby Can I Hold You.
Het waren drie singles uit een plaat die nog steeds als warme broodjes over de toonbank gaat.

Het ijselijke Behind the Wall, She's Got Her Ticket en If Not Now.
Stuk voor stuk prachtsongs van een sociologe in opleiding die haar studies betaalde
met de opbrengst van haar optredens in bars. Bruce Springsteen nam haar mee op tournee.

De Amnesty International tour zou haar doorbraak bespoedigen.
Na haar debuut (een soort best of van een repertoire dat al jaren had kunnen rijpen)
zouden haar platen niet meer die impact of dat niveau halen, al bleef ze actief als muzikante.

Serieus?

Ook in vergelijk met andere (eerdere) 80's jaren?

Nou ja veel fans van Joy Division en Pixies natuurlijk, Tracy Chapman vind ik overigens ook niks

Ik denk dat hier onze wegen uit elkaar lopen.

In new wave en synthipop tijden lopen ze parallel,
maar jij gaat ongetwijfeld meer de (prog)rock kant op daarbuiten,
terwijl ik dan eerder een voorliefde heb voor kleinkunst en singer songwriters.

Kleinkunst/sing song vind ik ook goed maar vreemd genoeg meer Nederlandstalig en niet de Neil Young, Bob Dylan, John Hiatt, Paul Simon en James Taylor zeg maar. Al hebben die allemaal natuurlijk ook wel goede liedjes

Nee, dat dacht ik al

Ja, prachtjaar, een van de beste ever wat mij betreft. Een van de beste van R.E.M. en Moz, de beste van Go-Betweens en The Church, prachtige debuutalbums van House of Love, Galaxie 500, Lilac Time, Pixies en Sugarcubes. Happy Mondays ook.
En dan ook nog prima albums van Godfathers, Smithereens, Felt, Nits, Patti Smith, Prefab Sprout, Nick Cave, Primitives, MBV, Waterboys en Cohen.

Ik denk dat ik van vrijwel geen jaar meer albums in mijn bezit heb.

02. The Traveling Wilburys - Traveling Wilburys, Vol. 1 (1988)



Het album van Handle with Care en The End of the Line is met de jaren enkel beter geworden.
Gewoon goudeerlijke, catchy popsongs met liefde uitgevoerd door vijf beslagen muzikanten.

Kant 1 stelt de vijf trouwens één voor één voor.

Handle with Care is voor Harrison.
Dirty World is voor Dylan.
Rattled laat Lynn horen.
Last Night is dan weer Petty

En Not Alone Any More is natuurlijk Orbison ten voeten uit.
Hij kondigt er in de eerste regel als het ware zijn comeback mee aan.

Traveling Wilburys - Not Alone Any More - YouTube

De arme man zou het succes van dit album en Mystery Girl niet mogen meemaken.

De b-kant durft iets meer freewheelen.
Met Tweeter and the Monkey Man en Margarita, nog een favoriet van mij.
Prachtig hoe hier de gitaar van Harrison en de elektronica van Lynn elkaar vinden.

01. R.E.M. - Green (1988)



Dit moet toch wel mijn favoriete REM plaat zijn.
Hier wordt onverdroten gerockt en steengoed gezongen.
Ze kwam op het juiste moment mijn leven binnen gewandeld.

Here I am, here I am
In your life

Met Orange Crush en Stand als frisse singles.
Met Popsong 89 en World Leader Pretend als medefavorieten in het jeugdhuis.
En ook op Get Up werd gedanst, kortom een plaat die je bijna integraal kon draaien.
Met kleppers als Turn You Inside Out of I Remember California.

REM - Hairshirt - YouTube

Er stonden wel een paar rustpunten op.
Daarvan lag You Are the Everything het best in het gehoor.
Maar The Wrong Child en Hairshirt waren toch wel andere koek.
Net van die nummers ben ik mettertijd gaan houden.

It's a beautiful life
My life
It's a beautiful life
Your life

En dan zet zo'n album zichzelf natuurlijk vanzelf op 1 in dit jaaroverzicht.

Green, ook nipt mijn favoriete plaat van de heren! Hairshirt is inderdaad machtig mooi, Michael zingt zich recht je ziel binnen. Maar eigenlijk geldt dat voor bijna elk nummer op de plaat. Kortom, heel mooie nummer 1