Luigi is Mike Mills-fan zoals hij al eerder verkondigde bij Near Wild Heaven
(Opmerkelijk dan wel dat Superman niet zoveel bij hem deed).

Deze vind ik wel de beste Mills-song, ook de hoogst genoteerde hier, hoewel 58 een betere plek was geweest

Mooi nostalgisch nummer, hun Moody Blues-ode noemden ze het destijds!

Ja id Mills fan, maar Superman vind ik een beetje een banaal liedje dus vandaar

Ja bij jou staat ie precies goed

O grappig van de Moodies

Ow oké, goede info

Toch wel een heel interessante plaat dat OoT. Het gaat op die plaat echt alle kanten op en toch past het ergens wel bij elkaar

Mooi gezegd, zo is het wel een beetje met dat album ja

Mijn kennismaking ook met R.E.M. (ik was 11), dus heeft een speciaal plekje in m'n hart. Met uitzondering van Shiny Happy People dan, maar daar zullen we het maar niet meer over hebben

Komt Out of Time uit 2000

Wablief? Komt uit maart 1990, en ik ben van juni 1978. You do the math...

Mooi ook een lente(out of time)kind dus
Beste jaar ooit trouwens

Wat, 1978?
Out of Time komt uiteraard uit 1991

Ja 1978 beste jaar ooit

Oeps, ik kan zelf ook niet rekenen. Ik was dus nog net 12 en blijkbaar al een brugpieper, ik was in de veronderstelling dat ik hem nog net op de basisschool heb leren kennen, maar dat blijkt dus niet zo te zijn geweest. Geen idee hoe ik daar nu weer bij kwam.

Klas overgeslagen? Blijven zitten?

Ach ik dacht laat ik eens een complimentje uitdelen i.v.m. uw jeugdige voorkomen (27) maar helaas...

Komende uit het gezegende jaar 1975 was bij mij Green de start, maar dan wel wat onbewuster. Toen was het nog gewoon een groepje tussen anderen, ik had het album op vinyl cadeau gekregen van mijn broer. De verzamelaar Eponymous was een voltreffer, die heb ik na Green zelf aangeschaft om optimaal het verleden te ontdekken, dat was echt fantastisch om te doen. Vanuit Eponymous dan de oudere albums 1 voor 1 beginnen ontdekken (dit was het pre-digitale tijdperk, een collectie moest je dan echt nog bijeen gaan zoeken via vinyl, cd's, gekopieerde cassettes van vrienden enz, en het was nog een aanslag op je jeugdige budget)... Toen Out Of Time dan uitkwam was ik al flink ingeburgerd, en zat ik met zo'n typisch halslachtig jeugdig gevoel: cool dat mijn favoriete band continu gedraaid werd overal, en Losing My Religion in een videoclip-top hoger stond dan bvb Joyride van Roxette, en tegelijk wat mokkend dat mijn favoriete bandje plots alom bekend was.

Ik vind Texarkana juist één van de mindere nummers van Out of Time. Zou veel liever Driver 8 op die plek zien.

Mijn introductie met R.E.M. is denk ik Everybody Hurts of Losing my Religion. Waarschijnlijk via Sky Radio omdat mijn ouders dat destijds altijd luisterden. Derhalve ook doodgegooid met Celine Dion en Bryan Adams. Of MTV of The Box (wie kent het niet?), dat keek ik ook vaak.

Rond 2001 kreeg ik van een collega een kopie van Reveal. In 2003 In Time gekocht en pas recent de albums ontdekt via Spotify. Ben echt IRS fan. Kijk ook regelmatig concerten uit die tijd via YouTube. Zoals RockPalast 1985.

Ja Celine Dion hoorde je elk uur op Sky..moest er ook naar luisteren

Ik neem aan dat Driver 8 wel in de top 10 staat.

Ja, op nummer 47

Oh ja, dat is waar ook. Veeeeeeeel te laag!

Kijk

Echt een iconisch concert uit die tijd, ik heb er ook veel naar gelinkt. Ik herinner me ook dat het eindeloos herhaald werd in de ZDF Rockpalast-nachten, tot diep in de 90s! Gelukkig nu in zijn geheel op YT

Tof inderdaad dat de ZDF dat deed!

24. These Days (Luigi 31, Johan 33)




We are young despite the years
We are concern, we are hope despite the times


"The best one-two punch in rock history" heb ik ergens gelezen, betreffende het openingsduo van Lifes Rich Pageant: Begin The Begin en These Days. Nou, dat kan ik me goed voorstellen . Maar wat dacht je van Fall On Me en Cuyahoga erachteraan, 4 punch? . Lifes zonder apostrof trouwens, want Michael kende geen enkele goede rockalbum mét apostrof . Vandaar ook Gravitys Pull en Cant Get There From Here, alhoewel die laatste er soms wel een heeft.
Lifes Rich Pageant is trouwens overgenomen uit een Peter Sellers film:

Inspector Clouseau opens car door and falls into a fountain.

Maria: "You should get out of these clothes immediately. You'll catch your death of pneumonia, you will."

Clouseau: "Yes, I probably will. But it's all part of life's rich pageant, you know?

Maar goed, These Days dus. Ik werd weggeblazen de eerste keer dat ik dit nummer hoorde, wat een power en overtuiging. Qua tekst moet je denken aan een "political speech" maar dan met humor.
Goede opbeurende steekwoorden, om een hart onder de riem te steken, zeker voor de jeugd, want dit is wel het ultieme jeugdanthem van ze . Maar ook met humor, "Name Three, en dan 3 keer achter elkaar "Three" horen vanuit het publiek, het is net een Monty Python sketch .
Een sterke song dus, met een duivelse drive, preker Michael, de extra kracht bij zettende Mike op de achtergrond, gecombineerd met machtig drumwerk dat op je afgevuurd wordt en bezwerend gitaarspel. De donder in je lijf krijg je ervan !



Now I'm not feeding off you
I will rearrange your scales if I can, and I can
Marching to the ocean, marching to the sea, I had a hat
I dropped it down and it sunk, reached down
Picked it up, slapped it on my head

All the people gather, fly to carry each his burden
We are young despite the years
We are concern, we are hope despite the times
All of a sudden, these days
Happy throngs, take this joy wherever, wherever

I wish to meet each one of you
And you meet you, if I can, and I can
We have many things in common, name three (three, three, three) 
I had a hat and it sunk, reached down
Picked it up, slapped it on my head

All the people gather, fly to carry each his burden
We are young despite the years
We are concern, we are hope despite the times
All of a sudden, these days
Happy throngs, take this joy wherever, wherever you go

Now I'm not feeding off you
I will rearrange your scales if I can, and I can
I wish to meet each one of you, and you meet you
I had a hat and it sunk, reached down
Picked it up, slapped it on my head

All the people gather, fly to carry each his burden
We are young despite the years
We are concern, we are hope despite the times
All of the sudden, these days
Happy throngs, take this joy wherever, wherever you

Carry each his burden, we are young despite the years
We are concern, we are hope despite the times
All of the sudden, these days
Happy throngs, take this joy wherever, wherever you go

Carry each his burden, we are young despite the years
We are concern, we are hope despite the times
All of the sudden, these days
Happy throngs, take this joy wherever, wherever you go
(Take away the scattered bones of my meal)

Op 24 staan en nog altijd veeeel te laaaag... These Days, fantastisch toch. op Tourfilm met de intro 'this song has 3 meaning points, you will be quizzed on your way out of the auditorium tonight' of zoiets, wat netjes samengaat met de absurdheid van die three uit de lyrics.

Dit is zo'n REM nummer waarbij je na beluistering altijd weer meer energie hebt, er zit een positieve gejaagdheid in.

Ja ze hebben ook zoveel moois, maar any other day kan ie zomaar in mijn top 10 staan

Dit nummer heeft van mij een mooi blauw sterretje gekregen (samen met de albumopener en I Believe) bij een 4,5* album. Dus bij mij zou deze ook hoger staan. Top 10 werk

Voor mij ook, maar dat geldt voor n stuk of 50 nrs.

Pfff fanboy

Tegengas: Ik vind These Days een van de mindere IRS-nummers. Maar goed, zo is er altijd wat