http://i67.tinypic.com/2dweneu.jpg

Rufus Wainwright. Geen enorm populaire artiest op deze site dus met het risico dit voor mezelf te gaan doen toch een top 40 met mijn favoriete nummers.

Misschien gaan er mensen toch anders over denken, het ontdekken of herontdekken.

Dit topic in navolging van Marc Almond, The Smiths, The Smashing Pumpkins, Kate Bush, Nick Cave & the Bad Seeds, Pixies en Morrissey.

40. Gay Messiah

He will then be reborn
From 1970's porn
Wearing tubesocks with style
And such an innocent smile




Hoe kunnen we dit topic beter openen dan met dit nummer? Gay Messiah. Als Rufus ergens niet moeilijk over doet..... een diva allover, humor is zijn scherpe wapen on stage en zijn muziek is zwierig met barokke randen waar de folk invloeden van papa Loudon Wainwright III en mama Kate McGarrigle doorheen vloeit. Zus Martha kan er ook wat van en meer familieleden ademen muziek. Rufus is inmiddels misschien wel de bekendste van het stel. Van zijn manier van zingen moet je houden. Menigeen gruwt ervan, anderen kunnen er geen genoeg van krijgen.

Hopelijk haken er wat mensen aan deze 40 nummers, zo niet... dan missen jullie gewoon een hoop moois

39. Little Sister

Little sister come and sit beside me, beside me
And we'll play a tune on this old piano, forte
Just for a while, just for a while, just for a while
'Til your hair becomes a powdered wig
And I become a total bastard
Feet that hardly reach the pedal
Sewn to a tremendous shadow




studioversie: Little Sister / Rufus Wainwright - YouTube

Rufus en klassiek: het is een fijne combinatie. Zijn laatste album gaat zelfs zover door allerlei disciplines te mengen op 1 album, niet zozeer binnen de nummers zelf maar onderling. Eeen rare mengelmoes levert het op en een album dat niet erg opgepikt wordt. Niet heel vreemd denk ik. Ik hoor dan ook liever nummers als deze, waarin hij klassieke invloeden verwerkt in popliedjes. Hij is er goed in. Een opera schrijven ook (Prima Donna). Wat dat aan gaat hoop ik op een Want III, want 1 en 2 zijn ronduit geweldig. Ook dit nummer is afkomstig van Want II.

Deze life versie van Rufus vind ik nogal rommelig.
Helaas is de studioversie niet meer beschikbaar.

Bij mij doet ie het nog


38. Barcelona

The summer sun set a vicious circus
When shadows held the world in place
But today i felt a chill in my apartment's coolest place
Fuggi regal fantasima




Een maand geleden zat ik nog in die heerlijke stad. Rufus scoort er een plekje mee in mijn top 40. Een weemoedig nummer waar piano nadrukkelijk aanwezig is, aangevuld met diverse instrumenten die het geheel een barokke vibe geven.
Ik hou altijd wel van die desolate sferen die Rufus weet op te roepen. Zijn ietwat zeikerige stem komt hier vaak goed tot zijn recht.

37. Beauty Mark

I never had it
I never wanted it
I never had your beauty mark
Nor did I have your black hair
And hazel eyes




Het debuut van Rufus was een album waar ik bij toeval terecht kwam. Ik las er een prima review over, beluisterde het op de luisterpaal bij Plato in Rotterdam en ik vond het wel een leuk album. Het duurde even voor het kwartje echt viel maar Rufus bleef wel hangen zeg maar. Op dat moment had ik nog geen idee dat hij zulke bekende ouders had.
Dit nummer is pakkend en je hoort gelijk al dat de piano zijn grote liefde is. Rufus met een gitaar om zijn nek doet me altijd net even wat minder als ik hem live meemaak.

36. The Tower of Learning

I'm looking for the tower of learning
I'm looking for the copious prize
I saw it in your eyes what I'm looking for
I saw it in your eyes what I'm looking for




Poses was het tweede album van Rufus en toen kreeg ik door dat dit toch wel een bijzondere artiest was. Het eerste album was goed, maar behoorde niet tot mijn grote favorieten. Gewoon sterk. Punt. Op Poses hoorde ik dat deze meneer toch net wel even iets bijzonderder was.
Ook op dit nummer hoor je zijn kwaliteit terug. Dat het niet bij iedereen makkelijk binnenkomt is een ander ding en dat begrijp ik ook wel. Je ziet het in dit topic al terug waar de belangstelling vele malen lager is dan in mijn andere lijstjes. Te flamboyant, te lastig stemgeluid, te klassiekerig, te gay, ik weet het niet. Een wat moeilijker te behappen artiest blijkbaar.

Het klinkt vaak alsof het op 33 toeren ipv 45 toeren wordt afgespeeld.
Barcelona is een erg goed nummer met op het eind een versnelling.

35. Evil Angel

For to see my depth of sorrow
You are not allowed to follow me
Into this town square
And then run away





Een prachtig gespeeld nummer: broeierig, dreigend en ook heel sexy. De flair en bravoure van Wainwright verenigen zich hier duidelijk. Een reden waarom ik deze artiest zo graag beluister.

Rufus Wainwright zingt geweldig; ik zou niet weten hoe je dat anders kan oordelen. Wel kan ik me voorstellen dat zijn genre niet iedereen ligt.

Laat ik hier maar vast mijn favoriet noemen: The Art Teacher: een briljante tekst, met een komische twist aan het eind, maar tegelijk ontroerend. Hopelijk duurt het nog even voor die hier langs komt.

34. The Consort

Prepare your things
Dissolve your mind
'Cause I'm your consort beautiful queen
of seventeen




Betoverend nummer van Poses. Die blazers geven het een majestueus tintje (zal de maker van deze fan video vast ook gedacht hebben). Tijdloos, klassiek. Prachtig. Dit kan ik alleen maar hartverwarmend mooi vinden.

33. Dinner at Eight

No matter how strong
I'm gonna take you down
With one little stone
I'm gonna break you down
And see what you're worth
What you're really worth to me




Want One vormt samen met Want Two een prachtig tweeluik. Mijn voorkeur gaat uit naar Two, maar Dinner at Eight staat op One. Toch wel één van de hoogtepunten van dat album.
Piano en orkestrale klanken. Een beproefd recept, maar pakt altijd weer goed uit.

32. Sometimes You Need

Sometimes you need a stranger to talk to
Sometimes you need to go to the observatory
Sometimes a movie star’s eyes gets you through the love and the lies
Sometimes you need a stranger to walk with
Sometimes you need to go to the dog park




Het eerste nummer van Out of the Game, waarmee Rufus een lichte koerswijziging insloeg. Het album bevat wat meer soul (met dank aan The Dap Kings en Mark Ronson). Toen dat vooraf bekend werd hield ik mijn hart vast, maar het pakte prima uit. Ik heb de shows rondom dit album twee keer zeer kort achter elkaar in Amsterdam en Londen meegemaakt en dat was toch wel een feestje, zoals Rufus dat live altijd wel is.

31. Matinee Idol

This is the day
The day of the death
The death of the matinee idol




Een nummer dat me erg doet denken aan het album Mother Fist van Marc Almond (een top 10 album voor mij). Ik zou Almond dit wel eens willen horen zingen! Het hele sfeertje, alles.
Beide artiesten hebben dramatiek en glamour wel als overeenkomst.

30. Jericho

I keep thinking that you are going to change
I keep thinking that you are going to rearrange
But I’m a fool to think something so impossible
You ain’t ever gonna change
You ain’t ever gonna change
Oh no Jericho
Until I blow




Studioversie: Rufus Wainwright - Jericho - YouTube

Afkomstig van het soulvolle Out of the Game. Een nummer met een prettig meezing gehalte wat live tijdens de begeleidende tour ook wel bleek.

29. Agnus Dei

Agnus dei
Agnus dei
Qui tollis peccata mundi
Agnus dei
Agnus dei
Qui tollis peccata mundi
Dona nobis pacem
Dona nobis pacem
pacem
Dona nobis pacem




Van de krassende viool (Sophie Solomon) die het nummer opent, via de galmende zang van Rufus naar een bezwerend stuk. Een mooiere opener van een album kan ik me niet bedenken. Niet voor niets is Want, two zo favoriet bij mij. En dit soort nummers dragen daar aan bij.

28. Rules and Regulations

I will never be as cute as you, according to the board of human relations
I will never fly as high as you, according to the board of public citations




De tweede single van het meesterlijke album Release the Stars. Ondanks de bijbehorende video werd dit nummer in geen enkel land een hit. Rufus blijkt voor het grote publiek echt een stap te ver (en zelfs voor een site als Musicmeter gaat dat helaas op). Ik blijf me daar over verwonderen. Het is in mijn ogen en oren een groot talent wat blijkbaar maar in kleine kringen wordt opgepikt.

27. Perfect Man

After another production of “The Flying Dutchman”
I landed in Berlin
Thinking over it over it how can I get over it
And wonder what state I’m in
Sissi was the anarchist empress of Austria
And I was in the same state that she was in
Thinking over it over it how can I get over it
And where the hell’s that fan




Popsoul.... het was toch even wennen. Maar aangezien Rufus de bekende ingrediënten blijft toevoegen vind ik het nog steeds lekker. En dan die koortjes. De familie weet altijd een helpende hand te bieden.
Martha Wainwright heb ik ook hoog zitten. Papa Loudon doet met wat minder en tante plus moeder McGarrigle weten we me ook altijd wel te boeien. Wat een familie!

Ik volg het wel.
Out of the Game heb ik zelf.
Misschien zijn er meer gebruikers die dit volgen?

26. Montauk

One day you will come to Montauk and see your dad wearing a
kimono and see your other dad pruning roses
Hope you wont turn around and go
One day you will come to Montauk and see your dad playing the piano
and see your other dad wearing glasses
Hope that you will want to stay for a while
Don’t worry I know you’ll have to go




Een nummer waarvan ik vooral de tekst ontroerend vind. Hij zingt hier heel openhartig een nummer voor zijn dochter en noemt zijn partner er ook in. Zijn openheid vind ik altijd lovenswaardig.

25. Unperfect Actor

As an unperfect actor on the stage,
Who with his fear is put besides his part,
Or some fierce thing replete with too much rage,
Whose strength's abundance weakens his own heart;
So I, for fear of trust, forget to say
The perfect ceremony of love's rite,
And in mine own love's strength seem to decay,
O'ercharged with burden of mine own love's might.




Shakespeare staat centraal op het laatste album van Rufus waarop we een vreemde mengeling horen van klassiek, opera en pop en waar diverse gasten de hoofdrol krijgen. In dit nummer doet Helena Bonham Carter mee en ook zus Martha horen we terug.
Een lastig album, maar dit nummer knalt er wel uit met de ruige rock die we normaal niet kennen van Rufus.

Ik volg dit een beetje, zijn zus en zijn vader daar luister ik meer naar. Hij schrijft wel mooie dingen maar dat neuzelige gezang kan ik niet zo goed tegen. Na een slecht concert in Carré een paar jaar geleden had ik het helemaal gezien.

24. Release the Stars

Why do you keep all your stars in from your studio on Melrose Avenue?
You have lost all your assets owned in life-long contracts to you
Didn't you know that old Hollywood is over?




De ietwat bigband jazzy titeltrack van het gelijknamige album. Rufus heeft wel wat met dit soort muziek getuige ook zijn concerten en cd Rufus does Judy.
Wat dat aan gaat is hij van alle markten thuis. Dit nummer swingt lekker en staat op wat misschien mijn favoriete album van hem is.

Helaas kan ik het voorlopig niet meer volgen, ben vanaf zaterdag op vakantie.

Helaas..... het zal stil worden hier

23. Slideshow

Do I love you because you treat me so indifferently?
Or is it the medication?
Or is it me?




Nog een nummer van Release the Stars. Meeslepend en orkestraal. Eigenlijk niets nieuws onder de zon en dat was het hele album ook, maar wel een fantastisch album. Nog steeds behorend tot de grote favorieten in mijn platen/cd-kast.

22. Tiergarden

Won't you walk me through the Tiergarten?
Won't you walk me through it all, darling?
Doesn't matter if it is raining
Won't you walk me through it all?




Ik blijf nog even bij Release the Stars. Dit nummer heeft een beetje eenzelfde vibe als veel nummers van Belle and Sebastian (veel populairder op deze site). Vrij toegankelijk ook wel, maar toch zal het zijn stem wel weer zijn die velen ervan weerhoudt dit mooi of goed te vinden.

Dit zijn parels voor de zwijnen.
Ik ben ook een varken.
Eric je klinkt een beetje moedeloos, horen ze nu niet hoe mooi dit alles is.
Volhouden, doorgaan wie weet.

Zelf doet me dit nummer aan de jaren 30 denken.

Ik wist dat deze top 40 nauwelijks belangstelling zou krijgen. Een bewuste keuze. Ik vind dat Rufus een top 40 verdient. Moedeloos? Misschien, eerder verbazing. Er wordt zo vaak afgegeven op zijn zang. Ik snap dat heel goed, maar wat ik dan niet kan verklaren dat bijvoorbeeld een band als Neutral Milk Hotel met een zanger die ik soms echt akelig vind zingen (vals) zo populair is hier. Want je kan zeggen wat je wilt van de muziek van Rufus Wainwright: het is gewoon goed en avontuurlijk. Op een andere manier, maar toch. Op een site als deze zou ik gewoon wat meer aanhang verwachten. Antony doet het dan weer een stuk beter.

Maar dat vind ik hier wel vaker verrassend (net als de relatief mindere belangstelling voor bijvoorbeeld een artiest als Prince... die laat velen hier ook koud). Het blijft een wonderlijke site af en toe

Natuurlijk ga ik door, heel bewust en met de hoop dat er toch nog eens iemand wat oppikt. Overigens was er voor de top 40 van Pixies ook nauwelijks interesse, wat me dan wel verbaasde want die zijn toch redelijk populair.

21. Greek Song

you who were born with the sun above your shoulders
you turn me on, you turn me on
you have to know
you who were born where the sun she keeps her distance
you turn me on, you turn me on
but so does she




Poses is een album die eigenlijk nog steeds groeit. Een ijzersterke klassieker wellicht. Meer nog dan de beide Want albums of Release the Stars zou ik bijna denken (toch blijven Want two en Release the Stars mijn grote favorieten).
Greek song is er weer zo eentje waar zo ongelooflijk veel moois in is verwerkt. Heerlijk!

20. Grey Gardens

Honey I'm a roller concrete clover
Tadzio, Tadzio
Arm wrestle your mother
Simply over
Tadzio, over you




Ik zei bij het vorige nummer al dat het lijkt of Poses nog steeds groeit bij mij na al die jaren. Het was ook het album waardoor ik echt liefhebber werd (het debuut was gewoon één van de vele albums op goed geluk gekocht die ik geweldig vond, niet wetende te maken te hebben met een blijvertje: ik keek ook helemaal niet uit naar de opvolger). Nu ik dit weer intensief terug beluister wordt dat gevoel alleen maar sterker. Moet ik zelfs niet denken aan een verhoging van mijn waardering op deze site in de volle mep?! Na deze rit gaat het er misschien wel van komen ook.
Grey Gardens is kort, krachtig en bloedmooi.