7. Sinking (Luigi 9, Johan 12)

Als een kind zo blij dat deze in de top 10 staat, de afsluiter van The Head on the Door en er is geen betere manier om dat zinderende en jeugdige album af te sluiten dan met het melancholisch en helder klinkende Sinking! Dit is voor mij de ultieme hoogzomeravondsong op het strand met de ondergaande knalrode zon en kobaltblauwe zee. Geluk bij een ongeluk woon ik ook aan zee . We hebben net dat heerlijke diverse, open en eclectische album achter de rug, zaligheid alom en kunnen tijdens deze song eens lekker in een bank hangen om na te genieten met deze meest volwassen track van het album. Zoals bij veel Cure songs hier ook weer zo'n heerlijk lang 2 minuten durende intro. Fijn rustig drumwerk, een geweldige en duidelijke baslijn, geweldig baswerk sowieso door de hele song heen, fijn toetsen/pianowerk en dan weer die om te watertanden magische synths..leve de 80s . En zoals wel vaker ook dat schitterend mooie gitaarwerk . Wat een gitaarsound ook hier weer, ongelooflijk mooi. Robert komt met een tekst over ouder worden, niet heel erg veel lyrics, maar hij brengt ze mooi over. Echt een fijne bandeffort, een warme deken ook. Naar het eind toe build de song nog even mooi op en sluiten we op een prachtige manier de song af, even mooi als ze begonnen is. Ik kan zelf geen gitaar spelen, maar was dat wel het geval dan is dit de eerste song die ik zou willen leren spelen, ook al is het misschien geen gitaarclassic in de muziekwereld . Maar luister tijdens deze song maar eens naar alleen het gitaarwerk, hoe exquisite dat is. Hoe het de verschillende delen van de song verbindt, de kleine lickjes hier en daar, en mooi ook hoe het bij tijd en wijle zelf ook uitwaaiert en de gaten in de song zelf ook mooi vult, hemels

I am slowing down 
As the years go by 
I am sinking 
So I trick myself 
Like everybody else 
The secrets I hide 
Twist me inside 
They make me weaker 

So I trick myself 
Like everybody else 
I crouch in fear and wait 
I'll never feel again 

If only I could remember 
Anything at all

Damn!! Sinking!! Daarvan heb ik 25 jaar geleden al besloten dat die op mijn begrafenis gedraaid gaat worden, wat een vet nummer. 9-7 zouden zo ongeveer mijn 1-3 zijn denk ik.

6. A Night Like This (Johan 6, Luigi 11)

En nog maar eentje van The Head on the Door, de derde al in de top-10.
Toch wel het album - na Disintegration - met de hoogste pieken. Dit is dan wel de allerhoogste.
Dit is ook weer zo'n episch nummer, met een geweldig intro, heerlijk om mee te zingen ook.
Dit nummer leerde ik kennen via de singles-compliatie Staring at the Sea, mijn eerste Cure-cd. Daar stond deze ook op (later kwam ik erachter dat dat niet op de oorspronkelijke uitgave zo was) en dus ging ik er jaren vanuit dat dit ook een single was. Het is ook echt een killer-song, dus ook wel onbegrijpelijk dat dit niet als single uitgebracht is. Het was overigens wel een promo, en er is ook een officiele video, maar gek genoeg bleef het maar bij twee singles voor The Cure in 1985.
Het nummer is gebaseerd op het early b-kantje Plastic Passion, waarover Robert Smith niet helemaal tevreden was. Hij besloot het te herschrijven, en wilde het een Roxy Music-feel meegeven en zo ontstond A Night Like This. Eem majestueuze song, die ook perfect als einde van The Head On the Door had kunnen fungeren, ware het niet dat Sinking misschien nog wel mooier is. Alleen Screw screwed het een beetje up daar op het einde.
Meest opvallend aan A Night Like This is de love-it-or-hate-it sax-solo, een unicum voor The Cure, maar in de 80s een beproefd recept op meestal wat foute platen. Hier komt het echter mooi uit de verf, en het versterkt de mooie nachtelijke sfeer alleen maar. De sax-solo komt overigens van een van de leden van Cure-spin-off Fools Dance, waar ook Simon Gallup en Matthieu Hartley deel van uitmaakten.

Say goodbye on a night like this
If it's the last thing we ever do
You never looked as lost as this
Sometimes it doesn't even look like you
It goes dark
It goes darker still
Please stay
But I watch you like I'm made of stone
As you walk away

I'm coming to find you if it takes me all night
A witch hunt for another girl
For always and ever is always for you
Your trust
The most gorgeously stupid thing I ever cut in the world

Say hello on a day like today
Say it every time you move
The way that you look at me now
Makes me wish I was you
It goes deep
It goes deeper still
This touch
And the smile and the shake of your head

I'm coming to find you if it takes me all night
Can't stand here like this anymore
For always and ever is always for you
I want it to be perfect
Like before
I want to change it all

I want to change

Vanaf deze zin tot aan de laatste zin van de lyrics had ik kippenvel zonder het nummer te luisteren. Bizar dat ik dit nummer niet in mijn top-100 heb gezet. Beste nummer van Disintegration en misschien zelfs nog beter dan A Strange Day, wat zou betekenen dat dit mijn favoriete nummer van The Cure is.

Five more to go!

5. From The Edge Of The Deep Green Sea (Luigi 7, Johan 8 )

Ik geloof dat we deze ongeveer even goed vinden . Ik (we) heb(ben) hier thuis de gewoonte om met de jaarwisseling precies om 00:00 uur een liedje op te zetten om een nieuw jaar in te luiden, of het nieuwe jaar een bepaalde vibe in songvorm mee te geven zo je wil. Nou deze track heeft wel iets episch en een geweldige drive lijkt me zo en een bepaalde upliftende feel, vandaar dat deze song het ook een paar keer geweest is, persoonlijk dus ook om die reden, maar ook andere, een belangrijke Cure-song . Toen ik Wish dus lang gelee net had, was Open de track die mij omver blies en dat gold eigenlijk in dezelfde mate voor deze song, overrompelend! Is het niet geweldig om een bepaalde song voor het eerst te horen en wat dat met je doet? De eerste keer weet je niet wat je overkomt en wat je zojuist gehoord hebt, magisch! Daarna zijn de eerstvolgende luisterbeurten ook nog wel magisch, net iets minder dan de eerste keer, dat is dan het nadeel van de eerste keer, er is maar 1 keer . Maar de volgende beurten krijgt de song shape en kan het zich gaan nestelen in je bewustzijn en rijker worden. Na verloop van tijd kan een song dan wat minder worden of je gaan vervelen, maar dat is bij mij met deze nooit gebeurd. Het is denk ik altijd in het tweede stadium gebleven en maar goed ook, magisch gebleven dus.
Dit is een van de meest dramatische teksten van Robert, een lange lap tekst, maar wel geweldig natuurlijk. Ik krijg wel vaak medelijden met Robert's lijdend voorwerpen, je zou maar zn geliefde of minnares zijn ofzo, wat voor teksten je allemaal over je op je af krijgt . Ik geloof dat meer dan de helft van de Cure songs wel over relaties gaan en alle facetten van beginnende verliefdheid tot dramatische break-ups en verwensingen .
Dit is er ook weer zo eentje, 2 mensen op het strand stel ik me zo voor, de liefde ten diepste beleven en de ander die zich terugtrekt en het verlangen naar iets dat voorbij is, mooi in tekst weergegeven. En dan de muziek, dat is natuurlijk een grote tidal wave aan emoties, schitterend instrumentaal vertolkt door die wave-crashing drums keer op keer, diepdonkere synths, de diepgroene baslijnen en zoals altijd weer die onwaarschijnlijke gitaren, dit keer tamelijk psychedelisch die bij voortduring helder snerpende washes over je heen storten. Waanzinnig mooi het samenspel tussen de bas en electrische gitaar hier, maar het zijn vast meer electrische gitaren. Naarmate de song vordert stijgt de toonsoort van de gitaar, een geweldig effect ook. Het wisselt ook van voorgrond naar achtergrond, precies als de zee in haar getijden. Naar het einde toe krijgen we nog een bezinnende break met dien overeenkomstige lyrics van Robert en knallen we in de finale nog een keer met een geweldige gitaarsolo die qua klanken in de zee verdrinkt of meegesleurd wordt. De climax is compleet, ook in de tekst, en eindigen we de song met de volgende prachtige woorden: It's always the same, wake up in the rain, head in pain, hung in shame, a different name, same old game, love in vain and miles and miles and miles and miles and miles away from home again . Op het eind worden we met een laatste golfslag van flinke guitar-distortion als een zeester op het strand gesmeten, wat een exhilarating trip

Every time we do this
I fall for her
Wave after wave after wave
It's all for her
I know this can't be wrong I say
(and I'll lie to keep her happy)
As long as I know that you know
That today I belong
Right here with you
Right here with you...
And so we watch the sun come up
From the edge of the deep green sea
And she listens like her head's on fire
Like she wants to believe in me
So I try
Put your hands in the sky
Surrender
Remember
We'll be here forever
And we'll never say goodbye

I've never been so
Colorfully-see-through-head before
I've never been so
Wonderfully-me-you-want-some-more
And all I want is to keep it like this
You and me alone
A secret kiss
And don't go home
Don't go away
Don't let this end
Please stay
Not just for today

Never never never never never let me go she says
Hold me like this for a hundred thousand million days
But suddenly she slows
And looks down at my breaking face
Why do you cry? what did I say?
But it's just rain I smile
Brushing my tears away

I wish I could just stop
I know another moment will break my heart
Too many tears
Too many times
Too many years I've cried over you

How much more can we use it up?
Drink it dry?
Take this drug?
Looking for something forever gone
But something
We will always want?

Why why why are you letting me go? she says
I feel you pulling back
I feel you changing shape
And just as I'm breaking free
She hangs herself in front of me
Slips her dress like a flag to the floor
And hands in the sky
Surrenders it all

I wish I could just stop
I know another moment will break my heart
Too many tears
Too many times
Too many years I've cried for you
It's always the same
Wake up in the rain
Head in pain
Hung in shame
A different name
Same old game
Love in vain
And miles and miles and miles and miles and miles
Away from home again

Geweldig nummer, mijn fave van Wish inderdaad!

What about Friday

We zullen na de lijst het per album eens bekijken
Friday is de populairste op Spotify iig

Wow, wat een mooi besproken toplijst en mijn nummer 1 van The Cure is nog niet eens geweest ?.

Wat hebben ze veel mooie nummers en albums gemaakt. Mijn favoriete albums zijn Faith, Pornography en Disintegration. Wish en The Head On The Door zal ik ook nog eens herbeoordelen. Heb ik al jaren niet meer gedraaid.

De poezen zijn nog in race

Net jullie stukje gelezen over 'From the edge of the deep green sea', en toch ook nog even meegeven dat de extra stukjes/stukken/lappen tekst bij elke song echt fantastisch zijn. From The Edge heb ik bvb niet in mijn top 20, vind ik wel een goed nummer, maar bij het lezen van jullie tekst denk ik direct zonder te luisteren 'man, man, man, da's inderdaad een beest van een song'. En da's al vaker gebeurd in dit topic: dat jullie tekst direct enthousiasme & liefde voor het liedje teweeg brengt.

Nog 4 te gaan... en just like heaven is ook nog in de race

Nog drie mooie winnaarsnummers in de race. Ik moedig de grijze poezen het hardst aan. Het nummer hierboven is ook prachtig, een hoogtepunt op het recent ontdekte Wish.

Van mijn top 10 mis ik alleen nog mijn grijze kat.
Ik ben zeer benieuwd in welke volgorde ik denk:
( 1 en 2 toch wel verrassend zo hoog, zeker 4.)

1. Pictures of You
2. Plainsong
3. All Cats Are Grey
4. Just Like Heaven

Jullie weten toch dat Plainsong het instrumentale thema van A Thousand Hours vertraagd herneemt.

Vergelijk de synth- en gitaarlijnen van het eerste met de synth- en zanglijnen van het tweede lied.

Just to feel my heart for a second...

Was ik me niet van bewust..ga ik checken
Meen me wel herinneren dat de synths van Plainsong bij een later nummer van ze ergens tevoorschijn komen..welke schiet me nu niet te binnen..

't Is ook geen copy paste hoor,
maar je kan het zinnetje Just to feel my heart for a second
mee neuriën op Plainsong. Doe ik trouwens altijd.

4. All Cats Are Grey (Johan 2, Luigi 13)

Het tweede kattennummer van The Cure vinden we net naast het podium, op 4.
Het contrast met het latere The Lovecats kon nauwelijks groter zijn. Waar dat nummer een van de meest vrolijke is in de Cure-canon, is dit een van de meest depressieve, of in elk geval introspectieve. Maar wat een pracht en zeggingskracht zit er in dit nummer.
Het is wel een echte slow-burner gebleken, want in de 20e eeuw behoorde het zeker niet tot mijn favoriete Cure-songs, net als het hele album Faith pas later bij me landde. Pas in de laatste 10 jaar of zo is het uitgegroeid tot een groot favoriet, en zelfs mijn op één na fave Cure-song dus.
Het nummer bleef over van de Seventeen Seconds-sessie en werd voor Faith opnieuw opgenomen.
Een prachtig, verstild en statig nummer. Het intro van twee minuten is al adembenemend mooi, woorden schieten tekort en zijn dan ook niet nodig. De woorden die er vervolgens gezongen worden zijn schaars, en behoren wat mij betreft tot de meest poetische Cure-lyrics. Het outro van weer twee minuten bouwt het nummer vervolgens perfect af, tot het eindigt met een mooie piano-solo en uiteindelijk stilte. De 'single note' die uiteindelijk 'on and on' ringt is de stilte, cruciaal dat dit nummer als laatste, in dit geval van kant A van de LP Faith, komt en in stilte eindigt. Op de cd-versie is dit effect helaas weg.
Een prachtig doden-nummer van The Cure, een beetje hun Atmosphere, en mooi dat-ie zo hoog is geëindigd.

I never thought that I would find myself
In bed amongst the stones
The columns are all men
Begging to crush me
No shapes sail on the dark deep lakes

And no flags wave me home
In the caves
All cats are grey
In the caves
The textures coat my skin
In the death cell
A single note
Rings on and on and on

Was ooit mijn nr. 1

All cats are grey, alleen dat intro al

En we krijgen nog een paar mooie intro's!

Hm, de laatste tijd wel heel erg vaak naar The Cure geluisterd

Hierna doen we de intro top 200

En nog niet in je top 10

kan nog komen, Faith heeft er een hele tijd in gestaan maar Disintegration draait op dit moment de meeste rondjes, met name het 2e gedeelte vd titeltrack is magisch en tja Fascination Street is altijd een grote favoriet van mij geweest.

Mooi

Heeft er iemand hier toevallig al een spotifylijst van gemaakt? Ik zou de laatste 30-50 nummers zeker nog eens op volgorde willen beluisteren.

Muziek >> Toplijsten en favorieten >> Just Like Heaven: Johan en Luigi's The Cure Top 200
Gretz

Van het allereerste moment dat ik Faith hoorde in 1981 is het altijd een van mijn favoriete
Cure album geweest, dat sacrale verstilde geluid als op een begrafenis met als persoonlijke hoogtepunt
All Cats Are Grey. Prachtig.

De titelsong van het topic op 1? Of toch maar een Disintegration-track?