Muziek / Toplijsten en favorieten / There and Back Again Lane: Johan and Luigi talk Sarah Records Singles
1
geplaatst: 12 april 2017, 16:42 uur
Mooi nummer weer van The Sweetest Ache. Deze kende ik al uit het 91-topic.
Wel iets minder opvallend dan Tell Me How It Feels.
7,6
Wel iets minder opvallend dan Tell Me How It Feels.
7,6
1
geplaatst: 12 april 2017, 21:02 uur
Sarah 048: The Wake - Major John (1991)
The Wake's 2e en laatste single op Sarah Records is Major John. The Wake was altijd een band voor outsiders gebleven, ze deden niet mee aan de decadente en excessieve feestjes van Factory en bleven voor het grootste gedeelte van hun carrière in Schotland. Bij Sarah voelden ze wel de sense of community en ze voelden er zich thuis. Alhoewel ze niet vaak naar Engeland trokken werden The Orchids hun beste vrienden en begonnen ze ook samen te spelen. The Wake zag hen ook als hun "peers".
Maar de grootste verwantschap kregen ze met The Field Mice. Caesar en Carolyn verbleven tijdens een tour met Field Mice en The Orchids in het ouderlijk huis van Bobby Wratten. The Wake was danig onder de indruk van The Field Mice als band, maar ook vanwege hun beleefdheid en bescheidenheid. Voor Wratten waren de veldmuizen een soort Beatles, dus hij voelde zich helemaal vereerd toen Caesar een test pressing van The Field Mice mini-album Snowball in de kleine uurtjes in dat huis beluisterde en het erg goed vond. Vereerd was hij zelfs dat een band invloeden van The Wake had overgenomen en het verder had uitgebouwd, verder dan The Wake zelf had kunnen doen.
Ondertussen had The Wake zelf ook een mini-album uitgebracht op Sarah, een wat steviger rockalbum, genaamd Make It Loud. En aan het eind van 1991 brachten ze de single Major John uit. The Wake waren toen wat meer gleeful geworden en dat kun je zeker horen in deze track en zijn b side.
Major John gaat uiteraard over John Major, de nieuwe Premier indertijd. Hij wordt natuurlijk bespot in deze song, maar de song zelf heeft een hele lichte vrolijkheid, passend sarcastisch dus zullen we maar zeggen. Ik vind het een heerlijke track, echt Sarah, ik word er wel vrolijk van, een fijne melodie en fijn gitaar en synthwerk ook. Heerlijk!
B side Lousy Pop Group is ook een heerlijke track die de staat van Britse pop/rock muziek ridiculiseert. Een heerlijke morose track met lyrics als I hate Eric Clapton, I hate Elton John, i hate the guy from Dire Straits and the list goes on
. En verderop in de lyrics ook dat t ze geen reet kan schelen 
. Per definitie een goeie track dus 
.
Na deze single brachten ze in 1994 nog wel een heerlijk divers album uit op Sarah, genaamd Tidal Wave of Hype.
9,4 voor Major John
http://images.45cat.com/the-wake-major-john-sarah.jpg
http://images.eil.com/large_image/THE_WAKE_%2880S%29_MAJOR%2BJOHN-307143b.jpg
The Wake's 2e en laatste single op Sarah Records is Major John. The Wake was altijd een band voor outsiders gebleven, ze deden niet mee aan de decadente en excessieve feestjes van Factory en bleven voor het grootste gedeelte van hun carrière in Schotland. Bij Sarah voelden ze wel de sense of community en ze voelden er zich thuis. Alhoewel ze niet vaak naar Engeland trokken werden The Orchids hun beste vrienden en begonnen ze ook samen te spelen. The Wake zag hen ook als hun "peers".
Maar de grootste verwantschap kregen ze met The Field Mice. Caesar en Carolyn verbleven tijdens een tour met Field Mice en The Orchids in het ouderlijk huis van Bobby Wratten. The Wake was danig onder de indruk van The Field Mice als band, maar ook vanwege hun beleefdheid en bescheidenheid. Voor Wratten waren de veldmuizen een soort Beatles, dus hij voelde zich helemaal vereerd toen Caesar een test pressing van The Field Mice mini-album Snowball in de kleine uurtjes in dat huis beluisterde en het erg goed vond. Vereerd was hij zelfs dat een band invloeden van The Wake had overgenomen en het verder had uitgebouwd, verder dan The Wake zelf had kunnen doen.
Ondertussen had The Wake zelf ook een mini-album uitgebracht op Sarah, een wat steviger rockalbum, genaamd Make It Loud. En aan het eind van 1991 brachten ze de single Major John uit. The Wake waren toen wat meer gleeful geworden en dat kun je zeker horen in deze track en zijn b side.
Major John gaat uiteraard over John Major, de nieuwe Premier indertijd. Hij wordt natuurlijk bespot in deze song, maar de song zelf heeft een hele lichte vrolijkheid, passend sarcastisch dus zullen we maar zeggen. Ik vind het een heerlijke track, echt Sarah, ik word er wel vrolijk van, een fijne melodie en fijn gitaar en synthwerk ook. Heerlijk!
B side Lousy Pop Group is ook een heerlijke track die de staat van Britse pop/rock muziek ridiculiseert. Een heerlijke morose track met lyrics als I hate Eric Clapton, I hate Elton John, i hate the guy from Dire Straits and the list goes on
. En verderop in de lyrics ook dat t ze geen reet kan schelen . Per definitie een goeie track dus .Na deze single brachten ze in 1994 nog wel een heerlijk divers album uit op Sarah, genaamd Tidal Wave of Hype.
9,4 voor Major John
http://images.45cat.com/the-wake-major-john-sarah.jpg
http://images.eil.com/large_image/THE_WAKE_%2880S%29_MAJOR%2BJOHN-307143b.jpg
1
geplaatst: 13 april 2017, 09:57 uur
De b-kant steelt de show hier, Lousy Pop Group. Wat een heerlijk nummer 
Major John is ook een een groeier gebleken vorig jaar in het 91-topic.
9,0
Major John is ook een een groeier gebleken vorig jaar in het 91-topic.
9,0
1
geplaatst: 13 april 2017, 15:43 uur
Sarah 049: Even As We Speak - One Step Forward (1991)
Het Australische Even As We Speak, al actief sinds 1986, komt hier met zijn tweede Sarah-single.
Een half jaar na hun uitstekende Sarah-debuut-EP Nothing Ever Happens. Dat was de eerste 5-song-EP op een 7 inch-single van Sarah, en dus waren alle songs to the point en ook een schot in de roos. Helaas kan dat van One Step Forward niet gezegd worden. Het nummer is ongeveer twee minuten interessant, daarna vervalt het in een nodeloze herhaling van zetten. De laatste minuut (het nummer duurt liefst 4,5 minuut) is zelfs een verspilling van opname- en luistertijd te noemen met een lelijke mechanische drum/gitaar-sound. So unlike Sarah
De saving grace van dit nummer is dan wel weer dat het gezongen wordt door de aantrekkelijke zangeres (qua stemgeluid) Mary Wyer. Zij zong op de vorige EP ook al de New Order-cover Bizarre Love Triangle, en ze brengt een fijne soort lichtheid naar deze song toe, een scherp contrast met het lelijke einde.
Het begin van het nummer lijkt overigens ook nog precies op Monkey Gone To Heaven van Pixies, maar dat zij ze vergeven B-sides Best Kept Secret en Must Be Something Else worden weer 'gewoon' gezongen door zanger Matthew Love (met mooie backings van Mary), en dat zijn eigenlijk veel mooiere nummers, niet ver verwijderd van The Go-Betweens.
Must Be Something Else is te vinden op Fountain Island.
7,0 voor de titeltrack
http://images.45cat.com/even-as-we-speak-one-step-forward-sarah.jpg
Het Australische Even As We Speak, al actief sinds 1986, komt hier met zijn tweede Sarah-single.
Een half jaar na hun uitstekende Sarah-debuut-EP Nothing Ever Happens. Dat was de eerste 5-song-EP op een 7 inch-single van Sarah, en dus waren alle songs to the point en ook een schot in de roos. Helaas kan dat van One Step Forward niet gezegd worden. Het nummer is ongeveer twee minuten interessant, daarna vervalt het in een nodeloze herhaling van zetten. De laatste minuut (het nummer duurt liefst 4,5 minuut) is zelfs een verspilling van opname- en luistertijd te noemen met een lelijke mechanische drum/gitaar-sound. So unlike Sarah
De saving grace van dit nummer is dan wel weer dat het gezongen wordt door de aantrekkelijke zangeres (qua stemgeluid) Mary Wyer. Zij zong op de vorige EP ook al de New Order-cover Bizarre Love Triangle, en ze brengt een fijne soort lichtheid naar deze song toe, een scherp contrast met het lelijke einde. Het begin van het nummer lijkt overigens ook nog precies op Monkey Gone To Heaven van Pixies, maar dat zij ze vergeven
B-sides Best Kept Secret en Must Be Something Else worden weer 'gewoon' gezongen door zanger Matthew Love (met mooie backings van Mary), en dat zijn eigenlijk veel mooiere nummers, niet ver verwijderd van The Go-Betweens. Must Be Something Else is te vinden op Fountain Island.
7,0 voor de titeltrack
http://images.45cat.com/even-as-we-speak-one-step-forward-sarah.jpg
0
geplaatst: 13 april 2017, 16:41 uur
Ik vind het toch wel een heerlijke track hoor. Id het Pixies begin en verder doet de song me ook aan een andere bekende song denken, maar ik weet nu al dat ik daar niet op ga komen. De laatste minuut verknalt t volkomen ja. Geweldige stem heeft ze wel, daar wil ik wel meer van horen, t heeft n klein beetje weg van zij van The Sundays, maar dan is haar stem wel zwaarder.
B sides zijn lekker, ik moest ook aan de Go B's denken
Ondanks die laatste minuut toch een 8,6.
B sides zijn lekker, ik moest ook aan de Go B's denken
Ondanks die laatste minuut toch een 8,6.
1
geplaatst: 13 april 2017, 17:15 uur
Tussenstand:
1. Another Sunny Day - You Should All Be Murdered 9,85
2. The Field Mice - The Autumn Store part 1 9,55
3. The Field Mice - Emma's House 9,45
4. The Field Mice - So Said Kay 9,40
5. The Field Mice - Sensitive 9,35
6. The Wake - Major John 9,20
7. The Sweetest Ache - If I Could Shine 9,10
8. Heavenly - Our Love Is Heavenly 9,10
9. Brighter - Around the World in 80 Days 9,05
10. The Orchids - Penetration EP 8,95
11. Another Sunny Day - Anorak City 8,90
12. The Sea Urchins - Pristine Christine 8,75
13. Heavenly - I Fell in Love Last Night 8,75
14. The Orchids - Something for the Longing 8,70
15. Brighter - Noah's Ark 8,65
16. The Orchids - What Will We Do Next? 8,60
17. Action Painting! - These Things Happen 8,60
18. St. Christopher - Say Yes To Everyting 8,60
19. Even As We Speak - Nothing Ever Happens 8,60
20. The Sweetest Ache - Tell Me How It Feels 8,50
21. The Field Mice - September's Not So Far Away 8,45
22. The Orchids - I've Got a Habit 8,45
23. The Sea Urchins - A Morning Odyssey 8,40
24. St. Christopher - All of a Tremble 8,35
25. The Field Mice - The Autumn Store part 2 8,30
26. The Orchids - Underneath the Window, Underneath the Sink 8,30
27. Another Sunny Day - Rio 8,30
28. The Wake - Crush the Flowers 8,25
29. The Springfields - Sunflower 8,20
30. The Sweetest Ache - Sickening 8,20
31. The Golden Dawn - George Hamilton's Dead 8,20
32. Another Sunny Day - I'm In Love With a Girl Who Doesn't Know I Exist 8,15
33. 14 Iced Bears - Come Get Me 8,15
34. Eternal - Breathe 8,10
35. The Poppyheads - Dreamabout 8,00
36. St. Christopher - Antoinette 7,95
37. Tramway - Maritime City 7,95
38. Gentle Despite - Torment To Me 7,85
39. The Springfields - Wonder 7,85
40. Even As We Speak - One Step Forward 7,80
41. Christine's Cat - Your Love Is... 7,70
42. The Sea Urchins - Solace 7,60
43. Another Sunny Day - What's Happened? 7,55
44. St. Christopher - You Deserve More Than a Maybe 7,40
45. Gentle Despite - The Darkest Blue EP 7,30
46. The Golden Dawn - My Secret World 7,05
Sarah Singles Top 99 on Spotify
1. Another Sunny Day - You Should All Be Murdered 9,85
2. The Field Mice - The Autumn Store part 1 9,55
3. The Field Mice - Emma's House 9,45
4. The Field Mice - So Said Kay 9,40
5. The Field Mice - Sensitive 9,35
6. The Wake - Major John 9,20
7. The Sweetest Ache - If I Could Shine 9,10
8. Heavenly - Our Love Is Heavenly 9,10
9. Brighter - Around the World in 80 Days 9,05
10. The Orchids - Penetration EP 8,95
11. Another Sunny Day - Anorak City 8,90
12. The Sea Urchins - Pristine Christine 8,75
13. Heavenly - I Fell in Love Last Night 8,75
14. The Orchids - Something for the Longing 8,70
15. Brighter - Noah's Ark 8,65
16. The Orchids - What Will We Do Next? 8,60
17. Action Painting! - These Things Happen 8,60
18. St. Christopher - Say Yes To Everyting 8,60
19. Even As We Speak - Nothing Ever Happens 8,60
20. The Sweetest Ache - Tell Me How It Feels 8,50
21. The Field Mice - September's Not So Far Away 8,45
22. The Orchids - I've Got a Habit 8,45
23. The Sea Urchins - A Morning Odyssey 8,40
24. St. Christopher - All of a Tremble 8,35
25. The Field Mice - The Autumn Store part 2 8,30
26. The Orchids - Underneath the Window, Underneath the Sink 8,30
27. Another Sunny Day - Rio 8,30
28. The Wake - Crush the Flowers 8,25
29. The Springfields - Sunflower 8,20
30. The Sweetest Ache - Sickening 8,20
31. The Golden Dawn - George Hamilton's Dead 8,20
32. Another Sunny Day - I'm In Love With a Girl Who Doesn't Know I Exist 8,15
33. 14 Iced Bears - Come Get Me 8,15
34. Eternal - Breathe 8,10
35. The Poppyheads - Dreamabout 8,00
36. St. Christopher - Antoinette 7,95
37. Tramway - Maritime City 7,95
38. Gentle Despite - Torment To Me 7,85
39. The Springfields - Wonder 7,85
40. Even As We Speak - One Step Forward 7,80
41. Christine's Cat - Your Love Is... 7,70
42. The Sea Urchins - Solace 7,60
43. Another Sunny Day - What's Happened? 7,55
44. St. Christopher - You Deserve More Than a Maybe 7,40
45. Gentle Despite - The Darkest Blue EP 7,30
46. The Golden Dawn - My Secret World 7,05
Sarah Singles Top 99 on Spotify
1
geplaatst: 13 april 2017, 19:03 uur
Sarah 051: Heavenly - So Little Deserve (1991)
Sarah 050 was een bordspel in de vorm van een 7-inch, Saropoly. Een collector's item.
Sarah 051 gaat weer verder met een van de grote Sarah-namen van de jaren 90. Heavenly kwamen we al tegen met Our Love is Heavenly en I Fell in Love Last Night, en ze beginnen deze song met 'made a game of everything', een knipoog naar Saropoly. Het nummer is ook de eerste single van hun tweede album, Le Jardin de Heavenly, uit 1992. Het klinkt niet echt als een eerste single van een album. Eigenlijk klinkt het helemaal niet als een single, maar meer als een album-track. Zeker in vergelijking met hun vorige twee singles is deze een stuk rustiger, zeker in de coupletten. Geen verkeerd nummer, maar het mist het exuberante en overtuigende van hun vorige twee Sarah's. Meer een aangename song dan een geweldige.
B-kant I'm Not Scared of You staat ook op Le Jardin de Heavenly, het slotnummer van die plaat, en is minimaal gelijkwaardig aan de A-kant. Het heeft een echte Housemartins-feel. Leuk nummer!
7,7
http://images.eil.com/large_image/HEAVENLY_SO%2BLITTLE%2BDESERVE-281312.jpg
Made a steeple with your fingers
Made a cradle with a piece of string
Made a wigwam, made a treehouse
Made a game of everything
But when you, when you grew up
You grew up and forgot what's real
What's precious, not precocious
How being in love with life feels
If I so little deserve you,
Then why have you stayed for so long?
If I so little deserve you,
Then why have you not gone?
Sarah 050 was een bordspel in de vorm van een 7-inch, Saropoly. Een collector's item.
Sarah 051 gaat weer verder met een van de grote Sarah-namen van de jaren 90. Heavenly kwamen we al tegen met Our Love is Heavenly en I Fell in Love Last Night, en ze beginnen deze song met 'made a game of everything', een knipoog naar Saropoly. Het nummer is ook de eerste single van hun tweede album, Le Jardin de Heavenly, uit 1992. Het klinkt niet echt als een eerste single van een album. Eigenlijk klinkt het helemaal niet als een single, maar meer als een album-track. Zeker in vergelijking met hun vorige twee singles is deze een stuk rustiger, zeker in de coupletten. Geen verkeerd nummer, maar het mist het exuberante en overtuigende van hun vorige twee Sarah's. Meer een aangename song dan een geweldige.
B-kant I'm Not Scared of You staat ook op Le Jardin de Heavenly, het slotnummer van die plaat, en is minimaal gelijkwaardig aan de A-kant. Het heeft een echte Housemartins-feel. Leuk nummer!
7,7
http://images.eil.com/large_image/HEAVENLY_SO%2BLITTLE%2BDESERVE-281312.jpg
Made a steeple with your fingers
Made a cradle with a piece of string
Made a wigwam, made a treehouse
Made a game of everything
But when you, when you grew up
You grew up and forgot what's real
What's precious, not precocious
How being in love with life feels
If I so little deserve you,
Then why have you stayed for so long?
If I so little deserve you,
Then why have you not gone?
1
geplaatst: 14 april 2017, 09:36 uur
Inderdaad niet echt een single, wel een leuk nummer, dat wel. De B kant is inderdaad net zo leuk.
8,4 voor Deserve.
8,4 voor Deserve.
0
geplaatst: 15 april 2017, 09:42 uur
Sarah 052: Tramway - Sweet Chariot (1991)
De 2e en laatste single van Tramway op Sarah Records. Maritime City was al heel erg Sarah-twee en dromerig, maar voor de leadtrack van deze single Technical College is het woord dromerig zelfs uitgevonden. Een prachttrack is het, nog wat beter dan zijn voorganger. Heel lieflijk maar ook bitterzoet en verdrietig. Heel fijn en licht gitaarwerk, de tamtam-achtige drums en synths die zo bij The Cure kunnen horen. Qua feel van de song zou je het als een voorbode kunnen zien van de latere Mercury Rev albums. Halverwege duiken er fijn blaaswerk en subtiele strings op en lyrics als Don't make this harder, I Just want to go komen ook aardig binnen.
B side Balla is van hetzelfde laken een pak, maar net van minder kwaliteit en wat gepraat erdoorheen in de eerste minuut.
9,0 voor het toch wel onweerstaanbare Technical College.
http://images.eil.com/large_image/TRAMWAY_SWEET%2BCHARIOT-270575.jpg
De 2e en laatste single van Tramway op Sarah Records. Maritime City was al heel erg Sarah-twee en dromerig, maar voor de leadtrack van deze single Technical College is het woord dromerig zelfs uitgevonden
. Een prachttrack is het, nog wat beter dan zijn voorganger. Heel lieflijk maar ook bitterzoet en verdrietig. Heel fijn en licht gitaarwerk, de tamtam-achtige drums en synths die zo bij The Cure kunnen horen. Qua feel van de song zou je het als een voorbode kunnen zien van de latere Mercury Rev albums. Halverwege duiken er fijn blaaswerk en subtiele strings op en lyrics als Don't make this harder, I Just want to go komen ook aardig binnen.B side Balla is van hetzelfde laken een pak, maar net van minder kwaliteit en wat gepraat erdoorheen in de eerste minuut.
9,0 voor het toch wel onweerstaanbare Technical College.
http://images.eil.com/large_image/TRAMWAY_SWEET%2BCHARIOT-270575.jpg
1
geplaatst: 15 april 2017, 13:15 uur
Geen verkeerd nummer, mooie sfeer, maar het komt niet echt van de grond wat mij betreft.
7,2
7,2
0
geplaatst: 18 april 2017, 08:50 uur
Sarah 053: Secret Shine - After Years (1991)
https://m.box.com/shared_item/https%3A%2F%2Fwww.box.net%2Fshared%2F6fici4l7lm
Helaas is er geen clipje van de leadtrack van deze single van Secret Shine op Youtube, daarom maar een link naar een mp3. Verder staat het nummer ook niet op Spotify, slechts de 2e b kant Grey Skies is te vinden op een Sarah-verzamelaar en zodoende ook op Spotify.
Naast Tramway is Secret Shine de enige band die net als Sarah zelf uit Bristol kwam. Dit is hun eerste single voor hen. In het begin bestond de band uit het duo Scott Purnell, die alle instrumenten bespeelde en zanger Jamie Gingell. Ze waren samen gekomen omdat ze allebei fan waren van de upcoming shoegazesound en waren ook Cocteau Twins aanbidders. Hun eerste band Dreamscape incorporeerde daarom ook een electronische sound gecombineerd met dreampop.
http://www.thirdouting.com/uploads/4/6/5/0/46507807/5825920_orig.jpg
Maar ze wilden wat meer noisy gaan doen in Secret Shine. Gingell's date Kathryn Smith werd toegevoegd aan de line-up van de band ondanks geen enkele ervaring. De band werd later zelfs nog een 5 piece. Ze brachten een flink aantal singles uit en albums. Hun eerste paar singles lijken nog het meest op Sarah-twee, maar vervolgens werd hun sound fullblown Shoegaze. Ze bestaan nog altijd en brachten vorige maand een heerlijk album uit. In de VS zijn ze een van Sarah's meest geliefde bands. Waar shoegazebands in de UK nog vaak kritiek kregen en de pers er op een gegeven moment helemaal mee klaar was, gebeurde dat in de VS niet.
Titeltrack After Years is nog echt Sarah dromerig, ook te horen in de typische zang. De Cocteau Twins invloeden zijn zeker ook te horen, vooral in het gitaarwerk. Het klinkt ook een beetje als het door CT's Robin Guthrie geproduceerde album Ignite the Seven Cannons van Felt. Een album dat bekritiseerd werd voor het feit dat de muziek in de mix een flinke CT saus kreeg, maar ik vind het heerlijk. Cocteau Twins' album Heaven or Las Vegas wordt trouwens gezien als de voorloper van de shoegazescene. Maar dit is dus een erg fijne track.
B side Snowfall Sorrow is ook erg mooi te noemen, maar het mooiste is nog wel de andere b side Grey Skies, te vinden op de Sarah-comp. Fountain Island. Het best geproduceerde nummer, je kunt de nacht horen of grijze luchten in de heldere en ijle synths, maar ook het gitaarwerk is subtiel en prachtig in zijn hoge tonen, met een lichte country-twang af en toe. Samen met die typische lo-fi zang heb je misschien wel een miniklassieker
8,6 voor After Years
https://img.discogs.com/9vFCtn9PweBb7F0JixC16-8Lm_0=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-534611-1128727750.jpeg.jpg
https://m.box.com/shared_item/https%3A%2F%2Fwww.box.net%2Fshared%2F6fici4l7lm
Helaas is er geen clipje van de leadtrack van deze single van Secret Shine op Youtube, daarom maar een link naar een mp3. Verder staat het nummer ook niet op Spotify, slechts de 2e b kant Grey Skies is te vinden op een Sarah-verzamelaar en zodoende ook op Spotify.
Naast Tramway is Secret Shine de enige band die net als Sarah zelf uit Bristol kwam. Dit is hun eerste single voor hen. In het begin bestond de band uit het duo Scott Purnell, die alle instrumenten bespeelde en zanger Jamie Gingell. Ze waren samen gekomen omdat ze allebei fan waren van de upcoming shoegazesound en waren ook Cocteau Twins aanbidders. Hun eerste band Dreamscape incorporeerde daarom ook een electronische sound gecombineerd met dreampop.
http://www.thirdouting.com/uploads/4/6/5/0/46507807/5825920_orig.jpg
Maar ze wilden wat meer noisy gaan doen in Secret Shine. Gingell's date Kathryn Smith werd toegevoegd aan de line-up van de band ondanks geen enkele ervaring. De band werd later zelfs nog een 5 piece. Ze brachten een flink aantal singles uit en albums. Hun eerste paar singles lijken nog het meest op Sarah-twee, maar vervolgens werd hun sound fullblown Shoegaze. Ze bestaan nog altijd en brachten vorige maand een heerlijk album uit. In de VS zijn ze een van Sarah's meest geliefde bands. Waar shoegazebands in de UK nog vaak kritiek kregen en de pers er op een gegeven moment helemaal mee klaar was, gebeurde dat in de VS niet.
Titeltrack After Years is nog echt Sarah dromerig, ook te horen in de typische zang. De Cocteau Twins invloeden zijn zeker ook te horen, vooral in het gitaarwerk. Het klinkt ook een beetje als het door CT's Robin Guthrie geproduceerde album Ignite the Seven Cannons van Felt. Een album dat bekritiseerd werd voor het feit dat de muziek in de mix een flinke CT saus kreeg, maar ik vind het heerlijk. Cocteau Twins' album Heaven or Las Vegas wordt trouwens gezien als de voorloper van de shoegazescene. Maar dit is dus een erg fijne track.
B side Snowfall Sorrow is ook erg mooi te noemen, maar het mooiste is nog wel de andere b side Grey Skies, te vinden op de Sarah-comp. Fountain Island. Het best geproduceerde nummer, je kunt de nacht horen of grijze luchten in de heldere en ijle synths, maar ook het gitaarwerk is subtiel en prachtig in zijn hoge tonen, met een lichte country-twang af en toe. Samen met die typische lo-fi zang heb je misschien wel een miniklassieker
8,6 voor After Years
https://img.discogs.com/9vFCtn9PweBb7F0JixC16-8Lm_0=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-534611-1128727750.jpeg.jpg
1
geplaatst: 18 april 2017, 10:17 uur
Erg lekker nummer! Kende alleen b-side Grey Skies van de Fountain Island-compilatie, maar de A-kant is eigenlijk nog beter. Vreemd dat-ie zo moeilijk te vinden is.
8,5
8,5
1
geplaatst: 18 april 2017, 11:29 uur
Sarah 054: The Forever People - Invisible (1991)
We zijn echt in een obscure fase beland, want na After Years van Secret Shine, waarvan in ieder geval de b-side nog op Spotify en YouTube staat, is er van dit The Forever People helemaal niks te vinden. Gelukkig vond Luigi bovenstaande link naar een vinyl-rip zodat we het nummer toch niet over hoeven te slaan. The Forever People hebben slechts 1 single uitgebracht, met daarop twee nummers, Invisible en Sometimes. Toch zijn het geen onbekenden. Beide leden van de band zaten ook in Razorcuts, een vrij bekend C86-bandje uit Oxford, dat tussen 1986 en 1990 een aantal uitstekende singles uitbracht. Helaas haalt Invisible dit niveau niet. Het nummer had een mooie Sarah-ballad kunnen zijn, die intentie is er zeker, maar het blijft helaas wat onzichtbaar. De eerste drie minuten kabbelt het wat voort en de laatste minuten krijgt het te weinig lift om echt memorabel te worden. Vijf minuten is dan ook gewoon te lang.
Zoals zo vaak, is b-side Sometimes een stuk beter. Een heerlijk jangle-nummer dat absoluut de A-kant had moeten zijn.
Voor Invisible kom ik niet verder dan een 6,8.
Sometimes scoort in de buurt van een 8.
https://img.discogs.com/NsR-YaEdFzRD3JnPIsyMr5O9d5s=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-535509-1128756231.jpeg.jpg
We zijn echt in een obscure fase beland, want na After Years van Secret Shine, waarvan in ieder geval de b-side nog op Spotify en YouTube staat, is er van dit The Forever People helemaal niks te vinden. Gelukkig vond Luigi bovenstaande link naar een vinyl-rip zodat we het nummer toch niet over hoeven te slaan. The Forever People hebben slechts 1 single uitgebracht, met daarop twee nummers, Invisible en Sometimes. Toch zijn het geen onbekenden. Beide leden van de band zaten ook in Razorcuts, een vrij bekend C86-bandje uit Oxford, dat tussen 1986 en 1990 een aantal uitstekende singles uitbracht. Helaas haalt Invisible dit niveau niet. Het nummer had een mooie Sarah-ballad kunnen zijn, die intentie is er zeker, maar het blijft helaas wat onzichtbaar. De eerste drie minuten kabbelt het wat voort en de laatste minuten krijgt het te weinig lift om echt memorabel te worden. Vijf minuten is dan ook gewoon te lang.
Zoals zo vaak, is b-side Sometimes een stuk beter. Een heerlijk jangle-nummer dat absoluut de A-kant had moeten zijn.
Voor Invisible kom ik niet verder dan een 6,8.
Sometimes scoort in de buurt van een 8.
https://img.discogs.com/NsR-YaEdFzRD3JnPIsyMr5O9d5s=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-535509-1128756231.jpeg.jpg
1
geplaatst: 18 april 2017, 12:33 uur
Ik vind het nog wel een aardige track, zeker vanaf halverwege. Hoor hier en daar klanken van Survive van Bowie, geloof ik . Ben het er wel mee eens dat er meer had mogen gebeuren in de song!
De b side is zeker erg fijn!
8,4
De hoes had het hoogste cijfer gekregen
. Ben het er wel mee eens dat er meer had mogen gebeuren in de song!De b side is zeker erg fijn!
8,4
De hoes had het hoogste cijfer gekregen
1
geplaatst: 18 april 2017, 14:55 uur
Sarah 055: Blueboy - Clearer (1991)
Harvey Williams is een van de meest prolific Sarah-artiesten. We hebben er al een aantal gezien van zijn 'solo'-project Another Sunny Day - en niet de minste! - en hij speelt vanaf 1991 ook mee met de 'Sarah-Beatles' Field Mice. Met Blueboy komen we nu weer bij een project van hem. In deze band speelt hij gitaar. De zang is voor rekening van Keith Girdler. Samen maakten ze een stuk of 6 singles en drie albums. Clearer, Sarah 055, is hun eerste wapenfeit. Zanger Keith Girdler overleed trouwens al op 43-jarige leeftijd aan een ziekte, in 2007, en die wetenschap geeft hun muziek op de een of andere manier altijd iets tragisch. Ik leerde ze overigens pas na die tijd kennen. Maar op zich is de muziek ook zonder die wetenschap tragisch genoeg, in elk geval op deze single.
Ze noemden zich naar een lied van de legendarische Schotse indie-iconen Orange Juice, maar dat nummer is wel de antithesis van deze song. In OJ's Blueboy is de sfeer uitbundig en de muziek rammelend, hier is er een gelaten sfeer en de muziek erg introspectief. Maar wel erg mooi, met de nadruk op mooi. Een beetje meer pit had misschien geen kwaad gekund, maar dat zou op andere releases van ze zeker komen. Hier werkt dat juist erg goed met de defaitistische tekst.
B-side Allison is dan wel weer ronduit saai te noemen, misschien ook door de wat vervelende drumcomputer.
8,4
don't restrict me
don't restrict me
i can't take all your guilt
don't whip me
don't beat me
don't stone me
i can't take much more of this
so let me live and let me love
i need love so bad
let me be please
let me be free this time
my time it is getting clearer day by day
this time my time it is getting oh oh so
goodbye freedom
goodbye freedom
we've gone back thirty years
secret lovers, blood brothers
don't you give the game away
for all the clubs and all the pubs
there's still no love
don't whip me
don't stone me
let me be free this time
my time it is getting clearer day by day
this time my time it is getting oh oh so
http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/06/blueboyclearerpaullester.jpg
https://img.discogs.com/eVjVWysm_yCERtAdf_ESJaFEOIY=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-507325-1125126354.jpg.jpg
Harvey Williams is een van de meest prolific Sarah-artiesten. We hebben er al een aantal gezien van zijn 'solo'-project Another Sunny Day - en niet de minste! - en hij speelt vanaf 1991 ook mee met de 'Sarah-Beatles' Field Mice. Met Blueboy komen we nu weer bij een project van hem. In deze band speelt hij gitaar. De zang is voor rekening van Keith Girdler. Samen maakten ze een stuk of 6 singles en drie albums. Clearer, Sarah 055, is hun eerste wapenfeit. Zanger Keith Girdler overleed trouwens al op 43-jarige leeftijd aan een ziekte, in 2007, en die wetenschap geeft hun muziek op de een of andere manier altijd iets tragisch. Ik leerde ze overigens pas na die tijd kennen. Maar op zich is de muziek ook zonder die wetenschap tragisch genoeg, in elk geval op deze single.
Ze noemden zich naar een lied van de legendarische Schotse indie-iconen Orange Juice, maar dat nummer is wel de antithesis van deze song. In OJ's Blueboy is de sfeer uitbundig en de muziek rammelend, hier is er een gelaten sfeer en de muziek erg introspectief. Maar wel erg mooi, met de nadruk op mooi. Een beetje meer pit had misschien geen kwaad gekund, maar dat zou op andere releases van ze zeker komen. Hier werkt dat juist erg goed met de defaitistische tekst.
B-side Allison is dan wel weer ronduit saai te noemen, misschien ook door de wat vervelende drumcomputer.
8,4
don't restrict me
don't restrict me
i can't take all your guilt
don't whip me
don't beat me
don't stone me
i can't take much more of this
so let me live and let me love
i need love so bad
let me be please
let me be free this time
my time it is getting clearer day by day
this time my time it is getting oh oh so
goodbye freedom
goodbye freedom
we've gone back thirty years
secret lovers, blood brothers
don't you give the game away
for all the clubs and all the pubs
there's still no love
don't whip me
don't stone me
let me be free this time
my time it is getting clearer day by day
this time my time it is getting oh oh so
http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/06/blueboyclearerpaullester.jpg
https://img.discogs.com/eVjVWysm_yCERtAdf_ESJaFEOIY=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-507325-1125126354.jpg.jpg
0
geplaatst: 19 april 2017, 00:31 uur
Mooie track van Blueboy, een beetje mellow versie van CT. Mooie pure stem heeft hij, dan des te treuriger van zijn jonge overlijden.
De b side klinkt zo mogelijk nog meer naar CT, wel aardig, niet meer dan dat.
8,8 voor Clearer.
De b side klinkt zo mogelijk nog meer naar CT, wel aardig, niet meer dan dat.
8,8 voor Clearer.
2
geplaatst: 19 april 2017, 11:03 uur
Sarah 056: Brighter - Half-Hearted (1991)
Hier is weer eens een Brighter single en wat voor een, 3 prachttracks om op weg te dromen en te zwijmelen, heerlijk
Begin 1991 hadden ze het hemelse mini-album Laurel uitgebracht, die het erg goed deed in de pers. Gaat het luisteren mensen, wat een pracht!
In Juni van dat jaar doken ze weer Whitehouse studio in om 3 nieuwe tracks op te nemen.
Een van die 3 tracks was So You Said, wat een hemelse track is dat zeg! Het begint als volgt:
You said you'd change the world, or a little bit at least
Ideas are all you need, and principles come free
What happened to the things you believed once?
What happened to the girl?
She used to have a soul
But you get a good price for those
Op het eerste gezicht denk je dat het gaat over een vriendin die al haar principes verloochent. Maar de "girl" hier in deze song is Sarah. Sarah was langzaam aan het veranderen, misschien ook om zich als label staande te houden. Maar Keris Howard vond dat het label haar principes aan het verloochenen was. Songselectie en de drang om hun muziek te moeten promoten middels toeren, Brighter zelf iig kreeg er steeds minder over te zeggen.
Sarah zelf kon de song wel waarderen en vond het prima om uit te brengen.
Het eerste nummer op de A kant is Poppy Day, een song die ik ken van het 1991 jaartopic. Een heerlijk toepasselijk poppy song, met blazers. Je wordt er ultiem vrolijk van, echt een song om de lente in te luiden. Als zodoende terecht op de A kant, want de track is het meest singlewaardig.
De andere A kant is titeltrack Half-Hearted en die zullen we hier ook becijferen. Naar mijn mening ook weer een geweldige en lieflijke track. Een heerlijk weemoedig liefdesliedje met prachtige zang, dromerige synths en ethereal gitaarwerk. Het had van mij best 5 minuten mogen duren maar na een ruime 2,5 minuten zit het er helaas al op.
De single zelf werd totaal genegeerd in de pers, wat tot somberte leidde bij Keris, die vermoedde dat Brighter's piek al achter hem lag met Laurel en de singles daarvoor. Helemaal bevestigd door het feit dat Wadd en Haynes vervolgens koeltjes reageerden op een stel nieuwe songs. Het muzieklandschap was ook continu aan het veranderen. 1990 en 1991 was typisch een periode van Sarah-twee en dreampop. Shoegaze was in full swing inmiddels en ook Britpop zou binnenkort losbarsten. Ze zouden nog wel 1 single uitbrengen op Sarah.
De titeltrack Half-Hearted is vorig jaar nog gecoverd door Aberdeen, een band die we hier ook nog zullen tegen komen. Aberdeen heeft Emma's House van The Field Mice trouwens ook nog gecoverd.
9,0 voor Half-Hearted. So You Said had hier t hoogste gekregen.
https://img.discogs.com/rc7seU34o5cUEHkGR_UFfKnLbrY=/fit-in/594x600/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-994085-1186213937.jpeg.jpg
Hier is weer eens een Brighter single en wat voor een, 3 prachttracks om op weg te dromen en te zwijmelen, heerlijk
Begin 1991 hadden ze het hemelse mini-album Laurel uitgebracht, die het erg goed deed in de pers. Gaat het luisteren mensen, wat een pracht!
In Juni van dat jaar doken ze weer Whitehouse studio in om 3 nieuwe tracks op te nemen.
Een van die 3 tracks was So You Said, wat een hemelse track is dat zeg! Het begint als volgt:
You said you'd change the world, or a little bit at least
Ideas are all you need, and principles come free
What happened to the things you believed once?
What happened to the girl?
She used to have a soul
But you get a good price for those
Op het eerste gezicht denk je dat het gaat over een vriendin die al haar principes verloochent. Maar de "girl" hier in deze song is Sarah. Sarah was langzaam aan het veranderen, misschien ook om zich als label staande te houden. Maar Keris Howard vond dat het label haar principes aan het verloochenen was. Songselectie en de drang om hun muziek te moeten promoten middels toeren, Brighter zelf iig kreeg er steeds minder over te zeggen.
Sarah zelf kon de song wel waarderen en vond het prima om uit te brengen.
Het eerste nummer op de A kant is Poppy Day, een song die ik ken van het 1991 jaartopic. Een heerlijk toepasselijk poppy song, met blazers. Je wordt er ultiem vrolijk van, echt een song om de lente in te luiden. Als zodoende terecht op de A kant, want de track is het meest singlewaardig.
De andere A kant is titeltrack Half-Hearted en die zullen we hier ook becijferen. Naar mijn mening ook weer een geweldige en lieflijke track. Een heerlijk weemoedig liefdesliedje met prachtige zang, dromerige synths en ethereal gitaarwerk. Het had van mij best 5 minuten mogen duren maar na een ruime 2,5 minuten zit het er helaas al op.
De single zelf werd totaal genegeerd in de pers, wat tot somberte leidde bij Keris, die vermoedde dat Brighter's piek al achter hem lag met Laurel en de singles daarvoor. Helemaal bevestigd door het feit dat Wadd en Haynes vervolgens koeltjes reageerden op een stel nieuwe songs. Het muzieklandschap was ook continu aan het veranderen. 1990 en 1991 was typisch een periode van Sarah-twee en dreampop. Shoegaze was in full swing inmiddels en ook Britpop zou binnenkort losbarsten. Ze zouden nog wel 1 single uitbrengen op Sarah.
De titeltrack Half-Hearted is vorig jaar nog gecoverd door Aberdeen, een band die we hier ook nog zullen tegen komen. Aberdeen heeft Emma's House van The Field Mice trouwens ook nog gecoverd.
9,0 voor Half-Hearted. So You Said had hier t hoogste gekregen.
https://img.discogs.com/rc7seU34o5cUEHkGR_UFfKnLbrY=/fit-in/594x600/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-994085-1186213937.jpeg.jpg
1
geplaatst: 19 april 2017, 11:36 uur
Brighter is een mooie ontdekking. Als ik deze nummers van Half-Hearted zo hoor snap ik niet dat ze zo onbekend zijn gebleven.
1
geplaatst: 19 april 2017, 11:41 uur
Die bands in die tijd hebben toch wel de basis gelegd voor de dreampop bands van tegenwoordig, al zijn die luider en hebben vaak een wall of sound productie.
1
geplaatst: 19 april 2017, 11:48 uur
Half-Hearted begint als Man on the Moon van een jaar later Prachtnummer!
Poppy Day kende ik al van vorig jaar inderdaad, maakt zijn titel helemaal waar.
So You Said idd het prijsnummer misschien wel, heerlijk lushe sound.
Drie prachtsongs!
9,0
Prachtnummer!Poppy Day kende ik al van vorig jaar inderdaad, maakt zijn titel helemaal waar.
So You Said idd het prijsnummer misschien wel, heerlijk lushe sound.
Drie prachtsongs!
9,0
1
geplaatst: 20 april 2017, 10:37 uur
Sarah 057: The Field Mice - Missing the Moon (1991)
Dan komen we nu aan bij The Field Mice' laatste single voor Sarah Records en ook hun laatste single überhaupt. Na September's Not So Far Away mochten The Field Mice hun eerste echte full length album maken, na de 2 eerdere mini-albums Snowball en Skywriting. Omdat Sarah maar een beperkt budget had voor een opnametijd van 10 dagen ging Bobby Wratten dubben over een overstap naar een groter label. De bazen van Sarah hadden alle begrip voor zijn standpunt, maar uiteindelijk bleven de veldmuizen toch bij Sarah. Wratten en Hiscock waren namelijk na een ontmoeting met een platenmogul "appalled" over de gang van zaken daar en zagen de bui al hangen van alle controle over het album kwijt raken. Dan was het zo verkeerd nog niet bij Sarah.
Op deze manier zouden ze wel altijd herinnerd worden als Sarah's Field Mice en niet The Field Mice in their own right, iets waar Wratten ook wel voor voelde. Maar zo gezegd, zo gedaan dus. Wratten schreef het album For Keeps in een paar maanden tijd, tekstueel gezien ging het vaak over de relatie met Wadd die ten einde kwam en de relatie met Anne-Mari Davies die aan het bloeien was. 15 songs werden er vervolgens in rap tempo opgenomen en 10 uitgekozen voor het album dat For Keeps zou gaan heten.
Voordat het album uitkwam besloot Sarah eerst een compilatie uit te brengen van eerdere singles en EP's van The Field Mice, genaamd Coastal. Veel van die singles en EP's waren al uitverkocht en het zou een mooie manier zijn om de weg te plaveien voor de release van hun volgende album en single. Coastal deed het zeer goed, het kwam op nr. 1 bijvoorbeeld in de albumlijst van NME, dat was een first voor Sarah Records.
Voor de single Missing the Moon (de favoriete release van Matt Haynes op Sarah Records) bracht Wratten een demo met gitaar en drumcomputer naar Catt met suggesties hoe de song moest gaan klinken. Omdat er sinds kort nieuwe technologie aanwezig was ging Catt daar vol mee aan de slag. Verschillende instrumenten over elkaar heen leggen, zodat het klonk als een andere instrument en het gebruik van sequencers bijvoorbeeld. Het moest volgens Hiscock en Wratten gaan lijken op een mengelmoesje van tracks van New Order, Section 25 en 52nd Street. Allemaal Factory dancefloor favorites en allemaal uitgebracht als 12 inch singles, iets wat heel gebruikelijk was bij Factory.
12 inches waren perfect voor dance en electronische muziek vanwege de grote groeven in het vinyl waardoor het bereik van de muziek en geluidskwaliteit beter en wijder werd.
Omdat Missing the Moon dus ook zo'n track werd vonden The Field Mice dat de single op 12 inch uitgebracht moest worden. Haynes echter was principieel faliekant tegen 12" singles, maar werd uiteindelijk overtuigd omdat het op 7" vreselijk zou klinken. Een compromis werd gemaakt: het zou als 12" uitgebracht worden, maar qua prijs verkocht worden als een 7".
Melody Maker was niet echt fan van de single. Een aantal bladen zagen Sarah als een bepaalde muziekstroming en daar week deze single natuurlijk van af. MM noemde het "bedsit disco" iets waar een band als Everything But The Girl later naam en faam mee maakte. Maar NME was niet zo rigide op Sarah en noemde het the Absolute Single of the Week. Die vonden het de eerste geslaagde crossover tussen indie en house, zonder dat het teveel of gemaakt naar de een of ander klonk, een perfecte blend dus.
Na de release van de single en het album gingen de veldmuizen op een lange tour alwaar de eerste definitieve scheuren ontstonden tussen de bandleden, waarna uiteindelijk de band ophield te bestaan.
Maar goed Missing the Moon dus, ik vind het heerlijk, een wereldtrack, een perfecte crossover inderdaad. Instrumentaal erg fijn en een fijne drive. Heerlijke lichte feel, fijne verzen en fijne refreinen, mooie zang van Bobby en Anne-Mari. Wat mij betreft een echte cultuuromslag en monument. Een belangrijke release in de indiegeschiedenis.
De beide b kanten zijn acoustische ballads, waarvan de veldmuizen er betere gemaakt hebben. Prettig om te horen, maar niet memorabel.
10 voor de kraker Missing the Moon!
I believe as long as we
Two are in this world we'll be together
Time goes slow when we're apart
And races by when we're with one another
I know feelings change
That even those you think'll stay don't always
Can go away
I do, I really do nevertheless
I believe our love's to stay
I believe our
Love shall remain
By now you
Should be home
'Home' is far from where I am on this night
It is only a matter of
Hours since you were here holding me tight
The night before
Christmas finds
Me sad, we are apart we are so often
Earlier on
Today we kissed
Kissed goodbye, goodbye in Central London
I know feelings change
That even those you think'll stay don't always
Can go away
I do, I really do nevertheless
I believe our love's to stay
I believe our
Love shall remain
http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/03/missingthemoon.jpg
http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/03/missingthemoonsotw.jpg
https://img.discogs.com/V12iPQuDrY_rd0s55fD-eUD_lnw=/fit-in/600x612/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-169232-1420230890-3693.jpeg.jpg
Dan komen we nu aan bij The Field Mice' laatste single voor Sarah Records en ook hun laatste single überhaupt. Na September's Not So Far Away mochten The Field Mice hun eerste echte full length album maken, na de 2 eerdere mini-albums Snowball en Skywriting. Omdat Sarah maar een beperkt budget had voor een opnametijd van 10 dagen ging Bobby Wratten dubben over een overstap naar een groter label. De bazen van Sarah hadden alle begrip voor zijn standpunt, maar uiteindelijk bleven de veldmuizen toch bij Sarah. Wratten en Hiscock waren namelijk na een ontmoeting met een platenmogul "appalled" over de gang van zaken daar en zagen de bui al hangen van alle controle over het album kwijt raken. Dan was het zo verkeerd nog niet bij Sarah
. Op deze manier zouden ze wel altijd herinnerd worden als Sarah's Field Mice en niet The Field Mice in their own right, iets waar Wratten ook wel voor voelde. Maar zo gezegd, zo gedaan dus. Wratten schreef het album For Keeps in een paar maanden tijd, tekstueel gezien ging het vaak over de relatie met Wadd die ten einde kwam en de relatie met Anne-Mari Davies die aan het bloeien was. 15 songs werden er vervolgens in rap tempo opgenomen en 10 uitgekozen voor het album dat For Keeps zou gaan heten.
Voordat het album uitkwam besloot Sarah eerst een compilatie uit te brengen van eerdere singles en EP's van The Field Mice, genaamd Coastal. Veel van die singles en EP's waren al uitverkocht en het zou een mooie manier zijn om de weg te plaveien voor de release van hun volgende album en single. Coastal deed het zeer goed, het kwam op nr. 1 bijvoorbeeld in de albumlijst van NME, dat was een first voor Sarah Records.
Voor de single Missing the Moon (de favoriete release van Matt Haynes op Sarah Records) bracht Wratten een demo met gitaar en drumcomputer naar Catt met suggesties hoe de song moest gaan klinken. Omdat er sinds kort nieuwe technologie aanwezig was ging Catt daar vol mee aan de slag. Verschillende instrumenten over elkaar heen leggen, zodat het klonk als een andere instrument en het gebruik van sequencers bijvoorbeeld. Het moest volgens Hiscock en Wratten gaan lijken op een mengelmoesje van tracks van New Order, Section 25 en 52nd Street. Allemaal Factory dancefloor favorites en allemaal uitgebracht als 12 inch singles, iets wat heel gebruikelijk was bij Factory.
12 inches waren perfect voor dance en electronische muziek vanwege de grote groeven in het vinyl waardoor het bereik van de muziek en geluidskwaliteit beter en wijder werd.
Omdat Missing the Moon dus ook zo'n track werd vonden The Field Mice dat de single op 12 inch uitgebracht moest worden. Haynes echter was principieel faliekant tegen 12" singles, maar werd uiteindelijk overtuigd omdat het op 7" vreselijk zou klinken. Een compromis werd gemaakt: het zou als 12" uitgebracht worden, maar qua prijs verkocht worden als een 7".
Melody Maker was niet echt fan van de single. Een aantal bladen zagen Sarah als een bepaalde muziekstroming en daar week deze single natuurlijk van af. MM noemde het "bedsit disco" iets waar een band als Everything But The Girl later naam en faam mee maakte. Maar NME was niet zo rigide op Sarah en noemde het the Absolute Single of the Week. Die vonden het de eerste geslaagde crossover tussen indie en house, zonder dat het teveel of gemaakt naar de een of ander klonk, een perfecte blend dus.
Na de release van de single en het album gingen de veldmuizen op een lange tour alwaar de eerste definitieve scheuren ontstonden tussen de bandleden, waarna uiteindelijk de band ophield te bestaan.
Maar goed Missing the Moon dus, ik vind het heerlijk, een wereldtrack, een perfecte crossover inderdaad. Instrumentaal erg fijn en een fijne drive. Heerlijke lichte feel, fijne verzen en fijne refreinen, mooie zang van Bobby en Anne-Mari. Wat mij betreft een echte cultuuromslag en monument. Een belangrijke release in de indiegeschiedenis.
De beide b kanten zijn acoustische ballads, waarvan de veldmuizen er betere gemaakt hebben. Prettig om te horen, maar niet memorabel.
10 voor de kraker Missing the Moon!
I believe as long as we
Two are in this world we'll be together
Time goes slow when we're apart
And races by when we're with one another
I know feelings change
That even those you think'll stay don't always
Can go away
I do, I really do nevertheless
I believe our love's to stay
I believe our
Love shall remain
By now you
Should be home
'Home' is far from where I am on this night
It is only a matter of
Hours since you were here holding me tight
The night before
Christmas finds
Me sad, we are apart we are so often
Earlier on
Today we kissed
Kissed goodbye, goodbye in Central London
I know feelings change
That even those you think'll stay don't always
Can go away
I do, I really do nevertheless
I believe our love's to stay
I believe our
Love shall remain
http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/03/missingthemoon.jpg
http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/03/missingthemoonsotw.jpg
https://img.discogs.com/V12iPQuDrY_rd0s55fD-eUD_lnw=/fit-in/600x612/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-169232-1420230890-3693.jpeg.jpg
1
geplaatst: 20 april 2017, 14:32 uur
Kanjer van een nummer van de Mice inderdaad weer!
Misschien wel erg schatplichtig aan NO, maar daardoor niet minder mooi.
8,7
Misschien wel erg schatplichtig aan NO, maar daardoor niet minder mooi.
8,7
1
geplaatst: 20 april 2017, 18:11 uur
Sarah 058: The Hit Parade - In Gunnersbury Park (1991)
The Hit Parade uit Londen maakt hun debuut op Sarah. Ze zijn echter bepaald geen debutanten. In 1984 al brachten ze hun eerste single uit, en tussen 1984 en 1987 brachten ze mooie, speelse singles uit, op dit album verzameld. Forever is hun grootste 'hit' uit die periode.
Ze maken een tweede carriere in 1991, zowel met een heus debuutalbum, More Pop Songs, als met hun eerste Sarah-single, In Gunnersbury Park, met als b-side Harvey. In Gunnersbury Park is een prachtige ode aan een park in het westen van Londen, de stad waar ze vandaan komen. Opvallend genoeg klinkt het precies zoals het een Sarah-band betaamt, terwijl de band dus al een lange 80s-indie-geschiedenis achter de rug had. Ze passen zich echter moeiteloos aan, of je kunt ook zeggen dat Sarah perfect aansluit bij de mid 80s-indie van The Hit Parade. B-side Harvey is een ode aan Sarah-genie Harvey Williams, de man achter Another Sunny Day, Blueboy en ook lid van Field Mice.
Ook leuk, maar het park steelt duidelijk de show hier, een en al pracht.
8,4
http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2015/06/gunnersburypark0001.jpg
http://www.nostalgipalatset.com/shop/16575/art75/h1914/8201914-origpic-8365af.jpg
The Hit Parade uit Londen maakt hun debuut op Sarah. Ze zijn echter bepaald geen debutanten. In 1984 al brachten ze hun eerste single uit, en tussen 1984 en 1987 brachten ze mooie, speelse singles uit, op dit album verzameld. Forever is hun grootste 'hit' uit die periode.
Ze maken een tweede carriere in 1991, zowel met een heus debuutalbum, More Pop Songs, als met hun eerste Sarah-single, In Gunnersbury Park, met als b-side Harvey. In Gunnersbury Park is een prachtige ode aan een park in het westen van Londen, de stad waar ze vandaan komen. Opvallend genoeg klinkt het precies zoals het een Sarah-band betaamt, terwijl de band dus al een lange 80s-indie-geschiedenis achter de rug had. Ze passen zich echter moeiteloos aan, of je kunt ook zeggen dat Sarah perfect aansluit bij de mid 80s-indie van The Hit Parade. B-side Harvey is een ode aan Sarah-genie Harvey Williams, de man achter Another Sunny Day, Blueboy en ook lid van Field Mice.
Ook leuk, maar het park steelt duidelijk de show hier, een en al pracht.
8,4
http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2015/06/gunnersburypark0001.jpg
http://www.nostalgipalatset.com/shop/16575/art75/h1914/8201914-origpic-8365af.jpg
1
geplaatst: 21 april 2017, 10:49 uur
Het park is id een prachtig nummer. Als je goed luistert lijkt t soms op American Pie . Dit is dan de indie-variant
Harvey is ook een fijn lieflijke ode aan Harvey Williams die ook vaak over onbereikbare meisjes zingt.
8,7 voor het park.
. Dit is dan de indie-variant Harvey is ook een fijn lieflijke ode aan Harvey Williams die ook vaak over onbereikbare meisjes zingt.
8,7 voor het park.
1
geplaatst: 21 april 2017, 14:17 uur
Sarah 059: Even As We Speak - Beautiful Day (1992)
De eerste Sarah-release van 1992 is voor het Australische Even As We Speak. We kwamen ze al twee keer eerder tegen, met Nothing Ever Happens in 1990 en One Step Forward in 1991. Net als laatstgenoemde wordt ook Beautiful Day gezongen door zangeres Mary Wyer. Een heerlijk stukje sunshine-pop, werkelijk het song-equivalent van een beautiful day. Heerlijk zorgeloze gitaargeluiden en prachtig gezongen door Mary. Mooie backing-harmonies ook, wat het wel Sarah's California Dreaming maakt. Het enige minpuntje is het wat bizarre intermezzo over een alcohol-verslaafde Japanse zakenman, die de song in tweeen breekt. Jammer wel, want hoewel het misschien een eerste keer een leuk effect kan geven, werkt het bij meerdere beluistering toch wat op de zenuwen. Maar de rest is zo mooi dat ik het ze vergeef
B-side Nothing Much at All komt - in tegenstelling tot de titeltrack - zijn titelbelofte niet na. Een uitstekend nummer ook, ook weer hemels gezongen door Mary, de Sarah-Karen Carpenter misschien wel. Een prachtige, cute, ballad, over 'nothing much at all'.Ook dit nummer wordt enigszins verpest door het middenstuk, hoewel een stuk minder erg dan BD. Beide nummers zijn ook te vinden op deze fraaie verzamelaar van de band.
Ik word zo langzamerhand wel fan van dit bandje
8,8
http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2015/11/BeautifulDayMMET.jpg
http://images.45cat.com/even-as-we-speak-beautiful-day-sarah.jpg
De eerste Sarah-release van 1992 is voor het Australische Even As We Speak. We kwamen ze al twee keer eerder tegen, met Nothing Ever Happens in 1990 en One Step Forward in 1991. Net als laatstgenoemde wordt ook Beautiful Day gezongen door zangeres Mary Wyer. Een heerlijk stukje sunshine-pop, werkelijk het song-equivalent van een beautiful day. Heerlijk zorgeloze gitaargeluiden en prachtig gezongen door Mary. Mooie backing-harmonies ook, wat het wel Sarah's California Dreaming maakt. Het enige minpuntje is het wat bizarre intermezzo over een alcohol-verslaafde Japanse zakenman, die de song in tweeen breekt. Jammer wel, want hoewel het misschien een eerste keer een leuk effect kan geven, werkt het bij meerdere beluistering toch wat op de zenuwen. Maar de rest is zo mooi dat ik het ze vergeef
B-side Nothing Much at All komt - in tegenstelling tot de titeltrack - zijn titelbelofte niet na. Een uitstekend nummer ook, ook weer hemels gezongen door Mary, de Sarah-Karen Carpenter misschien wel. Een prachtige, cute, ballad, over 'nothing much at all'.Ook dit nummer wordt enigszins verpest door het middenstuk, hoewel een stuk minder erg dan BD. Beide nummers zijn ook te vinden op deze fraaie verzamelaar van de band.
Ik word zo langzamerhand wel fan van dit bandje
8,8
http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2015/11/BeautifulDayMMET.jpg
http://images.45cat.com/even-as-we-speak-beautiful-day-sarah.jpg
1
geplaatst: 21 april 2017, 21:12 uur
Sarah 060: Another Sunny Day - New Year's Honours (1992)
Harvey Williams, twee singles geleden nog geëerd op de b-side van Sarah 058 door The Hit Parade, komt onder de naam Another Sunny Day nog maar eens terug op Sarah 060. Hun (of zijn) zesde single voor Sarah onder deze naam. Het is wederom een juweel van een nummer, hoewel niets nieuws onder de zon. Harvey die de vrouw van zijn dromen niet kan krijgen. Each day I wake up and she's never there/seems like I've been waiting forever. En dan zijn er ook nog so many beautiful girls in this world. Het zou tegen de zesde single een beetje als zelf-parodie kunnen gaan klinken als het niet zo oprecht klonk. We hebben natuurlijk ook al I'm In Love With A Girl Who Doesn't Know I Exist gehad. Ik ben wel benieuwd of Harvey inmiddels de liefde heeft gevonden of nog steeds zoekende is. Muzikaal is het ook een heerlijk nummer, vooral de laatste minuut of zo als de gitaar losgaat en we een explosie van emotie voelen.
B-kant I Don't Suppose I'll Get a Second Chance is van hetzelfde laken een pak. Harvey die zich beklaagt dat hij het meisje van zijn dromen niet heeft kunnen krijgen, hoewel de muziek tegelijk vrolijker is, als teneergeslagener, met de mooie viool zo tegen het einde. Beiden zijn te vinden op deze prachtige compilatie van ze, waarop al hun Sarah-singles en de b-sides staan.
8,6
http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/03/newyearshonours.jpg
http://images.45cat.com/another-sunny-day-new-years-honours-sarah.jpg
Harvey Williams, twee singles geleden nog geëerd op de b-side van Sarah 058 door The Hit Parade, komt onder de naam Another Sunny Day nog maar eens terug op Sarah 060. Hun (of zijn) zesde single voor Sarah onder deze naam. Het is wederom een juweel van een nummer, hoewel niets nieuws onder de zon. Harvey die de vrouw van zijn dromen niet kan krijgen. Each day I wake up and she's never there/seems like I've been waiting forever. En dan zijn er ook nog so many beautiful girls in this world. Het zou tegen de zesde single een beetje als zelf-parodie kunnen gaan klinken als het niet zo oprecht klonk. We hebben natuurlijk ook al I'm In Love With A Girl Who Doesn't Know I Exist gehad. Ik ben wel benieuwd of Harvey inmiddels de liefde heeft gevonden of nog steeds zoekende is. Muzikaal is het ook een heerlijk nummer, vooral de laatste minuut of zo als de gitaar losgaat en we een explosie van emotie voelen.
B-kant I Don't Suppose I'll Get a Second Chance is van hetzelfde laken een pak. Harvey die zich beklaagt dat hij het meisje van zijn dromen niet heeft kunnen krijgen, hoewel de muziek tegelijk vrolijker is, als teneergeslagener, met de mooie viool zo tegen het einde. Beiden zijn te vinden op deze prachtige compilatie van ze, waarop al hun Sarah-singles en de b-sides staan.
8,6
http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/03/newyearshonours.jpg
http://images.45cat.com/another-sunny-day-new-years-honours-sarah.jpg
1
geplaatst: 22 april 2017, 10:24 uur
EAWS laat die fratsen voortaan aub. Jullie maken heerlijke muziek.
8,6 voor Beautiful Day, zonder die Japanner een half punt hoger ongeveer.
Mooie b side ook!
8,6 voor Beautiful Day, zonder die Japanner een half punt hoger ongeveer.
Mooie b side ook!
* denotes required fields.