Hoi Musicmeter.
Dit is iets waar ik al jaren mee zit en ik heb er nog steeds moeite mee. Ik hoop daat dit hier mag.

Ik hou heel erg van muziek. Het is waarschijnlijk mijn favoriete ding in de wereld, behalve mijn vriend. Maar ik ben er echt kieskeurig over, tot het punt waarop ik echt niet snap hoe mensen zoveel albums van een jaar leuk vinden dat ze aan het eind van het jaar een lijst kunnen maken van soms wel 100 albums.

Toen ik 13 was, ontdekte ik Coldplay. Ik vond ze geweldig. Dit was in de tijd dat het album VIva la Vida uitkwam. Daarna was het Muse. Elk nummer van hen waarnaar ik luisterde, vond ik leuk. Ik hou nog steeds van beide bands, en ik houd ook heel erg van Porcupine Tree. Maar afgezien van hen, vind ik een band/artiest bijna nooit leuk. Begrijp me nu niet verkeerd, ik denk niet dat je elk album van een band leuk moet vinden om er 'fan' van te zijn. Maar ik vind al bijna nooit één heel album van een band goed.
Als ik een lijst met favoriete albums aller tijden zou maken, zou deze niet langer zijn dan 30-40. De meeste albums die ik luister, vervelen me. Soms als ik er een tweede keer naar luister, klikt het, maar als ik het dan nog niet goed vind, komt dat meestal ook niet meer.

Ik weet niet waarom ik zo ben. Ik hoor eigenlijk nooit dat iemand hetzelfde probleem heeft.
Ik weet niet of het alleen maar is omdat ik erg kieskeurig ben, of dat ik gewoon niet hard genoeg probeer, of dat ik gewoon meer een losse-liedjes-luisteraar of iets wat dan ook ben. Nu denken jullie misschien 'waarom is dit een probleem? Luister gewoon naar wat je leuk vindt'.
Maar ik ben autistisch en vind het daarom moeilijk om mezelf te vermaken en hobby's te vinden.
Muziek is het enige waar ik echt van hou, het is mijn zogenaamde 'speciale interesse'. Dus het is ongelooflijk frustrerend hoe mijn brein me op deze manier tegenwerkt.
Ik wil dat het mijn hobby is. Ik wil de muziekscene volgen. Ik wil met mensen praten over nieuwe / aankomende albums / artiesten. Ik wil naar optredens. Ik wil lijstjes maken. Maar dat lukt zo bijna niet.
En dat is echt frustrerend.

Ik denk niet dat iemand hier me echt kan helpen dit probleem op te lossen, maar ik ben benieuwd naar jullie meningen/ervaringen/wat dan ook.

Hoi 60tonangel, welkom!

Volgens mij is het heel goed mogelijk om hier artiesten, nummers, en albums te bespreken zonder dat je iedere seconde van een bepaald album waardeert. Dat wordt hier ook totaal niet van je verwacht; sterker nog, je wordt hier eerder serieus genomen als je je niet blind staart op muziek omdat je nou eenmaal fan bent van de artiest. Zoals je waarschijnlijk al gezien hebt, heb je hier albumpagina's om albums te bespreken en artiestenpagina's om artiesten te bespreken, maar daarnaast is er op het forum genoeg ruimte om muziek te bespreken zonder dat je het over een heel album hoeft te hebben. Zo heb je topics waar users zelf Greatest Hits van artiesten samenstellen, waar je zelf je top 10 van een artiest kunt samenstellen, waar hele genres besproken worden, uitgebreide discussietopics over allerhande onderwerpen, onze eigen singles toplijst, en zelfs een topic waar users hun top 100 nummers aller tijden presenteren. Voor ieder wat wils dus, en zeker niet alleen voor fans of voor albumluisteraars.

Voor het maken van lijstjes vind ik het zelf het stemsysteem erg handig. Je kan niet alleen terugzien wat je allemaal in een bepaald jaar hebt geluisterd, maar ook bij andere MusicMeteraars die een vergelijkbare smaak hebben rondkijken wat zij allemaal waarderen. En met de hoeveelheid muziek die er is uitgebracht ben je nooit uitontdekt, zeker niet als je openstaat voor genres en stijlen waar je niet bekend mee bent.

Ik zou je verder aanraden om bij topics, albums en artiesten die je aanspreken de knop "Mijn Updates +" rechts bovenaan aan te klikken, dan kan je bij Updates > Mijn Updates volgen wanneer daar een nieuw bericht wordt geplaatst.

Veel plezier toegewenst verder op de site! Aan bovenstaande bericht te zien pas je er prima tussen: kieskeurig zijn de meesten van ons.

Het zou best kunnen dat je meer een losse liedjes-luisteraar bent. Ik zou zeggen: probeer het eens uit. Je hoeft je natuurlijk niet blind te staren op albums, omdat volgens de muziekpurist de ideale manier van luisteren is (want dat is onzin). Ik ben zelf, als mede-autist, ook meer een losse liedjes-luisteraar (al denk ik niet dat er een verband is hoor ).

Mijn eerste gedachte was: dan ben je toch wat kieskeuriger? Het leek me niet per se een probleem als je wel enorm kan genieten van de muziek die voor jou wel werkt. Maar het probleem zit hem er dan wellicht in dat die erg moeilijk te vinden is, omdat je je eerst door heel veel minder interessante muziek moet zien te worstelen?

Ik herken je probleem trouwens niet, want ik ben juist totaal niet kieskeurig. Ik denk niet dat je niet hard genoeg probeert, en sowieso: hard proberen om iets leuk te vinden is niet de manier. Wellicht is er nog een muziekgenre waar je een sterke klik mee zou hebben maar dat je nog niet ontdekt hebt? En misschien is het dus gewoon zo dat je kieskeurig bent. Ik zou zeggen: geniet dan gewoon van Coldplay, Muse en Porcupine Tree, en maak anders lijstjes van je favoriete nummers van de bands. Een top 100 Coldplay-liedjes en dan kan je hem meteen presenteren op deze site, want die hebben we volgens mij nog niet gehad.

Als je over 40 albums uitgebreid kan schrijven, dan kun je je hier prima vermaken.
Ik word in de omgeving juist voor gek verklaard omdat ik zo'n 4,5 duizend cd's heb.
Waarschijnlijk hebben mensen in mijn omgeving juist meer inlevingsvermogen in iemand die maar van 30-40 albums houdt, minder vreemd dan zo'n grote verzameling.
Muziek is breed, zeker hier op de site, en jij komt hier gelijk al met een zinvol onderwerp aanzetten.
Ik vind het nog steeds lastig om aan te geven waarom een album voor mij 5* krijgt, zelfs mijn nummer 1 album Worst Case Scenario van dEUS is niet helemaal perfect, en zitten zelfs mindere nummers op, maar het gevoel bij die plaat is voor mij uniek, en heeft meer in mij los gemaakt dan een ander album ooit heeft gedaan.
Als ik heel reëel ben, dan zal ik ook niet verder komen dan 40 albums die ik waanzinnig vind.

Dankjewel!
Ik weet niet of je het wel zo opvatte, maar om een misverstand te voorkomen:
Als ik een album niet leuk vind, bedoel ik daarmee dat ik minder dan de helft goed vind. Ik vind niet per se dat ik elk nummer goed moet vinden, ik denk dat de meerderheid van de mensen wel albums heeft die ze erg waarderen waarvan toch een of twee nummers ze dan weer niet aanspreken, dat lijkt me vrij normaal.

Bedankt voor de rondleiding door de site! Er is hier in ieder geval genoeg te doen en te ontdekken
Ik vind het ook een prettige, overzichtelijke site trouwens.

Mooi zo! Ik vatte het niet per se zo op, maar zoals ik al zei: ik denk dat er nog genoeg te ontdekken valt. En mocht je echt geen albums vinden waarbij je meer dan de helft goed vindt, dan zijn er dus genoeg alternatieven!

Probeer trouwens niet zo'n lange tekst te quoten, dat komt de overzichtelijkheid van het topic niet ten goede. Ik heb de quote gelijk maar even aangepast.

'Maar het probleem zit hem er dan wellicht in dat die erg moeilijk te vinden is, omdat je je eerst door heel veel minder interessante muziek moet zien te worstelen?'

Ik denk dat je hier de spijker op de kop slaat inderdaad. Er is zoveel wat ik nog wil proberen en ik luister me suf, vaak zonder resultaat.
Hier word ik na een tijdje zat van waardoor ik dan weer teruggrijp naar mijn oude vertrouwde muziek waarvan ik weet dat ik het leuk vind.
Ook raakt na een tijdje mijn hoofd vol waardoor ik even moet stoppen met muziek luisteren.

'hard proberen om iets leuk te vinden is niet de manier'

Dit is ook heel waar, maar aan de andere kant weet ik niet zo goed waar de grens is tussen een album proberen te laten 'groeien' en echt geforceerd iets leuk proberen te vinden.

Dat vind ik ook! Er is geen vastgestelde manier van luisteren naar muziek: de ene vindt losse liedjes leuker, de ander albums, de ander een veelvoud aan artiesten, de ander een specifieke artiest. Ik denk dat kieskeurigheid een groot voordeel heeft: je leert de nummers die je wél waardeert door en door kennen. Eerlijk gezegd is het een luisterhouding die ik graag zelf wat vaker wil aannemen.

Misschien is het een tip om bij het zoeken naar nieuwe muziek of bij het luisteren naar een nieuw album niet teveel uit te gaan van de behoefte die nieuwe muziek per se goed te vinden. Er zijn andere manieren waarop je kan luisteren naar muziek: je kan op zoek gaan naar wat je grappig vindt, wat je verbaast, wat je opvalt, welke keuzes van een artiest je vreemd vindt (bijvoorbeeld de volgorde van een album, of liedjes die niet bij elkaar passen), of bedenken wat je juist níét waardeert in de muziek, kortom: andere dingen die je opvallen of intrigeren - zonder dat je daarbij voor jezelf de doelstelling vaststelt dat je het leuk moet vinden. Zelfs muziek die je uiteindelijk niet waardeert kan je op andere manieren wat opleveren: zo vind vind ik regelmatig het luisteren naar bepaalde metalreleases de moeite waard, terwijl ik ze aan het einde van de rit eigenlijk niet eens zo zeer waardeer (en ook niet per se met die insteek begin te luisteren) - ze hebben me op een andere manier beziggehouden, die op een andere manier de energie waard was.

-edit: zoals het in een dierentuin soms geinig is om bij de vogels/slangen te gaan kijken, terwijl ze eigenlijk niet bij je favoriete diersoort horen, en ze eigenlijk niet echt enthousiasme kunnen losmaken - er even gaan kijken om überhaupt te zien dat ze bestaan is al wat waard! Misschien meer observerend dan waarderend? -edit2: en soms volgt waardering daarna!

Het probleem is alleen dat ik albums over het algemeen of heel goed vind, of ze doen me helemaal niks

Als je minder dan de helft van een album goed vindt, dan betekent dat dus dat je in ieder geval een aantal nummers van dat album goed vindt. Pik die nummers eruit en gooi ze in een playlist. Oftewel: focus je op hetgeen waar je wél plezier uit haalt in plaats van met tegenzin meerdere keren een album te draaien.

Dat is een interessante invalshoek, bedankt voor de tip

Als je je wilt verdiepen in wat muziek precies doet, dan is het boek Hoe Muziek Werkt van David Byrne ( Talking Heads) een aanrader, daarin wordt dieper in gegaan in alle effecten van muziek, en ook hoe te beïnvloeden.
Ons Muzikale Brein van Daniel Levitin ligt hier ook in huis, maar die moet ik nog lezen.
Wel weet ik dat men over het algemeen terug grijpt naar muziek die je rond je 13e jaar tot rond de 18e jaar leert kennen, dus dat zal bij jou waarschijnlijk ook wel invloed hebben.

Misschien kan je gewoon eens totaal blanco naar een kleinschalig indoorfestival gaan om daar wat indrukken op te doen - wie weet wat je daar aantreft. Zelf ooit naar een Pagan Folk Festival gegaan, zonder enige verwachting, alleen nieuwsgierigheid om daar o.a. Faun en Sieben te zien spelen en der instrumentbeheersing van m.n. de eersten maakte dat ik me prima heb vermaakt.

Dat is van de belangrijke dingen van een goede live act - tenminste als ze hun instrumenten goed beheersen - dat je gewoon meegevoerd kunt worden op muziek die je normaal niet zo snel zou draaien. Alhoewel 'draaien' op de spotifiets een raar begrip is geworden en een heel album luisteren zowat een sport voor dinosauriërs.

Ik sluit me aan bij Masimo's opmerking dat eenieder zijn eigen manier van luisteren heeft, en dit vind ik ook een mooi stuk:



Dat herken ik wel, omdat ik me persoonlijk bijvoorbeeld helemaal kan verliezen in de hitlijsten, zonder dat daar nou per se mijn favoriete muziek in staat. Ook voor mij geldt dat muziek mijn 'speciale interesse' is, zoals je het zo mooi noemt, en hitlijsten volgen (en ook eentje maken) is daarbij één van de voornaamste manieren waarop ik er voldoening uit kan halen. Dat ontdekte ik ook pas vijf jaar geleden.

Zo zul jij ongetwijfeld ook manieren hebben waarop muziek je voldoening kan brengen, en welllicht heb je die nog niet gevonden, of je zit jezelf in de weg omdat je het op eenzelfde manier wil beleven als mensen in je omgeving (geen idee hoor, maar zo lijkt het een beetje als je zegt dat je mee wil praten over albums etc.).

Ah, David Byrne, een mede-autist geloof ik Ik kan trouwens New Wave vaak ook wel waarderen.
Ik zal eens kijken of ik dat boek ergens kan oppikken.
Ik heb inderdaad ook gehoord dat je tienerjaren je smaak heel erg vormen. Vroeger had mijn vader een grote geluidsinstallatie waar hij vaak onder andere Pink Floyd op draaide, ik denk zeker dat dit mijn smaak wel gevormd heeft voor een deel.

Ik hoop dat net als jij die voldoening ga vinden, en ik heb inderdaad heel erg de neiging om te vinden dat iets precies op een bepaalde manier moet want anders is het niet goed genoeg. Ik ben ook heel erg perfectionistisch en vaak te streng voor mezelf maargoed, dat is weer een ander verhaal.

Als je daar nog eens een oplossing voor vindt, dan hoor ik het graag. Heel herkenbaar dus.

Jij zal de eerste zijn die het hoort

Mooi topic. Ik kan in het dagelijks leven / sociale omgang vrij rigide zijn, maar met muziek echt niet. En toch ook weer wel.

Wat ik mooi vind bestrijkt een ruim spectrum (Afrikaanse jaren '70 grooves tot Johnny Cash) maar als iets daarbuiten valt, ben ik weg. Vroeger ging ik ook weleens weg als de muziek me niet beviel in een kroeg.

Zo grappig/leuk/interessant hoe dit soort dingen werken bij verschillende mensen

Wel herkenbaar 60tonangel. Ik moet heel wat albums luisteren om iets goed uit de vijver te vissen. Nu heb ik veel vrije tijd, dus dan is het niet zo erg.

Ik denk dat ik qua nieuwe releases (2018) zo'n 60 albums een kans heb gegeven en slechts vier albums daarvan vind ik erg goed. En dan hebben we het over een 8 op schaal van 10.

Je bent nu 22 en hebt al een lijst met 30 tot 40 favoriete albums, dat is best veel. Maak je geen zorgen..... en als je hulp nodig hebt, kijk je gewoon naar mijn hoge stemmen.

Leuk onderwerp, want ik heb me juist wel eens afgevraagd hoe mensen zo eenkennig kunnen zijn dat ze hun hele leven maar naar één artiest/band of genre willen luisteren. En ik heb me wel eens afgevraagd of er een verband is met de liefde: ik heb namelijk de indruk dat mensen die eenkennig zijn in muziek ook eenkennig zijn in de liefde omdat zij zich willen storten op één iets of iemand en dan niets/niemand anders meer nodig hebben. Maar anderen vinden het juist leuk om van artiest naar artiest en van genre en naar genre te fladderen zoals ze het ook leuk vinden om van minnaar naar minnaar te fladderen. Daar zou eens wetenschappelijk onderzoek naar gedaan moeten worden.

Fijn om te horen dat ik niet de enige ben Ik bedacht me trouwens dat het eerder 20-30 albums is waarschijnlijk

Je doet je naam eer aan in ieder geval
Ik denk dat het in mijn geval ook wel 'alles-of-niets'- en rigide denken is.
Qua liefde is mijn ervaring dat ik op mijn 20e (nu 22) mijn eerste vriend kreeg en daar nu nog mee samen ben, en we wonen ook samen. Ik denk ook dat hij echt de ware is. Dus ja, trek daar maar je eigen conclusies uit

Aan de andere kant ben ik megamonogaam w.b. relaties maar een muzikale veelvraat. Zal ik een statistische anomalie zijn? Ik denk het eerlijk gezegd niet.

Ik wou net zeggen dat het met mijn promiscuïteit toch ook wel erg meevalt.

Ach zo lang als je eenmaal in de 7 - 10 jaar je partner inruilt, hou je de gevarieerdheid er ook in en als 26- of 28-jarige heb je nog genoeg mogelijkheden om dat te ontplooien.

En die opmerking van Venceremos Mooi topic. Ik kan in het dagelijks leven / sociale omgang vrij rigide zijn, maar met muziek echt niet. En toch ook weer wel. kan ik aardig counteren: in dagelijks (en professionele) leven apsoluut niet inflexibel - alhoewel menigeen hier denkt van wel - maar als het om muziek gaat: I firmly stand my ground en ben dan ook wel eens getypeerd als een "wave-fundamentalist". Denk dan ook hoe meer iets aan je hart gaat, hoe sterker je erover uitlaat en hoe geringer de wil/behoefte om toe te geven.

Nou, het was een leuk theorietje van mij, toch?

Ik ben niet heel kieskeurig met muziek. Sterker nog, ik weiger kieskeurig te zijn.

Pas als je buiten de lijntjes tekent ga je de lijntjes herkennen. Dat is met muziek hetzelfde.

En da's weer een duidelijk voorbeeld van kieskeurigheid tav beeld-/meningvorming: kieskeurig in het opzicht dat je niet kieskeurig wilt zijn