Een nieuwe week, een nieuw geluid, 100% inteelt georiënteerd. Geen smeuiig verhaal dit keer, maar gewoon een opsomming van dwarsverbanden. We schrijven het jaar des heren 1974.

De lijst wordt deze week aangevoerd door het beste album van Roxy Music, al ben ik wat bevooroordeeld aangezien dit mijn kennismaking met de band was. Verder in de lijst tweemaal Eno, ex-lid van Roxy Music die wederom een druk jaar had aangezien hij ook het album van Cale produceerde wat terug te vinden is op plaats 2. Dit deed hij overigens samen met Phil Manzanera, de gitarist van Roxy Music, die ook een riedeltje meespeelt op beide albums. De drums worden op dit album verzorgd door Fred Smith, die tevens drumt op Taking Tiger Mountain By Strategy, de nummer 6 van deze week. Gitaarspel op het slotnummer van dit album is van ene Richard Thompson, die samen met mevrouw Thompson terug te vinden is op de laatste plaats deze week.

Manzanera is overigens ook terug te vinden op de debuutplaat van Eno (m'n nummer 3), samen met sessiegitarist Chris Spedding, die eveneens met Cale heeft samengewerkt (op het album waar Phil Collins op drumt, zie hierna). Ook op Eno's debuutplaat Robert Fripp, die een paar albums samen met Eno op z'n naam heeft staan.

En over drummers gesproken, de opvolger van dit Cale album verscheen slechts een jaar later en bevat drumwerk van niemand minder dan Phil Collins, die uiteraard ook drumt op het meesterwerk van Genesis, terug te vinden op nummertje 10, waar ook Eno weer bij betrokken is geweest (volgens de liner notes is hij verantwoordelijk voor de "Enossification" )

Verder ruimte voor een van de beste live albums van de jaren '70 en tevens een van de beste albums van Lou Reed, die uiteraard het bekendste is van z'n werk met The Velvet Underground, samen met John Cale. En vlak ook hun samenwerking op "Songs for Drella" niet uit, die over 16 weken in m'n top 10 terug te vinden zal zijn.

Harmonia was niet alleen een van de bands uit Duitsland die een grote invloed heeft gehad op het jaren '70 werk van Brian Eno, (wat overigens ook voor Tangerine Dream geldt), hij heeft ook albums met de heren van Harmonia gemaakt (waarvan dit de meest geslaagde is).

Last but not least ruimte voor Robert Wyatt's meesterwerk. Lijkt een vreemde eend in de bijt in deze lijst (net als I Want to See the Bright Lights overigens), maar de beste man drumt mee op Taking Tiger Mountain by Strategy, en verzorgt er achtergrondvocalen.


N.B. Wellicht is er sprake van een incorrecte top 10, aangezien discogs stelt dat de debuutplaat van Eno uit 1973 is en niet uit 1974. Zal eens in de kast kijken als ik thuis ben, wellicht moet er hier op MuMe een correctie doorgevoerd worden. Maar daar kan ik misschien beter een weekje mee wachten, anders kan ik alles weer gaan aanpassen hier
/edit: zowel wiki als RYM stellen: januari 1974, discogs zegt november 1973. Wat is juist?.
/edit2: volgens de grootste Eno fansite op het web is het toch echt 1973: klik

Hoppa een Roxy en Velvet lijstje , doe je goed hoor

Fear vind ik (net als Slow Dazzle) een sterk album van Cale.
R&R Animal wordt vaak afgedaan als primitive hard rock , maar ik vind hem zeer mooi.

Mooi ook om The Lamb te zien, een album (zoals de hier opvolgende solo's van Gabriel) dat mij toch wel kan boeien.

Weer een prima top 10

Ok, ik doe nog even wat aanpassingen, dan heb ik 10 inteelt platen i.p.v. 8

Rock Bottom ja heel mooi vooral de opener.
Richard en Linda ook zeer mooi, maar waar is het ***** album van Neil gebleven

Ondanks dat ik het album al vaak geluisterd had (en ook zeker waardeerde) is Spinvis ineens als een gek nóg verder gegroeid (in de vakantie de smaak te pakken gekregen) en inmiddels in mijn top 10 opgenomen en wel op plaats 6.

Prima album van Neil, maar voor mij niet het meesterwerk wat velen er in zien. Wel goed voor 4*, en hoort zuiver gezien gewoon in de top 10 van deze week, maar het leek me leuk om voor 10 albums te gaan die ik met elkaar kan linken. Ook Steely Dan is hierdoor afgevallen, en dat was in eerste instantie zelfs m'n nummer 4.

Oh, had jij Steely Dan ook , niet op gevallen .

Daar val je niet op bedoel je?

Rock Bottom!

Supertramp - Crime of the Century (1974)
Camel - Mirage (1974)
King Crimson - Red (1974)

Wij zijn het volgens mij vandaag wel met jou eens, die 3 zijn inderdaad wel een beetje minder.

Thema-top 10 ingevoerd. Wanneer komt trouwens de volgende essentiële pop/rock-klassieker?

Zoals je kunt zien heb ik die laatste 2 niet bestemd en die ken ik dus niet. Wat ik ooit van Camel heb geprobeerd vond ik erg saai en ben nooit een groot King Crimson liefhebber geweest, dus ik heb geenszins de intentie om beide albums te gaan proberen.

Die van Supertramp staat op 4* hier, maar met de top 7 op 5,0* en 4,5* bleef er nog maar ruimte over voor slechts 3 albums uit de 4* categorie. Aangezien ik er daar 20 van heb dit jaar wordt het kiezen, en Supertramp kwam niet door de finale schifting.

Ik weet niet wat je van King Crimson kent, maar ik zie toch een 4,0* staan bij In The Court... Niet dat de albums vergelijkbaar zijn, maar toch.

Chevy noemt dit maal wel 3 erg sterke klassieketjes. te weten 4.5* 4.5* en 5*(no 1 top 10) hier.

Zou je niet een van de laatste 3 albums uit jouw top 10 op 1 zetten?

Al vind ik Red wel een sterk album...

Klassiek geval van no play José alhier: redelijk muffe content misschien goed behang voor het MuMe-rusthuis voor oude uitgedampte en afgesokte rockers.

Overigens hadden Zappa, (Apostrophe), Young (OTB) en Randy (Good Old Boys) er van mij ook wel in gemogen, maar ik vergeef het je wel, Grafje. De notering van Wyatt en Richard (hoewel ik Linda niet zoveel vind) zijn leuk. Dus.

Nee, dit is zijn sterkste thema top 10 tot nu toe, Brian Eno, TD, Roxy Music, Harmonia en anderen zijn gewoon gaaf. Behalve het Genesis album.

Ha, ik had ook niet verwacht dat het iets voor jou zou zijn. Wees gerust, Lukie is zijn jazz en electronica kant aan het ontdekken. Dat is wat hipper. Maar toch, geef mij ook maar de heerlijke symfonische rock van het door chevy genoemde artiesten.

Gene Clark - No Other
Gram Parsons - Grievous Angel
Link Wray - Link Wray Rumble
Pat Metheny & Jaco Pastorius - Jaco
Steve Reich - Drumming / Six Pianos / Music for Mallet Instruments
Seventh Wave - Things to Come

Waren ook mogelijkheden - zeker 4 klassiekers

Ik heb de "Phases" box dus ik heb in 1974 geen stem bij Steve Reich. En toevallig vind ik Drumming zo'n beetje het minste werk dat ik van hem ken.

Mijn Top 10 staat er weer, een paar platen hebben mijn Top 10 moeten verlaten maar er zijn er ook nog veel blijven staan en natuurlijk is er weer veel verschoven nu ziet hij er zo uit:

1. Godspeed You Black Emperor! - F♯A♯∞ (1997)

2. Radiohead - Kid A

3. Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998)

4. Arcade Fire - Funeral (2004)

5. Eels - Electro-Shock Blues (1998)

6. Sigur Rós - ( ) (2002)

7. A Silver Mt. Zion - He Has Left Us Alone, But Shafts of Light Sometimes Grace the Corner of Our Rooms... (2000)

8. Bob Dylan - Highway 61 Revisited (1965)

9. Bon Iver - Bon Iver, Bon Iver (2011)

10. The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)

Weinig schokkends: Funeral en Tago Mago wisselen stuivertje, ten nadele van TM.

Leuk dat je VU&N erin hebt gezet Ookal vind ik The Velvet Underground - The Velvet Underground nog net een tikkie beter.

Zal er ooit een moment komen dat jij je top 10 langer dan een week laat staan?

Ik denk dat hij nu voor een tijdje vast staat. Maar hij veranderde altijd zo veel omdat ik probeer elke dag 3 tot vier albums te beluisteren, en dan heb je snel eens een Top 10 kandidaat.

3 tot 4 per dag voor jou nieuwe!?

Hoe hield je het vol...