Dat is een tendens die ik bij een bepaalde groep mensen hier op MuMe vrij sterk zie en waar ik me altijd erg weinig bij voor kan stellen. Waarom zou je smaak in een paar jaar gebied A helemaal in rollen en gebied B helemaal uit? Het komt mij altijd wat geforceerd voor.

Hier kan ik drie mogelijke verklaringen voor geven:
- Je smaak verandert erg sterk, van het ene eind van het muzikale spectrum naar het andere (bv van metal naar dubstep)
- Je overspeelt de albums van het oorspronkelijke genre zodat je ze echt niet meer kan horen
- Je evolueert als persoon en associeert de oude muziek met een persoon die je vroeger was en nu niet meer wilt zijn.
Ik denk, gezien de hoeveelheid prille twintigers hier, dat het vooral dat laatste is dat van spel is.

Ik ken wel wat moderne muziek, maar als ik dat dan met oudere muziek vergelijk... Vind ik de oudere muziek toch nog beter hoor.

Ik bedoelde alleen dat ik nu een perfect onderscheid kan maken tussen echt goede muziek en goedkope rommel. Vroeger niet.

je mag nu trouwens ook een vraag stellen aan een andere user

Ja, weet ik intussen.
Ik was ook nog even aan het nadenken voor een vraag...

Een vraag voor Beeswax: Ik zie niet anders dan grunge in je top 10, dus is mijn vraag; hoe heb je die muziek leren kennen en wat heeft je aangezet om ernaar te luisteren?

In afwachting van het antwoord van Beeswax nog even snel hier op reageren:


Echt verafschuwen doe ik mijn favorieten van vroeger niet, gelukkig is het niet zo erg. Maar albums van bv. Offspring, Green Day, Soundgarden, Alice in Chains en Rage Against the Machine draai ik nu alleen nog maar vanwege het jeugdsentiment. Ik hoor de kwaliteit er nog wel aan af, maar raken zoals toen doet het me niet meer, een enkel album (bv. In Utero van Nirvana) uitgezonderd.

Sommige platen ben ik dan wel weer op een andere manier gaan waarderen, omdat ik er 'met de kennis van nu' op een andere manier naar luisteren. Ik snap bv. beter waar de artiest het over heeft (omdat ik inmiddels meer levenservaring heb opgedaan) of kan het wat meer in een muzikaal perspectief plaatsen. De link tussen oude REM en Velvet Underground, The Byrds en new wave legde ik vroeger bv. echt niet, terwijl ik dat nu wel duidelijk hoor.

Verder denk ik dat mijn smaak wel iets breder is geworden, maar over het algemeen toch vooral verdiept is. Klassiek en jazz nemen nog geen centrale rol in in mijn smaak en verder ben ik op wat losse dingen na niet naar wezenlijke andere muziek gaan luisteren volgens mij.

Ben nu wel benieuwd naar het antwoord van Beeswax. Ik vind het wel leuk dat er ook nu nog mensen van 16 zijn die naar precies dezelfde bands luisteren als ik toen ik 16 was. Dus ik vraag me ook wel af hoe ze daar zo bij komt.

Goed, eerst even zeggen dat ik niet alleen naar grunge luister, het is momenteel het genre dat me het meeste ligt (ik luister ook graag naar classic rock, psychedelisch enzovoort). En helemaal in het begin (vanaf m'n zevende) was ik RHCP verslaafd

In 2008 hoorde ik Smells Like Teen Spirit, en ik dacht "Cool liedje." Ik ging het even Youtube'en (nieuw werkwoord ) en dacht, dit kan nog eens goed worden. Ik kocht Nevermind en Unplugged voor € 5, zette ze op, en ik weet nog dat ik In Bloom en Come As You Are helemaal niet zo geweldig vond, haha Ik lees erg graag over muziek, dus ik zocht Nirvana op op Wikipedia, en zag ergens het woord "scene" en "grunge" staan. Ik begon bands als Pearl Jam en Alice in Chains op te zoeken, en het allereerste PJ nummer dat ik hoorde, was Black. En ik vond het....saai Alice in Chains was meer mijn ding, maar ik verafschuwde Soundgarden, al had ik alleen nog maar Black Hole Sun gehoord. Toen las ik verder en verder (je kent dat wel... doorklikken) en ontdekte ik Mother Love Bone, waar ik dus eerder actief naar luisterde dan naar Pearl Jam. Het is tot op heden mijn absolute favo band .

Dan zocht ik nog verder in krochten van het internet en vond Green River, Tad, Mudhoney, the Screaming Trees, Hole, Blood Circus, Seaweed, Love Battery enz. enz. enz.

Dat was het zo'n beetje Het hielp ook natuurlijk dat m'n vader een echte muziekfreak was... dus van hem heb ik ook LedZep, Jethro Tull, Pink Floyd, Neil Young, Black Sabbath, John Martyn, the Doors, enfin, noem maar op en ik heb er wel een cd'tje van

Ik probeerde het kort te maken... Ach ja

Vraag aan Casartelli: Ik zou graag willen weten wat je avatar voorstelt

Drie tips voor Beeswax: Temple of the Dogs, Satchel en Brad.

De (nieuwe) Grolsch-brouwerij bij Enschede. Dat was een makkelijke.

Het is Temple of the Dog geweldige band. Satchel heb ik al van gehoord maar nog niets van beluisterd, en ik heb Brad denk ik ooit eens geprobeerd omdat Stone Gossard erin zit... Ik weet wel niet meer wat ik ervan vond. Bedankt voor de tips

Het is denk ik die derde verklaring, met een "persoon die je vroeger was en nu niet meer wilt zijn" waar ik moeite mee heb. Het klinkt me te veel naar zelfverloochening of zoiets...

Als ik naar mezelf kijk, zijn er natuurlijk ook dingen die ik ooit te gek gevonden heb en waar ik wat overheen gegroeid ben (een greep: 2 Unlimited, Roxette, Bryan Adams), maar die vormen toch wel een bescheiden minderheid. Wat vaker voorkomt is dat ik op een gegeven moment wat uitgekeken raak op een bepaald type muziek (of in elk geval: op het verder verkennen ervan), maar dat ik de platen erin die ik ooit waardeerde toch nog steeds waardeer (desnoods met 3½ in plaats van 4½ sterren, om het even in MuMe-termen te houden). Dat iets ooit hoog gewaardeerds veel dieper wegzakt dan dat... dat zijn toch wel de uitzonderingen.

Prachtig verhaal, haast ontroerend.

ik ben er helemaal kapot van
grolsch bier dan
als ik zou drinken dan
kapot dan

kan zo in het poezie topic

Je kan natuurlijk niet alle albums blijven herbeluisteren, maar als je een bepaald soort muziek al vijf jaar niet meer hebt willen beluisteren, dan is het ergens wel vreemd om het zo hoog te waarderen. Dan laat je eigenlijk je oordeel beïnvloeden door een soort muzikale nostalgie, wat niet zou mogen volgens de denkpiste van de objectiviteit.

Hè gadverdamme, Grolsch.

Dan luister je duidelijk de verkeerde moderne muziek

Andere tip voor Beeswax: als je houdt van lezen over die hele Seattle-stroming zou je het fotoboek Screaming Life van Charles Peterson eens moeten checken, zover nog niet gedaan.

Grolsch Wel een mooi gebouw trouwens.

Okay, nogmaals bedankt, ik zal 'm eens checken Ik denk dat "Grunge is Dead' van Greg Prato ook wel erg interessant is...

goede verhalen Beeswax en Lynn. grappig dat de meeste mensen door hun vader worden beinvloed met muziek en niet door de moeder Nu trouwens nog een nieuwe vraag Beeswax (of Casartelli, eigenlijk was dat niet een echte vraag door Beeswax )

Ja, nu je het zegt. Ik heb dat zelf trouwens helemaal niet, al overlapt een groot deel van mijn collectie met die van m'n vader. Hij draait meestal muziek als ik niet thuis ben, en vroeger pas als ik op bed lag.

Wel opvallend dat telkens als ik iets koop blijkt dat hij dat ook in de verzameling heeft. Of hij kende het nog niet, en wil het dan ook hebben (Zappa, Velvet Underground bijv.).

Genetisch bepaalde smaak misschien.

mischien is daar wel een onderzoek naar geweest, met genetische bepalingen van muziek of so

Ik geef hem terug aan Beeswax. Mocht iemand nog een 'echte' vraag voor mij hebben, dan verzin ik er daarna ook een voor iemand.

Goed, vraag aan Stijn_Slayer: Wat was een van de eerste bands waarmee je in contact kwam die je nu nog graag hoort? (Goede vraag, hoop ik?)

Ik denk dat dat Slayer of Led Zeppelin is geweest. De hitzone tijd rond mijn tiende (je wist toen niet anders, dat was het enige dat je hoorde, en we hadden nog geen Internet...) had ik binnen twee jaar wel losgelaten, en ook op Korn, Metallica en Linkin Park was ik vervolgens snel uitgekeken. Dat was in groep 8/begin eerste klas.

Ik weet wel dat ik in de eerste klas kennis maakte met Led Zeppelin. Ik hoorde de solo uit Stairway to Heaven tijdens een proefwerk muziek, en toen was ik gelijk om. Hoewel dat toen niet direct binnen mijn smaak viel is dat sindsdien één van mijn favoriete bands. Omdat pa het alleen op LP had, en ik nog niet zo bekwaam was in het downloaden had ik de LP Led Zeppelin II overgezet naar een cassettebandje. Een cassettebanje in 2003 haha. Sinds m'n 13e luister ik dus (veel) naar Led Zeppelin.

Ik twijfel alleen of ik Slayer toen al kende, het zal elkaar niet veel schelen in ieder geval. Nirvana zal de derde geweest zijn waar ik nu nog steeds veel naar luister.

Voila.

al over een nieuwe vraag gedacht?

Er schiet me zo snel niets te binnen. Als iemand iets weet: vooral stellen!

Topic ligt al een maand stil! Kandidaten gezocht.

Eentje voor HammerHead: je muzieksmaak lijkt grosso modo op te delen in metal en jazz. Hoe is het zover gekomen?