Toch ontbraken er echt een paar kleine stukjes, zodat je daar door het schijfje heen kon kijken. Met een stift daarover kleuren, dan bleven de onderbrekingen weg en klonk het gewoon oké. Waarschijnlijk omdat het om zo'n klein stukje data gaat dat weg is, dat je het niet hoort als het zonder onderbreking kan afgespeeld worden.

Voor iemand die het eigenlijk niet kan schelen, zit je toch behoorlijk te emmeren over cd's en LP's te verheerlijken, tot aan het belachelijk toe.

Koop verdulleme voor die paar euro een nieuwe cd, de branche en de artiest worden ook gelijk weer wat ondersteund.

Ik heb nooit iets met een cd en als die eens vies is, vingerafdrukken of wat dan ook, krijg ik hem weer kraakhelder met Dreft en een beetje lauw water. Als nieuw.

Cd's kunnen ook véél meer hebben dan LP's kan ik proefondervindelijk bevestigen, dus laat alsjeblieft dat ene rottige schijfje die jij net hebt getroffen in de prullenbak belanden en tel de zegeningen van dit eigenlijk nooit haperende zilverkleurige kleinood.

Je kunt van retro houden, romantische ideëen er op na houden rond het gebruik van een LP, denken dat het beter klinkt, het geweldig vinden dat een LP af en toe kraakt, schuurt of zelfs overslaat. Als dat allemaal je ding is, prima. Ieder zijn smaak.

Maar kom niet aan met verhalen die de suggestie wekken dat cd's (al dan niet naar verhouding) net zo vaak kapot gaan als LP's of allerlei andere tekortkomingen gaan krijgen, want dat is niet zo.

Ergo, de (nog veelal analoge) cd's die ik halverwege de jaren '80 kocht zien er nog steeds hetzelfde uit, klinken nog steeds hetzelfde en weigeren ook nooit dienst. In al mijn aanschaffen van duizenden cd's nog nóóit een cd aangetroffen die oversloeg, knetterde als een haardvuurtje of bij sommige nummers zelfs weigerde.

Dat kan natuurlijk helemaal toevallig zijn, waarschijnlijk trek ik ook alleen goede exemplaren aan, maar in de basis zal voor iedereen het schijfje zijn plicht toch meestal wel nakomen, schat ik zo in. En dan mag het er niet sympatiek uitzien en moeten hoesjes inmiddels met de leesbril worden gelezen, bij normaal gebruik is het onverslijtbaar. De prijzen zijn momenteel superlaag (ik kan rustig 6 nieuwe cd's kopen voor 25 euro bij Amazon) en het geluid is nog goed ook....

En dan heb ik sinds kort een nieuwe truuk: ik zet de CD (als ik die al aanschaf, vaker via iTunesStore) op m'n computer.
LP's . . . . Ik herinner me vaag veel gedoe. En gekraak inderdaad.

@Musician: ga eens op dit topic naar de navigatiebalk, rechtsboven; klik op "zoek bericht" (uiterst rechts), typ als zoekopdracht "Sietse", vink "gebruikersnaam" aan en klik op zoeken.

Vervolgens lees je zijn goed onderbouwde teksten; je kunt de actie herhalen op het "vinyl, vinyl,vinyl" topic. Sietse geeft een duidelijke uitleg en die ga ik hier niet herhalen.

Overigens zijn cd's onderhevig aan een 'mechanische' slijtage die met cd-rot wordt aangeduid. Houdbaarhedi van een cd schijnt tussen de 25 en 40 jaar te liggen; zelfgebrande gaan beduidend korter mee.
Neem aan dat Kronos nog wel zal reageren.

"vaag" - jouw geheugen is inmiddels spreekwoordelijk op de site, Nicci - ben ik aan het koken en ik ga pasta uit laten lekken in de zeef, zeg ik tegen mijn lief: "geef me Nicci even aan".

Ik heb de meeste van Sietse's berichten gelezen, ook op het topic Vinyl x 3.

Wat ik altijd zo bijzonder vind in een discussie als deze, is dat ik alle stellingen, al dan niet "wetenschappelijk" onderbouwd, nooit in de praktijk bespeur.

Zo schrijf je zelf: "houdbaarheid van de cd schijnt tussen 25 en 40 jaar te liggen" Inmiddels zijn de eerste cd's bijna 30 jaar oud. Zou er al een verzamelaar zijn bij wie z'n eerste cd's spontaan uit elkaar zijn gevallen of zelfs alleen nog maar cd's waarbij het dreigt dat dat gaat gebeuren?

Geluid: zou er door de platenindustrie rond 1980 werkelijk een systeem zijn bedacht waardoor geluid op cd door luisteraars als minder zou worden ervaren dan als op LP, op allerlei terreinen? Welk belang zouden ze daarbij hebben?
Het is ook niet mijn ervaring in mijn eigen vergelijkingen tussen LP's en cd's. Zeker bij aanvang van de omzetting van mijn bestaande platencollectie naar cd niet. In bijna alle gevallen vond ik de cd beter klinken, tenzij er incidenteel zo'n album als dat van Joe Jackson voorbij kwam.

Maar ik hou sowieso wel meer van hoge tonen dan van lage (bas) en misschien is dat wel juist het sterke punt van de cd. Alle technische aspecten ten spijt, iedereen kan alleen maar afgaan op gehoor en gevoel. En dan heb ik het alleen nog maar over geluid.

Alle praktische onvolmaaktheden van de LP t.o.v. de cd, de ervaringen met krassen, oude naalden vervangen en noem maar op, blijven ook overeind staan.

Ik heb overigens vorig jaar nog een nieuwe draaitafel gekocht en vroeg me bij het uitpakken opeens af hoe ik in Godsnaam ooit nog aan een nieuwe naald moest komen. Vroeger had je van Tonar van die vierkante plastike doosjes met alle denkbare naalden. Jouw merk en type draaitafel had dan een naald met een eigen nummer.

De mijne kostte 40 gulden en eens in de drie maanden kocht ik een nieuwe naald, bang als ik was dat te scherpe naalden het vinyl van de platen zou schrapen......

E.e.a. is getest - ik meen o.m. door TNO - over dit onderwerpis een apart topic "cd-rot" - kijk daar ook eens. Ik heb een aantal oudere cd's (uit 82 - 84) die niet helemaal fijn meer afspelen.



Tuurlijk niet - een van de bekendste uitspraken in dat verband is: "we got the quality, but we lost the sound" - Neil Young over digitalisering. De technische ontwikkeling heeft al die jaren niet stilgestaan. En waar we bijv bij het begin van de digitale fotografie (vroeg in de jaren 90) genoegen namen met camera's met een resolutie van 1,5 Megapixel hebben diezelfde compact-camera's nu 12 Megapixels. De vergelijking met fotografie is geen toevallig - kijk naar de rasterachtigfe weergave van beelden - datzelfde rasterpatroon heb je natuurlijk bij geluid (samples). Waarom zou anders de zoektocht naar perfectionering van de cd,in de vorm van HDCD, SACD doorgegaan zijn? Ik heb lang gedacht dat de cd het einde was - totdat ik hoorde dat bijv. HDCD en SACD en zaken als "up-sampling" en "bit stream" technologie (constant samples van 1 bit nemen en verwerken en blijven vergelijken) totbetere resulaten leiden. Verbetering in kwaliteit is altijd mogelijk - je hebt alleen wel te maken met de wet van afnemende meeropbrengst.

En verder is het uiteraard ook een smaakzaak,



Als je van hoog houdt zou ik je aanraden vwb luidsprekers zeker eens naar Magnetostaten of Elektrostaten te luisteren - voor hoog en menselijke stemmen zijn dat zo'n beetje de meeste weergevers die er zijn.

Naalden kan je gewoon bestellen via internet - en da's niet eng.

Mijn advies aan jou; minder schrijven, beter lezen.

Aanrader voor alle oude en nieuwe vinyl liefhebbers hier:
...wordt keurig thuisbezorgd, prima service, staan je vakkundig aan de telefoon te woord als het nodig is; heel erg ruim assortiment:
http://www.rotor.eu/

Uiteraard, dat staat gelijk aan het bespreken van een cd. En het is natuurlijk prima dat de technologie rond geluidskwaliteit zich blijft ontwikkelen.

Overigens, dat juist Neil Young de uitspraak heeft gedaan is bijzonder (hoewel het waarschijnlijk wat langer geleden zal zijn geweest). Bij zijn remasters uit 2009 van zijn eerste drie solo-albums heeft er zich werkelijk een hele metamorfose voorgedaan. Zelden daarvoor heb ik zo'n verschil in geluidskwaliteit mogen ervaren, dankzij (blijkbaar) de cd. Het is net alsof hij, met gitaar en al, naast je staat. Dat maakt de drie klassiek geworden albums tot een geweldige nieuwe ervaring, het roept haast kippenvel op.

Maar ik begrijp het wel, er kleeft (ook of juist voor Neil Young) een hele emotionele geschiedenis aan de LP als geluidsdrager vast. En die geschiedenis is mooier dan de tijd die is gekomen na de introductie van de cd.

Er zijn overigens meer voorbeelden van oude LP's die (prachtig) zijn geëvolueerd naar analoge cd, digitaal geremasterde cd en ten slotte naar SACD of 5.1 surround dvd. Het lijkt mij dat de kwaliteit daarvan niet ter discussie hoeft te staan.

Het gaat mij er dan niet om of de geluidskwaliteit wordt gereproduceerd door geluidsdrager A of B, wel om de vraag hoe je dergelijke kwaliteitsimpulsen binnen je 'verzameling' kunt krijgen. Naar het zich laat aanzien lukt dat alleen door vervanging van oude cd-schijven door nieuwe. Gezien de blijkbaar beperkte levensduur van de cd is daar sowieso niets op tegen.

Zeker ik draai iedere dag nog Vinylplaten. Blijft iets speciaals hebben.

Sinds kort heb ik een platenspelert in huis. Lekker plaatjes draaien en omdraaien.

Update bij mijn bericht van 18 januari 2011.

Ik koop haast geen cd's meer, enkel nog vinyl (meestal tweedehands of op een rommelmarkt). Dankzij vinyl ervaar ik een album anders, de hoes, het artwork, de reuk (inderdaad) maar ook de speelduur zoals reeds aangegeven.

Door mee te doen met een aantal meetings met andere MuMe collega's heb ik toffe platenzaken ontdekt, in Breda, in Antwerpen, in Nijmegen en binnenkort nog eens in Rotterdam. Gemiddeld heb ik iedere keer zo'n tien à vijftien albums mee.

Downloaden? Dat zeker nog, want als oldschool metalhead (hoor ik daar al iemand oldtimer metalhead roepen ), vind je bepaalde dingen bijna niet meer en dan is het plezier des te groter om achteraf een pareltje op vinyl te kunnen kopen. Ik zou vinyl echt niet kunnen missen.

De verkoop stijgt zelfs

Ik heb zo'n 10 jaar geleden een paar keer wat platen gekocht. Een stuk of wat Promo files en andere hardcore. Ik vind het wel leuk om te hebben en ze gaan ook zeker niet weg, maar heb verder niet veel met vinyl. Mijn vader daarentegen kocht in de jaren '70 en '80 wel heel wat platen. Die heeft een aardige collectie, maar daarvan wordt eigenlijk ook niets meer gedraaid de laatste jaren.

En daarnaast staat dan dit bericht:
http://3voor12.vpro.nl/arti...

het blijft een ondoorgrondelijke wereldje soms, die van de muziekliefhebbers.
Wellicht de verkeerde doelgroep, of te beperkt in het aanbod / genres.

Dat is een bericht van drie jaar geleden Overigens is die zaak - gespecialiseerd in 'black music' nog steeds open, op zaterdag. De eigenaar zal een afweging gemaakt hebben en ervoor gekozen veel te doen via web - Facebook, daar zitten ze op; e-mail nieuwsbrieven en acties. Winkel zit nl wel in het centrum, maar niet op een plek waar veel aanloop is.

Ik denk dat de verkoop van vinyl slechts een kleine korte opleving kent en vooral gehypet wordt in een poging de sterk terugvallende verkoop van cd's wat te compenseren.

Laten we nu eens de nostalgie en audiofilie vallen, dan blijven er weinig redenen over om zo'n onhandig grote dingen in huis te halen waar je een speciaal afspeelapparaat voor nodig hebt terwijl je de inhoud ook gewoon (gratis) van internet kan halen.

Ik wil niet in de discussie treden met de heer hierboven, maar geef desalniettemin graag even de link naar deze site :: www.platenzaken.com :: vinyl nieuws :: met ook adressen van zaken in NL en B.

FYI: op een social media site als Linkedin is een aantal vinyl topics geopend en daar vinden levendige discussies plaats (social + info staat daar voorop).

Ikzelf koop alleen nog maar LP's, sinds een jaar of drie; mijn CD verzameling ligt alleen maar stof te vergaren (de helft ervan heb ik reeds verkocht - wat overblijft zijn nog enkele grote favorieten of cd's met een dik boekwerk). Zelf draai ik alleen nog maar mp3s of uiteraard platen (op een Technics platenspeler uit 1977). Ik beleef veel meer plezier aan platen dan aan CD's, omwille van de bekende redenen die voorgaande mensen al hebben aangehaald. CD's zijn zo saai! Zelf probeer ik zo weinig mogelijk nieuwe platen te kopen; ik houd het liever bij tweedehands. Vind het gevoel van nostalgie toch een belangrijk onderdeel, en dat krijg je niet bij nieuwe platen. Daarnaast bestel ik amper platen online, iets wat met CD's toch anders was. Er gaat ook niets boven het grasduinen tussen platencollecties, om dan die ene obscure plaat te vinden die je nooit had verwacht tegen te komen. Hoewel het soms ook frustrerend kan zijn dat je bepaalde artiesten niet kan vinden en je daardoor verplicht bent om je toevlucht te nemen tot het internet indien je een bepaalde plaat absoluut zou willen hebben. Verder vind ik persoonlijk dat (verrassend genoeg) Antwerpen de beste platenzaken heeft, in de Lange Koepoortstraat zitten er twee met een fantastische selectie (en democratische prijzen).

Toch een stukje rijden, want je bent van Leiden.

Ik kom ook graag in die platenzaken. Maar ik koop ook nog wel nieuw vinyl. En ook volop cd's. Het zou voor mij onmogelijk zijn het enkel bij vinyl te houden want daar is lang niet alles op te vinden. En mp3 gebruik ik alleen maar om dingen te checken.

Je schrijft, cd's zijn zo saai. Maar mij gaat het toch in de eerste plaats om de muziek. En een lp klinkt zeker niet altijd beter dan cd. Zeker als de speelduur vrij lang is gaat dit ten koste van de kwaliteit.

Tegenwoordig zet men het album dan vaak op dubbel vinyl, maar ik merk toch dat ik er soms wat tegenop zie dat te draaien, omdat je binnen de kortste keren de lp moet draaien/wisselen. Niet handig als je intussen ook nog wat anders aan het doen bent.

Ik ben dus zeker wel liefhebber van vinyl, maar de cd blijf ik toch een fantastische uitvinding vinden.

Wel ik ben een Belg in Leiden, dus ik kom nog wel eens in A'pen .

Ik moet zeggen dat ik helemaal geen audiofiel ben. Wat betreft geluidskwaliteit ben ik meer dan tevreden met MP3's (blasfemie als ik dit toegeef?), hoewel de LP wel vaak beter klinkt. Maar ik koop geen LP's of CD's omwille van de geluidskwaliteit. Het gaat mij dan toch echt om dat gevoel van tastbaarheid, die grote hoezen en het gevoel van nostalgie geloof ik. Dus ja, welke meerwaarde hebben CD's dan nog voor mij?

Een Belg in Nederland, misschien vind je dan wel dit boek interessant.

Sommige hoezen vind ik niet echt de moeite waard om zo groot te hebben. Als er dan ook nog enkel een blanco binnenhoes in zit terwijl in het cd-boekje teksten en/of foto's staan, dan gaat mijn voorkeur daar naar uit.

Het viel me zondag op dat de hoeveelheid LP's bij Fame behoorlijk toeneemt, zo om het hoekje tegen de muur.

Fame staat op het punt om binnen enkele maanden te worden gesloten. Maar misschien is dat toch de toekomst: winkeltjes met alleen nog maar LP's om te kopen.

Daar hebben ze bij Plato in Leiden waarschijnlijk de bakken nog wel van staan, een kleine omschakeling.

Voorlopig vind ik het vooral een hebbeding voor zware liefhebbers van vinyl. Het voordeel van een cd blijft toch de kwetsbaarheid van de LP, het feit dat je voor het afdraaien van een LP je altijd naar de ruimte moet waar een draaitafel staat en vooral ook het goedkope prijskaartje dat momenteel hangt aan het bestellen van cd's online. Het veel grotere aanbod (nog).

Ik las vrijdag in de Telegraaf (jawel, als ik naar de snackbar ga is het de enige aanwezige krant) een boeiend artikel over het schrijnende gebrek aan kritisch 'luistergenot'. Veel muziek wordt afgeluisterd via 'goedkope troep', de boxjes van de computer, de oortjes van de mp3 speler enz. De geïnterviewde hield een heel betoog vóór het hebben van een goede installatie met hele kasten van boxen.

Misschien dat de opkomst van de LP daar ook weer eens verandering in kan brengen: de wens om je muziek via een geweldige geluidsinstallatie af te spelen. Dan wordt ook het onderscheid tussen muziek gelijk weer een stuk zichtbaarder.

Lp's draai ik dus echt al vele jaren niet meer, kopen dus ook niet. Cd is veel beter, vanwege 1 ding....krassen. Natuurlijk ga ik heel voorzichtig met mijn spullen om, maar ook dan is er toch slijtage bij veelvuldig gebruik als je het over een lp hebt. Verder kan er meer op een cd, scheelt telkens lopen..........ja, op harde schijf hoef je helemaal niet meer te lopen, hoewel je ook daar een keuze moet maken wat te luisteren op een bepaald moment.
Verder ben ik het absoluut eens wat betreft het geluid van de lp, dat is inderdaad toch warmer zoals men dat noemt, het heeft inderdaad wat. Maar het ontbreken daarvan bij de cd vind ik totaal geen issue en weegt niet op tegen de voordelen. Ook de lp-hoes als kunstwerkje op zich is natuurlijk vele malen leuker dan die kleine cd. Maar het opbergen van die cd is weer makkelijker, ook daar vind ik het voordeel opwegen tegen het nadeel. En ja, met digitaal is opbergen helemaal geen issue meer, maar ik wil fysiek iets in handen hebben, bij slechts digitaal heb ik er geen gevoel meer bij. Misschien maf, maar dat is hoe ik er over denk, mijn gevoel er bij.
En om ten volle van muziek te genieten moet je eigenlijk met een goede koptelefoon op gaan zitten, maar dat doe je niet de godganselijke tijd, ik niet in ieder geval. Als ik nu een verstokte vrijgezel was met verder weinig tot geen bezigheden zou het een optie kunnen zijn, maar ik doe nog wel eens andere dingen en kinderen en vrouw willen ook nog wel eens wat aandacht zeg maar.
En ja, net als elke andere mannelijke muziekliefhebber wil ik het liefst natuurlijk kanonnen van speakers hebben staan.....had ik ook staan trouwens. Maar daar moet mijn huidige vriendin niks van weten en ergens ook wel terecht, er is meer dan muziek alleen. Dus gaan we voor de middenweg, kleinere speakers (wel houten kast) en een beste subwoofer.........waar de puristen ook een hekel aan hebben kan ik me indenken, maar ik vind het prima en ben op zich al een zeikerd wat betreft geluid, dat moet gewoon goed zijn. En zo heeft iedereen zijn voorkeuren en verlangens, al dan niet betaalbaar, want dat zal voor veel mensen ook meetellen. Meestal hebben vrouwen de instelling "als het geluid geeft is het goed"..............aaaaaaahhhh, nee, dat is niet goed, we trekken wel even wat geld uit voor iets wat ietsje beter is dan als het maar geluid geeft.

Van het verjaagde en verdwenen geluid van de jaren tachtig ben ik een groot liefhebber, dan geeft het nog iets extra's om wat uit dit tijdperk op de gitzwarte platte schijven te hebben. Daarnaast neem ik ze mee op gezelschapsavonden waarop we elkaars muziek beluisteren. Er zijn nog een aantal elpees waar ik achteraan zit. Iets waardoor de lol er een beetje vanaf is zijn de woekerprijzen...
https://ibb.co/X831cm1

Ik reken erop dat het plaatje hierboven zichtbaar is, kan het zelf niet zien, maar is gewoon een humoristisch voorbeeldje. Het gaat me er meer om dat een gewilde tweedehands LP nu veel meer kost dan zijn introductieprijs of dat ceedees ooit gekost hebben. Ik loop wel eens langs platenwinkels die gebruikte LPs verkopen en ik draag geen hoofddeksels, maar die zouden wel van mijn hoofd gevlogen zijn van prijzen die ik daar zie. 70 EUR voor Queen Greatest Hits dubbel LP en 35 voor Pet Shop Boys 1986 please, terwijl ik deze eigenlijk om slechts 1 liedje zou willen hebben. Misschien is nu het moment om de goedkopere platen alvast in huis te halen voordat die ook omhoog gaan in prijs. In kringloopwinkels vind ik veelal het minste van het minste, geslepen handelaartjes en koopjesjagers hebben natuurlijk grotendeels al voor je neus weggekaapt. Ik vond rondneuzen in thriftshops al niet de moeite waard om die vieze geur van motteballen en houtbederf, het is minder tijdrovend en meer kans van slagen als ik de gewilde elpees op veilingsites ga zoeken. Over ranzige geur gesproken, het is jammer dat veel platenhoezen wat muf beginnen te ruiken, naar oud papier. Is dat bij die dure reissued elpees van 30 EUR tegenwoordig ook zo?

Nightmares on wax: the environmental impact of the vinyl revival

Interessant stukje.

Dank je voor het plaatsen. Ben benieuwd of er rationeel op gereageerd gaat worden.

Inderdaad interessant.

Aardig perspectief, maar eerlijk gezegd - no offence - niets nieuws. Als je regelmatig (nieuwe) lp's koopt, weet je dat de perscapaciteit beperkt is (vinyl-release vaak andere datum dan die van de cd) en eigenlijk lang van tevoren moet worden geboekt. Onlangs artikel gelezen dat sommige oude persen in de US weer worden gereactiveerd. En voor 't persen heb je idd ruwmateriaal nodig.

En ook de tweede invalshoek - op streaming - is ook niet zo merkwaardig. Als je regelmatig in A'dam Z.O. komt, zie je dat er telkens gegraven wordt om nieuw glasvezel te leggen en waar glasvezel ligt, wordt VEEL stroom verbruikt - A'dam is bovendien een internet-knooppunt. Die zijde van internet- en cloudgebruik is lang onbelicht gebleven, net zoals de footprint van elektrische auto's - met name hun accu's (productie én afvoer na hun 'levenseinde') nauwelijks aandacht krijgt.