En heb jij wel een geplande route? Al heb ik wel een beetje een idee wat ik ga doen in het begin. Ik zou graag rond de jaarwisseling in Tasmanië zitten en het Falls Festival meepikken. Al wil ik mijn ticket nog niet kopen voor ik zeker weet dat ik daar in de buurt ga zijn en stiekem hopen dat het festival niet uitverkoopt.

Cool, jassn, zo'n reis. Maar dat is dan toch eigenlijk geen 'vakantie' meer, maar meer een avontuur en wellicht ook werk? Of ga je een jaar lang uitsluitend consumeren en vakantie vieren en luieren in Australie?
Wel goed van je dat je er op tijd nog even aan dacht een hostel voor de eerste nacht(en) te boeken..

Morgen met het hele gezin twee weekjes naar Lanzarote. Beste wensen allemaal!!!

Is vast weer zo'n staaltje schijnveiligheid waar ze in de USA ook wel brood van lusten.
Aantal jaren terug vanaf Schiphol naar NYC.
Strenge meneer op Schiphol vroeg waar ik verbleef in NYC.
Ik zei dat ik dat niet wist omdat ik niks gereserveerd had en daar wel iets zou zoeken.
Strenge meneer had daar geen boodschap aan en moest perse adres hebben.
Ben toen naar dichtsbijzijnde balie van een of ander reisbureau gelopen met het verzoek voor willekeurig adres van willekeurig hotel.
Een hotel waar ik dus nooit zou verblijven...
Met die gegevens weer naar de strenge meneer en mocht toen gewoon doorlopen.

Wat een volstrekte onzin, net als dat papiertje wat je altijd moet invullen.
Welke terrorist gaat daar nu serieus ''JA'' op invullen ?
Een van de vragen was/is of je tussen 1933-1945 heulde met Nazi Duitsland

Serieus?

Hebben die Yankees toch best humor.

http://www.bonkersworld.net/images/2012.08.17_us_customs_form.png

Een eerste nacht alvast iets geboekt hebben vind ik toch wel handig, vooral als je laat arriveert. Voor de rest kun je het allemaal idd prima ter plekke ook nog wel regelen, al naar gelang hoe de hoed staat, Stalin.
Ooit eens op de bonnefooi naar Berlijn gegaan en toen het viel die eerste avond nog helemaal niet mee een hotel te vinden, er was iets groots georganiseerd in de stad en pas bij het 4e hotel was er een kamer vrij.

In Finland de veiligheidscontrole en later ook dat onschuldig mens in een shop nog een sneer gegeven. Was vergeten dat er twee blikjes drinken in m'n handbagage zaten en die werden er uit gevist, dat was teveel dat mocht niet. En daarna kun je doorlopen en na 100 meter om de hoek volop diezelfde biertjes kopen. Voor 6,- p. stuk. En die kun je ook gewoon in je handbagage mee nemen.
Achterlijke 'logica' op die vliegvelden.


Fijne vakantie, angelin!

Staat hier zeer hoog op het verlanglijstje!
Hoe meer onzin men in de media vertelt, hoe meer zin ik krijg om het land te bezoeken.

De toiletten zien er wel smerig uit.

De toiletten waren over het algemeen prima, behalve de schijthuizen op Damavand tijdens de klim.
Die waren vergelijkbaar met het niveau van ranzigheid wat ik heb gezien in China.

Ik zou heel graag weer terug naar Iran willen, maar met de huidige spanningen rondom Saudi Arabie en de Iraanse verkiezingen in februari wacht ik nog maar even.
2016 Iranian Elections: Everything You Need to Know - See more at: 2016 Iranian Elections: Everything You Need to Know - patheos.com

Bovendien nog genoeg andere landen op de lijst

Dank!

Nu weer thuis.

Prachtig weer gehad en twee weken alleen maar peddelen tussen appartement, strand, zwembad, terras en restaurantjes. Heerlijk!

angelin: Haha, wat grappig, zit toevallig Buena Vista Social Club te luisteren en kreeg van die gedachten en verlangens naar de zon etc. en dan jouw bericht. Mooi dat je er van hebt genoten!

Ik fantaseer samen met een aantal vrienden al een hele tijd over een reis naar Iran. Over een aantal praktische zaken had ik me al ingelicht.
Die trip zal wellicht in 2017 of 2018 doorgaan, en wellicht/misschien in de maand Maart (Nieuwjaar volgens de Iraanse kalender) of in Februari (Revolutiemaand).
Maart lijkt wel interessant, want dan is het niet te koud of te warm.

Iran is niet meteen het meest evidente land om als Westerling op reis te gaan. Ik ben nog nooit buiten Europa geweest, dus wordt het zeker een hele belevenis.
Maar een Iraanse kennis van ons groepje heeft toegezegd om ons te begeleiden door Iran. Hijzelf is van Mashhad en heeft eigenlijk ook nog nooit een trip gemaakt door z'n eigen land. (Teheran is hij wel al geweest, maar daar blijft het bij).

Wellicht volgen we het klassieke route: TEHERAN - QOM - ISFAHAN - YAZD - SHIRAZ - KERMAN - MASHHAD.
Ah, we zien nog wel, er is nog niets concreets. Het is gewoon dromen.


Van Saudi-Arabië lig ik niet wakker. Die zijn militair niet opgewassen tegen Iran, en dat weten ze in Riyadh ook wel.
En de verkiezingen zullen volgens mij vrij rimpelloos verlopen. Iran is politiek vrij stabiel nu.

Iran heeft er handje van de rimpels intern enigzins hardhandig glad te strijken.
Het lijkt en is op zich ook een stabiel land, misschien wel het meest stabiele land daar in die hele ellendige zandbak.
Maar vergis je niet, onderhuids speelt er van alles en is er behoorlijk wat aversie tegen de gang van zaken bij een hoop mensen die je op straat in Iran zal spreken.

Waar de bevolking geen zin in heeft, oa na de met harde hand de kop ingedrukte Groene Protesten, is meer interne ellende.
En dus kiezen een hoop mensen ervoor rustig af te wachten tot de situatie en de leiders beter worden.

Ik ben zelf in juni geweest, wat afgezien van de hitte, prima te doen was.
Die hitte betekent nog minder toeristen en dus nog meer het gevoel dat je het land voor jezelf hebt.
Als land zelf is het uitermate geschikt om in te reizen.
Treinen, bussen en binnenlandse vluchten zijn goedkoop en komen overal.

Ik ben gisteren teruggekomen van een vier weken durende trip door de Verenigde Staten. Ik ben begonnen in Portland, waarna ik Seattle, San Francisco, Las Vegas, het zuiden van Utah en het noorden van Arizona, Phoenix en Austin heb bezocht. De steden waren schitterend, maar vooral de natuur, bergen en rotsen in Nevada, het zuiden van Utah en het noorden van Arizona hebben diepe indruk op me gemaakt. Ik ben met een huurauto een week (van 15 tot en met 21 april) door dit gebied getrokken en heb daarin Valley of Fire, Zion National Park, Bryce Canyon, Capitol Reef, Natural Bridges National Monument, Monument Valley, Antelope Canyon, Horseshoe Bend en Grand Canyon bezocht.

https://lh3.googleusercontent.com/-U2r7N533xzk/VyrcuA9a_5I/AAAAAAAACTQ/X2Zsigc4kB4dnjbEfUrUzwEkmwifAKYAwCCo/s2048/20160417_141901.jpg
Bryce Canyon

https://lh3.googleusercontent.com/-UEZUlE0BTDo/VyrdwBdsyHI/AAAAAAAACTQ/D1SqjLdyCNQlVy88p4gmOQpk_QugLj-XACCo/s2048/20160419_120241.jpg
Antelope Canyon

https://lh3.googleusercontent.com/-VdGUFO8IBms/VyrdxCHRSII/AAAAAAAACTQ/t_SdjALLOjUU4TjMzJDFqHH61wNCcF3igCCo/s2048/20160419_130043.jpg
Horseshoe Bend

Bij het binnenkomen van dit land op 6 april heb ik het mezelf onnodig moeilijk gemaakt. Bij aankomst op het vliegveld in Amerika krijg je doorgaans een gesprekje met een immigrations officer die je van alles vraagt over het doel van je trip en uiteindelijk bepaalt of je het land in mag. Deze moet er van overtuigd raken dat je niks kwaads in de zin hebt en binnen 90 dagen het land weer verlaat. Toen ik op de vraag wat mijn beroep in Nederland is antwoordde dat ik in de journalistiek werk, wilde deze weten of mijn reis niets met mijn werk te maken had en vroeg hij door over alle plaatsen die ik van plan was te bezoeken. En toen maakte ik de fout te vertellen dat één van mijn reisdoelen een psychedelisch muziekfestival is. En het woord psychedelisch laat alle alarmbellen in het hoofd van een immigrations officer afgaan. Ik kreeg een aantekening op mijn douaneformulier en moest even meelopen met een andere douanier. Zijn eerste woorden waren 'So I heard you are going to a psychedelic festival?', waarna hij liet weten mijn bagage te onderzoeken, want ik zou wel eens psychedelische dingen mee Amerika in kunnen smokkelen. Na een grondige controle van mijn bagage, waarbij hij uiteraard niets vond, kreeg ik toestemming het land te betreden met de woorden: 'Here's the fun part. You get to pack your suitcase again yourself'. Ik was allang blij dat het goed was afgelopen.

Portland, Seattle, San Francisco en Phoenix (waar ik in de voorstad Scottsdale verbleef) bleken de juiste steden om te bezoeken. Er is veel te vinden op het gebied van goede bars en restaurants en er is in al deze steden een mooie alternatieve muziekscene en iedere avond heb je meerdere locaties waar je voor 5 dollar entree een avond met een stuk of 4 lokale bands ziet. Leuk om te doen en je komt er veel locals tegen, die het allemaal erg leuk vinden dat een Nederlander de moeite neemt om naar een onbekende venue te gaan om daar nog onbekendere bands te zien. (Leuk detail, in Portland zeggen de locals 'jaah', zoals in de film Fargo).

Twee dingen tijdens deze citytrips sprongen er voor mij echt bovenuit. In Seattle was dat het Experience Music Project, waar altijd een serie wisselende tentoonstellingen over populaire cultuur te zien is. In april waren dat exposities over Nirvana, Hello Kitty, de geschiedenis van horrorfilms, science fiction films en de Super Bowl-overwinning van Seattle Seahawks in 2014. Het mooiste dat ik daar zag was een roze Hello Kitty-basgitaar van Nirvana-bassist Krist Novoselic, die een Hello Kitty-fan blijkt te zijn.

https://lh3.googleusercontent.com/-6ibFWpG_B5I/Vyrag7tyAtI/AAAAAAAACTQ/fjNOAb4-RognQdKa2RZlmTsAtBIhtA68ACCo/s2048/20160411_104106.jpg
Het Experience Music Project.

Het tweede was een dagtrip door de bekende wijngebieden Napa Valley en Sonoma Valley ten noorden van San Francisco. Als liefhebber van Italiaanse rode wijn kom je hier ruimschoots aan je trekken, want er zijn veel Italiaanse wijnboeren die zich hier gevestigd hebben en met hun Italiaanse druivensoorten heerlijke wijnen maken.

https://lh3.googleusercontent.com/-axRf9mtvzwQ/Vyra48EIUOI/AAAAAAAACVM/bY2dffsF3DkV70-ybvuYXh1DeTW7rhmVQCCo/s2048/20160413_125427.jpg
Hier hield ik het wel even uit.

Maar natuurlijk zou een vakantie geen vakantie zijn als ik er geen live muziek zou gaan zien. Dat is ook de hoofdreden om naar Austin te gaan, het is het Mekka van de livemuziek en de bijnaam van deze stad is niet voor niets 'the live music capitol of the world'. Na mijn bezoeken aan Austin in 2014 en 2015 voor Austin Psych Fest/Levitation is dit zo ongeveer een jaarlijkse bedevaart geworden. Ik heb in de VS twee keer Night Beats zien optreden (in Portland en in Seattle), Foals (in Tempe, Arizona), Neil Young + Promise of the Real (in New Braunfels, Texas), Drive-By Truckers, Ringo Deathstarr, Alex Maas, Silver Apples (in Austin) en ik weet niet hoeveel onbekende lokale bandjes.

https://lh3.googleusercontent.com/-Uzj_qTFZaDk/VyrehOqYnFI/AAAAAAAACTQ/PD1ROMzq9iUxTPflIDJwGmqlDNolAsmMACCo/s2048/20160426_221730.jpg

https://lh3.googleusercontent.com/-O80CLwBPwyw/VyredbCpBxI/AAAAAAAACTQ/2KFQfEJ4SrYsYfDDZT9E2_izy_bCfVHuQCCo/s2048/20160426_210322.jpg
Alsof er met Neil Young alleen nog niet genoeg helden op het podium stonden, kwam Willie Nelson even langs om twee nummers mee te spelen en te zingen.

Het optreden van Drive-By Truckers was ook gedenkwaardig, omdat het de hoofdact op een bierfestival was. Oskar Blues Brewery organiseerde in samenwerking met een stuk of 40 Amerikaanse speciaalbierbrouwerijen dit festival waarbij de brouwerijen hun speciaalbier in blik lieten proeven. De naam van dit feestje was Burning Can festival, met een knipoog naar dat jaarlijkse woestijnfeestje in Nevada. Inbegrepen bij de entreeprijs van 35 dollar was een tasting card, waarmee je je blikje 12 keer kon vullen. De meeste brouwerijen vonden het echter niet nodig deze kaart af te strepen, wat in de praktijk neerkwam op onbeperkt speciaalbier drinken. Daar wisten we (2 Australiërs, 2 Canadezen en ondergetekende) wel raad mee. En dan de hamvraag: heb ik lekker bier geproefd? Jazeker, maar de brouwprestaties van de Amerikanen blijven armetierig als je Belgisch speciaalbier gewend bent. Speciaalbier maken in de VS is in grote lijnen terug te leiden tot 2 trucjes: IPA (waarbij sommige brouwerijen ten onrechte het credo 'hoe meer hop, hoe beter' hanteren) of red/amber ale. Hoewel Amerikanen in rap tempo bijleren over het brouwen van speciaalbier, raad ik ze nog een paar studiereisjes naar België aan om eens een Tripel Karmeliet te gaan proeven.

https://lh3.googleusercontent.com/-OBb8mJyq1SA/VyreRxJpJII/AAAAAAAACTQ/-nK_Ni7VsSgSoaWmWvNa0WjidKjhTLXHACCo/s2048/20160423_151633.jpg

https://lh3.googleusercontent.com/-s-HlW6O9ATk/VyreW-UTk7I/AAAAAAAACTQ/QfgBGBdhGU4Eg7h_7ZRzi4t6BQ9TOAPlwCCo/s2048/20160423_203028.jpg
Speciaalbier en Drive-By Truckers zorgden voor een prima dag.

En dan was er het hoofddoel van mijn trip, het Levitation festival (vroeger bekend als Austin Psych Fest) in Austin. Maar dat ging dus niet door. Omdat er extreem weer werd verwacht (storm, onweer, met kans op flash floods en tornado's) werd donderdag, een dag voordat het festival zou beginnen, een streep door Levitation gezet. Verbijstering alom, vooral bij de mensen die een grote afstand voor dit festival hadden afgelegd. Want niet alleen trekt dit festival mensen uit alle delen van de VS, Mexico en Canada, ook vanuit andere continenten komen mensen hierheen. Vooral veel Australiërs, en verder heb ik mensen uit Zweden, Frankrijk, Chili, Schotland en Engeland ontmoet.

Niet alleen veel bezoekers, ook veel bands hadden hun reis naar Austin al gemaakt. Of er waren bands die na het vernemen van de afgelasting toch gewoon naar Austin kwamen en wel zouden zien of ze nog konden optreden, zoals de helden van King Gizzard & the Lizard Wizard gedaan hebben. Vanaf het moment dat er een streep door het festival gezet werd probeerde de organisatie bands op andere locaties te laten optreden en gonsde het van de geruchten. Welke bands waren al in Austin, welke bands zouden alsnog komen, welke bands zouden thuisblijven, welke venues waren beschikbaar voor vervangende shows, enzovoort. Zelf hoopte ik om drie bands te kunnen zien die ik nog niet eerder had gezien: Sleep, Ween en Super Furry Animals.

Vrijdag werd er langzaam maar zeker meer duidelijk. Door de hele stad waren venues gezocht en gevonden en kaarten voor de vervangende shows gingen in de online voorverkoop. Dat was nogal een loterij, want de capaciteit van de locaties waar de vervangende shows werden gehouden was natuurlijk veel kleiner dan die van het festivalterrein. Terugkijkend heb ik alle geluk van de wereld gehad. Ik heb kaarten weten te bemachtigen voor de vrijdagavond met Slowdive, Brian Jonestown Massacre en Twin Peaks, de zaterdagavond met The Black Angels en Allah Las, De zondagmorgen met Sleep en zondagmiddag/avond met King Gizzard & the Lizard Wizard, Holy Wave, Mystic Braves en nog veel meer. Het enige waarbij ik achter het net heb gevist is de zaterdagavond in de Mohawk, waar Boris, Sunn O))) en Sleep achtereenvolgend het podium betraden. Ween en Super Furry Animals zijn na het vernemen van de afgelasting niet naar Austin gekomen, dus die blijven op de bucketlist staan. Ik heb genoeg mensen op facebook gezien die helemaal geen kaarten hebben kunnen bemachtigen.

https://lh3.googleusercontent.com/-4_kiBW92-S0/VyremIxmvdI/AAAAAAAACTQ/w-ngv9DZy18fXoyJaMHCMU-NlNTyJcJJQCCo/s2048/20160429_231027.jpg
Slowdive

https://lh3.googleusercontent.com/-sp4zf2SQsjs/Vyrep_ICZQI/AAAAAAAACTQ/XutAvWe7a8oxwiZq-3O00E3n3B-RaJhVgCCo/s2048/20160501_110945.jpg

https://lh3.googleusercontent.com/-lyzqemZhGqc/Vyreq7osfcI/AAAAAAAACTQ/lQKXYS-7kBoTel_gCNc7eV-gBrFqXAwkgCCo/s2048/20160501_131622.jpg
Sleep

https://lh3.googleusercontent.com/-TGGdOydpOUQ/Vyrekk0y2eI/AAAAAAAACTQ/in8ttaO8kYQP2WnYTcPlDWRuKele_CSwACCo/s2048/20160429_211149.jpg
Brian Jonestown Massacre

Op vrijdag werd er veel gemopperd op de organisatie. Want waar bleef dat noodweer dan? Het was warm en zonnig en er was bijna geen wolkje aan de lucht. Dat festival had gewoon door kunnen gaan, was de algemene opinie. Tot laat in de nacht was het droog, maar rond een uurtje of 5 in de ochtend werd Austin getroffen door een zware onweersbui. En toen de mensen van de Carson Creek Ranch, waar het festival al een paar jaar gehouden wordt, op zaterdagmorgen gingen kijken hoe het festivalterrein eruitzag, bleek dat het afgelasten de enige juiste keuze was (foto's in de link).

Natuurlijk was het niet doorgaan van het festival een teleurstelling, maar achteraf bezien betwijfel ik of het weekend mooier had kunnen uitpakken. Want de meeste bands die ik op vervangende locaties gezien heb bleken once-in-a-lifetime-experiences. Slowdive (mijn absolute hoogtepunt van dit weekend, ook al was het de 5e keer dat ik ze zag), Brian Jonestown Massacre en The Black Angels in The Historic Scoot Inn, één van de oudste poppodia van Austin met een briljante geluidskwaliteit en hypnotiserende lichtshows, ga ik in deze setting nooit meer zien. Sleep gaf op zondagmiddag in The Mohawk een matineeconcert met een gratis taco-ontbijt voor alle bezoekers vooraf en daarna was er tot laat in de avond een minifestival in de Barracuda, dat een binnen en een buitenpodium heeft, waar King Gizzard & the Lizard Wizard de helden van de avond bleken.

En wat het weekend ook gemaakt heeft, is hoe de bezoekers en mensen uit Austin ermee omgingen. Meteen na het bekendmaken van de afgelasting werd er een facebookgroep opgericht waar men alle info over vervangende shows, vragen over slaapplekken en andere info kon delen en vragen kon stellen. Locals kwamen spontaan met het aanbod om mensen die zouden kamperen een paar nachten in huis te nemen, mensen die een flinke garage of iets groters hadden boden dit aan om een vervangend optreden te huisvesten, er werden ideeën voor spontane feestjes gepost en uitgevoerd en door mensen in deze groep werd er zelfs een vervangend festivalletje op zaterdagavond op een locatie buiten Austin gehouden. Hoewel iedereen teleurgesteld was, ging iedereen er relaxt mee om en maakte iedereen op zijn eigen manier het beste van dit weekend. Mij is dat in elk geval meer dan goed gelukt. Waar ik donderdagavond nog even twijfelde of ik in 2017 weer terug zou gaan, verdween die twijfel tijdens het weekend als sneeuw voor de zon. Volgend jaar weer!

Fantastische reis Cygnus! Ik ben daar ook een paar keer in die onvoorstelbaar mooie natuur geweest. Dit is overigens de foto van de binnenhoes van de nieuwste LP van Ray Lamontagne:
https://img.discogs.com/j-0oJ7NOm4ss9m5dG1rBpvI_3yk=/fit-in/600x600/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-8194137-1457920417-8876.jpeg.jpg
(zie jouw foto hierboven)

Mooi verhaal Cygnus! Genieten...
Leuk ook die douane in de US

Wat een schertsvertoning, echt niet normaal meer...
Ik moest op 4 mei naar het Amerikaanse consulaat in Amsterdam voor mijn Amerikaanse visum.
De reden hiervoor was mijn bezoek aan Iran vorig jaar.

Eerst moet je online door een eindeloze vragenlijst heen, met vragen om je kapot te lachen.
Ben ik van plan terroristische activiteiten te ontplooien in Amerika, heb ik ooit financiele ondersteuning verleend aan terroristen, heb ik ooit genocide gepleegd of daar ondersteuning bij verleend, heb ik ooit politieke moorden gepleegd of daar ondersteuning aan verleend, heb ik ooit kindsoldaten gerekruteerd enzovoort enzovoort enzovoort.

Daarnaast zo ongeveer alle persoonlijke informatie over mezelf, mijn ouders, mijn werk, mijn studies en mijn vorige bezoeken aan Amerika moeten invullen.
5x5 cm pasfoto uploaden en 144 euro betaald voor visumaanvraag.
De hele bende online doorgestuurd en vervolgens afspraak gemaakt om op consulaat in A'dam te verschijnen voor gesprek/interview aldaar.

Dit was dus op 4 mei om 11.20 en dus was ik netjes om 11.10 binnen.
Amper binnen begon het circus al...
Had mijn schamele bezittingen, paspoort/pasfoto/uitgeprinte bevestiging voor afspraak, in plastic tasje meegenomen.
Plastic tasje mocht niet mee naar binnen aldus de dame achter de balie, maar als ik er een propje van maakte en hem in broekzak deed, dan was er niks aan de hand...

Daarna door scanner heen en half uur mogen wachten alvorens ik uberhaupt naar binnen mocht.
Eindelijk naar binnen en vervolgens nog eens een half uur wachten alvorens ik mij moest melden bij 1 van de 4 balies.
Daar zijn van beide handen alle vingerafdrukken digitaal afgenomen.
Mevrouw achter de balie vroeg mij de reden van mijn DS-160 applicatie.
Ik zei dat het vast wel te maken zou hebben met mijn bezoek aan Iran, waarop de vrouw zei: ''There you go...that's the reason.''

Ik mocht weer gaan zitten en zou opgeroepen worden voor een interview, aldus de vrouw.
Dus weer gaan zitten en vervolgens na een minuut of 10 bij een andere balie voor het ''interview''.
Deze vrouw vroeg me alleen waar ik werkte en wat voor werk ik deed, iets wat ik ze bij de aanvraag digitaal allemaal al verteld had.
Vervolgens kwam de vraag of ik voor de Iraanse regering had gewerkt.
Dit bleek het complete ''interview'' en na deze met nee beantwoord te hebben, heeft ze mijn visa goedgekeurd en mag ik dus het land in !!!

Onvoorstelbaar...al mijn persoonlijke info overgedragen, 144 euro betaald, ruim een uur moeten wachten en dan vervolgens maar 1 vraag krijgen over het land waardoor je uberhaupt door deze hele procedure heen moet.

Stalin als Trump de baas wordt krijg jij waarschijnlijk een straatverbod (Museumplein) en dan kent hij jouw usersname hier niet eens

Mooie reis en verslag, Cygnus.

En nieuw paspoort was goedkoper geweest Stalin

Heb kort geleden al nieuw paspoort ontvangen, aangezien die van mij later dit jaar zou verlopen.
Maar ik mag aannemen dat in onze Big Brother-maatschappij vandaag de dag, informatie over iemand zijn aangevraagde en ontvangen visums wel ergens in een database staan.

Een gok die ik liever niet neem.
Als ze weten dat je over dat soort zaken liegt, dan kom je er helemaal nooit meer in.

Ik vertrek zo dadelijk richting Spanje.
Mochten er volgende week nog meer users naar Primavera Sound in Barcelona gaan, PM me dan. Lijkt me wel leuk om ook daar eens users even te meeten!

Tot over twee weken!!

Nog 1 dagen werken en dan vakantie!!!!

Eerst 3 weken in Nederland aan het strand en dan 3 weken naar IJsland.

Neem dan je regenjas en het maximum aan alcohol dat je (per persoon) mag meenemen, ook echt mee - je begrijpt daar wel waarom. Gelukkig verkopen ze op het vliegveld zakjes met pastilles (How to sing like Björk, How to appreciate Sigur Ros, How to understand Icelandic) - bij de laatste soort had ik wellicht baat gehad.

Regenjas en alcohol=check. Björk wil ik al een tijdje live zien, maar niet zo graag dat ik het dan maar zelf ga proberen. Sigur Ros heeft al aardig wat kansen gehad, maar bevalt niet. Was ik nog vrijgezel geweest had ik wellicht voor de laatste gegaan, maar ga me nu proberen met Engels te redden.

6 weken vakantie, dat heb ik volgens mij nog nooit gehad in mijn werkende leven.

Wel tof hoor, IJsland staat hier ook op de wensenlijst.

IJsland, hier ook hoog op de verlanglijst! Veel plezier angelin!

In de zomervakantie gaan we nu onze kids niet meer mee gaan niet meer weg. In april hebben we The Wild Atlantic Way in Ierland gereden en in juni zijn we een week naar Praag geweest. In september gaan we naar Zweden, alwaar ik ook nog een keer mag optreden en in december tot slot een lang weekend naar Newcastle.
IJsland staat ook hier op de verlanglijst.

IJsland vorig jaar nog geweest. En in 1998. Is wel een stuk toeristischer geworden. Wel tof land, pils wel 10 euro, Maar verder is het goed toeven.
Ik vertrek naar Costa Rica maandag