Dan lees je het niet.

Ik vond het een leuk stuk.

Niet klagen Pascal, geef ons allemaal een lesje in compactheid als jij aan de beurt bent

Ik hou wel van die lange verhalen, maar ja, dat was ook wel duidelijk denk ik.

Ingewandenmuziek

Negeer Ponty Mython alsjeblief gewoon Leuk stuk weer. Grappig trouwens dat ik met die death metal hoogst waarschijnlijk meer kan dan met Slipknot Overigens ben ik ook geen death metal fan, vind het vaak teveel herrie en te weinig wol. Uitzonderingen zijn dan weer zijtakken van de zijtakken van de zijtak ( ) als post-death metal ofzo (Neurosis valt daar geloof ik onder). Het is allemaal lastig Black metal vind ik dan wel weer geweldig, vaak, zowel oud (Mayhem, Emperor) als nieuw (Negurã Bunget, Agrypnie).

Overigens geenszins om me af te zetten tegen mijn ouders. Dat heb ik nooit gehad. Sterker nog, als ik zoiets op heb staan en mijn moeder komt de was ophangen ofzo (ik slaap op zolder, daarnaast is een soort 'was ophang hal') wil ik het nog weleens uitzetten Zij vindt Pearl Jam zowat al te hard. Als ze er iets over zegt is het trouwens grappend hoor, dus erg vindt ze het ook weer niet Maar toch: het gevoel me af te willen zetten tegen iets of iemand heb ik nooit echt gehad, zeker niet met muziek. Dus dat is alvast een verschil met enkelen van jullie. Kan er ook mee te maken hebben dat ik niet zo'n groep heb waarmee ik dus ongeveer dezelfde muzieksmaak deel, zoals jij, en eerder ook Sander hadden.

Mooie stukken van Bennerd en een leuke losse humoristische schrijfstijl ook. De Carlton-dans.

Tof om te lezen Ben, ondanks dat ik me totaal niet kan vinden in de muzikale richting kan ik me vaak vinden in je gedachtegang en ook ik dig je schrijfstijl .

jouw schrijfstijl

Als het bijvoegelijk gebruikt wordt mag ook 'je' als bezittelijk voornaamwoord hoor.

@niels: Ik denk dat het "afzetten" in mijn tijd niet het "doel" was, maar eerder een gevolg. Als mijn moeder iets over mijn muziek te zeggen had, was dat nooit grappend. Als ze op school opmerkingen hadden over mijn haar- en kledingdracht, was dat ook niet als grap bedoeld. Als (bijna) iedereen in je omgeving zich keert tegen je passie, denk ik dat, vooral wanneer je jong bent, het zich afzetten, of rebelleren een logisch gevolg is. Vooral ook omdat je begint te merken dat het vooral die betweters en moraalridders zijn die zelf de wereld om je heen tot een zootje geschopt hebben.


Hier ben je toch wel wat streng voor jezelf (en andere 15-jarigen) denk ik, want je moet dit toch relativeren (uiteindelijk ben je toch ook voor je eigen gevoel gegaan).
15-jarigen zullen inderdaad wel meelopen, maar kiezen meestal zelf zeer bewust met wie ze willen meelopen. Je vind dingen toch vooral "cool" omdat je er een zekere zelf-identificatie in meent te vinden. Vooral mensen die niet zomaar blindelings de nieuwste massa-media hype achternalopen, zou ik toch niet te snel als meelopers bestempelen.

Dankjewel ! of heb je liever dat ik dankjouwwel zeg?

Dankuwel

Bennerd rocks!

Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en heb het op Spotify presente Severed Savior - Brutality is Law aan een draaibeurt onderworpen. Welnu, gelukkig is mijn dubbel glas verzekerd tegen van binnen komende onheilen want in vergelijking met deze buitengewone bruutheid is Slayer (de bruutste metal in mijn collectie) een lieflijk popbandje.

Voorts moet de de Carlton-dans een plezante schertsvertoning opgeleverd hebben.

Wow, ontdekking. Topic even mooi als "Mijn vraag aan". Te volgen. Mooie verhalen.

Een beetje late reactie, maar ik wilde nog even kwijt dat ik me helemaal kan vinden in beide verhalen. Sandokan, je hebt echt prachtig verwoordt wat de toevoeging van het internet is. Ik kan me ook niet voorstellen hoe ik in muzikaal (en vele andere) opzicht(en) zonder internet mezelf moet redden. Klinkt nogal overdreven, maar dat is het eigenlijk niet. Internet speelt vanaf mijn generatie een ontzettend grote rol in het dagelijks leven.

Wat Niels zegt over de drang om allerlei verschillende soorten muziek te leren kennen had ik op exact dezelfde manier kunnen zeggen. Ik begin steeds meer te beseffen dat het zoveel mogelijk muziek leren kennen een belangrijk deel van mijn fascinatie voor muziek verklaart. Zo ben ik de laatste tijd steeds meer in dance gaan verdiepen. Een paar docu's kijken, een beetje rondsurfen op het web en beetje bij beetje mijn theoretische kennis aanvullen met het daadwerkelijk uitpluizen van de verschillende subgenres. Maar daarnaast is het ook gewoon heel fijn om muziek uit alle (sub)genres te kunnen waarderen. Of ik nou in de bui ben voor vrolijke of stoere hiphop, platvloerse of intelligente dance of duistere of agressieve metal maakt niets uit, voor alles heb ik wel wat.

Bennerd doet trouwens maar weinig onder voor sandokan, ook deze stukjes zijn weer een genot om te lezen. Opnieuw kan ik me in Niels zijn commentaar vinden, ik heb ook nooit de behoefte gehad om me tegen mijn ouders te verzetten. Het zachter zetten van het volume wanneer iemand in de buurt is, is herkenbaar

In de goeien ouwen tijd was dat toch anders. Toen speelden we de muziek zo luid dat je niet kon horen of er iemand in de buurt was. Een boze moeder die in de deuropening verscheen en zich roepend en tierend over dat lawaai heen verstaanbaar probeerde te maken deed wel een belletje rinkelen. Maar ook dat belletje was amper of niet te horen als Slayer, Metallica of Venom met het volume van een opstijgende straaljager door de woonkamer knalden.

Die oudjes hadden gewoonweg niks, nul, zero respect voor onze hobby. Probeer je ongestoord van je muziek te genieten, komen ze daar als gekken overheen trachten te schreeuwen
Bovendien werden ze dan ook nog eens pisnijdig als je druk doende met gebaren trachtte duidelijk te maken dat je onmogelijk kon horen/verstaan wat ze daar stonden te gillen....

Zal de generatiekloof wel geweest zijn.....

Mazzel ik even dat ik dezelfde muzieksmaak heb als mijn ouders.

Metal schmetal. Maar bennerd is hoe dan ook een fijne jongen.

Sterk stuk Bennerd!

Dat is zeker waar. Ik vind het ook erg fijn dat ik de mogelijkheid heb (en mezelf de mogelijkheid geef) een greep te kunnen doen uit welk genre dan ook wanneer ik er zin in heb. Voor elke bui, weersomstandigheid of situatie heb ik wel muziek.


Ik kan me daar wel iets bij voorstellen ja, al heb ik daar zelf inderdaad helemaal niet mee te maken. Maar aan mij is dan ook totaal niet af te zien wat voor muziek ik luister, ik draag ook totaal geen opvallende kleding (voor zover er een klederdracht te bedenken is bij wat ik luister Zwarte kleding, NY pet, baggy broek, Blaudzun bril, lang haar en nette schoenen? ). Vind ik overigens totaal niet belangrijk. Maar dat zal wel te maken hebben met het feit dat ik ook totaal niet bij een groep hoef te horen. Wellicht dat ook dat verklaart dat ik nogal een alleseter ben als het om muziek gaat.

Ik heb eigenlijk nooit echt problemen met mijn ouders qua muziek. Gisterenochtend had ik Utilitarian van Napalm Death best wel hard op staan in de woonkamer en dan is het enige wat mijn moeder zegt:

Mag er tijdens het eten wel wat andere muziek op?

Natuurlijk!


Dat rebelleren heb ik niet echt. Ik luister al naar Metal vanaf mijn zesde. Voor de rest heb ik lang haar en draag ik vaak metal t-shirts. Laatst had ik een t-shirt van Kvelertak aan en toen werd ik een hippie genoemd. Het was dit t-shirt:

Hippie.

En die Rock Tribune-samplers stonden inderdaad vol met geweldige ontdekkingen. Love van Strapping Young Lad, toen was ik gelijk om!

Bij een groep horen hoefde voor mij ook niet echt. Vaak hoorde je er overigens juist niet bij als je er als hardrocker bijliep in de vroege jaren tachtig. Ik vond lang haar, een leren vest, jeans met lapjes, smalle broeken (die in Nederland grappig genoeg niet gedragen werden) gewoon mooi. Dáárom wilde ik het dragen. Niet om ruzie te krijgen met mijn ouders, niet om erbij te horen, niet om te choqueren. En al zeker niet om uitgelachen te worden. Maar dat gebeurde allemaal wel en zoals Cabeza al opmerkte, zo werd je alleen daardoor al de rebellie ingeduwd.

Die kledij was niet omdat ik erbij hoefde te horen, maar hoorde er gewoon bij. Ik bedoel, ik vond dat mooi, ik vond dat "mij", dus ik droeg dat. Met erbij horen had dat niets te maken. In de beginjaren had ik trouwens geen geld om concerten bij te wonen of uit te gaan, mijn vrienden en klasgenoten waren geen metalheads, die waren er evenmin bij de dorpsbewoners. Daar werd ik op straat net zo bekeken als een orthodoxe jood in een Gestapo kwartier. Ik heb er toen meer problemen door gehad dan plezier, maar voelde me wel mezelf, en goed in mijn vel. Wat ik trouwens niet had toen ik nog in mijn "zondagse kleren" mee naar de kerk werd gesleurd (ja, tot op mijn dertiende of zoiets)

Als ik dat zo lees van de jeugd van nu zou ik bijna jaloers worden. Bijna dan toch. Want iets van al die vanzelfsprekendheid en aanvaarding ruikt me teveel naar conformisme, terwijl rebellie volgens mij altijd wel nodig is.

Lap, ik zie nu dat Kronos reeds ongeveer hetzelfde heeft gezegd

Twee zielen, een gedachte.

Ik weet natuurlijk niet hoe het in jullie situatie was. Wat ik om me heen op school gezien heb is dat mensen die een bepaalde en duidelijke kledingstijl hebben vaak in groepen zijn. Een jaar of wat terug had je ook zo'n groep bij ons op school, met van die lange haren, een zwart t-shirt (meestal met een band als Slipknot erop), een legerbroek en van die bijzonder stevige schoenen. Die zaten volgens mij zelfs allemaal in hetzelfde jaar. Het nadeel van in zo'n groep zitten lijkt mij dat je krijgt wat Sander beschreef, dat je met zijn allen naar één soort muziek gaat luisteren en er dus eigenlijk nauwelijks ruimte voor verbreding is, want (ik zeg maar wat) hiphop is uit den boze. Maar dat was overduidelijk niet jullie situatie. Hoe het in de jaren 80 was weet ik verder natuurlijk niet Vind het trouwens ergens altijd wel dapper als mensen er op zo'n toch wel opvallende manier bij gaan lopen, zeker als je het in je eentje doet.

Benieuwd naar het volgende verhaal van Bennerd, voor zijn verhalen hier ondergesneeuwd raken

Het heeft wel iets dappers, maar aan de andere kant zijn het natuurlijk ook juist meelopers die vaak ergens bij willen horen. Maar je kunt je dan afvragen in hoeverre we dat allemaal niet zijn.

Inmiddels vaste prik in mijn rondje MuMe, dit topic. Hulde! Beter laat dan nooit zal ik me ook maar eens aan het lijstje toevoegen.

- niels94 X
- Slowgaze X
- MDV X
- tsjong X
- Lukas X
- Cygnus X
- kobe bryant fan X
- Sandokan-Veld X
- Bennerd
- Herman
- Bakema NL
- Misterfool
- korenbloem
- Paap_Floyd
- Snoeperd
- Harderwiek
- Chevy93
- Teunnis
- Deric Raven
- ArthurDZ
- panjoe
- dazzler
- Pim556
- tip_of.yourstar
- wizard
- shadowboxer
- Ataloona
- ClassicRocker
- muziek-fan
- Gloeilamp
- R&P
- Ponty Mython
- UmindC
- Arcade Monkeys
- jasper1991
- sxesven