@DJ Frankie: Bedankt. Cd's van Clouseau ben ik inderdaad mee bekend door mijn moeder.
Ik heb ze vroeger zelfs nog eens live gezien. Nu laat ik ze mooi in de woonkamer liggen.

Dj Frankie is niet vies van wat muziek waar hij totaal verslingerd aan was in z'n jeugd zoals zijn leeftijdsgenoten. Denk maar aan: Marillion, U2, The Cure, Simple Minds, ...
Maar van de nieuwe stroming rockbands is hij zeker ook op de hoogte zo doe je hem zeker een plezier door Radiohead of Placebo te draaien als Frankie in de kamer is.
Frankie's uitstapje naar Hip-Hop met The Roots ging hem dan wat minder af, vreemd aangezien Frankie ook niet vies is van wat Soul met Marvin Gaye.
En zoals iedereen wel weet gaan Hip-Hop en Soul vaak hand in hand.
Conclusie: Frankie maakt graag eens een uitstap naar een ander genre bv. Folk met Leonard Cohen. Maar Rock blijft toch z'n genre voor het leven denk ik.

Glenn is een jongen die veel naar muziek luistert maar zelf ook veel muziek maakt. Zo zet hij op het internet zelfgemaakte beats en nummers en hij maakt echt progressie per nummer. Ik kende Glenn in het begin als een hip-hop-fan maar nu luistert hij naar zeer veel verschillende genres.

De laatste tijd heeft Glenn veel naar Electronic geluisterd, dit inspireert hem om zelf muziek te maken. Ook zet Glenn vaak emotie boven techniek in de muziek. Hij luistert bijvoorbeeld veel naar screamo en folk. Maar Post-Rock is de muziek waar Glenn het meeste van houdt. Godspeed You Black Emperor! is zijn muzikale bijbel en Sleep het mooiste nummer ooit gemaakt. Voor een 14-jarige heeft hij al een flinke muzikale reis gemaakt.

Dat is de nagel op de kop Mike.
Mike is ook nog niet zo heel erg oud en al van jongs af aan gepassioneerd of toch op zijn minst erg geïnteresseerd in muziek. Hij is een straffe drummer, maar kan ook z'n gitaar en bas wel de baas denk ik. Zijn roots liggen in de metalhoek, en nog steeds behoort het tot z'n favoriete genre's. Donkere, aanzwelmende gitaren, geschreeuw en gegrunt, ... Mike krijgt er maar geen genoeg van. Maar als je denkt dat Mike weer zo'n stereotype Metalhead is die een afschuw heeft tegen alle andere genre's dan ben je erg mis.
Mike kan zeker genieten van wat drukke Free-Jazz, originele Electronic, een pakkende Folk of Pop song maar ook zeker van wat Punk en Rock.
Een veelzijdige en gepassioneerde muziekliefhebber dus.

Glenn is altijd de user geweest voor wie ik het meest respect heb gehad. Binnen een korte tijd is zijn smaak zo groot geworden dat hij nu van alles en nog wat pakt.

Zoals Don al zei verkiest hij emotie boven het technische en ik zit zonder meer in hetzelfde bootje. Het is erg tof dat hij in de meeste dingen wel het mooie kan vinden, ook als het om extremere genre's gaat als Screamo en Metal. Voor dat punt niets meer dan respect! Ik zou het niet kunnen.

Samen delen we een passie voor GY!BE (waarschijnlijk heb ik daar een heel klein aandeel in gehad . Ga zo door gozer en ontdek nog veel meer!

Bedankt! En ja, jij was degene die me GY!BE tipte.
Bram, een user die ook van alle genre's weer wat meepakt.
Zoals hij zelf zegt draait het vooral rond sfeer en gevoel.
100 noten spelen in een halve minuut hoeft niet voor hem, liever maar 5 noten verspreidt over 5 minuten. Svarte Greiner kan hij daardoor (terecht) waarderen, ook van de gitaarwaves van Stars of The Lid kan hij genieten en bij wegdromen.
Maar net zoals bij mij heeft hij die passie voor het genre Post-Rock, en vooral eigenlijk voor GY!BE. Krijsende, donkere cello's en violen Bram krijgt er geen genoeg van. Dat composities soms meer dan 20 minuten duren kan hem ook weinig schelen.

Maar hij kan ook zeker genieten van simpele emotie met een mooi Pop/Rock nummer, zo houden we ook allebei van Sparklehorse en Bon Iver. Op de volle distortion riffs van Smashing Pumpkins gaat Bram ook helemaal los.

Er lijkt geen enkel genre te zijn waar Glenn geen enkele affiniteit mee heeft, of het moet al schlagermuziek zijn. Hij graaft diep in de obscure plooien van punk en metal maar is tegelijk ook te vinden voor hip-hop. Recentelijk is hij zich erg gaan interesseren voor electronic en vooral dan breakcore. Maar bovenal blijft zijn grote liefde postrock, iets waarin ik hem zeker kan begrijpen. Om kort te gaan kan ik zeggen dat Glenn mijns inziens een uitstekende smaak heeft.

arcade monkeys lijkt een grote voorliefde voor rock te hebben. Natuurlijk zijn Arcade Fire en Arctic Monkeys grote favorieten en daarnaast veel van de hedendaagse (zeg maar jaren '00) rock. Verder maakt arcade monkeys nog wel eens uitstapjes naar post-rock en metal. Ook de klassiekers van voor de jaren '00 en 90 heeft hij al ontdekt. Eigenlijk lijkt zijn smaak behoorlijk veel op mijn smaak.

Energie! Dat is één van de woorden die me te binnenschiet als ik denk aan de muzieksmaak van oceanvolta.
Oceanvolta geeft zo Top 10 noteringen aan het energieke en frisse debuut van de Arctic Monkeys, maar ook aan het originele en energieke: Frances The Mute van The Mars Volta.
Ook het wat zwaardere werk blijkt hem te liggen want ook: The Oceansize en Mastodon mogen rekenen op een Top 10 plek. Ook voor wat Folk & Pop is oceanvolta te vinden.

Glenn ken ik als een user met een brede smaak, die volgens mij alleen maar breder wordt. Iemand die openstaat voor alles en luistert wat er te luisteren valt.
In mijn beleving houdt hij veel van post-rock en ook Burial (en aanverwante artiesten uit de electronicahoek) is een naam die me al snel te binnen schiet. Glenn is ook iemand die (samen met meer jonge users) erg geïnteresseert is in al het harde werk dat er tegenwoordig gemaakt wordt. Dan heb ik het niet alleen over metal, maar bijvoorbeeld ook over punk.
Daarnaast kom ik Glenn ook geregeld tegen bij de hiphop-pagina's die ik af en toe bezoek. Zoals ik al zei: zijn smaak is breed.

Als ik zijn smaak toch in een paar woorden zou moeten vatten zou ik zeggen dat Glenn van complexe muziek houdt. Ingewikkelde en lange nummers die veel aandacht van de luisteraar vragen. Denk aan post-rock, denk aan black metal, denk aan minimalistische electronica. Om zulke muziek te kunnen waarderen moet je wel een gedisciplineerd en toegewijd muziekluisteraar zijn.

Stoepkrijt is een user wiens smaak weinig opvallend is, en dat is absoluut niet negatief bedoeld. Hij kiest zijn favorieten uit de indie/alternatieve rock van de afgelopen 30 jaar en past daarmee precies in het stramien van de gemiddelde MuMe'er. Ik kan me vergissen, maar het lijkt me niet echt een type om snel verzeild te raken in de wat meer extreme varianten uit het muzikale spectrum.

Dream Theaters Black Clouds is daarmee wel het meest opvallende album in zijn lijst.

Veel stevige rock, met Eminem als vreemde eend in de bijt op nummer 7 (erg grappig, en ben wel benieuwd naar de reden voor deze vreemde eend? )

lennon houdt van goed gemaakte pop. Het hoeft allemaal niet te ontoegankelijk te zijn. Gewoon goedgeschreven popliedjes die je mee kan zingen. Met name de popliedjes uit zijn jeugd (de jaren '80) hebben een onuitwisbare indruk achter gelaten.

Het wordt onderhand een cliché, maar Ward is van alle markten thuis. Van de verschillende genre's kiest hij vaak wel het bekendere werk. We hebben allebei een adoratie voor Modest Mouse zo te zien.

Zijn username doet een voorliefde voor pompeuze, theatrale rockmuziek vermoeden; zijn stemmenlijst bevestigt dat redelijkerwijs: veel postrock, Tool, Smashing Pumpkins e.d. Echter, heeft Eveningguard ook een heel andere kant, namelijk de liefhebberij van lo-fi, of dit nu de fijnbesnaarde rootsmuziek van een Jason Molina of Will Oldham is, of de rammelige, nihilistische rock van Modest Mouse of Neutral Milk Hotel. De muziek moet voor Eveningguard qua dynamiek en productie wel ietsjes buiten het gebaande pad liggen (maar ook weer niet te veel). Zijn collectie is een goede bloemlezing van wat de alternatieve pop/rock de afgelopen 20 jaar te bieden heeft gehad.

Titmeister houdt van iets anders. Hij is liefhebber van afwijkende muziek en heeft tegelijkertijd een paar degelijke favorieten. Tom Waits, Pink Floyd, The National, The Doors. Op nummer 1 van zijn top 10 staat het interessantste album wat ik ooit heb gehoord. Titmeister wil muziek in zijn puurste vorm, met een lekkere vleug experiment erbij.

tsjong houdt zich bezig met wat men klassiekers noemt. Zijn complete top 10 staat in de top 250, en ook uit zijn verdere stemmen blijkt dat op dit moment vooral de grotere en bekendere musici zijn aandacht hebben. Dat neemt niet weg dat een avontuurtje hier en daar er best af kan, zo kunnen ook de experimenten van Can en de horrorfolk van Comus zeker boeien. Eigenlijk is de top 250 ook op andere punten een redelijke afspiegeling van zijn smaak, aangezien het vooral rock en aanverwanten zijn die de klok slaan, met af en toe een album uit een ander genre (dance, hiphop of jazz bijvoorbeeld). Een rockist is hij dan ook zeker niet.

Ah, onze alles luisterende Niels.
Was Niels er niet geweest was ik waarschijnlijk nog druk bezig met Eminem & Dr. Dre te luisteren.
Maar nu over je smaak: hoe gekker hoe liever bij Niels, maar hij blijft ook trouw aan de (cult)klassiekers. Zoals: In The Aeroplane Over the Sea, ( ), Kid A, ...
Maar ook: Screamo, Post-hardcore en andere harde stromingen bevallen Niels wel.
Maar Niels houdt ook van z'n hood en daarom is hij ook niet bang van wat goede Hip-Hop mits het wat origineel is en tekstueel in orde. Alleen Lil Wayne moet zich niks van die twee regels aantrekken volgens Niels.

OK Kobe bryant Fan. Een van die muzikale wonderkindjes van Mume die op jonge leeftijd al een enorm brede smaak hebben. Op het moment lijkt hij een lichte voorkeur te hebben voor Post-rock. Tevens kan hij goed meeschreven met heftige screamo. De wat hippere bands van dit moment krijgen van hem allemaal een eerlijke kans. Hier en daar probeert hij wat oudere muziek, maar meer als een sporadische zijstap moet het niet voor KBF worden. Prima smaak hoor!!

Misterfool is een progger in hart en nieren, maar wel één die zich steeds breder is gaan waarderen. Zo is er ook bijv. jazz en elektronische muziek in zijn stemmenlijst te vinden, en schuwt ie ook de moderne muziek niet, ondanks dat het niet altijd een geslaagd huwelijk is (bijv. met hiphop). Toch probeert ie het altijd wel, dat is te prijzen! Uiteindelijk heeft Misterfool toch een duidelijke voorkeur voor lange uitgesponnen nummers, wat zich ook in andere genres lijkt te uiten.

Bij Arrie had ik altijd het idee dat we behoorlijk overeenkomstige smaken hadden. En dat klopt ook als ik zijn 5*-albums doorspit. Een lekker brede smaak waar ruimte is voor o.a. hiphop, jazz, electronica en de betere pop. Op last.fm is onze "musical compatibility" bijna 100%. Maar de laatste tijd is mij steeds meer opgevallen dat ik het qua muziek heel vaak met Arrie oneens ben. Zowel in de MuMeLadder, maar vooral ook bij Song van het Jaar, stemt Arrie vaak op andere nummers dan ik. Daarbij is het verschil er voornamelijk bij nummers die ikzelf geweldig vind, favorieten van Arrie vind ik meestal ook prima. Al met al heeft Arrie een uitstekende smaak, waarbij verscheidene genres aan bod komen.

Hmm, interessant, heb je voorbeelden?

Edit: even terugkijken in het Song van het Jaar-topic zijn we het over het algemeen toch wel met elkaar eens, ik zie eigenlijk niet wat je bedoelt. Hoogstens Deafheaven maar daar heb ik verder ook niet echt problemen mee.

Meest recent: geen punten voor You Got the Love in de MuMeLadder (aan de andere kant wel dikke punten voor NIN, Miles Davis en Jaydee ).

Nouja, het zou wel heel bizar zijn om volledig dezelfde smaak te hebben (dat is alleen weggelegd voor Koenr en Nevyn ), dus zulke uitzonderingen zul je altijd wel hebben.

Teunnis de user die alleen al in z'n Top 10 heel wat verschillende genre's heeft staan. Van de donkere Punk band Converge tot de geniale solo's van Zappa uit Hot Rats.
Teunnis houdt ook zijn street credibility hoog met Atmosphere!
Maar ook Folk & Electronic zijn geliefde genre's bij Teun.
Knappe smaak!

Die Top 10 bestaat opzettelijk uit 10 genres Maar dat doe ik inderdaad voor dit soort dingen, om lekker hip te blijven

Toen Glenn mededeelde dat hij nog maar 14 lentes jong was dacht ik dat hij een geintje maakte.
In mijn 14e levensjaar was mijn muzieksmaak louter een afspiegeling van wat ik op radio en tv voorgeschoteld kreeg. Vrij beperkt en veelal gerelateerd aan de top40. Hulde dus aan de techniek van nu! Mede door het internet is vrijwel alle muziek makkelijk toegankelijk voor iedereen. Dus is het ook niet zo gek dat Glenn een aantal pareltjes in zijn top 10 heeft staan. Ik noem een GY!BE, Flashbulb, Microphones... Nu is dat niet zo gek omdat we al eerder hebben gemerkt dat onze smaken elkaar regelmatig overlappen en dat een gedeelte van onze top 10 net zo veranderlijk is als het weer. Mede doordat Glenn nieuwschierig is en enthousiast wanneer er hij weer een nieuw pareltje heeft ontdekt. Dit deelt hij het liefst met iedereen. En dat is regelmatig merkbaar aan zijn top 10. Ik ben benieuwd hoe zijn top10 en referentiekader er over pakweg 10 jaar uit zal zien. Wat een beperking zal dat zijn.. 'maar' 10 favoriete platen kiezen.

Bardt1980 heeft een toffe smaak. Al was het alleen maar vanwege de debuutplaat van Asaf Avidan die in zijn én in mijn top 10 staat. Het maakt me benieuwd naar andere - mij onbekende - platen die hij maximale scores geeft: ediT? Yndi Halda? Ik heb geen idee...

Verder heeft Bardt iets herkenbaars voor mij: een soort veelvraat die uit veel genres de krenten uit de pap vist.

O ja, nog een kritiekpuntje: ga als de sodemieter andere albums van Eels luisteren dan het debuut en een verzamelalbum! Zul je zeker geen spijt van krijgen...

Daar sla je eigenlijk de spijker mee op z'n kop. Een rotsvaste top 10 samenstellen is voor mij nagenoeg onmogelijk. Vandaar dat ik uit de diverse genres die ik kan waarderen de beste platen in mijn top 10 heb gezet. Afgaande op jouw top 10 denk ik daarom dat edIT niet iets voor je zal zijn. Misschien Yndi Halde wel, tenzij je niet Post-Rock houdt natuurlijk En wat Eels betreft, ik heb de meeste albums wel al beluisterd hoor, maar lui als ik ben nog nooit een score gegeven. Zal ik binnenkort maar eens doen dan

Dan zal ik me eens aan Yndi Halda wagen...