Masimo is een liefhebber van zangers ergens in een donker hoekje van een rokerige kroeg.
Figuren die leven op de rand van het bestaan, een rugzak vol met pijnlijke herinneringen meedragend.

Er zit altijd wel een soort 'deric feeling' aan de platen die meneer beluistert: vreemd sta ik nooit te kijken over keuzes in spellen of ladders. Dat kenmerk is echter moeilijk te omschrijven, en zal ik me weer met vaagheden en halfheden uitdrukken. Awel, zie hier:
Het algehele gevoel dat mij altijd beklijft bij het bekijken van deric's posts en lijstjes is altijd: 'donker'. Een donkerheid van het hoekje van een kroeg, zoals bij mij, is het echter niet, het is een ander soort donkerheid. Laten we zeggen dat de raaf in zijn naam wel boekdelen spreken kan. Treffende symboliek, in die raaf van je? Alhoewel het wel een donkere, vreemde, mysterieuze raaf moet zijn, en daar is de avatar met de raaf die wel 'ns langskwam minder treffend: te vrolijk?

Wellicht voegt de wave-inslag vaak aan de donkerheid die zekere mysterieuze vlaag toe, een laag die ik ook kan vinden in artiesten als Nick Cave ( ) en 16 Horsepower. (alhoewel dan niet wave-gerelateerd)

In elk geval een muziekliefhebber die muziek met dat beetje extra bekijkt, en niet enkel beluisterd. Zo ploffen er altijd wel mooi geformuleerde zinnen uit zijn pen, en die betrappen hem er vaak op dat 'ie een mooie kijk op de muziekwereld heeft.

Ik kan me hier ook weer geheel in vinden.
De naam Deric Raven is afgeleid van de hoofdpersonage in de film The Crow (1994) - MovieMeter.nl.
Deric Raven is dus eigenlijk Eric Draven, zo ook mijn avatar.
De hoofdrolspeler Brandon Lee (inderdaad zoon van) overleed onder mysterieuze omstandigheden tijdens de opnames van die film.
Hoe duister kun je het hebben.
De raaf stond tevens symbool voor het vriendelijke en het lieflijke.
Als een zachtaardig dier kon ik toch fel uit de hoek komen, maar werd het voor mijn gevoel minder snel kwalijk genomen.
16 Horsepower doet mij aan de oude Waterboys denken, die hun oorsprong in de wave hebben, maar tevens folk uitspattingen.

Heeft sowieso een aparte stijl die mij eerlijk gezegd wel ligt.

Deranged houdt van ouwemannenrock en wil ook wel eens de meerwaardezoeker uithangen.

Deric raven, de user die zeer in het oog springende stukjes schrijft, bij diverse artiesten. Deze week onze expert bij artiest van de week Nick Cave (zie stukje Masimo), kan het volgende week weer geheel iets anders zijn. Rode draad is wel: het welbekende Randje. Er hangt altijd wel een donker getint randje aan de muziek die hij graag beluistert, althans, zo zie ik het. Enfin, een getint randje op z'n minst. De eerder genoemde Nick Cave, Joy Division, The Cure natuurlijk, veel grote wave-namen.

Overeenkomsten in smaak? Die zijn er zeker, al ben ik net wat minder fan van Joy Division en The Cure dan van Nick Cave en dEUS. Mooiste platen in zijn 5* lijst:

16 Horsepower - Sackcloth 'N' Ashes
dEUS - Worst Case Scenario
Nick Cave & the Bad Seeds - Let Love In
Pearl Jam - Ten
Pixies - Doolittle

Conclusie: 80's & 90's heerschen in 's mans optiek.

En door mijn trage manier van schrijven zie ik dat m'n post al helemaal niet meer relevant schijnt.

Natuurlijk wel.

AOVV wekt de schijn zijn muzieksmaak aan de hand van de platenkast van zijn ouders te hebben ontwikkeld. Veel oud spul voor een Young lad. Maar ... ook Arcade Fire en Sufjan Stevens, dus de neus wordt wel eens buiten de deur gestoken... ga zo door. Enige eigenzinnigheid van voorkeur kan hem niet ontzegd worden. The Wipers zijn namelijk niet voor iedereen te vinden, laat staan te smaken.

Als het even kan, mag het bij dix rammelen, piepen en schuren. Zo heeft hij een voorliefde voor industrial, de rammelende kant van de postpunk en indierock met een flinke scheut noise. Om zijn omgeving niet al te zeer van hem te vervreemden door al deze teringherrie, heeft hij zo ook zijn favorieten in de betere pop/rockmuziek. Daarbij is een charismatische frontman met een karakteristieke eigen sound wel een vereiste.

Oh ja, we gaven cijfers: 8,5!

hmmm .... spot -on

Je eerste zin klopt helemaal, dix. Ik wek de schijn. De waarheid is dat ik helemaal niets heb overgenomen van mijn ouders, behalve misschien mijn vader zijn liefde voor hardrock genre Deep Purple - Led Zeppelin - The Doors - Uriah Heep - Black Sabbath etc.

Als ik naar de top 10 van Lukas kijk, zie ik 9 platen uit de 80's, en een nr. 1 die daar tegen aanleunt. Een vroeggeborene, zeg maar, want Costello past wel in de geest van die jaren. Veel voor mij onbekende artiesten, wat aangeeft dat dit voor mij nog een "blank spot" is, momenteel. Bij de 5* albums zie ik o.a. Built to Spill, Radiohead, Wire... fraaie, gitaargedreven muziek. Maar ook Nick Cave, zoals bij deric raven dus. Overeenkomst die ik wel verwacht had, al is het een ander album, 'The Good Son'. Lukas houdt van muziek, maar moet er wel een uitdaging in zien.

AOVV heeft een erg ruime muzieksmaak. Oudere muziek en nieuwe muziek gaan hand in hand in zijn top10. Jazz, rock, folk. Hij lust van alles wel een beetje.
De laatste jaren komt metal steeds vaker op de voorgrond. Hierbij gaat zijn voorkeur vooral uit naar het subgenre black metal, maar ook sludge en post-metal kunnen de haren op z'n armen overeind doen staan en zijn hart sneller slaan.
Verder is het duidelijk dat AOVV al een tijdje wacht op het ideale album om zijn 200ste toevoeging te worden.
Muziek die Nick niet kan luchten is de muziek die maar weinigen hier op het forum kunnen luchten: de Justin Biebers en Nickelbacks van deze wereld. R&B is niet aan hem besteedt. Hip-hop is ook niet zijn favoriete genre, hoewel sommige albums hem erg kunnen bekoren. Illmatic van Nas, bijvoorbeeld.

Misschien zit ik er soms wel helemaal naast, want ik ken AOVV vooral dankzij zijn metalavontuur. Zijn favoriete metalplaten en mijn favoriete metalplaten liggen dicht bij elkaar. En daarom is Nick geniaal. Want hoewel metal niet zijn nummer 1 genre is, heb ik heel wat ontdekkingen aan hem te danken.

(Ik ben benieuwd hoeveel leugens ik nu net over AOVV op het internet verspreid heb. )

Jasper's Top 2 is er eentje om in te lijsten . Vermoedelijk is Jasper degene met wie ik de meeste overeenkomsten heb qua voorkeur binnen de metal. Sludgemetal4ever . De acht overige platen die zijn Top 10 bevolken zijn ook zeer goed te pruimen (minus zijn nummer 10 dan ).

Lekkere gitaren zijn een vereiste voor Jasper maar boven alles moet de muziek een ziel bevatten. Vol emotie. Jasper middels tranen van vreugde brengende naar een staat van opperste euforie. Oa door Steanian en Prelapsus. Jasper = held.

Joy4Ever heet eigenlijk Tom en dat zie je ook terug in zijn muzieksmaak. Plezier voor altijd? Niet echt. Het eerste gedeelte van zijn top 10 is voor de behouden rocker van deze eeuw, zijn tweede gedeelte zorgt ervoor dat hij ook een wat donkere kant heeft. Een degelijke smaak. Waarschijnlijk zit Tom ook netjes in een colbertje, met de benen over elkaar op de bank bij zijn schoonouders terwijl hij om wat melk, voor in zijn koffie, vraagt.

Stenian en Prelapsus zijn inderdaad met voorsprong mijn 2 favoriete nummers. Kippenvel, ook na tig luisterbeurten.

Jasper is een liefhebber van de hardere verfijnde metalen. Maar toch voornamelijk muziek waar de emotie en drama soms vanaf druipt. Het kan hem zo nu en dan niet hard genoeg zijn, als er maar een rode draad in terug te vinden is. In zijn lange zwart mantel, het liefste gepaard met een goed glas rode wijn of een 10 jaar oude single malt in zijn hand, huilt hij 's-nachts midden in de sneeuw naar de maan terwijl de eerste klanken van GSY!BE of The Pax Cecilia zijn intreden doen.

Bart heeft het graag hard, maar het mag ook al eens ontroerend of dansbaar zijn. Eigenlijk houdt hij van alle soorten muziek, als het maar goed is uitgevoerd. Groot gelijk heeft ie. Zijn smaak schurkt ook wel aan bij de mijne, ik vind zowat al zijn 5* platen goed, of het moet zijn dat ik de plaat in kwestie niet ken.

Hij is een groot fan van allerlei Britpop, maar andere muziek laat hij zich ook goed smaken. Eigenlijk was dat het wel zo'n beetje. Prima smaak 7,5

Komt uit Bodegraven en is een fijne knaap. Hoeft niet mee met de zak naar Spanje. Houdt van goede muziek, dan maakt het genre niet meer uit.

Rhythm & Poetry's muzikale voorkeur gaat uit naar Hip-Hop, maar ook Jazz en Rock weet ze wel te smaken...

brajoapau heeft weliswaar zijn top 10 volstaan met pop, symfo en waveklassiekers uit voornamelijk de jaren80, zijn echte liefde gaat uit naar de blonde volkszanger uit Maastricht; wijlen Benny Neyman. Het zijn zijn albums die brajoapau ertoe aanzetten zijn gedachten toe te vertrouwen aan MuMeberichten.

Metùùùùl!

Ik snap niet wat dat met mij te maken heeft.

Slowgaze vind alle muziek leuk, als er maar een gat in zit.

Edwynn is metal liefhebber en fan van satan. De enkele 5* sterren albums die niet tot het metal genre behoren zijn van vroegtijdig overleden artiesten of van artiesten die waarschijnlijk binnen nu en 3 weken het loodje gaan leggen. Favoriete instrument is het kerkorgel en het geluid van een maagd met doodsangst. Heeft ook nog een schaduw stemlijst met flower power en lieflijke folkmuziek onder de naam vlindermeisje69.

spoon is geen rekenwonder, want hij houdt niet van cijfers achter de komma. En als we het over zijn muzieksmaak hebben weet ik er niet veel over te zeggen. Er staat oud spul tussen, er staat nieuw spul tussen. Er is jazz aanwezig, er is rock aanwezig. Er zijn bands, er zijn soloartiesten. Ik zie niet veel hiphop en electronic staan. Maar dat compenseert hij dan weer met een groot aantal sterke albums als In Rainbows en Wintermusik

Indie met uitstapjes naar traditionele (hard)rock als AC/DC en pop. Hiphop ook sporadisch in de vorm van Typhoon en Opgezwolle. Gooi het maar onder een noemer... het is in veel gevallen wel het bekendere werk. Alternatief populair houd ik het op.

Metal vooral, als ik in je top10 kijk zie ik vooral hele onbekende bands ertussen staan.